କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରୁ କୈସରିୟା ମାରିତିମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟାବଧି ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରୁ ନବମ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର କାଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଷଷ୍ଠ ଘଣ୍ଟାରେ ବିଭକ୍ତ ହୁଏ। କୈସରିୟାରୁ କୈସରିୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଏହି ବିଭାଜନ ହେଉଛି ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତ। ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତ ପେନ୍ତିକୋଷ୍ଟୀୟ ରବିବାର ଆଇନରୁ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ତିନି ପଦକ୍ରମର ଚିହ୍ନପଥ ସହ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ରେଖାକୁ ସମରେଖିତ କରେ।
ପର୍ବତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ପିତା ଦ୍ୱିତୀୟଥର କଥା କହିଥିଲେ। ପ୍ରଥମଥର ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ କଥା କହିଥିଲେ, ଶେଷଥର ସେ କ୍ରୁଶର ପୂର୍ବରୁ ଠିକ୍ କଥା କହିଥିଲେ।
ଏବେ ମୋର ପ୍ରାଣ ବିଚଳିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ମୁଁ କ’ଣ କହିବି? ପିତା, ଏହି ଘଣ୍ଟାରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; କିନ୍ତୁ ଏହି କାରଣ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଘଣ୍ଟାକୁ ଆସିଛି। ପିତା, ତୁମର ନାମର ମହିମା କର। ତାହାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ସ୍ୱର ଆସିଲା, କହିଲା, ମୁଁ ଏହାର ମହିମା କରିଛି, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ମହିମା କରିବି। ତେଣୁ ଯେମାନେ ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ ଏବଂ ଏହା ଶୁଣିଥିଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ ଯେ ବଜ୍ରଧ୍ୱନି ହୋଇଥିଲା; ଅନ୍ୟମାନେ କହିଲେ, ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ତାଙ୍କ ସହ କଥା କହିଲେ। ଯୋହନ 12:27–29।
ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଜର ନାମ ଲେଖନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜର ନାମକୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରନ୍ତି।
ଯେ ଜୟ କରେ, ମୁଁ ତାହାକୁ ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ତମ୍ଭ କରିବି, ଏବଂ ସେ ଆଉ କେବେବି ବାହାରକୁ ଯିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ମୁଁ ତାହାର ଉପରେ ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମ, ଏବଂ ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରର ନାମ, ଅର୍ଥାତ୍ ନୂତନ ଯିରୁଶାଲେମର ନାମ, ଯାହା ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରେ, ଲେଖିବି; ଏବଂ ମୁଁ ତାହାର ଉପରେ ମୋର ନୂତନ ନାମ ଲେଖିବି। ଯାହାର କାନ ଅଛି, ସେ ଶୁଣୁ, ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୩:୧୨, ୧୩।
ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତରେ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ମାତ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଥିଲେ; ଯେପରି ସେମାନେ ଯାଇରଙ୍କ କନ୍ୟାର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଏବଂ ପୁଣି ଗେଥସେମାନୀରେ ମଧ୍ୟ। ଗେଥସେମାନୀ—ଯେପରି ଯୋହନ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରରେ ପିତାଙ୍କ କଥା କହିବା—କ୍ରୁଶର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଆସିଥିଲା। ଗେଥସେମାନୀର ଅର୍ଥ “ତେଲ ଚାପଘର,” ଯାହା କୁମାରୀମାନଙ୍କର ତେଲ-ପରୀକ୍ଷାକୁ ସୂଚିତ କରେ। ଗେଥସେମାନୀ ସେହି “ସଙ୍କଟ” ଯାହା ଆତ୍ମାକୁ “ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ” କରାଏ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନେ ସେହି ପରୀକ୍ଷା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି; କାରଣ ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ଦିର ପରୀକ୍ଷାରେ ସେମାନେ ଜୀବନ ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ, ଯେପରି ଯିଶୁ ତିରିଶି ଦିନ “ମୁହାଁମୁହିଁ” ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।
ପ୍ରଥମ ଥର ପିତା କହିଥିଲେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଥର ସେ କେବଳ ପେତ୍ର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନଙ୍କୁ ସହିତ ନେଇଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଯାଇରଙ୍କ ବାରୋ ବର୍ଷର କନ୍ୟାକୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି ବାରୋ ବର୍ଷର କୁମାରୀର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବପ୍ତିସ୍ମ ସହ ସମଲୟ ରଖେ, ଯାହା ପୁନରୁତ୍ଥାନର ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ। ଯାଇରଙ୍କ କନ୍ୟାର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବପ୍ତିସ୍ମ ଓ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀ ସହ ସମଲୟ ରଖେ। ଗେଥସେମନେ ଏବଂ କ୍ରୁଶର ପୂର୍ବରୁ ପିତା କହିବାବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବ୍ୟାକୁଳତା କୈସରିଆ ମାରିଟିମା ସହ ସମଲୟ ରଖେ।
ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ପେତ୍ର କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ସେହି ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେତେବେଳେ ସିମୋନ ବାରଯୋନାଙ୍କ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ପେତ୍ର ହୁଏ। ପାନିଉମ୍, ଅର୍ଥାତ୍ କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ, ଏକବାର ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେବା ପରେ, ପେତ୍ର ପର୍ବତର ଷଷ୍ଠ ଘଣ୍ଟାକୁ ଯାଏ, ଯେଠାରେ ସେ ଏକ ଧ୍ୱଜସ୍ତମ୍ଭ ସ୍ୱରୂପେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେଠାରୁ କାଇସରିୟା ମାରିତିମାରେ କର୍ନେଲିୟଙ୍କ ଆହ୍ୱାନକୁ ଉତ୍ତର ଦେବା ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼େ। କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ ପେତ୍ର ଏକ୍ସେଟର୍ ଶିବିର ସଭାକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଦ୍ରା ଓ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଧ୍ୱନିର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ଯାଏ। ତୂରୀ ପର୍ବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇସ୍ଲାମର ସନ୍ଦେଶ ପେତ୍ରଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ରତଟସ୍ଥ କାଇସରିୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଗେଇ ନେଇଯାଏ। ଇସ୍ଲାମର ସନ୍ଦେଶ ପେତ୍ରଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱର ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରରେ ଉନ୍ନତ କରେ, କାରଣ ପେତ୍ର ତୂରୀ ପର୍ବର ପୂର୍ବରୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ଇସ୍ଲାମର ଆଗମନକୁ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ।
ଦେଖ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେହି ମହାନ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦିନ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଏଲୀୟଙ୍କୁ ପଠାଇବି; ଏବଂ ସେ ପିତୃଗଣଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି, ଓ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ସେମାନଙ୍କର ପିତୃଗଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଫେରାଇବେ; ନହେଲେ ମୁଁ ଆସି ପୃଥିବୀକୁ ଶାପଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କରିବି। ମଲାଖୀ 4:5, 6.
ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ଏଲିୟାହଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଯାହା ପିତାମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ କରିବା ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଏଲିୟାହ ହେଲେ ପିତା ମିଲର, ଯିଏ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରନ୍ତି। ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ହେଲେ ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ, ଏବଂ ମିଲରଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଫେରାଇବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସକୁ ଏଲିୟାହଙ୍କ ଇତିହାସ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ କରିବା, ଏବଂ ସେପରି ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦୂତଙ୍କ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ କରିବା। ଏହି ଚାରିଟି ରେଖାର ସମନ୍ୱୟର ଏକ ଉପାଦାନ ହେଉଛି ଯେ, ଏଲିୟାହ, ଯୋହନ ଏବଂ ମିଲରଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ଇତିହାସରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟର ଏକମାତ୍ର ସନ୍ଦେଶ—ସେହି ସନ୍ଦେଶ ହିଁ ଥିଲା ଯାହା ଦୂତଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଆସିଥିଲା।
ଗିଲିୟଦର ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଥିବା ତିଶ୍ବୀୟ ଏଲିୟା ଆହାବଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସେହି ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ଜୀବନ୍ତ ଅଛନ୍ତି; ମୋର ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ଛାଡ଼ି, ଏହି ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ ନ ଶିଶିର ପଡ଼ିବ, ନ ବର୍ଷା ହେବ।” ୧ ରାଜାବଳୀ ୧୭:୧।
ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଯେମାନେ ଯୋହନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ—ଯେଉଁ ଯୋହନଙ୍କୁ ଯୀଶୁ ଏଲିୟା ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ—ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କର ଶିକ୍ଷାରୁ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇନଥାନ୍ତେ; ଏବଂ ଏହା ସହିତ, ଯେମାନେ ମିଲରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶରୁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇପାରିନଥିଲେ। ବର୍ଷା କେବଳ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଆସିବ ବୋଲି ଏଲିୟାଙ୍କ ଘୋଷଣା ସହିତ, ଶେଷ ପରୀକ୍ଷାଟି ମଧ୍ୟ ସଂଯୁକ୍ତ ଥିଲା, ଯାହାରେ ଏଲିୟାଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଓ ବାଆଲଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟରୁ ଚୟନ କରିବାର ଆଜ୍ଞା ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା। “କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ”ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକ, ଏଲିୟାଙ୍କ କର୍ମେଲ ପର୍ବତକୁ ରବିବାର ଆଇନ ସହିତ ସମାନ୍ତରାଳ କରେ।
ତେଣୁ ଆହାବ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପାଖକୁ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇଲେ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ଏକତ୍ର କଲେ। ତାହାପରେ ଏଲିୟା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲେ, “ତୁମେ କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇ ମତର ମଧ୍ୟରେ ଡାଲିମାଲି ହେଉଥିବ? ଯଦି ସଦାପ୍ରଭୁ ହିଁ ପରମେଶ୍ୱର, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର; କିନ୍ତୁ ଯଦି ବାଆଲ, ତେବେ ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କର।” କିନ୍ତୁ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ କଥାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ। ପୁଣି ଏଲିୟା ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ, କେବଳ ମୁଁ ମାତ୍ର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଭାବେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି; କିନ୍ତୁ ବାଆଲର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଚାରିଶେ ପଞ୍ଚାଶ ଜଣ। ଏହିହେତୁ ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ବୃଷଶାବକ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ବୃଷଶାବକ ବାଛନ୍ତୁ, ତାହାକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି କାଠ ଉପରେ ରଖନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ତଳେ ଅଗ୍ନି ନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆଉ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ବୃଷଶାବକଟିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି କାଠ ଉପରେ ରଖିବି, ଏବଂ ତାହାର ତଳେ ଅଗ୍ନି ନ ଦେବି। ପରେ ତୁମେ ତୁମମାନଙ୍କର ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାମରେ ଆହ୍ୱାନ କର, ଆଉ ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମରେ ଆହ୍ୱାନ କରିବି; ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତର ଦେବେ, ସେହିଁ ପରମେଶ୍ୱର ହେବେ।” ତାହାପରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ଏହି କଥା ଭଲ କୁହାଯାଇଛି।” 1 Kings 18:20–24.
କର୍ମେଲର ପରୀକ୍ଷା ଦୁଇଟି ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଚୟନ କରିବାର ବିଷୟ ଥିଲା। ଏହା ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା, ଏବଂ ସନ୍ଦେଶବାହକ ଏଲିୟାହ କିମ୍ବା ଯେଜେବେଲଙ୍କ ତାଲିକାରେ ବସୁଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ। ଏହା ସନ୍ଦେଶବାହକ ଓ ସନ୍ଦେଶ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା। 1844 ମସିହାରେ, ପ୍ରଭୁ ଏମିତି ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଆଣିଲେ ଯାହା ମିଲରଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟା ଭାବେ, ଏବଂ ମିଲରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଶିଶିର ଓ ବର୍ଷା ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କଲା; ସେପରି କର୍ମେଲ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେଲା। ସତ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟା ଓ ସତ୍ୟ ସନ୍ଦେଶଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟା ଓ ମିଥ୍ୟା ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ଯେ ପାର୍ଥକ୍ୟରେ ପ୍ରତିସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା, ତାହା ଏକ୍ସେଟର ଶିବିର-ସଭାରେ ଏକ୍ସେଟର ତମ୍ବୁ ଓ ୱାଟରଟାଉନ୍ ଦଳର ତମ୍ବୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା। ସତ୍ୟଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟାଙ୍କ ବିପରୀତରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଦୁଇଟି ମଣ୍ଡପ। କର୍ମେଲରେ କରାଯାଇଥିବା ସେହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ଓ 1844ର ଇତିହାସକୁ କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ପିତର ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଉଠାଯାଇଥାନ୍ତି। ସେ ଉଠାଯାଇଥିଲେ, କାରଣ ସେ ଦାବି କରିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ହିଁ ଉତ୍ତର ବର୍ଷାର ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପୂରଣ ହେବାବେଳେ ସେ ଉଠାଯାଇଥିଲେ।
ତୂରୀର ପର୍ବ ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ଋତୁରେ ତୃତୀୟ ଏବଂ ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା ଅଟେ, ଏବଂ ଏହି ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ପିତର ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ ଇସ୍ଲାମକୁ ମୁକ୍ତ କରାଯିବ, ଯାହା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ଘୋଷଣାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ ହିଁ ମିଲ୍ଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା, ଯେମାନେ ପୂର୍ବତନ ଚୁକ୍ତିର ସେହି ଜନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଯିବାଯାଉଛି। ସତ୍ୟ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାପରେ, ଏଲିୟା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ତୂରୀର ପର୍ବରେ, ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂରଣ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।
ମିଲ୍ଲରୀୟ ଇତିହାସର ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଏକ ଏମିତି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସଂଶୋଧନ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପରେ ତାହା ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ୧୮୪୪ ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ମିଲ୍ଲରଙ୍କର ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମୂଳ ବୁଝାମଣା ୧୮୪୩ ମସିହା ବର୍ଷ ଥିଲା। ସାମୁଏଲ୍ ସ୍ନୋ ସେହି ସନ୍ଦେଶର ସଂଶୋଧନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ “ସତ୍ୟ” ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲା।
1844 ମସିହା ମିଲରଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ ପ୍ରଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟର ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଥିଲା। ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପ୍ରଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ମିଲରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ସେମାନେ ପତିତ ପ୍ରଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟତ୍ୱ, ରୋମର କନ୍ୟାମାନେ, ଏବଂ ଯେଜେବେଲଙ୍କର ଯାଜକମାନେ ହେଲେ। ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କିମ୍ବା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଯୋହନ ଏବଂ ମିଲରଙ୍କ ସହିତ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶ ପୂର୍ବତନ ଚୁକ୍ତିଜନମାନଙ୍କର ମିଥ୍ୟା ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା, ଯେମାନଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଯାଉଥିଲା। ଏଲିୟାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଦାବି କରିଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟ ବ୍ୟତୀତ ବର୍ଷା ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ତିନି ଓ ଅର୍ଧ ବର୍ଷ ପରେ ସେହି ଦାବିର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ଥିଲା।
ଏବଂ ଏମିତି ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ଆହାବ ଏଲିୟାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଆହାବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଅଶାନ୍ତ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ତୁମେ କି ସେହି?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଅଶାନ୍ତ କରିନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏବଂ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଘରାଣା, କାରଣ ତୁମେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଛ, ଏବଂ ତୁମେ ବାଆଲମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଛ। ଏହେତୁ ଏବେ ଲୋକ ପଠାଇ, ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲକୁ କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ମୋ ପାଖକୁ ସଙ୍ଗ୍ରହ କର; ଏବଂ ବାଆଲଙ୍କ ଚାରିଶେ ପଚାଶି ଜଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଓ ଉପବନମାନଙ୍କର ଚାରିଶେ ଜଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ ଯେଜେବେଲଙ୍କ ଭୋଜନ-ମେଜରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି।” 1 ରାଜାବଳୀ 18:17–19।
ମିଥ୍ୟା ଓ ସତ୍ୟର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପର୍ଥକ୍ୟ—ସେଥି ଦୂତ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ହେଉ କି ସନ୍ଦେଶ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ—ଏକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ଯାହାରେ ସନ୍ଦେଶ ଓ ସନ୍ଦେଶବାହକ ଉଭୟଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା। ଏଲିୟାଙ୍କୁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ବିପଦେ ପକାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ କରାଗଲା, କାରଣ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ବର୍ଷାକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲା। ଯଦି ଇସ୍ରାଏଲରେ ବର୍ଷା ଚାଲୁ ରହିଥାନ୍ତା, ତେବେ ଏଲିୟା ସମ୍ବନ୍ଧରେ କୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିନଥାନ୍ତା। ପ୍ରଶ୍ନଟି ଏଲିୟାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଓ ସାଢ଼େ ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ତାହାର ପୂରଣ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା।
ଯେତେବେଳେ ପିତର କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀର ପରୀକ୍ଷାସ୍ୱରୂପ କଷ୍ଟିପଥର ସ୍ଥଳରେ ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ତୂରୀପର୍ବ ଅଟେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଗଧାଟି ମଧ୍ୟ ଖୋଲାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶର ଆରମ୍ଭ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ। ପିତର, ଏଲିୟାଙ୍କ ସଦୃଶ, ଏମାତ୍ର ତାଙ୍କର ପୂର୍ବବାଣୀର ସ୍ଥିରୀକରଣକୁ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟାର ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ପାଇଁ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି। ପୂର୍ବବାଣୀର ସ୍ଥିରୀକରଣ ତୂରୀପର୍ବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହୋଇଛି—ଯାହା ସେହି କଷ୍ଟିପଥର ପରୀକ୍ଷା ଅଟେ। ସେହି ପୂର୍ବବାଣୀ 1840 ଓ 1844—ଉଭୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ପୂର୍ବବାଣୀକୁ ସଂଶୋଧନ କରାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ତାହା ପରେ ପୂରଣ ହୁଏ। ଜୋସିୟା ଲିଚଙ୍କ ସଂଶୋଧିତ ପୂର୍ବବାଣୀ August 11, 1840 ରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଦେଇଥିଲା, ଏବଂ 1843 ବର୍ଷ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମିଲରଙ୍କ ପୂର୍ବବାଣୀକୁ ସ୍ନୋ ସଂଶୋଧନ କରିଥିଲେ।
“୧୮୪୦ ମସିହାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଲକ୍ଷଣୀୟ ପୂରଣ ବ୍ୟାପକ ଆଗ୍ରହକୁ ଉଦ୍ଦୀପିତ କଲା। ଏହାର ଦୁଇ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ପ୍ରମୁଖ ସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଯୋଶିଆ ଲିଚ୍, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୯ର ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାଖ୍ୟାତ୍ମକ ଗ୍ରନ୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରି, ଓଟୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପତନର ପୂର୍ବବାଣୀ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଗଣନାନୁସାରେ, ଏହି ଶକ୍ତି... ୧୮୪୦ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୧୧ ତାରିଖରେ ପତିତ ହେବାକୁ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲରେ ଓଟୋମାନ ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗିତ ହେବାକୁ ଆଶା କରାଯାଇପାରେ। ଏବଂ ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ଏହିପରି ହେବ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେବ।”
“ଯେ ସମୟ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି ସମୟରେ ତୁର୍କୀ ନିଜର ରାଜଦୂତମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ୟୁରୋପର ମିଳିତ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା, ଏବଂ ଏହିପରି ସେ ନିଜକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜାତିମାନଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣାଧୀନ କଲା। ଏହି ଘଟଣା ପୂର୍ବବାଣୀକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂରଣ କଲା। ଏହା ଜଣାପଡ଼ିବା ପରେ, ଅନେକ ଲୋକ ମିଲର ଓ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କର ସଠିକତା ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରେରଣା ମିଳିଲା। ଶିକ୍ଷିତ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ପ୍ରଚାର ଓ ତାଙ୍କର ମତାବଲମ୍ବନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଭୟରେ ମିଲରଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ଏବଂ 1840 ଠାରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା।” The Great Controversy, 334, 335.
ଲିଚ୍ଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଇସଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା, ଏବଂ ସ୍ନୋଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଲିଚ୍ଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପୂରଣ ହେଲା, ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ପଦ୍ଧତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ସେମାନେ ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କ ସହ “ଏକତ୍ରିତ” ହେଲେ। ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପୂରଣରେ ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ ସନ୍ଦେଶବାହକ—ଉଭୟଙ୍କୁ—ସ୍ୱୀକୃତି ମିଳିଲା। ଲିଚ୍ଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଇସଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା, ଏବଂ ସ୍ନୋଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା।
“ମୁଁ ଦେଖିଲି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଆଶାଭରା ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ନିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟାବଧିଗୁଡ଼ିକର ଗଣନାରେ ଥିବା ଏକ ଭୁଲକୁ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିରଖିଥିଲା। ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଏହି ଭୁଲକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେହି ସମୟକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ସର୍ବାଧିକ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟସମ୍ପନ୍ନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଦେଖିବାରେ ବିଫଳ ହେଲେ। ପରମେଶ୍ୱର ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନେ ନିରାଶାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ। ସମୟ ଅତିତ ହେଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ତାରକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦମୟ ଆଶାରେ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ଓ ହୃତ୍ସାହହୀନ ହେଲେ; କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରକାଶକୁ ପ୍ରେମ କରିନଥିଲେ, ବରଂ ଭୟବଶତଃ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଏଥିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଯେ ସେ ଆଶାକରା ସମୟରେ ଆସିଲେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ଆସ୍ଥା-ଘୋଷଣା ହୃଦୟକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିନଥିଲା ଏବଂ ଜୀବନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିନଥିଲା। ସମୟର ଅତିତ ହେବା ଏପରି ହୃଦୟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ସୁଚିନ୍ତିତ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଥିଲା। ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ଯେମାନେ ସତ୍ୟରୂପେ ନିଜମାନଙ୍କ ତାରକଙ୍କ ପ୍ରକାଶକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ ସେହି ଶୋକାକୁଳ, ନିରାଶ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉପହାସ କରିଲେ। ମୁଁ ଦେଖିଲି, ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାରେ ଏବଂ ଯେମାନେ ପରୀକ୍ଷାର ଘଡ଼ିରେ ପଛକୁ ହଟିଯିବେ ଓ ଫେରିଯିବେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଗଭୀର ଅନ୍ୱେଷଣମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା ଦେବାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜ୍ଞାନ କେତେ ଗଭୀର ଥିଲା।”
“ଯୀଶୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସେନା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସହାନୁଭୂତି ଓ ପ୍ରେମ ସହ ଦୃଷ୍ଟି ପାତ କଲେ, ଯେମାନେ ମଧୁର ଆକାଂକ୍ଷା ସହିତ ସେହିଜଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଆତ୍ମା ପ୍ରେମ କରୁଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ପରୀକ୍ଷାର ଘଣ୍ଟାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିବା ପାଇଁ ଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ମଣ୍ଡରାଉଥିଲେ। ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସନ୍ଦେଶ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅବହେଳା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଥିଲା, କାରଣ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଥିବା ଆଲୋକକୁ ସେମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିନଥିଲେ। ସେହି ବିଶ୍ୱସ୍ତ, ନିରାଶ ଲୋକମାନେ, ଯେମାନେ ବୁଝିପାରୁନଥିଲେ କାହିଁକି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଆସିଲେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇନଥିଲା। ପୁନର୍ବାର ସେମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟସୀମାଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ନିଜ ବାଇବେଲ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତ ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ଉପରୁ ହଟାଯାଇଲା, ଏବଂ ଭୁଲଟି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଗଲା। ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟସୀମାଗୁଡ଼ିକ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥିଲା, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟସୀମାଗୁଡ଼ିକ 1843 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଯେ ସେହି ସମାନ ପ୍ରମାଣ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ତାହାହିଁ ପ୍ରମାଣ କଲା ଯେ ସେଗୁଡ଼ିକ 1844 ରେ ସମାପ୍ତ ହେବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରୁ ଆଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥିତି ଉପରେ ଦୀପ୍ତିତ ହେଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ ବିଳମ୍ବର ସମୟ ଆବିଷ୍କାର କଲେ—‘ଯଦିଓ ଏହା [ଦର୍ଶନ] ବିଳମ୍ବ କରେ, ତଥାପି ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର।’ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଆଗମନ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମରେ, ସେମାନେ ଦର୍ଶନର ବିଳମ୍ବକୁ ଅନୁଦୃଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ଯାହା ସତ୍ୟ ଅପେକ୍ଷାକାରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା। ପୁନର୍ବାର ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ-ବିନ୍ଦୁ ଥିଲା। ତଥାପି ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ନିଜମାନଙ୍କ ଗୁରୁତର ନିରାଶାର ଉପରକୁ ଉଠି, 1843 ମସିହାରେ ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିବା ସେହି ପରିମାଣର ଉତ୍ସାହ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ଧାରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।”
“ଶୈତାନ ଓ ତାହାର ଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟୀ ହେଲେ; ଏବଂ ଯେମାନେ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ତାହାକୁ ଯେପରି କୁହୁଥିଲେ ସେହି ‘ଭ୍ରମ’କୁ ଗ୍ରହଣ ନ କରିବାରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଦୂରଦର୍ଶୀ ବିଚାରଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ନିଜେ ନିଜଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ କଲେ। ସେମାନେ ଏହା ବୁଝି ପାରିଲେ ନାହିଁ ଯେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରାମର୍ଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରେରିତ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଜୀବନରେ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଶୈତାନ ଓ ତାହାର ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।”
“ଏହି ସନ୍ଦେଶରେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିଲେ। କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେମାନେ ଏହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟର ଭାବନାକୁ କାର୍ଯ୍ୟରୂପ ଦେବାରୁ ଭୟ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକି ରଖିଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସମୟ ଅତିବାହିତ ହେବା ସେମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ମନୋଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କଲା। ସେମାନେ ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ନିରବ କରିଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରତୀକ୍ଷାରତମାନେ ଦେବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ—ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀୟ କାଳପରିସର 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ ଥିଲା। ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟତାସହ ନିଜମାନଙ୍କ ତ୍ରୁଟିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ ଏବଂ କାହିଁକି ସେମାନେ 1844 ରେ ନିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆସିବେ ବୋଲି ଆଶା କରୁଥିଲେ, ତାହାର କାରଣମାନେ ଦେଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ବିରୋଧୀମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିବା ସେହି ପ୍ରବଳ କାରଣମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ କୌଣସି ଯୁକ୍ତି ଆଣିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତଥାପି ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲା; ସେମାନେ ପ୍ରମାଣ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ସଂକଳ୍ପ କଲେ, ଏବଂ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବାହାରେ ରଖିବାକୁ, ଯେପରି ଅନ୍ୟମାନେ ତାହା ଶୁଣିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଆଲୋକକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଟକାଇ ରଖିବାକୁ ସାହସ କରୁନଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବାହାର କରାଗଲା; କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳର ଆଲୋକରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିଲେ। ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲେ।” Early Writings, 235–237.
ପେତ୍ର ସେହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ଲିଚ୍ଙ୍କ ନିକଟରେ ଯେପରି, ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟର ଶେଷ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ସଂଶୋଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ଏବଂ ସ୍ନୋଙ୍କ ନିକଟରେ ଯେପରି, ପେତ୍ର ମଧ୍ୟ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ସଂଶୋଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ଇସ୍ଲାମର ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଲିଚ୍ଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଏକ ବାହ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା, ଏବଂ ସ୍ନୋଙ୍କ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଏକ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା। ସ୍ନୋଙ୍କ ପାଇଁ, ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ସଂଖ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ନେଇ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ହଟାଇଦେଲେ, ସେତେବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଏବଂ ତାହାପରେ ଦେଖାଗଲା ଯେ, ପୂର୍ବରୁ 1843କୁ ପ୍ରମାଣ କରୁଥିବା ବୋଲି ଭାବାଯାଇଥିବା ସେହି ସମାନ ପ୍ରମାଣ, ବାସ୍ତବରେ 22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844କୁ ପ୍ରମାଣ କରୁଥିଲା। ଲିଚ୍ଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ଏମିତି ଏକ ଗଣନା ଥିଲା, ଯାହା ପୂରଣ ହେବା ସମୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ସେହି ଦୂତଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଦାଣ୍ଡାଇବା ପାଇଁ ନେଇଆସିଲା।
ତାହାର ପୂରଣ ହେବାର ଦଶ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଲିଚ୍ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବାନୁମାନକୁ ପୁନର୍ଗଣନା କଲେ ବୋଲି ଯେ ସତ୍ୟ, ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ପୂର୍ବାନୁମାନକୁ ସୁଧାରିବାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ। 1840ରେ ଆରମ୍ଭ ଏବଂ 1844ରେ ଶେଷ ହେବା କି ପ୍ରକୃତରେ ଏମିତି ଏକ ପୂର୍ବବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ପୁନର୍ଗଣନା ହୋଇ ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣାରେ ପରିଣତ ହୁଏ? ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ଓମେଗା, ଯାହା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣାର ପ୍ରଖ୍ୟାପନ ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ସେହି କି ପ୍ରକୃତରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣାର ପୂର୍ବବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ?
ସଂଶୋଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଘୋଷଣାର ଉଭୟ କାଳପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ମିଲରାଇଟ ସନ୍ଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିବାଦ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, କାରଣ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ କରିଥିଲା। ପେତ୍ର କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଠିଆ ହେବାବେଳେ, ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ନେଇ ଏକ ବିବାଦ ରହିଛି, ଯାହା କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀ ପୂର୍ବରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା; କାରଣ ସେହି ପୂରଣ ଏହାକୁ ସ୍ଥିର କରେ ଯେ, ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ କେବଳ ପେତ୍ରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ହିଁ ପତିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀ ହେଉଛି ତୁରୀର ପର୍ବ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ—ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି—ଇସ୍ଲାମର ଗଧାକୁ ଖୋଲିଦେବା ପାଇଁ ପଠାଇବା ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ। ଇସ୍ଲାମର ଗଧାକୁ ଖୋଲିଦେବା Exeter camp meeting ରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶର ଆରମ୍ଭକୁ ଘୋଷଣା କରେ; କାରଣ ଅଗଷ୍ଟ 13 ତାରିଖରେ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ଗୋଟିଏ ଦିନ ବିଳମ୍ବରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା Samuel Snow—ଯିଏ ଉଦ୍ଘାଟନ ଦିନରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ—ସେ ବିଳମ୍ବର ସମୟର ଶେଷ ଏବଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ସଭା 17 ତାରିଖରେ ଶେଷ ହେବାବେଳେ ଜ୍ୱାରତରଙ୍ଗ ସଦୃଶ ବହନ କରାଯିବ।
ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ବିବାଦ, ରାଜା ଆହାବଙ୍କର ଅଭିଯୋଗ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେରୁଶାଲେମକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ କୂଟତର୍କୀ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ପ୍ରତିରୋଧ—ଏ ସବୁ ମିଶି ଏକ ଏମିତି ବିବାଦକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯାହାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ତୂରୀପର୍ବରେ ପହଞ୍ଚେ, ଯେତେବେଳେ ଗାଧାଟିକୁ ଛାଡ଼ାଯାଏ। ଗାଧାକୁ ଛାଡ଼ିବା ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୁଷ୍ଟିକରଣ, ଯାହା ଆରମ୍ଭରେ କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ ଉପରେ ଏକ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାରକୁ ଏବଂ ସେହି ଅବଧିର ଶେଷରେ କୈସରିୟା ମାରିଟିମାରେ ଏକ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାରକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଗାଧାଟି ତୃତୀୟ ବିପତ୍ତିର ଇସ୍ଲାମର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ଟେନେସୀର ନାଶଭିଲ୍ ସହିତ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଆଘାତ କରେ। ଜୁଲାଇ 18, 2020 ର ବିଫଳ ପୂର୍ବାନୁମାନ ଏବେ କ୍ରମେ ସଂଶୋଧିତ ହେଉଛି, କାରଣ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ହାତକୁ ହଟାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶନକୁ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ କରୁଛନ୍ତି। ସେହି ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତକରଣ 2023 ର ଜୁଲାଇ ମାସରେ ମରୁଭୂମିରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।
ଦାନିଏଲ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଦର୍ଶନ
ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନିର ପର୍ବ ସପ୍ତମ ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ତୃତୀୟ ହାୟ, ଯାହା ଇସଲାମ ଅଟେ। ଏକ ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି ଯୁଦ୍ଧର ଏକ ବାହ୍ୟ ସଚେତନତା-ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ସମାବେଶ ପାଇଁ ଏକ ଆନ୍ତରିକ ଆହ୍ୱାନ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ବୁଝାଯାଇପାରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ଦିରର ପରୀକ୍ଷାର ତିରିଶି ଦିନ ସମାପ୍ତ ହେବାବେଳେ ଯେ ଲିଟମସ ପରୀକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେଥିରେ ଏହା ଉଭୟେ ବାହ୍ୟ ଓ ଆନ୍ତରିକ ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ। ପ୍ରଥମ ଭିତ୍ତିମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା 2024 ମସିହାର ବସନ୍ତକାଳରେ ଦାନିଏଲ 11:14 ରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀର ବାହ୍ୟ ଦର୍ଶନ ସହିତ ଆସିଥିଲା।
ସେହି ସମୟମାନରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନେକେ ଉଠିଦାଁଡିବେ; ତୁମ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଲୁଟେରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ଆତ୍ମୋନ୍ନତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ। ଦାନିଏଲ 11:14।
ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପଦରେ ପାନିଅମ୍ର ପରିଚୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ପାନିଅମ୍ ସମ୍ପର୍କୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପନ୍ଦରତମ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିରତ ଭାବେ ଚାଲିଥାଏ।
ଉତ୍ତରଦିଗର ରାଜା ପୁନର୍ବାର ଫେରି ଆସିବେ, ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀଠାରୁ ଅଧିକ ବଡ଼ ଏକ ସମୁଦାୟ ସଜାଇବେ; ଏବଂ କିଛି ବର୍ଷ ପରେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଏକ ବିଶାଳ ସେନାବଳ ଓ ବହୁତ ସମ୍ପତ୍ତି ସହ ଆସିବେ। ଦାନିଏଲ 11:13.
ଦଶମରୁ ପଞ୍ଚଦଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତରର ରାଜା ପାପତ୍ୱର ପ୍ରତିନିଧି ଶକ୍ତି ଅଟେ; ଦଶମ ପଦରେ ଲୋହ ପର୍ଦ୍ଦାର ପ୍ରାଚୀର ଅପସାରିତ ହେବାବେଳେ ତାଙ୍କୁ ରୋନାଲ୍ଡ ରିଗାନ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ରୂପ ଭାବେ ୯ ନଭେମ୍ବର ୧୯୮୯ ରେ ବର୍ଲିନ୍ ପ୍ରାଚୀରର ପତନ ଘଟିଥିଲା। ଷୋଡଶ ପଦ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ କଲିସିଆ ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ପୃଥକତାର ପ୍ରାଚୀର ଅପସାରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏକାଦଶ ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦ ୨୦୨୪ ର ନିର୍ବାଚନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, ଯେତେବେଳେ ରିଗାନ୍ ପରଠାରୁ ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଟ୍ରମ୍ପ, ଯିଏ ପୂର୍ବତନ ସାତ ଜଣ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି, ଅଧିକ ଶକ୍ତି ସହିତ “ପୁନର୍ଆଗମନ” କରେ; କାରଣ ସେ ଫେରିଆସିବାବେଳେ ସେ “ପୂର୍ବତନଠାରୁ ବଡ଼ ଜନସମୂହ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ କରିବ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ କିଛି ବର୍ଷ ପରେ ଆସିବ।” ସେହି “କିଛି ବର୍ଷ” ହେଉଛି ଜୋ ବାଇଡେନ୍ଙ୍କର ଚାରି ବର୍ଷ।
୨୦୨୪ ପରେ, ତେରୋତିଅ ପଦ୍ୟ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ, ରୋମ ପାନିଅମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସରେ ନିଜକୁ ସଂଯୋଜିତ କରିବ। ୨୦୨୫ ମଇ ୮ ତାରିଖରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗୌରବମୟ ଦେଶରୁ ପ୍ରଥମ ପୋପଙ୍କୁ ଚୟନ କରାଗଲା, ଏବଂ ସେ “ଲିଓ” ନାମଟି ବାଛିଲେ, ଯାହା ନିଜ ସହ ବହୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ବହନ କରେ। ପରେ, ପନ୍ଦରୋତିଅ ପଦ୍ୟରେ, ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଉତ୍ତରର ରାଜା ଆସିବେ, ଏବଂ ଏକ ମାଟିର ଆବରୋଧ ତିଆରି କରିବେ, ଓ ସବୁଠାରୁ ସୁଦୃଢ଼ ପ୍ରାଚୀରଘେରା ନଗରଗୁଡ଼ିକୁ ଦଖଳ କରିବେ; ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣର ସେନାବଳ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଚୟିତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପାରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ରହିବ ନାହିଁ। ଦାନିଏଲ 11:15.
ପନିଅମ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପନ୍ଦରତମ ପଦରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକିତ ପୃଥିବୀ-ପଶୁ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜ୍ୟକୁ ପରାଜିତ କରିବ। ଏକାଦଶ ପଦରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଉକ୍ରେନ୍ ସହିତ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଯେଉଁଥିଲା ପାପାସୀଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧି ଶକ୍ତି, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଦଶମ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ପାପାସୀଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧି ଶକ୍ତି—ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର—ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଥସାହାଯ୍ୟ ଓ ସମର୍ଥନ ଯୋଗାଯାଇଥିଲା। ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ବିଜୟୀ ହେବ, କିନ୍ତୁ ସେହି ବିଜୟର ପରିଣତିରେ, ଯେ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ବିଘଟନ ସଦା ଦକ୍ଷିଣର ଏକ ଅଜଗର-ରାଜ୍ୟର ପତନ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ସେହି ବିଘଟନ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସୁରକ୍ଷିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଛାଡ଼ି ଦେଏ, ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ପୁଣି ଫେରି ଆସେ, ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଏବଂ ପନିଅମ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରେ। 2014 ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ କଲା, ସେତେବେଳେ ରୁଷିଆ ଓ ପୁଟିନ୍ ହିଁ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଥିଲେ। 2022 ମସିହାରେ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଏବଂ ରକ୍ତ ପ୍ରବାହିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। 2024 ମସିହାରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ପୁଣି ଫେରିଲା।
ପେତ୍ର କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ସନ୍ଦେଶର ଘୋଷଣାର ଆରମ୍ଭ ଅଟେ। ପେତ୍ର, ଏଲିୟାଙ୍କ ସଦୃଶ ଏବଂ ଲିଚ୍ ଓ ସ୍ନୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ପରି, ପୂର୍ବରୁ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଏବଂ ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ। ତାହାର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ସନ୍ଦେଶବାହକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପେତ୍ରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ନାଶଭିଲ୍ ଏବଂ ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସଂଶୋଧିତ ସନ୍ଦେଶ, ଏବଂ ସେ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବାବେଳେ, ସେ ପାନିୟମରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି, ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାହା ଷୋଳଶ ପଦ୍ୟର ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଯାଏ। ପେତ୍ରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ଘୋଷଣାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ଲାମକୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଏ, ଯାହା “line upon line” ଅନୁସାରେ ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଘଟେ ଯେତେବେଳେ ପାନିୟମର ଯୁଦ୍ଧ ଆସି ପହଞ୍ଚେ।
ଦାନିଏଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦର୍ଶନ
ତୁରୀର ପର୍ବ ସପ୍ତମ ତୁରୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ତୃତୀୟ ହାୟ, ଯାହା ଇସ୍ଲାମ। ତୁରୀ ଏକ ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶ, ଏବଂ ଏହା ସହିତ ଏକ ପବିତ୍ର ସମାବେଶ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ମଧ୍ୟ। ଏହା ସେହି ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟ, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ଦିରର ପରୀକ୍ଷାର ତିରିଶି ଦିନ ସମାପ୍ତ ହେବାବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଆଧାରଭୂତ ବାହ୍ୟ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ଦର୍ଶନ 2024 ମସିହାର ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଆସିଥିଲା, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ଦର୍ଶନ, ଯାହା ଦାନିଏଲ 10 ରେ ପ୍ରତିନିଧିତ, 2026 ମସିହାରେ ଆସିଥିଲା।
ତାପରେ ମୁଁ ମୋର ଚକ୍ଷୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ଶୁଭ୍ର ଶଣବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା ଜଣେ ପୁରୁଷ, ଯାହାଙ୍କ କଟି ଉଫାଜର ଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲା; ତାଙ୍କର ଦେହ ବେରିଲ ପରି ଥିଲା, ତାଙ୍କର ମୁଖ ବିଜୁଳିର ଦୀପ୍ତିସଦୃଶ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିଦୀପ ପରି, ତାଙ୍କର ବାହୁ ଓ ପାଦ ମଜ୍ଜିତ ପିତଳର ବର୍ଣ୍ଣସଦୃଶ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟଧ୍ୱନି ଜନସମୂହର ଧ୍ୱନି ପରି ଥିଲା।
ଏବଂ ମୁଁ ଦାନିଏଲ ଏକାକୀ ସେହି ଦର୍ଶନ ଦେଖିଲି; କାରଣ ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ମୋ ସହିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସେହି ଦର୍ଶନ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ମହା କମ୍ପନ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା, ଯେପରି ସେମାନେ ପଳାଇ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇଲେ।
ଏହିକାରଣେ ମୁଁ ଏକାକୀ ରହିଗଲି, ଏବଂ ଏହି ମହାନ ଦର୍ଶନକୁ ଦେଖିଲି; ମୋର ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ, କାରଣ ମୋର କାନ୍ତି ମୋର ମଧ୍ୟରେ ବିକୃତିରେ ପରିଣତ ହେଲା, ଏବଂ ମୁଁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିପାରିଲି ନାହିଁ।
ତଥାପି ମୁଁ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ମୋର ମୁହଁ ନିଚେଇ ପୃଥିବୀ ପଟେ ପଡ଼ି ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଥିଲି।
ଏବଂ ଦେଖ, ଗୋଟିଏ ହାତ ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କଲା, ଯାହା ମୋତେ ମୋର ଘୁଣ୍ଡି ଓ ହାତର ତାଳୁ ଉପରେ ରଖିଲା। ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ଦାନିୟେଲ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ମନୁଷ୍ୟ, ମୁଁ ତୋତେ ଯେ କଥା କହୁଛି, ସେସବୁ ବୁଝ, ଏବଂ ସିଧା ହୋଇ ଠିଆ ହ; କାରଣ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ତୋର ନିକଟକୁ ପଠାଯାଇଛି। ସେ ମୋତେ ଏହି କଥା କହିବା ପରେ, ମୁଁ କମ୍ପିତ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲି। ପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ଦାନିୟେଲ, ଭୟ କରିବୁ ନାହିଁ; କାରଣ ତୁମେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ନିଜ ହୃଦୟ ଲାଗାଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଦିନରୁ, ଏବଂ ନିଜ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜକୁ ନମ୍ର କରିଥିବା ଦିନରୁ, ତୁମର କଥା ଶୁଣାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ତୁମର କଥାର କାରଣରେ ମୁଁ ଆସିଛି। କିନ୍ତୁ ପାରସ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ଅଧିପତି ଏକୋଇଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ପ୍ରତିରୋଧ କଲା; କିନ୍ତୁ ଦେଖ, ପ୍ରଧାନ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମୀଖାଏଲ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆସିଲେ; ଏବଂ ମୁଁ ସେଠାରେ ପାରସ୍ୟର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିଲି। ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମର ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଯାହା ଘଟିବ, ତାହା ତୁମକୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ ମୁଁ ଆସିଛି; କାରଣ ଏହି ଦର୍ଶନ ଅଧିକ ଦିନ ପାଇଁ ଅଛି। ସେ ମୋତେ ଏପରି କଥାମାନ କହିବାବେଳେ, ମୁଁ ମୋର ମୁହଁ ଭୂମିଆଡେ କରିଲି, ଏବଂ ମୁଁ ନିର୍ବାକ ହୋଇଗଲି।
ଏବଂ ଦେଖ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ଜଣେ ମୋର ଓଷ୍ଠକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ; ତାହାପରେ ମୁଁ ମୋର ମୁଖ ଖୋଲି କଥା କହିଲି, ଏବଂ ଯେ ମୋର ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ ତାଙ୍କୁ କହିଲି, ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ମୋର ବ୍ୟଥାମାନେ ମୋ ପରେ ଫେରି ଆସିଛି, ଏବଂ ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିନାହିଁ। କାରଣ ଏହି ମୋର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦାସ ଏହି ମୋର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ କିପରି କଥା କହିପାରେ? କାରଣ ମୋର ଅବସ୍ଥା ଏପରି ଯେ, ତୁରନ୍ତ ମୋ ଭିତରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ରହିଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ମୋର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ନାହିଁ।
ତା’ପରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଆକୃତିସଦୃଶ ଜଣେ ପୁନର୍ବାର ଆସି ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଏବଂ ସେ ମୋତେ ଶକ୍ତିଦାନ କଲେ; ଏବଂ କହିଲେ, ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ପୁରୁଷ, ଭୟ କର ନାହିଁ; ତୋତେ ଶାନ୍ତି ହେଉ; ଦୃଢ଼ ହେଅ, ହଁ, ଦୃଢ଼ ହେଅ। ସେ ମୋ ସହିତ କଥା କହିବାବେଳେ ମୁଁ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହେଲି, ଏବଂ କହିଲି, ମୋର ପ୍ରଭୁ କହୁନ୍ତୁ; କାରଣ ଆପଣ ମୋତେ ଶକ୍ତିଦାନ କରିଛନ୍ତି। ଦାନିଏଲ 10:5–19।
ଦାନିଏଲ ବାଇଶତମ ଦିନରେ ଶେଷକାଳର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମହାୟାଜକଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦେଖନ୍ତି। ରୋମ ଯେ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, ସେହି ଦର୍ଶନ 2024ର ଭିତ୍ତିମୂଳକ ଏବଂ ଆଲ୍ଫା ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହେଉଛି ମନ୍ଦିର ପରୀକ୍ଷା। ଏହା ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପଳାଇ ଲୁଚିଯାଉଥିବା ଶ୍ରେଣୀର ଏକ ପୃଥକୀକରଣ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ସେହି ଶ୍ରେଣୀ ମିଥ୍ୟା ଓ ଅସତ୍ୟର ଆଶ୍ରୟରେ ଲୁଚେ, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତାହା ପରେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ତିନିଥର ସ୍ପର୍ଶ କରାଯାଏ—ପ୍ରଥମେ ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ତାହା ପରେ ତୃତୀୟଥର ପୁନର୍ବାର ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ପରମ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ତିନିଥର ସ୍ପର୍ଶ କରାଯାଏ, ସେଥିରେ ଏକ ଦୃଢୀକରଣର ଚିତ୍ରଣ ହୁଏ; କାରଣ ଦର୍ଶନ ଦେଖିବାବେଳେ ତାଙ୍କର କୌଣସି ଶକ୍ତି ରହିନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତୃତୀୟ ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶେଷରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରାଯାନ୍ତି। ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଯାହା କି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିବ, ତାହା ବୁଝିବା ପାଇଁ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରାଯାନ୍ତି। ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯାହା ଆସେ, ତାହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସନ୍ଦେଶ, ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ।
ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ବିନା ଆରମ୍ଭ କରେ, କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଦର୍ପଣସଦୃଶ ଦର୍ଶନ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିହୀନ କରିଦେଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ତିନିଥର ସ୍ପର୍ଶର ଶେଷରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ଏବଂ “ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଅ, ହଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଅ” ଏହି ଆଦେଶଟି ଏକ ଦ୍ୱିଗୁଣିତ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ମନ୍ଦିରର ପରୀକ୍ଷା, ଯେଉଁଠାରେ ଇକ୍ସେଟର ଶିବିର ସଭା ଶେଷ ହେବାବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରାଯାନ୍ତି। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ମନ୍ଦିରର ପରୀକ୍ଷା, ଯେଉଁଠାରେ ଶିରୋପଥର, ଯାହା ଭିତ୍ତି ଓ କୋଣପଥର ଥିଲା, ମନ୍ଦିରର ଅଦ୍ଭୁତ ଶିରୋପଥରରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ଏହିପରି ତାହାର ସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥାଏ। ଦାନିଏଲ ବାଇଶତମ ଦିନରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ସେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ପରମପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। ସେ ଏହା କରିବାବେଳେ ଗବ୍ରିଏଲ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଗବ୍ରିଏଲ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ। ଏହିପରି ଦାନିଏଲ ପରମପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଦୁଇ ଦୂତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଖେ; ଏବଂ ପରମପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ସେହି ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଅଛନ୍ତି, ସେହିଟି ହେଉଛି କୃପାସିଂହାସନ, ଯାହାର ଉପରେ ଆବରଣକାରୀ ଦୁଇ କେରୁବ ନିୟମସିନ୍ଦୁକ ପ୍ରତି ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ସିନ୍ଦୁକ ତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ଆସୀନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶେଖିନା ମହିମାର ଆଲୋକରେ ପ୍ରଦୀପ୍ତ। ଦାନିଏଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦର୍ଶନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ଏପରି ଗଠିତ, ଯେ ଦାନିଏଲ କୃପାସିଂହାସନର ସିଂହାସନ ଉପରେ ଥିବା ଶେଖିନାରୂପେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ମହିମାକୁ ନିହାରୁଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଆବରଣକାରୀ ଦୁଇ କେରୁବ ନିୟମସିନ୍ଦୁକ ଭିତରକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଛନ୍ତି!
ତୂରୀମହୋତ୍ସବ ପୂର୍ବରୁ ଏଲିୟା ଏହି ଦାବି କରନ୍ତି ଯେ ବର୍ଷା ବିଷୟକ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶଟି ହିଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଆସିଥିବା ଏକମାତ୍ର ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ; ଏବଂ ସେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଯାହାର ସମାପ୍ତି ଏମିତି ଏକ ପ୍ରଦର୍ଶନରେ ପହଞ୍ଚେ ଯାହା ପ୍ରମାଣ କରେ କିଏ ସନ୍ଦେଶବାହକ ଅଟେ କିମ୍ବା ନୁହେଁ, ଏବଂ କଣ ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ କିମ୍ବା ନୁହେଁ। କର୍ମେଲ ପୂର୍ବରୁ ସାଢ଼େ ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ରାଜା ଆହାବ ଏଲିୟାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିଲେ, କାରଣ କର୍ମେଲ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ବିବାଦର ଅବଧି ରହେ। କର୍ମେଲ ପର୍ବତ କେବଳ ସେହି ପରୀକ୍ଷାପତ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, କାରଣ ଯେମାନେ ସନ୍ଦେଶକୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱସ୍ତମାନଙ୍କୁ ଗିର୍ଜାଘରଗୁଡ଼ିକରୁ ବାହାର କରିଦେଲେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତମାନେ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ଉତ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେହି ପତିତ ପୂର୍ବତନ ଚୁକ୍ତିଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରକୁ ଡାକୁଥିଲା, ଯେମାନଙ୍କୁ ପାର୍ଶ୍ୱକ୍ରମ କରାଯାଉଥିଲା।
ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟୀୟ ରବିବାର-ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ପିତର ଯୋଏଲଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି; ଏହାର ଅର୍ଥ, ଏକ୍ସେଟର ଶିବିର-ସଭାର ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣାର ଅବଧି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ପିତର ସେହି ଏକେ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି; ଏହି ଆରମ୍ଭ ସେତେବେଳେ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ପିତରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସଂଶୋଧିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେପରି ସ୍ନୋ ଏବଂ ଲିଚଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସଂଶୋଧିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏକ ବିବାଦ ସଦା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ ପୂର୍ବରୁ ଆସେ। ତେଣୁ, ସେହି ବିବାଦ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ ପୂର୍ବରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଆହାବ, ଯେଜେବେଲ ଓ ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିନର କୁତର୍କପ୍ରିୟ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ତଥା ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ଉତ୍କଣ୍ଠା ସୃଷ୍ଟି କରେ, ପିତର ତାହାକୁ ଯୋଏଲର ପୁସ୍ତକ ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ଗଧାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ତୃତୀୟ ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ, ପିତରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରାଯାଏ, ଏବଂ ପିତର ସେହି ପ୍ରତିରୋଧର ପ୍ରତିଉତ୍ତରରେ ଏହା ପରିଚୟ କରାନ୍ତି ଯେ ସେହି ଦୂତମାନେ ମତାଳ ନୁହନ୍ତି; ସେମାନେ କେବଳ ଯୋଏଲର ତିନୋଟି ଅଧ୍ୟାୟର ପୂରଣମାତ୍ର। ଯୋଏଲର ତିନୋଟି ଅଧ୍ୟାୟ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ତୀବ୍ର ନିନ୍ଦାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ସନ୍ଦେଶଟି ସେମାନଙ୍କ କାନରେ ପହଞ୍ଚିବ ଯେମାନେ ତୀବ୍ର ମଦ୍ୟପାନରେ ମତାଳ ଅଟନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରିବେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ଯିରୁଶାଲେମକୁ ଯାଉଥିବା ପଥରେ ପର୍ବତରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମରେ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ଗଧାଟିକୁ ଖୋଲାଯାଇଛି, ପ୍ରବେଶ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି; ତର୍କପ୍ରିୟ ଯିହୁଦୀମାନେ ସନ୍ଦେଶକୁ ନିରବ କରିଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଯୀଶୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥାନ୍ତି, ତାପରେ ଥମ୍କି ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟର ଶେଷ ଦିନ ଉପରେ କାନ୍ଦନ୍ତି। ପରେ ଯିରୁଶାଲେମରେ ପୁଣି ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ସହ ଆଉ ଗୋଟିଏ ମୁହାଁମୁହିଁ ସଂଘର୍ଷ ହୁଏ, ଯେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ସନ୍ଦେଶ ବନ୍ଦ କରିଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ସେହି ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ହେବାବେଳେ, ଯିହୁଦୀ ଜାତି ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପର୍ଯ୍ୟାୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ପ୍ରତିରୋଧର ଏହି ଅଗ୍ରଗତି କ୍ରୁଶମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାରି ରହେ, ଏବଂ ଏହା ଲାଜାରଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସହିତ ଗମ୍ଭୀର ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆଗମନ ଏବଂ ବିଳମ୍ବ ସମୟର ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା।
“ବେଥାନି ଯେରୁଶାଲେମଙ୍କୁ ଏତେ ନିକଟ ଥିଲା ଯେ, ଲାଜାରଙ୍କୁ ଉଠାଇବାର ସମ୍ବାଦ ଶୀଘ୍ରେ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲା। ଯେମାନେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିଥିଲେ, ସେହି ଗୁପ୍ତଚରମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଯିହୂଦୀ ଶାସକମାନେ ଶୀଘ୍ରେ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଜାଣିଲେ। କ’ଣ କରାଯିବ, ଏହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ପାଇଁ ସନହେଡ୍ରିନର ଏକ ସଭା ତୁରନ୍ତ ଡାକାଗଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏବେ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ସମାଧି ଉପରେ ନିଜର ଅଧିକାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ସେହି ମହାନ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲା ସେହି ଶେଷ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରମାଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇଥିଲେ ଯେ, ସେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଜଗତକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି। ଏହା ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଏମିତି ଏକ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଥିଲା, ଯାହା ଯୁକ୍ତି ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବିବେକର ଅଧୀନ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା। ଯେମାନେ ଲାଜାରଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଦେଖିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯାଜକମାନଙ୍କ ଘୃଣା ଆହୁରି ତୀବ୍ର ହୋଇଉଠିଲା। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟତ୍ୱର ସମସ୍ତ ଅଳ୍ପତର ପ୍ରମାଣକୁ ପୂର୍ବରୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ନୂତନ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେମାନେ କେବଳ ଆହୁରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇଉଠିଲେ। ମୃତକଙ୍କୁ ଦିନର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଲୋକରେ ଏବଂ ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଏକ ଭିଡ଼ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଠାଯାଇଥିଲା। ଏପରି ପ୍ରମାଣକୁ କୌଣସି ଚାଳକଳା ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ୱୀକାର କରିହେବ ନଥିଲା। ଏହି କାରଣରୁ ଯାଜକମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁତା ଆହୁରି ଘାତକ ହେଲା। ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବନ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପୀ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।”
“ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦ୍ଦୁକୀମାନେ ଅନୁକୂଳ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଫାରିଶୀମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏତେ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ନଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଘୃଣା ଏତେ ତୀବ୍ର ନଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଭୀତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ। ମୃତମାନଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ନଥିଲେ। ତଥାକଥିତ ବିଜ୍ଞାନକୁ ଆଗରେ ରଖି ସେମାନେ ଯୁକ୍ତି କରିଥିଲେ ଯେ, ମୃତ ଦେହକୁ ପୁନର୍ବାର ଜୀବନ ଦିଆଯିବା ଏକ ଅସମ୍ଭବ କଥା। କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର କେବଳ କିଛି ଶବ୍ଦରେ ସେମାନଙ୍କର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଗଲା। ସେମାନେ ଏହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ ପାଇଲେ ଯେ, ସେମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଅଜ୍ଞ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଅଜ୍ଞ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କ ମନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଭାବକୁ ଦୂର କରିବାର କୌଣସି ସମ୍ଭାବନା ସେମାନେ ଦେଖିପାରୁ ନଥିଲେ। ଯିଏ କବରରୁ ମୃତମାନଙ୍କୁ ଛିନି ନେବାରେ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କଠାରୁ କିପରି ଫେରାଇ ଦିଆଯାଇପାରେ? ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିବେଦନ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରଚାର କରାଗଲା, କିନ୍ତୁ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯିବା ସମ୍ଭବ ନଥିଲା; ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରଭାବକୁ କିପରି ନିଷ୍ପ୍ରଭ କରାଯିବ, ସେମାନେ ତାହା ଜାଣୁ ନଥିଲେ। ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଦ୍ଦୁକୀମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେବାର ଯୋଜନାକୁ ସମର୍ଥନ କରିନଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଲାଜରଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପରେ ସେମାନେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ ଯେ, କେବଳ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରାହିଁ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ନିର୍ଭୀକ ନିନ୍ଦାବାଦକୁ ରୋକାଯାଇପାରିବ।” The Desire of Ages, 537.
ଲାଜାରଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଯୀଶୁ ଯେ ଚାରି ଦିନ ବିଳମ୍ବ କଲେ, ସେହି ସମୟର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା। ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲା, ଯାହା ବିଳମ୍ବର ସମୟର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ତାଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ 9/11 ପରେ ବାଇଶ ବର୍ଷ ଅତିତ ହେବା ପରେ, 31 ଡିସେମ୍ବର 2023 ରେ, ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ତାଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଯେହେଜ୍କେଲଙ୍କର ମୃତ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ତାଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଆଦମଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାରେ ମାଟି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ମାନବତା, ଜୀବନ-ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲା।
“ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ଯାଜକମାନେ ଓ ଶାସକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନମୟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଅସଂଖ୍ୟ ଲୋକ ଭିଡ଼ କରୁଥିଲେ। ଲୋକମାନେ ଗଭୀରତମ ଆଗ୍ରହରେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଗୁରୁଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଚିନ୍ତାଭରା ମନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ। ଅନେକ ଶାସକ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସ ସ୍ୱୀକାର କରିବାର ସାହସ କରୁନଥିଲେ, କାହିଁକିନା ସେମାନେ ଭୟ କରୁଥିଲେ ଯେ ସଭାଗୃହରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରାଯିବ। ଯାଜକମାନେ ଓ ପ୍ରାଚୀନମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ ଯେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଧ୍ୟାନକୁ ଯୀଶୁଠାରୁ ହଟାଇବା ପାଇଁ କିଛି ନ କିଛି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସେମାନେ ଭୟ କରୁଥିଲେ ଯେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ସୁରକ୍ଷା ଦେଖୁନଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ପଦ ହରାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ, ନହେଲେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେଇସାରିଲା ପରେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଜୀବନ୍ତ ସ୍ମାରକ ଭାବେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥିବା କେତେକ ଲୋକ ଥିବେ। ଯୀଶୁ ଲାଜାରଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଠାଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଭୟ କରୁଥିଲେ ଯେ ଯଦି ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଦେଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଲାଜାର ତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ଶକ୍ତିର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତା। ଲୋକମାନେ ସେହି ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଦଳେ ଦଳେ ଆସୁଥିଲେ, ଏବଂ ଶାସକମାନେ ଲାଜାରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରିଦେବାକୁ ଏବଂ ଏହି ଉତ୍ତେଜନାକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେବାକୁ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ। ତା’ପରେ ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପରମ୍ପରା ଓ ଉପଦେଶମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ, ପୁଦିନା ଓ ରୁର ଦଶମାଂଶ ଦେବା ଦିଗକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରାଇ ନେଇଯିବେ, ଏବଂ ପୁଣିଥରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ସ୍ଥାପନ କରିବେ। ସେମାନେ ଏହାରେ ସମ୍ମତ ହେଲେ ଯେ ଯୀଶୁ ଯେତେବେଳେ ଏକାକୀ ଥିବେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଧରିବେ; କାରଣ ଯଦି ସେମାନେ ଭିଡ଼ର ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଧରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତେ, ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ଥିଲା, ତେବେ ସେମାନେ ପଥରମାରରେ ହତ ହେଇଯାଇଥାନ୍ତେ।” Early Writings, 165.
୨ିଶେ ଜୁଲାଇ 18, 2020 ରେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ହତ୍ୟା ହେଲେ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଓ ବିଳମ୍ବ ସମୟ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା। ଡିସେମ୍ବର 31, 2023 ରେ ଦୁଇ-ପଦକ୍ରମୀୟ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ରମ ଥିଲା ଭିତ୍ତି; ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ରମ ଥିଲା ସେହି ଭିତ୍ତି ଉପରେ ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମାଣ। ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ 1989 ରେ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ସମୟରୁ ଏହାକୁ ଘୃଣା କରିଆସିଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଘୃଣା କରୁଛନ୍ତି। ଏବେ ସେମାନେ ଯେଉଁ ଘୃଣିତ ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ମୃତ ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଏହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଆହୁରି ଅଧିକ ଘୃଣା କରିବେ। ସେମାନେ ଜୁଲାଇ 18, 2020 ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ବିଷୟରେ ସେହି ବିଷାକ୍ତତା ସହିତ ତର୍କ କରିବେ, ଯେପରି ଲାଜାରଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପ୍ରତି ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ଥିଲା। ମନ୍ଦିର ପରୀକ୍ଷାର ଇତିହାସରେ, ପେତ୍ର ସେମାନଙ୍କର ଭ୍ରାନ୍ତ ଅଭିଯୋଗମାନଙ୍କର ଉତ୍ତର ଭାବେ ଯୋଏଲର ପୁସ୍ତକକୁ ଦେଖାଇ, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ମିଥ୍ୟାର ଉତ୍ତର ଦେବେ।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।