ରୋମ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ - ସଂଖ୍ୟା ବାରୋଟି

ଦାନିଏଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇଥିବା ଉଜାଡ଼ କରିଦେବା ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁଟି ତିନିଟି ଭିନ୍ନ ଯୁଗରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଳାଇବାର ଏକ ଚିହ୍ନ ଅଟେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 66 ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ଯେରୁଶାଲେମକୁ ରୋମୀୟ ସେନାଦଳର ପତାକାମାନେ ଘେରି ରହିଥିବାକୁ ଯେରୁଶାଲେମର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନମାନେ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ପଳାଇଗଲେ। ପଞ୍ଚମ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷଭାଗ ଓ ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭକାଳର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନମାନେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ପାପର ମଣିଷକୁ ନିଜେ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଘୋଷଣା କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଳାଇଗଲେ। 1888 ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର କଙ୍ଗ୍ରେସରେ ସେନେଟର ବ୍ଲେୟାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରବିବାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କିଛି ଆଇନ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ବିଧେୟକମାନଙ୍କୁ ବ୍ଲେୟାର ବିଲ୍ସ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ରବିବାରକୁ ଜାତୀୟ ଉପାସନାର ଦିନ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିବାର ଏକ ପ୍ରୟାସ ଥିଲା। ରବିବାର ଉପାସନା ହେଉଛି ପଶୁର ଚିହ୍ନ, ପାପାଳ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱର ଚିହ୍ନ; ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ସଂବିଧାନ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ନାଗରିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପରୀକ୍ଷାରୂପେ ଜାତୀୟ ଧର୍ମକୁ ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ସିଧାସଳଖ ବିରୋଧ କରେ।

ଆଧୁନିକ ରୋମ ଭାବେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟୋଗରେ ଏହି ସତ୍ୟଟିକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗରେ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ରହିଛି। ସେହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ, ତୃତୀୟ ପୂରଣର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଶେଷତାଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ, ପ୍ରଥମ ପୂରଣର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଶେଷତାଗୁଡ଼ିକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୂରଣର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଶେଷତାଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ।

ପଳାଇବାର ଏହି ସତର୍କବାର୍ତ୍ତା, ଆସୁଥିବା ନିର୍ଯାତନାରୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ଏକ ସତର୍କବାର୍ତ୍ତା ଅଟେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଯୁଗରେ ସେହି ନିର୍ଯାତନା ଥିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 70 ମସିହାରେ ଯିରୁଶାଲେମ ଓ ମନ୍ଦିରର ଧ୍ୱଂସ। ସେହି ସନ୍ନିକଟ ନିର୍ଯାତନାର ସତର୍କ ସଙ୍କେତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 66 ମସିହାରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ପଞ୍ଚମ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷଭାଗ ଓ ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ପଳାଇବାର ସତର୍କବାର୍ତ୍ତାକୁ, ପୌଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପର୍ଗାମର ପତନର ସ୍ୱୀକୃତି ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ପ୍ରଥମେ ଏକ ପତନ ଘଟିବାକୁ ଥିଲା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପାପର ମନୁଷ୍ୟ, ଯିଏ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବ, ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। 538 ମସିହା ଅଭିମୁଖୀ ଇତିହାସରେ, ସଂୟମ କରୁଥିବା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ, କିମ୍ବା ପୌଲଙ୍କ କଥାନୁସାରେ “ରୋକି ରଖୁଥିବା”, ଅପସାରିତ ହେଲା; ଏବଂ ପର୍ଗାମ ପତିତ ହେବା ସହିତ ପଳାଇବାର ସଙ୍କେତ ଆସିଲା ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ପାପାଳ କଳିସିଆର ସହଭାଗିତାରୁ ପୃଥକ ହେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲା। ତାପରେ 538 ମସିହାରେ, କାଉନ୍ସେଲ ଅଫ୍ ଅର୍ଲିଅନ୍ସରେ ପାପାଳ ଶକ୍ତି ଏକ ରବିବାର ନିୟମ ପ୍ରଣୟନ କଲା, ଏବଂ ପାପାଳ ନିର୍ଯାତନାର ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ଷାଠି ବର୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।

ପ୍ରଥମ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପଳାଇବାର ସତର୍କବାଣୀର ତୃତୀୟ ପୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରକୃତ ନିର୍ଯାତନାର ପୂର୍ବରୁ ଘଟିଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 66 ମସିହାରେ ସେଷ୍ଟିଉସଙ୍କ ଘେରାଉ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପରେ ସଠିକ୍ ତିନି ବର୍ଷ ଓ ଆଧା ବର୍ଷ ପରେ ଯେରୁସଲେମର ବିନାଶ ଘଟିଲା; ଏହା ଫଳରେ ତୀତସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଭୂତ ହୋଇଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଘେରାଉର ଭୟାବହତା ପୂର୍ବରୁ, ଯାହା ମନ୍ଦିର ଓ ନଗରର ବିନାଶ ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ପଳାଇଯିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 538 ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନମାନେ ପୋପୀୟ ରୋମର କଳିସିଆଠାରୁ ପୃଥକ ହେଲେ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅର୍ଥରେ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଳାଇଗଲେ, ଯାହା ଆତ୍ମିକ ଯେରୁସଲେମର ବିନାଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ପଳାଇବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସତର୍କବାଣୀର ଉଭୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ, ସତର୍କବାଣୀ ନିର୍ଯାତନାର ପୂର୍ବରୁ ଆସେ, ଏବଂ ସେହି ନିର୍ଯାତନାକୁ ରୋମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି—ସେଥି ପୈଗାନ ହେଉ କିମ୍ବା ପୋପୀୟ—ଯାହା ଯିରୂଶାଲେମକୁ, ସେଥି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହେଉ କିମ୍ବା ଆତ୍ମିକ, ପଦଦଳିତ କରୁଛି। ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଳାଇବାର ସତର୍କବାଣୀ 1888 ମସିହାରେ ବ୍ଲେୟାର ବିଲ୍ ଥିଲା। ପୈଗାନ ରୋମର ଇତିହାସରେ ପ୍ରଥମ ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନମାନେ ଯିରୂଶାଲେମରୁ ପଳାଇବାକୁ ଥିଲେ, ଏବଂ ପୋପୀୟ ରୋମର ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନମାନେ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଳାଇଗଲେ। ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପାଇଁ ସତର୍କବାଣୀ ଥିଲା ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳକୁ ପଳାଇଯିବା।

“ପାପାଳୀୟ ସବ୍ବାଥକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରୁଥିବା ଆଦେଶରେ ଆମ ଜାତିର ପକ୍ଷରୁ ଶକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଆମ ପାଇଁ ଏକ ସତର୍କବାଣୀ ହେବ,”—ଏହି କଥା ସେତେବେଳେ ପୂରଣ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ମାର୍କଙ୍କର ଶବ୍ଦାନୁସାରେ ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ “ଯେଉଁଠାରେ ଠିଆ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା।” 1888 ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର କଂଗ୍ରେସ ସଂବିଧାନର ଗୋଟିଏ ମୁଖ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱଙ୍କୁ ସିଧାସଳଖ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଗୋଟିଏ ଆଇନକୁ ବିଚାରାଧୀନ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ନଗରଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଗ୍ରାମ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସରିଯିବାକୁ ଥିଲେ।

ପଳାୟନ କରିବାକୁ ସଚେତନତାର ପ୍ରଥମ ଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମটির ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ତୃତୀୟ ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ପୂରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। କେବେ କେବେ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ତୃତୀୟ ପୂରଣରେ ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୂରଣ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ଏହାର ଏକ ଉଦାହରଣ ହେଲା ତିନିଜଣ ଏଲିୟା। ଯିଜେବେଲ, ଆହାବ ଏବଂ ବାଆଲର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟାମାନଙ୍କ ସହ ମୁକାବିଲାରେ ଏଲିୟାଙ୍କ ଧାରା, ଏବଂ ହେରୋଦିଆସ୍, ହେରୋଦ ଓ ସାଲୋମିଙ୍କ ସହ ମୁକାବିଲାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଏଲିୟା ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମକଙ୍କ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଏହା ସ୍ଥାପିତ କରେ ଯେ, ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କରେ—କାରଣ ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗର ତୃତୀୟ ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ପୂରଣ ସଦା ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନରେ ହୋଇଥାଏ—ଏଲିୟା ଏବଂ ଯୋହନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଏଲିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱିତ ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱିତ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ। ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସାତରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱିତ ହୋଇଛନ୍ତି—ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁମାଳିଶି ହଜାର, ଯେମାନେ ମରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେହି ବିଶାଳ ଜନସମୂହ, ଯେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରନ୍ତି।

ତିନିଟି ବାବିଲୋନରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶର ଏକ ସମାନ ଉପାଦାନ ହେଉଛି ଯେ, ପ୍ରଥମ ବାବିଲୋନକୁ ନିମ୍ରୋଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାବିଲୋନକୁ ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ରାଜା, ନବୂଖଦ୍ନେଜର ଓ ବେଲ୍ଶଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ନବୂଖଦ୍ନେଜର ବାବିଲୋନର ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ, ଏବଂ ବେଲ୍ଶଜର ବାବିଲୋନର ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ନଷ୍ଟ ହେବେ।

ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ବିଷୟ ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ରବିବାର ଆଇନ ଅଛି। ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଉଛି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବଳପୂର୍ବକ ଥୋପାଯାଇଥିବା ରବିବାର ଆଇନ। ଏହି ଦୁଇଟି ରବିବାର ଆଇନର ପୂର୍ବଛବି ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ରବିବାର ଆଇନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା; ସେଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 321 ମସିହାରେ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନ ପ୍ରଥମ ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରବଳ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାହା ପରେ 538 ମସିହାରେ ପାପାଳ ରୋମର ରବିବାର ଆଇନ ଆସିଥିଲା। ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ସେହି ଅନେକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତିରୂପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ, ଯେଉଁମାନେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପୂର୍ବାଭାସ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ 321 ମସିହାର ରବିବାର ଆଇନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନର ପୂର୍ବଛବି ଅଟେ। 538 ମସିହାର ପାପାଳ ରବିବାର ଆଇନ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରବଳ କରାଯାଇଥିବା ରବିବାର ଆଇନର ପୂର୍ବଛବି ଅଟେ। ଦାନିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରରେ ଥିବା ଡାକୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପୂର୍ବଛବି ଦିଆଯାଇଛି ବୋଲି ଯେ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ମତ ରହିଛି, ସେହି ମତ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରି ଏହି ଦାବି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ ଯେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ଏହା ସାବ୍ୟସ୍ତ କରେ ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆଧୁନିକ ରୋମ ଅଟେ; ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଏହା ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଅବହେଳା କରେ ଯେ, ସର୍ପ, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ତ୍ରିମୁଖୀ ମିଳନ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ଉପରେ ବଳପୂର୍ବକ ଥୋପାଯାଇଥିବା ଆଉ ଗୋଟିଏ ରବିବାର ଆଇନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ଯଦି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଆଧୁନିକ ରୋମ ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ କରେ, ତେବେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ରବିବାର ଆଇନ କାହାକୁ ପରିଚିହ୍ନିତ କରେ? ତିନୋଟି ରୋମ ଏହା ପରିଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ଆଧୁନିକ ରୋମ, ଯାହା ତ୍ରିଗୁଣ, ସେ ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ ରବିବାର ଆଇନକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରିବ। ପ୍ରଥମଟି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଅଟେ ଏବଂ 321 ମସିହାରେ କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ରବିବାର ଆଇନ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ପ୍ରତିରୂପ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ, ଯଥା 538 ମସିହାର ପାପାସତ୍ତାର ରବିବାର ଆଇନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲା। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ରବିବାର ଆଇନକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଏହା ଦାବି କରିବା ଯେ ରବିବାର ଆଇନ ଆଧୁନିକ ରୋମ କିଏ ତାହା ପ୍ରମାଣ କରେ, ଏହା ହେଉଛି ପୌତ୍ତଳିକ ଓ ପାପାସତ୍ତାଧୀନ ରୋମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅବହେଳା କରିବା। ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ ରବିବାର ଆଇନ ଅଛି, ଏବଂ ଏହାର କୌଣସିଟିମଧ୍ୟ ଏହା ପରିଚିହ୍ନିତ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରମାଣ ନୁହେଁ ଯେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଲୁଟେରାମାନେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଅଟେ। ପୌତ୍ତଳିକ ଓ ପାପାସତ୍ତାଧୀନ ରୋମର ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ବିକୃତ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ, ଯେପରି ବର୍ତ୍ତମାନ କରାଯାଉଛି, ସେଥିରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ ଯେ ଯେମାନେ ନିଜସ୍ୱ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ସେମାନେ ପ୍ରତିରୂପ ଓ ପ୍ରତିପୂର୍ତ୍ତିକୁ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ।

ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ, ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମ ଆଧୁନିକ ରୋମକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗର ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରୟୋଗ ସହିତ, ଏବଂ ଯାହା ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଉଛି ତାହା “ପ୍ରତିରୂପ ଏବଂ ପ୍ରତିପ୍ରତିରୂପ”ର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ବୋଲି ଯେ ଦାବି କରାଯାଉଛି, ସେଥିସହ ଆଉ ଏକ ତ୍ରୁଟି ହେଉଛି “ଧ୍ୱଂସର ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ”କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଯେପରି ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି, ସେହିଭାବେ ପରିଭାଷିତ କରିବା।

ଇ. ସ. 66 ରୁ ଇ. ସ. 70 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦୁଇଜଣ ରୋମୀୟ ସେନାପତି ଯେରୁଶାଲେମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଉଭୟ ସେନାପତି—ସେଷ୍ଟିୟୁସ୍ ଓ ଟାଇଟସ୍—ଅବରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କଲେ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ଜଣେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ସେହି ଅବରୋଧରୁ ପଛକୁ ହଟିଲେ, ଯାହା ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟମାନଙ୍କୁ ପଳାଇବାର ସୁଯୋଗ ଦେଲା। ସେଷ୍ଟିୟୁସଙ୍କ ଅଧୀନରେ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଅବରୋଧକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟମାନେ ପଳାଇବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସତର୍କବାଣୀ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କଲେ। ଇ. ସ. 70 ମସିହାରେ ଟାଇଟସ୍ ଯେତେବେଳେ ଯେରୁଶାଲେମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧକାର୍ଯ୍ୟ ଜାରି ରଖିବା ପାଇଁ ଆସିଲେ, ସେ ଅବରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଏବଂ ଯେରୁଶାଲେମ ଓ ମନ୍ଦିର ଧ୍ୱଂସ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିରତ ହେଲେ ନାହିଁ। ଯୀଶୁଙ୍କ ସତର୍କବାଣୀରେ ଦୁଇଟି ପଦକ୍ରମ ରହିଛି। ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ପଳାଇବାର ଚିହ୍ନ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ନିର୍ଯାତନା। ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ସତର୍କବାଣୀର ପୂରଣକାଳରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟମାନେ 538 ପୂର୍ବରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ରୋମୀୟ ଚର୍ଚ୍ଚରୁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ନିର୍ଯାତନା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।

ପୌଲ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବରେ କହନ୍ତି ଯେ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ଲିପିବଦ୍ଧ ଇତିହାସ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲିଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ସମସ୍ତ ଇତିହାସ ଆଦର୍ଶରୂପ ଥିଲା, ଯଦ୍ୟପି ଏହି ସତ୍ୟର ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉପସ୍ଥାପନାରେ “typos” ବୋଲି ଗ୍ରୀକ ଶବ୍ଦଟି, ଯାହାର ଅର୍ଥ ଆଦର୍ଶରୂପ, “ensamples” ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ ହୋଇଛି।

ଏହି ସତ୍ୟର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ପାଉଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେ ଇତିହାସଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ଧର୍ମପରାୟଣ ଭାବେ ଆଚରଣ କରିଥିବା ଇତିହାସ ନୁହେଁ।

ପବିତ୍ର ଇତିହାସ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କର ଧର୍ମିକତା ଓ ଅଧର୍ମିକତା—ଉଭୟର ଏକ ଅଭିଲେଖ; କିନ୍ତୁ ଯେକୌଣସି ଅଭିଲେଖ ହେଉ, ସେହି ଇତିହାସ ତଥାପି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ବସୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। 1888 ମସିହାରେ ମିନିଆପୋଲିସ୍‌ର ବିଦ୍ରୋହର ଇତିହାସ ଅଧର୍ମିକତାର ଏକ ଅଭିଲେଖ, ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଇତିହାସକାରମାନେ ଯାହା କହୁନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସେହି ବିଦ୍ରୋହ ଏତେ ଗଭୀର ଥିଲା ଯେ ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସଭାଟିକୁ ଛାଡ଼ି ଯିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ କେବଳ ଏହିକାରଣରେ ରହିଥିଲେ ଯେ ଜଣେ ଦୂତ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ, ମୋଶାଙ୍କ ଇତିହାସରେ କୋରହ, ଦାଥନ ଓ ଅବୀରାମଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଥିବା ଏହି ବିଦ୍ରୋହକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ସେଠାରେ ରହିବା ତାଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ ଥିଲା। ସେହି ସଭାରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଠାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରବଳ ଦୂତ ଅବତରଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଆଣିଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଗଲା।

ସେହି ଇତିହାସ ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୧କୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ସହରର ବିଶାଳ ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂମିସାତ୍ କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି ଇତିହାସରେ ସେହି ପ୍ରଥମ ରବିବାର-ବିଧି ବିଲ୍‌ଟି ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା, ଯାହାକି ସେନେଟର ବ୍ଲେୟାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବାକୁ ଥିଲା। ରବିବାରକୁ ଜାତୀୟ ଉପାସନା ଦିବସ ଭାବେ ବଳପୂର୍ବକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରୟାସ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ପବିତ୍ର ଇତିହାସର ଅଂଶ ଥିଲା, ଯାହା ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରିଥିଲା। ସେନେଟର ବ୍ଲେୟାରଙ୍କ ବିଲ୍‌ଟି ସହରଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ପଳାଇବା ପାଇଁ ସତର୍କବାଣୀ ଥିଲା। ୧୮୮୮ ପୂର୍ବରୁ, ଯେତେବେଳେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ସହରମାନଙ୍କ ବାହାରେ ବାସ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ, ସେ ଭବିଷ୍ୟତ କାଳରେ କଥା କହିଥିଲେ। ସେ ନିକଟ ଭବିଷ୍ୟତର ଏକ ସମୟକୁ ସୂଚିତ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳକୁ ଯିବାକୁ ହେବ। ୧୮୮୮ ପରେ, ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ସମସ୍ତ ଉଲ୍ଲେଖ ତାଙ୍କର ପରାମର୍ଶକୁ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲା ଯେ, ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ରହିବାର ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସି ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ୧୮୮୮ ମସିହାରେ ବ୍ଲେୟାର ବିଲ୍ ରବିବାର-ବାଧ୍ୟବାଧକତାର ଚିହ୍ନ ଥିଲା, ଯେପରି ଲୁକ ଏହାକୁ କହିଛନ୍ତି, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ଥିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ରବିବାର-ବାଧ୍ୟବାଧକତାକୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର କଙ୍ଗ୍ରେସରେ ଆଣାଯିବାକୁ ଥିଲା ନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ସଂବିଧାନର ଏକ ମୂଳଭୂତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତର ଅସ୍ୱୀକାର ଥିଲା।

1888 ମସିହାର ଇତିହାସ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲିପିବଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ, ସେହିଟି September 11, 2001 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ହେଉ। 1888 ମସିହାର Blair Bill, 2001 ମସିହାର Patriot Act ର ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା। ଏହା ପଶୁର ଚିହ୍ନର ପ୍ରକୃତ କାର୍ଯ୍ୟକରଣ ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସତର୍କବାଣୀ ଥିଲା। ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି, ସେ September 11, 2001 ପରେ କୌଣସି ସହରରେ ବାସ କରୁଥିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହା ସେହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଘେରାଉ ଥିଲା, ଯାହା ଦେବଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପଳାୟନ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲା। ଏବଂ ଯେପରି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଆଦର୍ଶର ବିଷୟ ଭାବେ ଦୁଇଟି Sunday laws ଅଛି, ଯାହାକି ପୈଗଣ ଏବଂ ପାପାଲ Rome ର Sunday laws ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେପରି ଉଭୟ Sunday laws ପୂର୍ବରୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ସତର୍କବାଣୀ ଦିଆଯାଇଥାଏ।

ଯେମାନେ ନିଜକୁ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଭାବେ Patriot Actକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା Sunday law ପୂର୍ବରୁ ସହରଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳକୁ ପଳାଇଯିବାର ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଥିଲା। ସେହି ଏକେ Sunday law, ଯେମାନେ ଏଯାବତ୍ Babylon ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି ସେହି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ମେଷପାଳ ପାଇଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ଉପରେ ଆଣାଯିବାକୁ ଥିବା Sunday enforcement ପୂର୍ବରୁ Babylonରୁ ବାହାରି ପଳାଇଯିବାର ଚିହ୍ନ ଥିଲା।

ଯେପରି ତିନି ଏଲିୟାଙ୍କର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ଏହା ସ୍ଥାପିତ କରେ ଯେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ଅଛି, ସେପରି ରୋମର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ଏହା ପରିଚୟ କରାଏ ଯେ ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ ରବିବାର ଆଇନ ଅଛି। ଯେମାନେ ଏହା ଦାବି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ତୁମର ଜନଙ୍କର ଲୁଟେରାମାନେ, ଏବଂ ତେଣୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭୂମିକାହିଁ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ, ସେମାନେ ଏହା ସୂଚିତ କରନ୍ତି ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସିବାକୁ ଥିବା ରବିବାର ଆଇନଟିହିଁ ସେହି ଉଜାଡ଼ିବାର ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ, ଯାହାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆସନ୍ତା ନିର୍ଯାତନାରୁ ପଳାଇବାର ସତର୍କବାର୍ତ୍ତା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଘେରାଉ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଘେରାଉ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ପ୍ରଥମ ଘେରାଉଟି ପଳାଇବାର ସତର୍କ ସଙ୍କେତ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଘେରାଉଟି ସେହି ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯେତେବେଳେ ରବିବାର ଆଇନର ବାସ୍ତବ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକର ନିର୍ଯାତନାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ। ସେମାନେ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀର ଆଧାରରେ ସ୍ଥାପିତ ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ ରବିବାର ଆଇନ ହେବାକୁ ଅଛି। ଏପରି କରି ସେମାନେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନଟିକୁ ସେହି ସତର୍କବାର୍ତ୍ତା ଭାବେ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଦାନିୟେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇଥିବା ଉଜାଡ଼ିବାର ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି; ଏବଂ ସେହିପରି ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଯେପରି ଏହାକୁ ସଂଜ୍ଞା ଦେଇଛନ୍ତି ସେପରି ନୁହେଁ।

ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ନିୟମ, ଯେଉଁମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାବିଲୋନରେ ଅଛନ୍ତି ସେହି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଝୁଣ୍ଡ ପାଇଁ, ତାହାର ସଂଯୋଗରୁ ପଳାଇଯିବାର ଚେତାବନୀ ଅଟେ। ଏହିପରି, ଏହା ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କ ଉପରେ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବେ ଲାଗୁ ହେବାକୁ ଥିବା ଆଗାମୀ ରବିବାର ନିୟମର ମଧ୍ୟ ଏକ ଚେତାବନୀ ଅଟେ।

ସେମାନଙ୍କର ଦାବି ହେଉଛି ଯେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ହେଉଛି ସେହି ପ୍ରତୀକ ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥିର କରୁଥିବା ବୋଲି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; କିନ୍ତୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ ସତର୍କବାଣୀ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସେହି ରବିବାର ଆଇନ ବାବିଲନରୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ଏକାଦଶ-ଘଣ୍ଟାର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ସତର୍କବାଣୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଯେତେବେଳେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ପଳାଇଯିବାର ସତର୍କବାଣୀକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି, ସେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପି ଯାଇଥିବା ରବିବାର ଆଇନର ପ୍ରଶ୍ନକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି। ସେହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ହିଁ ଆସନ୍ନ ନିର୍ଯାତନାର ସତର୍କବାଣୀ ଅଟେ।

ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାରୀୟ ଆଇନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହାକୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିବାର ଗୋଟିଏ “ଚିହ୍ନ” ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱର ଅନ୍ୟ ଜାତିଗୁଡ଼ିକରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକେ ପରୀକ୍ଷାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ଥିବେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାରୀୟ ଆଇନ ହୋଇଥିବା ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମିଖାଏଲ ଉଠିଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ମାନବୀୟ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ବନ୍ଦ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଗୋଟିଏ ସମୟାବଧି ରହିଛି। ଯେତେବେଳେ ଏହା ବନ୍ଦ ହୁଏ, “ଦୟାର ଦୂତୀ ଉଡ଼ି ଚାଲିଯାଏ।”