ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ, ଆରମ୍ଭରେ ଯେ “ହଳଚଳ” ଦେଖାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ମଣିମାଣିକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ତାହାର ପୂର୍ବରୁ ମିଲର ମଣିମାଣିକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରି “ଆସ, ଦେଖ” ବୋଲି ଡାକିଥିଲେ। ମଲିନତା-ବୁରୁଶଧାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଆବର୍ଜନାକୁ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ଝାଡୁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ମଣିମାଣିକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧିକ ବଡ଼ ଏକ ପେଟିକାରେ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ସେ ମିଲରଙ୍କୁ “ଆସ, ଦେଖ” ବୋଲି ଡାକିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଝାଡୁ-କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ କକ୍ଷଟି ଖାଲି ଥାଏ, କାରଣ ମିଲର ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ଯେ, “ଏକ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲା, ଏବଂ ଜଣେ ମଣିଷ କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତାହାପରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସେଠାରୁ ବାହାରିଗଲେ; ଏବଂ ସେ, ନିଜ ହାତରେ ଏକ ମଲିନତା-ବୁରୁଶ ଧରି, ଜାଣଲାଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିଲେ, ଏବଂ କକ୍ଷରୁ ଧୁଳି ଓ ଆବର୍ଜନାକୁ ବୁହାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।”
ସମସ୍ତ ଲୋକ କକ୍ଷଟି ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିବାବେଳେ ଝାଡ଼ୁଧରା ମଣିଷ କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। ୨୦୨୩ ମସିହାରେ, ଝାଡ଼ୁଧରା ମଣିଷ ଖାଲି କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କାରଣ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ଭଙ୍ଗିଯାଇ ଛିତରିଯାଇଥିଲା। ୨୦୧୨ ମସିହାର ହବକ୍କୂକଙ୍କ ତାଲିକାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅବର୍ଜନାରେ ପୋତାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ କକ୍ଷଟି ଖାଲି ଥିଲା। ଝାଡ଼ୁଧରା ମଣିଷ ସେହିଜଣ, ଯିଏ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କ ପରେ ଆସିଥିଲେ, ଯାହା ବିଷୟରେ ଯୋହନ କହିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଏକ ପଖା ଅଛି, ଏବଂ ସେ ସେହି ପଖାଦ୍ୱାରା ନିଜ ମଞ୍ଚକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରିବେ।
ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ପାଇଁ ଜଳରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଉଛି; କିନ୍ତୁ ଯେ ମୋର ପରେ ଆସୁଛନ୍ତି, ସେ ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତାଙ୍କର ଜୁତା ବୋହିବାକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ଏବଂ ଅଗ୍ନିରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେବେ। ତାଙ୍କ ହାତରେ କୁଳା ଅଛି, ଏବଂ ସେ ନିଜ ଖଳାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପରିଷ୍କାର କରିବେ, ଓ ନିଜ ଗହମକୁ ଗୋଦାମରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ଚାଫକୁ ଅନିର୍ବାପ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ାଇଦେବେ। ତାହାପରେ ଯୀଶୁ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିସ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଗାଲିଲୀରୁ ଯର୍ଦ୍ଦନକୁ ଆସିଲେ। ମାଥିଉ 3:11–13।
ଗାଲିଲୀ ହେଉଛି ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନ-ସଙ୍କେତର ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ଯର୍ଦ୍ଦନରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିସ୍ମା গ্ৰହଣ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ବେଥାବାରା, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ “ଘାଟ ପାରାପାର”; ଏହା ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ପାର ହୋଇଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଲେ। ଗାଲିଲୀ, ଯର୍ଦ୍ଦନ, ବେଥାବାରା, ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେବା—ଏସବୁ ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଜୋର ଦେଇ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି, ଯାହା ଏକ ଦ୍ୱାର ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ବିଶେଷକରି ଫିଲାଦେଲଫିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଖୋଲା ଓ ବନ୍ଦ ହୁଏଥିବା ଦ୍ୱାରର ଚାବି ଦିଆଯାଇଛି।
ଫିଲାଦେଲଫିଆରେ ଥିବା ମଣ୍ଡଳୀର ଦୂତଙ୍କୁ ଲେଖ; ଯିଏ ପବିତ୍ର, ଯିଏ ସତ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଦାଉଦଙ୍କ ଚାବି ଅଛି, ଯିଏ ଖୋଲନ୍ତି ଏବଂ କେହି ବନ୍ଦ କରିପାରେ ନାହିଁ; ଏବଂ ଯିଏ ବନ୍ଦ କରନ୍ତି ଏବଂ କେହି ଖୋଲିପାରେ ନାହିଁ—ସେ ଏହି କଥା କହୁଛନ୍ତି; ମୁଁ ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣିଛି: ଦେଖ, ମୁଁ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ଖୋଲା ଦ୍ୱାର ରଖିଛି, ଏବଂ କେହି ତାହାକୁ ବନ୍ଦ କରିପାରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ତୁମର ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଅଛି, ତଥାପି ତୁମେ ମୋର ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିଛ, ଏବଂ ମୋର ନାମକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିନାହାଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:7, 8.
ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ “ଦ୍ୱାର” “ଖୋଲି” “କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ,” ସେହି କକ୍ଷଟି “ତାଙ୍କର କକ୍ଷ” ଥିଲା, କାରଣ ସେ “ତାଙ୍କର ମଣ୍ଡପ”କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ଯଦି ସେହିଟି ତାଙ୍କର ମଣ୍ଡପ, ତେବେ ସେହିଟି ତାଙ୍କର କକ୍ଷ।
“କଫର୍ନହୂମରେ ଯୀଶୁ ନିଜ ଆଗପଛ ଯାତ୍ରାମାନଙ୍କର ବିରତି-ସମୟରେ ବାସ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଏହା ‘ତାଙ୍କ ନିଜ ସହର’ ବୋଲି ପରିଚିତ ହେଲା। ଏହା ଗାଲିଲୀ ସାଗରର କୂଳରେ ଥିଲା, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଗେନ୍ନେସରେତ୍ ସମତଳଭୂମିର ସୀମାନିକଟରେ, ଯଦି ପ୍ରକୃତରେ ସେହିଠି ନ ଥାଇଥାଏ।” The Desire of Ages, 252.
ସେ ନିଜ ଗହୁଁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ଖରପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ଦଗ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଗାଲିଲୀ, ଯର୍ଦ୍ଦାନ, ବେଥାବାରା, ବାପ୍ତିସ୍ମା, ଯୋହନଠାରୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୂପାନ୍ତର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା-ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଲାଓଡିସିଆର ଯୁଦ୍ଧରତ ମଣ୍ଡଳୀଠାରୁ ଫିଲାଦେଲଫିଆର ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେଉଥିବା ରୂପାନ୍ତର ସହ ସମାନ୍ୱୟ ରଖେ। ସେ 2023 ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ ନିଜ କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। 2020 ମସିହାର ଜୁଲାଇ 18ର କୋଳାହଳ ମଧ୍ୟରେ ମିଲର ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିଲେ, କକ୍ଷଟି ଲୋକଶୂନ୍ୟ ଥିଲା; ସତ୍ୟ ଭ୍ରାନ୍ତିର ତଳେ ସମାଧିସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହାପରେ ଧୂଳି-ଝାଡୁ ମଣିଷଟି ଜାଣ୍ଲାଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲିଦେଇ ଅବର୍ଜନାକୁ ବାହାରକୁ ଝାଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କଲା।
“‘ଯାହାଙ୍କ ହାତରେ ଛାଜନ ଅଛି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନିଜ ଖଳିଆଣକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଏବଂ ନିଜ ଗହମକୁ ଗୋଦାମରେ ସଞ୍ଚୟ କରିବେ।’ ମାଥିଉ 3:12। ଏହା ଶୁଦ୍ଧିକରଣର ସମୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା। ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ଭୁସି ଗହମଠାରୁ ପୃଥକ କରାଯାଉଥିଲା। ତିରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଅହଙ୍କାରୀ ଏବଂ ଆତ୍ମଧାର୍ମିକ ଥିବାରୁ, ନମ୍ରତାର ଜୀବନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ଜଗତପ୍ରେମୀ ଥିବାରୁ, ଅନେକେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଫେରିଗଲେ। ଅନେକେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସମାନ କାମ କରୁଛନ୍ତି। ଆଜି ମଧ୍ୟ ଆତ୍ମାମାନେ କପର୍ନାହୂମର ସମାଜଗୃହରେ ସେହି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯେପରି ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେପରି ପରୀକ୍ଷିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟକୁ ହୃଦୟରେ ନିକଟଭାବେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦିଆଯାଏ, ସେମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସହ ସମନ୍ୱୟରେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦେଖନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆତ୍ମତ୍ୟାଗମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନୁହନ୍ତି। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ ସେମାନେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯେପରି ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଗୁଞ୍ଜରଣ କରି କହିଥିଲେ, ‘ଏହା କଠିନ ବାକ୍ୟ; ଏହା କିଏ ଶୁଣିପାରେ?’ ସେହିପରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅପମାନିତ ହୋଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି।” The Desire of Ages, 392.
୨୦୨୩ ମସିହାର ଶେଷ ଦିନରେ, ଯାହା ୨୦୨୪ ମସିହାର ପ୍ରଥମ ଦିନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ନିଜ ବିଷୟର ପ୍ରକାଶନକୁ କ୍ରମଶଃ ଅମୋଚନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରର ଅମୋଚନର ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ, ତେବେ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷା ରହିଥାନ୍ତା, ଯାହାକୁ “ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବେ, ଧଳା କରାଯିବେ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ” ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ଏବଂ ସେ କହିଲେ, ହେ ଦାନିଏଲ, ତୁମେ ତୁମ ପଥେ ଯାଅ; କାରଣ ଏହି ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦ ଓ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ରହିଛି। ଅନେକେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବେ, ନିର୍ମଳ କରାଯିବେ, ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା କରିବେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ମଧ୍ୟ ବୁଝିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ। ଦାନିଏଲ 12:9, 10.
ପ୍ରଥମ ଦୂତ ଶୁଦ୍ଧିକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ ଦୋଷୀ ସିନ୍ନର ଅଙ୍ଗଣାରେ ବଳିଦାନ ଉପରେ ନିଜ ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ଯେଠାରେ ସେ ରକ୍ତଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାୟୀ ଠାରାଯାଏ।
ତାପରେ ସେହି ରକ୍ତକୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ନିଆଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଙ୍ଗନରୁ ଆସିଥିବା ରକ୍ତଦ୍ୱାରା ଧୋଇବା ମାଧ୍ୟମରେ ଶୁଭ୍ର କରାଯିବାରୂପେ ପବିତ୍ରତାର ପବିତ୍ରୀକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୁଏ। ସେଠାରେ ଯେମାନେ ମେଷଶାବକର ରକ୍ତ ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟବାଣୀର ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମିକତା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ତାପରେ ସେମାନେ ପରୀକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ତ୍ୟଦିନରେ ସେମାନେ ବାବିଲନର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ଉତ୍ତମ ବୋଲି ପାଇଯାଆନ୍ତି। ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ସେଠି ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ପରମ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ମହିମାନ୍ୱିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ୍ ପରିଚିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେହି ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ରବିବାର ଆଇନ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଭିତ୍ତିସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବାର ଆହ୍ୱାନ, କାରଣ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପରେ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ ହୁଏ। ସେହି ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ପୃଥକୀକରଣର ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ପରେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର କସୋଟି ପରୀକ୍ଷା ଆସେ।
୨୦୨୩ ମସିହାରେ, ପ୍ରଥମ ଦୂତ ଆସିଲେ, ଯେପରି ସେ ୧୧ ଅଗଷ୍ଟ, ୧୮୪୦ରେ ଆସିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ୯/୧୧ରେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେହିପରି ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ ପୁରାତନ ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବାର ଆହ୍ୱାନ ସହିତ ଅବତରଣ କଲେ। ୧୧ ଅଗଷ୍ଟ, ୧୮୪୦ରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟର ସନ୍ଦେଶ ପୂରଣ ହେବା ପରେ ମିଲରୀୟ ଇତିହାସର ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ପରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଦଶର ଦୂତ ଅବତରଣ କଲେ; ଏହିପରି ସେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର ଦୂତଙ୍କ ଅବତରଣ ଏବଂ ତୃତୀୟ ହାୟର ଆଗମନର ପୂର୍ବଛାୟା ହେଲେ।
ଯୋଶିୟା ଲିଚ୍ ହେଲେ ସେହି ଐତିହାସିକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ, ଯିଏ 11 ଅଗଷ୍ଟ 1840 ରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ଭିତ୍ତିମୂଳ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। “ଯୋଶିୟା” ନାମର ଅର୍ଥ “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭିତ୍ତିମୂଳ,” ଏବଂ ପବିତ୍ର ଇତିହାସରେ ରାଜା ଯୋଶିୟା, ଯୋଶିୟାଙ୍କ ସଂସ୍କାରକାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯାହାରେ ମୋଶାଙ୍କ ଶାପର ଆବିଷ୍କାର ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା, ଯାହା ପବିତ୍ରାଳୟର ଆବର୍ଜନାମଧ୍ୟରେ ପିତ ହୋଇ ରହିଥିଲା, ଯେପରି ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ କକ୍ଷରେ ପିତ ହୋଇ ରହିଥିଲା।
ରାଜା ଯୋଶିୟା ମେଗିଦ୍ଦୋରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଷୋଡଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନ। ଯେରୋବୋଆମ ବେଥେଲ ଓ ଦାନରେ ଦୁଇଟି ବେଦୀ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବାବେଳେ ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପୂରଣ ହେଉଥିଲା ଯୋଶିୟାଙ୍କ ସଂଶୋଧନ। ସେହି ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଗଧା ଓ ସିଂହର ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ। ରାଜା ଯୋଶିୟାଙ୍କ ବିଷୟରେ ନାମୋଲ୍ଲେଖ ସହିତ ପୂର୍ବରୁ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସଂଶୋଧନ ସେହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଏକ ଅଂଶ ଥିଲା; ସେହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା ଯେ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ର ରାଜା ଯୋଶିୟା ସେହି ବେଦୀକୁ ଭଞ୍ଜି ଦେବେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ।
ଯୋଶିୟାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି “ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଭିତ୍ତି,” ଏବଂ ରାଜା ଯୋଶିୟା ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟାରୋହଣର ପ୍ରାୟ 340 ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ ପୂରଣ କଲେ। ସେ ଏକ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ସଂସ୍କାର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଲେ, ଯାହା ଶେଷରେ ସେହି ବେଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା ଯେଉଁଠାରେ ଯିହୂଦାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ରାଜା ଯେରୋବିୟାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ। ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ଯୋଶିୟା ସେହି ବେଦୀକୁ ଭାଙ୍ଗି ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ, ଯେପରି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀରେ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ସେ ଏହା କରିବେ। ଯେରୋବିୟାମଙ୍କର ସେହି ଦୁଇଟି ବେଦୀ ଯିରୂଶାଲେମର ମନ୍ଦିରର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ନକଲ ଥିଲା, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ଯେରୋବିୟାମ ନକଲ ପର୍ବଦିନମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ଏପରି କରି ସେ କେବଳ ସେହି କାମ ହିଁ କରୁଥିଲେ ଯାହା ଆହରୋଣ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ସହିତ କରିଥିଲେ। ଆହରୋଣଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ପବିତ୍ର ଇତିହାସର ଭିତ୍ତିରେ ଥିଲା। ଏହା ସେହି ସମୟରେ ଘଟିଥିଲା ଯେତେବେଳେ ମୋଶା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ, ଯାହା ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶାସନର ଭିତ୍ତି।
ଆହରୋନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ଏକ ଭିତ୍ତିଗତ ବିଦ୍ରୋହ ଥିଲା, ଏବଂ ଯେରୋବୋଆମ ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ତରର ଦଶଟି ଗୋତ୍ରକୁ ଇସ୍ରାଏଲ ଭାବେ ସ୍ଥାପନା କଲେ, ସେତେବେଳେ ତାହା ପୁନରାବୃତ୍ତି ହେଲା। ମୋଶେ ଆହରୋନଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କଲେ, ଏବଂ ମୋଶେ ହେଉଛନ୍ତି ଆଲ୍ଫା, କିମ୍ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓମେଗାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଭିତ୍ତି। ଆହରୋନ ଓ ମୋଶେ ଏହି ଭିତ୍ତିଗତ ବିଦ୍ରୋହରେ ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ବୀରମାନେ ଯେମାନେ ମୋଶେଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଥିଲେ—ଲେବୀୟମାନେ। ରାଜା ଯେରୋବୋଆମ ଏବଂ ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟର ଭିତ୍ତିଗତ ବିଦ୍ରୋହରେ ସେହି ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଲେବୀୟମାନେ ହିଁ ବୀରମାନେ।
ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ମୌଳିକ ବିଦ୍ରୋହ ସମୟରେ, ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ତାଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କରି, “ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଭିତ୍ତି” ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଜଣେ ରାଜା—ଯୋଶୀୟଙ୍କ—ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୃତ ସଂସ୍କାରର ପୂରଣରେ ଏହା ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା ଯେ, ଯେବେ ଯୋଶୀୟ ତାଙ୍କର ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ସଂସ୍କାର ଆରମ୍ଭ କଲେ, ସେବେ ମୋଶାଙ୍କ ଶାପ ଆବିଷ୍କୃତ ହେଲା, ଏବଂ ମୋଶାଙ୍କ ପବିତ୍ର ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ପାଠ ଏମିତି ଏକ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ସଂସ୍କାରକୁ ଶକ୍ତିଦାନ କଲା ଯାହା ପୂର୍ବରୁହିଁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଯୋଶୀୟ, ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକ, ଏମିତି ଏକ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ସଂସ୍କାରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯାହାକି ମୋଶାଙ୍କ ଲେଖନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଆବିଷ୍କୃତ ହେବା ସମୟରେ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଯେରୋବୋଆମ ରାଜାଙ୍କ କାହାଣୀରେ ଥିବା ମୂଳଭୂତ ବିଦ୍ରୋହ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେହିପରି ଯିହୁଦାରୁ ପଠାଯାଇଥିବା ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ମୂଳଭୂତ ବିଦ୍ରୋହ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଦୈବୀ ଘୋଷଣା ସହିତ, ଏବଂ ଯିହୁଦାକୁ ଫେରିବାବେଳେ କେଉଁ ପଥକୁ ପରିହାର କରିବାକୁ ହେବ ତାହା ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ସହ ପଠାଯାଇଥିଲେ। ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ରହିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପରେ ବେଥେଲର ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ଆମନ୍ତ୍ରଣକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ନିଜ ନିୟତିକୁ ମୋହରାଙ୍କିତ କରିଦିଅନ୍ତି। ସେହି ଅବାଧ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଗଧା ଓ ସିଂହ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ, ଏବଂ ପରେ ସେହି ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ସମାଧିରେ ସମାଧିସ୍ଥ ହେବେ।
୧୮୪୦ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୧୧ ତାରିଖରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟର ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂରଣ ହେଲା, ଏବଂ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ଯୋସିଆ ଲିଚ୍ ୧୮୩୮ ମସିହାରେ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପରେ ୧୮୪୦ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୧୧ ତାରିଖର ଦଶ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ସେ ତାଙ୍କର ଗଣନାକୁ ଅଧିକ ସୁନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରି, ୧୮୪୦ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୧୧କୁ ସେହି ଦିନ ବୋଲି ପୂର୍ବବାଣୀ କଲେ, ଯେଦିନ ଅଟୋମାନ ସର୍ବୋଚ୍ଚତ୍ୱର ଶେଷ ହେବ, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ ସ୍ୱରୂପ ଥିଲା।
ରାଜା ଯୋଶିୟା ଅନ୍ତିମ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ସୁଧାରଣାଙ୍କର ପ୍ରତୀକ, କାରଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ କୌଣସି ଯୁଗଠାରୁ ଅଧିକ ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କଥା କହେ। ରାଜା ଯୋଶିୟା ଅନ୍ତିମ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ସୁଧାରଣାଙ୍କର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ସେହି ସୁଧାରଣାକୁ ବାଇବେଲରେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିପାଦିତ କରାଯାଇଛି। ଯୋଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ସେହି ଅନ୍ତିମ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ସୁଧାରଣାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘଟେ ଯେମାନେ ଏକ ଶତ ଚଉଁଚାଳିଶ ହଜାର ହେବେ। ଯୋଶିୟାଙ୍କର ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଦୁଇଟି ପଦକ୍ଷେପରେ ଘଟିଥିଲା; ଏହା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ପରେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲା, ଯାହା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଧିକ ଗତି ଦେଲା। ସେହି ଦୁଇଟି ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଓ ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷା, ଯେପରି ଯୋଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ପ୍ରତିପାଦିତ, ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟବୃତ୍ତାନ୍ତ ପୁସ୍ତକରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପରେ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ପୁଣିଥରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା।
ଆହାରୋନଙ୍କର ମୂଳଭୂତ ବିଦ୍ରୋହ, ରାଜା ଯାରୋବୋଆମ ଏବଂ ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରାଜା ଯୋଶିୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ପରେ ଯୋଶିୟା ଲିଚ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ମୂଳଭୂତ ପରୀକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟର ଏକ ରେଖାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ମୂଳଭୂତ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା; ଏହା ପରେ ଶିରୋଶିଳା ସ୍ଥାପିତ ହେବାବେଳେ ମନ୍ଦିର-ପରୀକ୍ଷା ଆସେ। ତାହା ପରେ ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା, ଅର୍ଥାତ୍ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷା, ଆସି ପହଞ୍ଚେ।
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରୁଠାରୁ, ବେଥେଲ ଓ ଦାନରେ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ବେଦୀମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରାଜା ଯୋଶିୟାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଯୋଶିୟା ଲିଚ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପଦଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ଏକ ଶ୍ରେଣୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା 9/11 ର ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଏ। 9/11 ରେ ଯେତେବେଳେ ନ୍ୟୁୟର୍କର ବିଶାଳ ଭବନମାନ ଧସିପଡ଼ିଲା, ତୃତୀୟ ହାୟର ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସେହି ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା, ଯାହା ପୁରୁଣା ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭୀୟ ପଥମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିଲା; କାରଣ August 11, 1840 ଓ 9/11 ର ସମାନ୍ତରତାକୁ କୌଣସି ମଧ୍ୟ ଲାଓଡିସିୟ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ, ଯିଏ ଦେଖିବାକୁ ବାଛିନେଉଥିଲେ, ସେ ଦେଖିପାରୁଥାନ୍ତା। ଏହି ଷଡଯନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧାନ୍ତର ଦିନମାନରେ, ଯେଉଁମାନେ ସାଧାରଣତଃ ସତ୍ୟ ଥାଆନ୍ତି, 9/11 ରେ ଅଲ୍-କାଇଦାର ସଂପୃକ୍ତତାକୁ ପ୍ରାୟତଃ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଏ; କିନ୍ତୁ Al Qaeda ର ଅର୍ଥ “the foundation,” ଏବଂ ସମାପ୍ତିର ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ବର୍ଷ, ଅର୍ଥାତ୍ 1989 ରେ, ସେମାନେ ଏକ ସଂଗଠନ ଭାବେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ—ବାସ୍ତବରେ August 11, 1988 ରେ।
ଯଦି ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ବିବରଣୀମାନଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇନଥାଏ, ତେବେ ବହୁତ କିଛି ହାରାଇଯାଏ। 9/11 ରେ ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପରେ ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଗଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ଶିରୋଶିଳା ସ୍ଥାପିତ ହେବା ସହିତ ମନ୍ଦିର ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ତୃତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି ରବିବାର ଆଇନର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର। 9/11 ଠାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ଦେଶଟି ପ୍ରାଥମିକ ଭାବେ ଲାଓଦିକୀୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦିଶିତ, କାରଣ ବିଚାର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ରବିବାର ଆଇନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହ ପାଇଁ ତାହାର ସମାପ୍ତି ଘଟେ। ସେଠାରେ ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଲାଓଦିକୀୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ; ଯେପରି ମିଲେରୀୟ ଇତିହାସରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କୁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ମୋଶାଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଚାଳିଶ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟଧରି ଯେମାନେ ମରିଯାଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଇଥିଲା।
9/11 ର ତୃତୀୟ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ August 11, 1840 ର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିକରୂପେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ସ୍ତରରେ ଉଭୟ waymarks କୁ ଗଧା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଇସ୍ଲାମର ପ୍ରଥମ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। Sunday law ହେଉଛି ପଶୁର ଚିହ୍ନ, ଏବଂ ସେହି ପଶୁକୁ ପ୍ରାୟତଃ ସିଂହରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଏ, ଏପରିକରେ ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହଙ୍କ ଜାଲିଆତି ଅନୁକରଣ କରାଯାଏ। Sunday law ହେଉଛି ସିଂହ, ଏବଂ ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟା ଗଧା ଓ ସିଂହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏବଂ ବେଥେଲର ମିଥ୍ୟାଭାଷୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟାଙ୍କ ସହ ସେହି ଏକେ କବରରେ ସମାଧି ହେଲେ। ସେ 9/11 ରୁ Sunday law ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟାବଧିରେ ମରିଥିଲେ, ଯାହା ଗଧାରୁ ସିଂହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟାବଧି ଅଟେ। ସେହି ପରୀକ୍ଷାକାଳ ହେଉଛି ବେଥେଲର ମିଥ୍ୟାଭାଷୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟାଙ୍କର କବର, ଯିଏ ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟାଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜସ୍ୱ କବରରେ ସମାଧି କରାଇଥିଲେ।
ଯିରୋବୋଆମଙ୍କର ରାଜ୍ୟ, ଯାହାକି ଯିହୂଦାର ରାଜ୍ୟର ଏକ ନକଲି ପ୍ରତିରୂପ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି—ଯେଉଁଠାରେ ଯେରୁଶାଲେମ ଓ ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ—ମିଲେରାଇଟ ଇତିହାସର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯେମାନେ ଆଉ ଦେବଙ୍କର ଲୋକ ରହିଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଅଗଷ୍ଟ 11, 1840 ରୁ ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844 ର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଚୁକ୍ତିଗତ ପରିଚୟ ହରାଇଲେ। ସେହି ଇତିହାସ 9/11 ଠାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟସୀମା ସହ ସମାନାନ୍ତର ଅଟେ, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ, ଯିହୂଦାର ଅବାଧ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ସେହି ସମାଧିରେ ସମାଧିସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି ଯେଉଁଥିରେ ବେଥେଲର ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱିତ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ସମାଧିସ୍ଥ ହୋଇଥିଲେ।
ମୋଟକଥା, ରାଜା ଯୋଶିୟା ଜଣେ ଭଲ ରାଜା ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ମେଗିଦ୍ଦୋରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଯାହା ଆର୍ମାଗେଡନ୍ ପ୍ରତି ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ସିଧାସଳଖ ପ୍ରୟୋଗ ଅଟେ। ନେଖୋଙ୍କର ସତର୍କବାଣୀକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ସେ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଲେ। ମିଶରର ରାଜା ନେଖୋ, ଏବଂ ସେହିପରି ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା, ଉତ୍ତରର ରାଜା ବାବିଲୋନ୍ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ। ଯୋଶିୟା ସେହି ଯିହୂଦୀୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଆର୍ମାଗେଡନ୍ରେ ମରିଯାଆନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଦାନିଏଲ 11:40–45 ରେ ଥିବା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଓ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସତର୍କବାଣୀକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ। ସେହି ସନ୍ଦେଶ 9/11 ରେ ଭିତ୍ତିସ୍ଥାପିତ ହେଲା।
ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଭିତ୍ତିମୂଳଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସିବା ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ମନ୍ଦିରରୁ ପୃଥକ ହେବା ଏବଂ ତାହାକୁ ସମାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ।
ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ସୀଲ୍ କିମ୍ବା ଚିହ୍ନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସତ୍ୟାସତ୍ୟ-ନିର୍ଣ୍ଣୟକ ପରୀକ୍ଷା।
ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଏକ ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ 2024 ମସିହାରେ ସବ୍ବାଥ ଜୁମ୍ ସଭାଗୁଡ଼ିକ ସହ ଜଡିତ ଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ଲୋକ 1843 ଚାର୍ଟ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିବା ଏକମାତ୍ର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗତ ତର୍କକୁ ନେଇ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ସେହି ତର୍କ ଥିଲା ସେହି ପ୍ରତୀକକୁ ନେଇ, ଯାହା ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ମିଲରାଇଟ ବିବାଦରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଦାବି କରୁଥିଲେ ଯେ, ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସ୍, କିମ୍ବା ଇସ୍ଲାମ, ସେହି ଶକ୍ତି ଥିଲା ଯେ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରେ, ଏବଂ ପତିତ ହୁଏ, ଯାହା ଦାନିଏଲ 11ର ଚୌଦଶ ପଦରେ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ।
ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନେକେ ଉଠି ଦାଣ୍ଡିବେ; ତୋମର ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଲୁଟେରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ। ଦାନିଏଲ 11:14।
ଇସ୍ଲାମ କିମ୍ବା ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସ୍ କି ତୁମର ଜନମାନଙ୍କର ଲୁଟେରା ଥିଲେ, କିମ୍ବା ମିଲର୍ ଯେପରି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ସେହିପରି ରୋମ୍ ଥିଲା? ମିଲର୍ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ ପୌରାଣିକତା ଓ ପାପତ୍ୱର ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତିମାନେ—ଉଭୟେ ସେହି ଶକ୍ତି ଥିଲେ ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରିଥିଲେ, ପତିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କର ଲୁଟେରା ଥିଲେ। ଏହି ଯୁକ୍ତି ସେହି ଚାର୍ଟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଯାହା “ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଯାହାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ,” ଏବଂ ଯାହା ହବକ୍କୁକଙ୍କ ଉଭୟ ତାଲିକାମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ସେହି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଯେଉଁଥିରେ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ଘଟଣାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି ଯାହାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବାକ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସନ୍ଦର୍ଭ ନଥିଲା। ଚାର୍ଟରେ ଥିବା ସେହି ସନ୍ଦର୍ଭଟି ଏହି ଭିତ୍ତିଗତ ଯୁକ୍ତିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟର ବିଭାଜକ ଶକ୍ତିର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଉଦ୍ଭାସିତ କରିବା ପାଇଁ ଥିଲା।
୨୦୨୪ ମସିହାରେ, ଏହି ଭୁଲ ବୁଝାମଣାର କାରଣରୁ ଯେ ଦର୍ଶନଟି ସ୍ଥାପନ କରୁଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ରୋମ ନୁହେଁ—ଯେପରିକି ମିଲ୍ଲରୀୟମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯଥାର୍ଥଭାବେ ପ୍ରତିରକ୍ଷା କରିଥିଲେ—ଜୁମ୍ ଗୋଷ୍ଠୀର ପ୍ରାୟ ଅର୍ଧାଂଶ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ।
୨୦୨୩ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ସେତେବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ଛାଜ ସହିତ କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସେହି ଛାଜ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ସତ୍ୟବାଣୀ। ସେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସେହି କକ୍ଷ ଲୋକଶୂନ୍ୟ ଥିଲା; ତେଣୁ ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର ଉତ୍ଥାପିତ କଲେ। ସେହି ସ୍ୱର ନିୟମର ଦୂତଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାର ଥିଲା; ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ।
ତାପରେ 2024 ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା—ଭିତ୍ତିସମୂହର ପରୀକ୍ଷା, କିଏ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ ସେଥିର ପରୀକ୍ଷା—ସେହି ଦର୍ଶନ, ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରେ। ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରୁଥିବା ଆନ୍ତରିକ ଦର୍ଶନ ହେଉଛି ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଦର୍ଶନ, ଏବଂ ବାହ୍ୟ ଦର୍ଶନ ହେଉଛି ସେହି ଦର୍ଶନ ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ହେଉଛି ରୋମ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଏକ ଆନ୍ତରିକ ଦର୍ଶନ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀର ଏକ ବାହ୍ୟ ଦର୍ଶନ। ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ହେଉଛି ସତ୍ୟରେ ଏକ ସ୍ଥିରୀକରଣ, ଆତ୍ମିକ ଭାବେ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିଗତ ଭାବେ ଉଭୟରେ; ଏବଂ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ଆନ୍ତରିକ ଦର୍ଶନ ହେଉଛି ଆତ୍ମିକ, ଏବଂ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ବାହ୍ୟ ଦର୍ଶନ ହେଉଛି ବୁଦ୍ଧିଗତ। ଉଭୟ ଦର୍ଶନର ବୁଝାମଣା ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଅନୁଭବ, ଯେକେହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେବାକୁ ଚାହେ, ସେଥିପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ମାନଦଣ୍ଡ ଅଟେ, ଯେପରି ଦାନିଏଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ।
ପର୍ସିଆର ରାଜା ସାଇରସଙ୍କ ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା ସେହି ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଏକ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶ କରାଗଲା; ଏବଂ ସେହି ବିଷୟ ସତ୍ୟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଦୀର୍ଘ ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ସେହି ବିଷୟକୁ ବୁଝିଲେ, ଓ ଦର୍ଶନର ଅର୍ଥ ଅନୁଭବ କଲେ। ଦାନିଏଲ 10:1.
ଭିତ୍ତିସମୂହର ଆଲ୍ଫା ପରୀକ୍ଷା ଦାନିଏଲ ୧୧ର ଚତୁର୍ଦଶ ପଦକୁ ନେଇ ଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ସେହି ଏକେଇ ଭିତ୍ତିଗତ ପରୀକ୍ଷାର ସମାନାନ୍ତର ଥିଲା; ଏବଂ ସେହି ପରୀକ୍ଷାଟି ହିଁ ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସର ଏକମାତ୍ର ବିବାଦ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ପ୍ରହରୀଙ୍କୁ ଲେଖିବାକୁ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିବା ତାଲିକା ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ୨୦୨୪ର ଭିତ୍ତିଗତ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଅବତରଣ ଥିଲା, ଯଥା ଅଗଷ୍ଟ ୧୧, ୧୮୪୦, ୧୮୮୮ ଏବଂ 9/11 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ସେହି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ମିଖାଏଲ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଅବତରିଥିଲେ, କାରଣ ମୋଶାଙ୍କୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମିଖାଏଲ ହିଁ; ଏବଂ ମୋଶା, ଏଲିୟାଙ୍କ ସହିତ, 2023 ର ଶେଷ ଦିନରେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେହି ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ଯେହେଜ୍କେଲ ଚାରି ପବନର ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ସଂପାଦିତ ହୋଇଥିବାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି; ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ “କ୍ରୋଧାକୁଳ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଘୋଡ଼ା” ବୋଲି କହନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ଅଗଷ୍ଟ 11, 1840 ଏବଂ 9/11 ର ଇସ୍ଲାମ। ଆଲ୍ଫା ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା ଭିତ୍ତିସ୍ଥାପକ ପରୀକ୍ଷଣସ୍ୱରୂପ ବାହ୍ୟ ଦର୍ଶନ। ଓମେଗା ପରୀକ୍ଷା ହେବ ଏକ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଶିରୋଭୂଷଣ-ସ୍ୱରୂପ ଦର୍ଶନ।
ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଅନୁସରିତ ହେବା ପାଇଁ କାହିଁକି ଏକ ଆଲଫା ଏବଂ ଓମେଗା ଥିବ? ମୁଁ ଯାହାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛି, ସେଇ ପ୍ରଶ୍ନ ଏହା ହିଁ। ୨୦୨୪ ମସିହାର ଆଲଫା ବାହ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା ଦର୍ଶନ, ଏହା ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରଥମଟି। ସେହି ଭିତ୍ତିସ୍ଥାପକ ପରୀକ୍ଷାଟି ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯେପରିକି କ୍ୟାପ୍ସ୍ଟୋନ୍ ଓମେଗା ପରୀକ୍ଷାରେ ସଂପୃକ୍ତ ହୋଇପାରିବ। ସେହି ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷା ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷାଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସ୍ୱଭାବର। ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଏକ ଲିଟ୍ମସ୍ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ ଯେ ପ୍ରାର୍ଥୀ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇଟି ପଦକ୍ଷେପକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ।
ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଭିତ୍ତି, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ସମାପ୍ତ ମନ୍ଦିର। ବାବିଲୋନରୁ ବାହାରିବା ପାଇଁ ଜାରି ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଆଦେଶର ଇତିହାସ ସମୟରେ ମନ୍ଦିରର ଭିତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଦେଶର ଇତିହାସରେ ମନ୍ଦିର ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ତୃତୀୟ ଆଦେଶ ଭିନ୍ନ ଥିଲା, କାରଣ ସେହି ଆଦେଶରେ ଯିହୂଦାର ଜାତୀୟ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ନାଗରିକ ଓ ଧାର୍ମିକ ଅପରାଧଗୁଡ଼ିକର ଅଭିଯୋଗ ଚାଲାଇବାର ଅଧିକାର ଦେଇଥିଲା। ତୃତୀୟ ଆଦେଶରେ ବିଚାର ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। 2024 ମସିହାରେ, ଭିତ୍ତିସ୍ଥାପକ ଆଲ୍ଫା ପରୀକ୍ଷା ଧୂଳି-ବ୍ରଶ୍ ମଣିଷର ପ୍ରାୟ ଖାଲି କୋଠରୀରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କରିଦେଇଥିଲା।
ଓମେଗା ପରୀକ୍ଷା ସେହି ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ମନ୍ଦିର ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଯାହାର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଶୀର୍ଷପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପିତ ହେବାକୁ ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ମନ୍ଦିରର ସମାପ୍ତି ହେଉଛି ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ, ଯାହା କୁଷ୍ମାଣ୍ଡମାନେ ଅପସାରିତ ହେଲେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ମିଲ୍ଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମନ୍ଦିରର ସମାପ୍ତି ସେତେବେଳେ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ମଣିମାଣିକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପୁଣିଥରେ ବଡ଼ ପେଟିକାରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯାଇଥିଲା, “ସେମାନଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଇଥିବା ଲୋକଟିଙ୍କର କୌଣସି ପ୍ରକାଶ୍ୟ କଷ୍ଟ ବିନା।” ମିଲ୍ଲର ଧୂଳି-ବ୍ରଶଧାରୀ ଲୋକଟିଙ୍କୁ ବଡ଼ ପେଟିକାରେ ମଣିମାଣିକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଉଥିବା ବୋଲି ପରିଚୟ କରିସାରିବା ପରେ, ସେ ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ସମାପ୍ତ କରନ୍ତି, “ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲାସରେ ଚିତ୍କାର କଲି, ଏବଂ ସେହି ଚିତ୍କାର ମୋତେ ଜଗାଇଦେଲା।”
ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ ଯେ, ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା ମିଲରଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର “ଆନନ୍ଦ” ଦ୍ୱାରା ସାମର୍ଥ୍ୟପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଯୋଏଲରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଖରେ “ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ” ଅଛି, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ହେଉଛି ଆନନ୍ଦ; ଏବଂ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସପାନକାରୀମାନେ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ “ଲଜ୍ଜା” ରହିଛି। ମିଲରଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନ, ମଳିନତା-ବ୍ରୁଶଧାରୀ ପୁରୁଷ ମଣିମାଣିକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବଡ଼ ପେଟିକାରେ ପକାଇଦେବା ପରେ ଆସେ। ସେହି ବଡ଼ ପେଟିକାଟି, ଅବର୍ଜନାରୁ ପୃଥକ୍ କରାଯାଇ ପେଟିକାରେ ପକାଯାଇଥିବା ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏବଂ ସେହି ପେଟିକା ଉଭୟରୂପେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ। ମନ୍ଦିରଟି ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଦେଶରେ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତରେ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ଓମେଗା ପରୀକ୍ଷାରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ, ଓମେଗା ପରୀକ୍ଷା ସେତେବେଳେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗର ଜାଲାଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲାଯାଏ।
ଏବଂ ମୁଁ ଏପରି ଶୁଣିଲି ଯେପରି ଏକ ବିଶାଳ ଜନସମୂହର ଶବ୍ଦ, ଏବଂ ଯେପରି ବହୁ ଜଳଧାରାର ଶବ୍ଦ, ଏବଂ ଯେପରି ପ୍ରବଳ ବଜ୍ରଧ୍ୱନିର ଶବ୍ଦ, ଯାହା କହୁଥିଲା, ହଲ୍ଲେଲୁୟା; କାରଣ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ରାଜ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ଆସ, ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ ଓ ଉଲ୍ଲାସ କରୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦିଅ; କାରଣ ମେଷଶାବକଙ୍କ ବିବାହର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି। ଏବଂ ତାହାକୁ ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଆଗଲା ଯେ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଧଳା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବ; କାରଣ ସେହି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର ହେଉଛି ପବିତ୍ରମାନଙ୍କର ଧାର୍ମିକତା। ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଲେଖ, ଧନ୍ୟ ସେମାନେ ଯେମାନେ ମେଷଶାବକଙ୍କ ବିବାହ ଭୋଜରେ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଏହି ସବୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 19:6–9.
୧୮୪୪ ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖରେ “ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଚାରିଟି ଆଗମନ” ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଚାରିଟି ଆଗମନର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଅଧିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ସେ ମଲାଖୀ ୩ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଲେବୀୟମାନଙ୍କ ଶୋଧନ ଓ ପବିତ୍ରୀକରଣର ପୂରଣସ୍ୱରୂପ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ ଭାବେ ଆସିଥିଲେ। ସେ ଦାନିଏଲ ୭:୧୩ ର ପୂରଣସ୍ୱରୂପ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ। ସେ ଦାନିଏଲ ୮:୧୪ ର ପୂରଣସ୍ୱରୂପ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ବିବାହକୁ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ। ବଧୂ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିସାରିଥିଲେ ବିବାହ ଘଟେ।
“‘ଯେତେବେଳେ ଫଳ ପକିଯାଏ, ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ କାଟିବା ଦାରାନ୍ତି ଲାଗାଏ, କାରଣ ଫସଲର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।’ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ କଳିସିଆରେ ନିଜଙ୍କ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଗଭୀର ଆକାଙ୍କ୍ଷାରେ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଚରିତ୍ର ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପୁନରୁତ୍ପାଦିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ବୋଲି ଦାବି କରିବା ପାଇଁ ଆସିବେ।” Christ’s Object Lessons, 69.
ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶ ଅନୁସାରେ, ରବିବାରୀୟ ଆଇନର ସଙ୍କଟକାଳରେ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୁଦ୍ରା ସହିତ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର “ଜଗତକୁ ସତର୍କ କରାଯାଇପାରିବ।”
“ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ଜଗତକୁ ପାପ, ଧାର୍ମିକତା ଓ ବିଚାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦୋଷୀ ବୋଧ କରାଇବା। ଜଗତକୁ କେବଳ ସେତେବେଳେ ସତର୍କ କରାଯାଇପାରେ, ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇ, ଉଚ୍ଚ ଓ ପବିତ୍ର ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚରଣ କରି, ଉଚ୍ଚ ଓ ମହତ୍ ଅର୍ଥରେ ସେହି ସ୍ପଷ୍ଟ ସୀମାରେଖାକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାଦତଳରେ ଦଳିଦେଉଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି। ଆତ୍ମାଙ୍କର ପବିତ୍ରୀକରଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ଅଛି, ଓ ଯେମାନେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ରାମଦିନ ପାଳନ କରନ୍ତି। ପରୀକ୍ଷା ଯେତେବେଳେ ଆସିବ, ସେତେବେଳେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ କ’ଣ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। ସେହି ହେଉଛି ରବିବାର ପାଳନ। ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ଶୁଣିସାରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିନକୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଗଣ୍ୟ କରିବାକୁ ଜାରି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ପାପପୁରୁଷଙ୍କର ଚିହ୍ନ ବହନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ସମୟ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲା।” Bible Training School, December 1, 1903.
ଯେତେବେଳେ କନ୍ୟା ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ସେତେବେଳେ ଫସଲ କାଟିବାର ସମୟ ଆସିଯାଇଥାଏ। ଫସଲ କାଟିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ପ୍ରଥମଫଳ ଗହୁଁର ନିବେଦନକୁ ଏକ ଦୋଳାଯାଉଥିବା ନିବେଦନ-ଧ୍ୱଜ ଭାବରେ ଉପରକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରି ସମେତ ଏକତ୍ର କରାଯିବାଦ୍ୱାରା। ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥମଫଳମାନେ, ଯେମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର, ସେମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାନ୍ତି; ଏବଂ ତା’ପରେ ଅନ୍ୟ ପାଳ, ଯେମାନେ ମହା ସମୁଦାୟ, ସେମାନେ। ସେହି ଧ୍ୱଜ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ସେନାବଳ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ସେନାବଳ ଶୁଭ୍ର ସୁକୁମାର ଶ୍ୱେତ ଶଣବସ୍ତ୍ରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ। ବିବାହ ସମୟରେ, ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିଚାର ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ଜଣଙ୍କର ମନ୍ଦିର ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ସେହି ମନ୍ଦିର କେବଳ ମିଲରଙ୍କର ବଡ଼ ପେଟିକା ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦାନକୁ ଅଧିକାର କରେ।
ଏହାପରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡ଼ିଲି। କିନ୍ତୁ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, “ଏହା କରିବା ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମର ସହଦାସ, ଏବଂ ତୁମର ସେହି ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅଛି; ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କର; କାରଣ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୧୯:୧୦।
ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ସେମାନେ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅଛି; ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବାଇବେଲ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା—ଉଭୟରେ “ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି। ଯେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଲାଓଦିକିଆ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଫିଲାଦେଲଫିଆ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିଣତ ହେବ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ “ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପଦ୍ଧତିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବେ। ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଦୈବୀ ରକ୍ତ ଏବଂ ମାନବୀୟ ସାକ୍ଷୀର ଏକ ସଂଯୋଗ।
ଏବଂ ସେମାନେ ମେଷଶାବକଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଓ ନିଜମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟର ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାହାଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ପ୍ରିୟ ମନେ କଲେ ନାହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:11।
ମାନବତାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବତ୍ୱର ରକ୍ତ ସହ ଯୋଗ ହୋଇ ମୋଶା ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ହୁଏ। ମୋଶା ଥିଲେ ମାନବତା—ଓମେଗା ମେଷଶାବକଙ୍କ ଦେବତ୍ୱର ରକ୍ତ ପ୍ରତି ଆଲ୍ଫା। କନ୍ୟା ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ ବରଦାନ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୁଏ; ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ସୁକ୍ଷ୍ମ ପଟବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା ଏକ ପରାକ୍ରମୀ ସେନାବଳ ସଦୃଶ ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଗ୍ରସର ସେନାବଳର ପତାକାରୂପେ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରେ। ସେହି ଯୁଦ୍ଧଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ କନ୍ୟା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରେ, ଏବଂ ସେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗର ଜାନଲାମାନେ ଖୋଲିଯାଆନ୍ତି, ଯେପରି ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ ହୋଇଥିଲା।
ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ଏକ ଶ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱ; ଏବଂ ଯିଏ ତାହାର ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ସେ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ, ଏବଂ ଧର୍ମରେ ସେ ବିଚାର କରନ୍ତି ଓ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିଶିଖା ସଦୃଶ ଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଅନେକ ମୁକୁଟ ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ନାମ ଲିଖିତ ଥିଲା, ଯାହା କୌଣସି ମଣିଷ ଜାଣୁନଥିଲେ, କେବଳ ସେ ନିଜେ। ଏବଂ ସେ ରକ୍ତରେ ଡୁବାଯାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ତାଙ୍କର ନାମ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ। ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେ ସୈନ୍ୟଦଳ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଶ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରି, ଶୁଭ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ତାଙ୍କର ପଛୁଅଳେ ଯାଉଥିଲେ। ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଖଡ୍ଗ ନିସ୍ସରଣ ହେଉଛି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ଜାତିଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରହାର କରିବେ; ଏବଂ ସେ ଲୋହଦଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରିବେ; ଏବଂ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଗ୍ରତା ଓ କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡକୁ ସେ ପଦଦଳିତ କରନ୍ତି। ଏବଂ ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଓ ତାଙ୍କର ଉରୁ ଉପରେ ଏକ ନାମ ଲିଖିତ ଅଛି, ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା, ଏବଂ ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 19:11–16।
ଯେତେବେଳେ ମଲିନତା ଝାଡ଼ୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଖାଲି କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଜଣାଳାଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲେ, ସେ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବଡ଼ ଓମେଗା ପେଟିକାରେ ନିକ୍ଷେପ କରେ। ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସେହି ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ବୋଲି ପରିଚିତ କରିଥାନ୍ତେ, କିନ୍ତୁ ୱିଲିଆମ୍ ମିଲର୍ ଆପଣଙ୍କୁ କହିଥାନ୍ତେ ଯେ ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କର ଏକାଧିକ ଅର୍ଥ ଥାଏ, ଏବଂ ସେହି ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଛିଟିଯାଇଥିବା ମୂଳାଧାର ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଉପରକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇଥିବା ମୁକୁଟ ଉପରେ ରହିଥିବା ଛିଟିଯାଇଥିବା ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମହିମାମୟ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ସେହି ଦିନ ସେମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଜାର ପାଳ ପରି ଉଦ୍ଧାର କରିବେ; କାରଣ ସେମାନେ ମୁକୁଟର ରତ୍ନପରି ହେବେ, ତାଙ୍କର ଦେଶ ଉପରେ ପତାକାପରି ଉଚ୍ଚକୃତ ହେବେ। ଜଖରିୟ ୯:୧୬।
ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ରୋମର ମୂଳଭୂତ ଆଲ୍ଫା ପରୀକ୍ଷା ପରେ ଥିବା ଓମେଗା ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଶିଖରଶିଳାସ୍ୱରୂପ ଓମେଗା ପରୀକ୍ଷା। ଏହା ହେଉଛି ମନ୍ଦିର-ପରୀକ୍ଷାର ସମାପ୍ତି, ଯାହା ବିଚାରର ତୃତୀୟ ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷାର ପୂର୍ବରୁ ଘଟେ। ଏହି ପରୀକ୍ଷା ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀକୁ ପରସ୍ପରରୁ ଶୋଧନ କରି ପୃଥକ କରେ, ତେଲର ଆଧାରରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କୁ ଅଲଗା କରିଦେଇଥାଏ; ସେହି ତେଲ ହେଉଛି ସନ୍ଦେଶ, କିମ୍ବା କାପର୍ନାଉମର ସିନାଗଗ୍ ସମ୍ବନ୍ଧରେ Sister White ତାଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟାରେ ଯେପରି ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ—“ସତ୍ୟର ବଚନଗୁଡ଼ିକ।”
ଯୋହନ 6:66 ରେ କଫର୍ନାହୂମ୍ ସେହି ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ଯୀଶୁ ଏକେ ସମୟରେ ସର୍ବାଧିକ ସଂଖ୍ୟକ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ଶିଷ୍ୟମାନେ ପୁନର୍ବାର କେବେ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ଶିଷ୍ୟତ୍ୱର ସର୍ବବୃହତ୍ ପରୀକ୍ଷା ଭାବେ, କଫର୍ନାହୂମ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ଶିଷ୍ୟତ୍ୱର ଓମେଗା ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ପୁନର୍ବାର 2023 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ତିନି-ଧାପୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଶିଷ୍ୟତ୍ୱର ଓମେଗା ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରେ। କଫର୍ନାହୂମ୍ରେ, ଏହି ପରୀକ୍ଷା ସ୍ୱର୍ଗର ରୁଟି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଯୀଶୁ ସ୍ୱାଭାବିକ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହିବାବେଳେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆତ୍ମିକ ପ୍ରୟୋଗରେ ବୁଝିବାକୁ ଥିଲା ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିବା ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ଅନିଚ୍ଛା ନିମନ୍ତେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ବୁଝିବାରେ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କର ଅସମର୍ଥତାର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ, ଏହା ସେମାନଙ୍କର ବିଫଳତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।
“ଜୀବନର ରୁଟି ବିଷୟରେ ସଭାଗୃହରେ କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଉପଦେଶ ଯିହୁଦାଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଏକ ବିପର୍ୟୟକାରୀ ସନ୍ଧିକ୍ଷଣ ଥିଲା। ସେ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ‘ଯଦି ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ ନ କର, ଏବଂ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ପାନ ନ କର, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ନାହିଁ।’ John 6:53. ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ କ୍ରୀଷ୍ଟ ଲୌକିକ ମଙ୍ଗଳ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆତ୍ମିକ ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲେ। ସେ ନିଜକୁ ଦୂରଦର୍ଶୀ ବୋଲି ମନେ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ସେ ଦେଖିପାରୁଛନ୍ତି ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କୌଣସି ସମ୍ମାନ ମିଳିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଅନୁସରୀମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ଉଚ୍ଚ ପଦବୀ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ସେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କଲେ ଯେ ସେ ନିଜକୁ କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ଏତେ ନିକଟରେ ଯୋଡ଼ିବେ ନାହିଁ, ଯାହାରୁ ସେ ପଛକୁ ହଟି ପାରିବେ ନାହିଁ। ସେ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିବେ। ଏବଂ ସେ ନିରୀକ୍ଷଣ କଲେ।”
“ସେହି ସମୟରୁ ସେ ଏମିତି ସନ୍ଦେହ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଯାହା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିଦେଲା। …” The Desire of Ages, 719.
ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା
ଯୀଶୁ ସ୍ୱାର୍ଥପର ଯୁଦାଙ୍କ ଉପରେ ଯେ ଦୃଷ୍ଟି ନିକ୍ଷେପ କରିଥିଲେ, ତାହାରୁ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ ଯେ ଗୁରୁ ତାଙ୍କର କପଟତାକୁ ଭେଦ କରିଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ନୀଚ, ଘୃଣାସ୍ପଦ ଚରିତ୍ରକୁ ପଢ଼ିନେଇଛନ୍ତି। ଏହା ଯୁଦା ପୂର୍ବରୁ କେବେ ପାଇନଥିବାଠାରୁ ଅଧିକ ସରଳ ତିରସ୍କାର ଥିଲା। ସେ ଏହାଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଏହିପରି ଏକ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଗଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶୟତାନ ପ୍ରବେଶ କରି ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲା। ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରିବାର ପରିବର୍ତ୍ତେ, ସେ ପ୍ରତିଶୋଧର ଯୋଜନା କଲେ। ନିଜ ପାପର ଜ୍ଞାନରେ ବିଦିର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଏବଂ ନିଜ ଅପରାଧ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଯାଇଥିବାରୁ ଉନ୍ମାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ, ସେ ଭୋଜନ ମେଜରୁ ଉଠି ମହାଯାଜକଙ୍କ ପ୍ରାସାଦକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ସଭାକୁ ସମବେତ ଅବସ୍ଥାରେ ପାଇଲେ। ସେ ଶୟତାନଙ୍କ ଆତ୍ମାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ବ୍ୟକ୍ତି ପରି ଆଚରଣ କଲେ। ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସଘାତ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ପୁରସ୍କାର ଥିଲା ରୂପାର ତିରିଶି ଖଣ୍ଡ; ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧି ତେଲର ପାତ୍ରର ମୂଲ୍ୟଠାରୁ ବହୁତ କମ ଏକ ରାଶି ପାଇଁ ସେ ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କୁ ବେଚିଦେଲେ।
“ଆତ୍ମା ଓ ଆଚରଣରେ ଅନେକେ ଯୁଦାଙ୍କ ସଦୃଶ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ଚରିତ୍ରର କଳଙ୍କ-ଚିହ୍ନ ବିଷୟରେ ନୀରବତା ରହେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଶତ୍ରୁତା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାଡନା ପାଆନ୍ତି, ତିକ୍ତତା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦିଏ।” Youth Instructor, July 12, 1900.
ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା
“ପାସ୍କା ପର୍ବ ପୂର୍ବରୁ ଯିହୂଦା ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ଯାଜକମାନଙ୍କ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବା ପାଇଁ ଚୁକ୍ତିକୁ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲା.... ବର୍ତ୍ତମାନ ଯିହୂଦା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଅପମାନିତ ଓ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇଥିଲା। ସେ ଭାବିଲା, ଯଦି ଯୀଶୁ ଏପରିଭାବେ ନିଜକୁ ନମ୍ର କରିପାରନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏକ ସାମୟିକ ରାଜ୍ୟରେ ଲୌକିକ ସମ୍ମାନ ପାଇବାର ସମସ୍ତ ଆଶା ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା। ଯିହୂଦା ନିଶ୍ଚିତ ହେଲା ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି କିଛି ଲାଭ କରିବାକୁ ନାହିଁ। ସେ ଯେପରି ଭାବିଲା, ତାଙ୍କୁ ନିଜକୁ ଅବନତ କରୁଥିବା ଦେଖିବା ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଓ ନିଜେ ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଥିବାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେ ଅଧିକ ଦୃଢ଼ ହେଲା। ସେ ଏକ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସଘାତ କରିବା ପାଇଁ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ସେ ସମ୍ମତ ହୋଇଥିଲା, ତାହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ସେ ସଂକଳ୍ପ କଲା।” The Desire of Ages, 645.
ଅନ୍ତିମ ନିଷ୍ପତ୍ତି
ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଯାଇଥିବାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଓ ବିଭ୍ରାନ୍ତିରେ ଯିହୁଦା ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ଭାବେ କକ୍ଷ ଛାଡ଼ି ବାହାରିଯିବା ପାଇଁ ଉଠିଲା। “ତେବେ ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ, ଶୀଘ୍ର କର.... ସେ ତାହା ପରେ ସେହି ଗ୍ରାସ ଗ୍ରହଣ କରି ସତ୍ୱରେ ବାହାରିଗଲା; ଏବଂ ରାତ୍ରି ହୋଇଥିଲା।” ବିଶ୍ୱାସଘାତକ ପାଇଁ ସେହିଟା ନିଶ୍ଚୟ ରାତ୍ରି ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ବାହ୍ୟ ଅନ୍ଧକାର ଦିଗକୁ ଫେରିଗଲା।
“ଏହି ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯିହୁଦା ପଶ୍ଚାତ୍ତାପର ସମ୍ଭାବନାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସେ ଯେତେବେଳେ ତାହାର ପ୍ରଭୁ ଓ ସହଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସାନିଧ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲା, ସେତେବେଳେ ଅନ୍ତିମ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇସାରିଥିଲା। ସେ ସୀମାରେଖାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଇଥିଲା।”
ଏହି ପ୍ରଲୋଭିତ ଆତ୍ମା ସହିତ ଯୀଶୁଙ୍କ ବ୍ୟବହାରରେ ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁତା ଅଦ୍ଭୁତ ଥିଲା। ଯିହୁଦାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଯାହା କରାଯାଇପାରୁଥିଲା, ତାହାର କିଛିମାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅକୃତ ରହିନଥିଲା। ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦ୍ରୋହ କରିବା ପାଇଁ ଦୁଇଥର ଚୁକ୍ତି କରିଥିବା ପରେମଧ୍ୟ, ଯୀଶୁ ତଥାପି ତାଙ୍କୁ ଅନୁତାପ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। ଦ୍ରୋହୀର ହୃଦୟର ଗୁପ୍ତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ପଢ଼ି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯିହୁଦାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟତ୍ୱର ଚୂଡ଼ାନ୍ତ, ଅଖଣ୍ଡନୀୟ ପ୍ରମାଣ ଦେଇଥିଲେ। ଏହା ଏହି ମିଥ୍ୟା ଶିଷ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁତାପର ଶେଷ ଆହ୍ୱାନ ଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିବ୍ୟ-ମାନବୀୟ ହୃଦୟ ଯେ କୌଣସି ନିବେଦନ କରିପାରୁଥାନ୍ତା, ତାହାର ଏକଟିମଧ୍ୟ ରୋକି ରଖାଯାଇନଥିଲା। ଅଡ଼ିଆ ଅହଂକାର ଦ୍ୱାରା ପଛକୁ ଠେଲିଦିଆଯାଇଥିବା କୃପାର ତରଙ୍ଗମାନେ, ବଶୀଭୂତକାରୀ ପ୍ରେମର ଅଧିକ ପ୍ରବଳ ଜ୍ୱାରରେ ପୁଣି ଫେରିଆସିଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଅପରାଧ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ଓ ଆତଙ୍କିତ ହୋଇଥିଲେମଧ୍ୟ, ଯିହୁଦା କେବଳ ଅଧିକ ସଙ୍କଳ୍ପବଦ୍ଧ ହେଲେ। ସେ ସଂସ୍କାରମୂଳକ ଭୋଜରୁ ବାହାରି ଯାଇ, ଦ୍ରୋହର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଗଲେ।
“ଯିହୁଦା ଉପରେ ହାୟ ଘୋଷଣା କରିବା ସମୟରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ କୃପାର ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା। ଏହିପରି ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ମେସିହାତ୍ୱର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରମାଣ ଦେଇଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, ‘ଘଟିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ଯେତେବେଳେ ଏହା ଘଟିବ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ଯେ ମୁଁ ଅଛି।’ ଯଦି ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ଘଟଣାସମୂହ ବିଷୟରେ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଅଜ୍ଞାନତାରେ ନୀରବ ରହିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏହା ଭାବିପାରୁଥାନ୍ତେ ଯେ ତାଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖରେ ଦୈବୀ ପୂର୍ବଜ୍ଞାନ ନଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇ ହତ୍ୟାକାରୀ ଜନସମୂହର ହାତରେ ବିଶ୍ୱାସଘାତରେ ସମର୍ପିତ ହୋଇଗଲେ। ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ଯୀଶୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ବାରଜଣଙ୍କୁ ବାଛିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଶୟତାନ ଥିଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଯିହୁଦାଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ କଥାମାନ, ଯାହା ଦେଖାଉଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା ତାଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଜଣା ଥିଲା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅପମାନର ସମୟରେ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଅନୁସରୀମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିବ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଯିହୁଦା ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ତକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସଘାତକ ଉପରେ ଯୀଶୁ ଘୋଷଣା କରିଥିବା ସେହି ହାୟକୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ।” The Desire of Ages, 653–655.