ରୋମ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ — ସଂଖ୍ୟା ଦୁଇ

ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଆଧୁନିକ ରୋମ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଶକ୍ତିର ସଠିକ ପରିଚୟ, ଏବଂ ଏହିପରି “ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିବା ଶକ୍ତିର ସଠିକ ପରିଚୟ, ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଓ ପରିତ୍ରାଣସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅଟେ। ଏହା ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଏକ ଅଂଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ପଦ୍ୟରେ “ଦର୍ଶନ” ବୋଲି ବ୍ୟବହୃତ ଶବ୍ଦଟି ସେହି ଏକେ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ, ଯାହାକୁ ସୋଲୋମନ ଚୟନ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ କାହିଁକି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।

ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ପବିତ୍ର ଇତିହାସର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅବଧିଠାରୁ ଅଧିକ ସରାସରିଭାବେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହୁଛନ୍ତି, ଏବଂ “ଦର୍ଶନ” ଅଧିକାର କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସଲୋମୋନଙ୍କ ସତର୍କବାଣୀ ଜୀବନ-ମୃତ୍ୟୁର ଏକ ପ୍ରସ୍ତାବନା ଅଟେ। ସତ୍ୟ ସଦା ବିଭାଜନ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଏବଂ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ସେହି ପଦ୍ୟରେ ଏକ ଏମିତି ଶ୍ରେଣୀ ଅଛି ଯେଉଁମାନେ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ଅଛି ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦପୂର୍ବକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରନ୍ତି। ତଥାପି ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ଯେ, ସଲୋମୋନଙ୍କ ପରାମର୍ଶ “ସତ୍ୟ” ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ବିବାଦର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଛି। ଏହା ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି, କାରଣ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହେଉଛି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଅନୁଭବର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଉଦାହରଣ।

ଆଧୁନିକ ରୋମ ବିଷୟରେ ଯେମାନେ ମୋର ବୁଝାମଣାଠାରୁ ଭିନ୍ନ ବୁଝାମଣା ଧାରଣ କରୁଥାଇପାରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଙ୍ଗୁଠି ତୁଳିବା ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନୁହେଁ। ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଏହା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଯେ, ସଲୋମନ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ସେ “ଜ୍ଞାନୀ” ଏବଂ “ମୂର୍ଖ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। “ମୂର୍ଖ” କୁ “ଦୁଷ୍ଟ” ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି। ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ରେଖାରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି।

ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପରସ୍ପର ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, ଏହି କାରଣରୁ ସୋଲୋମନ ଓ ଦାନିଏଲ ପରସ୍ପର ସହିତ ସମ୍ମତ ଅଟନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ “ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି”କୁ ବୁଝନ୍ତି।

ଦଶମ ପଦଟି ସେହି ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା କୁମାରୀମାନଙ୍କୁ ଛାଣି ପୃଥକ କରେ, ଯେମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ପାଇଛନ୍ତି। ଉଭୟ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଏହି ଛାଣିବା ଓ ପରୀକ୍ଷା କରିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା 1989 ମସିହାରେ ଶେଷକାଳରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧି (ଦର୍ଶନ) କୁ କୁମାରୀମାନେ ବୁଝନ୍ତି କି ନାହିଁ, ତାହାର ଉପରେ ଆଧାରିତ।

ଶେଷ ଦିନମାନରେ “ଶେଷ ସମୟ” 1989 ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ଏଗାରୋତିଏ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାଳିଶରୁ ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋହର ଖୋଲାଗଲା। ସେତେବେଳେ ଏହା ସ୍ଥିର ହେଲା ଯେ, ସେହି ପଦମାନଙ୍କର ବିଷୟ ହେଉଛି ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କର ଶେଷ ଉଦୟ ଓ ପତନ। ସେତେବେଳେ ଏହା ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର ହେଲା ଯେ, ସେହି ପଦମାନଙ୍କରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଉତ୍ତରର ରାଜା ହେଉଛି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ପାପାଳ ଶକ୍ତି। ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶନ କେବେ ମଧ୍ୟ “Modern Rome” ବୋଲି ପଦବଳୀ ବ୍ୟବହାର କରେନାହିଁ। ଏହି ପଦବଳୀଟି ମୋ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ପାପାଳ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ, କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଅନୁସାରେ “modern” ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। Ellen White କେବେ ମଧ୍ୟ “Modern Rome” ବୋଲି ପଦବଳୀ ବ୍ୟବହାର କରିନଥିଲେ।

ଦାନିଏଲ ଏଗାରୋର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ “ଉତ୍ତରର ରାଜା” କାହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ବୋଲି ଅନେକ ଭ୍ରାନ୍ତ ମତ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ସଠିକ ବୁଝାମଣା କେବଳ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକରେ “ଉତ୍ତରର ରାଜା” ପାପାଳ ଶକ୍ତିକୁ ସୂଚିତ କରେ ବୋଲି ଯେ ବୁଝାମଣା, ତାହା ଅନେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସାକ୍ଷ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ଚାଳିଶତମ ପଦ ଆରମ୍ଭରେ 1798 ମସିହାରେ ପାପତ୍ୱ ଏକ ମାରଣାନ୍ତିକ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ; ତାପରେ ଏକଚାଳିଶତମରୁ ତେତାଳିଶତମ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ମାରଣାନ୍ତିକ ଆଘାତର ସୁସ୍ଥତା ସହ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଗତିବିଧିଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଚୁଆଳିଶତମ ପଦ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, ଯାହା ପାପତ୍ୱକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ ଏବଂ ପଞ୍ଚଚାଳିଶତମ ପଦକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପାପାଳ ଶକ୍ତି ତାହାର ଶେଷ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ତକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। 1989 ମସିହାରେ ଯେ ଦର୍ଶନ ମୋହରମୁକ୍ତ ହେଲା, ସେହି ଦର୍ଶନ ହେଉଛି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ପାପାଳ ଶକ୍ତିର ଅନ୍ତିମ ଉଦୟ ଓ ପତନର ଦର୍ଶନ। ସେହି ଦର୍ଶନ ହେଉଛି ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି, ଯାହା ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ନିହିତ ଜ୍ଞାନକୁ ଲୋକମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିବା କିମ୍ବା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାର ଆଧାରରେ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ ଏବଂ ପ୍ରକାଶ କରେ।

ଯେ ଅଧ୍ୟାୟରେ 1989 ମସିହାରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଏକେ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ, “ତୁମ ଜନଙ୍କର ଲୁଟେରାମାନେ,” ଯେମାନେ “ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରନ୍ତି” ଏବଂ ଶେଷରେ “ପତିତ ହୁଅନ୍ତି,” ସେମାନେ ସେହି ପ୍ରତୀକ ଯାହା “ଦର୍ଶନ”କୁ ସ୍ଥାପନ କରେ। ଅନ୍ତିମ ଛାଣନିରେ, ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—“ତୁମ ଜନଙ୍କର ଲୁଟେରାମାନେ” ଭାବରେ କାହାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ସେମାନେ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ପ୍ରତୀକ ଯାହା “ଦର୍ଶନ”କୁ ସ୍ଥାପନ କରେ। ଏହି ଲୁଟେରାମାନେ କି ପାପାସୀୟ ଶକ୍ତି, ନା କି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର?

ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଏକେଇ ପୁସ୍ତକ, ଯାହା ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀରେଖାର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦାନିଏଲ ହେଉଛି ଆରମ୍ଭ, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ହେଉଛି ଶେଷ; ଏବଂ ସେମାନେ ମିଶି 1989 ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟରେ ମୋହରମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ସତ୍ୟର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି।

ଡାନିଏଲ 1989 ମସିହାରେ ଯୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଚାଳିଶରୁ ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଦଗୁଡ଼ିକୁ ଅନମୁଦ୍ରିତ କରିଥିବାବେଳେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ସେହି ସମୟରେ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ହେଉଥିବା ଚୁକ୍ତିଜନମାନଙ୍କୁ ଗଠନ କରୁଥିବା “ଯାଜକମାନେ” କିଏ, ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରକାଶ କରିବା। ହୋଶେୟ ଏହାରେ ଯୋଗ କରେ ଯେ, ଯେମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରକୁ ଗଠନ କରୁଥିବା ଯାଜକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେବେ ନାହିଁ।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକ ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ଯେ ଜ୍ଞାନ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟଜିତ ହୋଇଛି, ସେହି ଜ୍ଞାନ ସେମାନଙ୍କର ତ୍ୟାଗକୁ ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ବନ୍ଦ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ପନ୍ନ କରେ।

ମିଲରାଇଟ୍‌ମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କର ଇତିହାସକୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରୂପେ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଏବଂ ମିଲରାଇଟ୍‌ମାନେ ଓ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶି ହଜାର ମିଶି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନି ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ ଏବଂ ଶେଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଏହି ସମାନାନ୍ତର ଇତିହାସଗୁଡ଼ିକ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏହି ଉଭୟ ଇତିହାସର କାର୍ଯ୍ୟ ଏଲିୟା ଓ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରୂପେ ଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି।

ଏଲିୟା ଏବଂ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା—ଉଭୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ “ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ” ମିଲ୍ଲେରାଇଟ୍ ବାର୍ତ୍ତା ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା।

1989 ମସିହାରେ, ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନ ସହିତ, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ସେହି ଅଂଶ, ଯାହା ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିଲା, ମୁକ୍ତ କରାଗଲା, ଏବଂ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ଦେବଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କର ଏହି କ୍ଷମତା କିମ୍ବା ଅକ୍ଷମତା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା ଯେ, ସେମାନେ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝିବେ କିମ୍ବା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବେ; ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରର ପ୍ରଥମ ପଦକୁ ନେଇଯାଏ, ଯାହା “ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି”କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପରେ “ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସଂପୃକ୍ତ ଘଟଣାବଳୀ”ର ସନ୍ଦେଶ ମୁକ୍ତ କରାଗଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଁଚାଳିଶି ହଜାରଙ୍କ “ଯାଜକ” ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, ସେହି ଅନୁଛେଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ସନ୍ଦେଶକୁ “ବୁଝିବା” ଏବଂ ଘୋଷଣା କରିବା। ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଁଚାଳିଶି ହଜାରଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା, ଯେପରି ମଣିଷମାନଙ୍କୁ “ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସଂପୃକ୍ତ ଗମ୍ଭୀର ଘଟଣାବଳୀ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ” ଜାଗ୍ରୁତ କରାଯାଉ।

ୟୋହନ ବାପ୍ତିସ୍ତା ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଇତିହାସ, ତଥା ମିଲ୍ଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଇତିହାସ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଯୋହନ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉଭୟେ ନିଜମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତିକୁ ସୂଚିତ କରୁଥିବା ବୋଲି ବୁଝିଥିଲେ।

ଯିରୁଶାଲେମର ବିନାଶକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ, ସେହି ଏକେ ବିନାଶ ବିଷୟରେ ଯୋହନ ତର୍କପ୍ରିୟ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ ଆସନ୍ତା ବୋଲି ସତର୍କ କରିଥିଲେ। ଯୀଶୁ ସେହି ବିନାଶକୁ “କ୍ରୋଧ”ର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ଯାହା ସେ ମିଖାଏଲ ଭାବେ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ବାର, ପଦ ଏକରେ ଉଠି ଦାଁଡିବାବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।

ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ସତର୍କବାଣୀ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ସତର୍କବାଣୀ ଏକେ ସତର୍କବାଣୀ ଥିଲା; ଯେପରିକି ମିଲରୀୟମାନଙ୍କର ସତର୍କବାଣୀ ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକେ ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା, ଯାହା ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶି ହଜାର ଘୋଷଣା କରିବେ। ତିନିଜଣ ସାକ୍ଷୀ—ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଏବଂ ମିଲରୀୟମାନେ—ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଜୀବନ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁକୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରୁଥିବା ଏକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଯାହା 1989 ମସିହାରେ ମୁଦ୍ରାଖୋଲା ହୋଇଥିବା ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ସେହି ସମୟରେ ମୁଦ୍ରାଖୋଲା ହୋଇଥିବା ସନ୍ଦେଶଟି ହେଉଛି ଶେଷ ଦିନର ଦର୍ଶନ, ଯାହାକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ବୁଝିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯଦି ସେମାନେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରକୁ ଗଠନ କରୁଥିବା “ଯାଜକ” ହେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଯଦି ସେହି ପ୍ରାର୍ଥୀମାନେ ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ, କିମ୍ବା ମୂର୍ଖ, ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ଯେହିଁ ଦର୍ଶନ, ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ସେମାନେ ଯେପରି ବାରଣ କରନ୍ତି, ସେହି ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ରୋମ ସେହି ଶକ୍ତି, ଯାହା ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କୁ ଲୁଟେ, ଏବଂ ପରେ ପତିତ ହୋଇ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ଆଧୁନିକ ରୋମ ପାପାଳ ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର କି — ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଟି ସେହି ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ଚିହ୍ନଟ କରେ ଯେ ସେହି ପ୍ରାର୍ଥୀମାନେ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀ କିମ୍ବା ମୂର୍ଖ କୁମାରୀ। ଏହି ପରୀକ୍ଷା ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ପରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ସମର୍ଥିତ ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଆଣାଯାଇଛି। ଆଧୁନିକ ରୋମ ବିଷୟଟି କେବଳ ପାପାଳ ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଚୟନର ପ୍ରଶ୍ନ ନୁହେଁ; ଏହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା। ଏହା ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ଯଥାର୍ଥରେ ବୁଝାଗଲେ, ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରୀକୃତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ପ୍ରତିପାଦିତ ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱକୁ ସମାବେଶ କରେ।

ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମଦାତା ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେପରି ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ସମୟର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲା। ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବାଣୀମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା ଭାବରେ, ସତ୍ୟ କିପରି ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ ସେହି ପଦ୍ଧତିକୁ ସଠିକ ଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ସେହି ପ୍ରାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେତେଟା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ, ଆଧୁନିକ ରୋମ କିଏ ତାହା ସମ୍ପର୍କରେ କେବଳ ସଠିକ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀକୁ ଧାରଣ କରିବା ମଧ୍ୟ ସେତେଟା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ। ଆଧୁନିକ ରୋମର ସଠିକ ପରିଚୟକୁ ବିଚାର କରାଯାଉ କିମ୍ବା ସଠିକ ପଦ୍ଧତିର ପ୍ରୟୋଗକୁ ବିଚାର କରାଯାଉ, ପରୀକ୍ଷାର ଏହି ଉଭୟ ଉପାଦାନ ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକରେ ନିହିତ ଅଛି। ଦାନିୟେଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦାନିୟେଲ ଏକ ତିନି-ପଦକ୍ରମିକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ ଗତି କରିଥିଲେ, ଯାହା ଖାଦ୍ୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ପରେ ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷା ଆସିଥିଲା, ଏବଂ ତାହା ପରେ ନେବୁକଦ୍ନେଜର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ହୋଇଥିଲା—ଯିଏ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କର ଏକ ବାଇବେଲୀୟ ପ୍ରତୀକ, ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କର ପାପାଳ ଶକ୍ତି।

“ଦିନମାନଙ୍କର ଶେଷରେ,” ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକ ଭାବେ ସେହି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କୁ ସୂଚାଏ, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ, ଦାନିଏଲ ଏବଂ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ “ତାଙ୍କର ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଯାଦୁକର ଓ ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ଭଲ” ବୋଲି ପାଇଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଖରେ “ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ୱପ୍ନରେ ବୁଝାମଣା” ଥିଲା। ଦାନିଏଲ ସେହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝନ୍ତି, ଯାହା ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଭାବେ, “ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ସେହି ଅଂଶକୁ ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିଲା,” ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ କରିବାବେଳେ, ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା।

ଦାନିଏଲ କେବଳ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଦର୍ଶନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ବୁଝିଥିଲେ ନୁହେଁ, ସେ “ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ୱପ୍ନରେ ବୁଦ୍ଧି” ରଖୁଥିଲେ। ସେ ସେହିମାନଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ଯେମାନେ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପଦ୍ଧତିକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି, କାରଣ ସେହି ପଦ୍ଧତି “ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ୱପ୍ନକୁ” ଏକ ସୁସଂଗତ ସନ୍ଦେଶରେ ଏକତ୍ର କରେ। ଯେ ସନ୍ଦେଶ ସମସ୍ତ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଦର୍ଶନକୁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ରେଖାରେ ଏକତ୍ର କରେ, ସେହି ସନ୍ଦେଶ “ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ” ଚିହ୍ନଟ କରେ। ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଆଧୁନିକ ରୋମ ବୋଲି ପରିଚିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ପ୍ରତୀକ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ, ଯେ ସେହି ଶକ୍ତି ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ଲୁଟେ, ଏବଂ ପତିତ ହୁଏ।

ସେହି ଶକ୍ତି କେବଳ ଠିକ୍ ପଦ୍ଧତିକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ସ୍ଥାପିତ ହୋଇପାରେ। ବାଇବେଲ୍ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପଦ୍ଧତିକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ଏହାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଲୋକ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପଦ୍ଧତିର ଅଂଶ ଥିବା ନିୟମମାନଙ୍କୁ ଭୁଲଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି। ସେହି ନିୟମମାନ ପ୍ରଥମେ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାର୍ବଜନିକ ଅଭିଲେଖରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶେଷ ଦିନର ଜନମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ସତର୍କ କରାଯାଇଛି ଯେ, ଯେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାବାହକ, ସେମାନେ ୱିଲିଆମ୍ ମିଲରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ନିୟମମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିବେ।

ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲର ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚୌଦ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଆରମ୍ଭକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଯୋହନ ବାପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲେ; ଯୋହନ ସେହି ବାର୍ତ୍ତାର ଆରମ୍ଭ ଥିଲେ, ଯାହାର ଶେଷ ଥିଲେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ସରାସରି ଯୋହନ ବାପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଠାରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ସହ ଏକାତ୍ମ କରିଛନ୍ତି। ଯୋହନ ବାର୍ତ୍ତାର ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ କ୍ରୁଶ ପୂର୍ବରୁ ଠିକ୍‌ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପୂର୍ବେ, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀକୁ ନେଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମାତ୍ର ଯୀଶୁ ସେହି ବାର୍ତ୍ତାର ସେହି ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଗ କଲେ, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ଯୋହନ କରିଥିଲେ। ଯୋହନ ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରଥମ (ଅର୍ଥାତ୍ ଆରମ୍ଭିକ) ସତ୍ୟ ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ସେହି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମେଷଶାବକ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କଲେ, ଯିଏ ଜଗତର ପାପକୁ ହରଣ କରନ୍ତି।

ତାପରେ ସେହି ସାଢେ ତିନି ବର୍ଷର ପରୀକ୍ଷାର ଅବଧି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହାର ସମାପ୍ତି କ୍ରୁଶରେ ହେଲା। କ୍ରୁଶର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଯୋହନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇବା ପରେ, ଯୀଶୁ ତାହାପରେ ଯୋହନଙ୍କର ସେହି ପ୍ରଥମ ବକ୍ତବ୍ୟକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ପାନିଅମ୍‌ର ନାମ କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀ ଥିଲା, ଏବଂ ପାନିଅମ୍‌ ଦାନିୟେଲ ୧୧ ଅଧ୍ୟାୟର ଚଉଦ ପଦ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦରେ ସ୍ୱରୂପେ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ, ଯେଠାରେ ତୁମ ଜନମାନଙ୍କର ଲୁଟେରାମାନେ—ଯେମାନେ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି—ପରିଚିତ କରାଯାଇଛନ୍ତି। ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ପ୍ରେରିତ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଆରମ୍ଭର ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା ଯାହା ମିଲେରୀୟ ସନ୍ଦେଶର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା ମିଲରଙ୍କ ନିୟମମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଶେଷକାଳରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ଯୋହନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଉପରେ ନିର୍ମିତ ଓ ତାହାକୁ ବିସ୍ତାରିତ କରିଥିଲା, ତିନି ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶର ଶେଷକାଳୀନ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଦର୍ଶାଇଥିଲା; ଅର୍ଥାତ୍, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଯାହା ମିଲରଙ୍କ ନିୟମମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି”ର ପଦ୍ଧତି ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚେ, ସେତେବେଳେ ମିଲରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶରେ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ବିବରଣୀମାନଙ୍କୁ ସମେଟିଥାଏ।

ଯେ ପ୍ରତୀକ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, ତାହାକୁ ଆଧୁନିକ ରୋମର ପ୍ରତୀକ ସହ ଭୁଲଭାବେ ବୁଝିବା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଇତିହାସରେ କ୍ରୁଶର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିବାମାନଙ୍କ ସହ ସମାନାନ୍ତର ରଖେ। ଆମେ ଏହା ଜାଣିବାକୁ ପାଉଁ ଯେ, ଯେହୁଦୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଯୋହନ ବାପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରୁ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେହି କାମ କରିଥିବା ସେହି ଯେହୁଦୀମାନଙ୍କର ଇତିହାସ, ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିବାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ମିଲେରୀୟମାନେ “ତୁମ ପ୍ରଜାର ଲୁଟେରାମାନେ”ଙ୍କୁ, ଯାହାକୁ ପରେ ମୁଁ “ଆଧୁନିକ ରୋମ” ବୋଲି ଶବ୍ଦବଦ୍ଧ କରିଥିଲି, ପାପାଳ ଶକ୍ତି ବୋଲି ପରିଚିତ କରିଥିଲେ।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ବିଚାରଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।