ଦାନିଏଲ ଗ୍ରନ୍ଥର ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାଳିଶମ ପଦ ବାଇବେଲର ସବୁଠାରୁ ଗଭୀର ପଦଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ଏହା 1798, 1989 ଏବଂ 2023 ମସିହାରେ ଦାନିଏଲ ଗ୍ରନ୍ଥର ମୁକ୍ତମୋହରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଗ୍ରନ୍ଥଟି ଯେ ତିନିଥର ମୁକ୍ତମୋହରିତ ହେଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ “ସାତ ସମୟ”ର ଏକ ଛିଟାଇଦେବାର ସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। 1798 ମସିହା ସେହି ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୁଡ଼ି ବର୍ଷର ଛିଟାଇଦେବାର ସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 723 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେବେ ଅସୁରିଆ ଉତ୍ତରର ଦଶ ଗୋତ୍ରକୁ ବନ୍ଦୀତ୍ୱକୁ ନେଇଗଲା। 1989 ମସିହା 1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହରୁ 126 ବର୍ଷର ସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା, ଯେବେ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ ଆଧିକାରିକ ଭାବରେ ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକର ଛବ୍ବିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର “ସାତ ସମୟ”କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲା। 2023 ମସିହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କର ରାସ୍ତାରେ ମୃତ ପଡ଼ି ରହିଥିବା ସାଢେ ତିନି ଦିନର ସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା। 2,520 ବର୍ଷର ସମାପ୍ତିରେ, (126 ବର୍ଷ ଏବଂ 3½ ଦିନ—ଯେଉଁ ସବୁ “ସାତ ସମୟ”ର ପ୍ରତୀକ) ଦାନିଏଲ ଗ୍ରନ୍ଥ ମୁକ୍ତମୋହରିତ ହେଲା।
ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମକୁ ସୂଚନା ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ 1798 ମସିହାରେ ମାନବମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ସେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେ ସମାନାନ୍ତର ଇତିହାସଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି, କାରଣ ସେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାମାଳା ବୋଲି ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସ ବିଷୟରେ କହୁଥିବାବେଳେ ସେ ଏପରି ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି:
“ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ବିପଦ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସଚେତନ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା; ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଗମ୍ଭୀର ଘଟଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଗୃତ କରାଯିବା ଉଚିତ ଥିଲା।” The Great Controversy, 310.
ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହି ସେ ଏହା ଲେଖିଛନ୍ତି:
“ତାଙ୍କର କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଉଦ୍ଧାରକ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ ଯେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡଭୋଗ କରିବେ ଏବଂ ସମାଧିରୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବେ; ଏବଂ ତାଙ୍କର କଥାମାନଙ୍କୁ ମନ ଓ ହୃଦୟରେ ଅଙ୍କିତ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଶିଷ୍ୟମାନେ ରୋମୀୟ ଜୁଆଳିରୁ ସାମୟିକ ମୁକ୍ତିର ଆଶା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆଶା ସଂଗ୍ରହିତ ଥିଲା, ସେ ଲଜ୍ଜାଜନକ ମୃତ୍ୟୁ ଭୋଗ କରିବେ—ଏହି ଚିନ୍ତାକୁ ସେମାନେ ସହି ପାରୁନଥିଲେ। ଯେ କଥାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣରେ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କର ମନରୁ ଦୂରେ ସରାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ଆସିଲାବେଳେ, ସେହି ସମୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ଅବସ୍ଥାରେ ପାଇଲା। ଯୀଶୁଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ସେମାନଙ୍କର ଆଶାକୁ ସେହିପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲା, ଯେପରି ସେ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିନଥାନ୍ତେ। ସେହିପରି ଭାବେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କରେ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ସେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଖୋଲାଯାଇଛି, ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର କଥାଦ୍ୱାରା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଖୋଲାଯାଇଥିଲା। ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାମାନ ଏବଂ ସଙ୍କଟକାଳ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତିର କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ଅସଂଖ୍ୟ ଲୋକ ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଅବୁଝ ରହିଛନ୍ତି, ଯେପରି ସେଗୁଡ଼ିକ କେବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇନଥାନ୍ତା। ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀ କରିପାରୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଭାବକୁ ଛିନିନେବା ପାଇଁ ଶୟତାନ ନଜର ରଖିଛି, ଏବଂ ସଙ୍କଟକାଳ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ଅବସ୍ଥାରେ ପାଇବ।” The Great Controversy, 595.
ମିଲେରାଇଟ ସନ୍ଦେଶ 1798 ମସିହାରେ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା “ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାବଳୀ” ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲା। ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହିବାବେଳେ, ସେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଇତିହାସକୁ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି ଯେ, “ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାବଳୀ” ହିଁ ମଣିଷଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ବୁଝାଯାଏ ନାହିଁ। 1798, 1989 ଓ 2023 ମସିହାରେ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା, ଯେଗୁଡ଼ିକ “ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାବଳୀ”କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲା।
ଚାଳିଶତମ ପଦ ଏକ ଐତିହାସିକ ରେଖାଙ୍କନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ତିନିଥର ମୋହରମୁକ୍ତ କରାଯାଏ। 1798 ମସିହାରେ ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନ, ଯାହା ସପ୍ତମରୁ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ମୋହରମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। 1989 ମସିହାରେ ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନ, ଯାହା ଦଶମରୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ମୋହରମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। 2023 ମସିହାରେ ଦାନିୟେଲ 11 ର ଚାଳିଶତମ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ମୋହରମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା।
ଚାଳିଶତମ ପଦର ଇତିହାସ 1798 ଠାରୁ ଚାଳିଶିଏକତମ ପଦର ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଇତିହାସ ଅଟେ; ସେହି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଏହାସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରୋଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀର ପଶୁ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଷୋଳଅଧ୍ୟାୟର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା, ଏବଂ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ଦାନିଏଲ ଏଗାରୋଅଧ୍ୟାୟର ଚାଳିଶତମ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ସେହି ଏକଇ ଇତିହାସ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ଗୋଟିଏ ପଦରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ଏବଂ ମୁଁ ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଉଠୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପଶୁକୁ ଦେଖିଲି; ତାହାର ମେଷଶାବକ ପରି ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଅଜଗର ପରି କହୁଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:11।
ଏହି ପଦ୍ୟଟି, ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟର ପରି, ୧୭୯୮ ମସିହାର Alien and Sedition Acts ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ରବିବାର ଆଇନରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏଥିବା ସେହି ଇତିହାସକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ, ଯେତେବେଳେ ସେହି ଜାତି ଅଜଗର ପରି କଥା କହେ; ଏକ ଏହିପରି ଇତିହାସ, ଯାହା ପାପାଳ ରୋମ ସିଂହାସନରୁ ହଟାଯାଇବାବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମ ପୁନର୍ବାର ସିଂହାସନରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେବାବେଳେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:11 ଏବଂ ଦାନିଏଲ 11:40—ଉଭୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସ—ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟର ଅପସାରଣ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଅପସାରଣ ସହ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ବାବିଲୋନ ଯେ “ସତ୍ତରି” ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କଲା, ତାହା 1798 ଠାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଏବଂ ସେହି ଦିନରେ ଏହା ଘଟିବ ଯେ, ଟାୟାର ସତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଗୋଟିଏ ରାଜାଙ୍କ ଦିନମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ବିସ୍ମୃତ ହୋଇ ରହିବ; ସତରି ବର୍ଷର ଶେଷରେ ଟାୟାର ବେଶ୍ୟାର ପରି ଗୀତ ଗାଇବ। ହେ ବିସ୍ମୃତ ବେଶ୍ୟା, ବୀଣା ଧରି ସହର ଘୁରିବୁ; ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ସୁର ତୁଳ, ଅନେକ ଗୀତ ଗା, ଯେପରି ତୁମେ ପୁନଃ ସ୍ମରିତ ହେବୁ। ଏବଂ ସତରି ବର୍ଷର ଶେଷରେ ଏହା ଘଟିବ ଯେ, ପ୍ରଭୁ ଟାୟାରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବେ, ଏବଂ ସେ ନିଜ ମଜୁରୀପାଖକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ମୁହଁ ଉପରେ ଥିବା ଜଗତର ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟସହିତ ବେଶ୍ୟାବୃତ୍ତି କରିବ। ଯିଶାୟା 23:15–17।
୧୭୯୮ ମସିହାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସ, ଇଶାୟା ତେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଥିବା ପରି ଟାୟରର ବେଶ୍ୟା ଭୁଲିଯାଇବାର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ସମୟାବଧିକୁ “ସତ୍ତରି ବର୍ଷ” ଏବଂ “ଏକ ରାଜାଙ୍କ ଦିନ” ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଛି। ନେବୁଖଦ୍ନେଜରରୁ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲା; ଏହିପରି ଏହା ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିରୂପ ହେଲା, ଯେଉଁଥି ମେଷଶାବକ ପରି ଆରମ୍ଭ କରେ କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ଅଜଗର ପରି କହିଥାଏ। ନେବୁଖଦ୍ନେଜର ମେଷଶାବକଙ୍କ ଅନୁସରୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଏବଂ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର ଅଜଗରଙ୍କ ଅନୁସରୀଙ୍କୁ।
୧୭୯୮ ମସିହାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୧୪ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନି ଦୂତଙ୍କର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟ ଅଟେ; ଏହା ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ସଂସ୍କାରରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଏକଶେ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ସଂସ୍କାରରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ତିନି ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ବିଚାର-ଘଣ୍ଟାର ସନ୍ଦେଶ। ମିଲରାଇଟମାନେ ବିଚାରର ଆରମ୍ଭ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏକଶେ ଚୌଳିଶ ହଜାର ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।
ଅନୁଗ୍ରହର ସମୟର ସମାପ୍ତି ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଅଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଏବଂ ବାହ୍ୟ ରେଖାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେହି ଘଟଣାମାନ ପ୍ରଥମିକ ଭାବେ ଦାନିୟେଲ ୧୧ର ଚାଳିଶ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସରେ ଘଟେ। ଚାଳିଶ ପଦର ଘଟଣାମାନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନରେ ଶେଷ ପାଉଥାଏ; ଏହିପରି, ବାବିଲୋନରେ ଏଯାବତ୍ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ସଂଗ୍ରହର ଘଟଣାମାନ ଚାଳିଶ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇନାହିଁ; ତଥାପି ସେତେବେଳେ ଯେ ସଙ୍କଟ ବିଶ୍ୱର ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଏ, ସେହିଟି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ମାତ୍ର ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି। ସେହି ଘଟଣାମାନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ବିଚାରକାର୍ଯ୍ୟକୁ ଏବଂ କଳିସିଆକୁ ଧ୍ୱଜସ୍ୱରୂପେ ଉଚ୍ଚ କରାଯିବାର ପୂର୍ବରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କଳିସିଆର ଶୁଦ୍ଧିକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଦୟାକାଳର ସମାପ୍ତି ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ ଆନ୍ତରିକ ଘଟଣାମାନେ, ଶେଷ ଦିନରେ ତାଙ୍କର ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରହସ୍ୟକୁ ସମାପ୍ତ କରିବାରେ ମହାଯାଜକ ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ। ବାହ୍ୟ ଘଟଣାମାନେ ପାପାତ୍ୱକୁ ପୁନର୍ବାର ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରିବାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଭୂମିକାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ। ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ସମଗ୍ର ଇତିହାସ, ଲାଉଦିକିୟାର ସମଗ୍ର ଇତିହାସ—ସମସ୍ତ କିଛି ଚାଳିଶମ ପଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସର ଅବଧି ମଧ୍ୟରେ ଘଟେ।
ଚାଳିଶମ ପଦ୍ୟର ଭିତରୀଣ ଏବଂ ବାହ୍ୟ ରେଖାଗୁଡ଼ିକ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଗଣତନ୍ତ୍ରବାଦର ଶିଙ୍ଗଟି ବାହ୍ୟ ରେଖା, ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଶିଙ୍ଗଟି ଭିତରୀଣ ରେଖା। ଉଭୟ ରେଖା ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଇତିହାସର ସମାପ୍ତିବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଓ ଗଣତନ୍ତ୍ରବାଦୀ—ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗ ଉପରେ ଆଣାଯାଏ। ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ସେହି ସନ୍ଦେଶଟି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଆଣାଯାଉଥିବା ସେହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟର ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ। ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ସେହି ସନ୍ଦେଶଟି ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଉପରେ ଆଣାଯାଉଥିବା ସେହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟର ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।
ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ ତିନିଥର ଅମୋଚିତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେହି ତିନୋଟି ସମୟର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଗୋଟିଏ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଓ ଗୋଟିଏ ବାହ୍ୟ ରେଖା ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯାହା ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ସେହି ତିନୋଟି ଚିହ୍ନସ୍ଥଳର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ପୂର୍ବରୁ ସାତଥର ବିକିରଣ ଘଟେ। ଏହିପରି, ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟ 1798 ଠାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ସେହି ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବାଣୀମୂଳକ ଚିହ୍ନସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକ “ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାମାନ” ଅଟେ। ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ରେଖାର ଆରମ୍ଭରେ ଫିଲାଦେଲଫିଆଠାରୁ ଲାଓଦିକିଆକୁ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏବଂ ଶେଷରେ ଲାଓଦିକିଆଠାରୁ ଫିଲାଦେଲଫିଆକୁ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଆରମ୍ଭଟି ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶାଇଥିବା ପରି ଗୋଟିଏ ସଂସ୍କାରମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲା, ଯାହା ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ସଂସ୍କାରମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଆଦର୍ଶରୂପେ ଦର୍ଶାଇଥିଲା ଏବଂ ସେହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକୁ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୂରଣ କରିଥିଲା।
ଫିଲାଦେଲଫିୟ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭ 1798 ମସିହାରେ ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର “ସାତ ସମୟ”ର ଏକ ପୂରଣ ସହିତ ହେଲା, ଏବଂ ପରେ 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ “ସାତ ସମୟ”ର ଆଉ ଏକ ପୂରଣ ଘଟିଲା। କମ୍ ସେ କମ୍ 1856 ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍—ଉଭୟେ—ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଲାଓଡିକିୟାର ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ। ସେହି ଏକେ ବର୍ଷରେ “ସାତ ସମୟ” ବିଷୟରେ ନୂତନ ଆଲୋକ ଆଧିକାରିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରକାଶନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା କେବେ ଶେଷ କରାଯାଇନଥିଲା। “ସାତ ସମୟ” 1798 ମସିହାରେ ପୂରଣ ହେଲା, ଏବଂ ତାହାପରେ ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲର “ସତ୍ୟର ଶୃଙ୍ଖଳାର ଆରମ୍ଭ”କୁ ଆବିଷ୍କାର କଲେ—ଯେପରି ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ତାହାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ—ଏବଂ ସତ୍ୟର ଶୃଙ୍ଖଳାର ଆରମ୍ଭ ଥିଲା “ସାତ ସମୟ”। 1798 ମସିହା “ସାତ ସମୟ”ର ଏକ ପୂରଣ ଥିଲା; ତାହାପରେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ମୋହର ଖୋଲାଯାଇବା ସମୟରେ ମିଲର “ସାତ ସମୟ” ବିଷୟକ ତାଙ୍କର ଭିତ୍ତିମୂଳକ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ। ତାହା ପରେ 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖ “ସାତ ସମୟ”ର ଆଉ ଏକ ପୂରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ପୁନର୍ବାର ସେହି ବର୍ଷରେ ଫିଲାଦେଲଫିୟାରୁ ଲାଓଡିକିୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନ୍ଦୋଳନର ଏକ ରୂପାନ୍ତରଣ ଦ୍ୱାରା ଅନୁସୃତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ “ସାତ ସମୟ” ବିଷୟକ ନୂତନ ଆଲୋକ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିଲା। 1863 ମସିହାରେ, ଯାହା 1856 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଲେରାଇଟ୍ ଫିଲାଦେଲଫିୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଥିଲା ଏବଂ 1856 ରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୋଇ ମିଲେରାଇଟ୍ ଲାଓଡିକିୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ହୋଇଥିଲା, ସେଥି ମୁଖ୍ୟତଃ ଗୃହଯୁଦ୍ଧର ପରିସ୍ଥିତି ଓ ଚାପ, ଏବଂ ଚର୍ଚ୍ଚର ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତାର ଆଧାରରେ, ଏକ ଆଇନଗତ ଭାବେ ନିବନ୍ଧିତ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ପରିଣତ ହେଲା। ଆନ୍ଦୋଳନର ଶେଷ 1863 ମସିହାରେ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ସେହିଟି ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚ ହେଲା। ତାହାର ସାତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, 1856 ମସିହାରେ, ଲାଓଡିକିୟା ସେହି ବିଷୟ ଉପରେ ନୂତନ ଆଲୋକର ଏକ ସନ୍ଦେଶକୁ ପାଶେକୁ ସରାଇଦେଇଥିଲା, ଯାହା ଥିଲା ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆବିଷ୍କାର।
ମିଲରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏବଂ ଯେହିଁ ଆଲୋକକୁ “ସତ୍ୟର ଶୃଙ୍ଖଳାର ଆରମ୍ଭ” ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେହି “ସାତ ସମୟ”ର ଆଲୋକ ଲାଓଦିକିୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ନେତୃତ୍ୱଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହେଲା; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କ୍ରମେ “ସାତ ସମୟ”କୁ ସମର୍ଥନ କରି ରଖିବାର ଇଚ୍ଛାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ, ଏବଂ ସାତ ବର୍ଷ (“ସାତ ସମୟ”)ର ଶେଷରେ, 1863 ମସିହାରେ, “ସାତ ସମୟ” ବିଷୟରେ କୌଣସି ଉଲ୍ଲେଖ ବିନା ଏକ ନୂତନ ଚାର୍ଟ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଲା।
1863 ମସିହାରେ ଯିଶାୟାଙ୍କ ପାଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସମାପ୍ତି ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ସେହିଠାରେ ହିଁ ଉପସଂହାର ପାଇଲା—ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ସହିତ। 1863 ମସିହାରେ ଦାସପ୍ରଥାର ପ୍ରଶ୍ନଟି “ସାତ କାଳ”ର ପୂରଣରେ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ—ଉଭୟ ରାଜ୍ୟର ବନ୍ଦୀ କରାଯାଇ ନିଆଯିବା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ଆଦର୍ଶରୂପେ ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ଯେ ଦାସତ୍ୱରେ ବନ୍ଦୀ କରାଯାଇ ନିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ଶେଷକାଳରେ ଥିବା ଦାସପ୍ରଥା-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାର୍ଥରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। 1863 ଯିଶାୟାଙ୍କ ପାଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗଠନର ଶେଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଏହିପରି ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର କହନ୍ତି, ଏହା ସ୍ଥିର ହେବ ନାହିଁ, ନାହିଁଲେ ଏହା ଘଟିବ ନାହିଁ। କାରଣ ସୂରିୟାର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ଦମାସ୍କସ, ଏବଂ ଦମାସ୍କସର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ରେଜିନ; ଏବଂ ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷର ମଧ୍ୟରେ ଇଫ୍ରୟିମ ଭଙ୍ଗ ହେବ, ଯେପରି ସେ ଆଉ ଜନଗୋଷ୍ଠୀ ରୂପେ ରହିବ ନାହିଁ। ଏବଂ ଇଫ୍ରୟିମର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ଶମରିଆ, ଏବଂ ଶମରିଆର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ରେମଲିୟାର ପୁଅ। ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ନାହାଁ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ସ୍ଥିର ହେବ ନାହାଁ। ଯିଶାୟ ୭:୭–୯।
ଠିକ ଭାବରେ ବୁଝାଯାଇଥିଲେ, ଖ୍ରୀ.ପୂ. 742ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପାଁଷଠି ବର୍ଷର ଏକ ଅବଧି ମଧ୍ୟରେ ତିନୋଟି ପଥଚିହ୍ନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସେହି ପଥଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଟି, ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଉଭୟ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷର ବନ୍ଦୀତ୍ୱ ଓ ଦାସ୍ୟତ୍ୱର ଆରମ୍ଭବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଖ୍ରୀ.ପୂ. 742ରେ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଗୃହଯୁଦ୍ଧରେ ଜଡିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ଉତ୍ତରର ଦଶଟି ଗୋତ୍ର ସିରିଆ ସହ ଏକ ମିଳିତ ଜୋଟ ଗଠନ କରି ଦକ୍ଷିଣର ଯିହୂଦା ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ। ଊଣେଇଶ ବର୍ଷ ପରେ, ଖ୍ରୀ.ପୂ. 723ରେ, ଉତ୍ତରର ସେହି ଦଶଟି ଗୋତ୍ରକୁ ଅଶ୍ଶୂରୀୟମାନେ ଦାସ୍ୟତ୍ୱରେ ନେଇଯାଇଥିଲେ। ତାହା ପରେ ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପରେ, ଖ୍ରୀ.ପୂ. 677ରେ, ଅଶ୍ଶୂରୀୟମାନେ ମନଶ୍ଶୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ବାବିଲୋନକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ। ଖ୍ରୀ.ପୂ. 723ରୁ ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ଗଣନା କଲେ 1798କୁ ପହଞ୍ଚାଯାଏ, ଯାହା ଶେଷକାଳ ଏବଂ ଚାଳିଶତମ ପଦର ଆରମ୍ଭ। ତାହା ପରେ ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷରେ, ଖ୍ରୀ.ପୂ. 677ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧର “ସାତ କାଳ” 1844ରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ତାହା ପରେ ଊଣେଇଶ ବର୍ଷରେ, 1863ରେ, ଖ୍ରୀ.ପୂ. 742ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥାଏ। ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଖ୍ରୀ.ପୂ. 742ରେ ଯେପରି ଚାଲିଥିଲା, 1863ରେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଚାଲିଥିଲା। ଖ୍ରୀ.ପୂ. 742ରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯିଶାୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା ଆହାଜଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପୂର୍ବବାଣୀ, ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଉଭୟ ରାଜ୍ୟର ଆସନ୍ନ ଦାସ୍ୟତ୍ୱ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା; ଏବଂ 1863ରେ, ଗୃହଯୁଦ୍ଧର ସଠିକ୍ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁରେ, ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଲିଙ୍କନ ‘ଏମାନ୍ସିପେସନ୍ ପ୍ରୋକ୍ଲାମେସନ୍’ ଘୋଷଣା କରି ଦାସ୍ୟତ୍ୱର ସମାପ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଖ୍ରୀ.ପୂ. 742ରେ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା ଆହାଜଙ୍କୁ ଯେ ସତର୍କବାଣୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେହିଟି ଶାବ୍ଦିକ ମହିମାମୟ ଦେଶରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହିମାମୟ ଦେଶରେ ଲିଙ୍କନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା।
୧୮୫୬ ମସିହାରେ ହାଇରାମ ଏଡସନଙ୍କ “ସାତ କାଳ” ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାର ସାତ ବର୍ଷ ପରେ, ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ୧୮୬୩ ମସିହାର ଚାର୍ଟ ଉତ୍ପାଦନ କଲା, ଯାହା ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କର “ସାତ କାଳ” ଶିକ୍ଷାକୁ ଅପସାରଣ କଲା; ଏହା ଫଳରେ ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟ ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରିବାକୁ ହେବ ବୋଲି ଶିଖାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ହେଲେ ତାହାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ପ୍ରତିରକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେବ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଶିଖାଇଛନ୍ତି, ସେପରି ଅନେକ ପଦ୍ୟାଂଶ ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲା। ସେହି ବର୍ଷରେ ସେମାନେ ଆଇନଗତ ଭାବେ ନିବନ୍ଧିତ ଏକ କଳିସିଆ ହେଲେ। ୧୮୬୩ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏବଂ ତାହାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରିଣାମସମୂହ ବିଷୟରେ ଆହୁରି ଅନେକ କିଛି ଲେଖାଯାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ମୁଁ ଯାହା ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଛି, ସେହେଲା—୧୮୬୩ର ବିଦ୍ରୋହକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିବା ଅନେକ ସାକ୍ଷୀ ଅଛନ୍ତି, ଭିତରୀଣ ଏବଂ ବାହ୍ୟ—ଯେପରି ବାହ୍ୟ ପକ୍ଷରୁ ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଘଟିଥିବା ବିଦ୍ରୋହ ହେଉ, କିମ୍ବା ଭିତରୀଣ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରଥମ ମୂଳାଧାର ସତ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ସହିତ ଘଟିଥିବା ବିଦ୍ରୋହ ହେଉ। ୧୮୬୩, ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସେହି ଘଟଣାମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ, ଯାହା “ଅନୁଗ୍ରହର ସମାପ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାମାନ”କୁ ଗଠନ କରୁଥିବା ଗୋଟିଏ waymark ର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
1863 ପ୍ରାଚୀନ ସାକ୍ଷାତ୍ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟରେ ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ଆରମ୍ଭ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଅଟେ। ସେହି ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ଶେଷରେ ଯିହୋଶୂୟ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶରେ ନେଇଗଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯିରୀହୋକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ ଓ ଯେ କେହି ଯିରୀହୋକୁ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କରିବ ସେଥିପାଇଁ ଏକ ଶାପ ଘୋଷଣା କଲେ। 1863 ମସିହାରେ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ନେତୃତ୍ୱ ଯିରୀହୋକୁ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କଲା। 1863 ଅରଣ୍ୟରେ ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ଉଭୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। 1863 ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସୂଚକ ମାଇଲଫଳକ, ଯାହା ଚାଳିଶମ ପଦର ଇତିହାସର ବାହ୍ୟ ଓ ଆନ୍ତରିକ ଧାରାମାନଙ୍କର ଇତିହାସକୁ ପରସ୍ପର ସଂଯୁକ୍ତ କରେ। ଏଠାରେ ସପ୍ତମ କଳିସିଆ ଅଛି—“ବିଚାରିତ କଳିସିଆ,” ଯେପରି “ଲାଓଦିକିଆ” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ—ଯାହା ଏମିତି ଗୋଟିଏ ଅବଧିରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି, ଯାହାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଅରଣ୍ୟରେ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିଢ଼ିର ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଛି। ସେହି ସମୟରେ, ପ୍ରଥମ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଦାସମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ଶେଷ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିମାନଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ସଙ୍କଟର ଏକ ଅବଧିରେ ସେନାଶାସନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବେ, ଯାହା ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶନ “ଜାତୀୟ ବିନାଶ” ବୋଲି କୁହୁଥିବା ଅବସ୍ଥାକୁ ନେଇଯିବ।
ଆରମ୍ଭର ପଥଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକରେ ଶେଷର ପଥଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ବିଚାରର ସମାପ୍ତି ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ବିଚାରର ଆରମ୍ଭ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା। ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ଆରମ୍ଭରେ ଯିହୋଷୁଆ ଓ କାଲେବଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି କାଦେଶରେ ଘଟିଥିବା ବିଦ୍ରୋହ, ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ଶେଷରେ କାଦେଶରେ ଶିଳାକୁ ଆଘାତ କରିବାରେ ମୋଶାଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା। 1863 ସେହି ରବିବାର ନିୟମକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେଉଁଠାରେ ଲାଓଦିକିଆକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବାନ୍ତି କରାଯାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଯିହିଜକେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠରେ ଯେରୁଶାଲେମର ପଚିଶଜଣ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ “ଆମେ ହେଉଛୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର” ଏହି ମିଥ୍ୟା କଥାରେ ଭରସା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶିଲୋହ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ପାନିଅମ୍ ବିଷୟକ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।