ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀ - ସଂଖ୍ୟା ପଞ୍ଚଚାଳିଶ

ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକର ତେଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଋତୁ ମଧ୍ୟରେ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ତମ୍ବୁ ପର୍ବର ପ୍ରଥମ ଦିନକୁ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଦିନ ସହ ସମରେଖିତ କରିବା, ଏବଂ ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ଆରୋହଣ ପୂର୍ବରୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଯେ ଚାଳିଶି ଦିନ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ସମୟକୁ ପ୍ରଥମ ଫଳର ଦିନ ସହ ସମରେଖିତ କରିବା ମାଧ୍ୟମରେ ଏକ ସାର୍ବିକ ଗଠନ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ଯାହା ତିନି ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଯେତେବେଳେ “ମୃତ୍ୟୁ, ସମାଧି ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନ”କୁ ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ବିଶିଷ୍ଟ ଏକମାତ୍ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସୂଚକ ପଥଚିହ୍ନ ଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ, ଯେପରି ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ସେପରି ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ପ୍ରଥମ ଫଳର ଦିନରେ ଘଟିଥିବା ପୁନରୁତ୍ଥାନର ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପରେ, ଖମିରହୀନ ରୁଟିର ସାତ ଦିନିଆ ପର୍ବର ଶେଷଦିନ ଏକ ପବିତ୍ର ସମାବେଶ ଭାବେ ଆସେ। ଏହିପରି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସମୟରେ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଫଳର ଅର୍ପଣ ସହ ସମନ୍ୱିତ, ତାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନର ଏକ ଅବଧି ଅନୁସରଣ କରେ।

ତମ୍ବୁପର୍ବର ପ୍ରଥମ ଦିନକୁ ପେଣ୍ଟିକୋଷ୍ଟ ଦିନ ସହ ସମରେଖୀ କରି ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଗଠନର ଶେଷରେ, ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପସହିତ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନବିନ୍ଦୁ ରହିଛି, ଯାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଅନୁସରଣ କରି ପେଣ୍ଟିକୋଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ।

ସେହି ଦୁଇଟି ‘ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ଚିହ୍ନସ୍ଥଳ, ଯାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ,’ ମଧ୍ୟରେ ତିରିଶି ଦିନର ଏକ ଅବଧି ଅଛି। ଯେବେ ଆମେ ତମ୍ବୁପର୍ବର ପ୍ରଥମ ଦିନକୁ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଦିନ ସହ ସମନ୍ୱୟ କରୁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ବୁଝୁ ଯେ ତମ୍ବୁପର୍ବର ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିବସ ଥିଲା। ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିବସର ଦଶ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ତୁରୀପର୍ବ ଥିଲା। ପ୍ରଥମ ଫଳର ଦିନରେ ତାଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସମ୍ମୁଖ ସମ୍ମୁଖେ ଚାଳିଶି ଦିନର ଶିକ୍ଷାଦାନ, ତୁରୀପର୍ବର ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପରେ ଏବଂ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିବସର ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପୂର୍ବରେ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ।

ତାଙ୍କର ‘ମୃତ୍ୟୁ, ସମାଧି ଏବଂ ପୁନରୁତ୍ଥାନ’ର ତିନି-ପଦୀୟ ପଥଚିହ୍ନ, ଯାହା ପରେ ଖମିରହୀନ ରୁଟିର ପର୍ବର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଅନୁସରଣ କରେ, ତାହା ପୁନରାୟ ତିରିଶି ଦିନ ପରେ ଆବୃତ୍ତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ‘ତୂରୀ, ଆରୋହଣ, ଏବଂ ବିଚାର’ର ତିନି-ପଦୀୟ ପଥଚିହ୍ନ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯାହା ପରେ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଅନୁସରଣ କରେ। ଆରମ୍ଭର ଏହି ତିନି-ପଦୀୟ ପଥଚିହ୍ନକୁ ସହଜରେ ତିନୋଟି ପଦ ସହିତ ଗୋଟିଏ ପଥଚିହ୍ନ ଭାବେ ପରିଭାଷିତ କରାଯାଇପାରେ, କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବାପ୍ତିସ୍ମ ସହ ଏହାକୁ ସେହିପରି ସରାସରି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ତାଙ୍କର ‘ମୃତ୍ୟୁ, ସମାଧି ଏବଂ ପୁନରୁତ୍ଥାନ’ର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ବାପ୍ତିସ୍ମ ସେହି ପବିତ୍ର 1,260-ଦିନୀୟ ଅବଧିର ଆଲ୍ଫା ଥିଲା, ଯାହାର ପରିଣତି ତାଙ୍କର ‘ମୃତ୍ୟୁ, ସମାଧି ଏବଂ ପୁନରୁତ୍ଥାନ’ରେ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ସେହି 1,260 ଦିନର ଓମେଗା ଥିଲା।

ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଋତୁର ଶେଷଭାଗରେ ଥିବା ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ମାର୍ଗଚିହ୍ନକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗ ମାଧ୍ୟମରେ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଋତୁର ପଚାଶ ଦିନରେ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ଉଭୟ ସ୍ଥାନରେ ଏକେ ଗଠନ ଦେଖାଯାଏ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସଦା ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଶେଷକୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରୂପେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ବୋଲିଥିବା ସିଦ୍ଧାନ୍ତର ଆଧାରରେ, ଆମେ ତୂର୍ୟଧ୍ୱନିର ପର୍ବକୁ, ତାହାପରେ ଆରୋହଣକୁ, ତାହାପରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିନକୁ, ତାହାପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନକୁ—ଏକ ‘ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ମାର୍ଗଚିହ୍ନ, ଯାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ’ ଭାବରେ—ଚିହ୍ନିତ କରିପାରୁ।

ଆମେ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ଏହି ତିନିଟି ପଦକ୍ରମକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ରମର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବାଇବେଲୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ଆଲୋକରେ ପରୀକ୍ଷା କରୁଛୁ। ଏହି ତିନିଟି ପଦକ୍ରମ ଦେବଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ପୁନଃପୁନି ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ତିନିଜଣ ଦୂତ; ସେଗୁଡ଼ିକ ବାହ୍ୟ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ଅତିପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ; ସେଗୁଡ଼ିକ ପାପ, ଧାର୍ମିକତା ଏବଂ ବିଚାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିବାରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ। ତୁରୀର ପର୍ବ, ସ୍ୱର୍ଗାରୋହଣ ଏବଂ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଦିନକୁ ଏହି ତିନିଟି ପଦକ୍ରମ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ, ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ରମ ସ୍ଥାପିତ ବାଇବେଲୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହେଉ।

ତୂରୀଗୁଡ଼ିକ ଏକ ସତର୍କବାର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ଏହା ସେହି ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଯିଏ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଘୋଷଣା କରେ, “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର।” ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆରୋହଣ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ମହିମାର ଏକ ପ୍ରତୀକ, କାରଣ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ହେଉଛି, “ତାହାଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦିଅ।” ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଦିନ ବିଚାରର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ତୃତୀୟ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ହେଉଛି, “ତାହାଙ୍କ ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି।” ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଋତୁର ଶେଷଭାଗରେ ପଥଚିହ୍ନରେ ଥିବା ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାରର ସେହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିବାର ଅନେକ ଉପାୟ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକେ “ଶୁଦ୍ଧ, ଶ୍ୱେତ ଓ ପରୀକ୍ଷିତ” ହୋଇଥାନ୍ତି।

ଏହିପରି ହେଉଥିବାରୁ, ଆପଣ ତେବେ ଦେଖିପାରିବେ ଯେ ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମର ପ୍ରଥମ waymark ରେ ଯବର ପ୍ରଥମ ଫଳର ନିବେଦନ ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମର ଶେଷ waymark ରେ ଗହମର ପ୍ରଥମ ଫଳର ନିବେଦନ ଦିଆଯାଏ। ତେବେ ଆପଣ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିବେ ଯେ ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ଋତୁର alpha ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମ ଖମିରହୀନ ରୋଟିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମର omega waymark ଖମିରଯୁକ୍ତ ରୋଟିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ତେବେ ଆପଣ ଏହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରନ୍ତି ଯେ ଆରମ୍ଭରେ ଥିବା ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ waymark ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଶେଷର ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ waymark ରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପତାକା ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୁଏ।

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଏକେ ଦୂତ, କାରଣ ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ଆରମ୍ଭ—ଏବଂ ତୃତୀୟଟି ହେଉଛି ସମାପ୍ତି। ଆଲ୍ଫା ପ୍ରଥମ ଦୂତ ବିଚାରର ଆରମ୍ଭକୁ ଘୋଷଣା କରେ ଏବଂ ଓମେଗା ଶେଷ ଦୂତ ବିଚାରର ସମାପ୍ତିକୁ ଘୋଷଣା କରେ। ପ୍ରଥମ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ ୧୧ ଅଗଷ୍ଟ, ୧୮୪୦ ତାରିଖରେ ଇସ୍ଲାମର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତ ୯/୧୧ ରେ ଇସ୍ଲାମର ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମକୁ ଜଣାଇଥାନ୍ତି ଯେ, ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ଉଭୟ ଦୂତଙ୍କର ମିଶନ ଥିଲା ପୃଥିବୀକୁ ତାହାର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ କରିବା। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାକ୍ଷୀମାନେ ପ୍ରଚୁର ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନରୁ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଚାଶ ଦିନ, ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ତେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ବାଇଶଟି ପଦ ଏବଂ ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ତେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ବାଇଶଟି ପଦ ସହିତ ଉପସ୍ଥାପିତ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁର ଗଠନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ସମର୍ଥନ ଯୋଗାଇଥାନ୍ତି। ଯେ ଦୁଇଟି ୱେମାର୍କର ମଧ୍ୟରେ ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପର ଏକ ୱେମାର୍କ, ଯାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଆସେ, ସେଠାରେ ଏକ ତିରିଶି-ଦିନିଆ ଅବଧି ଅଛି, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

‘ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପଛରେ ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ’ର ପ୍ରଥମ ମାଇଲସ୍ତମ୍ଭ ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ଦୂତ; ତିରିଶି ଦିନ ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ; ଏବଂ ‘ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପଛରେ ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ’ର ଦ୍ୱିତୀୟ ମାଇଲସ୍ତମ୍ଭ ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଦୂତ। ଏହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ପେନ୍ଟିକୋଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ପେନ୍ଟିକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁକୁ ଆବର୍ତ୍ତ କରେ; ଏବଂ ସେହି ପେନ୍ଟିକୋଷ୍ଟ ପରେ କୁଟୀରୋତ୍ସବର ସାତ ଦିନର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ମାଇକେଲ ଉଠି ଦାଁଡିବା ଏବଂ ମାନବୀୟ ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ଶେଷ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ-ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ଅବତାରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ଗଠନ ଦିବ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଏହା କିଛି ଗୁରୁତର ବିଚାରବିଷୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।

ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ‘ତୂର୍ୟଧ୍ୱନି, ଆରୋହଣ ଏବଂ ନ୍ୟାୟବିଚାର’ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ମାର୍ଗଚିହ୍ନଟି ହେଉଛି ଲିଟମସ୍ ଏବଂ ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା। ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ସଦା ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ କେବେବି ବିକଶିତ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଯେତେବେଳେ ତୁରୀର ପର୍ବର ସେହି ପଥଚିହ୍ନ ଆସେ, ସେତେବେଳେ ତୁମର ଚରିତ୍ର ଚିରକାଳ ପାଇଁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇଯାଏ, ତୁମେ ଏକ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ଉଚ୍ଚ କରାଯାଅ, ଏବଂ ତୁମର ପାପଗୁଡ଼ିକ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ମୋଚନ କରାଯାଏ। ସେହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ତିନୋଟି ପ୍ରାଙ୍ଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ବାର୍ତ୍ତାର ଆଗମନ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ତେଲ ଅଛି ଏବଂ ଯେମାନେ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ଉଚ୍ଚ କରାଯାନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକ ଅପସାରିତ ହୁଏ। ବାର୍ତ୍ତା, କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ମୁଦ୍ରା—ଏସବୁ ଏକେ ପଥଚିହ୍ନ। ଏହା ଏକ ପଥଚିହ୍ନ “ଯାହା ଆତ୍ମାକୁ ମୃତ୍ୟୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରାଏ” ଏକ “ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ବିପତ୍ତି” କାରଣରେ। ଇସ୍ଲାମର ତୁରୀ ସେହି “ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ବିପତ୍ତି”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ସମୟରେ, “ଦେଖ, ବର ଆସୁଛନ୍ତି,” ଏହି ବାର୍ତ୍ତାଟି ରବିବାର ଆଇନ ପୂର୍ବରୁ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଆଗରୁ ଘୋଷିତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ବାର୍ତ୍ତାଟି ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ତୃତୀୟ ଦୂତର ଉଚ୍ଚ ଆର୍ତ୍ତନାଦରେ ପରିଣତ ହୁଏ।

ରବିବାର ବିଧି ପୂର୍ବରୁ, ପଥଚିହ୍ନର ଏହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଏବଂ ଉତ୍ତୋଳନର ପରିଚୟକ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ଅଟେ। ‘ତୁରୀ, ଆରୋହଣ ଏବଂ ବିଚାର’ ବୋଲି ଥିବା ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷାଟି ଏକ୍ସେଟର କ୍ୟାମ୍ପ ସଭା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ। ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିନ ଏବଂ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ପାଞ୍ଚ ଦିନ, ଅଗଷ୍ଟ 17ରେ ଏକ୍ସେଟର କ୍ୟାମ୍ପ ସଭାର ଶେଷରୁ ଆରମ୍ଭ କରି 22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେଲା—ଥିବା ଷଷ୍ଟିଛଅ ଦିନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସର ସେହି ଷଷ୍ଟିଛଅ ଦିନ ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଚିତ୍ରିତ କରୁଛି, ଏବଂ ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ, ସେମାନେ ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ବାର୍ତ୍ତାର ଘୋଷଣାକୁ ଚିତ୍ରିତ କରୁଛନ୍ତି।

ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଞ୍ଚ ଦିନ, ମିଲେରୀୟମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିଥିବା ଷଷ୍ଠିଛଅ ଦିନ ସହ ସମାନ୍ୱିତ ହୁଏ; ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଯେରୁଶାଲେମକୁ ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ତୂରୀର ପର୍ବ, ଯାହା ସପ୍ତମ ତୂରୀ, କିମ୍ବା ତୃତୀୟ ହାୟ, କିମ୍ବା ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଇସ୍ଲାମ; ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶ ପୂର୍ବରୁ ଗୋଟିଏ ଗଧାକୁ ଖୋଲି ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଭାବରେ ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ଗଧାକୁ ଖୋଲିବା ବିଜୟୋଲ୍ଲାସମୟ ପ୍ରବେଶର ଆରମ୍ଭକୁ ସୂଚାଏ, ଯାହାକି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଅଟେ। ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ଅନ୍ତ୍ୟଦିନରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟରେ—ପୃଥିବୀର ପଶୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ—ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ହେବ। ଯେପରି 9/11 ରେ ଇସ୍ଲାମ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଆଘାତ କରିଥିଲା, ସେପରି ଇସ୍ଲାମ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଆଘାତ କରିବ; ଏହିପରି ଇସ୍ଲାମ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଘାତ ସହ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ପ୍ରକାଶନର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରାଯିବ, ଏବଂ ଇସ୍ଲାମ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଘାତ ସହ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ପ୍ରକାଶନର ସମାପ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରାଯିବ, କାରଣ ଯୀଶୁ ସଦା ଏକ ବିଷୟର ଶେଷକୁ ସେହି ବିଷୟର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରୂପେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।

ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରର ଆର୍ତ୍ତନାଦ କେବଳ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶର ଏକ ତୀବ୍ରତର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ମାତ୍ର। ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ୧୮୪୪ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେବା ସମୟରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେଲେ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ପୁନର୍ବାର ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟରେ ପିତର ଯୋଏଲଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ହେଉଛି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ଓମେଗା-ସମାପ୍ତି; ଏହିପରି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ଆଲ୍ଫା-ଆରମ୍ଭରେ ପିତର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ଯୋଏଲଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଥିବା ଆବଶ୍ୟକ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ସମୟରେ ପିତର ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକକ୍ଷରେ, ତୃତୀୟ ପ୍ରହରରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ସେହି ଦିନେ ନବମ ପ୍ରହରରେ ସେ ମନ୍ଦିରରେ ଯୋଏଲଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି।

ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ସମୟରେ, ଯାହା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ଶେଷ, ପିତର ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ଆରମ୍ଭରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଅଟନ୍ତି। ଇସ୍ଲାମ ଆଘାତ କରୁଥିବାବେଳେ ଗଧାକୁ ଖୋଲିଦେବା ସହିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନ ଓ ଉତ୍ଥାପନ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ମିଲରାଇଟମାନେ ଯେତେବେଳେ ଏକ୍ସେଟର ଶିବିର ସଭାକୁ ଛାଡ଼ିଥିଲେ, ସେମାନେ ଜ୍ୱାରତରଙ୍ଗ ପରି ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ବହନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ସେହି ଅନୁଭବକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରୁଥିବା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ପୂର୍ବଛାୟାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ।

ଏହି ପ୍ରୟୋଗ ଅଧିକ ଗମ୍ଭୀର ହୋଇଉଠେ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିବେ ଯେ ପେତ୍ର ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ଋତୁର ଲିଟମସ ଏବଂ ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି। ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟରେ ପେତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟା ତାଙ୍କୁ ଉପର କୋଠରୀରେ ସ୍ଥାପିତ କରେ, ଏବଂ ଉପର କୋଠରୀ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ପୂର୍ବର ଦଶ ଦିନ ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ଋତୁର ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଭିତ୍ତିସ୍ଥ ପରୀକ୍ଷା ପରେ ଆସୁଥିବା ତିରିଶି-ଦିନିଆ ମନ୍ଦିର-ପରୀକ୍ଷା। ମନ୍ଦିରର ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ବିଶ୍ୱସ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆସ୍ଥାଦ୍ୱାରା ପରମ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ମୋଚନ କରାଯାଏ ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଆସ୍ଥାଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ବସାଯାଆନ୍ତି। ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଆମକୁ ସୂଚିତ କରେ ଯେ ପେତ୍ର ଉପର କୋଠରୀରେ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଉପଦେଶ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ ପରେ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ସେ ମନ୍ଦିରରେ ଥିଲେ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ କ୍ରୁଶରେ ଖୁଟିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ, ସମାଧି, ଏବଂ ପୁନରୁତ୍ଥାନ—ଏହି ତିନି ପଦକ୍ଷେପ ସହିତ ଏକେ ପଥଚିହ୍ନ ଅଟେ। ତୃତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଥମ ଫଳର ଦିନ, ସେହି ପଞ୍ଚାଶ ଦିନର ଆରମ୍ଭ କରେ ଯାହା ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ଋତୁର ଆଲ୍ଫାରେ ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟା ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ବିରୋଧାଭାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜୀବିତ ଥିଲେ ଏବଂ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ମୃତ ଥିଲେ। ପିତର ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ ଉପର ଘରରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ମନ୍ଦିରରେ ଥିଲେ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ପଚାଶଟି ପବିତ୍ର ଦିନର ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁ, ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସହ ସିଧାସଳଖ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଏକ ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଅବଧି ଥିଲା। ବିଶେଷତଃ ଏହା ଦାନିଏଲ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯିହୁଦୀ ଜାତି ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଚାରି ଶତ ନବେ ବର୍ଷର ଶେଷ ସପ୍ତାହ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିଲା। ସେହି ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହ, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିୟମକୁ ଦୃଢ଼ କରିଥିଲେ, ୧,୨୬୦ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଦିନର ଦୁଇଟି ସମାନ ଅବଧିରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସପ୍ତାହର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ଥିଲା କ୍ରୁଶ। କ୍ରୁଶ ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟାକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଏବଂ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟରେ ପିତର ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କରନ୍ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୩୪ ମସିହାରେ, ସେହି ଏକେଇ ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହର ଶେଷ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ କର୍ନେଲିଉସ କୈସରିଆ ମାରିଟିମାରୁ ପିତରଙ୍କୁ ଡାକି ପଠାଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ନବମ ଘଣ୍ଟା ଥିଲା।

ପରଦିନ ପିତର ଷଷ୍ଠ ଘଣ୍ଟା ସମୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପାଇଁ ଘରର ଛାଦ ଉପରକୁ ଗଲେ।

କର୍ନେଲିଉସଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଦୂତ ଆସିବାବେଳେ, ପିତରଙ୍କୁ କୈସରିଆକୁ ଆସିବାର ଡାକ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ହୁଏ। କର୍ନେଲିଉସ ଦେବଙ୍କର ଅନ୍ୟ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନଙ୍କୁ ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ବାବିଲୋନରୁ ଡାକି ବାହାର କରାଯାଏ। ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ଯେ ଦୂତ ଆସନ୍ତି, ସେହିଜଣ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠାରର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର, ଯିଏ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାବିଲୋନରେ ଥିବାମାନଙ୍କୁ ପଳାଇଯିବାକୁ ଡାକ ଦେଇଥାନ୍ତି। ପିତର ହେଲେ ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାର, ଏବଂ କର୍ନେଲିଉସ ହେଲେ ଏଗାରୋତମ ଘଣ୍ଟାର କାମକାରୀମାନେ, ଯେମାନେ ପିତରଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଶୁଚି ପଶୁମାନଙ୍କ ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି। ପିତର ଓ କର୍ନେଲିଉସଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସାତର ସମ୍ବନ୍ଧ, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ବିଶାଳ ଜନସମୂହ ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି। ପିତରଙ୍କୁ ତିନିଥର ଉଠିବାକୁ, ବଧ କରିବାକୁ ଏବଂ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାର ଭାବେ, କର୍ନେଲିଉସଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଆସୁଥିବା ଏହି ଡାକଟିଏ ସେହି ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ପତାକାକୁ ଉଠିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଏ।

କର୍ନେଲିୟୁସ କୈସରିଆ ମାରିଟିମାରେ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ କେବେ କେବେ “ସମୁଦ୍ରତଟୀୟ କୈସରିଆ” ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରହ ଆମକୁ ଜଣାଏ ଯେ “ଜଳସମୂହ” “ଲୋକମାନେ, ଜନସମୂହ, ଜାତିମାନେ, ଓ ଭାଷାସମୂହ” ଅଟନ୍ତି। ଏହି ଜଳସମୂହ ହେଉଛନ୍ତି ସେମାନେ, ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀର ବାହାରେ ଅଛନ୍ତି; ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ, ତଥା ପିତରଙ୍କ ଅଶୁଚି ପଶୁମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନରେ ମଧ୍ୟ, ସଂଖ୍ୟା ଚାରି ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପିତରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ପଶୁ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ ଚାଦରରେ ଅବତରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ତାହାର ଚାରି କୋଣରେ ଧରାଯାଇଛି। ପିତର ଓ କର୍ନେଲିୟୁସଙ୍କ ମଧ୍ୟର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ନୋହ ଓ ସିନ୍ଦୁକରେ ଚଢ଼ିଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି।

ପେତ୍ର ଯୋପ୍ପାରେ ଥିଲେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁନ୍ଦର”; କାରଣ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପେତ୍ର ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ପତାକା ଅଟନ୍ତି। ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ଜାତିମାନେ ସେହି ପତାକା ପ୍ରତି ଜାଗ୍ରତ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ସବ୍ବାଥ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ତୃତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ ଓ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ବହନ କରୁଥିବା ସାରା ପୃଥିବୀର ମିଶନାରୀମାନଙ୍କ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି। କର୍ନେଲିୟ ଏହି ପତାକା ପ୍ରତି ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ, ଯେତେବେଳେ ସମୁଦ୍ରତଟସ୍ଥ କୈସରୀୟାରେ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ଦୂତ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ। ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟଲ୍ ରବିବାର ଆଇନର ସେହି ସନ୍ଦେଶ ପରେ ପୃଥିବୀକୁ—ସମୁଦ୍ରକୁ—ଯାଏ।

ପତାକାକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରିବାକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେବାରୂପେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି; ଏବଂ ପେତ୍ର ଯୋପ୍ପାର ସୁନ୍ଦର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନଗରର ଛାଦ ଉପରେ ଷଷ୍ଠ ଘଣ୍ଟାରେ, ନବମ ଘଣ୍ଟାର ରବିବାର ଆଇନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ, ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରାଯିବ, ସେତେବେଳେ ସଂସାର ମଧ୍ୟରେ ସଙ୍କଟର ପରିସ୍ଥିତିମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେହି ଅନ୍ୟ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାବିଲୋନରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଲୋକର ଖୋଜ କରିବା ପାଇଁ ଆକର୍ଷିତ କରିବ। ସେମାନେ ଯୋପ୍ପାରେ ଗୃହର ଛାଦ ଉପରେ ପେତ୍ରଙ୍କୁ ଖୋଜି ପାଇବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହେବେ।

ମାଥିଉ ସୋଳହ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପେତ୍ର ମଧ୍ୟ କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଥିଲେ। ହେର୍ମୋନ ପର୍ବତର ପାଦଦେଶରେ ଥିବା କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀର ନାମ ସମୁଦ୍ରତଟସ୍ଥ କାଇସରିୟା ସହିତ ଏକେ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତିବିପରୀତତା ଥିଲା, କାରଣ ଗୋଟିଏ ସହର ଭୂମିରେ ଥିଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ସମୁଦ୍ର ଉପରେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ତୃତୀୟ ପହରରେ କ୍ରୁଶାରୋହଣ ଏବଂ ନବମ ପହରରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ, ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତିବିପରୀତତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ପହରରେ ପେତ୍ର, ଉପର କକ୍ଷରୁ ମନ୍ଦିର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତିବିପରୀତତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ଭୂମିସ୍ଥ କାଇସରିୟା କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ରସ୍ଥ କାଇସରିୟା, ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ପହରର ଆବଶ୍ୟକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତିବିପରୀତତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିନ୍ତୁ ପେତ୍ର କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଥିବାବେଳେ ତୃତୀୟ ପହର ସମ୍ବନ୍ଧରେ କୌଣସି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଉଲ୍ଲେଖ ନାହିଁ। ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନିଜଣଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ଏକ ବିଷୟ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ଏବଂ କ୍ରୁଶର ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ପହରରେ ତଥା ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ, ଉଭୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି—ସେ ଜୀବିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତୁ କିମ୍ବା ସମାଧିରେ ଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, କିମ୍ବା ଉପର କକ୍ଷରେ ଥିବା ପେତ୍ର କିମ୍ବା ମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ପେତ୍ର।

ଦୁଇ କୈସରିଆରେ ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟାର ତୃତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ, ଉଭୟ ଘଟଣାରେ ପେତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରମୁଖ ପାତ୍ର ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଯେପରି ପେନ୍ତିକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁର ଆରମ୍ଭରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଥିଲେ ଏବଂ ସେହି ଏକେଇ ଋତୁର ଶେଷରେ ପେତ୍ର ଥିଲେ। ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାର ଆଲ୍ଫା ପାତ୍ର ନବମ ଘଣ୍ଟାର ଓମେଗା ପାତ୍ର ସହ ଏକେଇ, ଯାହା ଏକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ ଯେ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀ ହେଉଛି ଦୁଇ କୈସରିଆର ଆଲ୍ଫା। ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି, ଉଭୟ ସହରର ନାମ ଏକେଇ; ତେଣୁ ପ୍ରମୁଖ ପାତ୍ରର ନାମ ଓ ସହରର ନାମ ଏକେଇ। ତୃତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଭୂମି ଓ ସମୁଦ୍ରର ବିପରୀତତା। ପେତ୍ର ଯେତେବେଳେ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାହା ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟା ଥିଲା। ଏଠିଠାରୁ ସନ୍ଦେଶଟି ଆହୁରି ଗମ୍ଭୀର ହୋଇଯାଏ।

ଏକେଇ ନାମଯୁକ୍ତ ଦୁଇଟି ସହରକୁ ପରସ୍ପର ସମନ୍ୱିତ କରିବା ଯଥାର୍ଥ, ଏବଂ ଆମେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ କରୁଛୁ; କିନ୍ତୁ କ୍ରୁଶରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଓ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟରେ ପେତ୍ରଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟର ଆଧାରରେ ଆମେ ପ୍ରୟୋଗରେ ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟାକୁ ମଧ୍ୟ ସମାବେଶ କରୁଛୁ। ଏହି ତିନୋଟି ରେଖାକୁ ଏକତ୍ର କରି—ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟା, ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟରେ ପେତ୍ରଙ୍କର ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟା—ଆମେ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ। ସେହି ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ମତ ତର୍କକୁ କର୍ନେଲିୟଙ୍କ ନବମ ଘଣ୍ଟା, ପେତ୍ରଙ୍କର ଷଷ୍ଠ ଘଣ୍ଟା, ଏବଂ ପରେ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ପେତ୍ରଙ୍କର ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ହେବ।

ପିତର ତିନୋଟି ମାର୍ଗଚିହ୍ନରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି; କର୍ନେଲିଉସ ପିତରଙ୍କ ସହ ଷଷ୍ଠ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ ନୁହେଁ। ଏହି ରେଖାଟି ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, କାରଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପ କ୍ରମାନୁସାରେ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରୁ ଯୋପ୍ପା, ଏବଂ ସେଠାରୁ କୈସରିଆ ମାରିଟିମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃତୀୟ, ଷଷ୍ଠ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ଉଭୟ କୈସରିଆର ସାଂସ୍କୃତିକ ମୂଳ ଗ୍ରୀସ ଓ ରୋମ—ଉଭୟଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀର ବିଶେଷତା ଥିଲା ଦୂରସ୍ଥ, ଗୁଢ଼ ପୌତ୍ତଳିକତାର ମୂର୍ତ୍ତ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରତଟସ୍ଥ କୈସରିଆ ଥିଲା ବ୍ୟାପାରିକ ଓ ପ୍ରଶାସନିକ କେନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ଗ୍ରୀକ ସଂସ୍କୃତି ରୋମୀୟ ଶାସନବ୍ୟବସ୍ଥା ସହ ମିଶିଥିଲା। କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀ ଥିଲା ଚର୍ଚ୍ଚକୌଶଳର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ କୈସରିଆ ମାରିଟିମା ରାଜ୍ୟକୌଶଳର ପ୍ରତୀକ।

କୈସରିଆରୁ କୈସରିଆ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ରେଖାରେ, ଯୋପ୍ପା ହେଉଛି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପ। ଏହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ତୃତୀୟ, ଷଷ୍ଠ ଏବଂ ନବମ ଘଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ସମୁଦ୍ରତୀରସ୍ଥ କୈସରିଆ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ରବିବାର ଆଇନ ଅଟେ, ଯେତେବେଳେ ସୁସମାଚାର ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଏ। ତାହାର ତିନି ଘଣ୍ଟା ପୂର୍ବରୁ, ଷଷ୍ଠ ଘଣ୍ଟାରେ, ପିତର ଯୋପ୍ପାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ନଗରରେ। ତାହାର ଆଉ ତିନି ଘଣ୍ଟା ପୂର୍ବରୁ, ପିତର ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ ତୁରୀପର୍ବରେ ଅଛନ୍ତି। କୈସରିଆରୁ କୈସରିଆ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବଧି ହେଉଛି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଉଚ୍ଚଧ୍ୱନିର ସମୟକାଳ। ପିତର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ଯେମାନେ ଆରମ୍ଭରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଉଚ୍ଚଧ୍ୱନି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, କାରଣ ଯିଶୁ ସଦା ଆରମ୍ଭକୁ ଶେଷ ସହିତ ସମରେଖିତ କରନ୍ତି। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଉଚ୍ଚଧ୍ୱନିର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ତୁରୀପର୍ବ ୱେମାର୍କରେ ଗଧାଟିକୁ ଖୋଲାଯାଇବା ସହିତ, ଯେଉଁଠାରେ ପିତର ଯୋଏଲଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି।

ପେତ୍ର ତୁରୀର ପର୍ବର ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ମାର୍ଗଚିହ୍ନରେ ଅଛନ୍ତି—ଅର୍ଥାତ୍ ଆରୋହଣ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ବିଚାର। ମାଥିଉ ଷୋହଳର ସେହି ମାର୍ଗଚିହ୍ନରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କିଏ ଥିଲେ ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ପେତ୍ରଙ୍କ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା କହାଯାଏ ଯେ ସେ ଏହି ଶିଳା ଉପରେ ନିଜ ଚର୍ଚ୍ଚ ଗଢ଼ିବେ। ଯେ ଶିଳା ଉପରେ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ ହୁଏ, ସେହି ଶିଳା ହେଉଛି ଭିତ୍ତି; ଏବଂ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ପେତ୍ର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ହେଉଛି ଭିତ୍ତିସ୍ଥ ସନ୍ଦେଶ। ପେତ୍ର ଯେତେବେଳେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ରମକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯୋପ୍ପାକୁ, ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୁହାଁମୁହିଁ ଶିକ୍ଷାଦାନର ଚାଳିଶି ଦିନର ଶେଷରେ ଆରୋହଣ କରିଥିଲେ। ଆରୋହଣ ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଶର ଏକ ସମାନାନ୍ତର, ଯାହା ହେଉଛି ଉଦ୍ଧାରର ଇତିହାସର ପ୍ରମୁଖ ପତାକାଚିହ୍ନ; ଏବଂ କ୍ରୁଶ ଦୁଇ ଅଂଶରେ ବିଭକ୍ତ—ଦୁଇ ଚୋର, ପରମ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଥିବା ପର୍ଦ୍ଦାର ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେବା, ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଘଣ୍ଟାଗୁଡ଼ିକ।

ଯୋପ୍ପାରେ, ଷଷ୍ଠ ଘଣ୍ଟାରେ, ପେତ୍ର ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଭାଜନର ସନ୍ଧିବିନ୍ଦୁରେ ଅଛନ୍ତି—ହାରାଇଥିବା ଓ ଉଦ୍ଧାରପ୍ରାପ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଆଲୋକ ଓ ଅନ୍ଧକାରର ମଧ୍ୟରେ, ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ଆରମ୍ଭ ଓ ସମାପ୍ତିର ମଧ୍ୟରେ। ସେହି ବିଚ୍ଛେଦବିନ୍ଦୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଲାଓଦିକିୟା ଆନ୍ଦୋଳନରୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଫିଲାଦେଲଫିୟା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ହେଉଥିବା ରୂପାନ୍ତରକୁ ଜୋରଦେଇ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି। ଏହା ଲାଓଦିକିୟା ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି। ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଦିନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସେହି ବିଚାରର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟାଲ ରବିବାର ଆଇନର ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆସେ। ସେହି ବିଚାର ପୂର୍ବରୁ ଆରୋହଣ ଘଟେ, ଏବଂ ତାହାର ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ତୁରୀ-ସନ୍ଦେଶ ଆସେ। ସେହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ସେହି ପଥଚିହ୍ନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଦ୍ରା ଅଙ୍କିତ ହୁଏ, ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ କର୍ଣ୍ଣେଲିୟସ୍‌ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଜୟୀ ଚର୍ଚ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ହୁଏ।

ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟରେ ପିତର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଘୋଷଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ‘ମିଡନାଇଟ୍ କ୍ରାଇ’ର ସନ୍ଦେଶର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ତେଣୁ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀଗତ ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ‘ମିଡନାଇଟ୍ କ୍ରାଇ’ର କାଳର ଆରମ୍ଭରେ ମଧ୍ୟ ପିତର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଘୋଷଣ କରିବା ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ। ଆରମ୍ଭ ସଦା ଶେଷର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେଇଥାଏ। ଇସ୍ଲାମର ଗଧାକୁ ଯେତେବେଳେ ଖୋଲାଯାଏ, ଏବଂ ସେ ଯେପରି ରବିବାରୀୟ ଆଇନ ସମୟରେ ପୁନର୍ବାର କରେ, ସେପରି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ପିତରଙ୍କ ‘ମିଡନାଇଟ୍ କ୍ରାଇ’ର ସନ୍ଦେଶ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟର ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ପିତରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଘୋଷଣ ‘ମିଡନାଇଟ୍ କ୍ରାଇ’ର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ।

ଆମେ ବିଚାର କରୁଥିବା ରେଖାରେ, ଯେଉଁ ଚାଳିଶି ଦିନ କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆରୋହଣରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଉପରକୋଠରୀରେ ଦଶ ଦିନର ଆରମ୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ କରେ। ସେହି ଦଶ ଦିନର ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚମ ଦିନରେ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଦିନ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପାପଗୁଡ଼ିକ ମୋଚିତ ହୋଇଯାଇଛି ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି। ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟରେ ପିତର ଉପରକୋଠରୀରେ ତୃତୀୟ ପ୍ରହରରେ ଥିଲେ। ରବିବାର ଆଇନର ନବମ ପ୍ରହରରେ, ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରୁ ଉଚ୍ଚ ଘୋଷଣାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ।

ପିତରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର କ୍ରନ୍ଦନର ସନ୍ଦେଶର ଘୋଷଣା ତାଙ୍କର ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ ଘଟେ। ସେହି ସନ୍ଦେଶ ତୁରୀମହୋତ୍ସବ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ଯେତେବେଳେ ଗଧାଟିକୁ ଖୋଲାଯାଏ, ଏବଂ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ; ଏବଂ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀ ମଧ୍ୟ ପାନିଅମ୍ ଅଟେ। ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ତେରରୁ ପନ୍ଦର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଦ୍ୟମାନରେ ପାନିଅମ୍‌ର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହୋଇଛି। ପିତର କେବଳ ଏକ ଇସ୍ଲାମିକ ଆକ୍ରମଣକୁ, ଯାହା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର କ୍ରନ୍ଦନର ଘୋଷଣାର ଆରମ୍ଭରେ ଗଧାଟି ଖୋଲାଯାଇବା ବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଆସେ, ଚିହ୍ନିତ କରୁନାହାନ୍ତି; ବରଂ ପିତର ସମକାଳୀନଭାବେ ପାନିଅମ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଯାଏ। ପାନିଅମ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଇସ୍ଲାମିକ ଆକ୍ରମଣ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଘଟଣା ଅଟେ।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।