ରୋମ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ - ପ୍ରଥମ ସଂଖ୍ୟା

ସେହି ସମୟମାନଙ୍କରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନେକେ ଉଠି ଦାଁଡିବେ; ଏବଂ ତୁମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଲୁଟେରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ। ଦାନିଏଲ 11:14.

ତେଣୁ ପୀଲାତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ତାହେଲେ ତୁମେ ଜଣେ ରାଜା କି? ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ତୁମେ କହୁଛ ଯେ ମୁଁ ଜଣେ ରାଜା। ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ମୋର ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି କାରଣରେ ମୁଁ ଜଗତକୁ ଆସିଛି, ଯେପରି ମୁଁ ସତ୍ୟର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଏ। ଯେକେହି ସତ୍ୟର, ସେ ମୋର ସ୍ୱର ଶୁଣେ। ପୀଲାତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ସତ୍ୟ କ’ଣ? ଏହା କହି ସେ ପୁଣିଥରେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ବାହାରିଗଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୁଁ ଏହି ମଣିଷରେ କୌଣସି ଦୋଷ ମଧ୍ୟ ପାଉନାହିଁ। ଯୋହନ 18:37, 38.

“ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମ କ’ଣରେ ଗଠିତ, ସତ୍ୟ କ’ଣ, ଆମେ ଯେ ବିଶ୍ୱାସ ଗ୍ରହଣ କରିଛୁ ସେହି ବିଶ୍ୱାସ କ’ଣ, ବାଇବେଲର ନିୟମଗୁଡ଼ିକ କ’ଣ—ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଧିକାରରୁ ଆମକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକ—ଏ ସବୁ ବିଷୟ ଆମେ ନିଜେ ନିଜ ପାଇଁ ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଅନେକେ ଏମିତି ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଭିତ୍ତି କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି କାରଣ ବିନା, ଏବଂ ବିଷୟଟିର ସତ୍ୟତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରାପ୍ତପ୍ରମାଣ ପ୍ରମାଣ ବିନା ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। ଯଦି କୌଣସି ଧାରଣା ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଧାରିତ ମତାମତ ସହ ସମଞ୍ଜସ ହୋଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ, ସେମାନେ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସହଜରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସେମାନେ କାରଣରୁ ଫଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଚାର କରୁନାହାନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସର କୌଣସି ସତ୍ୟ ସ୍ଥିର ଭିତ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ପରୀକ୍ଷାର ସମୟରେ ସେମାନେ ଦେଖିବେ ଯେ ସେମାନେ ବାଲୁକା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି।”

“ଯେ ବ୍ୟକ୍ତି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ ନିଜର ବର୍ତ୍ତମାନର ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ରହେ, ଏବଂ ଏହାକୁ ନିଜ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ବୋଲି ଭାବେ, ସେ ଏକ ମାରାତ୍ମକ ଭ୍ରାନ୍ତିରେ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି। ଏପରି ଅନେକ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରସମ୍ମତ ଯୁକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସଜ୍ଜିତ ନୁହନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ପରିଚୟ କରିପାରିବେ ଏବଂ ସତ୍ୟର ନାମରେ ଥୋପାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ପରମ୍ପରା ଓ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିପାରିବେ। ସାତାନ ନିଜ ଧାରଣାମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନାରେ ପ୍ରବେଶ କରାଇଛି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୁସମାଚାରର ସରଳତାକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରିପାରେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ, ସନ୍ତମାନଙ୍କ ନିକଟେ ଏକଥର ସମର୍ପିତ ହୋଇଥିବା ସେହି ବିଶ୍ୱାସର ସ୍ୱରୂପ କ’ଣ—ତୁମମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଗୌରବର ଆଶା—ତାହା ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପୁରୁଣା ସୀମାଚିହ୍ନମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କୁସୁମ୍ଭଳ ଓ ଉଦାସୀନ। ପ୍ରେମ ଓ ବିଶ୍ୱାସର ସତ୍ୟ ଗୁଣକୁ ନିଜ ଅନୁଭବରେ ବୁଣିବା ଏବଂ ତାହାକୁ ଧାରଣ କରିବାର ଅର୍ଥ କ’ଣ, ସେମାନେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ବାଇବେଲର ନିକଟ ଅଧ୍ୟୟନକାରୀ ନୁହନ୍ତି, ବରଂ ଆଳସୀ ଓ ଅସାବଧାନ। ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରର ଅନୁଚ୍ଛେଦଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ମତଭେଦ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଯେମାନେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ଅଧ୍ୟୟନ କରିନାହାନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ କ’ଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ତାହାରେ ଦୃଢ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟରୁ ପତିତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ସତ୍ୟକୁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଜୋରଦେଇ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଜାଣିପାରିବେ ଯେ ସେମାନେ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ସତ୍ୟସତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି। କେତେକ ଲୋକ ନିଜେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ବହୁତ ଜ୍ଞାନ ଅଛି ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ସ୍ଥିତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ମନରେ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଧିକ ଉତ୍ସାହ ନାହିଁ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ଉତ୍କଟ ପ୍ରେମ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ—ମନେ ଯେପରି ସେମାନେ କେବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣିନଥିଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ତାହାର ମଜ୍ଜା ଓ ସାରକୁ ଆତ୍ମସାତ୍ କରିବା ପାଇଁ ବାଇବେଲ ପଢ଼ୁନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହାକୁ ନିଜମାନଙ୍କ ସହ କହୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କଣ୍ଠସ୍ୱର ବୋଲି ଅନୁଭବ କରୁନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ, ଯଦି ଆମେ ଉଦ୍ଧାରର ପଥକୁ ବୁଝିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯଦି ଆମେ ଧର୍ମତାର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କିରଣମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତେବେ ଆମେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, କାରଣ ବାଇବେଲର ପ୍ରତିଜ୍ଞାମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନ ଦିବ୍ୟ ମୁକ୍ତିର ଯୋଜନା ଉପରେ ଗୌରବର ସ୍ପଷ୍ଟ କିରଣ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଯେ ମହାନ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବୁଝାଯାଇନାହିଁ।” The 1888 Materials, 403.

“ଏବେ ଆମ ପାଇଁ ଏହା ସମ୍ଭବ ପରି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ ନାହିଁ ଯେ କାହାକୁ ଏକାକୀ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ; କିନ୍ତୁ ଯଦି କେବେ ଈଶ୍ୱର ମୋର ଦ୍ୱାରା କହିଥାନ୍ତି, ତେବେ ସେହି ସମୟ ଆସିବ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତାଙ୍କ ନାମର ନିମନ୍ତେ ପରିଷଦମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏବଂ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଲୋକଙ୍କ ଆଗରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେବୁ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସର କାରଣ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ତାହାପରେ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବସ୍ଥାନ ଉପରେ ସବୁଠାରୁ କଠୋର ସମାଲୋଚନା ଆସିବ। ତେଣୁ, ଆମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି, ଯେପରି ଆମେ ଜାଣିପାରିବୁ କାହିଁକି ଆମେ ସେହି ଉପଦେଶମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ଯାହାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଆମେ ସମର୍ଥନ କରୁଛୁ। ଆମେ ଯିହୋବାଙ୍କ ଜୀବନ୍ତ ଦିବ୍ୟବାଣୀମାନଙ୍କୁ ସମାଲୋଚନାତ୍ମକ ଭାବରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଉଚିତ୍।” Review and Herald, December 18, 1888.

“କଳିସିଆର ସଦସ୍ୟମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ପରୀକ୍ଷିତ ଓ ପ୍ରମାଣିତ ହେବେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ପରିସ୍ଥିତିରେ ରଖାଯିବ ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ। ଅନେକଙ୍କୁ ପରିଷଦମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏବଂ ନ୍ୟାୟାଳୟମାନଙ୍କରେ କହିବା ପାଇଁ ଡାକାଯିବ, ସମ୍ଭବତଃ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଏବଂ ଏକାକୀଭାବେ। ଏହି ସଙ୍କଟକାଳରେ ଯେଉଁ ଅନୁଭବ ସେମାନଙ୍କୁ ସହାୟ କରିପାରିଥାନ୍ତା, ତାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ସେମାନେ ଅବହେଳା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇଯାଇଥିବା ସୁଯୋଗମାନ ଓ ଅବହେଳିତ ବିଶେଷାଧିକାରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁତାପରେ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଛି।” Testimonies, volume 5, 463.

“ଏହି କଥା ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବିବାଦ କିମ୍ବା ଆନ୍ଦୋଳନ ନାହିଁ, ଏହାକୁ ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଶିକ୍ଷାକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରିରଖିଛନ୍ତି ବୋଲି ନିଶ୍ଚୟାତ୍ମକ ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହା ଭୟ କରିବାର କାରଣ ଅଛି ଯେ, ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ଭ୍ରାନ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରୁନଥାଇପାରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଅନୁସନ୍ଧାନ ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ନୂତନ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ଏମିତି କୌଣସି ମତଭେଦ ଉଦୟ ହୁଏନାହିଁ ଯାହା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିଜେ ନିଜେ ବାଇବେଲ ଖୋଜିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବ, ଯେହେତୁ ସେମାନେ ନିଜେ ନିଶ୍ଚିତ କରିପାରିବେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ସତ୍ୟ ଅଛି, ସେତେବେଳେ ପୁରାତନ କାଳରେ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅନେକେ ପରମ୍ପରାକୁ ଧରିରହିବେ ଏବଂ କାହାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଛନ୍ତି ସେଥି ପ୍ରତି ଅଜ୍ଞାତ ରହି ଉପାସନା କରିବେ।”

“ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଛି ଯେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଜ୍ଞାନ ରହିଛି ବୋଲି ଯେଉଁମାନେ ଦାବି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ସେମାନେ କ’ଣ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛନ୍ତି ତାହା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରମାଣଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ପାଇଁ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ରହିଛି, ସେଥିପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଯଥୋଚିତ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ଆସିବ, ସେତେବେଳେ ଏବେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା କେତେକ ଲୋକ ନିଜେମାନେ ଧାରଣ କରିଥିବା ମତଗୁଡ଼ିକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାବେଳେ ଦେଖିବେ ଯେ, ଏମିତି ଅନେକ ବିଷୟ ଅଛି ଯାହା ପାଇଁ ସେମାନେ କୌଣସି ସନ୍ତୋଷଜନକ କାରଣ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏପରି ଭାବେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ବିପୁଳ ଅଜ୍ଞତାକୁ ଜାଣୁଥିଲେ ନାହିଁ। ଏବଂ କଳିସିଆରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଅନେକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସେମାନେ କ’ଣ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛନ୍ତି ତାହା ବୁଝନ୍ତି ବୋଲି ଧାରଣ କରି ନେଉଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ବାଦବିବାଦ ଉଦ୍ଭବ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସମାନ ବିଶ୍ୱାସ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ କରାଯାଇ, ନିଜ ବିଶ୍ୱାସକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଏକାକୀ ଓ ନିରାଶ୍ରିତ ଭାବେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବାବେଳେ, ସେମାନେ ଯାହାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ବିଷୟରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଧାରଣା କେତେ ଅସଂଗଠିତ ଅଛି ତାହା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେବେ। ନିଶ୍ଚିତ ଯେ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ବିମୁଖତା ଏବଂ ମଣିଷଙ୍କ ପ୍ରତି ମୁଖୋନ୍ମୁଖତା ଘଟିଛି, ଏପରିକି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ସ୍ଥାନରେ ମାନବୀୟ ଜ୍ଞାନକୁ ରଖାଯାଇଛି।”

“ଇଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରୁତ କରିବେ; ଯଦି ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ବିଫଳ ହୁଏ, ତେବେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରାନ୍ତମତ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଣିବ, ଏବଂ ଭୁସିକୁ ଗହମରୁ ପୃଥକ କରିଦେବ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗିଉଠିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଆଲୋକ ଆସିଛି। ଏହା ବାଇବେଲୀୟ ସତ୍ୟ, ଯାହା ଆମ ଉପରେ ସମୀପରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ବିପଦଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଏହି ଆଲୋକ ଆମକୁ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଯତ୍ନଶୀଳ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଆମେ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମତସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରତି ନେଇଯିବା ଉଚିତ। ଇଶ୍ୱର ଚାହୁଁଛନ୍ତି ଯେ ସତ୍ୟର ସମସ୍ତ ପକ୍ଷ ଓ ସ୍ଥିତିଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଉପବାସ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଓ ଅଦମ୍ୟ ଧୃଢ଼ତାରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରାଯାଉ। ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ବିଷୟରେ କଳ୍ପନା ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଧାରଣାମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ ନୁହେଁ। ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବା ଉଚିତ, ଯେପରିକି ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ଆସିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସର ଉତ୍ତର ଦେବା ପାଇଁ ସଭାସମିତିମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣାଯିବେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଆଶା ସମ୍ପର୍କରେ ନମ୍ରତା ଓ ଭୟଭକ୍ତି ସହିତ କାରଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ।”

“ଆନ୍ଦୋଳିତ କର, ଆନ୍ଦୋଳିତ କର, ଆନ୍ଦୋଳିତ କର। ଯେ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ଜଗତ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଇଁ ଜୀବନ୍ତ ବାସ୍ତବତା ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେ ମତବାଦଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ବିଶ୍ୱାସର ମୂଳଭୂତ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ବୋଲି ମନେ କରୁଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକର ପକ୍ଷସମର୍ଥନ କରିବାବେଳେ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ ଯେ, ଆମେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଯୁକ୍ତି ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ନ ଦେବୁ, ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସୁଦୃଢ଼ ନୁହେଁ। ଏପରି ଯୁକ୍ତି ବିରୋଧୀକୁ ନିରବ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନିତ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଆମେ ସୁସ୍ଥିର ଯୁକ୍ତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା କେବଳ ଆମ ବିରୋଧୀମାନଙ୍କୁ ନିରବ କରିବ ନୁହେଁ, ବରଂ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ଓ ସବୁଠାରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପରୀକ୍ଷାକୁ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିବ। ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ବାଦବିବାଦକାରୀ ଭାବେ ଶିକ୍ଷିତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ବଡ଼ ବିପଦ ରହେ ଯେ, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଭାବରେ ପରିଚାଳନା କରିବେ ନାହିଁ। ବିରୋଧୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାବେଳେ, କେବଳ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ତାଙ୍କର ମନରେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ଜାଗ୍ରତ ହେବା ପରି ଭାବରେ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଆମର ଆନ୍ତରିକ ପ୍ରୟାସ ହେବା ଉଚିତ।”

“ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିଗତ ଉନ୍ନତି ଯେତେ ବି ହେଉନାହିଁ, ସେ କେବଳ ଏକ କ୍ଷଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଯେ ଅଧିକ ଆଲୋକ ପାଇବା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରର ଗଭୀର ଏବଂ ନିରନ୍ତର ଅନୁସନ୍ଧାନର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏକ ଜନସମୁଦାୟ ଭାବରେ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଛାତ୍ର ହେବାକୁ ଡାକ ଦିଆଯାଇଛୁ। ଆମେ ଗଭୀର ଆଗ୍ରହସହିତ ସତର୍କ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯେପରି ଦେବତା ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେଥିବା ଆଲୋକର କୌଣସି କିରଣକୁ ଆମେ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବୁ। ଆମେ ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଆଭାସଗୁଡ଼ିକୁ ଧରିବାକୁ ହେବ; ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟୟନ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକ ଲାଭ କରାଯାଇପାରେ, ଯାହାକି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇପାରେ।” Testimonies, volume 5, 708.

ଆମ ପାଖରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ଅଧିକ ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି; ତାହାପ୍ରତି ତୁମେ ମନୋଯୋଗ ଦେଲେ ଭଲ କରୁଛ, ଯେପରି ଅନ୍ଧକାର ସ୍ଥାନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏକ ଦୀପପ୍ରତି, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିନ ଉଦୟ ନହୋଇ, ଏବଂ ପ୍ରଭାତତାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଉଦିତ ନହୋଇ: ଏହି କଥା ପ୍ରଥମେ ଜାଣ, ଯେ ଶାସ୍ତ୍ରର କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ବିଷୟ ନୁହେଁ। କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କେବେବି ପୁରାତନକାଳରେ ମନୁଷ୍ୟର ଇଚ୍ଛାଦ୍ୱାରା ଆସିନଥିଲା; କିନ୍ତୁ ପବିତ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ କଥା କହିଥିଲେ। 2 ପିତର 1:19–21।

“ସମଗ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଜଗତରେ ସବାଥ ବିବାଦର ବିଶେଷ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ହୋଇଯାଇଥିବାବେଳେ, ଏବଂ ରବିବାର ପାଳନକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରିବା ପାଇଁ ଧର୍ମୀୟ ଓ ଲୌକିକ ଅଧିକାରୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ, ଲୋକପ୍ରିୟ ଦାବି ସମ୍ମୁଖରେ ନ ନମିବାକୁ ଏକ ଛୋଟ ଅଲ୍ପସଂଖ୍ୟକ ଦଳର ଅଟଳ ପ୍ରତିଷେଧ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବସାଧାରଣ ଘୃଣାର ପାତ୍ର କରିଦେବ। ଏହା ଜୋରଦେଇ କୁହାଯିବ ଯେ, କଳିସିଆର ଏକ ସଂସ୍ଥା ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ଏକ ଆଇନର ବିରୋଧରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବା ସେହି ଗୁଟିଏକ ଲୋକଙ୍କୁ ସହ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସମଗ୍ର ଜାତିମାନଙ୍କୁ ଅଶାନ୍ତି ଓ ଅନିୟମରେ ଫେଲାଇବାଠାରୁ ସେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବା ଭଲ। ଏହି ଏକେଇ ଯୁକ୍ତି ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀ ପୂର୍ବରୁ ‘ଲୋକମାନଙ୍କର ଶାସକମାନେ’ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଣିଥିଲେ। ଚତୁର କାଏଫା କହିଥିଲେ, ‘ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଉପଯୁକ୍ତ, ଯେ ଜଣେ ମଣିଷ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମରୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜାତି ବିନାଶ ନ ହେଉ।’ ଯୋହନ 11:50। ଏହି ଯୁକ୍ତି ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ବୋଲି ପ୍ରତୀତ ହେବ; ଏବଂ ଶେଷରେ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ସବାଥକୁ ପବିତ୍ର ରଖୁଥିବାମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଆଦେଶ ଜାରି ହେବ, ସେମାନଙ୍କୁ ସର୍ବାଧିକ କଠୋର ଦଣ୍ଡର ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରି, ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେବା ପାଇଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦେଇ। ପୁରାତନ ଜଗତରେ ରୋମୀୟତା ଏବଂ ନୂତନ ଜଗତରେ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାକୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦୃଶ ପଥ ଅନୁସରଣ କରିବ।” The Great Controversy, 615.

“କିନ୍ତୁ ମେଷଶାବକସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ସେହି ପଶୁଟି ‘ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଆସୁଥିବା’ ବୋଲି ଦେଖାଗଲା।” ସେହିପରି, ଏଠାରେ ଯେ ଜାତିର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେହି ଜାତିଟି ନିଜକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି ଉଦ୍ଭବିତ ହେବାକୁ ନୁହେଁ; ବରଂ ପୂର୍ବରୁ ଅଧିବାସ ନଥିବା ଭୂଭାଗରେ ଉଦୟ ହୋଇ, କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଏବଂ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବିକଶିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। ତେଣୁ, ଏହା ପୁରାତନ ଜଗତର ଘନବସତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପରସ୍ପର ସଂଘର୍ଷଶୀଳ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ—ସେହି ଉଥଳାପାଥଳା ସମୁଦ୍ର, ଯାହା ‘ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ଭିଡ଼ମାନେ, ଏବଂ ଜାତିମାନେ, ଏବଂ ଭାଷାମାନେ’ର ପ୍ରତୀକ। ଏହାକୁ ପଶ୍ଚିମ ମହାଦେଶରେ ଖୋଜିବାକୁ ହେବ।

“ନୂତନ ଜଗତର କେଉଁ ଜାତି 1798 ମସିହାରେ ଶକ୍ତିରେ ଉଦୟ ହେଉଥିଲା, ଶକ୍ତି ଓ ମହାତ୍ମ୍ୟର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଉଥିଲା, ଏବଂ ସମଗ୍ର ଜଗତର ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିଲା? ଏହି ପ୍ରତୀକର ପ୍ରୟୋଗ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ। ଏକ ଜାତି, ଏବଂ କେବଳ ଏକମାତ୍ର ଜାତି, ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବିବରଣୀସମୂହ ସହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଳ ଖାଏ; ଏହା ନିର୍ବିବାଦରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାକୁ ସୂଚାଏ।” The Great Controversy, 441.

ଯାହା ହୋଇଆସିଛି, ସେହି ପୁଣି ହେବ; ଏବଂ ଯାହା କରାଯାଇଛି, ସେହି ପୁଣି କରାଯିବ; ସୂର୍ଯ୍ୟତଳରେ କୌଣସି ନୂତନ ବିଷୟ ନାହିଁ। କୌଣସି ଏପରି ବିଷୟ ଅଛି କି, ଯାହା ସମ୍ବନ୍ଧରେ କୁହାଯାଇପାରେ, ଦେଖ, ଏହା ନୂତନ? ଏହା ଆମ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଆଗରୁ ହୋଇସାରିଛି। ଉପଦେଶକ 1:9, 10.

“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସରେ ଯାହା କିଛି ଅତୀତରେ ପୂରଣ ହେବାକୁ ପରମେଶ୍ୱର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ସେସବୁ ପୂରଣ ହୋଇଯାଇଛି; ଏବଂ ଯାହା କିଛି ଏଯାବତ୍ ଆଗକୁ ତାହାର କ୍ରମାନୁସାରେ ଆସିବାକୁ ଅଛି, ସେହିସବୁ ମଧ୍ୟ ହେବ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଦାନିଏଲ, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ଯୋହନ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ଦାନିଏଲ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରୁଛନ୍ତି—ସେହି ସବୁ ଯାହା ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ସେହି ମହାନ ଏବଂ ଗମ୍ଭୀର ଘଟଣାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ, ଯାହାମାନଙ୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ସର୍ବଥା ସୀମାରେ ଆମେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବାବେଳେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ।”

“ଇତିହାସ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ ଓ ଭ୍ରମର ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଚାଲିଆସୁଥିବା ସଂଘର୍ଷକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ। ସେହି ସଂଘର୍ଷ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଛି। ଯେସବୁ କଥା ପୂର୍ବେ ଘଟିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁନରାବୃତ ହେବ। ପୁରୁଣା ବିବାଦଗୁଡ଼ିକ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବିତ ହେବ, ଏବଂ ନୂତନ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ନିରନ୍ତର ଉଦ୍ଭବ ହେଇଚାଲିବ। କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପରିପୂରଣରେ ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କର ଘୋଷଣାରେ ଏକ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ କେଉଁଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ସେମାନଙ୍କର ଏକ ଏପରି ଅନୁଭବ ଅଛି, ଯାହା ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ। ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ଶିଳାପରି ଅଡିଗ ରହିବାକୁ ହେବ, ନିଜମାନଙ୍କର ଭରସାର ଆରମ୍ଭକୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଢ଼ତାର ସହ ଧରିରଖି।” Selected Message, book 2, 109.

“ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରୁତ କରିବେ; ଯଦି ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ବିଫଳ ହୁଏ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରାନ୍ତମତ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଣିବ, ଚୋକାକୁ ଗହମରୁ ପୃଥକ କରିଦେବ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗିଉଠିବାକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଆଲୋକ ଆସିଛି। ଏହା ବାଇବେଲୀୟ ସତ୍ୟ, ଯାହା ଆମ ଉପରେ ସରାସରି ଆସିପଡ଼ୁଥିବା ବିପଦଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି। ଏହି ଆଲୋକ ଆମକୁ ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ପରିଶ୍ରମୀ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଆମେ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମତସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା ଉଚିତ। ଈଶ୍ୱର ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ଯେ ସତ୍ୟର ସମସ୍ତ ପକ୍ଷ ଓ ସମସ୍ତ ମତସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଉପବାସ ସହ ଗଭୀରଭାବରେ ଏବଂ ଅଦମ୍ୟ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରାଯାଉ। ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ସମ୍ବନ୍ଧରେ କେବଳ ଅନୁମାନ ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଧାରଣାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରି ବସି ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।” Gospel Workers, 299.