ରୋମ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ - ସଂଖ୍ୟା ଷୋଳୋହେଁ

ରୋମର ପ୍ରତୀକ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ଶେଷ ବିବାଦର ଭୁଲ ପକ୍ଷରେ ଥିବାମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗର ଏକ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟୋଗ ଉପରେ ଭରସା କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏହା ସୂଚନା କରନ୍ତି ଯେ ତିନିଟି ରୋମ ୩୨୧, ୫୩୮ ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାରୀୟ ନିୟମର ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକର ତିନିଟି ରବିବାରୀୟ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ପରିଭାଷିତ। ଏହା କରିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ନିୟମ ଓ ସେମାନେ ଚୟନ କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ଉପରେ ଏକ ଭୁଲ ଝୋକ ଆରୋପ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଯୋଏଲଙ୍କର ଚାରିଟି କୀଟପତଙ୍ଗ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିବାଦରେ ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା। ଯୋଏଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଛଅଟି ପଦ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଚାରି ପିଢ଼ି ପରେ ଚାରିଟି ଭକ୍ଷକ କୀଟପତଙ୍ଗ ଏହାକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରେ ଯେ କିପରି ଚାରି ପିଢ଼ି ଧରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନେ କ୍ରମେ ଧ୍ୱଂସପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ଏବଂ ସେହି ଧ୍ୱଂସକାର୍ଯ୍ୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଦ୍ୱାରା ରୋମ ଏବଂ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିବା ମାଧ୍ୟମରେ ସାଧିତ ହୋଇଥିଲା।

ବର୍ତ୍ତମାନର ବିବାଦରେ, ଯେମାନେ ତିନିଟି ରୋମକୁ ସଙ୍କେତ କରିବା ପାଇଁ ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଏଡ଼ାଇ ଯାଆନ୍ତି ଯେ, ବାସ୍ତବରେ ରବିବାର ଆଇନ ଚାରିଟି ଅଛି, ଯାହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ୩୨୧ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ୫୩୮ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦର ରବିବାର ଆଇନ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କ ଉପରେ ବଳପୂର୍ବକ ଲାଗୁ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ରବିବାର ଆଇନର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। ଚାରିଟି ରବିବାର ଆଇନ ତିନିଟି ରବିବାର ଆଇନକୁ ସଙ୍କେତ କରେ ନାହିଁ, ବିଶେଷତଃ ଯେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗରେ ତୃତୀୟ ପ୍ରକାଶ ଅନ୍ତିମ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ଆଇନ ଅନ୍ତିମ ରବିବାର ଆଇନ ନୁହେଁ; ବରଂ, ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି କ୍ରମେ ପାପାସନ୍ଦୀୟ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱର ଚିହ୍ନକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଏହା ବାସ୍ତବରେ ରବିବାର ଆଇନମାନଙ୍କ ଏକ ଶ୍ରେଣୀର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ଯେମାନେ ଜୁଲାଇ ୨୦୨୩ରେ ଜାଗୃତ କରାଯାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ବୁଝିବା ଆବଶ୍ୟକ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଢଳାଣ ସମୟରେ ଘଟେ, ଏବଂ ସେହି ଢଳାଣକାଳରେ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ “ତେଲ” ଗ୍ରହଣ କରୁଛି, ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ “ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ” ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଯେମାନେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ்କର ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ହିଁ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ “ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ” ବାକ୍ୟାଂଶଟି ଅବସ୍ଥିତ; ଏବଂ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେ ସତ୍ୟକୁ କିମ୍ବା ଭଲପାଯାଯାଏ କିମ୍ବା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଏ, ସେହି ସତ୍ୟ ହିଁ ଅଜାତିୟ ରୋମ ଓ ପାପାଳ ରୋମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କକୁ ପରିଭାଷିତ କରେ।

୩୨୧ ଓ ୫୩୮ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କ, ପର୍ଗାମୋସର କଳିସିୟା ଓ ଥାୟାତିରାର କଳିସିୟା ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ, ୩୨୧ ଓ ପର୍ଗାମୋସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପୌରାଣିକ ରୋମ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ; ଏବଂ ୫୩୮ ଓ ଥାୟାତିରା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପାପାଳ ରୋମ, ଆଧୁନିକ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।

୩୨୧ ମସିହାର ପ୍ରଥମ ରୋମ ଏକକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା, ଏବଂ ୫୩୮ ମସିହାର ଦ୍ୱିତୀୟ ରୋମ ହେଲା ଦ୍ୱିତୀୟତ୍ମକ ଶକ୍ତି, ଯାହା ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେହି ସମ୍ପର୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ମଣ୍ଡଳୀର ହାତରେ ଥିଲା। ତୃତୀୟ ଏବଂ ଶେଷ ରୋମ, ଯାହା ଆଧୁନିକ ରୋମ, ଏକ ତ୍ରିବିଧ ଶକ୍ତି, ଯାହା ଅଜଗର, ପଶୁ ଓ ଭଣ୍ଡ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ।

ପୌଲ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ଯେ, ପୈଗଣ ରୋମ (ଅଜଗର) ଓ ପାପାଳ ରୋମ (ପଶୁ) ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଏବଂ ଇତିହାସିକ ସମ୍ପର୍କକୁ ନ ବୁଝିବା ମାନେ ସତ୍ୟ ପ୍ରତି ଏମିତି ଘୃଣା ପ୍ରକାଶ କରିବା, ଯାହା ଦୃଢ଼ ଭ୍ରମକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ପୌଲଙ୍କୁ ସମେତ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଅଧିକ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କହୁଥିଲେ; ତେଣୁ ପୌଲଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଏହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ପର୍କ, ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଆଧୁନିକ ରୋମର ତିନିଟି ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ପର୍କକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଅଜଗର, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘଟନକୁ “ଗଠନ” କରୁଥିବା ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ମାନେ ନିଜ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଭ୍ରମକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା।

ଉରିଆ ସ୍ମିଥଙ୍କର ଉତ୍ତରର ରାଜା ବିଷୟକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଏମିତି ଗୋଟିଏ “କାରଣ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯାହା ଗୋଟିଏ “ଫଳ” ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିବାଦଗୁଡ଼ିକରେ ଯେ ଶ୍ରେଣୀ ଭୁଲ ପକ୍ଷରେ ଅଛି, ସେହି ଶ୍ରେଣୀକୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଏପରି ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି ଯେ, ସେମାନେ କାରଣରୁ ଫଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁକ୍ତି କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ। ସ୍ମିଥ ଏହା ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ ଯେ, ଉତ୍ତରର ରାଜା ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟୋଗ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ମଞ୍ଚ ସୃଷ୍ଟି କରିବ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଷଷ୍ଠ ମହାମାରୀକୁ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରାନ୍ତ ଭାବରେ ପ୍ରତିପାଦନ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବ; ସେଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଧର୍ମିକତାର ବସ୍ତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରିବା କିମ୍ବା ହାରାଇବା ବିଷୟରେ ଏକ ସତର୍କବାଣୀ ରହିଛି।

ଯେପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସ୍ସଲୋନୀକୀୟମାନଙ୍କ ପତ୍ରରେ ପାଉଲଙ୍କ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ ରହିଛି, ସେପରି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଷୋଳଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ମହାମାରୀରେ ଯୋହନ ଏହି କଥାର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ସେହି ତିନିଟି ଶକ୍ତି କିଏ, ଯେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଆର୍ମାଗେଡନ ଦିଗରେ ନେଇଯାଆନ୍ତି, ତାହା ବୁଝିବା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ। ଉତ୍ତରର ରାଜା ବିଷୟରେ ସ୍ମିଥଙ୍କ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟୋଗ, ପ୍ରତିରୂପ ଓ ପ୍ରତିପ୍ରତିରୂପକୁ ଯଥାର୍ଥରୂପେ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥତାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ।

ସ୍ମିଥ୍ ପୌଲଙ୍କ ଲେଖନୀରେ ଯେ ପ୍ରତିପାଦିତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି—ଅର୍ଥାତ୍ କ୍ରୁଶର ସମୟ-ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପୂର୍ବର ଆକ୍ଷରିକ ବିଷୟ, କ୍ରୁଶର ସମୟ-ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବିଷୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା—ତାହାକୁ ସେ ପ୍ରୟୋଗ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ସତର୍କତାସହ ଏବଂ ସଠିକ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରାଗଲେ, “ଉତ୍ତରର ରାଜା” ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ “ଉତ୍ତରର ରାଜା”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଅନେକ ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବୋଲି ସହଜରେ ପ୍ରମାଣ କରାଯାଇପାରେ। ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜନସମୂହଠାରୁ ଅଧିକ ଭାବେ ଏହା ଜାଣିବା ଉଚିତ୍ ଯେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଯାହାର ଉପରେ ଆଧାରିତ, ସେହି ପ୍ରମୁଖ ଗଠନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଶୟତାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ବିବାଦ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି ସତ୍ୟ “ଉତ୍ତରର ରାଜା,” ଏବଂ ଶୟତାନ ନକଲି “ଉତ୍ତରର ରାଜା” ଭାବେ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଆସିଛି।

ଉତ୍ତର ଦିଗର ସତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ନକଲ କରିବା ପାଇଁ ଶୈତାନଙ୍କର ପ୍ରୟାସରେ, ପୃଥିବୀରେ ନିଜ ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ରୋମର ପୋପଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ସମ୍ମିଳିତ ଅଟେ। ଶୈତାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ-ବିରୋଧୀ ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ରୋମର ପୋପ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି, ଯିଏ ପ୍ରବଞ୍ଚନାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶୈତାନଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ଅଟନ୍ତି।

ମହାନ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ବିଭାଜନରେ, ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସରେ ସେଲ୍ୟୁକସ ନିକେଟର ଉତ୍ତରର ପ୍ରଥମ ରାଜା ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା ଆନ୍ଟିଓକସ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଜଣେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନେତା ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେଲ୍ୟୁକସଙ୍କୁ ବାବିଲୋନର ସାତ୍ରାପ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। “ସାତ୍ରାପ” ମାନେ ହେଉଛି ଜଣେ ଶାସକ-ପ୍ରତିନିଧି, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେଲ୍ୟୁକସ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଚାରିଟି ଭୌଗୋଳିକ ଅଞ୍ଚଳରୁ ତିନୋଟିକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ସୁରକ୍ଷିତ କରିନେଲେ, ସେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ହେଲେ।

ସ୍ମିଥଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଏବଂ ବ୍ୟାକରଣିକ ନିୟମମାନଙ୍କୁ ଏଡ଼ି ଯିବାର ପ୍ରବୃତ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଏହା ଧାରଣ କରିବାକୁ ନେଇଗଲା ଯେ, ଶେଷ ଦିନମାନରେ ସାତାନଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ସଂଘଟନକୁ ଗଠନ କରୁଥିବା ଶେଷ ଶକ୍ତିମାନମାନେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତିରୂପେ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରାକୃତିକ ଶକ୍ତିରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ସେ ଏହା ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ ଯେ, ଉତ୍ତରର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଭାବେ ବାବିଲୋନର ଶାସକ ସେଲ୍ୟୁକସ୍ ନିକେଟର, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀଗତ ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ, ଶେଷ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବେ, ଯିଏ ଆଧୁନିକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବାବିଲୋନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ଥିଲେ।

ଶେଷ ଦିନମାନରେ ବାବିଲୋନକୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ହେଉଛି ପାପାଳ ମଣ୍ଡଳୀ; ଏହିକାରଣରୁ ସେ ଆତ୍ମିକ ଅର୍ଥରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି।

ଶାସକ ହିଁ ରାଜା, ଏବଂ ଯିଶାୟାଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ଜଣେ ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟ, ଏବଂ ସେ ଏକ ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ନଗରୀ ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି।

ଇଶାୟାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟାନୁସାରେ, ୨୦୨୩ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ପାଇଁ ଜାଗୃତ ହେଉଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଜଣେ ଶିଷ୍ୟ, ଯଦି ସେ ସ୍ଥାପିତ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେ “ମୁଣ୍ଡ”ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକାର୍ଥକତାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ହେବ। ଯଦି ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିବା ସମୟରେ ସେ “ମୁଣ୍ଡ”ର ପ୍ରତୀକାର୍ଥକତାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରି ତାହାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିନାହିଁ, ତେବେ ସେ ସ୍ଥାପିତ ନୁହେଁ। ଯେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ସ୍ଥାପିତ ନୁହନ୍ତି, ଏବଂ ସେହିହେତୁ ଇଶାୟା ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର ଉପାସକଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛନ୍ତି, ଯେମାନେ କିମ୍ବା ସ୍ଥାପିତ ଅଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ସ୍ଥାପିତ ନୁହନ୍ତି। ସେମାନେ ସେହି ଏକେଇ ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ କିମ୍ବା “ତେଲ” ଅଛି, କିମ୍ବା “ତେଲ” ନାହିଁ।

ଏକ ଶ୍ରେଣୀ, ଯାହା ସ୍ଥାପିତ ଏବଂ ତେଲ ଧାରଣ କରିଛି, ସେମାନେ 2023 ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ ଖୋଲାଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାହାକାରର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସଲନୀକୀୟର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ, ଏବଂ ପଶୁ କିପରି ଗଠିତ ହୁଏ—ସେଥିରେ, ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗମାନଙ୍କର ପାପାଳୀୟ ପଶୁ ହେଉ, କିମ୍ବା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ତାହାର ପ୍ରତିମା ହେଉ, କିମ୍ବା ସେହି ତ୍ରିଗୁଣ ସଂଘଟନ ହେଉ ଯାହା ଜଗତକୁ ଆର୍ମାଗେଡନ୍‌କୁ ନେଇଯାଏ। ଏଥିରେ ଏହି ଆବଶ୍ୟକତା ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି ଯେ “ମୁଣ୍ଡ,” “ରାଜା”—ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଶକ୍ତିର ଶାସକ, ଯେଉଁମାନେ ମିଶି ତ୍ରିଗୁଣ ସଂଘଟନକୁ ଗଠନ କରନ୍ତି—ସେହି ପାପାଳୀୟ ଶକ୍ତି ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଅନିବାର୍ୟ।

“ମୁଣ୍ଡ,” ଅର୍ଥାତ୍ ଯିହୁଦାର ରାଜଧାନୀ ନଗର ଥିଲା ଯେରୁଶାଲେମ, ସେହି ନଗର ଯାହାକୁ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ନାମ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ଚୟନ କରିଥିଲେ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଶୈତାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ମହାବିବାଦରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ରାଜଧାନୀ ନଗର, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ନିଜ ନାମ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ସେହିଟି ହେଉଛି ଯେରୁଶାଲେମ; ଏବଂ ଶୈତାନଙ୍କର ଜାଲିଆତି ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା ଶାବ୍ଦିକ ବାବିଲ ନଗର, ଯାହା ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ସେହି ମହାନଗର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବାବିଲକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଶୈତାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗର ଓ ରାଜଧାନୀର ଜାଲିଆତି ପ୍ରତିରୂପ ଭାବରେ ନିଜ ନାମକୁ ମସ୍ତକ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରେ। ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ରାଜା ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରୁଥିବା ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ମାତା ଅଟେ। ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ମାତା ହେଉଛି ପାପାଳ ଶକ୍ତି, ଏବଂ ତାହାର କନ୍ୟାମାନେ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ କଲିସିଆମାନେ; ଯାହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରମୁଖ ପତିତ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ କଲିସିଆ ହେଉଛନ୍ତି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ।

ସେହି ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଏବଂ 1798 ମସିହାରେ ମୋହରମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶକୁ ସେମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିବାରୁ ସେମାନେ ନିଜ ମାଆଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିପକ୍ଷ, ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶିଙ୍ଗ, ଜାତିସଂଘ ସହିତ ନିଜମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଅଛି, ଯେମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତର ଅଧ୍ୟାୟର ଦଶ ରାଜା। ଯେ ତ୍ରିମୁଖୀ ଐକ୍ୟ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଆର୍ମାଗେଦୋନ୍‌କୁ ନେଇଯାଏ, ତାହାକୁ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେଠାରେ ତାହାର ନାମ ସ୍ଥାପିତ ଅଛି, ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଆଧୁନିକ ରୋମ ହେଉଛି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଆଧୁନିକ ବାବିଲୋନ। ତାହାର “ମୁଣ୍ଡ” ହେଉଛି ପୋପୀୟ ଶକ୍ତି।

ପ୍ରଥମଟି ଶେଷଟିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଏବଂ ଆପଣ ଦାନିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ୨କୁ ମିଲେରୀୟମାନେ ଯେପରି ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ବୋଲି ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ, ସେପରି ପ୍ରୟୋଗ କରୁନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଯେପରି ଏହା ଆଠଟି ରାଜ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ବୋଲି ଉଦ୍ଘାଟିତ ହୋଇଛି, ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା ପ୍ରକୃତ ବାବିଲୋନ। ମିଲେରୀୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣାଇବେ ଯେ ଶେଷଟି ଥିଲା ପ୍ରକୃତ ରୋମ। ବାବିଲୋନ ଏବଂ ରୋମ ପରସ୍ପର ବଦଳଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରତୀକ, କାରଣ ସେମାନେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଶ୍ରେଣୀର ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ।

ଶେଷ ଦିନମାନରେ ପ୍ରାକୃତ ବାବିଲର ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ଆତ୍ମିକ ଆଧୁନିକ ବାବିଲ, ଏବଂ ସେହି ସହିତ ଆତ୍ମିକ ଆଧୁନିକ ରୋମ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଏମିତି ଅଷ୍ଟମ ଓ ଶେଷ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀର ଆଧାରରେ, ବାବିଲ ଓ ରୋମ ପରସ୍ପର ବିନିମୟଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରତୀକ ଅଟନ୍ତି।

ଯେତେବେଳେ ପାପାଳ ବେଶ୍ୟାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଲଳାଟରେ ଥିବା ଏକ ନାମ ସହିତ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଏ, ଯାହା “ରହସ୍ୟମୟ ବାବିଲ”କୁ ପରିଚିହ୍ନତ କରେ, ସେଥିରେ “ରହସ୍ୟମୟ ରୋମ”କୁ ମଧ୍ୟ ପରିଚିହ୍ନତ କରାଯାଉଛି। ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ “ରହସ୍ୟ” ଏମିତି ଏକ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଏତେ ଗଭୀର ଯେ, ବିଶେଷକରି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ବିନା, ସେଥିରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ସତ୍ୟର ଗାହନତାକୁ ବୁଝିବା ଅସମ୍ଭବ। କିନ୍ତୁ ଏକ ବାଇବେଲୀୟ “ରହସ୍ୟ” ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ କରେ ଯେ, ସେହି ରହସ୍ୟ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭାବେ ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାହାର ବୁଝାମଣା ଅନିବାର୍ୟ। ଏହି କାରଣରୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଥିବା ଦୁଇ ଜଣ ସାକ୍ଷୀ ଆଧୁନିକ ରୋମକୁ ବୁଝିବାର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଜୋର ଦେଇ କହନ୍ତି।

“ଜ୍ଞାନ” ପଶୁର ସଂଖ୍ୟାକୁ ବୁଝେ, ଯାହା ଏକ ମଣିଷର ସଂଖ୍ୟା, ଏବଂ ତାହାର ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ଛଅ, ଛଅ, ଛଅ। “ପାପର ମଣିଷ” ପଶୁର ମୁଣ୍ଡ ଅଟେ। ଜ୍ଞାନ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ଏକ ଗୁଣ, ଏବଂ ଏହା ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝୁଥିବାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଯେମାନେ ବୁଝୁନାହାନ୍ତି ସେମାନେ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଅଟନ୍ତି। ସେମାନେ ଯେ “ଜ୍ଞାନ” ବୁଝୁନାହାନ୍ତି, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ଅନ୍ତିମ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଥିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହି ସମୟରେ ହିଁ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ “ଛଅ, ଛଅ, ଛଅ”କୁ ବୁଝିବାକୁ ହେବ। ଯେ ମନରେ ଜ୍ଞାନ ଅଛି, ଯୋହନ ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସତରହତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।

“ଛଅ, ଛଅ, ଛଅ” ସଂଖ୍ୟାର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଯେ “ମନ” ପ୍ରଜ୍ଞାରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ସେହିଟି “ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ମନ” ଲାଭ କରିଥିବା ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀ ଅଟେ।

ବୁଦ୍ଧିମତୀ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଣୀରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ମନ ଅଛି, ଏବଂ ମୂର୍ଖ ଦୁଷ୍ଟ କୁମାରୀମାନଙ୍କରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିପକ୍ଷଙ୍କର ମନ ଅଛି।

ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ ହେଉଛି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର କୁମାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମନ ଅଛି, କାରଣ ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପରି ସେହି ଏକେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଆସିଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାକୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ସମର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିମାର ଗଠନ, ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ ସହିତ ପ୍ରତିବିରୋଧ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ ପଶୁର ପରି ସେହି ଏକେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଆସନ୍ତି, କାରଣ ପରଖର ପ୍ରଶ୍ନରେ—ଅର୍ଥାତ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀଙ୍କ ସଠିକ ପରିଚୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶ୍ନରେ—ସେମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ; ସେହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ହେଉଛନ୍ତି ଉତ୍ତରର ରାଜଙ୍କ ନକଲି ରୂପ ଏବଂ ଆଧୁନିକ ରୋମର ମୁଖ୍ୟ।

ପରୀକ୍ଷାର ସମୟରେ, ଯାହା ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିକୃତ କରାଯାଇଛି, ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ ବାକ୍ୟର ନିଜମାନଙ୍କ ବୁଝାମଣାରେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟକୁ ଭୁଲ୍‌ଭାବେ ବୁଝିବା ଉପରେ ଆଧାରିତ; ଏବଂ ଆଧୁନିକ ରୋମର ସଠିକ୍ ଅର୍ଥକୁ ଦେଖିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇ, ସେମାନେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ପଶୁ ପରି ସେହି ଏକେ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ବିରୋଧରେ ସେହି ଏକେ ପୋପୀୟ ଧାରଣାମାନଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି।

ଏହି ବର୍ଗର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ଏହି ଚିନ୍ତାବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆଗକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।