ପାନିଅମ୍ — ସଂଖ୍ୟା ଊଣେଇଶି

ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଦଶମ ପଦରୁ ଷୋଳଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସଠିକ ବିଭାଜନର ଚାବି ସେହି ମୌଳିକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିଳେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ତିରିଶି ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ପୂର୍ବେ, 1996 ମସିହାରେ, ଯେତେବେଳେ The Time of the End ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା। ତିରିଶି ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଯେ, 1831 ମସିହାରେ ଯେପରି ମିଲେରାଇଟ ସନ୍ଦେଶକୁ ଔପଚାରିକ ରୂପ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେହିପରି ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ଔପଚାରିକ ରୂପ ଦିଆଯିବାକୁ ଅଛି। ଏହି ତିରିଶି ବର୍ଷର ଓମେଗା ଇତିହାସରେ ଯେ ସନ୍ଦେଶକୁ ଔପଚାରିକ ରୂପ ଦିଆଯିବାକୁ ଅଛି, ତାହାକୁ ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଗୋଟିଏ ସନ୍ଦେଶର ସଂଶୋଧନ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହାର ପ୍ରତିନିଧି ଯୋସିୟା ଲିଚ୍ ଥିଲେ; ଏବଂ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଗୋଟିଏ ସଂଶୋଧିତ ସନ୍ଦେଶ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ, ଯାହାର ପ୍ରତିନିଧି ସାମୁଏଲ ସ୍ନୋ ଥିଲେ, ଯେହା ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଗୋଟିଏ ସନ୍ଦେଶ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ବିଚାରକାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରୁଥିବାବେଳେ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ବନ୍ଦ ହେଉଥିବା ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଏକ ସତର୍କବାଣୀ ସହିତ, ଘୋଷିତ ହେବ। ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଦ୍ୱିମୁଖୀ ଅଟେ, ଯାହାର ଏକ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଏବଂ ଏକ ବାହ୍ୟ ରେଖା ଅଛି, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁନର୍ବାର ସେହି ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ପଦକ୍ରମଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲେ ସଦା ଘଟେ, ଯେପରି 31 ଡିସେମ୍ବର 2023 ରେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶନ ଘଟିଥିଲା।

ଶେଷ ସମୟ ପତ୍ରିକାରେ ଡାନିଏଲ୍ ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିବା ଆମେରିକାର ଭବିଷ୍ୟତର ମୂଳ ସାରସଙ୍କ୍ଷେପ ରହିଛି, ଯେଉଁ ପଦଗୁଡ଼ିକ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟରେ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ପତ୍ରିକା ତିରିଶି ବର୍ଷ ଧରି ସାର୍ବଜନୀନ ଅଭିଲେଖରେ ରହିଆସିଛି, ତଥାପି କେହି ଦେଖିପାରିନଥିଲେ ଯେ ପତ୍ରିକାର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ ଥିଲା କମ୍ୟୁନିଜ୍ମ ଏବଂ କାଥୋଲିକ୍ ଧର୍ମର ପ୍ରଭାବାଧୀନ ଚର୍ଚ୍ଚମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବିଶେଷକରି ୟୁକ୍ରେନରେ, ଘଟୁଥିବା ଧାର୍ମିକ ସଂଘର୍ଷ। ୧୯୮୯ ର ସେହି ସମୟଖଣ୍ଡର ଏହି ଧାର୍ମିକ ଯୁଦ୍ଧ, ପୁଟିନଙ୍କ ଧାର୍ମିକ ପତନର ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ, ଯାହାକି ପ୍ଟୋଲେମୀ ଏବଂ ଉଜ୍ଜିୟ ଯେରୁଶାଲେମ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିବା ବିଦ୍ରୋହରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଯେରୁଶାଲେମର ମନ୍ଦିର ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କର ମନ୍ଦିର ଥିଲା, ପ୍ଟୋଲେମୀଙ୍କର ମନ୍ଦିର ନୁହେଁ। ପୁଟିନ ଏବଂ ଜେଲେନ୍ସ୍କି ଉଭୟେ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ ସେହି ଏକେ ମନ୍ଦିରକୁ ଅପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ଜଣେ ଜଣେ ମିଶରୀୟ ଭାବେ ଏବଂ ଅନ୍ୟଜଣ ଜଣେ ଯିହୂଦୀ ଭାବେ।

୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିବା ମଣ୍ଡଳୀ କ୍ୟାଥଲିକ୍ ମଣ୍ଡଳୀ ଥିଲା। ଏବଂ କାହିଁକି ନୁହେଁ? ଫ୍ରାନ୍ସର ନାସ୍ତିକତା ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କୁ ମାରାତ୍ମକ ଘାଉ ଦେଇଥିଲା; ତେଣୁ ବିଶେଷକରି ଉକ୍ରେନରେ କ୍ୟାଥଲିକ୍ ମଣ୍ଡଳୀ ଉପରେ ନାସ୍ତିକତାର ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ନିର୍ଯାତନା ପାଇଁ ପାପାସି ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବ ନାହିଁ କାହିଁକି? ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି, ଉକ୍ରେନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ସ୍ପଷ୍ଟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ୧୯୯୬ ମସିହାର ଗୋଟିଏ ପ୍ରକାଶନରୁ ଆସିଥିଲା, ଯାହା ୧୯୮୯ ମସିହାର ଇତିହାସ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ଇତିହାସକାରମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରୁଥିଲା। ଏବେ ପ୍ରଭୁ ଚାଳିଶ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସକୁ ଅନାବୃତ କରୁଥିବାବେଳେ, ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ ଓ ତାହାର ପରିଣାମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଏବଂ ଐତିହାସିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଦୁଇଟି ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ମଣ୍ଡଳୀର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଂଘର୍ଷକୁ ସୂଚିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତିରିଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ପ୍ରକାଶିତ The Time of the End ପତ୍ରିକାରେ ସେ ପ୍ରୟୋଜନୀୟ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟିମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁହିଁ ସମ୍ମିଳିତ କରିଥିଲେ।

ନେପୋଲିଅନଙ୍କର ପତନ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପ୍ରଣାଳୀ ସହିତ ଲେନିନ ଓ ସ୍ଟାଲିନଙ୍କର କ୍ରମାଗତ ପତନ ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସୂଚକ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟ ନିଜର ରାଜଧାନୀକୁ ରୁଷିଆକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କଲା, 1917 ମସିହାରେ ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ବିପ୍ଲବ ଘଟିଥିଲା। ପ୍ରଥମଟିକୁ ରୁଷ ବିପ୍ଲବ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଜାରଙ୍କୁ ଉଖଳି ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ପରେ ସେହି ଏକେ ବର୍ଷରେ ବୋଲ୍ଶେଭିକ ବିପ୍ଲବ ଘଟିଲା, ଯାହା 1917 ରୁ 1922 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିବା ଗୃହଯୁଦ୍ଧକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା। 1922 ମସିହାରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘ ଗଠିତ ହେଲା।

ଆତ୍ମିକ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଭାବେ ରୁଷିଆର ଆରମ୍ଭ ଏକ ଦୁଇ-ପର୍ଯ୍ୟାୟ ବିପ୍ଲବକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯାହା ଗୃହଯୁଦ୍ଧକୁ, ଏବଂ ପରେ ଦେଶମାନଙ୍କର ଏକ ମହାସଂଘର ଗଠନକୁ ନେଇଗଲା। ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଘଟିଥିଲା; ଏହା ୯ ନଭେମ୍ବର ୧୯୮୯ ତାରିଖରେ ବର୍ଲିନ୍ ଦେଵାଳକୁ ଭଞ୍ଜିଦେବା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ, ପରେ ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୯୧ ରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ବିଘଟନକୁ ନେଇଗଲା। ରୁଷିଆର ଶେଷ ଶାସକ, ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା, ଭ୍ଲାଦିମିର ପୁତିନଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ପ୍ରଥମ ରୁଷି ଶାସକ—ଭ୍ଲାଦିମିର ଲେନିନ—ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।

ଭ୍ଲାଦିମିରର ଅର୍ଥ “ଜଣେ ମହାନ ନେତା” ଏବଂ ପୁଟିନର ଅର୍ଥ “ପଥ”। ଲେନିନର ଅର୍ଥ “ଜଣେ ମହାନ ନଦୀ,” କିନ୍ତୁ ଭ୍ଲାଦିମିର ଲେନିନ ନିଜର ପ୍ରକୃତ ନାମ, ଯାହା ଭ୍ଲାଦିମିର ଇଲିଚ ଉଲ୍ୟାନୋଭ ଥିଲା, ତାହାକୁ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ “ଲେନିନ” ନାମଟି ବାଛିଥିଲେ। ଇଲିଚର ଅର୍ଥ “ଏଲିୟାଙ୍କ ପୁତ୍ର,” ଏବଂ ଉଲ୍ୟାନୋଭର ଅର୍ଥ “ଏଲିୟାଙ୍କ ଯୁବକ ପୁତ୍ର।”

ଇ. ପୂ. 217 ମସିହାର ରାଫିଆ ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଇତିହାସରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ପଥରେ ଥିବା ମହାନ ରୁଷ ନେତାଙ୍କୁ ରୁଷିଆର ପ୍ରଥମ ନେତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରାଯାଇଥିଲା; ସେହିଜଣ ଭ୍ଲାଦିମିର ଲେନିନ ଭାବେ ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନଦୀର ମହାନ ନେତା ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ନିଜ ନାମକୁ ଲୁଚାଇଥିଲେ। ଗୋଟିଏ ନାମ ଚରିତ୍ରର ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ଭ୍ଲାଦିମିରଙ୍କ ନିଜ ଦୁଇଟି ନାମକୁ ଲୁଚାଇବା ଏହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯେ, ସେହି ଚରିତ୍ର “ଈଶ୍ୱର ହିଁ ଯେହୋବା” ବୋଲି ଅର୍ଥ କରୁଥିବା ଏଲିୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଚରିତ୍ରଠାରୁ ରାଜନୈତିକ ଚିନ୍ତାଧାରାର ଏକ ମହାନ ନଦୀକୁ ବାଛିନେଇଥିଲା। ନାସ୍ତିକତାର ମୂଳ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ୱୀକାର, ଏବଂ ନାସ୍ତିକତା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ। ଲେନିନଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ପ୍ରଦତ୍ତ ନାମ ଏଲିୟା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଭାବେ ରୁଷିଆର ଶେଷ ପଟୋଲେମୀ ଚତୁର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଯିଏ ରାଫିଆ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଇ. ପୂ. 200 ମସିହାରେ ପାନିୟମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେତେବେଳେ ଆଣ୍ଟିଓକସ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସିଲେ, ସେତେବେଳେ ପଟୋଲେମୀଙ୍କ ପାଞ୍ଚବର୍ଷୀୟ ପୁତ୍ର ଶାସନ କରୁଥିଲା। ଲେନିନଙ୍କ ଦୁଇଟି ମୂଳ ନାମ ଏଲିୟା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ପଟୋଲେମୀ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସହ ସମାନାନ୍ତର ରଖେ। ଏଲିୟା ଏବଂ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ସନ୍ଦେଶ ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନରେ, “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହାନ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦିନ”ର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ; ଏବଂ ସେହିଠି ରାଫିଆ ଓ ପାନିୟମର ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନିତ କରାଯାଇଛି।

ଦାନିଏଲ୍ ୧୧ର ଏଗାରୋତମ ପଦରେ ଉଜ୍ଜିୟା ଓ ପ୍ଟୋଲେମିଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପରସ୍ପର ସମ୍ମିଳିତ ହୁଏ; ଏବଂ ଉଜ୍ଜିୟା ତାଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ଓ କୁଷ୍ଠରୋଗ ପରେ ଏଗାରୋ ବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ରହିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ପ୍ଟୋଲେମି ମୋଟ ସତରୋ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଏଗାରୋତମ ପଦ ଓ ପନ୍ଦରୋତମ ପଦର ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମାନ ବର୍ଷସଂଖ୍ୟା ଅଟେ। ଖ୍ରୀ. ପୂ. ୪୫୭ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ୨୫୦-ବର୍ଷୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ସେହି ଦୁଇଟି ଯୁଦ୍ଧର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ଖ୍ରୀ. ପୂ. ୨୦୭ରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା; ରାଫିଆ ପରେ ଦଶ ବର୍ଷ, ଏବଂ ପାନିୟମ୍ ପୂର୍ବରୁ ସାତ ବର୍ଷ। ପ୍ଟୋଲେମି ଚତୁର୍ଥଙ୍କ ଶାସନ ଖ୍ରୀ. ପୂ. ୨୨୧ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଖ୍ରୀ. ପୂ. ୨୦୪ରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ; ଏହିପରି ପ୍ଟୋଲେମିଙ୍କ ସତରୋ ବର୍ଷ, ରାଫିଆରୁ ପାନିୟମ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ସେହି ସତରୋ ବର୍ଷର ସମାନ ରେଖା ନୁହେଁ। ଏହା ମଧ୍ୟ ସେହି ସତରୋ ବର୍ଷ ନୁହେଁ, ଯାହା ନେରୋଙ୍କ ସହିତ ୬୪ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ୩୧୩ରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିବା ୨୫୦-ବର୍ଷୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଉପସମାହାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ୩୧୩ରୁ ୩୨୧ରେ ପ୍ରଥମ ରବିବାର-ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଠ ବର୍ଷ, ଏବଂ ତାହାର ନଅ ବର୍ଷ ପରେ ୩୩୦ରେ କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନ୍ ରାଜ୍ୟକୁ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମରେ ବିଭକ୍ତ କଲେ।

ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିକଟ ଭବିଷ୍ୟତରେ ପୁଟିନ ଏବଂ ରୁଷ ଉକ୍ରେନକୁ ପରାସ୍ତ କରିବେ, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସରେ ପ୍ଟୋଲେମୀ ଓ ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବ। ଏହି ଦୁଇ ବାଇବେଲୀୟ ସାକ୍ଷୀ ପୁଟିନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ତିମ ସଙ୍କଟକୁ ଏକ କଳିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସଙ୍କଟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ଯେରୁଶାଲେମର ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏହିପରି ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କର ମନ୍ଦିର ଓ ଧର୍ମକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦର୍ଭର ବିନ୍ଦୁ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥାଏ।

“ସବୁଜ” ଅର୍ଥ ବୋଝାଉଥିବା ଜେଲେନ୍ସ୍କି, ୟୁରୋପିୟ ସଂଘ ଏବଂ ଜାତିସଂଘର ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟ ନୋକରଶାହମାନଙ୍କର କଠପୁତଳି, ଯାହାଙ୍କ ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀ ପୃଥିବୀ-ମାତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ସବୁଜ ରାଜନୈତିକ ଆନ୍ଦୋଳନ ଦ୍ୱାରା ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଉଛି। ଜେଲେନ୍ସ୍କି ଜଣେ ଅଭିନେତା ଥିଲେ ବୋଲି ଏହା ଯଥୋଚିତ, କାରଣ ସେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ପ୍ରକ୍ସି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ନାମର “ସବୁଜ” ଅର୍ଥ ମାନବ ଇତିହାସର ଦାବାପଟରେ ତାଙ୍କ ଚାଳକୁ ପରିଚାଳିତ କରୁଥିବା ରାଜନୈତିକ ଦର୍ଶନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଜେଲେନ୍ସ୍କି ପାଇଁ ଚେକମେଟ୍ ଏବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ନିକଟ।

ଏହି ଶେଷ ଇତିହାସରେ ଉଜ୍ଜିୟା ଓ ପ୍ଟୋଲେମୀଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ପୁନର୍ବାର ଅଭିନିତ ହେବ, କିନ୍ତୁ ପ୍ଟୋଲେମୀ (ପୁଟିନ) ପାନିୟମ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧର ଚାରି ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କର ଶେଷ ଶାସକଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସର ଜଣେ ଶିଶୁ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ଓ ଅକ୍ଷମ ଅଭିଭାବକ-ଶାସକମାନଙ୍କର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ କରାଯାଉଛି।

ଇ. ପୂ. 204 ମସିହାରେ (ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ରହସ୍ୟମୟ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ) ପଞ୍ଚମ ପ୍ଟୋଲେମି ସିଂହାସନାରୋହଣ କରିଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ବୟସ୍ କେବଳ ପ୍ରାୟ 5–6 ବର୍ଷ ଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ପ୍ଟୋଲେମିୟ ରାଜ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟ କିମ୍ବା ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ରେଜେନ୍ସିମାନଙ୍କ ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଦ୍ୱାରା ପଙ୍ଗୁ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା। ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ରେଜେନ୍ସି ଇ. ପୂ. 204–202 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିଲା, ପ୍ଟୋଲେମି ଚତୁର୍ଥଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଗୋପନ କରାଯାଇଥିବା ପରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାତା ଆର୍ସିନୋଇ ତୃତୀୟଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିବା ପରେ। ପ୍ଟୋଲେମି ଚତୁର୍ଥଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୋସିବିଉସ ଏବଂ ପ୍ଟୋଲେମି ଚତୁର୍ଥଙ୍କ ଉପପତ୍ନୀ ଆଗାଥୋକ୍ଲିଆଙ୍କ ଭାଇ ଆଗାଥୋକ୍ଲିସ ନିଜମାନଙ୍କୁ ରେଜେଣ୍ଟ ଘୋଷଣା କଲେ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଅଭିଭାବକ ନିଯୁକ୍ତ କରୁଥିବା ଗୋଟିଏ ଇଚ୍ଛାପତ୍ର ଜାଲି କଲେ କିମ୍ବା ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ, ଯୁବ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଗାଥୋକ୍ଲିଆ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରିବାରର ଦେଖଭାଳରେ ରଖିଲେ, ଏବଂ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ ସଫା କରିଦେଲେ। ସୋସିବିଉସ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପ୍ରଶାସନର ବଡ଼ ଅଂଶ ପରିଚାଳନା କରୁଥିଲେ।

ପ୍ରାୟ 202 BC ଚାରିପାଖରେ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଲା, ଯେତେବେଳେ ଆଗାଥୋକ୍ଲିସ୍ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରେଜେଣ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରମୁଖତ୍ୱ ଲାଭ କଲେ; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଦୁରାଚାର ଓ କୁଶାସନ ନିମନ୍ତେ ସେ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ଘୃଣିତ ଥିଲେ। ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡ୍ରିଆରେ ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ବିଦ୍ରୋହ ତାଙ୍କୁ ଜନସମୂହର ହାତରେ ନିର୍ମମ ଭାବେ ହତ୍ୟା କରାଇଲା, ଯାହାକୁ ବାଳକ-ରାଜା ନାମମାତ୍ରେ ଅନୁମୋଦନ କରିଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ରେଜେଣ୍ଟମାନେ ଥିଲେ ପେଲୁସିଅମର ଶାସକ ଟ୍ଲେପୋଲେମୁସ୍, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଆରିଷ୍ଟୋମେନେସ୍। 200 BC ମସିହାରେ ପାନିଅମ୍ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ, ରାଜ୍ୟଟି ଏହିପରି ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମେ ବଦଳୁଥିବା ରେଜେଣ୍ଟ ଓ ରାଜଦରବାରୀ ପରାମର୍ଶଦାତାମାନଙ୍କ ଶୃଙ୍ଖଳାର ଅଧୀନରେ ଥିଲା।

ପାନିୟମ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ଟୋଲେମୀୟ ସେନାବଳଙ୍କୁ ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ ଏଟୋଲିଆର ସେନାପତି ସ୍କୋପାସ୍‌, ଯିଏ ରେଜେନ୍ସି ଅଧୀନରେ ନିଯୁକ୍ତ ଜଣେ ଭାଡ଼ାଟିଆ ସେନାନାୟକ ଥିଲେ; ପ୍ଟୋଲେମୀ V ସ୍ୱୟଂ ନୁହେଁ। ଯୁବ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ କୌଣସି ପ୍ରକୃତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନଥିଲା—ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ, ସାମରିକ କୌଶଳ, ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ସାର୍ବିକ ଦୁର୍ବଳତାର ମୂଳ କାରଣ ଥିଲା ରେଜେଣ୍ଟମାନଙ୍କର ଅକ୍ଷମ ନିଷ୍କ୍ରିୟତା, ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବିଦ୍ରୋହ (ଯଥା ସ୍ୱଦେଶୀ ମିଶରୀୟ ଅଭ୍ୟୁଥାନଗୁଡ଼ିକ), ଏବଂ ରାଜଦରବାରୀୟ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର। ଏହି ଅସ୍ଥିରତା ଆଣ୍ଟିଓଖସ୍ III ଦ ଗ୍ରେଟ୍‌ଙ୍କୁ ପାନିୟମ୍‌ରେ ସ୍କୋପାସ୍‌ଙ୍କୁ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଭାବେ ପରାଜିତ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ କଲା; ଫଳସ୍ୱରୂପ ସେ କୋଏଲେ-ସିରିଆକୁ, ଯାହାର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଯିହୂଦିଆ ମଧ୍ୟ ଥିଲା, ପ୍ଟୋଲେମୀୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରୁ ସ୍ଥାୟୀଭାବରେ ଦଖଳ କରିନେଲେ।

ଇତିହାସବିଦ୍ମାନେ ପ୍ଟୋଲେମି ଚତୁର୍ଥଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ବିଷପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ଘଟିଥିବାର ସମ୍ଭାବନା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି; ଏହା ମଧ୍ୟ ଭ୍ଲାଦିମିର୍ ଲେନିନ୍, ଯୋସେଫ୍ ସ୍ଟାଲିନ୍, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣର ରାଣୀ କ୍ଲିଓପାଟ୍ରା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଐତିହାସିକ ଅନୁମାନର ଏକ ଅଂଶ ଅଟେ। ପୁଟିନ୍ ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାହାପରେ ତାଙ୍କର ପତନର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଉକ୍ରେନୀୟ ଚର୍ଚ୍ଚ ସହ ସେହି ନିୟନ୍ତ୍ରଣାତ୍ମକ ସମ୍ବନ୍ଧକୁ କାର୍ଯ୍ୟକରିତ କରିବାର ତାଙ୍କର ଆକାଙ୍କ୍ଷାରୁ, ଯାହା ପୂର୍ବତନ ସୋଭିଏତ୍ ସଂଘଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା 1989 ମସିହାରେ ଅପସାରିତ ହେବାବେଳେ, ତାହା ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଉପରେ ବିଜୟର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା।

ଉକ୍ରେନ ପୂର୍ବ ସ୍ଲାଭିକ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସୀର ଜନ୍ମଭୂମି। ମହାନ୍ ୱ୍ଲାଦିମିରଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମା ୯୮୮ ମସିହାରେ କିଏଭ୍‌ରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ପରେ, କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲର ପତନ ପରେ, ମସ୍କୋ “ତୃତୀୟ ରୋମ” ଉପାଧିର ଦାବି କଲା, ଏବଂ ଉକ୍ରେନକୁ ତାହାର “କ୍ୟାନନିକାଲ୍ ଭୂଭାଗ” ଭାବେ ସମେତ ସମସ୍ତ ରୁଷ ଭୂମିର ବୈଧ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପିତ କଲା।

ମସ୍କୋ ପାଟ୍ରିଆର୍କେଟ୍ ସଦା ଉକ୍ରେନକୁ ରୁଷିଆ ସହ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ବୋଲି ଦେଖିଆସିଛି, “One people, one faith” ବୋଲିଥିବା ମନ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ସହିତ, ଯାହାକୁ ପୁଟିନ୍ ସ୍ୱୟଂ ପୁନଃପୁନି ବ୍ୟବହାର କରିଆସିଛନ୍ତି। ଉକ୍ରେନ, ବିଶେଷତଃ 2014/2022 ପରଠାରୁ, ମସ୍କୋର ନିରୀକ୍ଷଣକୁ ସତ୍ୟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମାତୃତ୍ୱ ଭଳି ନୁହେଁ, ବରଂ ଉପନିବେଶବାଦୀ ଏବଂ ସାମ୍ରାଜ୍ୟବାଦୀ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଭାବେ ଅଧିକାଧିକ ଭାବରେ ଦେଖୁଛି। ଫେବୃଆରୀ 2026 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେଠାରେ ପରସ୍ପର ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧୀ ଦୁଇଟି ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଗଠନରହିଛି। ସେଥିରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଉକ୍ରେନର ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚ, ଯାହା 2019 ଠାରୁ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲର ଏକ୍ୟୁମେନିକାଲ୍ ପାଟ୍ରିଆର୍କ ବାର୍ଥୋଲୋମିଉଙ୍କଠାରୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଅଟେ। କିଏଭରେ ଉକ୍ରେନର ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ପ୍ରକୃତର୍ଥରେ ଜାତୀୟ ଚର୍ଚ୍ଚ ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ପାଠକ ସାବଧାନ: ଉକ୍ରେନର ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚ, ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଅଟେ। ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚ ରୁଷିଆର ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ଜେଲେନ୍ସ୍କି ତାହା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଛନ୍ତି। ଭାଟିକାନ ଜେଲେନ୍ସ୍କିଙ୍କ ସେହି ଆକ୍ରମଣମାନଙ୍କର ବିରୋଧ କରେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବରୁହିଁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇସାରିଛି; କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ପୁଟିନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ରାଫିଆରେ ତାଙ୍କର ବିଜୟ ପରେ ଆସେ, ଏବଂ ସେଥି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭବିଷ୍ୟତର ବିଷୟ ଅଟେ।

ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚ ଐତିହାସିକ ଭାବେ ମୋସ୍କୋ ସଂସ୍ଥା ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଥିଲା। ୨୦୨୨ ମସିହାର ଆକ୍ରମଣ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୨ ମଇ ମାସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାୟତ୍ତତା ଘୋଷଣା କଲା, କିନ୍ତୁ ଉକ୍ରେନୀୟ ରାଜ୍ୟର ତଦନ୍ତଗୁଡ଼ିକ (DESS) ପୁନଃପୁନି ଯୁକ୍ତି ଦେଇଆସିଛନ୍ତି ଯେ ଏହା କାନୁନିକ ଓ ଆଇନଗତ ଭାବେ ମୋସ୍କୋ ସହ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଲଗ୍ନ ଅଛି। ଉକ୍ରେନ ୨୦୨୪ ଅଗଷ୍ଟ ମାସରେ ଏକ ଆଇନ ପାସ କଲା (ଯାହାରେ ଜେଲେନ୍ସ୍କି ସହି କରିଥିଲେ), ଯାହା ରୁଷ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ ଯେକୌଣସି ଧାର୍ମିକ ସଂସ୍ଥାକୁ (“ଆକ୍ରମଣକାରୀ ରାଜ୍ୟ”) ନିଷିଦ୍ଧ କରେ। ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ସମସ୍ତ ସମ୍ପର୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିବାକୁ, ନଚେତ ତାହାର କିଏଭ୍ ମେଟ୍ରୋପୋଲିସ୍‌କୁ ଅଦାଲତର ଆଦେଶରେ ବିଘଟନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ, ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ୨୦୨୫ ମସିହାର ଶେଷ ଭାଗ ଏବଂ ୨୦୨୬ ମସିହାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚ ସମ୍ପର୍କରେ ଚାଲୁଥିବା ଚଢ଼ାଉ, ପରିଷଦଗୁଡ଼ିକର ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ (୨୦୨୨ ଠାରୁ ୧,୩୦୦ରୁ ଅଧିକ), ଅଦାଲତୀୟ ମାମଲାମାନ, ଏବଂ ଜାତିସଂଘର ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚିନ୍ତାବୋଧକ ସତର୍କବାଣୀ ଜାରି ରହିଛି।

ଭାଟିକାନ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବେ ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚର କୌଣସି ବଳପୂର୍ବକ ବିଲୋପକୁ ବିରୋଧ କରିଛି। ରୁଷ ଓ ପୁଟିନ ଏହାକୁ ପ୍ରମାଣିତ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସୀ ବିରୋଧରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ନିର୍ଯାତନା ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେକୌଣସି ଶାନ୍ତି ଆଲୋଚନାରେ “ରୁଷୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚଗୁଡ଼ିକ”ର ସୁରକ୍ଷାକୁ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦାବି ଭାବେ ଉଠାଇଛନ୍ତି। ରୁଷୀୟ ପ୍ରଚାର ନିରନ୍ତର ଭାବେ ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ଏବଂ ତାହା ଉପରେ ଉକ୍ରେନୀୟ ରାଜ୍ୟଙ୍କ ଆକ୍ରମଣଗୁଡ଼ିକୁ “ନାଜିବାଦ” ବୋଲି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର “ଡିନାଜିଫିକେସନ” ଯୁକ୍ତିର ଅଂଶ ଭାବେ, ସଂଯୋଜିତ କରେ।

ପୁତିନ ଧୃଷ୍ଟତାପୂର୍ବକ “ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ” ଏବଂ ସମଗ୍ର ଉକ୍ରେନିୟ ଚର୍ଚ୍ଚ-ସଂରଚନାକୁ ପୁନର୍ବାର ମସ୍କୋର ଅଧୀନ କରିବାର ଚେଷ୍ଟାରେ ଉକ୍ରେନୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସୀ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରଭୁତ୍ୱର ଦାବି କରିବେ, ଏବଂ ନିଜକୁ ରୁଷୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଜଗତର ବୈଧ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମୁଖ୍ୟ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତି ଦାବି କରିବେ।

ଏହାହିଁ ସେହି ସଠିକ୍ ସମାନାନ୍ତର, ଯେପରି ପ୍ଟୋଲେମି ସର୍ବପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଉଜ୍ଜିୟ ହେଲେ ଜେଲେନ୍ସ୍କି, ଯିଏ ଧୂପ ଜଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି। ପ୍ଟୋଲେମିଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ସର୍ବପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଥିଲା, ଏବଂ ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଥିଲା। “ସୀମାରେଖା”ର ବିଜୟରେ ଉତ୍ସାହିତ ଜଣେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା, ନାଜିବାଦର ପ୍ରକ୍ସି-ଶକ୍ତିର ଶେଷ କରି, ପରେ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା କେବଳ ଧର୍ମର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ହିଁ ଅନୁଭୂକ୍ତ। ତାହାପରେ ହଠାତ୍ ଦୈବ-ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ଏକ ନମ୍ରୀକରଣ ଆସିବ, ଏବଂ ପୁଟିନ୍ ଦୃଶ୍ୟପଟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବେ (ଯେପରି ପ୍ଟୋଲେମି ଚତୁର୍ଥ 204 BCରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ)। ‘ଦୁର୍ବଳ-ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନଙ୍କର ପର୍ଯ୍ୟାୟ’ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି-ଶୂନ୍ୟତା ପରେ, ଉତ୍ତରର ରାଜା ଅଧିକ ଶକ୍ତି ସହିତ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବେ ଏବଂ ପଦ 15ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ପାନିଅମ୍‌ର ଆଧୁନିକ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବେ।

ରାଫିଆ ଓ ପାନିଅମ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁଠାରେ ପରସ୍ପରେ ଏକତ୍ର ମିଶିଯାନ୍ତି, ସେହି ଇତିହାସରେ ସତରୋ ବର୍ଷ ତିନିଥର ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି। ମିଲାନର ଆଜ୍ଞାଦେଶରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଯେତେବେଳେ ବିବାହ ମାଧ୍ୟମରେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ସିଂହାସନଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରାଯାଇଥିଲା, 330 ମସିହାରେ ରାଜ୍ୟ ବିଭକ୍ତ ଓ ବିବାହବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ସତରୋ ବର୍ଷ। ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ସେହି ସତରୋ ବର୍ଷ, ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କାଳଖଣ୍ଡର ପଥଚିହ୍ନ ଅଟେ। 64 ମସିହାରେ ନିରୋଙ୍କ ସହ ଆରମ୍ଭ କରି ଏକ ନିର୍ଯାତନାର କାଳଖଣ୍ଡ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ, ଯାହା ମହାନ କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଶେଷ ପାଇଥିଲା। ନିରୋଙ୍କ ନିର୍ଯାତନାର କାଳଖଣ୍ଡରୁ କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନ୍‌ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସମଝୌତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ପରିବର୍ତ୍ତନ, ସ୍ମିର୍ନା ମଣ୍ଡଳୀରୁ ପର୍ଗାମସ୍‌ ମଣ୍ଡଳୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। 313 ଓ ମିଲାନର ଆଜ୍ଞାଦେଶ ସ୍ମିର୍ନା ମଣ୍ଡଳୀର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଏବଂ ସେହି ସତରୋ ବର୍ଷର କାଳଖଣ୍ଡର ଶେଷ 330 ମସିହା, ଯାହା ଦାନିଏଲ 11:24 ର ତିନିଶେ ଷାଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ ଥିଲା।

୩୧୩ ମସିହା ଏବଂ ମିଲାନର ଆଦେଶରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ସତରହ ବର୍ଷ, ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପୂରଣ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପୂରଣରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ପ୍ରଥମ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପୂରଣ, ସ୍ମୁର୍ଣ୍ଣାର ମଣ୍ଡଳୀରୁ ପର୍ଗାମର ମଣ୍ଡଳୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ତର୍ଗମନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ; ଏବଂ ସେହି ସତରହ ବର୍ଷର ସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ, ରୋମକୁ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ରୋମରେ ବିଭକ୍ତ ହେବାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ସେହି ସତରହ ବର୍ଷକୁ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ, କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସତରହ-ବର୍ଷୀୟ ଘୋଷଣା ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିତୀୟ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ତୃତୀୟ ମଣ୍ଡଳୀର ବିଭାଜନର ଆଲଫା, ୩୬୦ ବର୍ଷର ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପୂରଣ ସମୟରେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ବିଭାଜନ ସହିତ ସମରେଖିତ ଥିଲା। ସେହି ଦୁଇଟି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ସତରହ ବର୍ଷର ଗୋଟିଏ ଅବଧିକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ, ଏବଂ ଯଦି ସତରହ ଗୋଟିଏ ବୈଧ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ, ତେବେ ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ସାକ୍ଷୀଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଆଧାରରେ ଏହାକୁ ଗୋଟିଏ ବୈଧ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଅବଧି ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ସେହି ସାକ୍ଷୀମାନେ ଆଉ ଏକ ୨୫୦-ବର୍ଷୀୟ ଅବଧିରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଯାହା ୪୫୭ BCରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ତାରିଖରେ Daniel 8:14 ର ୨,୩୦୦-ବର୍ଷୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ୪୫୭ BC ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆରମ୍ଭ-ବିନ୍ଦୁ ଏବଂ ଏକ ସ୍ଥାପିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚିହ୍ନ-ବିନ୍ଦୁ। ୨୫୦ ବର୍ଷ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇଲେ ଆପଣ ୨୦୭ BCକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଯାହା Raphia ଓ Panium ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଇତିହାସ। Raphia ଓ Panium ଯୁଦ୍ଧକୁ ପୃଥକ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ, କାରଣ ଉଭୟରେ Antiochus the Great ନିଜେ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ। ୨୧୭ BCର Raphia ଯୁଦ୍ଧରୁ ୨୦୦ BCର Panium ଯୁଦ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତର ବର୍ଷ। ୨,୩୦୦-ବର୍ଷୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଆରମ୍ଭରେ ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା-ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ଆଦେଶ Judahର ଜାତୀୟ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କଲା; ଏବଂ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା-ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଲା, ଯେତେବେଳେ Christ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରୁ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଗମନ କଲେ। ୨୦୭ BC, Judea ଉପରେ ମିଶରୀୟ ଶାସନର ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ଗୌରବମୟ ଭୂମି ଉପରେ Seleucid ଶାସନ-ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା-ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରତୀକ। ଗୌରବମୟ ଭୂମି ଉପରେ Seleucid ନିୟନ୍ତ୍ରଣର ବ୍ୟବସ୍ଥା ୧୬୭ BCରେ Maccabees ବିଦ୍ରୋହକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା।

ନିରୋଙ୍କ ୨୫୦ ବର୍ଷର ଅବଧି କୋନ୍ଷ୍ଟାନ୍ଟିନ୍ ଦି ଗ୍ରେଟ୍ଙ୍କ ଇତିହାସରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ଦୁଇଟି ଯୁଦ୍ଧର ମଧ୍ୟରେ ସମାପ୍ତ ହେଉଥିବା ୨୫୦ ବର୍ଷ ଅଣ୍ଟିଓକସ୍ ଦି ଗ୍ରେଟ୍ଙ୍କ ଇତିହାସ ଅଟେ। ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧରେ, ପ୍ଟୋଲେମି ଚତୁର୍ଥ ଅଣ୍ଟିଓକସ୍ ଦି ଗ୍ରେଟ୍ଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ ଏବଂ ପ୍ଟୋଲେମି ସତର ବର୍ଷ ଶାସନ କଲେ। ଉଭୟ ୨୫୦ ବର୍ଷର ଅବଧିରେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ସତର ବର୍ଷର ଅବଧି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି। ଉଭୟର ସମାପ୍ତି ଏମିତି ଜଣେ ଶାସକଙ୍କ ଇତିହାସରେ ହୁଏ, ଯିଏ “ଦି ଗ୍ରେଟ୍” ନାମରେ ପରିଚିତ। ଉଭୟ ୨୫୦ ବର୍ଷର ଅବଧି ଏକ ସ୍ଥାପିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ waymark ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଉଭୟର ସମାପ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାପିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ waymark ରେ ହୁଏ।

ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ୪ ଜୁଲାଇ, ୧୭୭୬ ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏବଂ ୨୫୦ ବର୍ଷ ପରେ ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ୪ ଜୁଲାଇ, ୨୦୨୬ କୁ ନେଇଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଆମେରିକାକୁ “ମହାନ” କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକାରୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ପରିଚିତ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ସେହି ୨୫୦ ବର୍ଷ ପାଳନ କରିବେ। ୨୦୨୬, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୂର୍ବ ୪୫୭ ରୁ ୨୫୦ ବର୍ଷ ସଦୃଶ, ଆଧୁନିକ ରାଫିଆ ଓ ପାନିୟମ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଇତିହାସର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଯାହା ଉକ୍ରେନିୟ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ତୃତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଦକ୍ଷିଣର ଏକ ରାଜାଙ୍କର ଶାସନକାଳ, ପ୍ରଥମ ରବିବାର ଆଇନର ଅବଧି, ଏବଂ ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧରୁ ପାନିୟମ୍‌ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି—ଏହି ତିନୋଟି ସତରହ ବର୍ଷର ଅବଧି ପ୍ରଦାନ କରେ, ଯେଉଁସବୁ ଏକେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ। ୨୫୦ ବର୍ଷର ତିନୋଟି ଅବଧି ସମସ୍ତେ ଏକେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସମାନଙ୍କରେ ଏକାସାଥିରେ ପହଞ୍ଚିଥାନ୍ତି। ୨୫୦ ବର୍ଷର ଏହି ତିନୋଟି ଅବଧି ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଇତିହାସ ସହ ତିନୋଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟର ରେଖା ସ୍ଥାପନ କରେ, ଯିଏ କିମ୍ବା କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନ୍ ଦ ଗ୍ରେଟ୍, କିମ୍ବା ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଦ ଗ୍ରେଟ୍ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି।

୨୫୦ ବର୍ଷର ତିନୋଟି ରେଖା ଶେଷକାଳର ତିନୋଟି ଭିନ୍ନ, କିନ୍ତୁ ପରସ୍ପର ପୂରକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପ୍ରଦାନ କରେ। ନିରୋଙ୍କ ରେଖା ସମଝୌତାର ସତରହ ବର୍ଷୀୟ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ-ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସଠିକ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରେ।

ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ହେଉଛି ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗ, ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ସମ୍ପର୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଚର୍ଚ୍ଚର ହାତରେ ରହେ। ପୈଗନଧର୍ମକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମ ସହ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କର ସମଝୋତା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ସମଝୋତାର ପ୍ରମୁଖ ଉଦାହରଣ ଅଟେ।

୩୧୩ ରୁ ୩୩୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସତରହ-ବର୍ଷୀୟ କାଳଖଣ୍ଡ, ଯାହାର ଇତିହାସର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁରେ ୩୨୧ ମସିହାର ପ୍ରଥମ ରବିବାର-ନିୟମ ରହିଛି, ସେହି ସମଝୌତାର କ୍ରମବିକାଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ରବିବାର-ନିୟମକୁ ଆଣିଲା ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଆଣିବ। ଆରମ୍ଭରେ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମର ଏକ ବିବାହ ଥିଲା, ଏବଂ ଶେଷରେ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମର ବିଚ୍ଛେଦ ହେଲା। ପ୍ରଥମ ରବିବାର-ନିୟମ ହେଉଛି ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପଥଚିହ୍ନ, ଯାହା ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଯେପରି ହିବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ତ୍ରୟୋଦଶ ଅକ୍ଷର, ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବସ୍ଥାପିତ ଏବଂ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ବାଇଶତମ ଓ ଶେଷ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପରାନୁଗତ ହୋଇ, ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ “ସତ୍ୟ” ଗଠନ କରେ। ଆରମ୍ଭରେ ବିବାହ ଏବଂ ଶେଷରେ ବିଚ୍ଛେଦ, ଆଲ୍ଫା ଅକ୍ଷରଟି ଓମେଗା ଅକ୍ଷର ସହ ସମ୍ମତିରେ ଅଛି ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ। ନିରୋ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ୨୫୦-ବର୍ଷୀୟ କାଳଖଣ୍ଡରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସ୍ୱାକ୍ଷର ଅଛି, ଏବଂ ଏହା ଶେଷ ଦିନମାନରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟର ଏକ ବିଷୟକୁ ସୂଚିତ କରେ।

ଇ. ପୂ. 457ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା 250 ବର୍ଷର ଅବଧି, ରାଫିଆରୁ ପାନିଅମ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତରହ ବର୍ଷର ଅବଧିଭିତରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବା ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଦ ଗ୍ରେଟ୍‌ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ରାଜ୍ୟକୌଶଳକୁ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରୁଛି। ଆମେ ଏହାକୁ ରାଜ୍ୟକୌଶଳ ଭାବେ ବୁଝୁଛୁ, କାରଣ ଇ. ପୂ. 457ରେ 2,300 ବର୍ଷର ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। 2,300 ବର୍ଷ ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆନ୍ତରିକ ରେଖା, ଯାହା ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କହେ, ଏବଂ ଏହା କଳିସିଆ-କୌଶଳର ଏକ ପ୍ରତୀକ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ। ନିରୋଙ୍କ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା 250 ବର୍ଷର ଅବଧିଠାରୁ ଭିନ୍ନଭାବେ, ଇ. ପୂ. 457ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଏହି ଅବଧି ଶେଷ ଆମେରିକୀୟ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ଭୂମିକାକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛି, ଯିଏ ଆମେରିକାକୁ ଏବଂ ପରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ମହାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷର ଶାନ୍ତିର ସୁବର୍ଣ୍ଣଯୁଗ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭ୍ରାନ୍ତ କାଥଲିକ ଧାରଣାକୁ ପ୍ରଚାର କରୁଛନ୍ତି।

ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରର ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା, ତାହାର ୨୫୦ ବର୍ଷ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଉପସଂହାରକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ଯୁଦ୍ଧର ମଝିରେ ଯେଉଁଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ସେଠିଏ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଇତିହାସର ବିଜୟୀମାନେ ସଂରକ୍ଷିତ ହୋଇରହିଥିବା ଇତିହାସର ଅଭିଲେଖକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତି। ବିଶ୍ୱବାଦୀ, ନାଗଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନର ଏହି ଅରାଜକତାକୁ ଏକ ବିପ୍ଳବ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ କେବଳ କଥାରେ ସୀମିତ ଓ କାର୍ଯ୍ୟହୀନ ରିପବ୍ଲିକାନମାନେ ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନର ଇତିହାସକୁ ଏକ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି। ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ନାଗର ପ୍ରତିନିଧି, ଏବଂ ରିପବ୍ଲିକାନମାନେ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଷୋଳରେ ଯୋହନଙ୍କ ପଦାବଳୀରେ, ସେମାନେ ହେଲେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଏକ ବିପ୍ଳବୀୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଏକ ବିପ୍ଳବୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ରିପବ୍ଲିକାନ ପାର୍ଟି ଏକ ଗୃହଯୁଦ୍ଧରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ ଗୃହଯୁଦ୍ଧରେ ସମାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ରିପବ୍ଲିକାନମାନେ ସେହି ଗୃହଯୁଦ୍ଧକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ଏକ ବିପ୍ଳବ ବୋଲି କହନ୍ତି।

ଶେଷ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭାବେ ଟ୍ରମ୍ପ, ସିଭିଲ୍ ୱାର୍ର ବାହ୍ୟ ଇତିହାସରେ ଆଗମନ କରିଥିବା ପ୍ରଥମ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଲିଙ୍କନଙ୍କ ବାହ୍ୟ ସିଭିଲ୍ ୱାର୍, ଯିଶାୟାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଅଷ୍ଟମ ପଦର ଆନ୍ତରିକ ଇତିହାସ ମଧ୍ୟ ଥିଲା, ଯାହା 1863 ମସିହାରେ—ଠିକ ସେହି ବର୍ଷରେ ଯେତେବେଳେ ମୁକ୍ତି ଘୋଷଣାପତ୍ର ଜାରି ହୋଇଥିଲା—ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏହି ଦୁଇ ଦଳର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟ ଏକ ପ୍ରାଥମିକ ଓ ଭିତ୍ତିମୂଳକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅଟେ। ଏହା କାଇନ ଓ ଆବେଲରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ସାଦୁକୀ ଓ ଫାରିସୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲେ—କାଇନଙ୍କ ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଆବେଲକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଥିଲେ।

ଫରିଶୀମାନେ ଓ ସଦୁକୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କାରଣରେ ନିଜ ମଶୀହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଦଣ୍ଡିତ କରିବାକୁ ସମ୍ମତ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସମ୍ମତି—ତଥାପି ସେହି ଏକେଇ। ଫରିଶୀମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କରୁନଥିଲେ, ଯେପରି ରିପବ୍ଲିକାନମାନେ। ଫରିଶୀମାନେ ମୂଳ ଦୈବୀ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ଦ୍ୱେଷପୂର୍ଣ୍ଣ ତର୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ଫରିଶୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି ମୂଳ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା, ରିପବ୍ଲିକାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଂବିଧାନ ସେପରି; ସେହି ସଂବିଧାନ ହିଁ ସେମାନେ ସମର୍ଥନ କରୁଥିବା ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କରୁନାହାନ୍ତି। ସଦୁକୀମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଫରିଶୀମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଛୋଟ ଉପସମ୍ପ୍ରଦାୟ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ଯିହୂଦିଆର ଧାର୍ମିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ପରିଦୃଶ୍ୟକୁ ସଦୁକୀମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିଲେ। ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ରିପବ୍ଲିକାନମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଏକ ଛୋଟ ଉପସମ୍ପ୍ରଦାୟ, ଏତେ ଛୋଟ ଯେ ସତ୍ତାରେ ରହିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଧୋଖାଧଡ଼ି କରିବାକୁ ପଡ଼େ; ତଥାପି ସତ୍ତାରେ ସେମାନେ ରହିଯାନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ବିରୋଧୀମାନେ, ଯେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ ନ୍ୟାୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ ଯେ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ପାଇଁ କିଛି ମଧ୍ୟ କରୁନାହାନ୍ତି।

ସୂର୍ଯ୍ୟତଳରେ କୌଣସି ନୂତନ ବିଷୟ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଦୁଇଟି ରାଜନୈତିକ ଦଳ ଯେପରି ପ୍ରବଚନମୂଳକ ପରିଦୃଶ୍ୟର ଅଂଶ, ସେପରି ଫରିଶୀ ଓ ସଦୂକୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ନିଶ୍ଚୟ, ଏହି ପ୍ରବଚନମୂଳକ ରେଖାରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ସମାନାନ୍ତରତା ମଧ୍ୟ ଅଛି, କିନ୍ତୁ କେବଳ ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସେହି ଦୁଇଟି ଅପବିତ୍ର ଶକ୍ତିର ପ୍ରବଚନମୂଳକ ସମ୍ପର୍କକୁ ଦେଖନ୍ତି—ଯେମାନେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ବିରୋଧରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଯାନ୍ତି—ସେତେବେଳେ ଆପଣ ପ୍ଟୋଲେମି ଓ ଉଜ୍ଜିୟାଙ୍କୁ ଯଥାର୍ଥ ଆଲୋକରେ ଦେଖିପାରିବେ। ଉଭୟ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ସେହି ଏକେଇ ମନ୍ଦିରରେ ବଳି ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମିଶରରୁ ଆସିଥିବା ପ୍ଟୋଲେମି ଏକ ଅଜଗର-ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ—ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ। ଉଜ୍ଜିୟା, ଯିହୁଦାର ରାଜା ଭାବେ, ଗୌରବମୟ ଦେଶର ନେତା, ଯିଏ ଧର୍ମଭ୍ରଷ୍ଟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ, କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କୁ—ରିପବ୍ଲିକାନମାନଙ୍କୁ—ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଡ୍ରାଗନ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ଦେଖାଯାଏ। ସେହି ପର୍ବତରେ ଆହାବ ଡ୍ରାଗନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଜେବେଲଙ୍କର ବାଲ ଓ ଆଷ୍ଟାରୋଥଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଏଲିୟାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ଯେଜେବେଲ ନାମକ ପଶୁଟି ତଥାପି ସାମରିୟାରେ ପରଦାର ଆଡରେ ରହିଥିଲା। ଡ୍ରାଗନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କ୍ରୁଶରେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଓ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ଏକତା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ଓ ରିପବ୍ଲିକାନମାନଙ୍କର ଏକତା ହେବ। ଏକତ୍ରିତ ଶକ୍ତିର ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ରିପବ୍ଲିକାନ ଶୃଙ୍ଗ ଭିତରେ ଡେମୋକ୍ରାଟ ଓ ରିପବ୍ଲିକାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଏ। ସେହି ଦୁଇ ଅପବିତ୍ର ରାଜନୈତିକ ଶକ୍ତି କାଇନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହୁଏ, ଏବଂ ଆବେଲଙ୍କ ବଂଶରେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱିବିଧ ବିଭାଜନ ଅଛି।

ଆବେଲଙ୍କ ବଂଶରେଖା, ଯାହା କାଇନଙ୍କ ବାହ୍ୟ ବଂଶରେଖା ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବଂଶରେଖା ଅଟେ, ଏବଂ ଯାହା ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ପୃଥିବୀ-ପଶୁର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଅଟେ, ତାହାର ଅଗ୍ରଗତିକୁ ଧାର୍ମିକ ଶୁଦ୍ଧିକରଣମାନଙ୍କର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା 1798 ମସିହାରେ ସାର୍ଦ୍ଦିସ ମଣ୍ଡଳୀଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେ ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା। ସାର୍ଦ୍ଦିସ ଏମିତି ଏକ ମଣ୍ଡଳୀ ଥିଲା, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ବଞ୍ଚିଥିବାର ଦାବି କରୁଥିବା ଏକ ନାମ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ମୃତ ଥିଲା। 1798 ସୁଦ୍ଧା, ଯେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟଗୁଡ଼ିକ ପୋପୀୟ ମଣ୍ଡଳୀଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁହିଁ ରୋମକୁ ଫେରୁଥିଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଆନ୍ତିଓଖିଆରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ ବୋଲି ନାମକରଣ କରାଯାଇଥିଲା।

ଏଫିସସର ମଣ୍ଡଳୀକୁ “ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ” ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପରେ ନିର୍ଯାତିତ ସ୍ମିର୍ନାର ମଣ୍ଡଳୀକୁ ନେଇଗଲା; ତାହା ପରେ ପର୍ଗାମସର ଇତିହାସରେ ସମ୍ମିଳନବାଦୀ ମଣ୍ଡଳୀ ଆସିଲା। ପାପତନ୍ତ୍ର ସିଂହାସନ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲାବେଳେ, ଏକ ପୃଥକୀକରଣ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସତ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଅରଣ୍ୟରେ ଥିବା ମଣ୍ଡଳୀ ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରାଗଲା। ରୋମୀୟ ମଣ୍ଡଳୀ ଥିୟାତିରା ଥିଲା। ବାର ଶତ ଷାଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଅରଣ୍ୟ-ଅବଧିର ଶେଷରେ, ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ମଣ୍ଡଳୀ ଉଦ୍ଭୂତ ହେଲା, ଏବଂ ସେହି ସମୟରୁ ଆଗକୁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗକୁ ଦିବ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।

୧୫୧୭ ମସିହାରେ ମାର୍ଟିନ ଲୁଥର ତାଙ୍କ 95 ଥିସିସ୍‌କୁ ଦ୍ୱାରରେ ପୋତିବା ସମୟରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏବଂ “23” ବର୍ଷ ପରେ 1540 ମସିହାରେ ଯେସୁଇଟ୍ ସଂଘର ଆରମ୍ଭ ହେଲା। 2013 ମସିହାରେ ହବକ୍କୁକଙ୍କ ତାଲିକାମାନଙ୍କର 95ତମ ଏବଂ ଶେଷ ପ୍ରସ୍ତୁତିକୁ ଦ୍ୱାରରେ ପୋତାଗଲା, ଏବଂ 13 ମାର୍ଚ୍ଚ, 2013 ରେ, ପ୍ରଥମ ଯେସୁଇଟ୍ ପୋପଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରାଗଲା। ସେହି ଇତିହାସରେ ମାର୍ଟିନ ଲୁଥରଙ୍କୁ ପୋପ୍ ଲିଓଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହିଷ୍କୃତ କରାଯାଇଥିଲା। ଭାବି ଦେଖନ୍ତୁ…

1798 ମସିହାରେ ସାର୍ଦ୍ଦିସର ମଣ୍ଡଳୀ ନିଜକୁ “ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ” ନାମରେ ଅଟୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କଲା, କିନ୍ତୁ ରୋମକୁ ପୁଣି ଫେରିଯାଇ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସେହି ନାମକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ପୂର୍ବରୁହି ବିଫଳ ହେଉଥିଲେ। 1844 ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ମଶାଳକୁ ହାତରେ ନେଲା, ସେମାନେ ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଭର୍ତ୍ସନାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ—ସେହି ଜାତିର ରାଜା, ଯେଉଁ ଜାତିର ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ର ସହ ରକ୍ତସମ୍ପର୍କ ଥିଲା, ଯେଠାରେ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ଯେରୋବୋଆମ ଗୋଟିଏ ନକଲୀ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହା ସେହି ଧର୍ମ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କ ଜାତିର ପୂର୍ବତନ ଦାସତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ସେ, କାହାଣୀ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗୁରୁତ୍ୱ ସହିତ, ଗୋଟିଏ ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଉତ୍ଥାପନ କରିଥିବା ଆରୋଣଙ୍କ ମୂଳଭୂତ ବିଦ୍ରୋହକୁ ପୁନରାବୃତ କଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଉତ୍ସର୍ଗ-ସଭାରେ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ତାଙ୍କର ସେହି ଅନିଚ୍ଛାକୁ ଭର୍ତ୍ସନା କଲା, ଯାହା ଈଶ୍ୱର ବାସ କରୁଥିବା ପବିତ୍ରାଳୟକୁ ସତ୍ୟ ଉପାସନାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରି ଯାଇରହିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଥିଲା। ଯେରୋବୋଆମ ଚାହୁଁଥିଲେ ଉପାସନାର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ବେଥେଲ ଓ ଦାନରେ ରହୁ, ଯାହା 1844 ମସିହାରେ ସାର୍ଦ୍ଦିସରୁ ଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ପରମ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ।

ମିଲେରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ ରୋମର ଧର୍ମକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବାକୁ ବାଛିଲା, ଏବଂ ମିଲରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ବୋଲି ସଦ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ସେହି ନିଜେଶ୍ୱର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୁକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା; ସାତ କାଳର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶକୁ ନିଜମାନଙ୍କର ଅସ୍ୱୀକାରକୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱଗତ ଗୁରୁ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲା। ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ପରି, ମିଲେରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ ମଧ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନିଜମାନଙ୍କର ନିଜ ପଥକୁ ବାଛିଲା। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ସୁଧାର ଆନ୍ଦୋଳନରୁ ଆଗକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୂର୍ଖମାନେ ଯେ ପଥକୁ ବାଛନ୍ତି, ସେହି ପଥ ହେଉଛି ତୁମେ ଯେ ଦେଶର ଉପାସନାରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିଲା ସେହି ଦେଶର ଉପାସନାକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଯିବାର ପଥ, ଏବଂ ଯେପରି ସେମାନେ କହନ୍ତି, “ସମସ୍ତ ପଥ ରୋମକୁ ନେଇଯାଏ।” ଯିରିମିୟଙ୍କ ପୁରାତନ ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ ପଥ।

ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ସଂସ୍କାରକାର୍ଯ୍ୟକୁ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶକୁ ନେଇଯିବା ପାଇଁ ମୋଶାଙ୍କର ମିଶରକୁ ପୁନରାଗମନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରାଯାଇଥିଲା। ବନ୍ଧନର ଦେଶରୁ ବାହାରିବା ପରେ, ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଚୟିତ ଜନମାନଙ୍କୁ ନିଜ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଥିଲେ। ମୋଶା ଓ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ସଂସ୍କାରକାର୍ଯ୍ୟର ଧାରାରେ, ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପରେ ସତ୍ତ୍ୱରେ ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ଈଶ୍ୱର ସାର୍ଦ୍ଦିସକୁ ପରୀକ୍ଷା କଲେ, ଯେହେତୁ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଜୀବନ୍ତ ନାମ ଥିବା ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ଜନସମୂହ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ସମୟକୁ ପହଞ୍ଚିବାବେଳେ ସେମାନେ ମୃତ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥିଲେ। 1844 ମସିହାରେ ଦୁଇଟି ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଘଟିଲା; ପ୍ରଥମଟି ଥିଲା ସାର୍ଦ୍ଦିସ ମଣ୍ଡଳୀର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ବୋଲି ଦାବି କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୃତ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେଲେ; ଏବଂ ପରେ ସେହି ଏକେଇ ବର୍ଷରେ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ପୂରଣସ୍ୱରୂପ ମିଲରୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧିକୃତ ହେଲେ।

ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ଏବଂ ରିପବ୍ଲିକାନମାନେ ଦୁଇଟି ରାଜନୈତିକ ଶ୍ରେଣୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଏକାସାଥି ମିଶି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରହ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀୟ ପଶୁର ରିପବ୍ଲିକାନ ସିଙ୍ଗକୁ ଗଠନ କରନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ ଦୁଇଟି ଧାର୍ମିକ ଶ୍ରେଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ଏକାସାଥି ମିଶି ପୃଥିବୀୟ ପଶୁର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ସିଙ୍ଗକୁ ଗଠନ କରନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନେ ଆନ୍ତିଅଖିଆରେ ପ୍ରଥମେ ଦିଆଯାଇଥିବା ନାମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନମାନେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଫିଲାଦେଲଫିୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନାମ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅଛି।

ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ “ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ” ବୋଲି ଆନ୍ତିଅଖିଆରେ ନାମକରଣ କଲେ; ଏବଂ ଯେ ଇତିହାସରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଲାଓଦିକିଆ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଫିଲାଦେଲଫିଆ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ, ସେହି ଇତିହାସଟି ମଧ୍ୟ ଆନ୍ତିଅଖୁସ ଦି ଗ୍ରେଟଙ୍କ ଇତିହାସ ଅଟେ, ଯାହାଙ୍କ ନାମରେ ଆନ୍ତିଅଖିଆ ନଗରୀର ନାମକରଣ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଯିଏ ରାଫିଆ ଓ ପାନିଉମ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ୨୫୦ ବର୍ଷର ଅବଧିର ଶେଷରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।