ମୁଁ ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକର ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବନାରେ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଥମ ଆଠଟି ଲେଖାର କିଛି ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ସାରାଂଶ କରିବା, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେହେତୁ ଆମେ ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକକୁ ଅଧିକ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଛୁ, ସେଥିରୁ ଆମେ କ’ଣ ଆଶା କରିବା ଉଚିତ ତାହା ଚିହ୍ନଟ କରିବା; ଏବଂ ତାହାପରେ, ନିଶ୍ଚୟ, ଦାନିଏଲ 11:11–16 ର ରାଫିଆ ଓ ପାନିୟୁମର ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ତାହାର କ’ଣ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି?
ଆମେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ଗୀତ ଉପରେ ଜୋର ଦେଇଛୁ, କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ “ଅନୁଭବ”କୁ ଏକ “ଗୀତ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲା ସେମାନେ ମୋଶା ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କର ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ଯାହା ମାତ୍ର ଯୋହନଙ୍କର ଏହି ପ୍ରକାର ଉପସ୍ଥାପନା ଯେଉଁଥିରେ ଯିଶାୟାଙ୍କର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ଗୀତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରମୁଖ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ନିଜ ଗ୍ରନ୍ଥର ଆରମ୍ଭ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ କାରଣରେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିନ୍ଦାବାଣୀ ସହିତ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଏଭଳି କୁହିବାକୁ ପାରିବେ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରମୁଖ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ପ୍ରଥମେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ଗୀତ ଗାନ୍ତି। ମୁଁ ଦାବି କରେ ଯେ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୋଏଲଙ୍କର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ଗୀତ, ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ଗୀତ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରକାଶନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ମୁଁ କହିପାରେ ନାହିଁ ଯେ ମୁଁ ସଠିକ୍ କି ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ନିଶ୍ଚୟତାରେ ଥିବାର କାରଣ ହେଉଛି ଯୋଏଲଙ୍କର ପୁସ୍ତକରେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସଂଯୋଗଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ କାଣ୍ଟି ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଚାବି, କିମ୍ବା ସମ୍ଭବତଃ ଗୋଟିଏ ଅକ୍ଷ ପରି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ। ଯୋଏଲଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ କେବଳ ଅନ୍ୟ ସମାନାନ୍ତର ରେଖାମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଡ଼ିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ମନେ ହୁଏ ଯେ ଏକ ସନ୍ଦର୍ଭ-ବିନ୍ଦୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, ବିଶେଷକରି ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯିବାର ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇଟି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷା-କାଳର ଚିତ୍ରକୁ ଓ ସେହିପରି ସମଗ୍ର ଜଗତ ପାଇଁ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷା-କାଳକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏବଂ ଏହା ସମଗ୍ରଟା ଏକ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ; ଏବଂ ବର୍ଷା ନମିଳିଲେ, ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର କୌଣସି ଜୀବନ୍ତ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ନୁହେଁ।
ଆମେ “କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ?” ବୋଲିଥିବା ପ୍ରତୀକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କାଳପରିଚ୍ଛେଦ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ବିଶେଷ ଜୋର ଦେଇଛୁ। “କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ” ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ପୂର୍ବରୁ ସ୍ଥାପିତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କରାଇବାର ଆବଶ୍ୟକତା ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିଥିଲି, ଯେପରି “ଶିରୋଶିଳା” ଉପରେ ଜୋର ଦିଆଯାଉ—ଯାହା ଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା ଆଧାରଶିଳା ଓ କୋଣଶିଳା ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାହା କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅଛି, ସେହି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଧ୍ୱନି ସନ୍ଦେଶର ଅନ୍ତିମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକାଶ ହିଁ “ଶିରୋଶିଳା” ଅଟେ। ସେହି ଆଧାରଶିଳାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭିତି କରି, ସେହି ଶିରୋଶିଳା ହେଉଛି ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନମାନ, ଯେଉଁମାନେ ଆରମ୍ଭକାଳ ଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଛନ୍ତି।
ଇଶ୍ୱରଙ୍କ “ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ” ଉପରେ ଆଧାର କରି, ଶିରୋପ୍ରସ୍ତର ସେହି ସମୟ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନେ ଲାଓଦିକିୟା ଅନୁଭବରୁ ଫିଲାଦେଲଫିୟା ଅନୁଭବକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ସେମାନେ 7 ମଧ୍ୟରୁ 8ମ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ସେମାନେ ସଂଘର୍ଷଶୀଳ କଳିସିଆରୁ ବିଜୟୀ କଳିସିଆକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହିଁ ଶିରୋପ୍ରସ୍ତର। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ସଫଳ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ “ଶିରୋପ୍ରସ୍ତର” ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଶୁଣନ୍ତି ଏବଂ ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ ତାହା ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରେ ଅଦ୍ଭୁତ ହୁଏ। ଶିରୋପ୍ରସ୍ତର ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି ପରାକାଷ୍ଠା, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ “ଶିରୋପ୍ରସ୍ତର” ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରେ। “ସାତ ଥର”ର ବାର୍ତ୍ତା ମିଲରଙ୍କ ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଶିରୋପ୍ରସ୍ତର ହେବାକୁ ଥିଲା। ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁର ଶିରୋପ୍ରସ୍ତର ଥିଲା, ଯେପରି ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କ ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଶିରୋପ୍ରସ୍ତର ଥିଲା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ମିଲେରାଇଟ୍ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ୪୬ ବର୍ଷୀୟ କାଳର ପରାକାଷ୍ଠା କିମ୍ବା ଶିଖରଶିଳା ରୂପେ, ସେହି ଶିଖରଶିଳା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଭିତ୍ତିଶିଳା ହେବାକୁ ଥିଲା। ସେହି ଭିତ୍ତିଶିଳା ୧୮୪୪ ମସିହାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପଥକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଆଲୋକ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ଜଗତର ଶେଷକାଳରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ବିଶ୍ରାମ ପାଇବା ନିମନ୍ତେ “ପୁରୁଣା ପଥମାନଙ୍କ” ପାଖକୁ ଫେରିବାକୁ ହେବ। ଯଦି ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରଣୀ ଇତିହାସକୁ ଫେରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେଖିବେ ଯେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶଟି ଭିତ୍ତିସ୍ଥାପନାତ୍ମକ ଇତିହାସର ପରାକାଷ୍ଠା ଥିଲା। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉଣ୍ଡେଳନର ଏକ ପ୍ରକାଶ ଥିଲା। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଆତ୍ମା “ପୁରୁଣା ପଥମାନଙ୍କ” ପାଖକୁ ଫେରେ ଏବଂ ପଥର ଆରମ୍ଭ କିମ୍ବା ଭିତ୍ତିସ୍ଥାପନାତ୍ମକ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା “ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ”କୁ ପାଏ, ସେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକକୁ ମିଳାଏ, ଯାହାକୁ ଯିରିମିୟା “ବିଶ୍ରାମ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି।
“ପଥର ଆରମ୍ଭରେ ସେମାନଙ୍କ ପଛପଟେ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ମୋତେ ‘ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଧ୍ୱନି’ ବୋଲି କହିଥିଲେ। ଏହି ଆଲୋକ ସମଗ୍ର ପଥ ଜୁଗୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ରହିଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପାଦ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦେଉଥିଲା, ଯେପରି ସେମାନେ ଠୋକର ଖାଇନହାନ୍ତି।”
“ଯଦି ସେମାନେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁକୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଳ୍ପ ପୂର୍ବରେ ଥିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ନଗରକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ଥିର ରଖୁଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ଥାନ୍ତେ। କିନ୍ତୁ ଶୀଘ୍ରହି କେହି କେହି କ୍ଲାନ୍ତ ହେଲେ, ଏବଂ କହିଲେ ଯେ ସେହି ନଗର ବହୁତ ଦୂରେ ଅଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ଆଶା କରିଥିଲେ ଯେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ସେଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରିସାରିଥାନ୍ତେ। ତେବେ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କର ଗୌରବମୟ ଦକ୍ଷିଣ ଭୁଜ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହସ ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭୁଜରୁ ଏକ ଆଲୋକ ବାହାରି ଆସୁଥିଲା, ଯାହା ଆଗମନ-ଦଳର ଉପରେ ଦୋଳାୟମାନ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ‘ଆଲ୍ଲେଲୁୟା!’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚରଣ କରୁଥିଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ ଅବିବେଚକଭାବେ ସେମାନଙ୍କ ପଛର ଆଲୋକକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି, କହିଲେ ଯେ ଏତେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଆସିଥିବା ଈଶ୍ୱର ନୁହେଁ। ସେମାନଙ୍କ ପଛର ଆଲୋକ ନିଭିଗଲା, ଫଳରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଦ ଘୋର ଅନ୍ଧକାରରେ ରହିଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଠୋକର ଖାଇଲେ, ଲକ୍ଷ୍ୟଚିହ୍ନ ଓ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ହରାଇଦେଲେ, ଏବଂ ପଥରୁ ଖସି ତଳେ ଥିବା ଅନ୍ଧକାରମୟ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଜଗତକୁ ପଡ଼ିଗଲେ।” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.
ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ଶିଖରଶିଳା ହେଉଛି ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସ ପାଇଁ ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର। ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ତିନି ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ଆରମ୍ଭରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରବିବାର ବିଧି ସମୟରେ ପବିତ୍ରାଳୟର ଶୁଦ୍ଧିକରଣର ପୂରଣରେ ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ ଉତ୍ଥାପିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପଥ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଉଚ୍ଚାରଣର ସନ୍ଦେଶଦ୍ୱାରା ଆଲୋକିତ ହୋଇଥାଏ; କାରଣ ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ, ଏବଂ ରବିବାର ବିଧିର ସଙ୍କଟକାଳରେ ମାନବଜାତି ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ଶେଷ ପାଇବାବେଳେ, କିପରି ପରମେଶ୍ୱର ଏକ ଜନସମୁଦାୟକୁ ଉତ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପ୍ରତିଫଳିତ କରନ୍ତି।
ପଥରେ, ଯୀଶୁ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଗୌରବମୟ ଡାହାଣ ହସ୍ତ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ପଥକୁ ଅବିରତ ଭାବରେ ଆଲୋକିତ କରୁଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ପଥର ଆରମ୍ଭରେ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଅଛି, ଏବଂ ପଥର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉଥିବା ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ଓମେଗା ଭାବେ ଯୀଶୁ ଆରମ୍ଭ ସହିତ ଶେଷକୁ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି; ତେଣୁ ପଥର ଉଭୟ ଶେଷର ଆଲୋକ ହେଉଛି ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନିର ସନ୍ଦେଶ।
ପ୍ରଥମ ଦୂତ 1798 ମସିହାରେ ଆସି ଘୋଷଣା କଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି, “କହୁଥିଲେ … ତାଙ୍କର ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଆସିଛି।” ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା 1798 ମସିହାରେ ଆସିଲା, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ତାଙ୍କର ନୂତନ ବଧୂ—ଫିଲାଦେଲଫିୟାନ୍ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ—ମଧ୍ୟରେ ବିବାହ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବିବାହ 22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ରେ ହେବାକୁ ଥିଲା, ଏବଂ 1798 ଠାରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଧୂକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଗଲା। ବଧୂ ଫିଲାଦେଲଫିୟାନ୍ ଥିଲେ, କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବଧୂ ଉପରେ କୌଣସି ଦୋଷାରୋପ ନଥିଲା, କାରଣ ସେ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ—ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଥିଲେ। ବିଚାରର ଘୋଷଣା ହେଉଛି 1798 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭରେ ହୋଇଥିବା ଏବଂ 1844 ମସିହାରେ ଶେଷରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ବିବାହର ଘୋଷଣା।
ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ଭିତ୍ତିସ୍ଥ ଆଲୋକ ଏବଂ ଶିରୋପାଶାଣର ଆଲୋକ ଥିଲା ବିବାହର ଘୋଷଣାକାରୀ ବାର୍ତ୍ତା—ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଧ୍ୱନିର ବାର୍ତ୍ତା। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଧ୍ୱନି ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସର ଭିତ୍ତି ଓ ଶିରୋପାଶାଣ ଥିଲା, ସେପରି ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ମଧ୍ୟ; ଏବଂ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ଶିରୋପାଶାଣ ହେଉଛି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସର ଭିତ୍ତି ପାଶାଣ, ଯେପରି ସେହି ଇତିହାସର ଶିରୋପାଶାଣ ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମାଣ ଶିରୋପାଶାଣ ସ୍ଥାପିତ ହେବାବେଳେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେହି ଶେଷ “ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ” ପାଶାଣକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ July 2023ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ବିଭିନ୍ନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଶିଖରପଥରକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବ, କିନ୍ତୁ ଶିଖରପଥର ଏକ ସନ୍ଦେଶର ପରାକାଷ୍ଠାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯେପରି ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁର ସନ୍ଦେଶର ଶିଖରପଥର ଥିଲା, ସେହିପରି 1856 ମସିହାରେ ହାଇରମ୍ ଏଡସନଙ୍କ ଲେଖନୀ ଦ୍ୱାରା ଆସିଥିବା “ସାତ ଥର”ର ଆଲୋକ ମିଲରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଶିଖରପଥର ଥିଲା, କାରଣ ମିଲର ଆବିଷ୍କାର କରିଥିବା ପ୍ରଥମ ଭିତ୍ତିମୂଳକ ସତ୍ୟ ଥିଲା “ସାତ ଥର”। 1856 ମସିହାରେ, ଶିଖରପଥର ସତ୍ୟର ନୂତନ ଆଲୋକକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଲାଓଦିକିଆର ଅରଣ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବାକୁ ବାଛିନେବା ସମାନ ଥିଲା, ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ଚାଳିଶି ବର୍ଷର ଅବଧିରେ କରିଥିଲା। ଏହା 2023 ମସିହାର ଜୁଲାଇକୁ 1856 ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ—ମିଲରୀୟ ଇତିହାସରେ ଫିଲାଦେଲଫିଆରୁ ଲାଓଦିକିଆକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସଙ୍କଟବିନ୍ଦୁ, ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଲାଓଦିକିଆରୁ ଫିଲାଦେଲଫିଆକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ। 1844 ମସିହାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କୌଣସି ଅଶୁଦ୍ଧ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିନଥିଲେ, କାରଣ ସେ ଫିଲାଦେଲଫିୟାନ୍ ଥିଲେ, ଏବଂ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ସେ ଫିଲାଦେଲଫିଆରୁ ଏକ ବଧୂଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମେ ସେ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି?
ହେ ଛୋଟ ଝୁଣ୍ଡ, ଭୟ କରିବା ନାହିଁ; କାରଣ ତୁମମାନଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେବା ତୁମମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ସୁସନ୍ତୋଷ ଅଟେ। ଲୂକ 12:32.
୧୮୪୪ ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖରେ ପ୍ରଭୁ ସେହି ବଧୁଙ୍କ ସହ ବିବାହ କଲେ, ଯିନ୍ହାକୁ ସେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସରେ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଯାହା କିଛି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ସେସବୁରେ, ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ୧୮୬୩ ସୁଦ୍ଧା ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସ ଲାଓଦିକିଆର ଅରଣ୍ୟକୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଗଲା। ୧୮୪୪ ଠାରୁ ୧୮୬୩ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସମୟକାଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏହିପରି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ-ସମୟରେ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପ୍ରଦାନ କରେ। କୁମାରୀମାନେ ଗହୁଁ ଓ ଝାଙ୍ଗା, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପୃଥକ କରାଯାଉଛି—କାରଣ ପୃଥକ କରିବାର କାମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ହିଁ କରନ୍ତି।
“ତାହାପରେ ମୁଁ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି। ମୋ ସହଚର ଦୂତ କହିଲେ, ‘ଭୟଜନକ ହେଉଛି ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ। ଭୟାବହ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ମିଶନ। ସେହି ଦୂତ ହେଲେ ସେ, ଯିଏ ଗହମକୁ ତଣ୍ଟିଆଁଠୁ ପୃଥକ କରିବାକୁ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭଣ୍ଡାର ପାଇଁ ଗହମକୁ ମୋହରାଙ୍କିତ କରିବାକୁ, କିମ୍ବା ବାନ୍ଧି ରଖିବାକୁ ନିଯୁକ୍ତ। ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ସମଗ୍ର ମନକୁ, ସମଗ୍ର ଧ୍ୟାନକୁ ଆବର୍ତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।’” Early Writings, 119.
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚଉଦ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନି ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀକୁ ପୃଥକ କରେ ଏବଂ ବାନ୍ଧି ଦେଏ।
“ଯୋହନଙ୍କ ପାଇଁ ମଣ୍ଡଳୀର ଅନୁଭବରେ ଗଭୀର ଓ ହୃଦୟକମ୍ପକର ଆଗ୍ରହର ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ଦେବଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ, ବିପଦ, ସଂଘର୍ଷ ଓ ଶେଷକାଳୀନ ମୁକ୍ତିକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ସେହି ସମାପନୀ ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ପୃଥିବୀର ଫସଳକୁ ପକ୍କ କରିବାକୁ ଥିବା—କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭଣ୍ଡାର ପାଇଁ ଧାନର ଗାଠିରୂପେ, କିମ୍ବା ବିନାଶର ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଇନ୍ଧନର ଗୁଛରୂପେ। ବିଶେଷକରି ଶେଷ ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱବାହୀ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରିକି ଯେମାନେ ଭ୍ରାନ୍ତିରୁ ସତ୍ୟକୁ ଫେରିବେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ବିପଦ ଓ ସଂଘର୍ଷ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶିକ୍ଷିତ ହେବେ। ପୃଥିବୀର ଉପରେ କ’ଣ ଆସୁଛି ସେ ବିଷୟରେ କାହାରି ପାଇଁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।” The Great Controversy, 341.
ଏହା “ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟ” ଯାହା ଏହି ପିଢ଼ୀରେ “ସେହି ଶେଷ ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁମାନେ ଫସଲକୁ ପାକାଇବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ,” ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀକୁ ପୃଥକ କରନ୍ତି। ସେହି କାର୍ଯ୍ୟଟି ମଧ୍ୟ ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର “ଧୂଳି-ବ୍ରଶ୍ଧାରୀ ମଣିଷ”ଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ।
“‘ଯାହାଙ୍କର କୁଳା ତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅଛି, ସେ ନିଜ ଖଳାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଏବଂ ନିଜ ଗହୁଁକୁ ଭଣ୍ଡାରରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ।’ ମାଥିଉ 3:12। ଏହା ଶୁଦ୍ଧିକରଣର ସମୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା। ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁଷ ଗହୁଁଠାରୁ ପୃଥକ କରାଯାଉଥିଲା। ତାଡନା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ନିରର୍ଥକ ଗର୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସ୍ୱଧର୍ମୀ ଥିବାରୁ, ନମ୍ରତାର ଜୀବନକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ସଂସାରପ୍ରେମୀ ଥିବାରୁ, ଅନେକେ ଯିଶୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଫେରିଗଲେ। ଅନେକେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେହି କାମ କରୁଛନ୍ତି। ଆଜି ଆତ୍ମାମାନେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି କଫର୍ନାହୂମର ସମାଜଗୃହରେ ସେହି ଶିଷ୍ୟମାନେ ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟ ହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଏ, ସେମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସହ ସମନ୍ୱୟରେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦେଖନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆତ୍ମତ୍ୟାଗମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନୁହନ୍ତି। ଏହିକାରଣରୁ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ସେମାନେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଅପମାନିତ ହୋଇ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି, ଯେପରି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯିଶୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇ ବଡ଼ବଡ଼ାଇ କହିଥିଲେ, ‘ଏହି କଥା କଠିନ; ଏହାକୁ କିଏ ଶୁଣିପାରେ?’” The Desire of Ages, 392.
1844 ମସିହାର ମହା ନିରାଶାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ମାର୍ଗଚିହ୍ନ ଏବଂ ଘଟଣାବଳୀ 9/11 ଠାରୁ Sunday law ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଆପଣ ପଚାରନ୍ତି, 18449/11 କାହିଁକି?
ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନୀସମୂହ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର, ୧୮୪୪ ରେ ଆସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ୧୮୮୮ ମସିହାରେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ, ଯାହା 9/11-ର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। ତଥାପି ତାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ, ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ 9/11-ର ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଇତିହାସକୁ ସନ୍ଡେ ଲ’ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି; ଏହିପରି, ଏହା ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନିଜଣଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ଏକତ୍ରିତ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଯେ, 9/11 ଠାରୁ ସନ୍ଡେ ଲ’ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି ହିଁ ସେହି ସମୟ, ଯେଉଁଠାରେ “ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଭାବ” ସଫଳ କରାଯାଏ।
ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ସମାପ୍ତିର ଇତିହାସ 1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିଲା, ଏବଂ ଏହା 9/11 ରୁ ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କର ଅବଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ଇତିହାସ 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେହି ରେଖାରେ 1840 ହେଉଛି ଆଲ୍ଫା ଏବଂ 1844 ହେଉଛି ଓମେଗା। 1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ରେଖାରେ, 1844 ହେଉଛି ଆଲ୍ଫା ଏବଂ 1863 ହେଉଛି ଓମେଗା। 1844 ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ଉଭୟ ଅଟେ।
ଶୂଳ 1844 ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ଶୂଳରେ ନିଜ ରକ୍ତ ଝରାଇଥିଲେ। 9/11 (1840) ଠାରୁ ଆମେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଏମିତି ଏକ ଇତିହାସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଦେଖୁଛୁ, ଯାହା 1840 ମସିହାରେ ଯୋହନ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ଭକ୍ଷଣ କରିବାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ 1844 ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ଜଠରରେ ହୋଇଥିବା ନିରାଶାରେ ପହଞ୍ଚେ। ଭକ୍ଷଣ ହେଉଛି ଆରମ୍ଭ; ଜଠର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ପଦଟି ଏହି ଇତିହାସ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୋଇ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଥିବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ସାଣ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଦୂତଙ୍କର ହାତରୁ ନେଇ ତାହାକୁ ଖାଇଦେଲି; ଏବଂ ତାହା ମୋର ମୁଖରେ ମଧୁ ପରି ମିଠା ଥିଲା; ଏବଂ ଯେତେଶୀଘ୍ର ମୁଁ ତାହାକୁ ଖାଇଲି, ମୋର ପେଟ ତିକ୍ତ ହେଲା। ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ତୁମେ ଅନେକ ଜାତି, ଜନସମୂହ, ଭାଷା, ଏବଂ ରାଜାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପୁଣିଥରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିବାକୁ ହେବ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 10:10, 11.
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ହବକ୍କୁକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ—ଏହି ଦୁଇଟି ଅଧ୍ୟାୟ 1840 ଠାରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅବଧି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ। 1844 ଠାରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସ ନିରାଶାର ଗୋଟିଏ ପଥଚିହ୍ନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ତାହା ପରେ ଘଟେ ଗୋଟିଏ ଛିତରାହେବା, ଏବଂ ସେହି ଛିତରାହେବା ପରେ ଆସେ ଗୋଟିଏ ସଂଗ୍ରହ। ସେହି ଅବଧିରେ ହବକ୍କୁକଙ୍କ ଦୁଇଟି ତାଲିକାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱିତୀୟ ତାଲିକା 1849 ମସିହାରେ ମୁଦ୍ରିତ ହେଲା ଏବଂ 1850 ମସିହାରେ ବିଦେଶରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ହବକ୍କୁକଙ୍କ ତାଲିକାମାନଙ୍କର ଅବଧି 1842 ମସିହାର ମଇ ମାସରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ 1843ର ଚାର୍ଟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ଏବଂ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅବଧି ଯେପରି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ହବକ୍କୁକଙ୍କ ଦୁଇଟି ତାଲିକାର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏର ପ୍ରକାଶନ ସହିତ ତାହାର ଶେଷ ହେଲା। 1843ର ଚାର୍ଟ ହେଉଛି ଆଲ୍ଫା ଏବଂ 1850ର ଚାର୍ଟ ହେଉଛି ଓମେଗା।
୧୮୫୬ ମସିହାରେ ହାଇରମ ଏଡସନ ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ପ୍ରବନ୍ଧ ରଚନା କଲେ, ଯାହା ୱିଲିଅମ୍ ମିଲରଙ୍କ “ସାତ ସମୟ” ବିଷୟକ ବୁଝାମଣାକୁ ଏକ ନୂତନ ସ୍ତରକୁ ନେଇଗଲା। ଏଡସନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ମିଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ଓମେଗା ଥିଲା, ଯାହା ମିଲରଙ୍କ ମୌଳିକ ସତ୍ୟକୁ ଏକ ଶିଖର-ପାଥରର ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଗଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲେ। “ସାତ ସମୟ” ବିଷୟରେ ମିଲରଙ୍କ ଆଲୋକ ଥିଲା ଆଲ୍ଫା, ଏବଂ “ସାତ ସମୟ” ବିଷୟରେ ଏଡସନଙ୍କ ଆଲୋକ ଥିଲା ଓମେଗା।
୧୮୬୩ ମସିହାରେ ସେହି ଆନ୍ଦୋଳନଟି ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ସେହି କଳିସିଆରେ ପରିଣତ ହେଲା, ଯାହା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ଦେହରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଉଦ୍ଭବ କରାଇବ; ଯେପରି ମିଲରାଇଟମାନେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେପରି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯୂଦାଧର୍ମରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମକୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେପରି ଯିହୋଶୂୟ ଓ କାଲେବ ପୂର୍ବତନ ଚୁକ୍ତିର ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲେ, ଯେମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ ମରିବା ପାଇଁ ନିୟୋଜିତ ଥିଲେ।
ସେହି ଏକେଇ ଇତିହାସରେ, (1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ) ପୃଥିବୀର ପଶୁର ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶିଙ୍ଗ ଏକ ସମାନାନ୍ତର ସଂଘର୍ଷ ମଧ୍ୟରୁ ଯାଉଛି, ଯାହା ଶେଷରେ ଗୃହଯୁଦ୍ଧରେ ବିସ୍ଫୋରିତ ହୁଏ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇତିହାସକାର ଏହାରେ ସମ୍ମତ ଯେ, 1863 ମସିହାରେ ଲିଙ୍କନଙ୍କ Emancipation Proclamation ସହିତ ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ତାହାର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ଲିଙ୍କନ୍ ପ୍ରଥମ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯିଏ ସେ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସର ସର୍ବାଧିକ ଖରାପ ଡେମୋକ୍ରାଟିକ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦର ଶପଥ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ପରେ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଶେଷତାଗୁଡ଼ିକ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ସହିତ ପୁନରାବୃତ ହୋଇଥାଏ।
1844 ଠାରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ଛିଟିଯାଇବା ଓ ଏକତ୍ରୀକରଣ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା। 1863 ରବିବାର ଆଇନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେହିପରି 1844 ରେ ଘଟିଥିବା ଛିଟିଯାଇବାଟି 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକମାତ୍ର ଛିଟିଯାଇବା, ଯେତେବେଳେ ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଲାଓଦିକିୟାର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଛିଟିଯାଇଥିଲେ। 1844 ଏକ ଛିଟିଯାଇବା ସୃଷ୍ଟି କଲା ଏବଂ 1863 ମଧ୍ୟ ଏକ ଛିଟିଯାଇବା ସୃଷ୍ଟି କଲା; ଏହିପରି ଏହା ଏହି ସତ୍ୟକୁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଯେ, ଏହି ଇତିହାସଟି ଏକ ଚିହ୍ନିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକ, କାରଣ ଏହା 1844 ରେ ଏକ ଆଲଫା-ଛିଟିଯାଇବା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ 1863 ରେ ଏକ ଓମେଗା-ଛିଟିଯାଇବା ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ପ୍ରଥମ ଛିଟିଯାଇବା July 18, 2020 ରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା ଏବଂ ଶେଷ ଓମେଗା-ଛିଟିଯାଇବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ପୂରଣ ହୁଏ।
“ସେ ସମୟ ଆସୁଛି, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପୃଥକ୍ କରାଯିବୁ ଓ ଛିତରିଯିବୁ, ଏବଂ ଆମ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ସେହି ସମାନ ମୂଲ୍ୟବାନ ବିଶ୍ୱାସର ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ସଙ୍ଗତିର ସୁଯୋଗ ବିନା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବାକୁ ପଡିବ; ତେବେ ତୁମେ କିପରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇପାରିବ, ଯଦି ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ ପାଖରେ ନଥାନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମେ ଜାଣୁନଥାଅ ଯେ ସେ ତୁମକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ପରିଚାଳନା କରୁଛନ୍ତି?” Review and Herald, March 25, 1890.
ପରମେଶ୍ୱର କେବଳ “ତୁମ ପାଖରେ” ଠିଆ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ହେଲେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ; ତୁମେ ଏହା ମଧ୍ୟ “ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ ଯେ ସେ ତୁମକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି।” ଏହି ସତ୍ୟଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ବିଷୟ, ଯାହା “ତୁମେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜାଣିବ” ବୋଲିଥିବା ସମୟାଧାରିତ ବିଭିନ୍ନ ପଦବଳୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ତୁମେ ପ୍ରଚୁର ଭାବରେ ଭୋଜନ କରିବ, ଏବଂ ତୃପ୍ତ ହେବ, ଏବଂ ତୁମ ସହିତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ତୁମ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମର ସ୍ତୁତି କରିବ; ଏବଂ ମୋର ଜନମାନେ କେବେବି ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲର ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଏବଂ ମୁଁ ହିଁ ତୁମ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ; ଏବଂ ମୋର ଜନମାନେ କେବେବି ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ ନାହିଁ। … ଏପରି ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ହିଁ ସିଓନରେ, ମୋର ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ, ବାସ କରୁଥିବା ତୁମ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର; ତେବେ ଯିରୁଶାଲେମ ପବିତ୍ର ହେବ, ଏବଂ ଆଉ କୌଣସି ପରଦେଶୀ ତାହାର ମଧ୍ୟଦିଆରେ ଯିବେ ନାହିଁ। ଯୋଏଲ 2:26, 27, 3:17.
ଯେତେବେଳେ ଯିରୁଶାଲେମ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେ ବିଜୟୀ କଳିସିଆ ଅଟେ; କାରଣ ସଂଘର୍ଷଶୀଳ କଳିସିଆକୁ ଗହମ ଓ ଜଂଗଳି ଘାସରେ ଗଠିତ ଏକ କଳିସିଆ ଭାବେ ପରିଭାଷିତ କରାଯାଇଛି; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ “ଆଉ” “ଯିରୁଶାଲେମ” ମଧ୍ୟରୁ “କୌଣସି ପରଦେଶୀ ଯାଇନଥାଏ,” ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ “ଜାଣିବେ” “ଯେ ସେ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ପରିଚାଳନା କରୁଛନ୍ତି।” ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ସେହିମାନେ ଯେମାନେ “ସାତଥର”ର ପ୍ରାର୍ଥନା ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାରେ ଏହାର ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଯେ ଲାଓଦିକିୟ ଭାବେ ଈଶ୍ୱର ତୁମକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇନଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତୁମର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଫିଲାଦେଲଫିୟରେ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ “ଜାଣିବ” “ଯେ ସେ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ପରିଚାଳନା କରୁଛନ୍ତି” ଏବଂ ଯେ ଈଶ୍ୱର “ଇସ୍ରାଏଲର ମଧ୍ୟରେ” ଅଛନ୍ତି।
ଏପ୍ରିଲ 19 ର ଆଲ୍ଫା ଛିତରାଇଯିବା (ନିରାଶା) ଏବଂ ଅକ୍ଟୋବର 22 ର ଓମେଗା ଛିତରାଇଯିବା (ନିରାଶା) କୁ ଅକ୍ଟୋବର 22 ର ମହାନ ନିରାଶା ପରେ ପ୍ରଥମ ଆଧିକାରିକ ପ୍ରକାଶନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି। ପ୍ରକାଶନ ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସ ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚିହ୍ନ ଅଟେ; ଏହିକାରଣରୁ, 1844 ପରେ ପ୍ରଥମେ ଆଧିକାରିକ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ବିଷୟଟି ସେହି ଇତିହାସର ଏକ ପଥଚିହ୍ନ ଅଟେ, ଏବଂ ସେହି ପଥଚିହ୍ନ ଏକ ଛିତରାଇଯିବାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
୧୮୪୭—ବିକିର୍ଣ୍ଣ ଅବଶିଷ୍ଟଜନ
‘ଛୋଟ ପାଳ’ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ବାଣୀ।
“ନିମ୍ନଲିଖିତ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ The Day-Dawn ପାଇଁ ଲେଖାଯାଇଥିଲା, ଯାହା O. R. L. Crosierଙ୍କ ଦ୍ୱାରା New Yorkର Canandaiguaରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଆସୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶିତ ହେଉନାହିଁ, ଏବଂ ଏହା ପୁନର୍ବାର ପ୍ରକାଶିତ ହେବ କି ନାହିଁ ଆମେ ଜାଣୁନାହୁଁ, ତେଣୁ ମେନ୍ରେ ଥିବା ଆମଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କ ମତରେ, ଏହାମାନଙ୍କୁ ଏହି ରୂପରେ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବା ଉତ୍ତମ ବୋଲି ଭାବାଯାଇଛି। ମୁଁ ‘little flock’ର ଧ୍ୟାନକୁ ସେହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଆକର୍ଷିତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ଅତିଶୀଘ୍ର ଏହି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଘଟିବ....”
ପାଠକ ନିଶ୍ଚୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଥିବେ ଯେ ଶ୍ରୀମତୀ ଇ. ଜି. ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନୀରୁ ତିନୋଟି ସନ୍ଦେଶ A Word to the ‘Little Flock’ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମିଳିତ କରାଯାଇଥିଲା।...
“ଶ୍ରୀମତୀ ୱାଇଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ପୃଷ୍ଠା 14–18 ରେ ମିଳେ, ‘ବିକୀର୍ଣ୍ଣ ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ’ ଶୀର୍ଷକ ଅଧୀନରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନର ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଟେ। ଏହା 1845 ମସିହା ଡିସେମ୍ବର 20 ତାରିଖରେ ଇନୋକ୍ ଜେକବ୍ସଙ୍କୁ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପତ୍ର ଭାବରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରାପ୍ତକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା 1846 ମସିହା ଜାନୁଆରୀ 24 ର The Day-Star ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ପରେ 1846 ମସିହା ଏପ୍ରିଲ 6 ତାରିଖରେ, ଏହାକୁ ଜେମ୍ସ ୱାଇଟ ଏବଂ H. S. Gurney ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରୋଡସାଇଡ୍ ଆକାରରେ ପୁନର୍ମୁଦ୍ରଣ କରାଯାଇଥିଲା। ସାନ ମାତ୍ର ସମ୍ପାଦକୀୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏବଂ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ଶାସ୍ତ୍ର-ସନ୍ଦର୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି, A Word to the ‘Little Flock’ ରେ ଯେପରି ଏହି ବିବୃତ୍ତି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ତାହା ପ୍ରଥମେ ମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ଦର୍ଶନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା ସହିତ ଅଭିନ୍ନ ଅଟେ।” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.
1844 ମସିହା ଜଣେ ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ବିରକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। 1845 ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ ଲେଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ 1846 ମସିହାରେ ଏହା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନଟି “ଦୂରଦୂରାନ୍ତରେ ଛିଟିଯାଇଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କ” ପାଇଁ ଥିଲା। ମୁଁ ସନ୍ଦେହ କରେ ଯେ ଅବିବାହିତ କିଶୋରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟ୍ରୀ ଯେତେବେଳେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ ଲେଖିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଜାଣିଥିବେ ଯେ “ଅବଶିଷ୍ଟ”ର ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଉଛି—ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଆବଶ୍ୟକତାବଶତଃ ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ “ଦୂରଦୂରାନ୍ତରେ ଛିଟିଯାଇଥିବା” ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯାହା ଏକଶେ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। 1846 ମସିହାରେ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦମ୍ପତିଙ୍କ ବିବାହ ହେଲା, ଏପରିକରେ ଏଲେନଙ୍କର ଶେଷ ନାମ ହ୍ୱାଇଟ୍ ହେଲା। ସେହି ଏକେ ବର୍ଷରେ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦମ୍ପତି ସପ୍ତମ-ଦିନର ସବ୍ବାଥ ପାଳନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। 1846 ମସିହାରେ ନିୟମକୁ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ରୂପେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, 1844 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ବିବାହ 1846 ମସିହାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଲା, ଏବଂ 1847 ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ଆଧିକାରିକ ପ୍ରକାଶନ ମୁଦ୍ରିତ ହୋଇ ଡାକଯୋଗେ ପଠାଯାଇଲା।
ମଇ, 1850
“ପ୍ରିୟ ପାଠକ—ଏହି ପର୍ଯ୍ୟାଲୋଚନାରେ ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ପବିତ୍ର ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା....”
“ଛିଟିଯାଇଥିବା ମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହି ସାନ କୃତିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାରେ, ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିଅଛି, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଯୋଗ କରୁନ୍ତୁ। ଆମେନ୍।” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.
ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କର ଏହି ପ୍ରକାଶନ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରୁଛି ଯେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରୋତାମଣ୍ଡଳୀ ଏଯାବତ୍ ଏକ ଛିତରା-ବିକିରା ପାଳ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ସପ୍ତମ-ଦିନ ସବ୍ବାଥର ପକ୍ଷସମର୍ଥନ ମଧ୍ୟ ବେଶି। ଏହା ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ତାହାର ଶୈଶବାବସ୍ଥାରେ—ସବ୍ବାଥ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମିଲେରୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ବୁଝାପଡ଼ାର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ। ଏହା ସେହି ଏକେ ବର୍ଷରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ଯେବେ 1850 chart ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ଦୁଇଟି ମିଶି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେନାକୁ ଆସନ୍ନ Sunday law crisis ପାଇଁ ଉତ୍ଥାପିତ କରାଯାଇବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯୀଶୁ ସଦା ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଶେଷକୁ ଉଦାହରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ 1844 ମସିହାରେ ଯେମାନେ 1843 chart ବ୍ୟବହାର କରି ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସେହିମାନଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲେ ଯେମାନେ 1850 chart ବ୍ୟବହାର କରି ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ। ହବକ୍କୂକଙ୍କର ଦୁଇଟି ତାଲିକାର ଅବଧିର ଆରମ୍ଭରେ, ଲୋକମାନେ ହବକ୍କୂକଙ୍କର ତାଲିକା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧ ସ୍ଥାପନ କରି ସମୟର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଘୋଷଣ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ 1850 ମସିହାରେ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ 1850 chart ସହିତ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି chart ଭାଇ Nicholsଙ୍କ ଦ୍ୱାରା 1849 ସମୟାବଧିରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ଯେ ସମୟରେ ଜେମ୍ସ ଏବଂ Ellen White ଭାଇ Nicholsଙ୍କ ସହିତ ବସବାସ କରୁଥିଲେ। ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ 1850 chart ର ଉତ୍ପାଦନ ସହ ସିଧାସଳଖ ଭାବେ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ବର୍ଷରେ ସେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଘୋଷଣ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
“ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୩, [୧୮୫୦] ତାରିଖରେ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଦେଖାଇଲେ ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ଜନଙ୍କର ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ସଂଗ୍ରହର ସମୟରେ ପ୍ରୟାସଗୁଡ଼ିକୁ ଦ୍ୱିଗୁଣିତ କରିବା ଉଚିତ। ଛିତରାଇବାର ସମୟରେ ଇସ୍ରାଏଲ ପ୍ରହାରିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଛିଣ୍ଡିଯାଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଏବେ ସଂଗ୍ରହର ସମୟରେ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ଜନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରିବେ ଏବଂ ବାନ୍ଧି ଦେବେ। ଛିତରାଇବାର ସମୟରେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରସାର କରିବା ପାଇଁ ଯେ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଇଥିଲା, ତାହାର ପ୍ରଭାବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ଥିଲା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ କିମ୍ବା କିଛିମଧ୍ୟ ସାଧିତ ହୋଇନଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସଂଗ୍ରହର ସମୟରେ, ଯେବେ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଜନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ନିଜ ହସ୍ତ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରସାର କରିବାର ପ୍ରୟାସଗୁଡ଼ିକ ତାହାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଫଳ ଦେବ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଐକ୍ୟବଦ୍ଧ ଏବଂ ଉତ୍ସାହୀ ହେବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ସଂଗ୍ରହର ସମୟରେ ଆମକୁ ଚାଳନା କରିବା ପାଇଁ ଛିତରାଇବାର ସମୟକୁ ଉଦାହରଣ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବା କାହାର ପାଇଁ ଲଜ୍ଜାର ବିଷୟ; କାରଣ ଯଦି ଈଶ୍ୱର ଏବେ ଆମ ପାଇଁ ସେତେଟିକିମାତ୍ର କରନ୍ତି ଯେତେଟିକି ସେ ତେବେ କରିଥିଲେ, ତେବେ ଇସ୍ରାଏଲ କେବେମଧ୍ୟ ସଂଗ୍ରହିତ ହେବ ନାହିଁ। ସତ୍ୟକୁ ଯେପରି ପ୍ରଚାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ସେପରି ଏକ ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ।” Review and Herald, November 1, 1850.
ପୃଷ୍ଠା ୭୪ରେ ଥିବା, ପ୍ରଭୁ ‘ନିଜ ଜନଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶକୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କରିଥିଲେ’ ବୋଲି ଯେ ମତ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ତାହା କେବଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ବେ ବିଦ୍ୟମାନ ଏକତା ଓ ଶକ୍ତିକୁ, ଏବଂ ସେ ନିଜ ଜନମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଏକତ୍ର କରିବା ଓ ଉତ୍ଥିତ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ବୋଲି ତଥ୍ୟକୁ ମାତ୍ର ସୂଚିତ କରେ।” Early Writings, 86.
ଆର୍ଲି ରାଇଟିଙ୍ଗ୍ସରେ ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ରିଭ୍ୟୁ ଆଣ୍ଡ ହେରାଲ୍ଡର ଉକ୍ତ ଅଂଶ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଟୀକା କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଯିଶାୟଙ୍କର ବାକ୍ୟ ବ୍ୟବହାର ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଯେତେବେଳେ ସେ କହିଥିଲେ, “ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଦେଖାଇଲେ ଯେ ସେ ନିଜ ହାତ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପ୍ରସାରିତ କରିଥିଲେ, ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କର ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶକୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ।” ସେ 1850 ମସିହାରେ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅତି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସଂଗ୍ରହ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଏହା 677 BC ଠାରୁ 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିବା ଛିତରାଇବାର ସମାପ୍ତିରେ ହୋଇଥିଲା। ଯାଥାର୍ଥ ଯିହୁଦା, ଯେମାନେ ଯାଥାର୍ଥ ମହିମାମୟ ଦେଶରେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ 677 BCରେ ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର “ସାତ କାଳ” ଅନୁସାରେ 2520 ବର୍ଷ ପାଇଁ ଛିତରାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲେ। 2520 ବର୍ଷର ଶେଷରେ ଆତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲ 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ସଂଗ୍ରହ କରାଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ସତ୍ତ୍ୱରେ ପୁନର୍ବାର ଛିତରାଇ ଦିଆଗଲେ, ଏବଂ ସେହି ଛିତରାଇବାର ସମାପ୍ତି ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି। ସେ ସେହି ଅଂଶରେ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି ଦୁଇଟି କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ; ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ “ବାନ୍ଧିବା” ଏବଂ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ “ଉଠାଇବା” ପାଇଁ।
“ତାହା ପରେ ମୁଁ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି। ମୋ ସହଚର ଦୂତ କହିଲେ, ‘ଭୟାନକ ତାହାଙ୍କ ବାଣୀ, ଭୀଷଣ ତାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ। ସେହି ଦୂତ ହେଉଛନ୍ତି ଯିଏ ଗହମକୁ ନକଲି ଗହମଠାରୁ ପୃଥକ କରିବେ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭଣ୍ଡାର ପାଇଁ ଗହମକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କିମ୍ବା ବାନ୍ଧି ରଖିବେ।’ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ସମଗ୍ର ମନକୁ, ସମଗ୍ର ଧ୍ୟାନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ଉଚିତ। ପୁଣି ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଲା ଯେ, ଆମେ କରୁଣାର ଶେଷ ବାର୍ତ୍ତା ପାଉଛୁ ବୋଲି ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ନୂତନ ଭ୍ରାନ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ଆତ୍ମସାତ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ ରହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ନ ଯୁବକ ନ ବୃଦ୍ଧ, ଭ୍ରମ ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ଉଚିତ। ଦୂତ କହିଲେ, ‘ମନକୁ ଲାଭହୀନ ବିଷୟରେ ବାସ କରିବାରୁ ବିରତ ହେବାକୁ ଦିଅ।’” Manuscript Releases, volume 5, 425.
1850 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ସମାଗମ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ (ବନ୍ଧିତ) କରାଯାଇବାର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏକ ପତାକାରୂପେ “ଉତ୍ତୋଳିତ” “ଉପରକୁ ଉଠାଯାଆନ୍ତି”। 1850 ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ କେବେ ପ୍ରଭୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଅନିବାର୍ୟତାନୁସାରେ, ସଂଗ୍ରହିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଛିଣ୍ଡିଯାଇଥିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:11ର “ସାଢେ ତିନି ଦିନ”, ଯାହା 1260କୁ ପ୍ରତୀକିତ କରେ, ଯାହା 2520ର ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶ ଏବଂ July 18, 2020 ପରେ ଘଟିଥିବା ଛିତରାଯାଇବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:11 ସେମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ସମାଗମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛି, ଯେମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ହେବାକୁ ଥିବେ, ଏବଂ ସେହି ପତାକାକୁ ମଧ୍ୟ, ଯାହା ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରାଯାଏ, ଯଥା Isaiah 11:11ରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି!
ସେହି ଦିନରେ ଯିଶୟଙ୍କ ଏକ ମୂଳ ହେବ, ଯାହା ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପତାକାରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; ଜାତିୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଖୋଜିବେ; ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମ ଗୌରବମୟ ହେବ।
ଏବଂ ସେହି ଦିନରେ ଏହା ଘଟିବ, ଯେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ହସ୍ତକୁ ପୁନର୍ବାର ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପ୍ରସାରିତ କରିବେ, ଯେଣ୍ତାକି ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶକୁ, ଯେଉଁମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଇଥିବେ, ଅଶ୍ଶୂରରୁ, ମିଶରରୁ, ପାଥ୍ରୋସରୁ, କୂଶରୁ, ଏଲାମରୁ, ଶିନାରରୁ, ହାମାଥରୁ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରର ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।
ଏବଂ ସେ ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପତାକା ଉତ୍ଥାପନ କରିବେ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ନିର୍ବାସିତମାନଙ୍କୁ ସମାବେଶ କରିବେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଚାରି କୋଣରୁ ଯିହୂଦାର ଛିତରାଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବେ। ଯିଶାୟ 11:10, 11, 12.
1850 ମସିହାରେ ପ୍ରଭୁ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦୁଇଟି ଫଳକଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କଲେ। 2023 ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ ପ୍ରଭୁ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦୁଇଟି ଫଳକଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କଲେ। 1850 ଏବଂ 2023 ମସିହାର ଜୁଲାଇ—ଉଭୟେ ଯିଶାୟ ଅଧ୍ୟାୟ 11ର ପଦ 11ରେ କହିଥିବା ପରି “ତାଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କର ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ”ର ସଂଗ୍ରହକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପଦ 11, ପଦ 10 ଓ 12ର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଏବଂ ସେହି ଉଭୟ ପଦ ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ପତାକା ଉତ୍ତୋଳନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ତିନୋଟି ପଦ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ସେହି ପତାକାକୁ ପରିଚିତ କରାଉଛି, ଯଦ୍ୟପି ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପଦ୍ୟଟି ସେମାନଙ୍କୁ “ଅବଶିଷ୍ଟ” ବୋଲି ପରିଚିତ କରାଏ। ସେଠାରେ ସେହି ଅବଶିଷ୍ଟମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ସଂଗ୍ରହୀତ ହେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଯେତେ ଗୋତ୍ରରୁ ସଂଗ୍ରହୀତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେହି ସଂଖ୍ୟା ଆଠ। “୮” କେବଳ ନୋହଙ୍କ ନୌକାରେ ଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଏ ନୁହେଁ, ଯେମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନ ଦେଖି ପୁରୁଣା ଜଗତରୁ ନୂତନ ଜଗତକୁ ଗଲେ; ବରଂ “୮” ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶାଏ, ଯେମାନେ ସାତଟିରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମ ମଣ୍ଡଳୀ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:11 ର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୋଇଛନ୍ତି। “୮” ସଂଖ୍ୟା ପୁନରୁତ୍ଥାନର ପ୍ରତୀକ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପ୍ରତୀକ, ବପ୍ତିସ୍ମାର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଯେମାନେ ଲାଓଦିକିଆରୁ ଫିଲାଦେଲଫିଆକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯିଶାୟାଙ୍କ ପତାକା ହୋଇଯାନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ 1850 ରୁ 1865 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର 2023 ର ଜୁଲାଇ ମାସରେ।
୨୦୨୩ ମସିହାରେ ସାତ କାଳ ବିଷୟରେ ନୂତନ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ଯେପରି ୧୮୫୬ ମସିହାରେ ହୋଇଥିଲା। ୧୮୫୬ ଠାରୁ ୧୮୬୩ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି ସେହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜନଙ୍କୁ ଏକ ସେନାରୂପେ ଉତ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ଯିଶାୟ 11:11, ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ 11:11 ସହିତ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସମନ୍ୱିତ, ଏବଂ ସେହିପରି ଦାନିଏଲ 11:11 ସହିତ ମଧ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସମନ୍ୱିତ ଅଟେ। ଯିଶାୟ ଓ ଯୋହନ ଏକ ଆନ୍ତରିକ ଇତିହାସକୁ ଚିତ୍ରିତ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ଏକ ବାହ୍ୟ ଇତିହାସକୁ। ଦାନିଏଲଙ୍କ 11:11 ର ବାହ୍ୟ ରେଖା, ଯୋହନଙ୍କ 11:11 ର ଆନ୍ତରିକ ରେଖା ସହିତ ସମାନ୍ତରାଳ ଭାବେ ଚାଲେ, ଏବଂ ଯିଶାୟଙ୍କ 11:11 ସେହି ଆନ୍ତରିକ ରେଖାର ପତାକାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଯିଏ ବାହ୍ୟ ରେଖାରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଝୁଣ୍ଡକୁ ଡାକି ବାହାର କରେ। ପାଲ୍ମୋନି ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଗୁଛାରେ ବାନ୍ଧିଦେଇଛନ୍ତି, ଯାହା କେବଳ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ସମ୍ଭବ ଥିଲା।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।
କୃତ୍ରିମ ସୂଚନା ସହିତ ସଂଲାପ:
ଗଣିତର ଜଗତରେ “11” ସଂଖ୍ୟାକୁ କୌଣସି ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ କି?
ହଁ, 11 ସଂଖ୍ୟାରେ ସତ୍ୟସାର ଗଣିତୀୟ ଆଗ୍ରହ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱର କିଛି ବିଶେଷ ପାଟି ରହିଛି (କେବଳ ଏକ ମୌଳିକ ସଂଖ୍ୟା ହେବାରୁ ଅଧିକ)। ଏଠାରେ ସେଗୁଡ଼ିକର ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶ ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ଗଣିତଜ୍ଞମାନେ ଏବଂ ଗଣିତ-ରସିକମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ବିଶେଷ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି:
11 ପଞ୍ଚମ ଅଭାଜ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା, ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଦୁଇ-ଅଙ୍କିଆ ଅଭାଜ୍ୟ, ଏବଂ ଦଶମିକ ପଦ୍ଧତିରେ ପ୍ରଥମ ପାଲିଣ୍ଡ୍ରୋମିକ୍ ଅଭାଜ୍ୟ ଅଟେ। “11” ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ repunit (ଅର୍ଥାତ୍ ପୁନରାବୃତ୍ତ unit-ମାନଙ୍କୁ ନିଆଇ ଗଠିତ ଏମିତି ଏକ ସଂଖ୍ୟା, ଯାହା ଅଭାଜ୍ୟ)। ଏହା ଏକମାତ୍ର ଦୁଇ-ଅଙ୍କିଆ ଅଭାଜ୍ୟ, ଯେଉଁଠାରେ ଉଭୟ ଅଙ୍କ ସମାନ। 11, 22, 33, 44 ପ୍ରଭୃତି—ଏହା କେବଳ “11” ସହିତ ହିଁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୁଏ। “11” ଏକ Mersenne prime exponent ଅଟେ। 1/11 = 0.090909… ର ଦଶମିକ ବିସ୍ତାରରେ ପୁନରାବୃତ୍ତିର ପର୍ଯ୍ୟାୟ କେବଳ 2, କିନ୍ତୁ 1/11 ଅନ୍ୟ ଏକ କାରଣରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ: 11, 101, 1009, 10007, 100003 ପ୍ରଭୃତି ଅଭାଜ୍ୟ ସଂଖ୍ୟାମାନଙ୍କର କ୍ରମ arithmetic progression ରେ ଅଭାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନାରେ ଦେଖାଯାଏ। 22 କ୍ରମର dihedral group (ଏକ ସମାନ 11-ଭୁଜର ସମମିତିମାନ) ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ, କାରଣ “11” ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଅଭାଜ୍ୟ, ଯାହା ପାଇଁ dihedral group ରେ group theory ର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆଗ୍ରହଜନକ ଏକ non-abelian center-free ଗଠନ ଥାଏ। ସୂତ୍ରତାତ୍ତ୍ୱିକ ଭୌତିକବିଜ୍ଞାନରେ (string theory / M-theory), ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ପ୍ରାୟତଃ 11ଟି spacetime dimension ରେ ମଡେଲ କରାଯାଏ, ଏବଂ ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ କାମ କରୁଥିବା ଭୌତିକବିଦ୍ ଓ ଗଣିତଜ୍ଞମାନେ ପ୍ରାୟ “11” ର ପ୍ରକାଶ ବିଷୟରେ ମତାମତ ଦିଆନ୍ତି। “11” ହେଉଛି ସେହି ଏକମାତ୍ର ପାଲିଣ୍ଡ୍ରୋମିକ୍ ଅଭାଜ୍ୟ, ଯାହାର ଅଙ୍କସଂଖ୍ୟା ଯୁଗ୍ମ (କାରଣ 2 ଠାରୁ ବଡ଼ ଯୁଗ୍ମ-ଅଙ୍କିଆ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାଲିଣ୍ଡ୍ରୋମିକ୍ ସଂଖ୍ୟା 11 ଦ୍ୱାରା ବିଭାଜ୍ୟ, ଏବଂ ସେହିହେତୁ ଯୋଗିକ)। ଏହା recreational number theory ରେ ଏକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ।
ସାରକଥା:
ଯଦ୍ୟପି “11” ର π, e କିମ୍ବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅନୁପାତ ପରି ସମାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ-ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, ତଥାପି ଏହା ଅନେକ ଘଟଣାର ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ କିମ୍ବା ପ୍ରଥମ ଉଦାହରଣ ଭାବରେ ପୁନଃପୁନି ପ୍ରକାଶ ପାଏ (ପ୍ରଥମ repunit prime, ଏକମାତ୍ର ଜୁଗ୍ମ-ଅଙ୍କିୟ palindromic prime, ଅନେକ ପ୍ରମାଣ ଓ ପ୍ରତିଉଦାହରଣରେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଉପସ୍ଥିତି, M-theory ରେ 11ଟି dimension, ଇତ୍ୟାଦି)। ସେହିପରି, ହଁ—ଗଣିତ ଜଗତ 11 କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଖ୍ୟା ବୋଲି ଗଣନା କରେ।
“ଯିଏ ବାକ୍ୟକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ, ସେହିଁ ବାକ୍ୟର ସତ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟାତା ଥିଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କର ଧ୍ୟାନକୁ ପ୍ରକୃତିର ସରଳ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ଓ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖୁଥିବା ଏବଂ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ପରିଚିତ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକ ଦିଗକୁ ଆକର୍ଷଣ କରି ଦେଇଥିଲେ। ଏପରିଭାବେ ସେ ସେମାନଙ୍କର ମନକୁ ପ୍ରାକୃତିକରୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ। ଅନେକେ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତମାନଙ୍କର ଅର୍ଥକୁ ତକ୍ଷଣାତ୍ ବୁଝି ପାରିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେପରି ସେମାନେ ଦିନକ୍ରମେ ସେହି ବସ୍ତୁମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ ଆସୁଥିଲେ, ଯାହାସହିତ ମହାନ ଗୁରୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସଂଯୋଜିତ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ସେ ଯେ ଦୈବିକ ସତ୍ୟର ଶିକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଙ୍କିତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁଭବ କଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ମିଶନର ସତ୍ୟତା ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ ସୁସମାଚାର ପ୍ରତି ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲେ।” Sabbath School Worker, December 1, 1909.
“ଏପରିଭାବେ ସ୍ୱାଭାବିକ ରାଜ୍ୟରୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ରାଜ୍ୟକୁ ନେଇଯାଉଥିବାରୁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ସେହି ସତ୍ୟର ଶୃଙ୍ଖଳାର କଡ଼ିସମୂହ, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ସହିତ ଏକତ୍ର କରେ।” Christ’s Object Lessons, 17.