ଯୋଏଲର ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଲାଉଡିସିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଳିସିୟା - ସଂଖ୍ୟା ଚାଳିଶି

ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଏଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଶକ୍ତିସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଆସୁଥିବା ଦେଖିବା ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ଆସ୍ୱାଦନ କରିବେ ନାହିଁ।” ଛଅ ଦିନ ପରେ ଯୀଶୁ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନଙ୍କୁ ସହିତ ନେଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତକୁ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ଉଠାଇ ନେଲେ; ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଦୀପ୍ତିମୟ ହୋଇ, ହିମ ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧଳା ହେଲା; ପୃଥିବୀରେ କୌଣସି ଧୋବି ସେପରି ଧଳା କରିପାରେ ନାହିଁ। ଏବଂ ଏଲିୟା ମୋଶାଙ୍କ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିଲେ।

ତାହାପରେ ପିତର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଗୁରୁଦେବ, ଆମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ରହିବା ଭଲ; ଏବଂ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ତିନୋଟି ତମ୍ବୁ ତିଆରି କରିବା; ଗୋଟିଏ ତୁମ ପାଇଁ, ଗୋଟିଏ ମୋଶାଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଏଲିୟଙ୍କ ପାଇଁ।

କାରଣ ସେ କ’ଣ କହିବେ ତାହା ଜାଣୁନଥିଲେ; କାରଣ ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହୋଇଥିଲେ। ଏବଂ ଗୋଟିଏ ମେଘ ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ଆବରଣ କଲା; ଏବଂ ସେହି ମେଘରୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର ବାହାରି ଆସି କହିଲା, ଏହା ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର; ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣ। ଏବଂ ହଠାତ୍, ସେମାନେ ଚାରିପଟେ ଚାହିଁଦେଖିଲେବେଳେ, ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆଉ କାହାକୁଣି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ। ଏବଂ ସେମାନେ ପର୍ବତରୁ ନମିଆସୁଥିବା ବେଳେ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଉ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଯାହା ଦେଖିଥିଲେ, ତାହା କାହାକୁଣି କହିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି କଥାକୁ ନିଜମାନଙ୍କ ମନରେ ରଖିଲେ, ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ଅର୍ଥ କ’ଣ ହୋଇପାରେ ବୋଲି ପରସ୍ପର ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ। ମାର୍କ 9:1–10.

“ମୋଶେ ମୃତ୍ୟୁର ମାଧ୍ୟମରେ ଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ପଚନ ଦେଖାଯିବା ପୂର୍ବରୁ ମିଖାଏଲ ଅବତରଣ କରି ତାଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ। ଶୟତାନ ସେହି ଦେହକୁ ନିଜର ବୋଲି ଦାବି କରି ଧରି ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା; କିନ୍ତୁ ମିଖାଏଲ ମୋଶେଙ୍କୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଗଲେ। ଶୟତାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୀବ୍ର କଟୁକଥା କହି, ନିଜ ଶିକାରକୁ ତାଙ୍କ ହାତରୁ କାଢ଼ି ନିଆଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟୀ ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ କଲା; କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ପ୍ରତିପକ୍ଷକୁ ଭର୍ତ୍ସନା କରିନଥିଲେ, ଯଦ୍ୟପି ତାହାର ପ୍ରଲୋଭନର କାରଣରେ ହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବକ ପତିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ନମ୍ରତାର ସହିତ ତାହାକୁ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ସୂଚିତ କରି କହିଲେ, ‘ପ୍ରଭୁ ତୋତେ ତିରସ୍କାର କରୁନ୍ତୁ।’”

“ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ କେତେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ଶକ୍ତିସହ ଆସୁଥିବା ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ। ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତରେ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ସେଠାରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା। ତାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଧଳା ଓ ଦ୍ୟୁତିମୟ ଥିଲା। ମୂଶା ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଯୀଶୁଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ସମୟରେ ଯେମାନେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ଥିତ ହେବେ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ। ଏବଂ ଏଲୀୟ, ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖିବା ବିନା ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନରେ ଯେମାନେ ଅମରତା ପାଇଁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବେ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ନ ଦେଖି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେବେ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲେ। ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମହିମା ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଛାଦନ କରିଥିବା ମେଘକୁ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଓ ଭୟସହ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ମହିମାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲେ, ଯେ କହୁଥିଲା, ‘ଏହା ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର; ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣ।’” Early Writings, 164.

ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରଭୁ କୃପାଳୁ ବୋଲି ଆସ୍ୱାଦ କରିଥାଅ। ସେହି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି, ଜୀବନ୍ତ ପାଷାଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ପରି—ଯିନ୍ହାକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ଚୟିତ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ—ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ପାଷାଣମାନଙ୍କ ପରି ଏକ ଆତ୍ମିକ ଗୃହରୂପେ ଗଢ଼ିଉଠୁଛ, ଏକ ପବିତ୍ର ଯାଜକମଣ୍ଡଳୀ ହେଉଛ, ଯେଣୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରେ ଗ୍ରାହ୍ୟ ଆତ୍ମିକ ବଳିଦାନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା। ଏହି କାରଣରୁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଲିଖିତ ଅଛି, “ଦେଖ, ମୁଁ ସିଓନରେ ଏକ ପ୍ରଧାନ କୋଣାପାଷାଣ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି, ଚୟିତ, ମୂଲ୍ୟବାନ; ଏବଂ ଯେ ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ସେ କଦାପି ଲଜ୍ଜିତ ହେବ ନାହିଁ।” 1 Peter 2:3–6.

ଯେ ପାଥରକୁ ନିର୍ମାତାମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ସେହି ପାଥର ହିଁ କୋଣର ମୁଖ୍ୟ ପାଥର ହୋଇଛି। ଏହା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ; ଏହା ଆମ ଚକ୍ଷୁରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ। ଗୀତସଂହିତା 118:22, 23.

ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ କି ଶାସ୍ତ୍ରରେ କେବେ ପଢ଼ିନାହାଁ, ‘ଯେ ପଥରକୁ ଗୃହନିର୍ମାତାମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ସେହି ପଥରେ କୋଣର ପ୍ରଧାନ ଶିଳା ହୋଇଗଲା; ଏହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ଏହା ଆମ ଚକ୍ଷୁରେ ଅଦ୍ଭୁତ’?” ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ତୁମମାନଙ୍କଠାରୁ ନେଇ ଏମିତି ଜାତିକୁ ଦିଆଯିବ ଯାହା ତାହାର ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ। ଏବଂ ଯେ କେହି ଏହି ପଥର ଉପରେ ପଡ଼ିବ ସେ ଭଙ୍ଗିଯିବ; କିନ୍ତୁ ଯାହାର ଉପରେ ଏହା ପଡ଼ିବ, ତାହାକୁ ଏହା ଗୁଡ଼ିଏ ପଡ଼ା କରିଦେବ। ମୁଖ୍ୟ ଯାଜକମାନେ ଓ ଫରିଶୀମାନେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣି ଜାଣିଲେ ଯେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲାବେଳେ, ଲୋକସମୂହକୁ ଭୟ କଲେ, କାରଣ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ବୋଲି ମାନୁଥିଲେ। ମାଥିଉ 21:42–46.

“ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀକରଣ କ’ଣ? ଏହା ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟର ମହିମାକୁ ଧୂଳିରେ ମିଶାଇ ଦେବା ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ସେହି କାମ କରିବା, ଯାହା ସେ ନିଜ ପାଇଁ କରିବାର ଶକ୍ତିରେ ନାହିଁ, ଏମିତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ। ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ସ୍ୱୟଂ କିଛି ନୁହେଁ ବୋଲି ଦେଖନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଧର୍ମିକତାରେ ପରିଧାନିତ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସାରାଦିନ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଓ ମହିମା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦର୍ଶନ କରି କରି ସେମାନେ ସେହି ଏକେ ଛବିରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଉଛନ୍ତି। ପୁନର୍ଜନ୍ମ କ’ଣ? ଏହା ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ତାହାର ନିଜ ସତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରକାଶ କରିବା, ଯେ ସେ ନିଜେ ନିଜରେ ନିର୍ମୂଲ୍ୟ।” Manuscript Releases, volume 20, 117.

ଯେହେତୁ ଯେହି ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଅଛି, ତାହା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ; ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭିତ୍ତି କେହି ସ୍ଥାପନ କରିପାରେ ନାହିଁ। ୧ କରିନ୍ଥୀୟ 3:11।

“ଗମ୍ଭୀରତାସହ ଏବଂ ସର୍ବସାମ୍ମୁଖିକ ଭାବେ ଯିହୂଦାର ଲୋକମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ଅଙ୍ଗୀକୃତ କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଏଜ୍ରା ଓ ନେହେମିୟାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଅପସୃତ ହେବା ପରେ, ଅନେକେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ। ନେହେମିୟା ପର୍ସିଆକୁ ଫେରିଯାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଯିରୁଶାଲେମରୁ ଅନୁପସ୍ଥିତି ସମୟରେ, ଏମିତି ଅନର୍ଥଗୁଡ଼ିକ ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ଯାହା ଜାତିକୁ ବିକୃତ କରିଦେବାକୁ ଧମକ ଦେଉଥିଲା। ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକମାନେ କେବଳ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶାଧିକାର ହାସଲ କରିନଥିଲେ, ବରଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦିରର ପରିସରକୁ ସୁଦ୍ଧା କଳୁଷିତ କରିଦେଇଥିଲେ। ଅନ୍ତର୍ବିବାହ ଦ୍ୱାରା ମହାୟାଜକ ଇଲିୟାଶିବ ଓ ଅମ୍ମୋନୀୟ ତୋବିୟା—ଇସ୍ରାଏଲର ତୀବ୍ର ଶତ୍ରୁ—ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ସାଖ୍ୟତା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଅପବିତ୍ର ଜୋଟର ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ, ଇଲିୟାଶିବ ତୋବିୟାଙ୍କୁ ମନ୍ଦିର ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଗୋଟିଏ କକ୍ଷ ଦଖଲ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଲୋକମାନଙ୍କର ଦଶମାଂଶ ଓ ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକ ରଖିବା ପାଇଁ ଭଣ୍ଡାରକକ୍ଷ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଆସୁଥିଲା।”

“ଇସ୍ରାଏଲ ପ୍ରତି ଅମ୍ମୋନୀୟମାନେ ଓ ମୋଆବୀୟମାନେ ଯେ କ୍ରୁରତା ଓ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, ସେହି କାରଣରୁ ପରମେଶ୍ୱର ମୋଶାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ସଭାରୁ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ବହିଷ୍କୃତ ହେବେ। ଦେଖନ୍ତୁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 23:3–6। ଏହି ବାକ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅବହେଳାରେ, ମହାୟାଜକ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହର କକ୍ଷରେ ସଞ୍ଚିତ ନିବେଦନଗୁଡ଼ିକୁ ବାହାର କରିଦେଇଥିଲେ, ଯେଣେକି ଏହି ନିଷିଦ୍ଧ ଜାତିର ପ୍ରତିନିଧି ପାଇଁ ସେଠାରେ ସ୍ଥାନ କରାଯାଉ। ପରମେଶ୍ୱର ଓ ତାଙ୍କ ସତ୍ୟର ଏହି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଏପରି ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇବାଠାରୁ ଅଧିକ ଅବମାନନା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଉ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇପାରୁନଥାନ୍ତା।”

“ପର୍ସିଆରୁ ଫେରିଆସିବା ପରେ ନେହେମିୟା ଏହି ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଅପବିତ୍ରତା ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ ଏବଂ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦେବା ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ ନିଲେ। ‘ଏହା ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ କଲା,’ ସେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି; ‘ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ତୋବିୟାଙ୍କ ଘରସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ସେହି କକ୍ଷରୁ ବାହାରକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲି। ପରେ ମୁଁ ଆଦେଶ ଦେଲି, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି କକ୍ଷଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ; ଏବଂ ସେଠାକୁ ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହର ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ, ଭୋଜନ ନିବେଦନ ଓ ଧୂପ ସହିତ, ଆଣିରଖିଲି।’”

“କେବଳ ମନ୍ଦିରଟି ଅପବିତ୍ର କରାଯାଇନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ନିବେଦନଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିଲା। ଏହାର ପରିଣାମରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଉଦାର ଦାନଶୀଳତା ନିରୁତ୍ସାହିତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ଓ ଉଦ୍ଦୀପନା ହରାଇଥିଲେ, ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କର ଦଶମାଂଶ ଦେବାରେ ଅନିଚ୍ଛୁକ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହର ଭଣ୍ଡାରଗୁଡ଼ିକ ଯଥେଷ୍ଟ ଭାବେ ପୂରଣ ହେଉନଥିଲା; ଗାୟକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ଓ ମନ୍ଦିର-ସେବାରେ ନିଯୁକ୍ତ ଅନ୍ୟମାନେ, ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସହାୟତା ନ ମିଳିବାରୁ, ଅନ୍ୟତ୍ର ଶ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ।”

“ନେହେମିୟ ଏହି ଦୁରୁପଯୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଗଲେ। ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି, ‘ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ପୁନଃ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।’ ଏହା ଲୋକମାନଙ୍କ ମନରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ସୃଷ୍ଟି କଲା, ଏବଂ ସମଗ୍ର ଯିହୁଦା ‘ଧାନ୍ୟ, ନବ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଓ ତେଲର ଦଶମାଂଶ’ ଆଣିଲେ। ଯେମାନେ ‘ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଗଣ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ,’ ସେମାନଙ୍କୁ ‘ଭଣ୍ଡାରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭଣ୍ଡାରାଧ୍ୟକ୍ଷ’ କରାଗଲା, ‘ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଥିଲା ସେମାନଙ୍କର ଭାଇମାନଙ୍କୁ ବଣ୍ଟନ କରିଦେବା।’” Prophets and Kings, 669, 670.

ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ଏହିପରି କହନ୍ତି, ଯାଅ, ଏହି ଭଣ୍ଡାରାଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ପାଖକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଗୃହର ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ ଶେବ୍ନାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହ, ତୋର ଏଠାରେ କ’ଣ ଅଛି? ଏବଂ ଏଠାରେ ତୋର କିଏ ଅଛି, ଯେ ତୁ ଏଠାରେ ନିଜ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ସମାଧି ଖୋଦାଇଛୁ, ଯେପରି କେହି ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ନିଜ ପାଇଁ ସମାଧି ଖୋଦାଏ, ଏବଂ ଶିଳାରେ ନିଜ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ବାସସ୍ଥାନ କାଟି ତିଆରି କରେ? ଦେଖ, ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ପ୍ରବଳ ନିର୍ବାସନରେ ବହି ନେଇଯିବେ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ଆବୃତ କରିଦେବେ। ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଘୁରାଇ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଦେଶକୁ ଗେନ୍ଦୁ ପରି ଛାଡ଼ିଦେବେ; ସେଠି ତୁ ମରିଯିବୁ, ଏବଂ ସେଠି ତୋର ଗୌରବର ରଥଗୁଡ଼ିକ ତୋର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହର ଲଜ୍ଜା ହେବ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ତୋର ପଦରୁ ହଟାଇଦେବି, ଏବଂ ସେ ତୁମକୁ ତୋର ସ୍ଥାନରୁ ତଳେ ଟାଣି ନେବ।

ସେହି ଦିନରେ ଏପରି ଘଟିବ, ଯେ ମୁଁ ହିଲ୍କୀୟାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମୋର ସେବକ ଏଲୀୟାକୀମକୁ ଡାକିବି; ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତୁମର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧାଇବି, ତୁମର କମରବନ୍ଧନୀରେ ତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ କରିବି, ଏବଂ ତୁମର ଶାସନଭାର ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅର୍ପଣ କରିବି; ତାହା ପରେ ସେ ଯିରୁଶାଲେମର ନିବାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ଯିହୁଦା-ଗୃହ ପାଇଁ ପିତାସ୍ୱରୂପ ହେବ। ଏବଂ ଦାଉଦ-ଗୃହର ଚାବିକୁ ମୁଁ ତାଙ୍କ କନ୍ଧରେ ରଖିବି; ତେଣୁ ସେ ଖୋଲିବ, ଏବଂ କେହି ବନ୍ଦ କରିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେ ବନ୍ଦ କରିବ, ଏବଂ କେହି ଖୋଲିବ ନାହିଁ।

ଏବଂ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ସ୍ଥାନରେ ଗାଡ଼ାଯାଇଥିବା କୀଳ ପରି ଦୃଢ଼ କରିବି; ଏବଂ ସେ ତାହାର ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ପାଇଁ ଏକ ଗୌରବମୟ ସିଂହାସନ ହେବେ। ଏବଂ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ତାହାର ପିତାଙ୍କ ଗୃହର ସମସ୍ତ ଗୌରବ—ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶପରମ୍ପରା, ଅଳ୍ପ ପରିମାଣର ସମସ୍ତ ପାତ୍ର, ପ୍ୟାଲାର ପାତ୍ରଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବଡ଼ ଘଡ଼ାର ସମସ୍ତ ପାତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଝୁଲାଇବେ। ସେହି ଦିନରେ, ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଯେହି କୀଳ ନିଶ୍ଚିତ ସ୍ଥାନରେ ଗାଡ଼ାଯାଇଥିଲା, ସେହି କୀଳ କାଢ଼ି ଦିଆଯିବ, କାଟି ଫେଲାଯିବ, ଏବଂ ପଡ଼ିଯିବ; ଏବଂ ତାହାର ଉପରେ ଯେ ଭାର ଥିଲା, ତାହା ମଧ୍ୟ କାଟି ଦିଆଯିବ; କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହା କହିଛନ୍ତି। ଯିଶାୟ 22:15–22।

ତାହାପରେ ଯେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ପରସ୍ପର ବାରମ୍ବାର କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ; ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ କର୍ଣ୍ଣପାତ କରି ତାହା ଶୁଣିଲେ, ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଓ ତାଙ୍କ ନାମକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ସ୍ମରଣ-ପୁସ୍ତକ ଲେଖାଗଲା। ସେନାବଳୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଯେ ଦିନ ମୁଁ ମୋର ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ ସଂଗ୍ରହ କରିବି, ସେହି ଦିନ ସେମାନେ ମୋର ହେବେ; ଏବଂ ଯେପରି ଜଣେ ମଣିଷ ନିଜ ସେବାକାରୀ ପୁଅକୁ କ୍ଷମା କରେ, ସେପରି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବି। ତାହାପରେ ତୁମେ ଫେରିଆସି ଧାର୍ମିକ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ଓ ତାଙ୍କର ସେବା ନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ବୁଝିପାରିବ। ମଲାଖୀ ୩:୧୬–୧୮।

ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କଥାମାନେ ମୋର ବିରୋଧରେ କଠୋର ହୋଇଛି। ତଥାପି ତୁମେ କହୁଛ, ଆମେ ତୁମ ବିରୋଧରେ ଏତେ କଣ କହିଛୁ? ତୁମେ କହିଛ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରିବା ବ୍ୟର୍ଥ; ତାଙ୍କର ବିଧି ପାଳନ କରିବାରେ, ଏବଂ ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଶୋକାକୁଳ ଭାବେ ଚାଲିବାରେ ଆମର କ'ଣ ଲାଭ ହେଲା? ଏବେ ଆମେ ଅହଙ୍କାରୀମାନଙ୍କୁ ଧନ୍ୟ କହୁଛୁ; ହଁ, ଯେମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା କରନ୍ତି ସେମାନେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ହଁ, ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି। ମାଲାଖୀ 3:13–15.

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ମୃତ ଦେହଗୁଡ଼ିକ ସେହି ମହାନଗରର ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ି ରହିବ, ଯାହାକୁ ଆତ୍ମିକ ଅର୍ଥରେ ସଦୋମ ଓ ମିଶର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ। ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଜନସମୂହ, ଗୋଷ୍ଠୀ, ଭାଷା ଓ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ମୃତ ଦେହଗୁଡ଼ିକୁ ସାଢ଼େ ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖିବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ମୃତ ଦେହଗୁଡ଼ିକୁ କବରରେ ରଖିବାକୁ ଦେବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ, ଉଲ୍ଲାସ କରିବେ, ଏବଂ ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ଉପହାର ପଠାଇବେ; କାରଣ ଏହି ଦୁଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୧୧:୮–୧୦।

ମୁଁ ଉପହାସକାରୀମାନଙ୍କ ସଭାରେ ବସି ନଥିଲି, ନାହିଁ କି ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲି; ତୁମ ହାତର କାରଣରେ ମୁଁ ଏକାକୀ ବସିଥିଲି; କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ କ୍ରୋଧଭାବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥିଲା। ମୋର ବେଦନା କାହିଁକି ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଏବଂ ମୋର ଆଘାତ ଅନାରୋଗ୍ୟ, ଯାହା ସୁସ୍ଥ ହେବାକୁ ମନା କରେ? ତୁମେ କି ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ପାଇଁ ଏକ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ପରି, ଏବଂ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଉଥିବା ଜଳସ୍ରୋତ ପରି ହେବ? ଯିରିମିୟ 15:17, 18.

ତାହାପରେ ଯେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହ ଅନେକଥର କଥାହେଲେ; ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ କର୍ଣ୍ଣପାତ କରି ତାହା ଶୁଣିଲେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ନାମକୁ ମନେ କରୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ସ୍ମରଣ-ପୁସ୍ତକ ଲେଖାଗଲା। ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କର ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଯେ ଦିନ ମୁଁ ମୋର ରତ୍ନସମ୍ଭାର ସଂଗ୍ରହ କରିବି, ସେ ଦିନ ସେମାନେ ମୋର ହେବେ; ଏବଂ ଯେପରି ଜଣେ ମଣିଷ ତାହାର ସେବାକାରୀ ନିଜ ପୁଅକୁ କୃପାପୂର୍ବକ ରକ୍ଷା କରେ, ସେପରି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି।

ତାହା ପରେ ତୁମେମାନେ ପୁଣି ଫେରି ଧାର୍ମିକ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏବଂ ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରେ ଓ ଯିଏ ତାହାଙ୍କ ସେବା କରେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ ବୁଝିବା। ମଲାଖି 3:16–18।

ମୋ ପାଖକୁ ଫେରିଆସ, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିବି,

କିନ୍ତୁ ତୁମେ କହିଲା, ଆମେ କେଉଁ ବିଷୟରେ ଫେରିବୁ?

ସମସ୍ତ ଦଶମାଂଶ ଭଣ୍ଡାରଘରକୁ ଆଣ, ଯେପରି ମୋର ଗୃହରେ ଭୋଜନ ଥାଉ; ଏବଂ ଏହାଦ୍ୱାରା ଏବେ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କର, ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ମୁଁ କି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଜାଣ୍ଲାଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲି ଦେଇ, ଏପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ଢାଳିବି ନାହିଁ, ଯେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସ୍ଥାନ ରହିବ ନାହିଁ।

“ଈଶ୍ୱର ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଏହି ଦିନରେ ସେ ନିଜ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ଆଲୋକରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଛେଦକ ଦ୍ୱାରା—ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ—ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଓ ଜଗତଠାରୁ ପୃଥକ୍ କରି, ନିଜ ସହ ଏକ ପବିତ୍ର ସନ୍ନିକଟତାରେ ଆଣିଛନ୍ତି। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ନ୍ୟସ୍ତଧାରୀ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ମହାନ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ନ୍ୟସ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପାଖରେ ନ୍ୟସ୍ତ ପବିତ୍ର ଈଶ୍ୱରବାଣୀମାନଙ୍କ ପରି, ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଜଗତକୁ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ପବିତ୍ର ନିବେଶ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14 ଅଧ୍ୟାୟର ତିନି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କର ଆଲୋକକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଦିଗନ୍ତରେ ସତର୍କବାଣୀ ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ବାହାରି ପଡ଼ନ୍ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଅନୁୟାୟୀମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି: ‘ତୁମେମାନେ ଜଗତର ଆଲୋକ।’ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ କାଲଭରୀର କ୍ରୁଶ ଏହି କଥା କହେ: ‘ପ୍ରାଣର ମୂଲ୍ୟକୁ ଦେଖ: “ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ପାଖରେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କର।”’ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବାଧା ଦେବା ପାଇଁ କୌଣସି କଥାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯିବ ନାହିଁ। ସମୟ ପାଇଁ ଏହାହିଁ ସର୍ବପ୍ରଧାନ କାର୍ଯ୍ୟ; ଏହାର ପ୍ରସାର ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଥିବା ଉଚିତ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ଯୀଶୁ ଯେ ପ୍ରେମ ତାଙ୍କର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ କରିଥିବା ବଳିଦାନରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ସେହି ପ୍ରେମ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅନୁଗାମୀଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରିବ।” Testimonies, volume 5, 455.

“ମୋର ଜୀବନର ଶେଷ ପଚାଶ ବର୍ଷ ଅବଧିରେ, ମୁଁ ଏକ ଅନୁଭବ ଲାଭ କରିବା ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟବାନ ସୁଯୋଗ ପାଇଛି। ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କରେ ମୋର ଅନୁଭବ ରହିଛି। ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କୁ ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଉଡ଼ୁଥିବାବେଳେ, ଜଗତକୁ ଏକ ସଚେତନତାର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରୁଥିବାବେଳେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସିଧାସଳଖ ପ୍ରଭାବ ପକାଉଥିବାବେଳେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। କେହି ଏହି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରତୀକ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଦ୍ୱାରା ଆଲୋକିତ ଏବଂ ସତ୍ୟଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରୀକୃତ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଏହି ତିନିଟି ସନ୍ଦେଶକୁ ସେମାନଙ୍କର କ୍ରମାନୁସାରେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।”

“ଏହି ଗମ୍ଭୀର କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ ଏକ ଭୂମିକା ପାଳନ କରିଛି। ମୋର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଅନୁଭବ ଏହା ସହ ଅନ୍ତର୍ଗୁଠିତ ହୋଇଅଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଜୀବିତ ଥିବା କେହି କେହି ଏମିତି ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଅନୁଭବ ମୋର ଅନୁଭବ ସଦୃଶ। ସେମାନେ ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଉଥିବା ସତ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ମହାନ ନେତା, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେନାବାହିନୀର ସେନାପତିଙ୍କ ସହ ପଦେ ପଦେ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଛନ୍ତି।”

“ଏହି ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକର ଘୋଷଣାରେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଶେଷ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପୂରଣ ହୋଇଛି। ଯେମାନେ ଏହି ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ଘୋଷଣା କରିବାରେ ଏକ ଭୂମିକା ପାଳନ କରିବାର ବିଶେଷ ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଏମିତି ଏକ ଅନୁଭବ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୂଲ୍ୟର; ଏବଂ ଏବେ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ବିପଦମଧ୍ୟରେ ଅଛୁ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଏମିତି କଣ୍ଠସ୍ୱର ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିବ—‘ଏଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅଛନ୍ତି,’ ‘ଏଠାରେ ସତ୍ୟ ଅଛି’; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଅନେକଙ୍କର ଭାର ଏହା ହେବ ଯେ, ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ସେହି ଭିତ୍ତିକୁ ଅସ୍ଥିର କରିଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହା ଆମକୁ ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକରୁ ଏବଂ ଜଗତରୁ ବାହାର କରି ଜଗତରେ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଜନସମୁଦାୟ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ କରାଇଛି, ସେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କ ପରି ଆମର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଏପରି ପ୍ରକାଶିତ ହେବ:”

“‘ଆରମ୍ଭରୁ ଯାହା ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ଯାହାକୁ ଆମ ଚକ୍ଷୁଦ୍ୱାରା ଦେଖିଛୁ, ଯାହାକୁ ଆମେ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିଛୁ, ଏବଂ ଜୀବନର ବାକ୍ୟ ବିଷୟରେ ଯାହାକୁ ଆମ ହସ୍ତଗୁଡ଼ିକ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି;… ଯାହାକୁ ଆମେ ଦେଖିଛୁ ଓ ଶୁଣିଛୁ, ତାହାହିଁ ଆମେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରୁଛୁ, ଯେପରି ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମ ସହିତ ସହଭାଗିତା ପାଇପାରିବ।’”

“ମୁଁ ଜୀବନର ବାକ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯାହା ଦେଖିଛି, ଯାହା ଶୁଣିଛି, ଏବଂ ଯାହାକୁ ମୋର ହାତ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି, ସେହି ସବୁ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଛି। ଏବଂ ଏହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ପିତା ଓ ପୁତ୍ରଙ୍କର ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ। ଆମେ ଦେଖିଛୁ ଏବଂ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଛୁ ଯେ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସତ୍ୟର ପ୍ରତିପାଦନ ସହିତ ସହଚର ହୋଇଆସିଛି, ଲେଖନୀ ଓ କଣ୍ଠସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ସଚେତନ କରିଛି, ଏବଂ ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ଦେଇଆସିଛି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଅର୍ଥ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ହେବ, ଏବଂ ଏହା ଆମକୁ ସେହି ଦଳରେ ସ୍ଥାନ ଦେବ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇ, ଭ୍ରମକାରୀ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କର୍ଣ୍ଣପାତ କରିଛନ୍ତି।”

“ଶତୃ ଅତୀତର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କରେ ନିହିତ ଆମ ବିଶ୍ୱାସର ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କର ନିଶ୍ଚୟତାକୁ ଉପଡ଼ିଦେବା ପାଇଁ ସବୁକିଛି କାର୍ଯ୍ୟରତ କରିବ, ଯେ ସନ୍ଦେଶମାନେ ଆମକୁ ଅନନ୍ତ ସତ୍ୟର ଉନ୍ନତ ମଞ୍ଚ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସ୍ଥାପନ କରି ତାହାକୁ ସ୍ୱଭାବ ଦେଇଛନ୍ତି। ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ କରିଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ସତ୍ୟକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରି। ତାଙ୍କର କଣ୍ଠସ୍ୱର ଶୁଣାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଯାଉଛି, କହୁଛି, ଶକ୍ତିରୁ ଶକ୍ତିକୁ, ଅନୁଗ୍ରହରୁ ଅନୁଗ୍ରହକୁ, ମହିମାରୁ ମହିମାକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ। କାର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛି ଏବଂ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଛି, କାରଣ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ହିଁ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କର ପ୍ରତିରକ୍ଷା ଅଟନ୍ତି।”

“ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ କେବଳ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗତ ଭାବରେ, ମାନୋ ଆଙ୍ଗୁଠିର ଆଗରେ ଧରିରଖିଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଏହାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆତ୍ମାର ଅନ୍ତଃପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆଣିନାହାନ୍ତି, ବରଂ ଜୀବନ୍ତ ସତ୍ୟକୁ ବାହ୍ୟ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜନସମୁଦାୟର ଅତୀତ ଇତିହାସରେ କିଛିମାତ୍ର ପବିତ୍ରତା ଦେଖିବେ ନାହିଁ—ସେହି ଇତିହାସ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଯେପରି ଅଛନ୍ତି ସେପରି କରିଛି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଗତରେ ଗମ୍ଭୀର, ଦୃଢସଙ୍କଳ୍ପ, ମିଶନରୀ କର୍ମୀମାନେ ଭାବରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଛି।

“ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ; କିନ୍ତୁ ଯେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଶିଳା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ପତିତ ହୋଇ ଭଙ୍ଗିତ ହୋଇନାହିଁ, ସେମାନେ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ଦେଖିବେ ନାହିଁ ଏବଂ ବୁଝିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜ ଧାରଣାକୁ ଯାହା ସୁଖକର ଲାଗେ, ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଏବଂ ଯେ ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ତାହାଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭିତ୍ତି ଗଢ଼ିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବେ। ସେମାନେ ନିଜ ଅହଂକାର ଓ ଆତ୍ମମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ପୋଷଣ କରିବେ, ଏହା ଭାବି ଯେ ସେମାନେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ଅପସାରଣ କରି, ସେମାନେ ନିଜେ ରଚିଥିବା ସ୍ତମ୍ଭଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିସ୍ଥାପିତ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ।”

“ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଳ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଅବିରତ ଚାଲିଥିବ। ଯିଏ ବାଇବେଲର ଏକ ସନ୍ନିକଟ ଅଧ୍ୟୟନକାରୀ ହୋଇଛି, ସେ ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଶେଷ ଦୃଶ୍ୟମାନ ସମୟରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଗମ୍ଭୀର ସ୍ଥିତିକୁ ଦେଖିବ ଓ ବୁଝିବ। ସେମାନେ ନିଜ ଅସମର୍ଥତା ଓ ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଅନୁଭବ କରିବେ, ଏବଂ କେବଳ ଭକ୍ତିର ଏକ ଆକୃତି ନୁହେଁ, ବରଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ଜୀବନ୍ତ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାକୁ ନିଜମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେମାନଙ୍କ ମନମଧ୍ୟରେ ଗଠିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—ମହିମାର ଆଶା—ସେମାନେ ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ ସାହସ କରିବେ ନାହିଁ। ସ୍ୱୟଂ ମରିଯିବ; ଅହଂକାର ଆତ୍ମାରୁ ନିଷ୍କାସିତ ହେବ, ଏବଂ ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ନମ୍ରତା ଓ କୋମଳତାକୁ ଧାରଣ କରିବେ।” Notebook Leaflets, 60, 61.