ପାନିଉମ୍ - ସଂଖ୍ୟା ଅଠାରୋ

ଏବେ ଆମେ ଦାନିଏଲ ୧୧ର ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ୍ୟର କିଛି ଅର୍ଥବହ ନିହିତାର୍ଥକୁ ଆଲୋଚନା କରିବୁ, ଏବଂ ତାହାପରେ “250” ବର୍ଷର ତିନୋଟି ରେଖାକୁ ଏକାଦଶରୁ ପଞ୍ଚଦଶ ପଦ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସରେ ଆଣିବୁ, ଯାହା ଖ୍ରୀ.ପୂ. 200ରେ ପାନିୟମର ଯୁଦ୍ଧରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା। ଖ୍ରୀ.ପୂ. 457ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା “250” ବର୍ଷର ରେଖା ଖ୍ରୀ.ପୂ. 207ରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ସେହି ସମୟସୀମାର ମଝିଭାଗରେ, ଯାହା ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ପାନିୟମର ଯୁଦ୍ଧ ସହ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ନିରୋଙ୍କ ରେଖାର “250” ବର୍ଷ କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ଇତିହାସ ସହ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଯାହା 313, 321 ଏବଂ 330 ବର୍ଷଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର “250” ବର୍ଷ 4 ଜୁଲାଇ, 2026ରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।

ନିରୋଙ୍କ ବଂଶରେଖା ପ୍ରଥମେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ, ପରେ ସମଗ୍ର ଜଗତରେ, ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ପରୀକ୍ଷା-ସମୟର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୂର୍ବ ୪୫୭ର ରେଖା ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କୁ ସାମରିକ ଭାବେ ଦୁଇଟି ଯୁଦ୍ଧର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁରେ ସ୍ଥାପନ କରେ। ୧୭୭୬ରୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଥିବା ସମୟାବଧି ମଧ୍ୟ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱ ପାଇଁ ଏକ ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏହି ରେଖାଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କର ଯଥାର୍ଥ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ପାଇଁ, ଆମେ ପ୍ରଥମେ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ୍ୟ ଓ ରୁଷିଆ ଏବଂ ପୁଟିନଙ୍କ ପତନକୁ ଆଲୋଚନା କରିବୁ। ତା’ପରେ “୨୫୦” ବର୍ଷର ତିନୋଟି ରେଖା, ଏବଂ ପରେ ହାସ୍ମୋନିୟ ବଂଶରେଖା। ସେହି ରେଖାଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାପିତ ହେଲାପରେ, ଆମେ ପିତରଙ୍କୁ ପାନିଅମ ସହିତ ସମରେଖିତ କରିବୁ। ଯେତେବେଳେ ସେହି ରେଖାଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାନରେ ଆସିଯିବ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଚିହ୍ନିପାରିବୁ ଯେ ୧୮ ଜୁଲାଇ ୨୦୨୦ର ସନ୍ଦେଶକୁ କିପରି ସଂଶୋଧନ କରାଯିବ ଓ ଘୋଷଣା କରାଯିବ, ଏବଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଯେ ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକର ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ।

ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧରେ ଏଗାରୋତମ ପଦ ପୂରଣ କରିଥିବା ଇତିହାସ, ରାଜା ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କ ଇତିହାସ ସହ ସମନ୍ୱୟ ରଖେ। ଯେତେବେଳେ ଇସାୟା ଶୁଦ୍ଧିକୃତ ହୋଇ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ସାମର୍ଥ୍ୟପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ସେହି ଆହ୍ୱାନ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା ସେହି ବର୍ଷରେ ଯେତେବେଳେ ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା।

ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ପାଇବା ପରେ ସତ୍ୱର ପ୍ଟୋଲେମୀ ଯେ ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ତାହା ସହ ସମାନାନ୍ତର ଏବଂ ସମଞ୍ଜସ ଥିବା ସେହି ବିଦ୍ରୋହ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା। ଉଜ୍ଜିୟ ଏବଂ ପ୍ଟୋଲେମୀ ସେହି ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରତୀକ, ଯାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ଉଚ୍ଚ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଯିଏ ରାଜ୍ୟକର୍ତ୍ତୃତ୍ୱକୁ ମଣ୍ଡଳୀୟ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ସହ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ବିଦ୍ରୋହ କରେ। ଉଜ୍ଜିୟ ଯେତେବେଳେ ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ରାଜ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ତାଙ୍କ ଲଳାଟରେ ହୋଇଥିବା କୁଷ୍ଠରୋଗ ପଶୁର ଚିହ୍ନର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା।

ତାହା ପରେ ଉଜ୍ଜିୟା ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହୀ ପ୍ରୟାସ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରୁ କ୍ରମଶଃ ଆସୁଥିବା ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ତାହା ପରେ ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ସହ ଏଗାର ବର୍ଷର ଏକ ନାମମାତ୍ର ସହ-ଶାସନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଉଜ୍ଜିୟା ତାଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ପରେ ଏଗାର ବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ରହିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହର ଆରମ୍ଭ ରବିବାର ନିୟମକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟ ଏକତ୍ର ହୁଏ ଏବଂ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ବଳପୂର୍ବକ ଲାଗୁ କରାଯାଏ। ଏଗାର ବର୍ଷ ପରେ ସେ ମରିଗଲେ, ଯାହା ଯିହୂଦାର ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟର ରାଜା ଭାବରେ ତାଙ୍କର ଶାସନର ଶେଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଏହି ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା ଗୌରବମୟ ଦେଶ, ଯାହା ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର।

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ଟୋଲେମୀଙ୍କ ସହ ଉଜ୍ଜିୟା ଯିହୂଦା, ଗୌରବମୟ ଦେଶ ଏବଂ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ଟୋଲେମୀ ମିଶରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ସେହି ଅଜଗର-ଶକ୍ତି, ଯାହାର ଧର୍ମ ହେଉଛି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକବାଦ। ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କୁ ସମାନ୍ତର ରେଖାମାନଙ୍କ ଭାବରେ ବିଚାର କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଉଜ୍ଜିୟା ଗୌରବମୟ ଦେଶର ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ରହି ନଥାଏ, ଏବଂ ଏକାଠି ସେମାନେ ଦୁଇଟି ଜାତିର ଏକ ପ୍ରତୀକରେ ପରିଣତ ହୁଅନ୍ତି। ମିଶର ଏବଂ ଯିହୂଦା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକବାଦ ଏବଂ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଧର୍ମମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ। ସେମାନେ ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀର ପ୍ରତୀକ। ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯେ ରାଜ୍ୟଶିଳ୍ପ ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀଶିଳ୍ପକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ତାହା ଦୁଇଟି ଜାତିକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରେ; ଯେପରି ମାଦୀୟ ଏବଂ ପାରସୀମାନେ ଥିଲେ, ଯେପରି ଫ୍ରାନ୍ସର ମିଶର ଏବଂ ସଦୋମ ଥିଲା, ଯେପରି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ରିପବ୍ଲିକାନ ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେପରି ଇସ୍ରାଏଲ ଏବଂ ଯିହୂଦାର ଉତ୍ତର ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟମାନେ ଥିଲେ, ଏବଂ ଯେପରି ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମ ଥିଲେ। ଦୁଇଟି ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ, ସେମାନେ ଯିରୁଶାଲେମର ମନ୍ଦିର ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧାଯାଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଉଜ୍ଜିୟା ଏବଂ ପ୍ଟୋଲେମୀ ଉଭୟେ ଯିରୁଶାଲେମର ମନ୍ଦିରରେ ବଳି ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ଏମିତି ଦୁଇଟି ଜାତି, ଯେଉଁମାନେ ଉଭୟେ ଏକେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରେ ବିଦ୍ରୋହ କରନ୍ତି।

ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ, ଉଭୟ ରାଜାଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ଯେରୁସାଲେମର ମନ୍ଦିର ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିଲା, ଯାହା ଦାନିଏଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେଉଁ ମନ୍ଦିରରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ, ତାହାର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଏହି ଉଭୟ ରାଜାଙ୍କର ଇତିହାସ ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥାଏ, ଏବଂ ଏହା କରି ସେମାନେ 2014 ମସିହାରେ ନିଜମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ଉଭୟଙ୍କୁ ଏକାଦଶ ପଦ୍ୟରେ ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସାମରିକ ବିଜୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିଲା। ରାଫିଆ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ସୀମାଞ୍ଚଳ ଏବଂ ରବିବାର ଆଇନର ତ୍ରିବିଧ ସଂଘର ସୀମାଚିହ୍ନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏହା ମଧ୍ୟ ସଂଘର୍ଷରତ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସୀମା ଅଟେ।

୨୦୧୪ ପରେ, ସର୍ବାଧିକ ଧନୀ ରାଜା ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥୀ ହେବାକୁ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଘୋଷଣା କଲେ। ୨୦୨୦ ମସିହାରେ, ରିପବ୍ଲିକାନ ଶୃଙ୍ଗର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ସର୍ବାଧିକ ଧନୀ ରାଜା ତାହାର ଘାତକ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା, ଯାହା ପରେ ସୁସ୍ଥ ହେବାକୁ ଥିଲା। ୨୦୨୨ ମସିହାରେ, ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ତୀବ୍ରତର ହେଲା। ପରେ, ୨୦୨୪ ମସିହାର ନିର୍ବାଚନରେ, ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦ୍ୟର ପୂରଣରେ ଟ୍ରମ୍ପ ଫେରି ଆସିଲେ। ୨୦୨୩ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ, ମରୁଭୂମିରେ ଏକ ସ୍ୱର ଧ୍ୱନିତ ହୋଇଥିଲା। ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୨୩ରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲା; ଏହିପରି ୨୦୨୪ ମସିହାର ନିର୍ବାଚନରେ ରିପବ୍ଲିକାନ ଶୃଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ଟ୍ରମ୍ପ ଫେରିଲେ; ଏବଂ ପରେ ୨୦୨୫ ମସିହାରେ ମନ୍ଦିର ପରୀକ୍ଷାର ଆଗମନ ସହିତ ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ପରୀକ୍ଷାର ସମାପ୍ତି ହେଲା।

୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଯେ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦୁଇମୁଖୀ ଥିଲା। ସଂଶୋଧନ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମାନ୍ତରାଳତା ଏବଂ ଦାନିଏଲ ଏଗାରୋତ୍ତର ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦକୁ ଏକେ ସମୟରେ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ଚାଳିଶତମ ପଦର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସନ୍ଦେଶକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ନିୟମ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି, ଯେଉଁ ପଦରେ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରତ୍ନମାନ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଏକେ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ବର୍ତ୍ତମାନ କୁଞ୍ଜୀ ସ୍ୱରୂପ ଅଟେ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ଉଦାହରଣ ଦେବି।

୧୯୮୯ ମସିହାରେ, ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଡାନିଏଲଙ୍କ ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ କ’ଣ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ସେ ବିଷୟରେ କୌଣସି ଏକତ୍ରିତ ବୁଝାମଣା ଥିଲା ନାହିଁ। ସେହି ଏକତ୍ୱର ଅଭାବ ଦ୍ୱିମୁଖୀ ଥିଲା। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକର ଅର୍ଥ ବିଷୟରେ କୌଣସି ସାମୁହିକ ସମ୍ମତି ଥିଲା ନାହିଁ। ଯେମାନେ ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ବୁଝାମଣା ଥିବାକୁ ଦାବି କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ମାନବୀୟ ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ଓ କାଥଲିକବାଦର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ମିଶାଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିଲେ—ଏହା ସେହି ଜନ୍ମସିଦ୍ଧ ଉତ୍ତରାଧିକାର ଥିଲା ଯାହା ସେମାନେ ୧୮୬୩ ର ବିଦ୍ରୋହରେ ନିଜମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କଠାରୁ ପାଇଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯେରୋବଅମଙ୍କ ଭିତ୍ତିସ୍ଥାପକ ବିଦ୍ରୋହ ସମୟରେ ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଭୂମିକା ପୂରଣ କରିଥିଲେ। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ କ’ଣ ସୂଚିତ କରେ ବୋଲି ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଧାରଣାମାନେ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ, ନିଜସ୍ୱ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ମାତ୍ର ଥିଲା। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କର ଧାରଣା କିମ୍ବା ମୌଳିକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗର ବିରୋଧୀ ଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରାୟତଃ ସେମାନେ ନିଜେ ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିବା ମୂଳ ଆଧାରର ମଧ୍ୟ ବିପରୀତ ଥିଲା।

ଆମେ ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ଯାହା ଦେଖିଲୁ, ତାହା ସମସ୍ତ ଛଅଟି ପଦର ଏକ ସୁସଙ୍ଗତ ବୁଝାମଣା ଥିଲା। ଆମେ ଯେ ସନ୍ଦେଶର ସୁସଙ୍ଗତତା ଦେଖିଲୁ, ସେହିଥିଲା ଯାହା ମୋତେ ମୋର ବୁଝାମଣା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲା, ଯଦ୍ୟପି ମୁଁ ଜାଣୁଥିଲି ଯେ ସମଗ୍ର ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ମୋର ବୁଝିଥିବା କଥାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଥିଲା। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଆମେ ଯାହା ବୁଝିଥିଲୁ, ତାହା ପ୍ରଥମେ 1996 ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ସେହି ବୁଝାମଣା, ତିରିଶି ବର୍ଷ ଅତିକ୍ରମ କରି ସମୟ ଅଗ୍ରସର ହେବା ସହିତ, କେବଳ ଆହୁରି ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାଇଛି!

ଯଦି ଆପଣ *The Time of the End* ପତ୍ରିକାରେ ଥିବା ସର୍ବପ୍ରଥମ ସନ୍ଦର୍ଭଟିକୁ ବିଚାର କରନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣ *Testimonies*, ଖଣ୍ଡ ୯, ପୃଷ୍ଠା ୧୧କୁ ପାଇବେ। 9/11ର ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ସେହି ପତ୍ରିକା 9/11 ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଯେଉଁ ବିଷୟବୋଧଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ମୋତେ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲା, ସେହିଥିଲା ଏହା ବୁଝିବାରେ ଯେ, ଚାଳିଶତମ ପଦରେ “ଶେଷକାଳରେ” ଉତ୍ତରର ରାଜା ଓ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ପ୍ରକୃତ ରାଜନୈତିକ ଶକ୍ତି ନୁହେଁ, ବରଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣୁଥିଲି ଯେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ କହିଥିଲେ, ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକ ଏକେଇ ପୁସ୍ତକ, ଏବଂ ଦାନିଏଲରେ ଥିବା ସେଇ ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରେଖାକୁ ଯୋହନ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଆଗକୁ ନେଇଛନ୍ତି। ମୁଁ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖିଥିଲି ଯେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ୧୧ରେ, ଯାହା 1798 ମସିହାରେ ଶେଷକାଳକୁ ଘିରିଥିବା ଇତିହାସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଅଧ୍ୟାୟ ଉପରେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଶିଖାଏ ଯେ ଫ୍ରାନ୍ସ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମିଶର ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ଏହାରେ ଯେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ୧୭ରେ ପଶୁ ଉପରେ ବସିଥିବା ବେଶ୍ୟା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବାବିଲ ଥିଲା ବୋଲି କହିବାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସେତେଇ ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲେ।

ସେହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯେପରି ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ତାହା The Great Controversy ରେ ମିଳେ, ଏବଂ ସେହି ମତାମତଗୁଡ଼ିକ ଯୋହନ ଓ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧି ଦେଇଛି। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକାଦଶରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାର ପରିଭାଷା ହେଉଛି ସେହି ଶକ୍ତି ଯେ ମିଶରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ, ଏବଂ ଉତ୍ତରର ରାଜା ହେଉଛି ସେହି ଶକ୍ତି ଯେ ବାବିଲୋନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ। ବିଷୟଟି ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ବାଇବେଲ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା ପରସ୍ପର ସହଯୋଗରେ କାମ କରି, ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର ଆଣି ଏକ ସତ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ କଲେ, ସେହି କଥାକୁ ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଭ୍ରାନ୍ତପଥଗାମୀ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍‌ଙ୍କ ପାଖରେ, କିମ୍ବା ସ୍ୱୟଂ-ସମର୍ଥିତ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର କୌଣସି ଭ୍ରାନ୍ତପଥଗାମୀ ସ୍ୱଯଂ-ନିଯୁକ୍ତ ନେତାଙ୍କ ପାଖରେ, କେବେବି ସମର୍ପଣ କରିପାରିବି ନାହିଁ।

ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପ୍ଟୋଲେମୀ ଓ ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କୁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଉନ୍ନତ ହେବା ପରେ ଯେ ପରିଣାମ ଘଟେ, ତାହାକୁ ବୁଝିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏହି ସତ୍ୟଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବା ଯେ ପ୍ଟୋଲେମୀ ସେହି ଅଜଗର-ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯିଏ ରୋମର ପ୍ରତିନିଧି-ଶକ୍ତିକୁ ପରାଜିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ସେହି ପ୍ରତିନିଧି-ଶକ୍ତିଙ୍କ ପାଖରେ ପରାଜିତ ହୁଏ, ଯିଏ ପଦ ୧୦ରେ ଏବଂ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ପ୍ଟୋଲେମୀଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲା। ଐତିହାସିକ ପାର୍ଥକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଉଜ୍ଜିୟା ଯେତେବେଳେ ଚର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ରାଜ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରେ, ସେତେବେଳେ ସେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଉଜ୍ଜିୟାହିଁ ଗୌରବମୟ ଦେଶ, ଏବଂ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ସନ୍ଦେଶର ଆରମ୍ଭକାଳରେ ଗୌରବମୟ ଦେଶ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଯୁକ୍ତି ଥିଲା। ଗୌରବମୟ ଦେଶ କି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ନା କି ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ? ସେ ସମୟରେ ଯେମାନେ ଗୌରବମୟ ଦେଶଟି ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ ବୋଲି ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣାକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ—ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଯେକୌଣସି ଲୋକ ଯଦି ଏହିପରି କରୁଛନ୍ତି—ଯୁକ୍ତି ଦେଇ କହିବେ ଯେ ପଞ୍ଚଚାଳିଶତମ ପଦର ଗୌରବମୟ ପବିତ୍ର ପର୍ବତ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ସୂଚିତ କରୁଥିଲା; ତେଣୁ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଗୋଟିଏ ପର୍ବତ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଦେଶ ଏକେ ପ୍ରତୀକ ଥିଲା। ସାଧାରଣ ମାନବୀୟ ଯୁକ୍ତିବିଚାର, ମୁଁ ଭାବୁଛି।

ଉଜ୍ଜିୟାହ ଗୌରବମୟ ଦେଶ ଅଟେ, ଏବଂ ପ୍ଟୋଲେମୀ ମିଶର ଅଟେ। ଗୌରବମୟ ଦେଶ ଭାବେ ଉଜ୍ଜିୟାହଙ୍କର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ଏବଂ ଗଣତନ୍ତ୍ରବାଦ—ଏହି ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଅଛି। ପ୍ଟୋଲେମୀଙ୍କର ରାଜନୈତିକ ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି କମ୍ୟୁନିଜ୍ମ ଏବଂ ତାହାର ବିଭିନ୍ନ ରୂପଗୁଡ଼ିକ, ଏବଂ ପ୍ଟୋଲେମୀଙ୍କର ଧାର୍ମିକ ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ଆତ୍ମବାଦ ଏବଂ ତାହାର ବିଭିନ୍ନ ରୂପଗୁଡ଼ିକ। ଅଜଗର-ଶକ୍ତିର ଏକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ, ସେ ଏକ ସଂଘବଦ୍ଧ ମହାଜୋଟ; କିନ୍ତୁ ଭୁଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା, ଯିଏ ଗୌରବମୟ ଦେଶ ଅଟେ, ସେ ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ଏକକ ଜାତି ଅଟେ।

ଦାନିୟେଲ ଏଗାର ଅଧ୍ୟାୟର ଚାଳିଶମ ପଦ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲା ଯେ, ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘ ହଟାଇ ଦିଆଯିବାବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପାପାସୀର ପ୍ରକ୍ସି ଶକ୍ତି ଥିଲା। ଏହି ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେର ଅଧ୍ୟାୟର ଦୁଇ-ଶିଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଭୂମିକା ସହ ସମନ୍ୱୟ ରଖେ, କାରଣ ଏହି ଦୁଇଟି ପୁସ୍ତକ ଏକେଇ।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରୋ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ପାପାସୀର ପ୍ରତିନିଧି ଶକ୍ତି ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କାରଣ ପୃଥିବୀରୁ ଉଠିଥିବା ପଶୁଟି ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଥିବା ଏବଂ “ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ” ଆସିଥିବା ପଶୁର “ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ପ୍ରୟୋଗ କରେ।” ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ୍ୟରେ ପୌରାଣିକ ରୋମର ନାଗ ପାପାସୀକୁ ତାହାର ଶକ୍ତି, ଆସନ ଓ ମହାନ ଅଧିକାର ଦେଇଥିଲା। “ଶକ୍ତି” ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଶକ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ୍ୟରେ “ଶକ୍ତି” ବୋଲି ଯାହା ଅନୁବାଦିତ ହୋଇଛି, ସେଥିରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ପ୍ରତ୍ୟାୟୋଜିତ ଅଧିକାର।”

ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପୋପତନ୍ତ୍ରର ପ୍ରତିନିଧିଶକ୍ତି ଅଟେ; ପୌରାଣିକ ରୋମ ତାହାର ପ୍ରତିରୂପ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେପରି ପଦ ୨ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଅଛି, ସେ ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ ତାହାର ସାମରିକ ଓ ଆର୍ଥିକ ସମର୍ଥନ ଦେଇଥିଲା। ଏହା କରିବାଦ୍ୱାରା ପୌରାଣିକ ରୋମ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରତିରୂପ ହୋଇଥିଲା, ଯେ ମଧ୍ୟ ପୋପତାନ୍ତ୍ରିକ ଶକ୍ତିର ଅଶୁଚି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ନିଜର “ରଥ, ଜାହାଜ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନଙ୍କୁ” ଦେଇବ।

ଇତିହାସରେ ଦଶମ, ଏଗାରୋତିଏ ଓ ପନ୍ଦରୋତିଏ ପଦ୍ୟର ତିନୋଟି ଯୁଦ୍ଧ ପୂରଣ ହେବାବେଳେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଣ୍ଟିଓକସ ମ୍ୟାଗ୍ନସ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ସତ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ଏହି ତିନୋଟି ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଶକ୍ତିଟି ପଶୁର ଏକ ପ୍ରକ୍ସି ଶକ୍ତି ଅଟେ, କାରଣ ସଦା ଆଣ୍ଟିଓକସ ହିଁ ଥାଆନ୍ତି, ଏବଂ 1989 ମସିହାରେ ଆଣ୍ଟିଓକସ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରକ୍ସି ଶକ୍ତି ଥିଲେ।

ଷୋଳ ଶ୍ଲୋକର ସନ୍ଡେ ଆଇନକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ତିନୋଟି ଯୁଦ୍ଧ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାର ଚିହ୍ନ ବହନ କରେ, ଏବଂ ସତ୍ୟର ଗଠନକୁ ମଧ୍ୟ ବହନ କରେ। ପ୍ରଥମ ଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଷୋଳ ଶ୍ଲୋକର ସନ୍ଡେ ଆଇନକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ଏହି ତିନୋଟି ଯୁଦ୍ଧ ସତ୍ୟର ଚିହ୍ନକୁ ମଧ୍ୟ ବହନ କରେ। ନାଜି ଉକ୍ରେନର ପ୍ରକ୍ସି ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଯୁଦ୍ଧ, ଯାହା ସତ୍ୟ ବୋଲି ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦର ଢାଞ୍ଚାରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ୱେମାର୍କର ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ତିନୋଟି ଯୁଦ୍ଧ ୧୯୮୯ ଠାରୁ ସନ୍ଡେ ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ ସେମାନେ ଚାଳିଶ ଶ୍ଲୋକର “ଲୁକ୍କାୟିତ ଇତିହାସ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରର ଏଗାରତମ ପଦ 2023କୁ ସେହି ବିନ୍ଦୁ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେଠାରେ ଉଭୟ ଶୃଙ୍ଗ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଦାନିୟେଲ ଏଗାର, ଏଗାରତମ ପଦ ଇତିହାସର ସେହି ଏକେଇ କାଳଖଣ୍ଡକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ରେଖା ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବାହ୍ୟ ରେଖା 2023ରେ ପରସ୍ପର ସମନ୍ୱିତ ହୁଅନ୍ତି। ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ରେଖା ହେଉଛି “ବିଷୟ”, ଯାହାକୁ ଦାନିୟେଲ ବୁଝିଥିଲେ, ଏବଂ ବାହ୍ୟ ରେଖା ହେଉଛି “ଦର୍ଶନ”, ଯାହାକୁ ସେ ବୁଝିଥିଲେ।

ଦାନିଏଲ ଯେ ମନ୍ଦିରର ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିତ୍ରଣ କରେ, ତାହା ବାଇଶତମ ଦିନରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଏବଂ 9/11 ପରେ ବାଇଶ ବର୍ଷ, ଯାହା ସେହି ସମୟବିନ୍ଦୁ ଯେଉଁଠାରେ ଇଶାୟା ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ 2023 କୁ ନେଇଯାଏ। ଇଶାୟା, ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କ ଏଗାର ବର୍ଷ କୁଷ୍ଠରୋଗ ସହିତ ବାସ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁକୁ 9/11 ରେ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଥମେ ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବାରେ ଗଠିତ, ଏବଂ ତାହାପରେ ମନ୍ଦିରକୁ ଉତ୍ଥାପନ କରି ଶିରୋପଥର ସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ, ଯାହା ପରେ ତୃତୀୟ ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷାକୁ ନେଇଯାଏ, ଯାହା ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ତେଇଶର ରେଖାରେ ତୂରୀଧ୍ୱନିର ପର୍ବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ। ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାରର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାର୍ଯ୍ୟ ବାହ୍ୟ ରେଖାର ଇତିହାସ ସମୟରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏଗାରତମ ପଦରେ ପୁତିନଙ୍କୁ ପ୍ଟୋଲେମୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ରାଜା ଉଜ୍ଜିୟା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ସେହି ଚିତ୍ରଣ ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷୀ ଯୋଗାନ୍ତି, ଯିଏ ସାମରିକ ସଫଳତା ଦ୍ୱାରା ଉନ୍ନତ କରାଯାଏ, ଏବଂ ପରେ ଧର୍ମର କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିଜକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ।

ଉରିୟା ସ୍ମିଥ ପ୍ଟୋଲେମୀ ଫିଲୋପାଟରଙ୍କ ଇତିହାସ ଏବଂ ଯେରୁସଲେମର ମନ୍ଦିରରେ ବଳିଦାନ ଅର୍ପଣ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରୟାସକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି।

ଇ. ପୂ. 217 ମସିହାରେ ରାଫିଆରେ ପ୍ଟୋଲେମି ଫିଲୋପାଟରଙ୍କ ସାମରିକ ବିଜୟ ପ୍ଟୋଲେମିଙ୍କୁ ସଶକ୍ତ କରିନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାହାର ପରିଣାମରେ “ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଉନ୍ନତ ହୋଇଥିଲା।” ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ପୁଟିନଙ୍କୁ ସଶକ୍ତ କରିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତାହା “ତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଉନ୍ନତ କରିଦେବ,” ଯେପରି ସାମରିକ ସଫଳତା ରାଜା ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଉନ୍ନତ କରିଥିଲା।

ସାମରିକ ବିଜୟରୁ ଯାହାଙ୍କର ହୃଦୟ ଅଭିମାନରେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଦକ୍ଷିଣର ଦୁଇଜଣ ରାଜା ସେହି ଏକେଇ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ବଳି ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; ଏହା କେବଳ ଜଣେ ଯାଜକଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା। ଉଭୟ ଘଟଣାରେ, ଯାଜକମାନେ ସେହି ଗର୍ବିତ ରାଜାମାନଙ୍କର ଏପରି କରିବାର ଚେଷ୍ଟାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ। ତାହାପରେ ଜଣେ ରାଜା ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିଶୋଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କ ଲଳାଟରେ କୁଷ୍ଠରୋଗର ଆଘାତ ହେଲା।

୨୦୧୪ ମସିହାରେ, ଇଉରୋପର ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟମାନେ ଓ ଓବାମା ଶାସନକାଳ ଉକ୍ରେନ ଦେଶ ଉପରେ ଏକ ରଙ୍ଗ ବିପ୍ଳବର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ୨୦୨୨ ମସିହାରେ ରୁଷ ଏକ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଯାହା ଶେଷରେ ପୁଟିନ ଓ ରୁଷ ପାଇଁ ଏକ ବିଜୟକୁ ନେଇଯିବ; ଯେଉଁମାନେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାମାନେ ଭାବେ ପ୍ଟୋଲେମି ଓ ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ କହେ ଯେ, ପୁଟିନଙ୍କ ବିଜୟ ପରେ, “ତାହାର ହୃଦୟ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେବ; ଏବଂ ସେ ଅନେକ ଦଶସହସ୍ରକୁ ପତିତ କରିବ: କିନ୍ତୁ ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ସୁଦୃଢ଼ ହେବ ନାହିଁ।” ପରେ ଇତିହାସ ତାହାର ରାଜ୍ୟର କ୍ରମାଗତ ପତନକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରେ।

କ୍ରମାଗତ ଅବନତି ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁକୁ ନେଇଗଲା, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଦ ଗ୍ରେଟ୍ ରାଫିଆରେ ନିଜର ପରାଜୟର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଲେ, ସେତେବେଳେ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଆଉ ପ୍ଟୋଲେମି ଫିଲୋପେଟରଙ୍କ ସହିତ ସଂଘର୍ଷରେ ନଥିଲେ; ସେ ସମୟରେ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏକ ଅତି କୁମାର ଶିଶୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଥିଲେ, ଯିଏ ସେତେବେଳେ ମିଶରର ଶାସକ ଥିଲା। ଏକ ଶିଶୁ ଶେଷ ପିଢ଼ୀର ପ୍ରତୀକ; ତେଣୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ତରରେ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଯାହାଙ୍କୁ ପାନିୟମ୍‌ରେ ପରାଜିତ କଲେ, ସେହି ଶିଶୁ-ରାଜା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜ୍ୟର ଶେଷ ପିଢ଼ୀକୁ ସୂଚିତ କରେ। ବ୍ୟବହାରିକ ସ୍ତରରେ ସେହି ଶିଶୁ-ରାଜା ଆଣ୍ଟିଓକସଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁଳନାରେ ଦୁର୍ବଳତାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ରୁଷିଆର ଅନ୍ତିମ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକର ରୂପରେଖା ଆଙ୍କିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ଅନ୍ତିମ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକର ରୂପରେଖା ଆଙ୍କିବା। ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ 1798 ମସିହାର ଶେଷକାଳରେ ପ୍ରକାଶିତ ଆତ୍ମିକ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଉଛି—ସେ କିପରି ନିଜ ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଏହା ଉତ୍ତରର ରାଜା ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ। ଯେ ତିନୋଟି ଶକ୍ତି ବିଶ୍ୱକୁ ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନକୁ ନେଇଯାଏ, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକର ଶେଷକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି। ପୁଟିନ ଏବଂ ରୁଷିଆଙ୍କ ସହ ଯାହା କିଛି ଘଟିବ, ତାହା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ଗତ ରେଖାଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିବ।

ଆତ୍ମିକ ଦକ୍ଷିଣରାଜଙ୍କ ପତନର ଉଦାହରଣଗୁଡ଼ିକ ଦକ୍ଷିଣର ପ୍ରଥମ ଆତ୍ମିକ ରାଜାଙ୍କ ପତନରେ ପୂର୍ବରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା; ସେ ଥିଲା ବିପ୍ଲବ-କାଳୀନ ନାସ୍ତିକ ଫ୍ରାନ୍ସ। ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟର ପତନରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ପତନ ମଧ୍ୟ ସମାବିଷ୍ଟ ଅଛି। ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ପତନ ଫ୍ରାନ୍ସର ପତନ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଅଟେ, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣର ପରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜ୍ୟ—ଯାହା ରୁଷ ଥିଲା—ତାହାର ପତନ ସହ ମଧ୍ୟ ସମଲୟ ରଖେ। ଆଧୁନିକ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଭାବରେ ରୁଷ ବିପ୍ଲବରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେପରିକି ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଭାବରେ ଫ୍ରାନ୍ସ ମଧ୍ୟ ବିପ୍ଲବ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।

ବିଦ୍ରୋହ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଥିବା ଅଜଗରର ଏକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଅଟେ। ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରତୀକ ଅଜଗର ସାତାନ ଅଟେ, ଏବଂ ସହସ୍ରାବ୍ଦର ଶେଷରେ ସେ ଯେତେବେଳେ ଏକ ବିଦ୍ରୋହର ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଗ୍ନି ଅବତରଣ କରି ତାହାକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଏ। ଆରମ୍ଭରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ତାହାର ବିଦ୍ରୋହ, ସହସ୍ରାବ୍ଦର ସମାପ୍ତିବେଳେ ତାହାର ବିଦ୍ରୋହର ଆଲ୍ଫା ଥିଲା।

୧୭୯୮ ମସିହାରେ, ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବିପ୍ଲବ ସମୟରେ ଫ୍ରାନ୍ସ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ଆତ୍ମିକ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଭାବେ ସିଂହାସନ ଗ୍ରହଣ କଲା। ସେହି ବିପ୍ଲବ ଇଉରୋପର ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିଗଲା ଏବଂ ଶେଷରେ ରୁଷ ବିପ୍ଲବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା, ଯାହାକୁ ସେହି ଏକେ ବର୍ଷରେ ଶୀଘ୍ରହି ବୋଲ୍ଶେଭିକ ବିପ୍ଲବ ଅନୁସରଣ କଲା।

1917 ମସିହାର ରୁଷ ବିପ୍ଳବ ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଗଠିତ ଥିଲା: ଫେବୃଆରୀ ବିପ୍ଳବ (ଯାହା ଜାରଶାସିତ ରାଜତନ୍ତ୍ରକୁ ଉତ୍ଖାତ କଲା, ସ୍ୱେଚ୍ଛାଚାରୀ ଶାସନର ଶେଷ କଲା, ଏବଂ ସୋଭିଏଟମାନଙ୍କ ସହ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତି-ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏକ କାଳଖଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ସରକାର ସ୍ଥାପନ କଲା) ଏବଂ ଅକ୍ଟୋବର ବିପ୍ଳବ (ଯାହାକୁ ବୋଲ୍ଶେଭିକ ବିପ୍ଳବ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଲେନିନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ବୋଲ୍ଶେଭିକମାନେ ଅଭ୍ୟୁଥାନ ମାଧ୍ୟମରେ ଶାସନଶକ୍ତି ଦଖଳ କଲେ, ଯାହାର ପରିଣାମରେ ସୋଭିଏଟ ଶାସନ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା ଏବଂ ସମାଜବାଦ/ସାମ୍ୟବାଦ ଦିଗରେ ଅଗ୍ରସର ହେବାର ପଥ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା)।

ଇତିହାସିକ ବିଶ୍ଳେଷଣ ଏବଂ ବିପ୍ଲବୀୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ (ବିଶେଷତଃ ଟ୍ରଟ୍ସ୍କି, ଲକ୍ସେମ୍ବର୍ଗ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମାନାନ୍ତର ତୁଳନା ଆକାଷିଥିବା ମାର୍କ୍ସବାଦୀ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ), ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବିପ୍ଲବ (1789–1799) କୁ ପ୍ରାୟତଃ ରୁଷ ଘଟଣାବଳୀର ପ୍ରବାହକୁ ଆଦର୍ଶରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ସେଥିପାଇଁ ଏକ ରୂପରେଖା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ବୋଲି ଦେଖାଯାଏ। ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବିପ୍ଲବର ସେହି ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ, ଯେଉଁମାନେ ରୁଷର ଏହି ପର୍ଯ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା:

ଏହି ସମାନତାଗୁଡ଼ିକ ଏହାକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ ଯେ ବିପ୍ଳବମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଦର୍ଶ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି: ପ୍ରଥମେ ପୁରୁଣା ଶାସନବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୋଧରେ ଏକ ବ୍ୟାପକ ଜନଉତ୍ଥାନ (ଯାହା ମଧ୍ୟମପନ୍ଥୀ/ବୁର୍ଜୁଆ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ହୁଏ), ତାହା ପରେ ସଙ୍କଟର ମଧ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବକୁ ‘ରକ୍ଷା’ କରିବା ଏବଂ ତାହାକୁ ଅଧିକ ଗଭୀର କରିବା ପାଇଁ ଉଗ୍ରପନ୍ଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ଚରମ ଭାବରେ ଶକ୍ତି ଦଖଳ। ବୋଲ୍ଶେଭିକମାନେ ସ୍ୱୟଂ ସଚେତନ ଭାବରେ ଫରାସୀ ଉଦାହରଣରୁ ପ୍ରେରଣା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅକ୍ଟୋବର ଉତ୍ଥାନକୁ ଯାକୋବିନ କୁଦେତା ସହ ସଦୃଶ ଭାବେ ଦେଖୁଥିଲେ—ପ୍ରତିବିପ୍ଳବକୁ ରୋକିବା ଓ ବିପ୍ଳବର ସମ୍ଭାବନାକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଯାହାକି ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା।

ଏହି ପ୍ରତିରୂପତା Trotskyଙ୍କ *History of the Russian Revolution* ପରି କୃତିଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ (ଯେଉଁଠାରେ ସେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ରୁଷିଆର ଦ୍ୱୈତ-ଶକ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟାୟକୁ ଫ୍ରାନ୍ସର ସମାନ ଗତିଶୀଳତା ସହିତ ତୁଳନା କରନ୍ତି) ଏବଂ ରୁଷିଆ ଘଟଣାବଳୀ ବିଷୟରେ Rosa Luxemburgଙ୍କ ରଚନାମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି ଯେ ରୁଷିଆ ବିପ୍ଳବର ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ (ମାର୍ଚ୍ଚ–ଅକ୍ଟୋବର) ଫ୍ରେଞ୍ଚ (ଏବଂ ଇଂରାଜୀ) ବିପ୍ଳବମାନଙ୍କର ରୂପରେଖାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ଏବଂ ବୋଲ୍‌ଶେଭିକ ଶକ୍ତି-ଦଖଳ Jacobinମାନଙ୍କର ଉଦୟ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଅଟେ।

ଯୀଶୁ ସଦା ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଶେଷକୁ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦକ୍ଷିଣର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଭାବରେ ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ପତନ ବିପ୍ଲବର ଆରମ୍ଭକାଳୀନ ମାଇଲସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରଣ କଲା, ଏବଂ ଏହା କରିବା ମାଧ୍ୟମରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲା।

ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ପ୍ରଗତିଶୀଳ (ପଦେ ପଦେ) ପତନ ସୋଭିଏତ ସଂଘର କ୍ରମାଗତ ଅବନତି ଏବଂ 1991 ମସିହାରେ ତାହାର ପତନ ସହ ବହୁତ ନିକଟରେ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, ସେହି ଏକେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଢାଞ୍ଚାରେ ଯେଉଁଠାରେ ଫରାସୀ ବିପ୍ଲବର ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ ରୁଷ ବିପ୍ଲବର 1917 ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ଏବଂ ଅକ୍ଟୋବର ପର୍ଯ୍ୟାୟମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଛାୟା ଦେଇଥିଲା। ଏହି ସମାନାନ୍ତରତା ଉତ୍ତର-ଉଗ୍ରବାଦୀ ସୁଦୃଢୀକରଣ ପର୍ଯ୍ୟାୟ (ବୋନାପାର୍ଟବାଦ) ଏବଂ ତାହାର ଅନିବାର୍ୟ ବିଘଟନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ। ଏହା ସାଧାରଣ ଐତିହାସିକ ପ୍ରତିରୂପମାନ ଏବଂ ମାର୍କ୍ସବାଦୀ ବିଶ୍ଳେଷଣ—ବିଶେଷତଃ ଟ୍ରଟସ୍କିଙ୍କ The Revolution Betrayed ଏବଂ ସମ୍ପର୍କିତ କୃତିମାନଙ୍କରେ ଥିବା ବିଶ୍ଳେଷଣ—ଉଭୟରୁ ଗ୍ରହୀତ; ଯେଉଁଥିରେ ନେପୋଲିଅନଙ୍କୁ ବୋନାପାର୍ଟବାଦର ଆଦିରୂପ ଭାବେ ଗଣ୍ୟ କରାଯାଏ: ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ-ବ୍ୟକ୍ତିକେନ୍ଦ୍ରିକ ଶାସନ-ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଯାହା କୌଣସି ବିପ୍ଲବର ଉଗ୍ର ଶିଖର ପରେ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ଶ୍ରେଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଳନ ରକ୍ଷା କରେ, ବିପ୍ଲବର ପ୍ରମୁଖ ସଂରଚନାତ୍ମକ ଲାଭମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖେ (ଯଦିଓ ତାହାର ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ପ୍ରେରଣାକୁ ଦମନ କରେ), ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ/ସାମରିକ-ନୋକରଶାହୀ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଗଢ଼ି ତୋଳେ, ଅତ୍ୟଧିକ ବିସ୍ତାର କରେ, ଏବଂ ପରେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମିକ ପତନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ପୁରୁଣା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଆଂଶିକ ପୁନସ୍ଥାପନାକୁ ନେଇଯାଏ।

ଯାକୋବିନ ଉଗ୍ର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଏବଂ ଥର୍ମିଡୋରିୟ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା (1794) ପରେ, ଅସ୍ଥିର ଡିରେକ୍ଟରୀ (1795–1799) ର ଅନୁଗାମୀଭାବେ, ନେପୋଲିଅନଙ୍କ 18 ବ୍ରୁମେର କୂ ଦେତା (1799) କନସୁଲେଟ୍ ସ୍ଥାପନ କରେ, ଏବଂ ପରେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ (1804) କୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ସେ ବୁର୍ଜୁଆ ବିପ୍ଳବୀୟ ସାଧନାଗୁଡ଼ିକୁ ସଂହିତାବଦ୍ଧ କରି ଏବଂ ପ୍ରସାର କରିଥିଲେ (ନେପୋଲିଅନିକ କୋଡ୍, ସାମନ୍ତୀୟ ବିଶେଷାଧିକାରର ଶେଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେନ୍ଦ୍ରୀକୃତ ରାଜ୍ୟ), କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱବାଦୀ ଶାସନ, ସାମରିକ ଗୌରବ, ଏବଂ ଏକ ନବ ଅଭିଜାତ ଶ୍ରେଣୀଙ୍କ ଅଧୀନ କରିଦେଇଥିଲେ।

ବୋଲ୍ଶେଭିକ/ଅକ୍ଟୋବର ଉଗ୍ର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଏବଂ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସୋଭିଏତ ପରୀକ୍ଷଣମାନଙ୍କ ପରେ, ଅଧିକାରୀତନ୍ତ୍ରୀୟ ଅବକ୍ଷୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ (ବିଶେଷତଃ ୧୯୨୦ ଦଶକର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ)। ଷ୍ଟାଲିନଙ୍କର ଶକ୍ତି-ସଂକେନ୍ଦ୍ରଣ ବାମ ବିରୋଧୀ ଶିବିରକୁ ପରାଜିତ କରେ, “ଏକ ଦେଶରେ ସମାଜବାଦ”କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଲାଗୁ କରେ, ଏବଂ ଏକ ପୋଲିସ/ସାମରିକ-ଅଧିକାରୀତନ୍ତ୍ରୀୟ ନିରଙ୍କୁଶତା ସୃଷ୍ଟି କରେ। ପରିକଳ୍ପିତ ଅର୍ଥନୀତି ଏବଂ ଜାତୀୟକୃତ ସମ୍ପତ୍ତି (ଅକ୍ଟୋବରର ମୂଳ ଅର୍ଜନମାନ) ସୁରକ୍ଷିତ ରହେ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ବିଶେଷାଧିକାରଭୋଗୀ ଜାତିସଦୃଶ ଗୋଷ୍ଠୀର ଉପକରଣରେ ପରିଣତ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟତାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ।

ଉଭୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ବିପ୍ଲବୀୟ ଶକ୍ତିକୁ “ସ୍ଥବିର” କରାଯାଇ ଏକମାତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟ-ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଅଧୀନରେ ରାଜ୍ୟଶକ୍ତି ଏବଂ ବିସ୍ତାର ଦିଗକୁ ପୁନର୍ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରାଯାଏ (ଟ୍ରଟ୍ସ୍କି ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ସ୍ଟାଲିନ ଶାସନକୁ “ସୋଭିଏତ ବୋନାପାର୍ଟିଜ୍ମ”ର ଏକ ରୂପ ବୋଲି କହିଥିଲେ, ଯାହା କନସୁଲେଟ୍‌ଠାରୁ ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ସହିତ ଅଧିକ ସମୀପବର୍ତ୍ତୀ ଥିଲା)।

ଏହାହିଁ ମୂଳ ସମନ୍ୱୟ—ପତନ ଏକାକି ହଠାତ୍ ଘଟଣା ନୁହେଁ, ବରଂ ଅତିବିସ୍ତାର, ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବିରୋଧାଭାସ, ସାମରିକ ଜଟିଳ ସଙ୍କଟ, ପରିଧୀୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣର କ୍ଷୟ, ବିଫଳ ସୁଧାର, ଏବଂ ଶେଷ ବିଲୟ/ପୁନସ୍ଥାପନା ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ କ୍ରମାଗତ କ୍ଷୟମାନ ଧାରାମାନଙ୍କର ଏକ ଅନୁକ୍ରମ।

ଉଭୟ ପରିସ୍ଥିତିରେ, “ସାମ୍ରାଜ୍ୟ” (French Continental System ବନାମ Soviet Eastern Bloc/COMECON influence) ବାହାରୁ-ଭିତରକୁ ଖଣ୍ଡିତ ହୁଏ, ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ପଚନ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ବଢ଼େ, ଏବଂ ଏକ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ସଙ୍କଟ ତାହାର ଶୂନ୍ୟତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଫଳତଃ ପୁରୁଣା ସାମାଜିକ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ପୁନର୍ବାର ଆତ୍ମପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତି (ରାଜତନ୍ତ୍ର/ପୁଞ୍ଜିବାଦ)। ବୋନାପାର୍ଟବାଦ ଅସ୍ଥାୟୀ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ—ଟ୍ରଟ୍ସ୍କିଙ୍କ ଭାଷାରେ, “ତାହାର ଚୂଡ଼ା ଉପରେ ସମତୋଳିତ ଗୋଟିଏ ପିରାମିଡ୍”—କାରଣ ଏହା ବାହ୍ୟ ଶତୃଭାବାପନ୍ନ ଚାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବର ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଭିତିକୁ ଦମନ କରିବା ସହିତ ତାହାର ଅର୍ଥନୈତିକ ଭିତିକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ (କିନ୍ତୁ ତାହାକୁ ବିକୃତ କରି) ନିର୍ଭର କରେ। ଦୀର୍ଘ ଐତିହାସିକ ପର୍ଯ୍ୟାଳୋଚନାରେ ସୋଭିଏତ ପତନ “ହଠାତ୍” ଘଟିଥିବା କିଛି ନୁହେଁ; ବରଂ ଏହା କ୍ରମବର୍ଦ୍ଧମାନ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ପଚନର ପରିଣତି ଥିଲା, ଯେପରିକି ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏକ ରାତିରେ ଅଲୋପ ହୋଇଯାଇନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରମାଗତ ପରାଜୟମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କ୍ଷୟିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା।

ଫ୍ରାନ୍ସ ଏବଂ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ଆରମ୍ଭ ଓ ଅନ୍ତ ଉଜ୍ଜିୟ ରାଜା ଏବଂ ଟୋଲେମିଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସହିତ ସମାନ ହୋଇଥାଏ। ଟୋଲେମି ଚତୁର୍ଥ ଫିଲୋପାଟର ଉତ୍ତର ଦେଶର ରାଜା (ଆଣ୍ଟିଓକସ ତୃତୀୟ) ବିରୁଦ୍ଧରେ ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧରେ (୨୧୭ ଖ୍ରୀ. ପୂ.) ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ବିଜୟ ଲାଭ କରେ, କିନ୍ତୁ “ସେ ଏହାଦ୍ୱାରା ସୁଦୃଢ଼ ହେବ ନାହିଁ”—ସେ ସୁଯୋଗକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରେ, ଐଶ୍ୱର୍ୟଭୋଗ ଓ ଆତ୍ମୋନ୍ନତିକୁ ପୁନର୍ବାର ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ଏବଂ ପରେ (୩ ମାକ୍କାବୀ ୧–୨ ରେ ସଂରକ୍ଷିତ ବିବରଣୀ ଅନୁସାରେ) ନିଜ ବିଜୟ ପରେ ଟୋଲେମି ଯିରୂଶାଲେମକୁ ଯାଏ। ତାହାର ହୃଦୟ ଗର୍ବରେ ଉଦ୍ଧତ ହୋଇ, ସେ ପରମପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସ୍ୱୟଂ ବଳି ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ—ଏହା ସତ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅଧିକାର ଦଖଳ ଓ ପ୍ରତିରୋଧର ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଭାବେ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ (ପକ୍ଷାଘାତ), ଅପମାନିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଯାତନାରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୁଏ। ତାହାର ରାଜ୍ୟପାଳନ ତାହାପରେ କ୍ରମଶଃ ଅବନତିର ଏକ ଅବଧି ହୋଇଯାଏ: ନୈତିକ ଦୁର୍ନୀତି, ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବିଦ୍ରୋହ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିକ୍ଷୟ। ଏହା ଉଜ୍ଜିୟ ରାଜାଙ୍କର (୨ ବଂଶାବଳୀ ୨୬:୧୬–୨୧) ସଠିକ୍ ପ୍ରତିବିମ୍ବ; ସେ ସାମରିକ ସଫଳତା ପରେ ହୃଦୟରେ ଉଦ୍ଧତ ହୋଇଥିଲେ, ପରେ ଧୂପ ଜ୍ୱାଳାଇବା ପାଇଁ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ (ଯାଜକମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ଦଖଳ କରି), ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲଳାଟରେ କୁଷ୍ଠରୋଗର ଆଘାତ ପଡ଼ିଥିଲା, ଯାହା ଥିଲା ଏକ ସାର୍ବଜନୀନ, ଦୃଶ୍ୟମାନ ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡ। ସେଥିଠାରୁ ଉଜ୍ଜିୟ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଜନତାରେ ବାସ କଲେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ—ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ବିନାଶ ନୁହେଁ, ବରଂ ଧୀରେ ଧୀରେ ଟାଣି ହୋଇ ଆସୁଥିବା ଅନ୍ତ।

ଉଭୟେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା, ଯାହାଙ୍କର ଗର୍ବ ଯେରୁଶାଲେମରେ ଥିବା ମନ୍ଦିରରେ ଅନଧିକାର ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ ପାଏ; ଏହା ପରେ ତୁରନ୍ତ ପତନର ପରିବର୍ତ୍ତେ କ୍ରମଶଃ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିବା, କ୍ଷୟକାରକ ଶେଷ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହାହିଁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରତ୍ୟେକ “ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା” ପାଇଁ ପ୍ରତିରୂପାତ୍ମକ ଢାଞ୍ଚା।

“ଶେଷ ସମୟରେ” (1798), ନାସ୍ତିକ ଫ୍ରାନ୍ସ (ଯେହିଁ ଶକ୍ତି ନିକଟରେ ମାତ୍ର ମିଶରର ଆତ୍ମିକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ—ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:8 ରେ ଯେପରି ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଭାବେ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇଛି—ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା) ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କୁ (ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ) ପୋପଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ଧକ୍କା ଦେଇଥାଏ। ନେପୋଲିଅନ ସେହି ଧକ୍କାର ସାମରିକ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ରୂପ। 1798 ମସିହାରେ ଫ୍ରାନ୍ସ ଦକ୍ଷିଣର ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥାଏ, କାରଣ ସେ ପୁରାତନ ମିଶର ଯେହିଁ ନାସ୍ତିକ ଆତ୍ମାକୁ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ କରିଥିଲା ସେହି ଆତ୍ମାକୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥାଏ।

କିନ୍ତୁ ଯେପରି ପ୍ଟୋଲେମି ନିଜ “ବିଜୟର ସର୍ବାଧିକ ଲାଭ ଉଠାଇପାରିଲେ ନାହିଁ,” ସେପରି ଫ୍ରାନ୍ସୀୟ ବିପ୍ଳବର ଉଗ୍ର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ନିଜ ସାଧନାଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାୟୀ କରିରଖିବାକୁ କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବାହାରକୁ ପ୍ରସାର କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହୋଇନଥିଲା। ଦକ୍ଷିଣର ମୁକୁଟ ଆଗକୁ ସଂକ୍ରମିତ ହୁଏ, ଯେପରି ନାସ୍ତିକତାର ଦର୍ଶନ ପରିପକ୍ୱ ହୁଏ ଏବଂ ଶାସନରେ ଏକ ନୂତନ କଣ୍ଠସ୍ୱର ଅନ୍ୱେଷଣ କରେ।

ଏହି ତିନୋଟି କୌଣସି ଯାଦୃଚ୍ଛିକ ବିଷୟ ନୁହେଁ; ସେଗୁଡ଼ିକ କ୍ରମୋନ୍ନତ ଅନ୍ତ—ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ନିଜ ସ୍ୱୟଂ ଧୀର ବିଲୟପଥରେ ଆଗୁଆ ହେଉଥିବା ଏକ ଅଧିକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପର୍ଯ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। 1798 ପରେ ପ୍ରଥମ ମହାନ ପ୍ରତୀକ—ନେପୋଲିୟନ। ମିଶରରେ (ଶାବ୍ଦିକ ଅର୍ଥରେ ଦକ୍ଷିଣ) ବିଜୟୀ ହୋଇ, ସେ ନିଜ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରେ (1812 ମସିହାର ରୁଷ ଅଭିଯାନ ଏକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଥିଲା), ଯାହା ତାଙ୍କ ପରିଧିୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର କ୍ରମେ କ୍ରମେ ହାନିର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳାର ଆରମ୍ଭ କଲା (1813–1814), ଶେଷରେ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ପରାଜୟ ଭୋଗ କଲେ (ୱାଟରଲୁ 1815), ଏବଂ ଦୁଇଥର ନିର୍ବାସିତ ହେଲେ। ନେପୋଲିୟନ ଏକ କ୍ରମାଗତ, ପର୍ଯ୍ୟାୟଭିତ୍ତିକ ପତନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ—ଠିକ୍ ପ୍ଟୋଲେମି ଏବଂ ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କ ପରି।

୧୯୧୭ ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର ବିପ୍ଳବରେ ଲେନିନ ମୁକୁଟକୁ ଦଖଳ କଲେ। ବୋଲ୍ଶେଭିକ “ଧକ୍କା” ପୁରୁଣା ବ୍ୟବସ୍ଥା (ଧାର୍ମିକ ଶକ୍ତିକୁ ସମେତ) ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଜାରି ରଖେ। କିନ୍ତୁ ଉଗ୍ର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ସ୍ଥିରତା ଆଣିପାରେ ନାହିଁ; ଲେନିନଙ୍କ ନିଜ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଆରମ୍ଭରୁ ହିଁ ବିଫଳ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ପ୍ରଣାଳୀ କ୍ରମେ ଅମଳାତନ୍ତ୍ରୀକରଣ ଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ।

ସ୍ଟାଲିନ, ସଂହତିକାରୀ (ସୋଭିଏତ ବୋନାପାର୍ଟିଜ୍ମ), ବିପ୍ଳବକୁ ଏକ ସାମରିକ-ନୋକରଶାହୀ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ “ଜମାଇ” ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାହାର ମୂଳ ସାଧନାଗୁଡ଼ିକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତି (ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟକୃତ ଅର୍ଥନୀତି—ନାପୋଲିଅନଙ୍କ କୋଡ୍‌ର ସାମନ୍ତବାଦ-ବିରୋଧୀ ସମାନାନ୍ତର), କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିକୁ ଭିତରମୁଖୀ ଭାବେ (ଶୁଦ୍ଧିକରଣ) ଏବଂ ବାହ୍ୟମୁଖୀ ଭାବେ (ବିସ୍ତାର) ପରିଣତ କରନ୍ତି। ତଥାପି ହୃଦୟ ନାସ୍ତିକତାରେ ଉଦ୍ଧତ ହୋଇଉଠେ; ପ୍ରଣାଳୀ ତାହାର “ବିଜୟର ସର୍ବାଧିକ ସଦ୍‌ବ୍ୟବହାର” ସତ୍ୟରୂପେ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଅତିବିସ୍ତାର (ଆଫଗାନିସ୍ତାନ—ନାପୋଲିଅନଙ୍କ ରୁଷିଆ ଅଭିଯାନର ସମାନାନ୍ତର), ସ୍ଥବିରତା, ବିଫଳ ସଂସ୍କାର (ପେରେସ୍ତ୍ରୋଇକା ଥିଲା ଶେଷ ହତାଶାପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟାସ), ଉପଗ୍ରହ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର କ୍ଷୟ (1989–90 = “ମିତ୍ରମାନଙ୍କର” କ୍ଷୟ), ଏବଂ ଶେଷରେ ବିଲୟ (1991)।

ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନ ହଠାତ୍ ହୋଇନଥିଲା—ଏହା କ୍ରମାଗତ ଥିଲା, ଯେପରି ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପଦେ ପଦେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ଯେପରି ପ୍ଟୋଲେମି ଓ ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କର ଶାସନଗୁଡ଼ିକ ମନ୍ଦିର-ଅଭିମାନର ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଦକ୍ଷିଣର “ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ” ରାଜା (ଶାସନାତ୍ମକ ରୂପରେ ନାସ୍ତିକତା) ନିଜର ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ବିଚାରକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା: ଅନ୍ତର୍ଭାଗରୁ ଶୂନ୍ୟ କରାଯାଇ, ସେହି ମିଥ୍ୟାକୁ ଧାରଣ କରିରଖିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇ, ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରତି-ଆନ୍ଦୋଳନରେ (ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନରେ ପାପାସୀର ପୁନରୁଦ୍ଭବ) ବିଲୀନ ହୋଇଗଲା।

ଫରାସୀ ବିପ୍ଳବ (ଦୁଇ ପଦକ୍ଷେପ) ରୁଷ ବିପ୍ଳବର (ଫେବୃଆରୀ ଏବଂ ଅକ୍ଟୋବର/ବୋଲ୍ଶେଭିକ) ପ୍ରତୀକରୂପ ଅଟେ। ନେପୋଲିଅନିକ ବୋନାପାର୍ଟୀୟତା ଏବଂ କ୍ରମୋନ୍ମୁଖ ଅବସାନ, ଷ୍ଟାଲିନବାଦୀ ସୁଦୃଢୀକରଣ ଏବଂ ସୋଭିଏତ କ୍ରମୋନ୍ମୁଖ ଅବସାନର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଏ ସମସ୍ତ କିଛି ଦାନିୟେଲ 11ର “ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା” ଶ୍ରେଣୀର ଆଧୁନିକ ପରିଣତି—ପ୍ଟୋଲେମୀଙ୍କ ରାଫିଆର ବିଫଳତା ଏବଂ ମନ୍ଦିର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅହଂକାରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଉଜ୍ଜୀୟଙ୍କ ସେହି ଏକେ ପାପ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଧୀର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ 1798ର ଫ୍ରାନ୍ସ ଓ ତାହାର ନାସ୍ତିକ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ (ଲେନିନ–ଷ୍ଟାଲିନ ଯୁଗ) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେଉଁଥି ନିଜ ବିଜୟଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ସୁଦୃଢ କରିପାରିଲା ନାହିଁ।

ଲେନିନ୍, ଶକ୍ତିର ଚରମପନ୍ଥୀ ସ୍ଥାପକ କିମ୍ବା ଦଖଳକାରୀ (ଜେକୋବିନ୍/ବୋଲ୍ଶେଭିକ୍ ଉଦୟର ସମାନ୍ତରାଳ; 1917 ପରବର୍ତ୍ତୀ “ଧକ୍କା” ପର୍ଯ୍ୟାୟ, ବ୍ରୁମେୟର୍ ପରବର୍ତ୍ତୀ ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କନସୁଲେଟ୍ ସହ ସଦୃଶ)। ସ୍ଟାଲିନ୍ ଥିଲେ ବୋନାପାର୍ଟବାଦୀ ସଂହତିକାରୀ (ସୋଭିଏତ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ନିର୍ମାତା, ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଅଭିଯାନ, ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧର ବିଜୟ, ଶୀତଯୁଦ୍ଧର ଶୀର୍ଷବିନ୍ଦୁ; ନାସ୍ତିକତାରେ ହୃଦୟ ଉଦ୍ଧତ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଦୀର୍ଘମିୟାଦରେ ସେହି ବିଜୟକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ “ସୁଦୃଢ଼” କରିପାରିଲେ ନାହିଁ—ଅତ୍ୟଧିକ ବିସ୍ତାର ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା)।

ଖ୍ରୁଶ୍ଚେଭ୍‌ ଥିଲେ ଶିଖରୋତ୍ତର “ଗଳନ” କାଳର ନେତା (1953–1964): ସେ ଷ୍ଟାଲିନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି (ଗୁପ୍ତ ଭାଷଣ 1956), କିଛି ଦୁର୍ନୀତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ସୀମିତ ସଂସ୍କାରର ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଣାଳୀଗତ ବିରୋଧାଭାସଗୁଡ଼ିକୁ ସମାଧାନ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋନ୍ତି। ଏହା ଏକ “ଥର୍ମିଡୋରୀୟ” କିମ୍ବା ପ୍ରାରମ୍ଭିକ-ପତନ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ସହ ସମାନାନ୍ତର—ଯେଉଁଠାରେ ଆତଙ୍କକୁ ଶିଥିଳ କରାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ମୂଳ ନାସ୍ତିକ ଗଠନ ଅବିକଳ ରହେ, ତଥାପି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କ୍ଷୟିତ ହୁଏ (ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ, 1962 ର କ୍ୟୁବାନ୍‌ ମିସାଇଲ୍‌ ସଙ୍କଟଜନିତ ଅପମାନ, ବଡ଼ ବିପର୍ଯ୍ୟୟଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବରୁ ନେପୋଲିୟନଙ୍କ ଛୋଟ ଛୋଟ ପଛହଟ ସହ ସଦୃଶ)।

ଗୋର୍ବାଚେଭ୍ ପେରେସ୍ତ୍ରୋଇକା (ପୁନର୍ଗଠନ) ଓ ଗ୍ଲାସ୍ନୋସ୍ତ୍ (ଖୋଲାମନ) ସହିତ ପ୍ରଣାଳୀକୁ “ରକ୍ଷା” କରିବା ପାଇଁ ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତର ଚେଷ୍ଟାରେ ନିରୁପାୟ ସଂଶୋଧକ (1985–1991) ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ପତନକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କଲା—ପୂର୍ବୀୟ ଗୋଷ୍ଠୀର ହାନି (1989 ବର୍ଲିନ୍ ପ୍ରାଚୀର), ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବିଦ୍ରୋହଗୁଡ଼ିକ। ଏହା “କ୍ରମାଗତ ସମାପ୍ତି”ର ସବୁଠାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ: 1814 ମସିହାର ଆକ୍ରମଣ ପୂର୍ବରୁ ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ବିଳମ୍ବିତ ସମନ୍ୱୟ-ପ୍ରୟାସମାନଙ୍କ ପରି, କିମ୍ବା ମନ୍ଦିର-ଅହଙ୍କାର ପରେ ପ୍ଟୋଲେମି/ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଅବନତି ପରି। 1989 ମସିହାରେ ପୋପ୍ ଜନ୍ ପଲ୍ II (ଉତ୍ତରର ରାଜା) ସହ ଗୋର୍ବାଚେଭଙ୍କ କନକର୍ଡାଟ୍/ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପରାଜୟକୁ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ସୂଚାଏ—ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ନାସ୍ତିକତା ପାପାଳ ପୁନରୁଦ୍ଭବ ସମ୍ମୁଖରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରୁଛି।

ଯେଲ୍ତ୍ସିନ ଥିଲେ ଅନ୍ତିମ ବିଘଟନ-ପର୍ଯ୍ୟାୟର ପ୍ରତିନିଧି ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ (୧୯୯୧ ପରଠାରୁ), ଯିଏ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୯୧ର କୁଦେତା-ପ୍ରତିରୋଧକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ, ରୁଷିଆର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହେଲେ, ସୋଭିଏତ ସଂଘର ବିଭଜନ (ଡିସେମ୍ବର ୧୯୯୧), ଆଘାତମୂଳକ-ଚିକିତ୍ସା ଧରଣର ବେସରକାରୀକରଣ, ଏବଂ ପୁଞ୍ଜୀବାଦୀ ପୁନସ୍ଥାପନାର ନିରୀକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଅବ୍ୟବସ୍ଥାପୂର୍ଣ୍ଣ ଶେଷ ଏବଂ ପ୍ରାକ୍-ବିପ୍ଲବୀୟ ଉପାଦାନମାନଙ୍କର ଆଂଶିକ “ପୁନସ୍ଥାପନା”କୁ ମୂର୍ତ୍ତ କରନ୍ତି (ଅଳ୍ପସଂଖ୍ୟକ-ଧନୀଶ୍ରେଣୀଭିତ୍ତିକ ପୁଞ୍ଜୀବାଦ, ନେପୋଲିଅନ ପରେ ବୁର୍ବୋନମାନଙ୍କର ପୁନର୍ଆଗମନ ସଦୃଶ)। ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରାସାଦ ସମୂଳେ ବହିଯାଏ, ଯାହା ଉତ୍ତର ପକ୍ଷରୁ (ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ମିଳିତତା ମାଧ୍ୟମରେ ପାପତନ୍ତ୍ର) ଦାନିୟେଲ ୧୧:୪୦ ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟାସଦୃଶ ବିଜୟକୁ ପୂରଣ କରେ।

ଏହି ପ୍ରତିରୂପତାତ୍ତ୍ୱିକ ଗଠନ ତୁରନ୍ତ ପତନଠାରୁ ବହୁଦିନ ଧରି ଚାଲୁଥିବା, ପଦେ ପଦେ ଘଟୁଥିବା ବିଚାରକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ, ଯେପରି Ptolemy IVଙ୍କ Raphia ବିଜୟ ଅହଙ୍କାର, ମନ୍ଦିରରେ ଅନଧିକାର ପ୍ରବେଶ, ଦେବୀୟ ପ୍ରହାର, ଏବଂ ଧୀର କ୍ଷୟକୁ ନେଇଯାଇଥିଲା; Uzziahଙ୍କ କୁଷ୍ଠରୋଗଜନିତ ପୃଥକ୍କରଣ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; Napoleonଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମିକ କ୍ଷତିଗୁଡ଼ିକ (Russia, Leipzig, Paris, Elba, Waterloo)। ସୋଭିଏତ ରେଖା Stalinଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଶିଖର ଶକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, Khrushchevଙ୍କ thaw ସମୟରେ କ୍ରମାଗତ ଭିତରୁ ଶୂନ୍ୟୀକରଣକୁ, ଯାହା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଫାଟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ପରେ Brezhnev-ଯୁଗର ସ୍ଥବିରତା ଏବଂ ତାପରେ Gorbachevଙ୍କ ସୁଧାରଗୁଡ଼ିକ ତ୍ୱରକର ଭୂମିକା ନିଭାଏ; Yeltsinଙ୍କ ଯୁଗ ଏହି ପରିସ୍କାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ (USSR ବିଘଟିତ, ନାସ୍ତିକତାର ଶାସନାତ୍ମକ ରୂପର ଶେଷ ହୁଏ)। “ହୃଦୟ ଉନ୍ନତ ହେବା” ସମଗ୍ର ରେଖାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ (ନାସ୍ତିକ ଅବଜ୍ଞା), କିନ୍ତୁ କେହି ମଧ୍ୟ “ବିଜୟର ସର୍ବାଧିକ ଲାଭ ଉଠାଏ ନାହିଁ।”

ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାମାନଙ୍କର ଶେଷ ପ୍ରଗତିଶୀଳ; ସାତାନଙ୍କର ପତନ କ୍ରୁଶରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏବଂ ଶେଷରେ ସେ ୧,୦୦୦ ବର୍ଷ ପାଇଁ ନିର୍ବାସନକୁ ପ୍ରେରିତ ହୁଅନ୍ତି, ତାପରେ ସେ ନାଶ ପାଉଛନ୍ତି।

ଆଗାମୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ଦାନିଏଲ ଏଗାର ଅଧ୍ୟାୟର ଏକାଦଶରୁ ପଞ୍ଚଦଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆମର ବିଚାରବିମର୍ଶକୁ ଅବ୍ୟାହତ ରଖିବୁ।

୧୯୯୬ ମସିହାରେ *The Time of the End* ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବା ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସମ୍ପ୍ରତି ଏହି ପତ୍ରିକା ChatGPT ଦ୍ୱାରା ପଢ଼ାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରତିପାଦିତ ଚାଳିଶତମ ପଦର ଇତିହାସରେ ଉକ୍ରେନର ଭୂମିକାକୁ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରିବାକୁ ଏହାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ନିମ୍ନଲିଖିତ ଅଂଶଟି ସେହି ପତ୍ରିକାର ବିଶ୍ଳେଷଣ, ଯାହା ତିରିଶି ବର୍ଷ ଧରି ସାର୍ବଜନିକ ଅଭିଲେଖରେ ରହିଆସିଛି। ପତ୍ରିକାରେ Ellen Whiteଙ୍କ ଲେଖନୀରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଉଦ୍ଧୃତି ହେଉଛି *Testimonies, volume 9, 11*।

ପତ୍ରିକାରେ ଦାନିଏଲ 11:40–45ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରୂପରେଖା ମଧ୍ୟରେ, ଉକ୍ରେନକୁ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନ ଏବଂ ପାପାସି (ଉତ୍ତରର ରାଜା) ଓ ନାସ୍ତିକ ସାମ୍ୟବାଦ (ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା) ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଂଘର୍ଷ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରି ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି। ପ୍ରତିନିଧି ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ବିଶେଷତଃ ଉକ୍ରେନିୟ କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ସୋଭିଏତ ଶାସନାଧୀନ ଦଶକଦୀର୍ଘ ଦମନ ପରେ ତାହାର ବୈଧତାପ୍ରାପ୍ତି ସମ୍ପର୍କରେ, ଉକ୍ରେନକୁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାର୍ମିକ ଓ ଭୂ-ରାଜନୈତିକ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦନ କରାଯାଇଛି।

ଏହି ପତ୍ରିକା ଉକ୍ରେନ୍‌କୁ Daniel 11:40 ର ବିସ୍ତୃତ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପୂରଣର ଏକ ଅଂଶ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଭାଟିକାନ୍–ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ମୈତ୍ରୀଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କୁ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ସଫାୟା କରାଯାଇଥିବା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଉକ୍ରେନ୍‌କୁ ସୋଭିଏତ୍ ନାସ୍ତିକତାର ଦୁର୍ବଳତା ଏବଂ ପୂର୍ବ ଇଉରୋପରେ କାଥଲିକ୍ ପ୍ରଭାବର ପୁନରୁତ୍ଥାନର ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଛି।

ପତ୍ରିକାଟି ଶିଖାଏ ଯେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ହେଉଛି ନାସ୍ତିକତା, ଯାହା ପ୍ରଥମେ ଫ୍ରାନ୍ସ (1798) ଏବଂ ପରେ ସୋଭିଏତ୍ ରୁସିଆ ଦ୍ୱାରା ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ଉତ୍ତରର ରାଜା ହେଉଛି ପାପାସୀ, ଏବଂ ଡାନିଏଲ 11:40, 1798 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ 1989 ରେ ସୋଭିଏତ୍ ୟୁନିଅନର ପତନରେ ପରିଣତି ପାଉଥିବା ଗୋଟିଏ ଆତ୍ମିକ ଯୁଦ୍ଧକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଉକ୍ରେନ ସୋଭିଏତ୍ ଗୋଷ୍ଠୀର ଅଂଶରୂପେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ଯାହା ଡାନିଏଲ 11:40 ର ପୂରଣରେ ବହି ଯାଇଥାଏ। ପ୍ରକାଶନଟି ସୋଭିଏତ୍ ୟୁନିଅନର ପତନକୁ ପାପାସୀର ଘାତକ ଆଘାତର ସୁସ୍ଥତାର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13)।

ପତ୍ରିକାଟିରେ ସୋଭିଏତ ଶାସନାଧୀନ କାଥୋଲିକ ନିର୍ଯାତନା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ଦଲିଲପତ୍ର ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି।

ଟାଇମ୍ ମ୍ୟାଗାଜିନ୍, ଡିସେମ୍ବର 4, 1989 ରୁ:

ୟୁକ୍ରେନ୍‌କୁ ଏକ ପ୍ରମୁଖ କ୍ଷେତ୍ର ଭାବେ ପରିଚିତ କରାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ କମ୍ୟୁନିଜ୍ମ ଅଧୀନରେ କାଥଲିକ୍ ଧର୍ମକୁ ଦମନ କରାଯାଇଥିଲା।

ୟୁକ୍ରେନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଲୋଚନାର ଏକ ପ୍ରମୁଖ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ହେଉଛି ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ନିଷିଦ୍ଧ ରହିଥିବା ଯୁକ୍ରେନୀୟ କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ଆଇନସମ୍ମତ ସ୍ୱୀକୃତି ପ୍ରଦାନ।

ଲାଇଫ୍ ମ୍ୟାଗାଜିନ, ଡିସେମ୍ବର 1989 ରୁ:

ୟୁ.ଏସ୍. ନ୍ୟୁଜ୍ ଆଣ୍ଡ ୱାର୍ଲ୍ଡ ରିପୋର୍ଟ, ଡିସେମ୍ବର 11, 1989 ରୁ:

ପତ୍ରିକା ଏହାକୁ ନାସ୍ତିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣର ଦୁର୍ବଳତା ଏବଂ କାଥଲିକ ଶକ୍ତିର ପୁନର୍ସ୍ଥାପନର ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ଏହାକୁ ଭାଟିକାନର କୂଟନୀତିକ ଚାପର ସରାସରି ପରିଣାମ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଦାନିୟେଲ 11:40 ର ପୂରଣର ଏକ ମାଇଲସ୍ଟୋନ ଭାବରେ ଉକ୍ରେନକୁ ପୂର୍ବତନ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳରେ ପାପାସି ପୁନର୍ବାର ପ୍ରଭାବ ଅର୍ଜନ କରୁଥିବାର ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଉଦାହରଣ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି।

କମ୍ୟୁନିଜ୍ମର ପତନ କେବଳ ରାଜନୈତିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଭାବେ ନୁହେଁ, ବରଂ ନାସ୍ତିକତାର ଏକ ଆତ୍ମିକ ପରାଜୟ, ପାପାସିର ଭୂ-ରାଜନୈତିକ ଅଗ୍ରଗତି, ଏବଂ ବିଶ୍ୱପ୍ରଭୁତ୍ୱ ପ୍ରତି ପାପାସିର ପୁନରାଗମନର ଆରମ୍ଭ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ। ଉକ୍ରେନ୍ ସୋଭିଏତ୍ ଧର୍ମୀୟ ଦମନର ବିସଂରଚନା ଏବଂ ପୂର୍ବ ଇଉରୋପରେ ରୋମର ଏକ କୌଶଳଗତ ବିଜୟର ଏକ ମାମଲା-ଅଧ୍ୟୟନରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ଏହା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ନାସ୍ତିକତାରୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କାଥଲିକ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ପ୍ରତି ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଉକ୍ରେନୀୟ କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ବୈଧୀକରଣକୁ ଏହାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ମତ ପୁଷ୍ଟିକରଣ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ଯେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କୁ “ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟା ପରି” ସଫା କରି ଦେଉଥିଲେ।

ୟୁକ୍ରେନ ସୋଭିଏତ ନାସ୍ତିକତା ଏବଂ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ପାପାସୀୟ ପ୍ରଭାବର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସନ୍ଧିକାଳର ଅଂଶ ଭାବେ ତୃତୀୟ–ଚତୁର୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ମେଳ ଖାଉଛି।

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା

ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ପ୍ରେସ୍

ୟୁକ୍ରେନ୍‌ଙ୍କୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିଷୟସମୂହ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି:

ସୋଭିଏତ ନାସ୍ତିକତାର ଅଧୀନରେ ଉକ୍ରେନ ଦମିତ କାଥଲିକ ଧର୍ମର ଏକ ଦୁର୍ଗ ଥିଲା। ଉକ୍ରେନୀୟ କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ବୈଧୀକରଣ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ଦୁର୍ବଳତାକୁ ସଙ୍କେତ କଲା। ଉକ୍ରେନରେ ଭାଟିକାନର ପ୍ରଭାବ ପୋପତ୍ୱର ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କଲା, ଏବଂ ଉକ୍ରେନର ଧାର୍ମିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦାନିଏଲ 11:40 ପୂରଣ ହେଉଥିବାର ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲା। ଉକ୍ରେନକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ଘଟିଥିବା ଘଟଣାମାଳା ପୋପତ୍ୱର ମାରାତ୍ମକ ଘାଉ ସୁସ୍ଥ ହେବାର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପର ଏକ ଅଂଶ ଗଠନ କଲା। ଏହିପରି, ଉକ୍ରେନକୁ ଗୋଟିଏ ପୃଥକ ରାଜନୈତିକ ଘଟଣା ଭାବେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଦାନିଏଲ 11ର ଅନ୍ତିମ ଗତିବିଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚିହ୍ନରୂପେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି।