ଗତ ଲେଖାରେ ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କର ନିମ୍ନଲିଖିତ ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲୁ।
ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସାବଧାନ ରୁହ; ସେମାନେ ଭେଡ଼ାର ବେଶ ପିନ୍ଧି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ସେମାନେ ଲୁଟେଇଆ ବଘ। ସେମାନଙ୍କ ଫଳଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବ। କଣ୍ଟାଗଛରୁ କି ଲୋକେ ଦ୍ରାକ୍ଷା ଚିନନ୍ତି, କିମ୍ବା ଝାଡ଼ିଗଛରୁ ଡିମ୍ବିରି? ସେହିପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭଲ ଗଛ ଭଲ ଫଳ ଧାରଣ କରେ; କିନ୍ତୁ ଖରାପ ଗଛ ଖରାପ ଫଳ ଧାରଣ କରେ। ଭଲ ଗଛ ଖରାପ ଫଳ ଧାରଣ କରିପାରେ ନାହିଁ, ଓ ଖରାପ ଗଛ ଭଲ ଫଳ ଧାରଣ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଯେକୌଣସି ଗଛ ଭଲ ଫଳ ଧାରଣ କରେ ନାହିଁ, ସେହି ଗଛ କାଟି ଅଗ୍ନିରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯାଏ। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ଫଳଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବ। ଯେମାନେ ମୋତେ, ‘ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଭୁ,’ ବୋଲନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ମୋର ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ସେହିଜଣ ପ୍ରବେଶ କରିବ। ସେହି ଦିନରେ ଅନେକେ ମୋତେ କହିବେ, ‘ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଭୁ, ଆମେ କି ତୁମ ନାମରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିନଥିଲୁ? ଏବଂ ତୁମ ନାମରେ ଭୂତମାନଙ୍କୁ କାଢ଼ିଦେଇନଥିଲୁ? ଏବଂ ତୁମ ନାମରେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିନଥିଲୁ?’ ତାହାପରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିବି, ‘ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଜାଣିନଥିଲି; ହେ ଅଧର୍ମକାରୀମାନେ, ମୋ ପାଖରୁ ଦୂରେ ଯାଅ।’ ତେଣୁ ଯେକେହି ମୋର ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରେ, ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ସେହି ଜ୍ଞାନୀ ମଣିଷଙ୍କ ସହିତ ତୁଳନା କରିବି, ଯିଏ ନିଜ ଘରକୁ ପାହାଡ଼ଶିଳା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କଲା; ବର୍ଷା ପଡ଼ିଲା, ବନ୍ୟାଜଳ ଆସିଲା, ପବନ ବହିଲା ଏବଂ ସେହି ଘର ଉପରେ ଆଘାତ କଲା; ତଥାପି ସେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିଲା ନାହିଁ, କାରଣ ତାହାର ଭିତ୍ତି ପାହାଡ଼ଶିଳା ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିଲା। ଏବଂ ଯେକେହି ମୋର ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଏକ ମୂର୍ଖ ମଣିଷଙ୍କ ସହିତ ତୁଳିତ ହେବ, ଯିଏ ନିଜ ଘରକୁ ବାଲି ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କଲା; ବର୍ଷା ପଡ଼ିଲା, ବନ୍ୟାଜଳ ଆସିଲା, ପବନ ବହିଲା ଏବଂ ସେହି ଘର ଉପରେ ଆଘାତ କଲା; ଏବଂ ସେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିଲା; ତାହାର ପତନ ବହୁତ ବଡ଼ ହେଲା। ମାଥିଉ 7:15–27.
1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହ ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଦ୍ୱାରା ବାଲି ଉପରେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ଭିତ୍ତି ନିର୍ମାଣର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ବାଲି ଅର୍ଥ ସର୍ବତ୍ର ସତ୍ୟର ଶିଳାର ବିପରୀତରେ ବହୁତ୍ୱବାଦର ଶୟତାନୀ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସର୍ବତ୍ର ସତ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ, ଏବଂ ହବକ୍କୁକଙ୍କ ଦୁଇଟି ପବିତ୍ର ଚାର୍ଟରେ ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, ଯାହାକୁ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ କ୍ରମେ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଆସିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ବାଇବେଲରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିରୀକୃତ। ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସର୍ବତ୍ର।
“ଶତ୍ରୁ ଆମ ଭାଇମାନେ ଓ ଭଉଣୀମାନଙ୍କର ମନକୁ ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଠିଆ ରହିପାରିବା ପାଇଁ ଜନଗଣଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଭ୍ରମିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ତାହାର କୁତର୍କମାନେ ଏହି ସମୟର ବିପଦ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ମନକୁ ଦୂରେ ନେଇଯିବା ପାଇଁ ଗଢ଼ାଯାଇଛି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋହନଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଥିବା ଆଲୋକକୁ ସେମାନେ ଅତ୍ୟଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟର ବୋଲି ଗଣନା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି ଯେ, ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଘଟଣାବଳୀ ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱର ନୁହେଁ। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଉତ୍ସର ସତ୍ୟକୁ ନିର୍ବଳ କରିଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ବିଜ୍ଞାନ ଦେଇ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅତୀତ ଅନୁଭବରୁ ବଞ୍ଚିତ କରନ୍ତି। ‘ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି: ତୁମେ ପଥମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ଦେଖ, ଏବଂ ପୁରୁଣା ପଥଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ପଚାର— କେଉଁଠି ଭଲ ପଥ ଅଛି; ଏବଂ ସେହି ପଥରେ ଚାଲ।’ [Jeremiah 6:16.]”
“ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ଭିତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ—ଯେଭିତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଆମର କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭରେ ବଚନର ପ୍ରାର୍ଥନାମୟ ଅଧ୍ୟୟନ ଏବଂ ପ୍ରକାଶନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା—କେହି ଉପାଡ଼ି ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ନ କରୁନ୍ତୁ। ଏହି ଭିତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଆମେ ପଚାଶ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ନିର୍ମାଣ କରୁଛୁ। ଲୋକମାନେ ଧାରଣା କରିପାରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଏକ ନୂତନ ପଥ ଖୋଜି ପାଇଛନ୍ତି, ଯେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ଭିତ୍ତିଠାରୁ ଅଧିକ ଦୃଢ଼ ଭିତ୍ତି ସେମାନେ ପକାଇପାରିବେ; କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ମହା ଭ୍ରମ। ‘ଯେ ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଅଛି, ତାହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭିତ୍ତି କେହି ପକାଇପାରେ ନାହିଁ।’ [1 Corinthians 3:11.] ଅତୀତରେ, ଅନେକେ ଏକ ନୂତନ ବିଶ୍ୱାସ ଗଢ଼ିବାକୁ, ନୂତନ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ନିର୍ମାଣ କେତେଦିନ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲା? ଶୀଘ୍ରେ ତାହା ଧସି ପଡ଼ିଲା; କାରଣ ତାହା ଶିଳା ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇନଥିଲା।” Testimonies, volume 8, 296–297.
2001 ମସିହାର ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11 ଆସିପହଞ୍ଚିଲାବେଳେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ବର୍ଷାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
“ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ଦେବଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିବାକୁ ଯାଉଛି। ଜଣେ ପ୍ରବଳ ଦୂତ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହେବ।” Review and Herald, April 21, 1891.
ଯେତେବେଳେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ସହରର ମହାନ ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୋଟିଏ ସ୍ପର୍ଶରେ ଭୂମିସାତ କରାଯାଇଲା, ସେତେବେଳେ ଶେଷ ବର୍ଷା ଛିଟିକିବା ଆରମ୍ଭ କଲା। ଯେତେବେଳେ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ଆସିଲା, ସେତେବେଳେ ପାପାସତ୍ତାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କର ବନ୍ୟାଦ୍ୱାର ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଲା।
“ଏହି ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଧର୍ମର ସମୟରେ, ଯେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚଗୁଡ଼ିକ ‘ପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି’କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ। ସେମାନେ ଜଗତ ସହିତ ଏକୀଭୂତ ହେବେ। ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ସେମାନଙ୍କର ବିଚ୍ଛେଦରେ, ସେମାନେ ଅସତ୍ୟତା ଓ ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ଧର୍ମତ୍ୟାଗକୁ ଜାତିର ଆଇନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ। ସେମାନେ ଦେଶର ଶାସକମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇବେ, ଯେପରି ସେହି ପାପପୁରୁଷଙ୍କ ହାରାଇଥିବା ପ୍ରାଧାନ୍ୟକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ ହେଉ, ଯିଏ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ବସି ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ରୋମାନ କାଥଲିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ରାଜ୍ୟର ସୁରକ୍ଷା ଅଧୀନରେ ନିଆଯିବ। ବାଇବେଲ ସତ୍ୟର ପ୍ରତିବାଦକୁ ସେମାନେ ଆଉ ସହିବେ ନାହିଁ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ନିଜ ଜୀବନର ନିୟମ କରିନାହାନ୍ତି।” Review and Herald, December 21, 1897.
ପ୍ୟାଟ୍ରିଅଟ୍ ଆକ୍ଟ ରୋମାନ୍ କାଥଲିକ୍ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକର ସୁରକ୍ଷାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା କ୍ରମେ ସିଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଏ। ୨୦୦୧ ସାଲର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ ତାରିଖରେ, ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଚାରି ପବନ ବହିବା ଆରମ୍ଭ କଲା।
“ଦୂତମାନେ ଚାରି ପବନକୁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଏମିତି ଜଣେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ଅଶ୍ୱରୂପେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି, ଯେ ସେ ବନ୍ଧନ ଛିଣ୍ଡି ବାହାରି ପଡ଼ି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ଉପରେ ଦୌଡ଼ିଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଏବଂ ନିଜ ପଥରେ ବିନାଶ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ବହନ କରୁଛି।”
“ଆମେ କି ନିତ୍ୟ ଲୋକର ସୀମାନ୍ତରେ ଥିଲେମଧ୍ୟ ଶୁଇ ରହିବୁ? ଆମେ କି ଜଡ଼, ଶୀତଳ ଓ ମୃତସଦୃଶ ହେଇ ରହିବୁ? ହାୟ, ଯଦି ଆମର ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ପ୍ରାଣଶ୍ୱାସ ତାଙ୍କର ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଫୁଙ୍କାଯାଇଥାନ୍ତା, ଯେପରି ସେମାନେ ନିଜ ପାଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ବଞ୍ଚିଉଠନ୍ତେ। ଆମେ ଦେଖିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ଯେ ପଥଟି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ଦ୍ୱାରଟି କଠିନ। କିନ୍ତୁ ଯେପରି ଆମେ ସେହି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ପ୍ରବେଶ କରୁ, ତାହାର ପ୍ରସ୍ତାର ଅସୀମ।” Manuscript Releases, volume 20, 217.
ବର୍ଷା, ପବନ ଓ ବନ୍ୟା ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୧ ରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା, ଏବଂ ଲାଓଦିକିୟ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚର ପରୀକ୍ଷା ହେଲା, ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବାପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଯେପରି ୧୧ ଅଗଷ୍ଟ ୧୮୪୦ ଠାରୁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କର ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସମୟବିନ୍ଦୁଠାରୁ ୧୮ ଜୁଲାଇ ୨୦୨୦ ର ବିଦ୍ରୋହୀ ପୂର୍ବାନୁମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଲାଓଦିକିୟ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଗୃହ କ୍ରମେ ପତନ ହେଉଥିଲା, ଯେପରି ନିଶ୍ଚିତଭାବେ ଶୂଳବିଦ୍ଧତା ପୂର୍ବରୁ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଉଜାଡ଼ ବୋଲି ଘୋଷିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଯେପରି ୧୯ ଏପ୍ରିଲ ୧୮୪୪ ର ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ସମୟରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ତାହା ପରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଲାଓଦିକିଆ ଆନ୍ଦୋଳନ ତାହାର ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏବଂ 2001 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11 ତାରିଖରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ପରୀକ୍ଷା ପରି, କୁମାରୀମାନଙ୍କୁ ପୁରୁଣା ପଥମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଗଲା; ସେହି ପଥମାନେ କେବଳ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ମିଲେରୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଭିତ୍ତିମୂଳ ସତ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ, ବରଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନର ମଧ୍ୟ ଭିତ୍ତିମୂଳ ସତ୍ୟମାନେ ଥିଲେ।
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସେହି ମୌଳିକ ସତ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନର ପ୍ରତୀକ ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସଲନୀକୀୟ ପୁସ୍ତକରେ ପାଉଲ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିବା ସନ୍ଦେଶ। ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “ନିତ୍ୟ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ଥେସଲନୀକୀୟଙ୍କ ପାଠ୍ୟଖଣ୍ଡରେ ହିଁ ୱିଲିଅମ୍ ମିଲର ଏହା ବୁଝିଥିଲେ ଯେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “ନିତ୍ୟ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିବାଦିନ ପୌରାଣିକ ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “ନିତ୍ୟ” ବୋଲି ଯାହା ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ତାହାର ପରିଭାଷାକୁ ନେଇ ଅନେକ ପୁସ୍ତକ ରଚିତ ହୋଇଛି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ; ତଥାପି ଯଦି ଆପଣ ଏହାକୁ ସଠିକ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିବା କୌଣସି ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦଙ୍କ ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟାଲୋଚନା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତେବେ John W. Peters ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ The Mystery of the Daily ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ। ଏହି ଲେଖାରେ ମୁଁ “ନିତ୍ୟ”ର ସେହି ପ୍ରାଙ୍ଗଣକୁ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ। “ନିତ୍ୟ” ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ କିଏ, କ’ଣ ଏବଂ କାହିଁକି—ଏହାର ଇତିହାସକୁ ଆବରଣ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁସ୍ତକମାନେ ମଧ୍ୟ ରହିଛନ୍ତି, ଯାହା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲାଓଡିସିୟ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା।
“ଦୈନିକ” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦର ସଂଜ୍ଞା, ଏବଂ 1901 ମସିହାରେ ଗୁରୁତର ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା “ଦୈନିକ”ର ମୌଳିକ ସତ୍ୟବିରୋଧୀ ବିଦ୍ରୋହର ଇତିହାସ, ହବକ୍କୁକଙ୍କ ତାଲିକାମାନଙ୍କରେ ଏବଂ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମ୍ପ୍ରତିକ ପ୍ରବନ୍ଧମାନଙ୍କରେ ପୁନଃପୁନି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି।
ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧରେ ମୁଁ “ଦୈନିକ” ବିଷୟର ଧ୍ୟାନକୁ ରୋମର ପ୍ରତୀକ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଏବଂ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ରଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି। ଯେମାନେ ସତ୍ୟସାରରେ ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନୀର ଅଧିକାରକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ “ଦୈନିକ” ବିଷୟର ସଠିକ ବୁଝାମଣା କ’ଣ ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ କେବଳ ନିମ୍ନଲିଖିତ ପାଠ୍ୟକୁ ପଢ଼ିବା ମାତ୍ର ଆବଶ୍ୟକ।
“ତାପରେ ମୁଁ ‘ଦୈନିକ’ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦେଖିଲି ଯେ, ‘ବଳିଦାନ’ ଶବ୍ଦଟି ମାନବୀୟ ପ୍ରଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ପାଠ୍ୟର ଅଂଶ ନୁହେଁ; ଏବଂ ନ୍ୟାୟର ଘଣ୍ଟାର ଆହ୍ୱାନ ଯେଉଁମାନେ ଦେଇଥିଲେ, ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହାର ସଠିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦେଇଥିଲେ। 1844 ପୂର୍ବରୁ, ଯେତେବେଳେ ଐକ୍ୟ ଥିଲା, ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ‘ଦୈନିକ’ ବିଷୟରେ ସଠିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରେ ଏକମତ ଥିଲେ; କିନ୍ତୁ 1844 ପରେ, ଏହି ବିଭ୍ରାନ୍ତିରେ, ଅନ୍ୟ ମତଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା, ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର ଓ ବିଭ୍ରାନ୍ତି ତାହାର ପରିଣାମ ହେଲା।” Review and Herald, November 1, 1850.
“ନିତ୍ୟ” ବିଷୟରେ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ ବୁଝାମଣାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ମାନେ, ଏକେ ସମୟରେ, ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଲେଖନୀର ଅଧିକାରକୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା; କାରଣ ସେ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ “ଯେମାନେ ବିଚାର ଘଣ୍ଟାର ଘୋଷଣା ଦେଇଥିଲେ, ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସଠିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦେଇଥିଲେ।” ସେହିପରି ସେଙ୍କୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ “ନିତ୍ୟ” ବିଷୟରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମତାମତ “ଅନ୍ଧକାର ଓ ବିଭ୍ରାନ୍ତି” ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଗୁଣଲକ୍ଷଣ ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସଲନୀକୀୟ ପତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାବେଳେ ମିଲର “ନିତ୍ୟ”କୁ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ।
“ମୁଁ ପଢ଼ି ଚାଲିଲି, ଏବଂ ଏହା [ନିତ୍ୟ] ଦାନିଏଲ୍ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ମିଳିଲା ନାହିଁ। ତାପରେ ମୁଁ [ଏକ କନକର୍ଡାନ୍ସର ସାହାଯ୍ୟରେ] ସେହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ନେଲି, ଯେଗୁଡ଼ିକ ଏହା ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିଲା, ‘ହଟାଇ ଦେବା;’ ସେ ନିତ୍ୟକୁ ହଟାଇ ଦେବ; ‘ଯେ ସମୟରୁ ନିତ୍ୟକୁ ହଟାଇ ଦିଆଯିବ,’ ଇତ୍ୟାଦି। ମୁଁ ପଢ଼ି ଚାଲିଲି, ଏବଂ ଭାବିଲି ଯେ, ଏହି ପାଠ୍ୟରେ ମୁଁ କୌଣସି ଆଲୋକ ପାଇବି ନାହିଁ; ଶେଷରେ ମୁଁ ୨ ଥେସଲନୀକୀୟ ୨:୭, ୮ କାଛକୁ ଆସିଲି। ‘କାରଣ ଅଧର୍ମର ଗୁପ୍ତ ଶକ୍ତି ଏବେଠାରୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି; କେବଳ ଯିଏ ଏବେ ବାଧା ଦେଉଛି, ସେ ବାଧା ଦେଇ ଯାଇବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ପଥରୁ ହଟାଇ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ତାହାପରେ ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ,’ ଇତ୍ୟାଦି। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ସେହି ପାଠ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲି, ଓହ୍, ସତ୍ୟ କେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ଗୌରବମୟ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା! ସେଠି ଅଛି! ସେହିଟାହିଁ ନିତ୍ୟ! ଭଲ, ଏବେ, ପାଉଲ୍ ‘ଯିଏ ଏବେ ବାଧା ଦେଉଛି,’ କିମ୍ବା ବିଘ୍ନ କରୁଛି, ବୋଲି କ’ଣ ଅର୍ଥ କରୁଛନ୍ତି? ‘ପାପର ମଣିଷ’ ଏବଂ ‘ସେହି ଦୁଷ୍ଟ’ ଦ୍ୱାରା ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ ବୁଝାଯାଇଛି। ଭଲ, ତେବେ କ’ଣ ଅଛି ଯାହା ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାରୁ ବାଧା ଦେଉଛି? କାହିଁକି, ସେହିଟା ପୌତ୍ତଳିକତା; ଭଲ, ତେବେ, ‘ନିତ୍ୟ’ ନିଶ୍ଚୟ ପୌତ୍ତଳିକତାକୁ ଅର୍ଥ କରିବ।” —William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.
ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଲାଓଡିସୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ମିଲର ଏବଂ ଯେମାନେ ବିଚାର ଘଣ୍ଟାର ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଯଥାର୍ଥ ବୁଝାମଣାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ଧର୍ମଭ୍ରଷ୍ଟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା ଯେ “ନିତ୍ୟ” ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପବିତ୍ରାଳୟ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ବୁଝାମଣା ଅନେକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଥହୀନ, କିନ୍ତୁ ଏହା କେବଳ ଭ୍ରାନ୍ତ ହେବାରୁ ଅଧିକ, ଏହା ଏହି ଦାବି କରେ ଯେ ଏକ ଶୈତାନୀୟ ପ୍ରତୀକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।
“ଏହିପରି, ଯଦ୍ୟପି ଅଜଗରଟି ପ୍ରଥମତଃ ଶୟତାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ତଥାପି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଥରେ ଏହା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।” The Great Controversy, 439.
ମିଲର “ଦୈନିକ”କୁ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅଜଗର ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦରୁ ଏହି ଧାରଣାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା ଯେ, ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରାଳୟ ସେବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। “ଦୈନିକ”କୁ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଭାବେ ମିଲରଙ୍କ ଚିହ୍ନଟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା, ଯାହା ହବକ୍କୂକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ପୂରଣ ଥିବା ଉଭୟ ପବିତ୍ର ଚାର୍ଟ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଏହିପରି, ଏହା ଏକ ଭିତ୍ତିମୂଳକ ସତ୍ୟର ଅସ୍ୱୀକାର, ଯେପରିକି ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର ସାତ ସମୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇଥିଲା।
“ନିତ୍ୟ” ପୌରାଣିକ ରୋମଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ବୋଲି ଯେ ସତ୍ୟ, ତାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଅଧିକାରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା। ସାତାନଙ୍କ ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିବା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସାତାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିବା ସହ ସମାନାନ୍ତର।
“ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ଯିହୂଦୀ ଜନତା ଅକ୍ଷମ୍ୟ ପାପ କରିଥିଲେ; ଏବଂ କୃପାର ଆମନ୍ତ୍ରଣକୁ ନାକଚ କରି ଆମେ ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକେ ଭୁଲ କରିପାରୁ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତାଙ୍କର ନିଯୁକ୍ତ ଦୂତମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁ, ଏବଂ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଶୈତାନଙ୍କ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣୁ, ଯେମାନେ ଆତ୍ମାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଠାରୁ ଦୂରେ ଟାଣିନେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଜୀବନର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁ ଏବଂ ଶୈତାନର ସମାଜସଭାର ସମ୍ମୁଖରେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କରୁ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ଏହା କରୁଥାଏ, ସେ କୌଣସି ଆଶା କିମ୍ବା କ୍ଷମା ପାଇପାରିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଶେଷରେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ପୁନର୍ମିଳନ ହେବାର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାକୁ ହରାଇଦେବ।” The Desire of Ages, 324.
ଯେତେବେଳେ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ “ଦୈନିକ” ଏବଂ ସାତ କାଳ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମୂଳଭୂତ ବୁଝାମଣାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲା, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ କେବଳ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାର ଅଧିକାର ଏବଂ ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ; ଯିଏ ଦୂତ ଗାବ୍ରିଏଲ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ସେହି ବୁଝାମଣାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥିଲେ।
“ଯିଏ ବାଇବେଲ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିନଥିଲା ସେହି ଜଣେ କୃଷକଙ୍କ ହୃଦୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ, ତାଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ପରିଚାଳିତ କରିବା ପାଇଁ, ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇଥିଲେ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ସେହି ଚୟିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନି ସନ୍ଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାକୁ ପରିଚାଳନା କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଯେଭଳି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଅନ୍ଧକାରମୟ ଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କ ବୁଝାମଣି ପାଇଁ ଉଦ୍ଘାଟିତ କରିବା ପାଇଁ। ସତ୍ୟର ଶୃଙ୍ଖଳାର ଆରମ୍ଭ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ପରେ ପରେ ଗୋଟିଏ କଡ଼ିର ପଛରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ କଡ଼ି ଖୋଜିବାକୁ ପରିଚାଳିତ ହେଲେ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରଶଂସାସହିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ନିହାରିଲେ। ସେ ସେଠାରେ ସତ୍ୟର ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଖଳା ଦେଖିଲେ। ଯେହି ବାକ୍ୟକୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରେରିତ ନୁହେଁ ବୋଲି ମନେ କରୁଥିଲେ, ସେହି ବାକ୍ୟ ଏବେ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସମ୍ମୁଖରେ ତାହାର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ମହିମାରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲା। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ପବିତ୍ରଶାସ୍ତ୍ରର ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଅନ୍ୟ ଅଂଶକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ତାଙ୍କ ବୁଝାମଣି ପାଇଁ ବନ୍ଦ ହୁଏ, ସେ ବାକ୍ୟର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ଏହାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବା ଅର୍ଥକୁ ଖୋଜି ପାଇଥିଲେ। ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ବାକ୍ୟକୁ ଆନନ୍ଦସହିତ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଓ ଭକ୍ତିଭାବସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।” Early Writings, 230.
“ତାଙ୍କ ଦୂତ” ବୋଲିଥିବା ପ୍ରୟୋଗଟି ଦୂତ ଗବ୍ରିଏଲଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ଦୂତଙ୍କ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ—‘ମୁଁ ଗବ୍ରୀଏଲ; ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦାଁଡ଼ି ରହେ’—ଏହା ପ୍ରକାଶ କରେ ଯେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସଭାମଣ୍ଡପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ସମ୍ମାନର ଏକ ପଦ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଖକୁ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ସେ କହିଥିଲେ, ‘ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକରେ ମୋ ସହିତ ଦୃଢ଼ଭାବେ ରହୁଥିବା ତୁମମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ମୀଖାଏଲ [ଖ୍ରୀଷ୍ଟ] ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ନାହିଁ।’ ଦାନିଏଲ 10:21। ଗବ୍ରୀଏଲଙ୍କ ବିଷୟରେ ଉଦ୍ଧାରକ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟରେ କହନ୍ତି, ଯେ ‘ସେ ତାହାଙ୍କ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ସେବକ ଯୋହନଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇ ସଙ୍କେତରେ ଜଣାଇଲେ।’ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ 1:1।” The Desire of Ages, 99.
ଏକ ଶୈତାନୀ ପ୍ରତୀକକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିବା କେବଳ ଅକ୍ଷମ୍ୟ ପାପ ସହିତ ଏକ ସମାନାନ୍ତର ନୁହେଁ, ବରଂ ଅକ୍ଷମ୍ୟ ପାପ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରେରଣ କରୁଥିବା ଦୂତମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ତେବେ “ଦୈନିକ” ଅକ୍ଷମ୍ୟ ପାପର ପ୍ରତୀକରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ବୁଝାଯାଏ ଯେ “ମନୋନୀତ ବ୍ୟକ୍ତି,” ଉଇଲିଆମ୍ ମିଲର୍, ସେହି ସତ୍ୟର ସଠିକ୍ ବୁଝାମଣା ପାଇଁ ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀକାଳରେ ଯେତେବେଳେ ତାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଗଲା, ସେଥି ନିଜେ ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସ୍ସଲୋନୀୟକୀୟ ପତ୍ର ସହିତ ମେଳ ଖାଏ, ଯାହା ସେହି ଶାସ୍ତ୍ରଖଣ୍ଡ ଯେଉଁଠାରେ ମିଲର୍ ତାଙ୍କ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ। ସେହି ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା, ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ ନ କରିବାର ପ୍ରମାଣ, ଏବଂ ସେହି ବିଦ୍ରୋହ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଅପସାରଣ ଓ ଶୈତାନଙ୍କ ଅପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ହସ୍ତାନ୍ତରକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯାହାକୁ ପାଉଲ “ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି।
ଯେପରି “ତୁମ ଜନଙ୍କର ଡାକୁମାନେ”, ଯେମାନେ “ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି”, ସେହିପରି “ନିତ୍ୟ” ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସଲନିକୀୟମାନଙ୍କ ପତ୍ରର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ, ପୌଲ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଏହାର ପ୍ରମାଣ ଯେ, ଯେମାନେ ଏପରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରୁନାହାନ୍ତି। କାରଣ ସେମାନେ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରୁନାହାନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଲେଖାରେ ପୂର୍ବରୁ ଉଦ୍ଧୃତ ପ୍ରେରିତ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି ଯେ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉଣ୍ଡାଳନ ସମୟରେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ ନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ଆସେ। ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ତେଲ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି।
ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ସେହି ଐତିହାସିକ କାଳରେ ଢାଳି ଦିଆଯାଉଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ 2001 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11 ଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାରୀୟ ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମୟର ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷାକାଳରେ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହୋଇଥିବା ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ ଯେମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଅପସାରିତ ହେଉଛନ୍ତି। ପୂର୍ବରୁ ଉଦ୍ଧୃତ ଏକ ଅଂଶକୁ ପୁନରୁକ୍ତ କରି:
“ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ନିବଦ୍ଧ କରି, ସେହି ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତି ଏହିପରି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯେମାନେ ‘ଉଦ୍ଧାର ପାଇବା ପାଇଁ ସତ୍ୟର ପ୍ରେମ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ,’ ‘ଏହି କାରଣରୁ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମ ପଠାଇବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ; ଯେପରି ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଅଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିବା ସମସ୍ତେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ।’ ସେମାନେ ଯେପରି ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଶିକ୍ଷାମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ପଛେଇ ନେନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ଭ୍ରମମାନଙ୍କ ହାତରେ ଛାଡ଼ି ଦେନ୍ତି ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।” Early Writings, 46.
ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ଦାନିଏଲ୍ ଶିଖାଉଛନ୍ତି ଯେ ଶେଷ ଦିନମାନରେ, ତୁମ ଜନଙ୍କ ଲୁଟେରାମାନେ, (ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ) ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ସେହି ଲୁଟେରାମାନେ “ଦୈନିକ” ବୋଲି ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି। ସୋଲୋମନ୍ ଶିଖାଉଛନ୍ତି ଯେ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଦର୍ଶନ ନାହିଁ, ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ନଗ୍ନ ହୋଇଯାନ୍ତି। ନଗ୍ନ କରାଯିବା ମାନେ ଲାଓଦିକିୟ ହେବା, ଏବଂ ଜଣେ ଲାଓଦିକିୟ ହେଉଛନ୍ତି ଜଣେ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀ।
“ମୁର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କଳିସିଆର ଅବସ୍ଥାକୁ ମଧ୍ୟ ଲାଓଦିକିଆର ଅବସ୍ଥା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।” Review and Herald, August 19, 1890.
ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ସନ୍ଦେଶ ଆସିବାବେଳେ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀ ହେବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ଯାହାକି ଯୋହନ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଷୋଳଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ “ତୁମର ନିର୍ବସ୍ତ୍ରତାର ଲଜ୍ଜା” ବୋଲି ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା। ଷଷ୍ଠ ମହାମାରୀ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯୋହନଙ୍କର ଏହି ସତର୍କବାଣୀ ଅଜଗର, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କର ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ ସହ ସମ୍ପର୍କିତ; ଯେଉଁମାନେ 1989 ଠାରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆର୍ମାଗେଡନ ଦିଗକୁ ନେଇଯିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସ୍ସଲୋନୀକୀୟମାନଙ୍କ ପତ୍ରରେ ପୌଳଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ ଯେ ଦାନିଏଲ୍ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା “ନିତ୍ୟ” ବୋଲି ପୌରାଣିକ ରୋମଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି; ବରଂ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ପୌରାଣିକ ରୋମ ଓ ପାପାଳ ରୋମଙ୍କ ମଧ୍ୟର ସମ୍ପର୍କକୁ ଜୋର ଦେଇ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି। ପୌରାଣିକ ରୋମ ୫୩୮ ମସିହାରେ ପାପର ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନରେ ଆସିବାରୁ ରୋକି ରଖିଥିଲା (ଅଟକାଇ ରଖୁଥିଲା)। ପୌରାଣିକ ରୋମ ହଟିଯାଇବା ପରେ, ତାହା ପରେ “ଅଧର୍ମର ରହସ୍ୟ,” “ସେହି ଦୁଷ୍ଟ,” ଯିଏ ରୋମର ପୋପ, ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୌଳ ପୌରାଣିକ ଓ ପାପାଳ ରୋମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଶିକ୍ଷାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା।
କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ କେହି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ ନ କରୁନ୍ତୁ; କାରଣ ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମଚ୍ୟୁତି ଘଟିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ପାପର ସେହି ମଣିଷ, ବିନାଶର ପୁତ୍ର, ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଦିନ ଆସିବ ନାହିଁ; ସେ ଏମିତି ଜଣେ, ଯେ ନିଜକୁ ବିରୋଧ କରେ ଏବଂ ଯାହାକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ କିମ୍ବା ଯାହାର ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେ ସବୁରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରେ; ଏପରିଭାବେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଈଶ୍ୱରରୂପେ ବସି ନିଜେ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରେ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବାବେଳେ ମୁଁ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲି, ଏହା କି ତୁମ୍ଭମାନେ ସ୍ମରଣ କରୁନାହଁ? ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମ୍ଭମାନେ ଜାଣୁଛ, କେଉଁ ବସ୍ତୁ ତାହାକୁ ନିବାରଣ କରୁଛି, ଯେପରି ସେ ନିଜ ସମୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। କାରଣ ଅଧର୍ମର ରହସ୍ୟ ଏବେଠାରୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି; କେବଳ ଯିଏ ଏବେ ନିବାରଣ କରୁଛନ୍ତି, ସେ ମାର୍ଗରୁ ସରାଯାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା କରିବେ। ଏବଂ ତାହା ପରେ ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ଯାହାକୁ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ମୁଖର ଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ନାଶ କରିବେ ଏବଂ ନିଜ ଆଗମନର ତେଜସ୍ୱିତାଦ୍ୱାରା ସମୂଳେ ବିନଶ୍ଟ କରିବେ; ସେହି ଜଣଙ୍କ ଆଗମନ ଶୟତାନର କାର୍ଯ୍ୟାନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି, ଚିହ୍ନ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ଏବଂ ବିନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧର୍ମର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଭ୍ରମକାରୀତା ସହିତ ହେବ; କାରଣ ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବା ପାଇଁ ସତ୍ୟପ୍ରତି ପ୍ରେମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମ ପଠାଇବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ; ଯେପରି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସମସ୍ତେ, ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଅଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ, ଦଣ୍ଡିତ ହେଉନ୍ତୁ। 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:3–12.
ଏହି ଶେଷ-ଦିନର ଲୋକମାନେ କାହିଁକି “ଦଣ୍ଡିତ” ହୁଅନ୍ତି? ସେମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି “ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ” ପ୍ରେରିତ କରାଯାଏ? ସେମାନେ କାହିଁକି “ନଶ୍ଟ” ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ନିଜ ନଗ୍ନତାର ଲଜ୍ଜା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି? ଏହି ଅଂଶ କୁହେ ଯେ ଏହାର କାରଣ, ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଏବଂ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସେହି ସତ୍ୟ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ, ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ, ପୌତ୍ତଳିକତା ଅପସାରିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ, ପାପାଳ ରୋମକୁ, ସିଂହାସନକୁ ଆରୋହଣ କରିବାରୁ ବାରଣ କରିବ।
ଅଧ୍ୟାୟରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିବା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଓ ପାପାଲ୍ ରୋମଙ୍କ ମଧ୍ୟର ସମ୍ପର୍କକୁ ଯୋହନ ମଧ୍ୟ ପର୍ଗାମସ୍ କଳିସିଆ ଏବଂ ଥ୍ୟାତିରା କଳିସିଆଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ସହିତ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି। ପର୍ଗାମସ୍ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ସହ ସମନ୍ୱିତ, ଏବଂ ଥ୍ୟାତିରା ହେଉଛି ପାପାଲ୍ ରୋମ। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ ଯେପରି କରେ, ସେପରି ପାଉଲ ଓ ଯୋହନ ଏହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଓ ପୋପୀୟ ରୋମର ପରସ୍ପର ସମ୍ବନ୍ଧ ପୁନଃ ପୁନଃ ପ୍ରତିପାଦିତ ହୋଇଛି। ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ, କାଦମାଟି ସହ ଲୋହାର ମିଶ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଦାନିଏଲ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୌତ୍ତଳିକ ଓ ପୋପୀୟ ରୋମ ଉଭୟେ “ବିଭିନ୍ନ” ରାଜ୍ୟ ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ଯଦ୍ୟପି ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଏହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିକୁ ଏକ ମିଶ୍ରଣ ରୂପେ ଚିତ୍ରଣ କରେ, ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ପୋପୀୟ ଶକ୍ତି ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଦଶ-ଶିଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ରାଜ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭବ କରେ। ଦାନିଏଲ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ନବମରୁ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ତାହାର ଉଭୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ରୋମ ଅଟେ। ନବମ ଓ ଏକାଦଶ ପଦରେ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ପୁଲ୍ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଅଛି, ଏହିପରି ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଏବଂ ଦଶମ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦରେ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଅଛି, ଏହିପରି ପୋପୀୟ ରୋମକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ଦାନିଏଲର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ତେରୋତମ ପଦ୍ୟରେ, ପୌରାଣିକ ରୋମ ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି। ପୌରାଣିକ ରୋମ ହେଉଛି “ନିତ୍ୟ” ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି, ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମ ହେଉଛି ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଅପରାଧ। ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଏକତ୍ରିଶତମ ପଦ୍ୟରେ, ପୌରାଣିକ ରୋମର “ନିତ୍ୟ” ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି, ପାପାଳ ଶକ୍ତିରୂପ ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ। ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଏକାଦଶ ପଦ୍ୟରେ, ପାପତନ୍ତ୍ରର ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଘୃଣ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ, ପୌରାଣିକ ରୋମର “ନିତ୍ୟ” ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ଅପସାରଣ କରାଯାଏ।
ରୋମର ଏହି ଦୁଇ ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକଦ୍ୱୟର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବିଷୟ; ଏବଂ ସେହି ସମ୍ପର୍କକୁ ହିଁ ପୌଲ ସେହି ସତ୍ୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଯଦି କେହି ଭଲପାଇବେ, ତେବେ ସେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ପ୍ରବଳ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ଏଡ଼ାଇପାରିବେ। ପରମେଶ୍ୱର କେବେବି ଅନାବଶ୍ୟକ ପୁନରୁକ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ପୈଗନ ରୋମ ସହ ପାପାଳ ରୋମର ସମ୍ପର୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିରୂପ ଏହି ବିଷୟରେ ନିଜସ୍ୱ ବିଶେଷ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ; କିନ୍ତୁ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ରୋମର ପ୍ରତୀକକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା ମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ତାହାର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଜଣେ ନଗ୍ନ ଲାଓଦିକିୟ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେବା।
ଲାଓଦିକିୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଇତିହାସକାରମାନେ, ଯଦ୍ୟପି ୱିଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କର ଭୂମିକା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି କୌଣସି ପବିତ୍ର ସମ୍ମାନ ପ୍ରକାଶ କରୁନାହାନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ, ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଓ ପାପାଳ ରୋମର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ଯେ ଚେତନା ଥିଲା, ସେହିଥିଲା ସେ ତାଙ୍କର “ସମସ୍ତ” ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ଯାହା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗଠନ। ଗାବ୍ରିଏଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୂତମାନେ ମିଲରଙ୍କୁ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଓ ପାପାଳ ରୋମର ସମ୍ପର୍କ ବୁଝିବା ପାଇଁ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଇତିହାସରେ ସେ ରୋମକୁ ଡ୍ରାଗନ୍, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାରୁ ଗଠିତ ଏକ ତ୍ରିବିଧ ସତ୍ତା ଭାବେ ଦେଖିନଥିଲେ।
ତାଙ୍କ ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାର ଭୂମିକା ଆରମ୍ଭ କରିନଥିଲା, କାରଣ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୋମର କନ୍ୟାମାନେ ହୋଇନଥିଲେ, ଏବଂ ମିଲରଙ୍କ ମୂଳଭୂତ କାର୍ଯ୍ୟ ତାହା ପୂର୍ବରୁହିଁ 1842 ମଇ ମାସରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ 1843 ଚାର୍ଟ ଉପରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲା।
1989 ମସିହାରେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ସମୟଖଣ୍ଡ ପାଇଁ ଥିବା ଦୂତ ଚିହ୍ନଟ କଲେ ଯେ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାଳିଶରୁ ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନିଟି ଶକ୍ତି ଅଛି ଯାହାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଚାଲିଥାଏ। ଚାଳିଶ ପଦର ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ହେଉଛି ଅଜଗର-ଶକ୍ତି, ଉତ୍ତରର ରାଜା ହେଉଛି ପାପାଳ ଶକ୍ତି, ଯେଉଁଥି ଶ୍ଲୋକର ଆରମ୍ଭରେ 1798 ମସିହାରେ ନେପୋଲିଅନିକ ଫ୍ରାନ୍ସର ଅଜଗର-ଶକ୍ତିର ହାତରେ ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଘାତ ପାଇଥିଲା। ଏହି ପଦରେ ପାପାଳ ଶକ୍ତି ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଘାତର ସୁସ୍ଥତାର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରେ। 1989 ମସିହାରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ସୋଭିଏତ ସଂଘର ଅଜଗର-ଶକ୍ତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରେ, ଯାହା ସେତେବେଳେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାରୂପେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା। କାଥୋଲିକ ଧର୍ମର ପଶୁ ସୋଭିଏତ ସଂଘ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କଲାବେଳେ, ସେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରତିନିଧି ସେନା ସହ ଆସିଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଷୋଡଶ ଅଧ୍ୟାୟର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଅଟେ। ଦକ୍ଷିଣର ଅଜଗର ରାଜା, ଉତ୍ତରର ପଶୁ ରାଜା, ଏବଂ ରଥ, ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ଓ ଜାହାଜମାନଙ୍କର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଚାଳିଶ ପଦରେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖା ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ପଦରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ପାପାଳ ଶକ୍ତି “ତାହାର ଶେଷକୁ ଆସେ, ଏବଂ ତାହାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ କେହି ଥାଏ ନାହିଁ।”
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଷୋଳହତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଆର୍ମାଗେଡ୍ଡୋନ ଏକ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭୌଗୋଳିକ କ୍ଷେତ୍ର, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନର୍ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଘଟୁଥିବା ମାନବଜାତିର ବିଦ୍ରୋହକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଆର୍ମାଗେଡ୍ଡୋନ ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏହି ଶବ୍ଦଟି ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦରୁ ଗଠିତ—“ହାର” ଅର୍ଥାତ୍ ପର୍ବତ, ଏବଂ “ମେଗିଦ୍ଦୋ,” ଯାହା ଯିଜ୍ରେଏଲର ଉପତ୍ୟକା। ମେଗିଦ୍ଦୋ ଯେତେବେଳେ ଏକ ଉପତ୍ୟକା, ସେତେବେଳେ ଯୋହନ ଏହା ସହିତ ଏକ ପର୍ବତକୁ ସଂଯୁକ୍ତ କରିଥିବା ଏହି ସତ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଅଧ୍ୟେତାଙ୍କୁ ଜଣାଏ ଯେ ଆର୍ମାଗେଡ୍ଡୋନ ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯାହାରେ ଏକ ଭୌଗୋଳିକ ସନ୍ଦର୍ଭ ଅଛି; କାରଣ ଯିଜ୍ରେଏଲର ଉପତ୍ୟକାରେ କୌଣସି ପର୍ବତ ନାହିଁ।
ଯିଜ୍ରେଏଲ ଉପତ୍ୟକା ତିନୋଟି ସମୁଦ୍ର (ମେଡିଟେରେନିୟନ୍ ସମୁଦ୍ର, ଗାଲିଲୀ ସମୁଦ୍ର, ଏବଂ ମୃତ ସମୁଦ୍ର) ଓ ଯିରୁଶାଲେମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହା ଉତ୍ତର ଇସ୍ରାଏଲରେ ତୁଳନାମୂଳକ ଭାବରେ କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅଛି, ଏବଂ ଏହି ତିନୋଟି ଜଳରାଶି ସହିତ ଯିରୁଶାଲେମ ଏହାର ଚାରିପାଶେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ପଞ୍ଚଚାଳିଶତମ ପଦରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ତାହାର ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚେ ଏବଂ ତାହାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ କେହି ନଥାଏ; ଏବଂ ସେହି ପଦ ତାହାର ଭୌଗୋଳିକ ଶେଷକୁ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ଓ ଯିରୁଶାଲେମର ଗୌରବମୟ ପବିତ୍ର ପର୍ବତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରେ। ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଚାଳିଶତମ ପଦ ପାପାଳ ଶକ୍ତିର ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତର ସୁସ୍ଥତା ଓ ତାହାର ଶେଷ ପରିଣତ ଅନ୍ତର ବିଷୟ ଥିବା ତିନୋଟି ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପରିଚୟ କରାଏ।
ଏହି ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରଥମ ବାକ୍ୟାଂଶ 1798 ମସିହାରେ ଅନ୍ତ ସମୟକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ପାପତନ୍ତ୍ର ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ପାଇଥିଲା; ଏବଂ ପଞ୍ଚଚାଳିଶମ ପଦ ଏହାର ସ୍ଥାୟୀ ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପାପତନ୍ତ୍ରୀୟ ଶକ୍ତିର ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ମାନବଜାତିର ବିଦ୍ରୋହକୁ ପରିଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପାପତନ୍ତ୍ରୀୟ ଶକ୍ତିର ପ୍ରାଭୁତ୍ୱକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି, ସେହି ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ଏହାର ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ଏହାର ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ବିନାଶ ପୂର୍ବରୁ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ଛଅଟି ପଦ୍ୟ ସତ୍ୟର ସ୍ୱାକ୍ଷର ବହନ କରେ, କାରଣ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ଉଭୟେ—ପାପତନ୍ତ୍ରୀୟ ଶକ୍ତିର ମୃତ୍ୟୁ; ଏବଂ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଥମ ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ସୁସ୍ଥ ହେଉଥିବାବେଳେ ମାନବଜାତିର ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
ପୌରାଣିକ ରୋମ ଓ ପାପାଳ ରୋମର ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ମିଲରଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଆଲୋକ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଆଦର୍ଶକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ମିଲରଙ୍କ ନିକଟରେ ଯେ କୁଞ୍ଜି ଥିଲା, ଏବଂ ଯାହାକୁ ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ସେହିଟି ଥିଲା ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସ୍ସଲୋନିକୀୟ ପତ୍ରର “ନିତ୍ୟ”। ସେହି ଅଧ୍ୟାୟର “ନିତ୍ୟ” ହେଉଛି ପୌରାଣିକ ରୋମ, ଯାହା ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲା ଯାହାକୁ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର ବୁଝିବାକୁ ଆସିଥିଲେ; କାରଣ ଏହା ହେଉଛି ରୋମ—ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ତୁମ ଜନଙ୍କ ଲୁଟେରାମାନେ”—ଯେ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ।
୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଉତ୍ଥାପିତ ଦୂତ ରୋମର ତ୍ରିବିଧ ସ୍ୱଭାବକୁ ବୁଝିଲେ। ମିଲ୍ଲର ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶବାହକ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ବିଶ୍ୱସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ରୋମର ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିଥିଲେ। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶବାହକ ବିଶ୍ୱକୁ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ରୋମର ସମସ୍ତ ତିନିଟି ପ୍ରକାଶକୁ ବୁଝିଲେ।
ରୋମର ପ୍ରଥମ ପ୍ରକାଶ ଥିଲା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ। ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମରୁ ପାପାତ୍ମକ ରୋମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକାଶ, ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା। ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ପ୍ରକାଶରୁ ଆଧୁନିକ ରୋମ ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା, ଯାହା ଅଜଗର, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟାଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ତ୍ରିବିଧ ମୈତ୍ରୀସଂଘ ଅଟେ।
ଆଗାମୀ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଆମେ ଆଡଭେଣ୍ଟ ଇତିହାସରେ “the daily” ସମ୍ପର୍କିତ ବିବାଦର ଧାରାକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।
“ଯିଏ ବାହ୍ୟ ଆବରଣର ତଳକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ହୃଦୟ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ବଡ଼ ଆଲୋକ ପାଇଥିବାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି: ‘ସେମାନଙ୍କର ନୈତିକ ଓ ଆତ୍ମିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ନେଇ ସେମାନେ ନ ଦୁଃଖିତ, ନ ବିସ୍ମିତ।’ ହଁ, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପଥକୁ ବାଛିନେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ସେମାନଙ୍କ ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଭ୍ରମକୁ ବାଛିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଭୟକୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଣିବି; କାରଣ ଯେବେ ମୁଁ ଡାକିଲି, କେହି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ; ଯେବେ ମୁଁ କହିଲି, ସେମାନେ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ମନ୍ଦ, ତାହା କଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁଥିରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ନୁହେଁ, ତାହାକୁ ବାଛିଲେ।’ ‘ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ପଠାଇବେ, ଯେଣୁ ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ,’ କାରଣ ସେମାନେ ‘ସତ୍ୟର ପ୍ରେମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ ନାହିଁ, ଯେଣୁ ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇପାରନ୍ତି,’ ‘ବରଂ ଅଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।’ ଯିଶାୟ 66:3, 4; 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:11, 10, 12।
“ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଶିକ୍ଷକ ପଚାରିଲେ: ‘ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମ ଆଉ କ’ଣ ମନକୁ ଠକାଇ ପାରେ—ଯେ ତୁମେ ଠିକ୍ ଭିତ୍ତିର ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରୁଛ ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଯେ ଆଡ଼ମ୍ବର, ଯେତେବେଳେ ବାସ୍ତବରେ ତୁମେ ସଂସାରୀ ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ଅନେକ କଥା କାର୍ଯ୍ୟରୂପେ ଆଣୁଛ ଏବଂ ଯିହୋବାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରୁଛ? ହାୟ, ଏହା ଏକ ମହାନ ପ୍ରତାରଣା, ଏକ ମୋହନୀୟ ଭ୍ରମ, ଯାହା ମନମାନଙ୍କୁ ବଶୀଭୂତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଯେମାନେ ଏକଦା ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିଥିଲେ ସେମାନେ ଭକ୍ତିର ଆକୃତିକୁ ତାହାର ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତି ବୋଲି ଭୁଲ କରନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଧନୀ, ସମ୍ପଦରେ ବୃଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ, ଏବଂ କୌଣସି ଜିନିଷର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ବାସ୍ତବରେ ସେମାନଙ୍କର ସବୁକିଛିର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି।’”
“ନିଜ ବସ୍ତ୍ରକୁ ନିର୍ମଳ ରଖୁଥିବା ନିଜର ବିଶ୍ୱାସୀ ସେବକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଈଶ୍ୱର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଅନେକେ ଚିତ୍କାର କରୁଛନ୍ତି, ‘ଶାନ୍ତି ଓ ନିରାପତ୍ତା,’ ଯେତେବେଳେ ହଠାତ୍ ବିନାଶ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସୁଛି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ନ ହେଉ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ହୃଦୟକୁ ନମ୍ର ନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯୀଶୁରେ ଯେପରି ସତ୍ୟ ଅଛି, ସେହିପରି ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ ନ କରନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ କେବେହେଲେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ଆମର ଶ୍ରେଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଘଟିବ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଆଉ ନିର୍ବିଘ୍ନଭାବେ ବିଶ୍ରାମ କରିବୁ ନାହିଁ, ‘ଆମେ ଧନୀ, ସମ୍ପଦରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛୁ, କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଅଭାବ ନାହିଁ’ ବୋଲି ଗର୍ବ କରୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ।”
“ସତ୍ୟସତ୍ୟ କିଏ କହିପାରେ: ‘ଆମର ସୁନା ଅଗ୍ନିରେ ପରୀକ୍ଷିତ; ଆମର ବସ୍ତ୍ର ସଂସାର ଦ୍ୱାରା କଳଙ୍କିତ ହୋଇନାହିଁ’? ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଆମର ଶିକ୍ଷକ তথାକଥିତ ଧର୍ମିକତାର ବସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଆଙ୍ଗୁଳି ଦେଖାଉଥିଲେ। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିଦେଇ, ସେ ତାହାଙ୍କ ତଳେ ଥିବା ଅଶୁଚିତାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ: ‘ତୁମେ କି ଦେଖିପାରୁନାହାଁ, କିପରି ସେମାନେ ଆଡ଼ମ୍ବରପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅଶୁଚିତା ଓ ଚରିତ୍ରର ପଚନକୁ ଢାକି ରଖିଛନ୍ତି? ‘ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନଗରୀ କିପରି ବେଶ୍ୟା ହୋଇଗଲା!’ ମୋ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ବ୍ୟାପାରର ଗୃହରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଛି, ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତି ଓ ମହିମା ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଛି! ଏହି କାରଣରୁ ଦୁର୍ବଳତା ଅଛି, ଏବଂ ଶକ୍ତିର ଅଭାବ ରହିଛି।’” Testimonies, volume 8, 249, 250.