ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆଡଭେଣ୍ଟ ଇତିହାସରେ ରୋମର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରତୀକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଥିବା ବିବାଦମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାକୁ ଆଲୋଚନା କରୁଛୁ। ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ଦୈନିକ” ବିଷୟକୁ ଆଲୋଚନା କରୁଛୁ। ସେହି ବିବାଦ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦର ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକୁ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାର ଅଧିକାରର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକୁ, ଏବଂ ଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ ଦୂତଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ମିଲରଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାର ଅର୍ଥ ମଧ୍ୟ ସେହି ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମିଲରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ସେହି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ 1798 ମସିହାରେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେବାବେଳେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ସନ୍ଦେଶ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତାଙ୍କର ବୁଝାପଡ଼ା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଲରଙ୍କୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।

ଯେମାନେ ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସଲନୀକୀୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାରୁ ପାପୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ରୋକି ରଖିଥିବା ଶକ୍ତିକୁ (ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ) ଚିହ୍ନିତ କରେ, ସେମାନେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ଏବଂ ସତ୍ୟପ୍ରେମକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାରୁ ସେମାନେ ଏକ ମିଥ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ପୁନର୍ବାର ସେହି ମିଥ୍ୟା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ଆଣିଥାଏ। ମିଥ୍ୟା ହେଉଛି କାରଣ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେହିଟା ହେଉଛି ତାହାର ଫଳ। ସତ୍ୟପ୍ରତି ପ୍ରେମର ଅଭାବ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେରକ କାରଣ। ଏହି ମିଥ୍ୟା ବାଇବେଲୀୟ ଶିକ୍ଷାପ୍ରତି ବହୁବାଦୀ ଗ୍ରହଣଶୀଳତାର ପସନ୍ଦକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେମାନଙ୍କ ବିପରୀତ ଯେମାନେ ପରମ ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ଯିଶାୟାଙ୍କ ନିକଟରେ ପୌଲଙ୍କ ‘ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ’ର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ‘ଭ୍ରମଗୁଡ଼ିକ’ ଭାବେ କରାଯାଇଛି, କେବଳ ‘ଏକ ଭ୍ରମ’ ଭାବେ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ସେମାନେ ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ପରମ ସତ୍ୟର ପୂର୍ବଧାରଣାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯିଶାୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛନ୍ତି।

ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗ ହେଉଛି ମୋର ସିଂହାସନ, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ହେଉଛି ମୋର ପାଦପୀଠ; ତେବେ ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ କେମିତି ଘର ନିର୍ମାଣ କରିବ? ଏବଂ ମୋର ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ କେଉଁଠାରେ? କାରଣ ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ମୋର ହାତ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ଆସିଛି, ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସେହି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ପାତିବି, ଯେ ଦରିଦ୍ର, ଭଗ୍ନହୃଦୟ ଆତ୍ମାର ଅଧିକାରୀ, ଏବଂ ମୋର ବାକ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ। ଯେ ବୃଷକୁ ବଧ କରେ, ସେ ମନେ ମନୁଷ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କରିଲାପରି; ଯେ ମେଷଶାବକକୁ ବଳି ଦେଇଥାଏ, ସେ ମନେ କୁକୁରର ଗଳା କାଟିଲାପରି; ଯେ ନୈବେଦ୍ୟ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ସେ ମନେ ଶୂକରର ରକ୍ତ ଅର୍ପଣ କରିଲାପରି; ଯେ ଧୂପ ଜ୍ୱାଳାଏ, ସେ ମନେ ପ୍ରତିମାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଲାପରି। ହଁ, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପଥକୁ ବାଛିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ସେମାନଙ୍କ ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଭ୍ରମକୁ ବାଛିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଭୟର ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଣିବି; କାରଣ ମୁଁ ଡାକିଲାବେଳେ କେହି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ; ମୁଁ କଥା କହିଲାବେଳେ ସେମାନେ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ; ବରଂ ସେମାନେ ମୋର ଚକ୍ଷୁସମ୍ମୁଖରେ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ଯେଥିରେ ମୋର କୌଣସି ପ୍ରସନ୍ନତା ନଥିଲା, ତାହାକୁ ବାଛିଲେ। ହେ ତୁମେମାନେ, ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ହଉଛ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ; ତୁମମାନଙ୍କ ଭାଇମାନେ, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଘୃଣା କଲେ, ଯେମାନେ ମୋର ନାମର ନିମନ୍ତେ ତୁମକୁ ଚ୍ୟୁତ କଲେ, କହିଥିଲେ, ସଦାପ୍ରଭୁ ମହିମାନ୍ବିତ ହେଉନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ସେ ତୁମମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ। ଯିଶାୟ 66:1–5.

ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାଣୀ ସମ୍ମୁଖରେ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଇସ୍ରାଏଲର ପରିତ୍ୟକ୍ତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପତାକାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି।

ସେ ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପତାକା ସ୍ଥାପନ କରିବେ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ନିଷ୍କାସିତମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ, ଓ ପୃଥିବୀର ଚାରି କୋଣରୁ ଯିହୁଦାର ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବେ। ଯିଶାୟ 11:12.

ପରମେଶ୍ୱର ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଯେ, ଯେ ଘରକୁ ଦୁଷିତ ନିବେଦନ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ଶ୍ରେଣୀ ନିଜେମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ବୋଲି ଦାବି କରେ, ସେହି ଘରକୁ ତିଆରି କରିଥିବା ସ୍ୱୟଂ ସେ ଅଟନ୍ତି। “ଏହିମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର ମନ୍ଦିର” ବୋଲି ସେମାନେ ଘୋଷଣା କରୁଥିବାବେଳେ, ସେହି ଘର ଉପରେ ହିଁ ସେମାନେ ଭରସା କରନ୍ତି।

ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହର ଫାଟକରେ ଠିଆ ହେଅ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଏହି ବାକ୍ୟ ଘୋଷଣା କରି କହ, ହେ ଯିହୁଦାର ସମସ୍ତ ଲୋକ, ତୁମେ ଯେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଫାଟକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରୁଛ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ। ସେନାଧିପତି ସଦାପ୍ରଭୁ, ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର, ଏହା କହୁଛନ୍ତି, ତୁମମାନଙ୍କର ପଥ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ସୁଧାର, ତାହେଲେ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରାଇବି। ଏହିପରି କହି ମିଥ୍ୟା ବାକ୍ୟରେ ଭରସା କରିବ ନାହିଁ—‘ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର—ଏହିମାନେ।’ ଯିରିମିୟ ୭:୨–୪।

ଯେମାନେ ମିଥ୍ୟା କଥାରେ “ଭରସା” କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହେଲେ ସେହିମାନେ ଯେମାନେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ଯେ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ସେହି ଗୃହ ସେ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ଭିତ୍ତିର ଉପରେ ଉତ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଯେ ଶ୍ରେଣୀ ଲୋକ ଈଶ୍ୱର ଡାକିବାବେଳେ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପଥ ବାଛିନେଲେ ଏବଂ ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ। ସେମାନେ “ପଥମାନଙ୍କୁ” ଏବଂ “ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ” ବହୁବଚନରେ ବାଛିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଯିରିମିୟ କହିଥିଲେ ଯେ ଭିତରେ ଚାଲିବା ପାଇଁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ମାର୍ଗ ଥିଲା।

ଏହିପରି ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, “ତୁମେ ପଥମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ଦେଖ, ଏବଂ ପୁରାତନ ପଥଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ପଚାର, କେଉଁଠି ସେହି ଉତ୍ତମ ପଥ ଅଛି; ଏବଂ ସେଥିରେ ଚାଲ; ତେବେ ତୁମେ ନିଜ ପ୍ରାଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମ ପାଇବ।” କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମେ ସେଥିରେ ଚାଲିବୁ ନାହିଁ।” ପୁଣି ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲି, କହିଲି, “ତୁରୀର ଶବ୍ଦ ଶୁଣ।” କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମେ ଶୁଣିବୁ ନାହିଁ।” ଏହେତୁ, ହେ ଜାତିମାନେ, ଶୁଣ, ଏବଂ ହେ ସଭାମଣ୍ଡଳୀ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ’ଣ ଅଛି ତାହା ଜାଣ। ହେ ପୃଥିବୀ, ଶୁଣ: ଦେଖ, ମୁଁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅମଙ୍ଗଳ ଆଣିବି, ଅର୍ଥାତ୍ ସେମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାମାନଙ୍କର ଫଳ; କାରଣ ସେମାନେ ମୋର ବାକ୍ୟକୁ ଶୁଣି ନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ମୋର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ତାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି। ଶେବାରୁ ଧୂପ ଏବଂ ଦୂର ଦେଶରୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ବଚ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ତାହାର କ’ଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ? ତୁମମାନଙ୍କର ହୋମବଳିମାନେ ଗ୍ରାହ୍ୟ ନୁହେଁ, ନାହିଁ ତୁମମାନଙ୍କର ବଳିଦାନମାନେ ମୋ ପାଇଁ ସୁଗନ୍ଧମୟ।” ଯିରିମିୟ 6:16–20।

ପନ୍ଦରତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଯିରିମିୟ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ସମାଜକୁ—ଯେଉଁମାନଙ୍କର କାନ ଥିଲା ତଥାପି ସେମାନେ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ—“ପରିହାସକାରୀମାନଙ୍କର ସଭା” ବୋଲି ଡାକନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଇତିହାସରେ ଯେପରି, ସେପରି ପୁନର୍ବାର ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସମାଜକୁ ଜଣେ “ପ୍ରହରୀ” ଦିଆଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପୁରାତନ ପଥମାନଙ୍କରେ ଥିବା ଶୁଭ ପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ। ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତେ, ସେମାନେ “ପଥମାନଙ୍କରେ” ଚାଲିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଯିଶାୟ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ୱର ଅନେକ ଭ୍ରମକୁ ବାଛିବେ, କାରଣ ସେମାନେ ପୁରାତନ ପଥମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ନିରପେକ୍ଷ ପଥର ପରିବର୍ତ୍ତେ ମିଥ୍ୟା ପଥମାନଙ୍କର ବହୁତ୍ୱକୁ ବାଛିଥିଲେ। ଯିଶାୟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ଯେପରି, ସେପରି ପରିହାସକାରୀମାନଙ୍କର ସଭାର ଉପାସନା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ୱୀକୃତ ହୁଏ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ସରାସରି ଯିଶାୟଙ୍କ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିବା ଏହି ବହୁତ୍ୱମୟ ଭ୍ରମକୁ ପୌଲଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଏହାକୁ ସେହି ଭିତ୍ତିମୂଳକ ସତ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି—ସେହି ଭିତ୍ତି, ଯାହା ଉପରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଗୃହକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ କରୁଛନ୍ତି।

“ଯିଏ ବାହ୍ୟ ପର୍ଦାର ତଳେ ଥିବା କଥାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ବଡ଼ ଆଲୋକ ପାଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏପରି କହନ୍ତି: ‘ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ନୈତିକ ଓ ଆତ୍ମିକ ଅବସ୍ଥା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ନ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ନ ବିସ୍ମିତ ହୋଇଛନ୍ତି।’ ହଁ, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପଥକୁ ବାଛିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କର ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଭ୍ରମକୁ ବାଛିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଭୟ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଣିବି; କାରଣ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଡାକିଲି, କେହି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ମୁଁ କହିଲି, ସେମାନେ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ; ବରଂ ସେମାନେ ମୋର ଚକ୍ଷୁର ସାମ୍ନାରେ ମନ୍ଦ କରିଲେ, ଏବଂ ଯେଥିରେ ମୋର ଆନନ୍ଦ ନଥିଲା, ସେହିକୁ ବାଛିଲେ।’ ‘ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରାନ୍ତି ପଠାଇବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ,’ କାରଣ ‘ସେମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ସତ୍ୟର ପ୍ରେମକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ,’ ‘ବରଂ ଅଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।’ ଯିଶାୟ 66:3, 4; 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:11, 10, 12।”

“ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଶିକ୍ଷକ ପଚାରିଲେ: ‘ମନକୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମ ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ—ଯେ ତୁମେ ଠିକ୍ ଭିତ୍ତିର ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରୁଛ ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଭଣ କରିବା, ଯେତେବେଳେ ବାସ୍ତବରେ ତୁମେ ଅନେକ ବିଷୟରେ ସାଂସାରିକ ନୀତି-କୌଶଳ ଅନୁସାରେ କାମ କରୁଛ ଏବଂ ଯିହୋବାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରୁଛ? ହାୟ, ଏହା ଏକ ମହାନ ପ୍ରତାରଣା, ଏକ ମୋହନୀୟ ଭ୍ରମ, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମନକୁ ଅଧିକାର କରିନେଇଥାଏ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଏକଦା ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିଥିଲେ, ଭକ୍ତିର ବାହ୍ୟ ଆକୃତିକୁ ତାହାର ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତି ବୋଲି ଭୁଲ କରନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏହା ଧାରଣ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଧନୀ, ସମ୍ପଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ କୌଣସି କଥାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ବାସ୍ତବରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ କଥାରେ ଅଭାବଗ୍ରସ୍ତ।’”

“ନିଜ ବସ୍ତ୍ରକୁ ନିର୍ମଳ ରଖୁଥିବା ନିଜର ବିଶ୍ୱାସୀ ସେବକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭଗବାନ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଅନେକେ ଚିତ୍କାର କରୁଛନ୍ତି, ‘ଶାନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷା,’ ଯେତେବେଳେ ହଠାତ୍ ବିନାଶ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସୁଛି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ହେଉନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ହୃଦୟକୁ ନମ୍ର କରି ଯୀଶୁଙ୍କରେ ଥିବା ସତ୍ୟକୁ ସେହିଭଳି ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ଆମ ଶ୍ରେଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଘଟିବ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଆଉ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବୁ ନାହିଁ, ‘ଆମେ ଧନୀ, ସମ୍ପଦରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛୁ, ଆମକୁ କିଛିର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ’ ବୋଲି ଗର୍ବ କରୁନାହିଁ।”

“କିଏ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟଭାବେ କହିପାରିବ: ‘ଆମ ସୁନା ଅଗ୍ନିରେ ପରୀକ୍ଷିତ; ଆମର ବସ୍ତ୍ର ଜଗତରେ କଳଙ୍କିତ ହୋଇନାହିଁ’? ମୁଁ ଆମର ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ କଥିତ ଧର୍ମିକତାର ବସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଇଙ୍ଗିତ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି। ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିଦେଇ, ତଳେ ଲୁକାଇଥିବା ଅଶୁଚିତାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ତାପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ: ‘ତୁମେ କି ଦେଖିପାରୁନାହଁ କିପରି ସେମାନେ ଦମ୍ଭପୂର୍ଣ୍ଣଭାବେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅଶୁଚିତା ଓ ଚରିତ୍ରର ପଚନକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିରଖିଛନ୍ତି? ‘ବିଶ୍ୱସ୍ତ ନଗର କିପରି ବେଶ୍ୟା ହୋଇଗଲା!’ ମୋ ପିତାଙ୍କର ଗୃହ ବାଣିଜ୍ୟର ଗୃହ, ଏକ ଏପରି ସ୍ଥାନ ହୋଇପଡ଼ିଛି, ଯେଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଓ ମହିମା ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଛି! ଏହି କାରଣରୁ ଦୁର୍ବଳତା ରହିଛି, ଏବଂ ଶକ୍ତିର ଅଭାବ ଅଛି।’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ, ଯିରିମିୟଙ୍କର ପରିହାସକାରୀମାନଙ୍କ ସମାବେଶକୁ ଲାଓଦିକୀୟମାନେ ବୋଲି ପରିଚିତ କରାଯାଇଛି, ଯେମାନେ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ ଅଟନ୍ତି।

“ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କଳୀସିୟାର ଅବସ୍ଥାକୁ ଲାଓଦିକିୟ ଅବସ୍ଥା ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି।” Review and Herald, August 19, 1890.

ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣା ଆସିବାବେଳେ ତେଲର ଅଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯିରେମିୟାଙ୍କ ପୁରୁଣା ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି, ନିଜମାନଙ୍କର ପୂର୍ବତନ ପସନ୍ଦ କରା ମାର୍ଗ ସହ ସମଞ୍ଜସ ଥିବା ଏକ ଭ୍ରମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ପୁରୁଣା ପଥଗୁଡ଼ିକରେ ହିଁ ବିଶ୍ରାମ ଓ ଶିତଳତା ମିଳେ, ଏବଂ ସେହି ବିଶ୍ରାମ ଓ ଶିତଳତା ହେଉଛି ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା।

“ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସମାପ୍ତି ପାଉଥିବା ସମୟକୁ ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ଜନମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିରାଜ କରିଥିଲା; ସେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ପରୀକ୍ଷାର ଘଡ଼ି ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଶେଷ ବର୍ଷା, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ନିଧିରୁ ଆସୁଥିବା ପୁନର୍ଜୀବନ, ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଜୀବନ୍ତ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପୁନର୍ଜାଗୃତ ହୋଇଥିଲା। ଶେଷ ମହା ସତର୍କବାଣୀ ସର୍ବତ୍ର ଧ୍ୱନିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ପୃଥିବୀର ସେହି ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ, ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ଏବଂ କ୍ରୋଧିତ କରିଦେଇଥିଲା।” Early Writings, 279.

ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉଣ୍ଡେଇଦେବା ସମୟରେ ହିଁ ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୋହ ଲାଓଦିକିଆର ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉଣ୍ଡେଇ ଦିଆଯାଏ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେହିକାରଣରୁ ସତ୍ୟର ପରିବର୍ତ୍ତେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପାଇଁ ମିଥ୍ୟାକୁ ବାଛିନେଲେ। ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ସହ ସମାନ ମନାଯାଏ, କାରଣ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ନିୟମମାନଙ୍କରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ।

“ପ୍ରକାଶନ କୌଣସି ନୂତନ ବସ୍ତୁର ସୃଷ୍ଟି କିମ୍ବା ଆବିଷ୍କାର ନୁହେଁ, ବରଂ ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜ୍ଞାତ ଥିଲା, ତାହାର ପ୍ରକାଶ ଅଟେ। ସୁସମାଚାରରେ ନିହିତ ମହାନ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପରିଶ୍ରମପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ୱେଷଣ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଦିବ୍ୟ ଶିକ୍ଷକ ସତ୍ୟର ନମ୍ର ଅନ୍ୱେଷକଙ୍କ ମନକୁ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି; ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ବାକ୍ୟର ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଣାଯାଏ। ଏବଂ ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହେବାଠାରୁ ଅଧିକ ନିଶ୍ଚିତ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଜ୍ଞାନଲାଭର ଉପାୟ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ। ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଏହିପରି ଥିଲା, ‘ସେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସତ୍ୟର ଆତ୍ମା, ଆସିଲେ, ସେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟରେ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବେ।’ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଦାନ ଦ୍ୱାରାହିଁ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ସମର୍ଥ ହେଉଛୁ।”

ଗୀତକାର ଲେଖୁଛନ୍ତି, ‘ଯୁବକ ନିଜ ପଥକୁ କିପରି ପବିତ୍ର କରିବ? ତୁମ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ତାହାରେ ସତର୍କ ରହିବାଦ୍ୱାରା। ମୁଁ ସମଗ୍ର ହୃଦୟଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଖୋଜିଅଛି: ହେ, ମୋତେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ.... ମୋର ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ବିଷୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବି।’

“ଆମକୁ ଲୁଚାଇ ରଖାଯାଇଥିବା ଧନର ପରି ସତ୍ୟକୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ପ୍ରଭୁ ସତ୍ୟର ଏକ ସତ୍ୟସନ୍ଧାନୀ ଅନ୍ୱେଷକଙ୍କ ବୁଝିବାଶକ୍ତିକୁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି; ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ତାହାକୁ ପ୍ରକାଶନର ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି। ଗୀତକାର ଯେତେବେଳେ ଏହା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ଯେ ସେ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲାଯାଉ, ସେ ଏହି ଅର୍ଥକୁ ଉଦ୍ଦିଶ୍ୟ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଆତ୍ମା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମହିମାମୟ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ହାପୁଛି, ସେତେବେଳେ ମନ ଉତ୍ତମ ଜଗତର ଗୌରବକୁ ଧାରଣ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ। କେବଳ ଦିବ୍ୟ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ହିଁ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିପାରୁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଆମେ ନମ୍ର ଏବଂ ଦୀନ ହେବାକୁ ଶିଖୁ, କାରଣ ଆମକୁ ଭକ୍ତିର ରହସ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ବୁଝାମଣା ଦିଆଯାଏ।” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ କିମ୍ବା ତାହାର ପଦ୍ଧତିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଅଟେ। ଯେତେବେଳେ ଯିରିମିୟ କହିଥିଲେ, “ସେମାନେ ମୋର ବାକ୍ୟକୁ କର୍ଣ୍ଣପାତ କରିନାହାନ୍ତି, ନାହିଁ ମୋର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ, କିନ୍ତୁ ତାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି,” ସେ ହୋଶେୟଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମତି ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି।

ମୋର ଲୋକମାନେ ଜ୍ଞାନର ଅଭାବରୁ ନଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି; କାରଣ ତୁମେ ଜ୍ଞାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛ, ତେଣୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବି, ଯେପରି ତୁମେ ଆଉ ମୋ ପାଇଁ ଯାଜକ ହେବ ନାହିଁ; ଯେହେତୁ ତୁମେ ତୁମର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଭୁଲିଯାଇଛ, ତେଣୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଭୁଲିଯିବି। ହୋଶେୟ 4:6।

ମୂର୍ଖମାନେ ଯେ ଜ୍ଞାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେହି ହେଉଛି ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି, ଯାହାକୁ ଦାନିଏଲ ଶେଷକାଳରେ ଘଟିବ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ। 1798ରେ ଶେଷକାଳରେ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର 1989ରେ ଶେଷକାଳରେ, ଜ୍ଞାନର ଏମିତି ଏକ ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଥିଲା, ଯାହାକୁ ସେହି ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁସଂଗଠିତ ରୂପ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହାଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ସେହି ଦୁଇଟି ସମାନାନ୍ତର ପିଢ଼ୀର ପ୍ରତ୍ୟେକର ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରୁଥିବାବେଳେ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ବାଛିଥିଲେ। ସେହି ମୂଳଭିତ୍ତିଗତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କିଛି ବାଇବେଲୀୟ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସଂଗଠିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଇତିହାସରେ ନିର୍ବାଚିତ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ସେହି ମୂଳଭିତ୍ତିଗତ ସତ୍ୟମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଯିରିମିୟଙ୍କ ପୁରୁଣା ପଥମାନ, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ସତ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରର ଆହ୍ୱାନ ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କର ତେଲକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଶେଷବର୍ଷା, ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନର ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନ ସନ୍ଦେଶକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ବାବେଲରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ପାଳକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବାର ଇତିହାସରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରର ଆହ୍ୱାନ ସନ୍ଦେଶକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ଶେଷବର୍ଷା ଏକାଧାରେ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ପ୍ରକ୍ରିୟାପଦ୍ଧତି ଉଭୟ ଅଟେ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧି ଏକ ତିନି-ପଦକ୍ରମିକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଆରମ୍ଭ କରେ।

ଏବଂ ସେ କହିଲେ, ହେ ଦାନିଏଲ, ତୁମେ ତୁମ ପଥରେ ଯାଅ; କାରଣ ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି କଥାମାନ ବନ୍ଦ ରହିବ ଏବଂ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେବ। ଅନେକେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବେ, ଏବଂ ଶୁଭ୍ର କରାଯିବେ, ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା କରିବେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ। ଦାନିଏଲ 12:9, 10.

ଦାନିଏଲଙ୍କ ‘ଦୁଷ୍ଟ’ମାନେ ମାଥିଉଙ୍କ ‘ମୂର୍ଖ କୁମାରୀ’ମାନେ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଲାଓଦିକିୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ଅବିକଳ ରଖିବାକୁ ବାଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଏହି ଅବସ୍ଥା ଦାନିଏଲଙ୍କ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ତୃତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଉଭୟଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷିତ କରାଯାଏ। ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ସେହି ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ବିଚାର କାର୍ଯ୍ୟକରୀ ହୁଏ, ଏବଂ ଉଭୟ ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ତେଲ ଅଛି କି ନାହିଁ।

“ପୁନର୍ବାର ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ଏହାହିଁ ଶିଖାଏ ଯେ ବିଚାର ପରେ ଆଉ କୌଣସି ପରୀକ୍ଷାକାଳ ରହିବ ନାହିଁ। ସୁସମାଚାରର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଜନ ଘଟେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରେଣୀର ନିୟତି ଚିରକାଳ ପାଇଁ ସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ।” Christ’s Object Lessons, 123.

ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଚରିତ୍ରର ପ୍ରକାଶ ଉପାସକମାନଙ୍କୁ କିମ୍ବା ଜଣେ ମୂର୍ଖ ଲାଓଡିସିୟ କିମ୍ବା ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଫିଲାଦେଲଫିୟ ଭାବେ ପରିଚିତ କରାଏ। ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ସହ ଏକାସାଥିରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ପଦ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ କରାଯାଇଛି। ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ପଦ୍ଧତିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଜଣେ ଆତ୍ମାକୁ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥିତିରେ ରଖେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶକୁ ବୁଝି ପାରେନାହିଁ। ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ ପଦ୍ଧତିକୁ ଯିଶାୟା ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି।

ସେ କାହାକୁ ଜ୍ଞାନ ଶିଖାଇବେ? ଏବଂ କାହାକୁ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବୁଝାଇବେ? ଯେମାନେ ଦୁଧରୁ ଛୁଟିଯାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ତନରୁ ଅଲଗା କରାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ। କାରଣ ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା, ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା; ରେଖା ଉପରେ ରେଖା, ରେଖା ଉପରେ ରେଖା; ଏଠାରେ ଅଳ୍ପ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଅଳ୍ପ ହେବା ଦରକାର; କାରଣ ସେ ତତଳାଉଥିବା ଓଠ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଭାଷା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିବେ। ଯେମାନଙ୍କୁ ସେ କହିଥିଲେ, ଏହା ହେଉଛି ସେହି ବିଶ୍ରାମ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କ୍ଲାନ୍ତମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ରାମ ଦେଇପାରିବ; ଏବଂ ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରାଣଶୀତଳତା; ତଥାପି ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା, ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା; ରେଖା ଉପରେ ରେଖା, ରେଖା ଉପରେ ରେଖା; ଏଠାରେ ଅଳ୍ପ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଅଳ୍ପ ହେଇ ରହିଲା; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଯାଇ, ପଛକୁ ପଡ଼ି, ଭଙ୍ଗାଯିବେ, ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ିବେ, ଏବଂ ଧରାଯିବେ। ଏହେତୁ, ଯିରୁଶାଲେମରେ ଥିବା ଏହି ଲୋକଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ହେ ଉପହାସକ ପୁରୁଷମାନେ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ। କାରଣ ତୁମେ କହିଛ, ଆମେ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରିଛୁ, ଏବଂ ପାତାଳ ସହିତ ଆମର ସମ୍ମତି ହୋଇଛି; ଯେତେବେଳେ ପ୍ରବାହମାନ ଦଣ୍ଡ ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବ, ସେତେବେଳେ ତାହା ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବ ନାହିଁ; କାରଣ ଆମେ ମିଥ୍ୟାକୁ ଆମର ଆଶ୍ରୟ କରିଛୁ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟାଚାରର ତଳେ ଆମେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇଛୁ। ତେଣୁ ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି, ଦେଖ, ମୁଁ ସିଓନରେ ଏକ ଭିତ୍ତି ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପଥର ରଖୁଛି, ପରୀକ୍ଷିତ ପଥର, ମୂଲ୍ୟବାନ କୋଣାର ପଥର, ନିଶ୍ଚିତ ଭିତ୍ତି; ଯେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ସେ ତ୍ୱରା କରିବ ନାହିଁ। ମୁଁ ବିଚାରକୁ ମଧ୍ୟ ମାପର ରେଖାରେ, ଏବଂ ଧାର୍ମିକତାକୁ ଓଳମ୍ବ ସୂତ୍ରରେ ରଖିବି; ଏବଂ ଶିଳାବୃଷ୍ଟି ମିଥ୍ୟାର ଆଶ୍ରୟକୁ ବୁହାଇ ନେଇଯିବ, ଏବଂ ଜଳ ଲୁଚିଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଡୁବାଇ ଦେବ। ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ତୁମମାନଙ୍କର ଚୁକ୍ତି ବାତିଲ୍ ହେବ, ଏବଂ ପାତାଳ ସହିତ ତୁମମାନଙ୍କର ସମ୍ମତି ସ୍ଥିର ରହିବ ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ପ୍ରବାହମାନ ଦଣ୍ଡ ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବ, ସେତେବେଳେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପଦଦଳିତ ହେବ। ଯିଶାୟ 28:9–18.

ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର “ଉଫାନ୍ତା ଦଣ୍ଡ” ହେଉଛି କ୍ରମାଗତ ରବିବାର ଆଇନ-ସଙ୍କଟ, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସିବାକୁ ଯାଉଥିବା ରବିବାର ଆଇନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେହି ମୂର୍ଖ, ଦୁଷ୍ଟ ଲାଓଦିକିୟମାନେ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ “ସତ୍ୟର ପ୍ରେମ” ନାହିଁ, ଏବଂ ଏହିକାରଣରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ “ଉଫାନ୍ତା ଦଣ୍ଡ” ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ “ଆସିବ ନାହିଁ”; କାରଣ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ରୋମର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ସଂଜ୍ଞାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ବାଛିଲେ। ଏପରି କରି ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭିତ୍ତିର ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏକ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆଦର୍ଶ ଗଢ଼ିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଭିତ୍ତି ବାଳୁକା ଉପରେ ନିର୍ମିତ, ଯାହା ଅସଂଖ୍ୟ ସାଣ ଚୂର୍ଣ୍ଣିତ ପାଥରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଭିତ୍ତି ଏକମାତ୍ର ଶିଳା ଉପରେ ନିର୍ମିତ।

ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କୃପାନୁସାରେ, ମୁଁ ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରଧାନ ସ୍ଥାପତି ପରି ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତାହା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରୁଛି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ସାବଧାନ ହେଉ, ସେ କିପରି ତାହା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରୁଛି। କାରଣ ଯେ ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ତାହା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭିତ୍ତି କେହି ସ୍ଥାପନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ସେହି ଭିତ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ଏବେ ଯଦି କେହି ଏହି ଭିତ୍ତି ଉପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୂପା, ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର, କାଠ, ଘାସ, ଖର ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମାଣ କରେ; ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ; କାରଣ ସେହି ଦିନ ତାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବ, ଯେହେତୁ ତାହା ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ; ଏବଂ ଅଗ୍ନି ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ, ସେ କେମିତି ପ୍ରକାରର, ପରୀକ୍ଷା କରିବ। 1 Corinthians 3:10–13.

ମିଥ୍ୟା ଭିତ୍ତିଗୁଡ଼ିକର ବିପରୀତରେ ସତ୍ୟ ଭିତ୍ତିକୁ—ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ, ସେହି ଶିଳା—ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି। ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ଭିତ୍ତି ଦାନିଏଲଙ୍କ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ଶେଷଟିରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଏହା “ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ” ହୁଏ—ସେହି ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ। ତାହାପରେ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନର ଚୁକ୍ତି କରିଛନ୍ତି।

ଦେଖ, ମୁଁ ମୋର ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇବି, ସେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ; ଏବଂ ଯିହାଙ୍କୁ ତୁମେ ଖୋଜୁଛ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ; ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ; ଦେଖ, ସେ ଆସିବେ, ସୈନ୍ୟାଧିପତି ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଆଗମନର ଦିନ କିଏ ସହି ପାରିବ? ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ କିଏ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିପାରିବ? କାରଣ ସେ ଶୋଧକର ଅଗ୍ନି ପରି ଏବଂ ଧୋବୀଙ୍କ ସାବୁନ ପରି। ସେ ରୂପାକୁ ଶୋଧନ ଓ ପବିତ୍ର କରିବାକୁ ବସିବେ; ସେ ଲେବୀର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବେ ଏବଂ ସୁଣା ଓ ରୂପା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଧର୍ମିକତାରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିବେଦନ ଅର୍ପଣ କରିପାରନ୍ତି। ତାହାପରେ ଯିହୂଦା ଓ ଯିରୂଶାଲେମର ନିବେଦନ ପ୍ରାଚୀନ କାଳର ପରି ଓ ପୂର୍ବବର୍ଷଗୁଡ଼ିକର ପରି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରିୟ ହେବ। ଆଉ ମୁଁ ବିଚାର ପାଇଁ ତୁମମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବି; ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ରକାରୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ବ୍ୟଭିଚାରୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ମିଥ୍ୟା ଶପଥକାରୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ମଜୁରଙ୍କ ଦରମାରେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି, ବିଧବା ଓ ପିତୃହୀନଙ୍କୁ ଦମନ କରନ୍ତି, ପରଦେଶୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଧିକାରରୁ ବଞ୍ଚିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମୋତେ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ସାକ୍ଷୀ ହେବି, ସୈନ୍ୟାଧିପତି ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। ମଲାଖି 3:1–5.

ଦାନିଏଲଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟା ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲେ, ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ ବିଚାରରେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି। ଦାନିଏଲଙ୍କର ଏହି ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶେଷକାଳରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ମୁଦ୍ରା ଖୋଲାଯାଏ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଜ୍ଞାନର ଏହି ବୃଦ୍ଧି ତୁରୀ ଧ୍ୱନି କରୁଥିବା ଚୟିତ ଦୂତଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ଆଣାଯାଏ। ମଲାଖି ସେହି ଦୂତଙ୍କୁ “ଦୂତ” ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ “ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ”; ସେହି ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି କିଏ ତାଙ୍କ ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, କିମ୍ବା କିଏ ମୃତ୍ୟୁ ସହ ଚୁକ୍ତି କରିବାକୁ ବାଛିଛି। ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ October 22, 1844 ତାରିଖରେ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିଥିଲେ—ଏକ ପଥଚିହ୍ନ, ଯାହା ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ନିୟମର ପୂର୍ବଛାୟା ଅଟେ।

“ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଆମର ମହାୟାଜକ ରୂପେ ଅତିପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆଗମନ, ଯାହା ଦାନିଏଲ 8:14 ରେ ପ୍ରକାଶିତ; ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନଦିନୀୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଗମନ, ଯେପରି ଦାନିଏଲ 7:13 ରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଆଗମନ, ଯାହା ମଲାଖୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଯାଇଥିଲା,— ଏହାମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକେ ଘଟଣାର ବର୍ଣ୍ଣନା; ଏବଂ ଏହି ଏକେ ଘଟଣାକୁ ମଥି 25 ର ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ବିବାହକୁ ବରଙ୍କ ଆଗମନ ମାଧ୍ୟମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।” The Great Controversy, 426.

ଦାନିଏଲଙ୍କ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ଶେଷଟି ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାରୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମୟରେ ଘଟେ, ଯେତେବେଳେ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ ଆସି ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ କରିବେ କିଏ ଜୀବନ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରିଛି, ଯାହା ଲେବୀୟମାନଙ୍କ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ଯେତେବେଳେ ମଲାଖି ମାଥିଉଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ହେଲେ ଯୋହନଙ୍କ ଲାଓଦିକିଆବାସୀ ଓ ଫିଲାଦେଲଫିଆବାସୀ, ଏବଂ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ, ସେଠାରେ ଉଭୟ ଦଳ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ସେମାନେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି କିଏ ଲେବୀୟ ଅଟେ, କିମ୍ବା କିଏ ନୁହେଁ।

ଲେବୀୟମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ, ଯେଉଁମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛାମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ବିଦ୍ରୋହରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଥିଲେ। ପ୍ରଥମ ବିଦ୍ରୋହ ଥିଲା ଆରୋନଙ୍କର, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥିଲା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ। ଉଭୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଲେବୀୟମାନେ ବିଶ୍ୱସ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଉଭୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର-ନିୟମ ସମୟରେ ଲେବୀୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ଏକ ଦଳର ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ବିଷୟରେ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ଯୋଗାଇଥାଏ। ଆରୋନ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛା ତିଆରି କଲେ। ସୁନା ବାବିଲର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ବଛା ହେଉଛି ଏକ ପଶୁର ପ୍ରତିମା। ପରେ ସେ ଏକ ପର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ ଏବଂ ମୂର୍ଖ ଲୋକମାନେ ସେହି ବଛାକୁ ଘିରି ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ବିଦ୍ରୋହ ମନୋନୀତ ଦୂତ ମୋଶାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା ଏବଂ ସେହି ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଥିଲା।

ଏବଂ ମୋଶା ହାରୂଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ଲୋକମାନେ ତୁମ ପ୍ରତି ଏମିତି କ’ଣ କରିଥିଲେ, ଯେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏତେ ବଡ଼ ପାପ ଆଣିଲା?” ତାହାରେ ହାରୂଣ କହିଲେ, “ମୋ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ନ ହେଉ; ଆପଣ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଧର୍ମପ୍ରବଣ। କାରଣ ସେମାନେ ମୋତେ କହିଲେ, ‘ଆମ ପାଇଁ ଏମିତି ଦେବତା ତିଆରି କର, ଯେମାନେ ଆମ ପୂର୍ବରୁ ଯିବେ; କାରଣ ଏହି ମୋଶା ବିଷୟରେ—ଯିଏ ଆମକୁ ମିଶର ଦେଶରୁ ଉଠାଇ ଆଣିଲେ—ତାଙ୍କର କ’ଣ ହେଲା, ଆମେ ଜାଣୁ ନାହୁଁ।’ ପରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲି, ‘ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ସୁନା ଅଛି, ସେମାନେ ତାହା ଖୋଲି ଦିଅନ୍ତୁ।’ ତେଣୁ ସେମାନେ ତାହା ମୋତେ ଦେଲେ; ପରେ ମୁଁ ତାହାକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପକାଇଦେଲି, ଏବଂ ଏହି ବଛୁରଟି ବାହାରିଆସିଲା।” ଆଉ ମୋଶା ଯେତେବେଳେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଲୋକମାନେ ଉଲଙ୍ଗ ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି; (କାରଣ ହାରୂଣ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଲଜ୍ଜିତ ହେବା ପାଇଁ ଉଲଙ୍ଗ କରିଥିଲେ;) ତେବେ ମୋଶା ଶିବିରର ଦ୍ୱାରରେ ଦାଁଡି କହିଲେ, “ଯେ କେହି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପକ୍ଷର, ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ।” ତେବେ ଲେବୀଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି, ‘ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ନିଜ ତଳୱାରକୁ ନିଜ ପାଶରେ ବାନ୍ଧ, ଏବଂ ସମଗ୍ର ଶିବିରରେ ଦ୍ୱାରରୁ ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଇ ଆସି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ନିଜ ଭାଇକୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ନିଜ ସାଥୀକୁ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ନିଜ ପଡ଼ୋଶୀକୁ ବଧ କର।’” ତେବେ ଲେବୀସନ୍ତାନମାନେ ମୋଶାଙ୍କ କଥାନୁସାରେ କଲେ; ଏବଂ ସେହି ଦିନ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ତିନି ହଜାର ପୁରୁଷ ନିହତ ହେଲେ। ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 32:21–28.

ଯେମାନେ ନାଚିଥିଲେ ସେମାନେ ଲାଓଦିକିୟାମାନେ ଥିଲେ, ଯେମାନେ “ନିଜମାନଙ୍କର ନଗ୍ନତାର ଲଜ୍ଜା” ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଷଷ୍ଠ ମହାମାରୀର ସତର୍କବାଣୀ ଅଟେ—ଏକ ସତର୍କବାଣୀ, ଯେଉଁଥିରେ ଆଧୁନିକ ରୋମର ତ୍ରିବିଧ ଗଠନକୁ ଡ୍ରାଗନ, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟାଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟା ଭାବେ ସଠିକ ଭାବରେ ବୁଝିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି। ସେହି ସତର୍କବାଣୀ ଉରିୟା ସ୍ମିଥଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାଙ୍କୁ ତୀବ୍ରଭାବରେ ବିରୋଧ କରେ, ଯାହା ଷଷ୍ଠ ମହାମାରୀ ଓ ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଥିଲା।

ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଲାଓଦିକିୟା ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଚୟିତ ଦୂତଙ୍କର ଅଧିକାରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେହିପରି ଗୋଲମାଳଭରା ବୁଝାପଡ଼ାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ କରନ୍ତି ଯେମାନେ “ନିତ୍ୟ”ର ଶୈତାନୀ ପ୍ରତୀକକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମନ୍ଦିରୀୟ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଧାର୍ମିକ ପ୍ରତୀକ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ମୁକ୍ତିକୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆରୋପ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଯେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ ବାଛିଥିଲେ, ସେହି ଦେବତା ମିଶରର ଦେବତାର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ ଥିଲେ, ଏବଂ ମିଶର ହେଉଛି ଅଜଗରର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ। ଲାଓଦିକିୟାନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମରେ ଯେପରି, ସେମାନେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ଯେ “ନିତ୍ୟ” ହେଉଛି ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ, ଅଜଗରର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ଶୈତାନୀ ପ୍ରତୀକକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ।

ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ମିଶରର ରାଜା ଫାରାଓଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ମୁହଁ ଫେରାଅ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଓ ସମଗ୍ର ମିଶରର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କର; କହ, ଏବଂ କୁହ, ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି; ଦେଖ, ହେ ମିଶରର ରାଜା ଫାରାଓ, ମୁଁ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଛି, ସେହି ବଡ଼ ନାଗ, ଯେ ନିଜ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଝିରେ ଶୋଇ ରହେ, ଯେ କହିଛି, ମୋର ନଦୀ ମୋର ନିଜର, ଏବଂ ମୁଁ ଏହାକୁ ନିଜ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ଯିହିଜ୍କେଲ 29:2, 3.

ଆରୋନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ସେହି ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ ଯେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଡ୍ରାଗନର ଏକ ପ୍ରତୀକହିଁ ସେହି ଦେବତା ଥିଲେ ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ମିଶରର ଦାସତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ ମଧ୍ୟ ସେହି ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ, “ନିତ୍ୟ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପେଗାନ ରୋମ (ଡ୍ରାଗନ)ର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ, ଯାହାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପାପର ଦାସତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା। “ନିତ୍ୟ”ର ପ୍ରତୀକବାଦକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ଘଟିଥିବା ବିବାଦରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଚୟିତ ଦୂତଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ଯେପରି ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ କରିଥିଲା।

ଲାଓଦିକିଆ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ପ୍ରଥମ ପିଢ଼ୀରେ (1844 ରୁ 1888 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ), ସେମାନେ ସାତ ସମୟର ପରିଚୟ କରାଇବାରେ ମିଲ୍ଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଢ଼ୀରେ (1888 ରୁ 1919 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ) ସେମାନେ “ଦୈନିକ”ର ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତୃତୀୟ ପିଢ଼ୀରେ (1919 ରୁ 1957 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ) ସେମାନେ ପଛକୁ ଫେରି ଏହି ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧାରଣାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯେ, “ତୁମ୍ଭ ଜନଙ୍କର ଲୁଟେରାମାନେ” ହେଉଛି ଆନ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନେସ୍। 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ରେ ସେମାନେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଇସ୍ଲାମର ଭୂମିକାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ, ଯେବେ ସେହି ତାରିଖରେ ତୃତୀୟ ହାୟ ଆସିଲା। ସେହି ଚାରିଟି ସତ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ମିଲ୍ଲର ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ହବକୂକଙ୍କ ଦୁଇଟି ଫଳକରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ମିଲ୍ଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟସହ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ଭିତ୍ତିମୂଳକ ସତ୍ୟ, ଯିଏକି ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ “ମନୋନୀତ ବ୍ୟକ୍ତି” ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।

ଯିରୋବଆମଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟର ଆରମ୍ଭରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେହା ଦଶ ଗୋତ୍ରରୁ ଗଠିତ ଥିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ଯିରୋବଆମଙ୍କୁ ନିଜମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ରାଜା କରିଥିଲେ। ଯିରୋବଆମ ଦୁଇଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ତିଆରି କରି, ଏକକୁ ବେଥେଲରେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି “ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହ,” ଏବଂ ଅନ୍ୟଟିକୁ ଦାନରେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ବିଚାର,” ସ୍ଥାପନ କଲେ। ବେଥେଲ ଏବଂ ଦାନ ସଙ୍ଗେସଙ୍ଗେ ମିଶି କଳିସିଆ (ବେଥେଲ) ଏବଂ ରାଜ୍ୟ (ଦାନ)ର ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏବଂ ଆରୋନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହରେ ଯେପରି, ସେହି ବଛୁରମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ, ଯାହା ବାବିଲର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ଉଭୟ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଥିଲା। ଆରୋନଙ୍କ ପରି, ଯିରୋବଆମ ମଧ୍ୟ ଏକ ବାର୍ଷିକ ଉତ୍ସବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ ଏବଂ ସେହି ବଛୁରମାନଙ୍କୁ ସେହି ଦେବତାମାନେ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କଲେ, ଯେମାନେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ମିଶରରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଥିଲେ।

ଏବଂ ଯେରବିୟାମ ନିଜ ହୃଦୟରେ କହିଲେ, ଏବେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଦାଉଦଙ୍କ ଘରାଣାକୁ ଫେରିଯିବ। ଯଦି ଏହି ଲୋକମାନେ ଯିରୂଶାଲେମରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହରେ ବଳି ଦେବା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ପୁନର୍ବାର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିହୁଦାର ରାଜା ରହବିୟାମଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବ; ଏବଂ ସେମାନେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରି, ପୁନି ଯିହୁଦାର ରାଜା ରହବିୟାମଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବେ। ଏହିପରି ରାଜା ପରାମର୍ଶ କରି ଦୁଇଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ତିଆରି କଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯିରୂଶାଲେମକୁ ଉପରକୁ ଯିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର; ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଦେଖ, ଏହିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ତୁମର ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ମିଶରଦେଶରୁ ଉପରକୁ ଆଣିଥିଲେ। ତାହାପରେ ସେ ଗୋଟିଏକୁ ବେଥେଲରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଟିକୁ ଦାନରେ ରଖିଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାପ ହେଲା; କାରଣ ଲୋକମାନେ ସେହି ଗୋଟିଏର ସମ୍ମୁଖରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ। ଏବଂ ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ଏବଂ ଲେବିର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ଏବଂ ଯେରବିୟାମ ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ, ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଯିହୁଦାରେ ଥିବା ପର୍ବ ପରି ଗୋଟିଏ ପର୍ବ ନିୟୋଜନ କଲେ, ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ନିବେଦନ କଲେ। ସେ ବେଥେଲରେ ଏହିପରି କଲେ, ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ବଛୁରମାନଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇ; ଏବଂ ସେ ବେଥେଲରେ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏଭଳି ସେ ବେଥେଲରେ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ବେଦୀ ଉପରେ ଅଷ୍ଟମ ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେ ନିଜ ହୃଦୟରୁ ଉଦ୍ଭାବନ କରିଥିବା ମାସରେ, ନିବେଦନ କଲେ; ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପର୍ବ ନିୟୋଜନ କଲେ; ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ନିବେଦନ କରି ଧୂପ ଜ୍ୱାଳାଇଲେ। 1 ରାଜାବଳୀ 12:26–33।

ଯେରୋବୋଆମ “ନିଜ ହୃଦୟରେ ନିଜେ ଉଦ୍ଭାବନ କଲେ,” ଯାହା ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଆଦର୍ଶକୁ ଗଢ଼ିବା ପାଇଁ “ନିଜସ୍ୱ ବ୍ୟାଖ୍ୟା” ପରିଚୟ କରାଇବାରେ ଉରିୟା ସ୍ମିଥଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯେରୋବୋଆମ ଆରୋଣଙ୍କ ପ୍ରତିରୂପକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହା ମାଧ୍ୟମରେ ମିଶରର ଜଣେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱର ଭାବେ ଭ୍ରାନ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦନ କରିଥିଲେ। ଆରୋଣ ଓ ଯେରୋବୋଆମ ଉଭୟେ ଯେ ଦେବତାକୁ ଗଢ଼ିଥିଲେ, ସେହି ଧାରଣା ରାଜ୍ୟକୌଶଳ ଓ ଧର୍ମସଂସ୍ଥାଗତ ପ୍ରଭୁତ୍ୱର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ରୋମର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱରୂପର ଏକ ପ୍ରତୀକକୁ ଭୁଲ୍ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ଆରୋଣ ଓ ଯେରୋବୋଆମ ଉଭୟେ, ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମାର ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ସହିତ, ଅଜଗର-ଶକ୍ତିର ଏକ ପ୍ରତିମାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିଲେ। ଏହିପରି, ବିଦ୍ରୋହର ସେହି ଉଭୟ ପବିତ୍ର ଇତିହାସ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କର ମହା ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ନିତ୍ୟ ଗତି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେବ। ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶନ ଅନୁସାରେ, ସେହି ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନର ପରୀକ୍ଷା।

“ତୁମ ଜନମାନଙ୍କର ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନେ” ବୋଲି ରୋମର ପ୍ରତୀକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରଥମ ବିବାଦ, ଯାହା 1843 ର ଅଗ୍ରଗାମୀ ଚାର୍ଟରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲା, ଏହି ଯୁକ୍ତି ଦେଇଥିଲା ଯେ ଦୁଷ୍କର୍ମୀ ହେଉଛନ୍ତି ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନେସ୍, ଯଦ୍ୟପି ପ୍ରକୃତ ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ ସେହି ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ରୋମ। ପ୍ରଥମ ବିବାଦଟି “ତୁମ ଜନମାନଙ୍କର ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନେ” ରୋମ ବୋଲି ଯେ ଶେଷ ବିବାଦ ଅଛି, ତାହାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲା; ଯେଉଁଠାରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ଯୁକ୍ତି ଦିଆଯାଉଛି ଯେ ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନେ ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ରୋମ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଦଶରୁ ପନ୍ଦର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଦମାନରେ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏହିପରି ଭାବରେ କାହାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହେଉଛି ବୋଲି ଆରମ୍ଭର ମିଥ୍ୟା ଓ ଶେଷର ମିଥ୍ୟା ଏକେଇ ଅଟେ।

ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ କ’ଣର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅନ୍ଧକାର ଓ ବିଭ୍ରାନ୍ତି, ପଶୁର ପ୍ରତିମା ବିଷୟରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯେପରି ଆହାରୋନ ଓ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ କରିଥିଲା। ପଶୁର ପ୍ରତିମା ବିଷୟରେ ଏହି ବିଭ୍ରାନ୍ତି ସେହି ସମୟରେ ହିଁ ଘଟୁଛି, ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହା ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ।

“ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ଯେ, ଅନୁଗ୍ରହ-ଅବଧି ସମାପ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେହି ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଗଠିତ ହେବ; କାରଣ ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହା ପରୀକ୍ଷା ହେବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ନିତ୍ୟ ଗତି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯିବ। ତୁମର ସ୍ଥିତି ଏପରି ଅସଙ୍ଗତିର ଏକ ଜଟିଳ ମିଶ୍ରଣ ଯେ, କେବଳ ଅତ୍ୟଳ୍ପ କିଛି ଲୋକ ମାତ୍ର ଠକାଯିବେ।”

“ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ 13 ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏହି ବିଷୟଟି ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି; [ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ 13:11–17, ଉଦ୍ଧୃତ]।

“ଏହାହିଁ ସେହି ପରୀକ୍ଷା, ଯାହାକି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଅବଶ୍ୟ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରି ଏବଂ ଏକ ଜାଲିଆତି ବିଶ୍ରାମଦିନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଜ ନିଷ୍ଠା ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱର ଯିହୋବାଙ୍କ ପତାକା ତଳେ ସ୍ଥାନ ପାଇବେ, ଏବଂ ଜୀବନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଦ୍ରା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ସତ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ରବିବାର ବିଶ୍ରାମଦିନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ସେମାନେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।” Manuscript Releases, volume 15, 15.

ଯେତେବେଳେ ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ “ଦୈନିକ” ବୋଲିଥିବା ବିଷୟଟି ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ବୋଲି ମିଲରଙ୍କ ମତକୁ ସମର୍ଥନ କଲେ, ସେ କହିଥିଲେ ଯେ 1844 ଠାରୁ “ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମତାମତ”, ବହୁବଚନରେ, ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି, ଯାହା “ଅନ୍ଧକାର ଏବଂ ଅସମ୍ବିଧାନ” ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି। “ଦୈନିକ” ବିଷୟରେ ଭ୍ରାନ୍ତ ମତାମତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଅସମ୍ବିଧାନ, ଯାହା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ, “ତୁମ ଜନଙ୍କ ଲୁଟେରାମାନେ” ବୋଲି, ରୋମ ଏବଂ ରୋମର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅସମ୍ବିଧାନ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର ସୃଷ୍ଟି କରେ।

ରୋମର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ ବିବାଦ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ପୂର୍ବତନ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନସମୂହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିଲା, ଯେମାନଙ୍କୁ ପରିହାର କରାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ଜନସମୂହଙ୍କ ସହିତ, ଯେମାନେ ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ନୂତନ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ବିବାଦରେ ସ୍ଥାପିତ ବ୍ୟାକରଣ ନିୟମମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଶାସିତ ହେବା ପ୍ରତି ଅନିଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା; କାରଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପଦରେ “also” ଶବ୍ଦଟିକୁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ଏହିପରି ଦାବି କରି ଯେ ଡାକୁମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପଦଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ସେହି ଏକେ ଶକ୍ତି ହେବା ଦରକାର।

ଆଣ୍ଟିଓକସଙ୍କୁ “ଲୁଟେରାମାନେ” ବୋଲି ଠିଏଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯିବାବେଳେ, ତାହା ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ବିକୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲା। ଏହା ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଥିଲା, କାରଣ ସତ୍ୟର ବିରୋଧରେ ଥିବା କୌଣସି ଭ୍ରାନ୍ତ ଶିକ୍ଷା ହେଉଛି ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା। ଏହି ବିବାଦ ସ୍ୱୟଂ ଏକ ଭିତ୍ତିସ୍ଥ ସତ୍ୟରେ ପରିଣତ ହେଲା, କାରଣ ଏହା 1843ର ପାଇଓନିୟର ଚାର୍ଟ ଉପରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରେରଣାଦ୍ୱାରା ସେହି ଚାର୍ଟର ଅନୁମୋଦନ “ଲୁଟେରାମାନେ”କୁ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ସ୍ଥିର କରିଲା ଓ ପ୍ରମାଣିତ କରିଲା, ଏବଂ ସତ୍ୟର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଅଧିକ ବଡ଼ କରିଦେଲା; କାରଣ ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ମାନେ ଭିତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାର ଅଧିକାରକୁ—ଉଭୟକୁ—ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଥିଲା।

ତୁମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦୁଷ୍ଟଲୁଟେରାମାନେ ରୋମଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ବିଷୟର ଯଥାର୍ଥ ବୁଝାମଣା, ଯାହାକି ଦୂତମାନେ ୱିଲିଆମ୍ ମିଲରଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆଦର୍ଶ ସହ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିଲା, କାରଣ ଏହା ସେ ବୁଝିବାକୁ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଆସିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆଦର୍ଶ ସହ ସମ୍ମତି ରଖୁଥିଲା; ଅର୍ଥାତ୍: ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ରୋମ ଏବଂ ପୋପତନ୍ତ୍ରୀୟ ରୋମ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗମାନଙ୍କର ଭିତ୍ତି ଥିଲା।

ଡାନିଏଲ ଏଗାରର ଛତ୍ତିଶତମ ପଦରେ “ଉତ୍ତରର ରାଜା”ଙ୍କୁ ଫ୍ରାନ୍ସ ବୋଲି, ଏବଂ ପରେ ଚାଳିଶତମ ପଦରେ ତୁର୍କୀ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିବା ଉରିଆ ସ୍ମିଥଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା, “ଉତ୍ତରର ରାଜା” ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦୁଇଟି ଭୁଲ ଚିହ୍ନଟକରଣରେ ଗଠିତ ଥିଲା। 1863 ମସିହାରେ ସ୍ମିଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭିତ୍ତିମୂଳଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଏମିତି ଏକ ଅନ୍ଧତା ସୃଷ୍ଟି କଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୌଳିକ ନିୟମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଅସମର୍ଥ କରିଦେଲା; ସେହି ନିୟମ ହେଉଛି: ମୋଟାମୋଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସେହି ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମିକ ସତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଚିତ୍ରିତ କରିଥିଲା, ଯେମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସତ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲେ। ପାଉଲ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ, କାରଣ ସେ ପ୍ରଥମେ ଯାହା ଆସିଥିଲା ତାହା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ, ଏବଂ ପରେ ଆସିଥିଲା ଆତ୍ମିକ—ଏହାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ।

ତଥାପି ଯାହା ଆତ୍ମିକ, ସେହି ପ୍ରଥମ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଯାହା ସ୍ୱାଭାବିକ, ସେହି ପ୍ରଥମ; ଏବଂ ପରେ ଯାହା ଆତ୍ମିକ, ସେହି ଆସେ। 1 Corinthians 15:46.

ସ୍ମିଥ ସେହି ନିବନ୍ଧନୀୟ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଥିଲେ, ଯେମାନେ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେ ସାତ ସମୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ଏବଂ ତାଙ୍କ 1863 ଚାର୍ଟ ପରିଚୟ କରାଇ ସେମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହକୁ ସମର୍ଥନ କଲେ। ତାଙ୍କ ନିଜସ୍ୱ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଫଳରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଷୋହଳ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଆର୍ମାଗେଦୋନ ବିଷୟରେ ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତ ବୁଝାମଣା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସଠିକ ବୁଝାମଣା ଉପରେ ଆଉ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଅଟେ।

ଡାକାତମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମ ବିବାଦ ସନ୍ଦର୍ଭରେ, ସ୍ମିଥ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲେ, ଯେମାନେ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ପ୍ରଥମ ପୂରଣ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥିଲେ। ଏହିପରି, ଉତ୍ତରର ରାଜା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ମତାନୁସାରେ, ସେ ଏକ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଲୋକସମୁଦାୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ 1856 ରୁ 1863 ମଧ୍ୟରେ ପଛକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଉଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ଲାଓଦିକିଆ ସପ୍ତମ-ଦିନର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଳିସିଆରେ ପରିଣତ ହେଉଥିଲେ। ଡାକାତମାନଙ୍କ ବିବାଦରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ସେପରି ସ୍ମିଥ ତାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଖଣ୍ଡକୁ ବିକୃତ କରିଥିଲେ, ସେଥିର ବ୍ୟାକରଣଗତ ପ୍ରାଧିକାରକୁ ଅବହେଳା କଲେ; କାରଣ ବ୍ୟାକରଣଗତ ଭାବେ ଏକତ୍ରିଶତମ ପଦରୁ ପଞ୍ଚଚାଳିଶତମ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ “ଉତ୍ତରର ରାଜା” ସଦା ଏବଂ କେବଳ ପୋପୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ଇଙ୍ଗିତ କରେ।

“ନିତ୍ୟ” ବିଷୟକ ବିବାଦ ସହିତ, “ନିତ୍ୟ” ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନୀୟ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ବୋଲି ପୁରୁଣା ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ୱିଲି ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏବଂ ଏ. ଜି. ଡାନିଏଲ୍ସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଡଭେଣ୍ଟ ଇତିହାସରେ ମିଥ୍ୟାକଥା ପ୍ରବେଶ କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି ବିଶେଷ ଇତିହାସ ହବକ୍କୁକଙ୍କ ତାଲିକାମାନରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ଭୁଲ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣର ପ୍ରଚାର ଓ ସ୍ଥାପନା ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ; କାରଣ ସଠିକ୍ ବୁଝାମଣାକୁ ମିଲର ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସଲୋନିକୀୟମାନଙ୍କ ପତ୍ରରେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଷୟଟି ସତ୍ୟକୁ ଭଲପାଉଥିବାମାନେ ଏବଂ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପ୍ରତିବିରୋଧ ଅଟେ।

“ଦୈନିକ” ବିବାଦ ଏହି କଥାକୁ ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି ବୁଝାମଣାରେ ଯୋଗ କରେ ଯେ, ରୋମର ଶେଷ ବିବାଦ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଢାଳିଦେବାର ସମୟରେ ଘଟେ। ଯେପରି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଉପରୁ ଢାଳିଦିଆଯାଉଛନ୍ତି, ସେପରି ତଳରୁ ଗୋଟିଏ ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଭବ ହେଉଛି ଏବଂ ଯେମାନେ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରି ଅଧିକାର କରୁଛି, ଯଦ୍ୟପି ସେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରାନ୍ତି।

“ବିବାଦରେ ଲିପ୍ତ ସେହି ଦୁଇ ମହାଶକ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଗୋଟିଏ ତଳୁଠାରୁ, ଓ ଅନ୍ୟଟି ଉପରୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟ ଏକ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଗୁପ୍ତ ପ୍ରଭାବ ଅଧୀନରେ ଅଛି, ଏବଂ ତାହାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସେହି ପ୍ରେରଣାର ସ୍ୱଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବ ଯାହାଠାରୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ଏକୀଭୂତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ଯେମାନେ ଶୈତାନଙ୍କ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ନେତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ଅଧୀନରେ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ବିରୋଧରେ କାମ କରିବେ। ମନୁଷ୍ୟର ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିକୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱାଧୀନ ରଖାଯାଇଛି, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ ପାଏ ଯେ କେଉଁ ଆତ୍ମା ହୃଦୟ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଉଛି। ‘ସେମାନଙ୍କର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣିବ।’” The 1888 Materials, 1508.

“ଦୈନିକ” ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିବାଦରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିରୋଧାଭାସ ହେଉଛି, ନାଗର ଏକ ପ୍ରତୀକକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପରିଚିତ କରାଯିବା। ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିବା ମିଲରଙ୍କ ଭୂମିକାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା କରି ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି କ୍ଷମାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ଏମିତି ପାପକୁ ସଂପାଦନ କରୁଛନ୍ତି।

ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ପରେ କିଛି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିବା ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଗୋଟିଏ ବିବାଦକୁ ଆଲୋଚନା କରିବୁ।

“ଆମେ ଏମିତି ଏକ ସମୟରେ ବସବାସ କରୁଛୁଁ, ଯେତେବେଳେ ଜୀବନ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଓ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଅଟେ। ସମସ୍ତ କିଛିର ଶେଷ ସନ୍ନିକଟରେ ଅଛି। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଘଟଣାବଳୀ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇଚାଲିବ; କାରଣ ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନ ସତ୍ତାମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୀବ୍ର କ୍ରିୟାଶୀଳତା ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି। ତଳସ୍ଥ ଅନ୍ଧକାରର ଶକ୍ତିମାନେ ମାନବ ଏଜେଣ୍ଟମାନଙ୍କ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନ ଓ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି; ସେହି ସମୟରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରୁ ଏକ ଶକ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି, ଯେମାନେ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରଭାବକୁ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରିବେ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସତ୍ତାମାନଙ୍କ ସହ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସହଭାଗୀ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଓ ଯାଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଯେ ଚାପ ଆସିବ, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ସତ୍ୟ, ଖାଟି ବିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଟିକି ରହିପାରିବ ନାହିଁ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆମର ଆଶ୍ରୟ ହେବାକୁ ହେବ; ଆମେ ଆଚାର, ମାତ୍ର ଧାର୍ମିକ ସ୍ୱୀକୃତି, ବିଧିବିଧାନ, କିମ୍ବା ପଦବୀରେ ଭରସା କରିପାରିବୁ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଏହା ଭାବିପାରିବୁ ନାହିଁ ଯେ ଯହେତୁ ଆମର ଜୀବିତ ବୋଲି ଏକ ନାମ ଅଛି, ସେହିହେତୁ ଆମେ ପରୀକ୍ଷାର ଦିନରେ ଦୃଢ଼ ରହିପାରିବୁ। ଯାହା କମ୍ପିତ ହୋଇପାରେ, ସେସବୁ କମ୍ପିତ ହେବ, ଏବଂ ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକର ଛଳନା ଓ ଭ୍ରମଦ୍ୱାରା ଯାହା କମ୍ପିତ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ, ସେସବୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବ। ଆତ୍ମାକୁ ଅନନ୍ତ ଶିଳା ସହ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଜଡ଼ି ଦିଅ; କାରଣ କେବଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିରାପତ୍ତା ରହିଛି। ଯୀଶୁ ଆମେ ଯେ ଦିନମାନରେ ବସବାସ କରୁଛୁଁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିପଦର ଦିନ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ, ‘ଯେପରି ନୋହଙ୍କ ଦିନରେ ଥିଲା, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ମଧ୍ୟ ହେବ। କାରଣ ଜଳପ୍ଲାବନ ପୂର୍ବର ଦିନମାନରେ ସେମାନେ ଖାଉଥିଲେ ଓ ପିଉଥିଲେ, ବିବାହ କରୁଥିଲେ ଓ ବିବାହରେ ଦେଉଥିଲେ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୋହ ନୌକାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ କିଛି ଜାଣିଲେ ନାହିଁ ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳପ୍ଲାବନ ଆସି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବହିନେଲା; ସେପରି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ମଧ୍ୟ ହେବ।’ ‘ସେପରି ଲୋତଙ୍କ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଥିଲା; ସେମାନେ ଖାଇଲେ, ପିଲେ, କିଣିଲେ, ବେଚିଲେ, ରୋପିଲେ, ଘର ବାନ୍ଧିଲେ; କିନ୍ତୁ ଯେଦିନ ଲୋତ ସଦୋମରୁ ବାହାରିଗଲେ, ସେହି ଦିନ ଆକାଶରୁ ଅଗ୍ନି ଓ ଗନ୍ଧକ ବର୍ଷିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନାଶ କରିଦେଲା। ଯେଦିନ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ, ସେହିଦିନ ମଧ୍ୟ ଠିକ୍ ସେପରି ହେବ।’ ‘ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ନିଜ ମହିମାରେ ଆସିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଥିବେ, ତେବେ ସେ ନିଜ ମହିମାର ସିଂହାସନରେ ବସିବେ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମସ୍ତ ଜାତି ଏକତ୍ର କରାଯିବ; ଏବଂ ଏକ ମେଷପାଳକ ଯେପରି ଛେଳିମାନଙ୍କୁ ମେଷମାନଙ୍କୁଠାରୁ ପୃଥକ କରେ, ସେପରି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକାପରେକା ପୃଥକ କରିଦେବେ; ଏବଂ ସେ ମେଷମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, କିନ୍ତୁ ଛେଳିମାନଙ୍କୁ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରଖିବେ। ପରେ ରାଜା ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବାମାନଙ୍କୁ କହିବେ, ଆସ, ମୋର ପିତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦପ୍ରାପ୍ତମାନେ, ଜଗତର ଆରମ୍ଭରୁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ହୁଅ।’ ଏହି ଜୀବନରେ ଆମର ଗତିପଥ ସେଠାରେ ଆମର ଚିରନ୍ତନ ଗନ୍ତବ୍ୟକୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବ; ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନଙ୍କ ସହ ରହିବୁ କି, ନାକି ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯିବୁ ଯେମାନେ ବାହ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି—ଏହା କହିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ଆମ ପାଖରେ ରହିଛି। ଆମର ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି; ତେଣୁ ଆସ, ଅସୀମ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ କ୍ରୟ କରାଯାଇଥିବା ସେହି ଦାନର ଲାଭ ଆମେ ଗ୍ରହଣ କରିବା। ‘କାରଣ ଈଶ୍ୱର ଜଗତକୁ ଏପରି ପ୍ରେମ କଲେ ଯେ, ସେ ନିଜର ଏକମାତ୍ର ଜନ୍ମିତ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଯେପରି ଯେ କେହି ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ନାଶ ନ ହେଇ, କିନ୍ତୁ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପାଉ।’” Youth Instructor, August 3, 1893.