୨ଡ଼ିଆର ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୨୩ ଠାରୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅମୁଦ୍ରିତ କରୁଛନ୍ତି। Future for America-ର ୱେବସାଇଟ୍ରେ ପୋଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନର୍ବୀକ୍ଷଣ କରିଲେ ସେହି କ୍ରମକୁ ସହଜରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ। ସମ୍ପ୍ରତି କିଛି ମାସରେ ଯେ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ, ଏବଂ ଗଭୀର! ଏହି କ୍ରମ କୌଣସି ଯାଦୃଚ୍ଛିକ ବିନ୍ୟାସ ନୁହେଁ; ଏହା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ଅନୁକ୍ରମ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରମାନୁଗତ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହାକି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଭାବେ, ସଭା ପାଇଁ ଏବଂ ତାହାପରେ ଜଗତ ପାଇଁ ଶେଷ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଅମୁଦ୍ରିତ କରୁଥିବାବେଳେ ସମ୍ପାଦନ କରନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ, ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ସାତଟି ମୁଦ୍ରାରେ ମୁଦ୍ରିତ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକୁ ଗୋଟେ ପରେ ଗୋଟେ—କ୍ରମାନୁସାରେ—ଅପସାରଣ କରନ୍ତି।
ସେମାନଙ୍କର କ୍ରମାନୁସାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ
“ଏହି ସାତଟି ମେଘଗର୍ଜନ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିସାରିବା ପରେ, ଛୋଟ ପୁସ୍ତକ ବିଷୟରେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଯେପରି ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେପରି ଯୋହନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଆଜ୍ଞା ଆସେ: ‘ସାତଟି ମେଘଗର୍ଜନ ଯେ କଥାଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କର।’ ଏହାଗୁଡ଼ିକ ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାସମୂହ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ନିଜ କ୍ରମରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। ଦିନମାନଙ୍କର ଶେଷରେ ଦାନିଏଲ ନିଜ ଭାଗ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ। ଯୋହନ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଅମୁଦ୍ରିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖନ୍ତି। ତେବେ ଦାନିଏଲଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ପୃଥିବୀକୁ ଦିଆଯିବାକୁ ଥିବା ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଯଥୋଚିତ ସ୍ଥାନ ପାଆନ୍ତି। ଏହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିର ଅମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା।”
ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକ ଏକ। ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଅନ୍ୟଟି ପ୍ରକାଶନ; ଗୋଟିଏ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକ, ଅନ୍ୟଟି ଖୋଲାଯାଇଥିବା ପୁସ୍ତକ। ଯୋହନ ସେହି ଗୁପ୍ତ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣିଥିଲେ, ଯାହାକି ସେହି ଗର୍ଜନଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଲେଖିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇନଥିଲା।
“ଯୋହନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ବିଶେଷ ଆଲୋକ, ଯାହା ସାତଟି ଗର୍ଜନରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା, ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ଘଟଣାମାନଙ୍କର ଏକ ରୂପରେଖା ଥିଲା। ଲୋକମାନେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହେଁଥିଲା, କାରଣ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଅବଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଘୋଷିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶମାନେ ଘୋଷିତ ହେବାକୁ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ସନ୍ଦେଶମାନେ ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରିନଥିବା ପୂର୍ବରୁ ଆଉ କୌଣସି ଅଧିକ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ନଥିଲା। ଏହାକୁ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଗୋଟିଏ ପାଦ ରଖି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗମ୍ଭୀର ଶପଥ ସହ ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି ଯେ ଆଉ ସମୟ ରହିବ ନାହିଁ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
“ସାତ ଗର୍ଜନ”ର ଅନ୍ତିମ ପ୍ରକାଶ 2023 ପରେ ଖୋଲାଗଲା, ଏବଂ ସେହି ପ୍ରକାଶ ଏହା ପ୍ରକାଶ କଲା ଯେ “ସାତ ଗର୍ଜନ” ପ୍ରଥମ ଆଲଫା ନିରାଶାରୁ ଶେଷ ଓମେଗା ନିରାଶା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯୋହନଙ୍କୁ ସାତ ଗର୍ଜନର ପରିଭାଷା ଦେବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇନଥିଲା, କାରଣ “ସାତ ଗର୍ଜନ”ର ପ୍ରକାଶ ଇତିହାସର ଏକକ ପୂରଣ ନୁହେଁଥିଲା, ବରଂ ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଘଟିଥିବା “ଘଟଣାମାଳାର ଏକ ରେଖାଚିତ୍ର”ର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଥିଲା, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ପୁନର୍ବାର ଘଟିବାକୁ ଥିଲା। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂରଣଟି July 18, 2020 ଠାରୁ ସିଘ୍ର ଆସୁଥିବା Sunday law ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ସ୍ୱରୂପରେ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଥିଲା। ସିଂହ ସେହି ଆଲୋକକୁ ଖୋଲିଦେଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମନ୍ଦିର ସ୍ଥାପନାର ଇତିହାସ ଉପରେ ସେହି ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ।
ମିଲେରାଇଟ ଇତିହାସରେ “ସାତଟି ତଡ଼ିତ୍ଧ୍ୱନି” 1798 ଠାରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ମିଲେରାଇଟମାନେ “ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ” ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗେଇ ନେବା ସମୟରେ, ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରୁଥିଲେ, କିମ୍ବା ଯେ ଇତିହାସକୁ ସେମାନେ ପୂରଣ କରୁଥିଲେ, ତାହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବୁଝିପାରିନଥିଲେ। ସେମାନେ ଯେ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ “ଉନ୍ନତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ” ବୋଲି ସଂଜ୍ଞା ଦେଇଛନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିସାରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୁଝାଯିବାକୁ ଥିଲା ନାହିଁ।
ଯେତେବେଳେ “ସାତଟି ବଜ୍ରଧ୍ୱନି” ସେମାନଙ୍କର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ, ସେତେବେଳେ ସେହି “ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାମାନ” ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚଉଦ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ସହ ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକର ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥାଏ। ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା “ସାତଟି ବଜ୍ରଧ୍ୱନି”ର “ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାମାନ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକକୁ ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କ ସହ ସଂଯୋଗ କରିବା ଅଟେ।
“ପ୍ରଭୁ ଜଗତକୁ ତାହାର ଅଧର୍ମ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ସେ ଧାର୍ମିକ ସଂଘଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଲୋକ ଓ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିବା ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ, ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଯୋଜିତ କରୁଥିବା ମହାନ ବାର୍ତ୍ତାଟି ଜଗତକୁ ଦିଆଯିବାକୁ ଅଛି। ଏହାହିଁ ଆମର କାର୍ଯ୍ୟର ଭାର ହେବାକୁ ଅଛି।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.
୨୦୨୩ ଡିସେମ୍ବର ୩୧ ଠାରୁ ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ “କ୍ରମ” ଅନୁସାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅମୋହରିତ କରୁଛନ୍ତି।
ମିଲ୍ଲରାଇଟ ଇତିହାସ
“ଏବେ ମଧ୍ୟ କେହି କେହି ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଦାନିଏଲ ଓ ଯୋହନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେହି ପର୍ଯ୍ୟାୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଯେଉଁଠାରେ ବିଶେଷ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନେ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ମହାନ ଆଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ସମୟର ବାର୍ତ୍ତା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ବହନ କରିଥିଲେ। ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟର ନ୍ୟାୟେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଦୀପ୍ତିତ ହୋଇଉଠିଲା। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ଐତିହାସିକ ଘଟଣାମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ଏହି ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଅନ୍ତିମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉଥିବା ଘଟଣାମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ରୂପରେଖା ବୋଲି ଦେଖାଗଲା।” Selected Messages, book 2, 101, 102.
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ “କ୍ରମ” ଅନୁଯାୟୀ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହୁଙ୍କାରର ସନ୍ଦେଶକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରୁଥିଲେ, ସେହି କ୍ରମ “ଇତିହାସିକ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ” ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅନୁଗ୍ରହର ସମୟ-ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉଥିବା “ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା”କୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ଶେଷ କାଳରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ସମୟ-ଆଧାରିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରକାଶ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପାଲ୍ମୋନି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଖ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ସମୟ ଆଉ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯଦିଓ ମିଲେରାଇଟମାନେ ନିଜ ପିଢ଼ୀ ପାଇଁ “ସମୟର ସନ୍ଦେଶ ବହନ କରିଥିଲେ,” ତଥାପି ତୃତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ “ସମୟ” ଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
“ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ଯେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଆଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଛିଟିଏ-ଫଟିଏ ଥିବା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଘୋଷିତ ହେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହାକୁ ସମୟ ଉପରେ ଆଧାର କରି ଟାଙ୍ଗି ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କାରଣ ସମୟ ପୁଣି କେବେ ମଧ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା ହେବ ନାହିଁ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ କେହି କେହି ସମୟ ପ୍ରଚାରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତ ଉତ୍ତେଜନାରେ ପଡ଼ୁଥିଲେ; ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସମୟଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲା। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ନିଜ ଭିତ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିପାରେ, ଏବଂ ଏହାକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବା ପାଇଁ ସମୟର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ଏବଂ ଏହା ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତିରେ ଆଗକୁ ଯିବ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପାଦନ କରିବ, ଏବଂ ଧର୍ମରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରାଯିବ।” Experience and Views, 48.
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ମୋହର ଖୋଲାଯିବାର କ୍ରମାନୁସାରୀ “ବ୍ୟବସ୍ଥା” ଗୋଟିଏ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ସହିତ ଏହା ସନ୍ଦେଶର ବିକାଶକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିବା ଇତିହାସର “ବ୍ୟବସ୍ଥା” ଏବଂ ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ 31 ଡିସେମ୍ବରରୁ କିପରି ସନ୍ଦେଶର ମୋହର ଖୋଲୁଛନ୍ତି, ତାହାର ପଦଚିହ୍ନ—ଏହି ଉଭୟକୁ ବୁଝିବା ମୋକ୍ଷସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅଟେ। 2023 ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର 31 ଡିସେମ୍ବର, 2023ର ମୋହର ଖୋଲାଯିବା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା। ପରେ ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟର ମୋହର ଖୋଲିଲେ।
ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ
“ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟରେ ଯେ ଗମ୍ଭୀର ବାର୍ତ୍ତାମାନେ ସେମାନଙ୍କର କ୍ରମାନୁସାରେ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କର ମନରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିବା ଉଚିତ। ଆମର ଧ୍ୟାନକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବିଷୟକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।” Testimonies, volume 8, 301, 302.
୨୦୨୩ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ମନରେ “ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିବାକୁ” ଅଟେ।
“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସରେ ଯାହା କିଛି ଅତୀତରେ ପୂରଣ ହେବା ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି, ସେସବୁ ପୂରଣ ହୋଇସାରିଛି; ଏବଂ ଯାହା କିଛି ତାହାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିବାକୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂରଣ ହେବେ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଦାନିଏଲ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ଯୋହନ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଅଧ୍ୟେତାମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ଦାନିଏଲ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରୁଛନ୍ତି—ସେହି ସବୁ ବିଷୟ, ଯାହା ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ସେହି ମହାନ ଓ ଗମ୍ଭୀର ଘଟଣାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ, ଯାହାମାନଙ୍କ ପୂରଣର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସୀମାରେ ଆମେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବାବେଳେ ଆମେ ଅବଶ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ପଡ଼େ।”
“ଇତିହାସ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଦେବବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ ଓ ଭ୍ରମ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଚାଲିଆସୁଥିବା ସଂଘର୍ଷକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ। ସେହି ସଂଘର୍ଷ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଛି। ଯେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଘଟିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ।” Selected Messages, book 2, 109.
ତିରିଶି
ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଚାଳିଶତମ ପଦର ସନ୍ଦେଶ ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ଅମୋହରିତ ହୋଇ ଔପଚାରିକ ରୂପେ ସ୍ଥିର କରାଯାଇଥିଲା। ତିରିଶି ବର୍ଷ ପରେ, ସେହି ଏକେଇ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ବର୍ତ୍ତମାନ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶର ଔପଚାରିକ ସ୍ଥିରୀକରଣ ସହ ସମ୍ପର୍କିତ ଭାବରେ ଅମୋହରିତ ହେଉଛି; ଏହି ସନ୍ଦେଶଟି ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ସଂଶୋଧିତ ବାହ୍ୟ ପୂର୍ବାନୁମାନ ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ଏକ ସଂଶୋଧିତ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସନ୍ଦେଶରୁ ଗଠିତ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶ ପଦ ଷୋଳର ରବିବାରୀୟ ନିୟମର ପୂର୍ବରୁ ଘୋଷିତ ହୁଏ, କାରଣ ଉପମାରେ ସେହି ରବିବାରୀୟ ନିୟମରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୁଏ।
ପିତର
ଏହା ପିତରଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ପିତରଙ୍କ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା, ଯାହା ସେ ଉପର କୋଠରୀରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା, ଯାହା ସେ ମନ୍ଦିରରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଉପର କୋଠରୀର ସନ୍ଦେଶଟି ହେଉଛି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର କ୍ରନ୍ଦନ, ଏବଂ ମନ୍ଦିରର ସନ୍ଦେଶଟି ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଦୂତର ଉଚ୍ଚସ୍ୱର କ୍ରନ୍ଦନ। ପିତର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର କ୍ରନ୍ଦନର ଉପର କୋଠରୀ ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ, ପ୍ରଥମେ ପିତରଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ସଂଶୋଧନ ଏବଂ ଔପଚାରିକ ରୂପେ ବିନ୍ୟସ୍ତ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ଏହି ସଂଶୋଧନ ଓ ଔପଚାରିକ ବିନ୍ୟାସ, ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୨୩ ଠାରୁ ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଯେଉଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରେଖାଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରି ସମ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି।
ଏବେର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶକୁ ଔପଚାରିକ ରୂପ ଦେବା। ସନ୍ଦେଶର ଏହି ଔପଚାରିକୀକରଣ 1831 ମସିହାରେ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ ଓ 1996 ମସିହାରେ The Time of the End ପତ୍ରିକା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଛାୟିତ ହୋଇଥିଲା। ଯେ ସନ୍ଦେଶର ସଂଶୋଧନ 18 ଜୁଲାଇ, 2020 ରେ ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା, ତାହା ଯୋସିଆ ଲିଚ୍ ଓ ସାମୁଏଲ୍ ସ୍ନୋ—ଉଭୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଛାୟିତ ହୋଇଥିଲା। ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ, ତାହା 11 ଅଗଷ୍ଟ, 1840 ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରିଣାମ ଓ ସପ୍ତମ-ମାସ ଆନ୍ଦୋଳନ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରିଣାମକୁ ‘ସୃଷ୍ଟି’ କରିଥିଲା। 1840 ମସିହାରେ ସନ୍ଦେଶଟି ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଶନ୍ ଷ୍ଟେସନକୁ ବହନ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ 1844 ମସିହାରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପୂର୍ବ ସମୁଦ୍ରତଟ ଉପରେ ଜ୍ୱାରତରଙ୍ଗ ପରି ବ୍ୟାପିଯାଇଥିଲା। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉଣ୍ଡେଳନର ‘ପରିଣାମ’କୁ ‘ସୃଷ୍ଟି’ କରିଥିଲା। 1840 ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ବିଶ୍ୱକୁ ଯାଇଥିଲା, ଏବଂ 1844 ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଯାଇଥିଲା। 1840ର ପ୍ରତୀକ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ; ଏବଂ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟଟି 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ସ୍ୱୟଂ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଓ ପୃଥିବୀ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ।
1840 ଓ 1844—ଉଭୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ—ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସଂଶୋଧନ ହେଉଥିଲା ସମୟରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ସଠିକ ତାରିଖକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଏକ ସଂଶୋଧନ। ଏକଟି ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଉପମା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା। ଏକଟି ବାହ୍ୟ ଥିଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ଆନ୍ତରିକ ଥିଲା। 1844 ରେ ପବିତ୍ରଧାମ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା। ପବିତ୍ରଧାମ କି ପୃଥିବୀ ଥିଲା, ନାକି ସେଟି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରଧାମ ଥିଲା? ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା କେବଳ ପବିତ୍ରଧାମର ପରିଭାଷା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ ନ ଥିଲା; କାରଣ ଏହା ଏହି ପରୀକ୍ଷାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା ଯେ, କୌଣସି ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରୁ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବ କି ନାହିଁ।
“ମୁଁ ଦେଖିଲି, ପିତା ସିଂହାସନରୁ ଉଠିଲେ, ଏବଂ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ରଥରେ ଆବରଣର ଭିତରେ ଥିବା ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ସେଠାରେ ବସିଗଲେ। ପରେ ଯୀଶୁ ସିଂହାସନରୁ ଉଠିଲେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ନତମସ୍ତକ ହୋଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ତାଙ୍କ ସହିତ ଉଠିଲେ। ଯୀଶୁ ଉଠିଯାଇବା ପରେ ଅସାବଧାନ ଜନସମୂହଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଆଲୋକର ଗୋଟିଏ କିରଣ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚୁଥିବାକୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାରରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଗଲେ। ଯେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହିତ ଉଠିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯେବେ ସେ ସିଂହାସନ ଛାଡ଼ି ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ଦୂରକୁ ନେଇଗଲେ, ସେବେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅଟଳ ରଖିଥିଲେ। ପରେ ସେ ନିଜ ଦକ୍ଷିଣ ହାତ ଉଠାଇଲେ, ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କର ସୁମଧୁର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲୁ, ସେ କହୁଥିଲେ, ‘ଏଠାରେ ଅପେକ୍ଷା କର; ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ମୋର ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛି; ତୁମମାନଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ନିଷ୍କଳଙ୍କ ରଖ, ଏବଂ ଅଲ୍ପ ସମୟ ପରେ ମୁଁ ବିବାହରୁ ଫେରି ଆସି ତୁମମାନଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖରେ ଗ୍ରହଣ କରିବି।’ ପରେ ମେଘମୟ ଏକ ରଥ, ଯାହାର ଚକାଗୁଡ଼ିକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ଏବଂ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ, ଯୀଶୁ ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲେ ସେଠାକୁ ଆସିଲା। ସେ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ ଏବଂ ଯେଉଁ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପିତା ବସିଥିଲେ ସେଠାକୁ ବହି ନିଆଯାଇଲେ। ସେଠାରେ ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ, ଏକ ମହାନ ମହାୟାଜକ ଭାବେ, ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଦେଖିଲି। ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ରର କିନାରାରେ ଥିଲା ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଦାଳିମ୍ବ, ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଦାଳିମ୍ବ। ଯେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହିତ ଉଠିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସକୁ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇ କହୁଥିଲେ, ‘ମୋର ପିତା, ଆମକୁ ତୁମର ଆତ୍ମା ଦିଅ।’ ତା’ପରେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାକୁ ଶ୍ୱାସରୂପେ ପ୍ରବାହିତ କରୁଥିଲେ। ସେହି ଶ୍ୱାସରେ ଆଲୋକ, ଶକ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ପ୍ରେମ, ଆନନ୍ଦ, ଓ ଶାନ୍ତି ଥିଲା।”
“ମୁଁ ସିଂହାସନର ସମ୍ମୁଖରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନମ୍ରଭାବେ ନତ ହୋଇଥିବା ସମୂହକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଘୁରିଲି; ସେମାନେ ଏହା ଜାଣୁନଥିଲେ ଯେ ଯୀଶୁ ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି। ସାତାନ ସିଂହାସନ ପାଖରେ ଥିବା ପରି ଦେଖା ଦେଲା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା। ମୁଁ ଦେଖିଲି, ସେମାନେ ସିଂହାସନ ଦିଗକୁ ଉପରକୁ ଚାହିଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ, ‘ହେ ପିତା, ଆମକୁ ତୁମ ଆତ୍ମା ଦିଅ।’ ତାହାପରେ ସାତାନ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅପବିତ୍ର ପ୍ରଭାବ ନିଶ୍ୱାସିତ କରୁଥିଲା; ତାହାରେ ଆଲୋକ ଓ ବହୁତ ଶକ୍ତି ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ମଧୁର ପ୍ରେମ, ଆନନ୍ଦ, ଓ ଶାନ୍ତି ନଥିଲା। ସାତାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ସେମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମରେ ରଖିବା ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ପଛକୁ ଟାଣି ଭ୍ରମିତ କରିବା।” Early Writings, 55, 56.
ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ସେହି “ଚାବି” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭ୍ରାନ୍ତ ବୁଝାପରିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତ ଭୁଲ ବୁଝାପରିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିଲା। ସେହିଟି ହିଁ ସେହି “ଚାବି” ଥିଲା, ଯାହା ନିରାଶାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିଲା। ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ, “ଚାବି” ହେଉଛି ସେହି ନିରାଶା, ଯାହା ମନ୍ଦିର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭୁଲ ବୁଝାପରିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ।
୨୨ ଅକ୍ଟୋବର, ୧୮୪୪ ଠାରୁ “ସମୟ ଆଉ ନାହିଁ,” ଏବଂ ୧୮ ଜୁଲାଇ, ୨୦୨୦ର ନିରାଶାର ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସଂଶୋଧନ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ, କିନ୍ତୁ ସମୟର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ନୁହେଁ, କାରଣ ସମୟ ଆଉ ନାହିଁ।
ଏବଂ ଯେହି ଦୂତକୁ ମୁଁ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଓ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଦାଁଡିଥିବା ଦେଖିଲି, ସେ ନିଜ ହାତ ସ୍ୱର୍ଗ ପଟେ ଉଠାଇଲା, ଏବଂ ଯିଏ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଜୀବନ୍ତ, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ସେଥିରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ସେଥିରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ, ସମୁଦ୍ର ଓ ସେଥିରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କଲା ଯେ, ଆଉ ବିଳମ୍ବ ହେବ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସପ୍ତମ ଦୂତର ସ୍ୱରର ଦିନମାନରେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ତୂରୀ ବାଜାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବ, ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ନିଗୂଢ଼ ତତ୍ତ୍ୱ ସମାପ୍ତ ହେବ, ଯେପରି ସେ ତାହା ନିଜ ଦାସ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 10:5–7।
ଯେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ସେହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ନ୍ୟାଶଭିଲ୍, ଟେନେସି; ଏବଂ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ, କାରଣ ଏହାର ପରିଚୟ Future for America ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବରଂ Ellen White ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଆତ୍ମା କେବେ ବିଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ।
“ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ରେ ଥିଲି, ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ କହୁଥିଲି, ଏବଂ ରାତ୍ରିବେଳେ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ସିଧାସଳଖ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ ଅଗ୍ନିଗୋଳକ ଅବତରଣ କରି ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ରେ ସ୍ଥିର ହେଲା। ସେହି ଗୋଳକରୁ ତୀରସଦୃଶ ଅଗ୍ନିଶିଖାମାନେ ବାହାରୁଥିଲେ; ଘରବାଡ଼ିମାନେ ଭସ୍ମୀଭୂତ ହେଉଥିଲେ; ଘରମାନେ ଦୋଳାୟମାନ ହୋଇ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ୁଥିଲେ। ଆମର କେତେକ ଲୋକ ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ। ‘ଏହା ଠିକ୍ ସେହିପରି ଯେପରି ଆମେ ଆଶା କରିଥିଲୁ,’ ସେମାନେ କହିଲେ, ‘ଆମେ ଏହାର ଆଶା କରିଥିଲୁ।’ ଅନ୍ୟମାନେ ବ୍ୟଥାବିଭୋର ହୋଇ ନିଜ ହାତ ମଲୁଥିଲେ ଏବଂ ଦୟା ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଥିଲେ। ‘ତୁମେ ଏହା ଜାଣୁଥିଲା,’ ସେମାନେ କହିଲେ, ‘ତୁମେ ଜାଣୁଥିଲା ଯେ ଏହା ଆସୁଥିଲା, ତଥାପି ଆମକୁ ସତର୍କ କରିବା ପାଇଁ ଏକ କଥା ମଧ୍ୟ କହିଲା ନାହିଁ!’ ସେମାନଙ୍କର ଭାବଭଙ୍ଗି ଏପରି ଥିଲା ଯେ, ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ କିଛି କୁହାଯାଇନଥିଲା କିମ୍ବା କୌଣସି ସତର୍କବାଣୀ ଦିଆଯାଇନଥିଲା ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରି, ସେମାନେ ପ୍ରାୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରିଦେବେ ବୋଲି ଲାଗୁଥିଲା।” Manuscript 188, 1905.
ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ ଉପରେ ଅଗ୍ନିଗୋଳକମାନଙ୍କର ଆନ୍ତରିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ ଯେ ଲାଓଦିକୀୟ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ ସତର୍କବାର୍ତ୍ତାକୁ ଜାଣୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ନୀରବ ରହିଲା। ଏହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସର ସେହି ବିନ୍ଦୁ, ଯେଉଁଠାରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ବାର୍ତ୍ତାର “ଲଜ୍ଜା” କିମ୍ବା “ଆନନ୍ଦ” ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଏହା ସେହି ବିନ୍ଦୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେମାନେ ପତାକାଚିହ୍ନ ହେବାକୁ ଥିବେ ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାର୍ଥକ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେହିମାନଙ୍କ ସହିତ ବିପରୀତତାରେ ଯେମାନେ ତାପରେ ଜଗତର ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଅସହନଶୀଳ ଓ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅଟନ୍ତି ଯେ ଲାଓଦିକୀୟ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ କୌଣସି ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ ସତର୍କବାର୍ତ୍ତା ଦେଇନଥିଲା। ଏହି ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ପାର୍ଥକ୍ୟ, ଯାହା କର୍ମେଲ୍ ପର୍ବତରେ ଏଲିୟା ଓ ବାଆଲ୍ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କରେ ପରିଣତ ହେଲେ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଭାବେ ସେମାନଙ୍କ ଭୂମିକା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ରୋମର କନ୍ୟାମାନେ ହେଲେ। 1989 ମସିହାରେ, ରିଗାନ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ରାଜନୈତିକ ଶିଙ୍ଗ ଠିକ ସେହି କାମଟି କଲା, କେବଳ ରିଗାନ୍ ରୋମର କନ୍ୟାମାନେ ହେଲେ ନାହିଁ; ସେ ଆହାବ ଏବଂ ପ୍ରଥମ କ୍ଲୋଭିସ୍ ହେଲେ, ରୋମର ପ୍ରେମାସକ୍ତ ସହଚରମାନେ।
“ମୋତେ ଗୋଟିଏ ଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଗଲା। ସେହିଟା ଶବ୍ବାଥର ପୂର୍ବରାତ୍ରି ଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ ସେହି ଦୃଶ୍ୟଟି ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଗଲା। ମୁଁ ଜାନଲାରୁ ବାହାରକୁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ସେଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଥିବା ଗୋଟିଏ ବିଶାଳ ଅଗ୍ନିଗୋଲକ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହିଟା ସେମାନେ ସ୍ତମ୍ଭଯୁକ୍ତ ଭବନଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ମାଣ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ପତିତ ହେଲା; ବିଶେଷକରି ସେହି ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକ ମୋତେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏବଂ ଏମିତି ପ୍ରତୀତ ହେଲା ଯେ ସେହି ଗୋଲକଟି ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ସେହି ଭବନ ଉପରେ ଆସି ତାହାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣବିଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେହିଟା ଶାଖା-ପ୍ରଶାଖାର ଭଳି ଛିତରାଇଯାଉଛି, ଛିତରାଇଯାଉଛି, ବିସ୍ତୃତ ହେଉଛି; ଏବଂ ସେମାନେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଓ ବିଲାପ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଏବଂ ବିଲାପ କରିବାକୁ, ଏବଂ ହାତ ମସିବାକୁ ଲାଗିଲେ; ଏବଂ ମୋର ଭାବନା ହେଲା ଯେ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ସେଠାରେ ପାଖରେ ଦାଁଡି ଥିଲେ, କହୁଥିଲେ, ‘ଭଲ, ଏହା ତ ସେହି କଥା ଯାହାକୁ ଆମେ ଆଶା କରୁଥିଲୁ; ଏହା ତ ସେହି କଥା ଯାହା ବିଷୟରେ ଆମେ କହୁଥିଲୁ; ଏହା ତ ସେହି କଥା ଯାହା ବିଷୟରେ ଆମେ କହୁଥିଲୁ।’ ‘ତୁମେ ଏହା ଜାଣୁଥିଲା?’ ଲୋକମାନେ କହିଲେ। ‘ତୁମେ ଏହା ଜାଣୁଥିଲା, ତଥାପି ଆମକୁ ଏ ବିଷୟରେ କେବେ କହିଲା ନାହିଁ?’ ମୋର ମନେ ହେଲା ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁରେ ଏମିତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ଚେହେରାରେ ଏମିତି ଯନ୍ତ୍ରଣାର ପ୍ରକାଶ ଥିଲା।’” Manuscript 152; 1904.
୨୦୨୦ ଜୁଲାଇ ୧୮ର ନିରାଶା ସେହି “ଚାବି” ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେହି ମନ୍ଦିରକୁ ପରିଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ, ଯାହାକୁ ଏକ ପତାକାରୂପେ ଉତ୍ତୋଳିତ କରାଯିବ। ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କର ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର ଭେଦ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବିଷୟ। ଯିରିମିୟ “ଉପହାସକାରୀମାନଙ୍କ ସଭା” ସହ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସ୍ମୁର୍ନା ଓ ଫିଲାଦେଲଫିଆର ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୟତାନଙ୍କ ସଭାଗୃହ ସହ ବିପରୀତତାରେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜେମାନଙ୍କୁ ଯିହୁଦୀ ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତେଣୁ ନଥିଲେ। ନିଜେମାନଙ୍କୁ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରୁଥିବା ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭେଦ ସେମାନେ ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ପଦ୍ଧତିଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୁଏ। ଏହା ସତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଓ “ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା, ତଥାକଥିତ” ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭେଦ, ଯେପରି ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ ଏହାକୁ କହିଛନ୍ତି।
ନାଶଭିଲ୍କୁ “ଦକ୍ଷିଣର ଆଥେନ୍ସ” ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଏବଂ ନାଶଭିଲ୍ରେ ଗ୍ରୀସ୍ର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭବନ ହେଉଛି ସେଣ୍ଟେନିଆଲ୍ ପାର୍କରେ ଥିବା ପାର୍ଥେନନ୍, ଯାହା 1897 ମସିହାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରୀକ୍ ପାର୍ଥେନନ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ-ମାପର ପ୍ରତିକୃତି ଭାବେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହା 1796 ମସିହାରେ ଟେନେସିର ରାଜ୍ୟମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ ପ୍ରବେଶର ଶତବାର୍ଷିକୀ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଉତ୍ସବ ଶେଷ ହେବା ପରେ ଏହାକୁ ଭଞ୍ଜି ଦିଆଯିବ ବୋଲି ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ, ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତେ 1903 ମସିହାରେ ସେହି ଭୂମିକୁ ଏକ ପାର୍କରେ ପରିଣତ କରାଗଲା, ଏବଂ 1920 ରୁ 1931 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାର୍ଥେନନ୍କୁ ସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କରାଗଲା।
“ପାର୍ଥେନନ” ନାମଟି ଗ୍ରୀକ ଶବ୍ଦ parthénos ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “କୁମାରୀ” କିମ୍ବା “ଯୁବତୀ”; ଏହା ଏଥେନାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ପ୍ରଜ୍ଞାବତୀ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧପ୍ରବଣ ଦେବୀ-ସ୍ୱରୂପରେ ସୂଚିତ କରେ—ଯିଏ ଜ୍ଞାନ, କୌଶଳନୀତି, କଳା, ଶିଳ୍ପକଳା ଏବଂ ସଭ୍ୟତାର ଦେବୀ ଥିଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 447–432 ମଧ୍ୟରେ ଏଥେନସ୍ର ଆକ୍ରୋପୋଲିସ୍ ଉପରେ ନିର୍ମିତ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ଶିଳ୍ପୀ ଫିଡିଆସ୍ଙ୍କ ନିର୍ମିତ ଏଥେନାଙ୍କର ଏକ ବିଶାଳ chryselephantine (ସୁନା ଓ ହାତୀଦାନ୍ତର) ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପିତ ଥିଲା—ମୂଳତଃ ଏହା ତାଙ୍କର “ଗୃହ” କିମ୍ବା ଦୈବୀ ନିବାସସ୍ଥାନରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ହୁଏଥିଲା।
ପଶ୍ଚିମୀ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଣାଳୀରେ ବ୍ୟାପକ ଜ୍ଞାନ, ସମାଳୋଚନାତ୍ମକ ଅନ୍ୱେଷଣ, ନାଗରିକ ପ୍ରସ୍ତୁତି, ଏବଂ ଉଦାର କଳାମୂଳକ ଢାଞ୍ଚା ଉପରେ ଯେ ଜୋର ଦିଆଯାଏ, ତାହାର ମୂଳ ଭିତ୍ତି ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରୀକ ଦର୍ଶନ ଏବଂ ଆଚରଣରେ ଗଭୀରରୂପେ ନିହିତ। ପ୍ଲେଟୋଙ୍କ Academy, ଆରିଷ୍ଟଟଲଙ୍କ Lyceum, କିମ୍ବା ଏଥେନୀୟ paideia ବିନା, ଆମେ ଯେପରି ଆଧୁନିକ ଶିକ୍ଷାବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଜାଣୁ, ସେହି ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭିନ୍ନ ଦେଖାଯାଇଥାନ୍ତା।
୧୯୦୪ ମସିହାରେ, ନାଶଭିଲ୍ରୁ ନଅ ମିଲ ଦୂରରେ ମ୍ୟାଡିସନ୍ ସ୍କୁଲ୍ର ସ୍ଥାପନା ହୋଇଥିଲା। ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ମୂଳ ମ୍ୟାଡିସନ୍ ସ୍କୁଲ୍ର ଚାର୍ଟର ବୋର୍ଡ ସଦସ୍ୟା ଥିଲେ (ଔପଚାରିକ ଭାବେ ଯାହା “ନାଶଭିଲ୍ ଆଗ୍ରିକଲ୍ଚରାଲ୍ ଏଣ୍ଡ ନର୍ମାଲ୍ ଇନ୍ଷ୍ଟିଟ୍ୟୁଟ୍” ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲା, ଏବଂ ପରେ “ମ୍ୟାଡିସନ୍ କଲେଜ୍” ଭାବେ ଜଣାଗଲା)। ୧୯୦୪ ମସିହାରେ ଏହାର ସ୍ଥାପନାକାଳରୁ ସେ ଏହାର ପରିଚାଳକମଣ୍ଡଳୀର ଚାର୍ଟର ସଦସ୍ୟା ଭାବେ ସେବା କରିଥିଲେ। ପ୍ରାୟ ୧୯୧୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ (୧୯୧୫ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଦେହାନ୍ତର ପୂର୍ବବର୍ଷ) ସେ ସେହି ବୋର୍ଡରେ ଅବସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ।
ଏହାହିଁ ଏକମାତ୍ର କଲେଜ କିମ୍ବା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନଗତ ବୋର୍ଡ ଥିଲା, ଯାହାରେ ସେ କେବେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ କିମ୍ବା ସେବା କରିବାକୁ ସମ୍ମତ ହୋଇଥିଲେ। ଅନ୍ୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ସଂଗଠନମାନଙ୍କରେ ଏପରି ଔପଚାରିକ ପଦବୀଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ସୀମିତ ରଖିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମାଡିସନ ପାଇଁ ସେ ଏକ ଅପବାଦ କରିଥିଲେ, କାରଣ ଏହା ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରାମର୍ଶମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱିତ ଥିଲା (ସ୍ୱାବଲମ୍ବୀ, କୃଷିକେନ୍ଦ୍ରିକ, ମିଶନମୁଖୀ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ, ଯେଉଁଥିରେ ବାଇବେଲ, ହସ୍ତଶ୍ରମ, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଅଞ୍ଚଳରେ ଓ ତାହାର ସୀମା ପରେ ସେବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାରିକ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଉପରେ ଜୋର ଦିଆଯାଇଥିଲା)। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ନାଶଭିଲ୍-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବାର୍ତ୍ତାମାନ 1904 ଓ 1905 ମସିହାରେ ଆସିଥିଲା, ସେହି ସମୟରେ ମାଡିସନ ସ୍କୁଲର ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ପାର୍ଥେନନ ପ୍ରଦର୍ଶନୀକୁ ସ୍ଥାୟୀ ପାର୍କରେ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ସଂରଚନାରେ ପରିଣତ କରାଯାଉଥିଲା। ଗ୍ରୀକ ଶିକ୍ଷା ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରତୀକ—ଉଭୟେ—ଏକେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ସମୟାବଧିରେ ନିଜ ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିଲେ; ଏବଂ ସେହି ସମୟାବଧିରେ ହିଁ ନାଶଭିଲ୍ର ଅଗ୍ନିଗୋଳକ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦର୍ଶନମାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
“ଗତ ରାତ୍ରିରେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ମୁଁ ସମ୍ଭବତଃ ଏହାର ସମସ୍ତକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ଅନୁଭବ କରିବି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହାର ଅଳ୍ପ କିଛି ପ୍ରକାଶ କରିବି।”
“ଏପରି ପ୍ରତୀତ ହେଲା ଯେ, ଏକ ବିପୁଳ ଅଗ୍ନିଗୋଳ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଅବତରିତ ହୋଇ ବିଶାଳ ଘରଗୁଡ଼ିକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣବିଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା। ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ଏହି ଆର୍ତ୍ତଧ୍ୱନି ଉଠିଲା, ‘ପ୍ରଭୁ ଆସିଛନ୍ତି! ପ୍ରଭୁ ଆସିଛନ୍ତି!’ ଅନେକେ ତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ପାଇଁ ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେତେକେ କହୁଥିଲେ, ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସ୍ତୁତି ହେଉ!’”
“‘ତୁମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସ୍ତୁତି କାହିଁକି କରୁଛ?’ ଯେମାନଙ୍କ ଉପରେ ହଠାତ୍ ବିନାଶ ଆସୁଥିଲା, ସେମାନେ ପଚାରିଲେ।”
“‘କାରଣ ଏବେ ଆମେ ସେହି ବସ୍ତୁକୁ ଦେଖୁଛୁ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଖୋଜୁଥିଲୁ।’”
“‘ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲା ଯେ ଏହି ସବୁ କଥା ଆସୁଛି, ତେବେ ତୁମେ ଆମକୁ କାହିଁକି କହିଲ ନାହିଁ?’—ଏହା ଥିଲା ସେଇ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା। ‘ଆମେ ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ବିଷୟରେ ଜାଣୁନଥିଲୁ। ତୁମେ ଆମକୁ ଅଜ୍ଞାନତାରେ କାହିଁକି ଛାଡ଼ି ଦେଲା? ପୁନଃ ପୁନଃ ତୁମେ ଆମକୁ ଦେଖିଛ; ତେବେ ତୁମେ ଆମ ସହିତ ପରିଚିତ କାହିଁକି ହେଲା ନାହିଁ ଏବଂ ଆସୁଥିବା ନ୍ୟାୟବିଚାର ବିଷୟରେ ଆମକୁ କାହିଁକି କହିଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ନହେଲେ ଆମେ ନଷ୍ଟ ହେବୁ? ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ହାରାଇଗଲୁ!’” Manuscript 102, 1904.
ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ ଭୌଗୋଳିକ ଭାବରେ ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷାର ଏକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପରିଦୃଶ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏମିତି ଏକ ଶିକ୍ଷା, ଯାହା ଏକ ଆତ୍ମାକୁ ସ୍ୱର୍ଗର କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ନାଗରିକ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କର ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକରେ ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି ଉଲ୍ଲେଖ ନାହିଁ; ତେଣୁ ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ ଉପରେ ଅଗ୍ନିଗୋଲାମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନ ସହ ଇସ୍ଲାମକୁ ସଂଲଗ୍ନ କରିବା ପାଇଁ କେମିତି ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ଆଧାର ଥାଇପାରେ? ୨୦୨୦ ମସିହାର ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ ସନ୍ଦେଶର ଏକ ସଂଶୋଧନ କିପରି ଜୋସାୟା ଲିଚ୍ ଓ ସାମୁଏଲ୍ ସ୍ନୋଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସହ ସମନ୍ୱିତ ହେବ? ସେମାନଙ୍କର ସଂଶୋଧନ ସେତେବେଳେ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେବେ ସେମାନେ ଚିହ୍ନିଲେ ଯେ ପ୍ରଥମ ପୂର୍ବାନୁମାନକୁ ଯେ ସମାନ ପ୍ରମାଣ ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିଲା, ସେହି ପ୍ରମାଣ ହିଁ ସଂଶୋଧିତ ପୂର୍ବାନୁମାନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲା।
ନାଶଭିଲ୍ର ସଚେତନବାର୍ତ୍ତା ସହ ଏହାର ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପିତ ହେବାର ବହୁ ପୂର୍ବରୁହେଁ ଇସ୍ଲାମର ପ୍ରମାଣ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଇସ୍ଲାମର ବାର୍ତ୍ତା ସରାସରି ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ସହ ସଂଲଗ୍ନ ଅଟେ। ଏହି ସତ୍ୟ ଅନେକ ବାଇବେଲୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଉପରେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସଚେତନବାର୍ତ୍ତା ଉତ୍ତର ରାଜାଙ୍କ ଅଧିକାରର ଚିହ୍ନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ସଚେତନବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଇସ୍ଲାମର ସଚେତନବାର୍ତ୍ତା ପୂର୍ବଦେଶର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ସଚେତନବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱିତ ହୋଇଛି।
କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଏବଂ ଉତ୍ତରଦିଗରୁ ଆସୁଥିବା ସମ୍ବାଦ ତାହାଙ୍କୁ ବିଚଳିତ କରିବ; ତେଣୁ ସେ ଅନେକଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ନିର୍ମୂଳ କରିଦେବାକୁ ମହା କ୍ରୋଧରେ ବାହାରିଯିବ। ଦାନିଏଲ 11:44.
ସପ୍ତମ ତୁରୀ ବାଜିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ବେଳେ, 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଇତିହାସରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସପ୍ତମ ତୁରୀ ଇସ୍ଲାମର ତୃତୀୟ ବିପଦ ମଧ୍ୟ ଅଟେ। 1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହ ସପ୍ତମ ତୁରୀର ଧ୍ୱନିକୁ 9/11 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିରବ କରିଦେଲା; ସେତେବେଳେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଅବତରଣ କଲେ, ଯେତେବେଳେ ନ୍ୟୁୟର୍କର ବିଶାଳ ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଏକ ସ୍ପର୍ଶରେ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଇଥିଲା।
9/11 ଥିଲା ମୋହରଲଗାଇବାର ସମୟର ଆଲଫା କିମ୍ବା ଆରମ୍ଭ, ଯାହା ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରଲଗାଇବାର ଓମେଗା କିମ୍ବା ଶେଷରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
9/11 ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷା ସମୟର ଆଲ୍ଫା ଅଟେ, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷା ସମୟର ଓମେଗାରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେହି ଓମେଗା ସେତେବେଳେ ଘଟେ, ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ କରାଯାଏ।
9/11 ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଉପରେ—ତାହାର ରିପବ୍ଲିକାନ ଓ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସମେତ—ଜୀବିତମାନଙ୍କ ବିଚାରର ଆଲଫା କିମ୍ବା ଆରମ୍ଭ, ଯାହା ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନରେ ଶେଷ ପାଏ।
9/11 ହେଉଛି “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଦିନ”ର ଆଲ୍ଫା, ଯାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସବ୍ବାଥ ଦିନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଶେଷ ହୁଏ।
9/11 ହେଉଛି ମନ୍ଦିର-ନିର୍ମାଣର ଆଲ୍ଫା, ଯାହା ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଓମେଗା ଶିରୋପ୍ରସ୍ତରଟି ମନ୍ଦିର ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ଶେଷ ହୁଏ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ 9/11 ହେଉଛି ତୃତୀୟ ହାୟର ଆଲଫା, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଭୂମିକମ୍ପରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେହିଟି ହେଉଛି ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାରୀୟ ଆଇନ। ସେହି ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ ତୃତୀୟ ହାୟ ଶୀଘ୍ର ଆସେ। “ଏବେ ଆମେ ହାରିଗଲୁ” ବୋଲି ଦାବି କରି ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦୋଷାରୋପ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଘୋଷଣା ସତ୍ତ୍ୱେ, ନ୍ୟାସଭିଲ୍ର ଅଗ୍ନିଗୋଳକମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ରବିବାରୀୟ ଆଇନରେ ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରେ ଅଛି।
ଯୋଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟରେ ତାହାର ପୂରଣ, ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସେହି ବିବାଦକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ବୁଝୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ମଦ୍ୟପ ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ କରେ। ଏଫ୍ରାଇମର ମଦ୍ୟପମାନଙ୍କ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ସଂଘର୍ଷ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟରେ ପୁନଃପୁନି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ବିଷୟ। ସତ୍ୟର ଗୋଟିଏ ଉପାଦାନ ହେଉଛି ଯେ, ଏହି ସନ୍ଦେଶଟି ଦୁଇ-ପଦକ୍ଷେପୀୟ ସନ୍ଦେଶ, ଯଥା ଉପର ଘରରେ ଏବଂ ପରେ ମନ୍ଦିରରେ ପିତରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ଏହା ଏଭଳି ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି ଯେ, ବିଚାର ପ୍ରଥମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଘର ଉପରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ତାପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଘରର ବାହାରେ ଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସେ। ବିଚାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର ଦୁଇଟି ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର 9/11 ଠାରୁ Sunday law ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଟେ, ଏବଂ ପରେ ଚତୁର୍ଥ ପଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର Sunday law କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସନ୍ଦେଶର ଭେଦ ମଧ୍ୟ ଏଲିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ଯାହାଙ୍କୁ ମଲାଖୀ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତିର ଠିକ ପୂର୍ବରୁ ପୁନର୍ଆଗମନ କରୁଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି।
କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା ‘ଜ୍ଞାନୀ ଏଲିୟା’ ଏବଂ ବାଆଲଙ୍କର ମୂର୍ଖ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ। ଏଲିୟା ହେଉଛନ୍ତି ପିତର, ଏବଂ ବାଆଲଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଏଫ୍ରାଇମଙ୍କର ମଦ୍ୟପମାନେ। ଅଗ୍ନିର ଢାଳନ ଦ୍ୱାରା, ଯେତେବେଳେ ସେହି ମୂର୍ଖ ମଦ୍ୟପମାନେ ବାଆଲଙ୍କର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ବୋଲି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଶେଷରେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହନ୍ତି, “ପ୍ରଭୁ, ସେଇଁ ହେଉଛନ୍ତି ପରମେଶ୍ୱର।” ନାଶଭିଲ୍ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପରିପୂରଣ ସମୟରେ, ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଏହିପରି ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେତେବେଳେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ବାହାରେ ଥିବା ଯେମାନେ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱସ୍ତତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଜାଗୃତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୋଷବୋଧର ଅଧୀନକୁ ଆଣାଯାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦ ହୋଇନାହିଁ। ନାଶଭିଲ୍ ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ପ୍ରକାଶର ଏହି ଉଦାହରଣଟି ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ଅନ୍ତିମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିପୂରଣରେ ଏକ ପଥଚିହ୍ନ ଅଟେ।
୧୮ ଜୁଲାଇ, ୨୦୨୦ର ନିରାଶା ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରେ, ଯାହାକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ର ଭିତରେ ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ତେଲ ଅଛି ଓ ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରକାଶକୁ ମଧ୍ୟ। ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନ୍ୟାସଭିଲ୍କୁ ସତର୍କ କରୁଥିବା ତେଲର ସନ୍ଦେଶ ନଥିଲା, ସେମାନଙ୍କୁ ତାହା ପରେ ସେହିମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତିବିପରୀତ କରାଯାଏ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନିଶ୍ଚୟ ତେଲ ଅଛି। ସନ୍ଦେଶର ତେଲ ଯେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀରେ କିମ୍ବା ଅଛି କିମ୍ବା ନାହିଁ, ସେଥିରୁ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ଏମିତି ଏକ ନିରାଶାର ଅନୁଭବ କରିଛି, ଯାହା ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ପ୍ରଥମ ନିରାଶାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହୋଇଥିଲା; ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀର ପାଖରେ ସେହି ଅନୁଭବ ନାହିଁ। ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ସେହି ନିରାଶା ବିନା, କୌଣସି ବିଫଳ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ପାଇଁ କିଛି ନାହିଁ। ୨୦୨୦ର ନ୍ୟାସଭିଲ୍ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଇସ୍ଲାମକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିଲା ବୋଲି ଯେ ସତ୍ୟ, ତାହା ସେହି ବିଫଳ ସନ୍ଦେଶର ଏକ ଉପାଦାନ ସହ ସମଞ୍ଜସ, ଯାହାକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଏହାର ଏକ ପ୍ରମାଣ ଏହି ସତ୍ୟରେ ମିଳେ ଯେ, ନାଶଭିଲ୍ର ଅଗ୍ନିଗୋଳାମାନେ ଯେଉଁ ଇତିହାସରେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି, ସେହି ଇତିହାସ କେବଳ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀକାଳରେ ସନ୍ଦେଶର ସଂଶୋଧନ ସହ ସମ୍ମତ ହେବାରୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହି କାରଣରୁ ମଧ୍ୟ ଯେ, ଏହା ସେହି ଇତିହାସର ମଧ୍ୟରେ ଘଟେ ଯାହା 9/11 ରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହା ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ସେହି ଇସ୍ଲାମ ପୁନର୍ବାର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀଗତ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଏଗାରର ରବିବାର-ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ ପୁଣି ଆସେ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଇସ୍ଲାମ ଓ ନାଶଭିଲ୍ ସଚେତନବାଣୀ ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଉଲ୍ଲେଖ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସନ୍ଦେଶରେ ଇସ୍ଲାମକୁ ରଖିବା ଏହି ଇତିହାସର ବିଷୟବସ୍ତୁ ଇସ୍ଲାମ ହେବା ଉପରେ ଆଧାରିତ।
The Book of Daniel ଶୀର୍ଷକ ଶୃଙ୍ଖଳାର ଏକଶେ ତିରପଞ୍ଚାଶତମ ଲେଖାରେ ଆମେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲୁ ଯେ, ବିଲାମ ଓ ଗଧାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ସହ ସମ୍ମତିରେ, ଗଧା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇସ୍ଲାମ 9/11 ରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ସହ ତିନୋଟି ପ୍ରମୁଖ ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କ ରଖିବ। ଆମେ 9/11 କୁ ପ୍ରଥମ ବୋଲି, ତାହା ପରେ October 7, 2022 କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲୁ। ଆମେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଥିଲୁ ଯେ ପ୍ରଥମ ଆକ୍ରମଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହିମାମୟ ଦେଶ ଉପରେ ଥିଲା, ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆକ୍ରମଣ ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରାକୃତିକ ମହିମାମୟ ଦେଶ ଉପରେ ଥିଲା, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଆକ୍ରମଣ ରବିବାର ଆଇନର ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ଆକ୍ରମଣ ହେବ। ଆମେ ଏହା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲୁ ଯେ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସ୍ତରରେ ବିଲାମର ଇତିହାସ ସତ୍ୟର ସ୍ୱାକ୍ଷର ବହନ କରୁଥିଲା, କାରଣ ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ଆକ୍ରମଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହିମାମୟ ଦେଶ ଉପରେ ଥିଲା, ଏବଂ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଆକ୍ରମଣ ପ୍ରାକୃତିକ ମହିମାମୟ ଦେଶ ଉପରେ ଥିଲା, ଯାହା ବିଦ୍ରୋହର ଏକ ପ୍ରତୀକ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ ଚତୁର୍ଥ ଆଘାତ, ଯାହା Midnight Cry ବାର୍ତ୍ତାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, Nashville ର ଅଗ୍ନିଗୋଳକମାନଙ୍କର ପୂରଣ ସମୟରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହିମାମୟ ଦେଶରେ ଘଟିବ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଲା ବିଲାମ ଓ ତାହାର ଗଧାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଘାତ ଦ୍ୱିଗୁଣ, ଯେଉଁଥିରେ ଦୁଇଟି ଆଘାତର ପ୍ରଥମଟି ପ୍ରାକୃତିକ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହିମାମୟ ଦେଶ ଉପରେ ହୁଏ।
ଏହି ଲେଖାଟି ଏକ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲା, ଯାହାକୁ ଏବେ ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ନାଶଭିଲ୍ର ଅଗ୍ନିଗୋଳକମାନଙ୍କ ସହିତ ଇସ୍ଲାମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କର ଆଉ ଏକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନିଗୋଳକମାନଙ୍କ ସହିତ ଇସ୍ଲାମର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ଯୁକ୍ତି ପବିତ୍ର ଇତିହାସର ସଂସ୍କାର-ରେଖାମାନଙ୍କ ଭିତରେ ମିଳେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂସ୍କାର ଆନ୍ଦୋଳନର ନିଜସ୍ୱ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ବିଷୟ ଥାଏ, ଯାହା ସମଗ୍ର ସଂସ୍କାର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ରହେ। ମୋଶାଙ୍କ ସଂସ୍କାର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଏହା ଏକ ଚୟିତ ଜାତି ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ବିଷୟରେ ଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସଂସ୍କାର-ରେଖାରେ ଏହା ମେସିହା ବିଷୟରେ ଥିଲା। ଦାଉଦଙ୍କ ସଂସ୍କାର-ରେଖାରେ ଏହା ଦଶ ଆଜ୍ଞା ଏବଂ ପବିତ୍ରାଳୟ ବିଷୟରେ ଥିଲା। ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ସହିତ ମୂଳ ବିଷୟ ଥିଲା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟ, କାରଣ ମିଲେରାଇଟମାନେ “ସମୟର ବାର୍ତ୍ତା” ବହନ କରିଥିଲେ। 9/11 ରେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆଗମନ ସହିତ ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ସଂସ୍କାର-ରେଖା ପାଇଁ ମୂଳ ବିଷୟ ଭାବେ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ, ପୂର୍ବଦିଗର ସନ୍ତାନମାନେ, ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଗାଧୋଇ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ନଅ ଅଧ୍ୟାୟର ଯୁଦ୍ଧ-ଘୋଡ଼ାମାନେ, ପୂର୍ବ ପବନ, ପଙ୍ଗପାଳମାନେ, ଏବଂ ଜାତିମାନଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରିବା—ଏହି ସବୁକୁ ଚିହ୍ନିତ କରାଗଲା।
ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଏଗାରର ଭୂମିକମ୍ପ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ସେହି ସହିତ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶର ସମାପ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ଆଦର୍ଶ ରୂପ ଥିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଯେରୁଶାଲେମକୁ ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶ, ଯାହା ଗଧାଟିକୁ ଛାଡ଼ାଯିବା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ମିଲେରାଇଟ ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଏକ୍ସେଟର ଶିବିର ସଭାକୁ ସାମୁଏଲ ସ୍ନୋଙ୍କର ଘୋଡ଼ାରୋହୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଆଗମନ ଦ୍ୱାରା। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର କାଳର ଆରମ୍ଭ ଇସ୍ଲାମର ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ। ଜୁଲାଇ 18, 2020 ର ସଂଶୋଧିତ ସନ୍ଦେଶ ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶର ଅଂଶ ଭାବରେ ଇସ୍ଲାମକୁ ସମ୍ମିଳିତ କରେ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅଛି। କୌଣସି ତାରିଖ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ନ୍ୟାଶଭିଲର ଅଗ୍ନିଗୋଳାମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନରେ “ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ” ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିବାଦକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି; ତେଣୁ ନ୍ୟାଶଭିଲର ଅଗ୍ନିଗୋଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ମିଳିତ, କିନ୍ତୁ ଅଗ୍ନିଗୋଳାମାନଙ୍କୁ ପରମାଣବିକ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ବିଷୟରେ କ’ଣ?
ଅନେକ ସାକ୍ଷ୍ୟର ଆଧାରରେ ଆକ୍ରମଣରେ ବିରୋଧୀ ଶକ୍ତି ଭାବେ ଇସ୍ଲାମଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାକୁ ସେହି ବାର୍ତ୍ତାରେ ଅବଶ୍ୟ ଅବିକୃତ ରଖିବାକୁ ହେବ। ସଂଶୋଧନ କରିବାକୁ ଥିବା ସମୟ-ନିର୍ଦ୍ଧାରଣର ଭୁଲ 1840 ଏବଂ 1844—ଉଭୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିକୀକୃତ ହୋଇଛି। ସମୟ ଆଉ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବାର୍ତ୍ତାର ଅଂଶ ହେବାକୁ ନାହିଁ, ଯଦ୍ୟପି ସଂଖ୍ୟାମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର ଅଂଶ ଅଟନ୍ତି। ପବିତ୍ରସ୍ଥଳୀ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭ୍ରାନ୍ତିଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଭୁଲଟି ମଧ୍ୟ ସମାଧାନ କରିବାକୁ ହେବ; କିନ୍ତୁ ସେହି ଭୁଲଟିକୁ ସମାଧାନ କରି ସଂଶୋଧିତ ବାର୍ତ୍ତାରେ ସମାବେଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ପବିତ୍ରସ୍ଥଳୀ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭ୍ରାନ୍ତି ଯାହାକୁ ପ୍ରତିକୀକୃତ କରିଥିଲା, ସେହି ଭୁଲକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଜୁଲାଇ 18 ର ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ ଚେତାବନୀରେ ସେହି ପବିତ୍ରସ୍ଥଳୀ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭ୍ରାନ୍ତି କ’ଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରୁଥିଲା?
ମୁଁ ଦାବି କରୁଛି ଯେ, ଏହାର ଉତ୍ତରଗୁଡ଼ିକ ୨୦୨୩ ମସିହାର ଶେଷଠାରୁ ଯେ ଆଲୋକ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇଆସୁଛି, ସେହି ଆଲୋକରେ ପାଇଯିବ। ଉତ୍ପତ୍ତି, ମଥିଉ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସମାପ୍ତ ହେଉଥିବା ଏଗାରଟି ଅଧ୍ୟାୟର ତିନୋଟି ସମାନାନ୍ତର ଶ୍ରେଣୀ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ସହ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିର ନବୀକରଣ ଅଟେ। ଆମେ କି ତାଙ୍କର ଡାକ ଶୁଣିନଥିବା ପରି ବ୍ୟବହାର କରି ତାଙ୍କର କୃପାର ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରୁ, କିମ୍ବା ଆମର ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିରେ ନମନ କରି ଘୋଷଣା କରୁ, “ସେ ଯାହା ଆଜ୍ଞା କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାହା ସବୁ କରିବି?” କିମ୍ବା ଆମେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଆମ ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଲେଖିବାକୁ ଦେଉ?
ଉତ୍ତରଗୁଡ଼ିକ ଡାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରରେ ମଧ୍ୟ ମିଳେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେହି ତିନୋଟି ପଦ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇଛି ଯେଉଁମାନେ ସମୟକୁ ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ସେହି ତିନୋଟି ପଦ ମଧ୍ୟ ପଦ ସାତରେ ଡିସେମ୍ବର 31, 2023କୁ, ପଦ ବାରରେ ଜୁଲାଇ 18, 2020କୁ, ଏବଂ ପଦ ଏଗାରରେ 1989ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ତିନୋଟି ସତ୍ୟ, ସେହି ତିନୋଟି ପଦର ମଧ୍ୟରେ, ଠିକ ସେହି ଶାସ୍ତ୍ରାଂଶରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲେ ସଦା ଘଟୁଥିବା ତ୍ରିଗୁଣ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟା ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି!
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କେବଳ ଦାନିୟେଲ ୧୨ର ତ୍ରିଗୁଣ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଅନାବୃତ କରିନଥିଲେ, ବରଂ ସେ ସେହି ପରୀକ୍ଷାମାନଙ୍କୁ ଏକ ଭିତ୍ତିମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା, ତାହା ପରେ ଏକ ମନ୍ଦିର-ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଏକ ଲିଟମସ୍-ପରୀକ୍ଷା ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ। ସେ ଆହୁରି ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ ଯେ ଏହି ଭିତ୍ତିମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା ୩୧ ଡିସେମ୍ବର, ୨୦୨୩ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନର ଭିତ୍ତିମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା, ଯାହା ବାହ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରୁଥିବା ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ତାପରେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ମନ୍ଦିର-ପରୀକ୍ଷାକୁ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମନ୍ଦିରରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କଲେ। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ବର୍ତ୍ତମାନ ଚାଲୁ ଅଛି। ଦାନିଏଲ ବାରହ ଅଧ୍ୟାୟରେ 1989, July 18, 2020, December 31, 2023 ତାରିଖଗୁଡ଼ିକ ଓ Sunday law ର ମୁକ୍ତିକରଣରେ ରୋମର ଦର୍ଶନ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦର୍ଶନ ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି। ଉଭୟ ଦର୍ଶନ ସେହି ଏକେ ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ବାରହ ଅଧ୍ୟାୟର ମୁକ୍ତିକରଣ ମିଳେ। ଏହି ତିନୋଟି ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ଦର୍ଶନ, ଏବଂ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହେଉଛି ମନ୍ଦିର-ପରୀକ୍ଷା, ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହେଉଛି ଭିତ୍ତି-ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ବାରହ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପଥଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ତୃତୀୟ ଓ ପରୀକ୍ଷାତ୍ମକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକେ ଶୁଦ୍ଧିକୃତ, ଶ୍ୱେତୀକୃତ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଉଥିବାବେଳେ ମୂର୍ଖମାନେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ କରାଯାନ୍ତି।
ମନ୍ଦିରର ପରୀକ୍ଷା ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକର ତେଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଆଲୋକକୁ ଉଦ୍ଘାଟନ କଲା, ଯାହା ହେଉଛି ନିୟମ-ସନ୍ଧିର ପେଟିକାର ଆଲୋକ, ଏବଂ ଯାହା ସପ୍ତମ-ଦିନର ସବ୍ବାଥର ଆଲ୍ଫା ଆଲୋକ ଓ ସପ୍ତମ-ବର୍ଷର ସବ୍ବାଥର ଓମେଗା ଆଲୋକ ଅଟେ। ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ସବ୍ବାଥମାନଙ୍କର ଆଲୋକ ଅବତାରର ଆଲୋକକୁ ପରିଚିତ କରାଏ। ସେହି ଆଲୋକ ଏହାକୁ ପରିଚିତ କରାଏ ଯେ, ଦିବ୍ୟତ୍ୱକୁ ମାନବତା ସହିତ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱର ମାନବ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ 22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ରେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଜୀବିତମାନଙ୍କର ବିଚାରରେ ସମାପ୍ତ କରୁଛନ୍ତି।
ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକର ତେଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଆଲୋକ ଆଲ୍ଫା ବସନ୍ତ ପର୍ବଗୁଡ଼ିକୁ ଓମେଗା ଶରତ୍ ପର୍ବଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଏକତ୍ର କରି, ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୨୩ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମାନବୀୟ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସଠିକ ଇତିହାସକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା। ଏହି ରେଖାର ମଧ୍ୟରେ, ମୌଳିକ ପରୀକ୍ଷା ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୨୩ରେ ଆସୁଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ମନ୍ଦିର ପରୀକ୍ଷା ୨୦୨୫ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ତୁରୀ ପର୍ବର ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ। ୨୦୨୩ର ଜୁଲାଇରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଅରଣ୍ୟରେ ଶୁଣାଯାଉଥିବା ସ୍ୱରକୁ ଖମିରହୀନ ରୁଟିର ପର୍ବ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ତିନି ଅଂଶର ଚିହ୍ନବିନ୍ଦୁ ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ତାହା ପରେ ଏକ ତିରିଶି-ଦିନିଆ ଅବଧି ଆସିଲା, ଯାହା ପରେ ତିନି ଅଂଶର ଏକ ଚିହ୍ନବିନ୍ଦୁ ଆସିଲା, ଏବଂ ତାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ, ଏପରିଭାବେ ଚିରନ୍ତନ ସୁସମାଚାରର ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପକୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତିତ କରାଗଲା। ପ୍ରଥମ ଦୂତ ହେଉଛି ଆଲ୍ଫା ଚିହ୍ନବିନ୍ଦୁ—ତିନି ଅଂଶ, ତାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ହେଉଛି ତିରିଶି ଦିନ; ଏବଂ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟର ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓମେଗା ଚିହ୍ନବିନ୍ଦୁ—ତିନି ଅଂଶ, ତାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ—ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଦୂତ।
ମନ୍ଦିରର ପରୀକ୍ଷାକାଳରେ ନିୟମସିନ୍ଦୁକର ନିର୍ମାଣ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକର ତେଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଆଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ନିୟମସିନ୍ଦୁକର ଗୋଟିଏ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସପ୍ତମ-ଦିନ ବିଶ୍ରାମବାରର ସନ୍ଦେଶ ବା ଦୂତ, ଏବଂ ନିୟମସିନ୍ଦୁକର ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସପ୍ତମ-ବର୍ଷ ବିଶ୍ରାମବାରର ଦୂତ, ନିୟମସିନ୍ଦୁକ ଭିତରକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଥିବା ଆବରଣକାରୀ କେରୁବମାନଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଇତିହାସରେ, ସେହି ଦୁଇ ଦୂତଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଲୋକ ସପ୍ତମ-ଦିନ ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ଏବଂ ଅବତାରତ୍ୱର ଶିକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଏହା ଏମିତି ଏକ ବିଷୟ, ଯାହା ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଯିବ।
ନିଶ୍ଚୟ, ଯଦି ଆପଣ ଯୁବିଲୀର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ସେହି ସାତ ସମୟକୁ—1863 ମସିହାର ଆତ୍ମିକ ମୁକ୍ତି-ଘୋଷଣାକୁ—ଦେଖିବାକୁ ସକ୍ଷମ ନୁହାନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ ଯେ William Millerଙ୍କର ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ସେହି ସାତ ସମୟ ଏବଂ ଦୁଇ ହଜାର ତିନିଶେ ଦିନ ଥିଲା। ସେହି ଦୁଇଟି ପରସ୍ପର-ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଦେଖିବାରେ ଅସମର୍ଥତା 1798 ସାତ ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ 1844 ଦୁଇ ହଜାର ତିନିଶେ ଦିନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏହାର କୌଣସି ସ୍ୱୀକୃତିକୁ ବାଧା ଦେଇଥାଏ। ସେହି ଜ୍ଞାନର ଅଭାବରେ ଏହା ଦେଖିବା ପ୍ରାୟ ଅସମ୍ଭବ ହୋଇପଡ଼େ ଯେ, ଯେତେବେଳେ Leviticus twenty-threeକୁ line upon line ଭାବରେ ଏକତ୍ର କରାଯାଏ, ତାହାର ପ୍ରଥମ ବାଇଶଟି ପଦ, ଯେଉଁଥିରେ ବସନ୍ତ ଉତ୍ସବଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶରତ୍ ଉତ୍ସବମାନଙ୍କର ଶେଷ ବାଇଶଟି ପଦ ସହିତ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ସେହି ରେଖା 1844 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସପ୍ତମ-ଦିନର ବିଶ୍ରାମଦିବସରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଚୁଆଳିଶି ପଦର ସେହି ରେଖାକୁ ଯେ ବିଶ୍ରାମଦିବସ ସମାପ୍ତ କରେ, ସେହା 1798 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଭୂମିର ବିଶ୍ରାମଦିବସ ଅଟେ।
ଦୁଇଟି ସବ୍ବାଥର ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କକୁ ଦେଖିବାର ଅସମର୍ଥତା, 1798ର ସାତ କାଳ ମାନବତାକୁ ଏବଂ 1844ର ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ଦିନ ଦୈବତ୍ୱକୁ ସୂଚାଏ ବୋଲି ଦେଖିବାର ଅସମର୍ଥତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏପରି ଗଭୀର ଅନ୍ଧତା ସହିତ, ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ସବ୍ବାଥର ଆଲ୍ଫା ଆଲୋକ ଏବଂ ଅବତାରତତ୍ତ୍ୱର ଶିକ୍ଷାର ଓମେଗା ଆଲୋକ, ପତିତ ମନୁଷ୍ୟର ମାନବତା ସହିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଦୈବତ୍ୱକୁ ଏକତ୍ର କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି ବୋଲି ପରିଚୟ କରିବା ପ୍ରାୟଃ ଅସମ୍ଭବ ବୋଲି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଦୈବତ୍ୱକୁ ଆମର ମାନବତା ସହିତ ଏକତ୍ର କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ, 1798କୁ 1844 ସହିତ ଏକତ୍ର କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ, କାରଣ 1798 ମାନବ ଶରୀରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଏବଂ 1844 ଦୈବତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ମାନବଜାତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱରୂପରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହାରେ ଉଚ୍ଚତର ଓ ନିମ୍ନତର ସ୍ୱଭାବ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲା। ମନୁଷ୍ୟର ଉଚ୍ଚତର ସ୍ୱଭାବ ଶାରୀରିକ ପ୍ରବୃତ୍ତିମୟ ଓ ପାପର ହାତରେ ବିକ୍ରିତ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଆତ୍ମାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର କ୍ଷଣରେ ନିଜ ମନ ଦାନ କରନ୍ତି, କାରଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସେହି ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମୀ ଠାରେ ଗଣ୍ୟ ହେବା ଘଟେ, ଏବଂ ଧର୍ମୀ ଠାରେ ଗଣ୍ୟ ହେବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଧର୍ମିକ କରାଯିବା। ନିମ୍ନତର ସ୍ୱଭାବକୁ କ୍ଷଣମାତ୍ରେ ମୋଚନ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ନିମ୍ନତର ସ୍ୱଭାବ ବିଷୟରେ ସୁସମାଚାରର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ହେଉଛି ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରାଗମନ ସମୟରେ ଆମେ ମହିମାନ୍ୱିତ ଦେହ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବୁ। ଉଚ୍ଚତର ସ୍ୱଭାବ ହେଉଛି ମନ ଏବଂ ନିମ୍ନତର ସ୍ୱଭାବ ହେଉଛି ଶରୀର। ଉଚ୍ଚତର ସ୍ୱଭାବ ‘ସାତ କାଳ’ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଯାହା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିନରେ 22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ତାରିଖରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସପ୍ତମ ତୁରୀ ଏବଂ ଯୁବିଲୀର ତୁରୀ ଉଭୟ ଧ୍ୱନିତ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା। ନିମ୍ନତର ସ୍ୱଭାବର ‘ସାତ କାଳ’ 1798 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ନବୀକୃତ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
୧୭୯୮ର ସାତ ସମୟ, ୧୮୪୪ର ସାତ ସମୟ, ଏବଂ ୧୮୪୪ର ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ବର୍ଷ, ଏହାମାନେ ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର, ୧୮୪୪ ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟତ୍ୱକୁ ମାନବତା ସହିତ ଏକତ୍ର କରିବା; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ମାନବତା ଏବଂ ଦିବ୍ୟତ୍ୱରୁ ଗଠିତ ମନ୍ଦିରଟି ୧୮୪୪ରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ଥିଲା, ସେତେବେଳେ ୧୭୯୮କୁ ସେଥିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବା ଥିଲା ନାହିଁ, କାରଣ ସେହିଟି ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କର ପ୍ରାଙ୍ଗଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ମନ୍ଦିର ପରୀକ୍ଷାରେ ମନ୍ଦିରର ମାପ ନିଆଯାଇବା ସମ୍ମିଳିତ ଅଟେ; ଏବଂ 2023ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ମୁକ୍ତିକରଣର ଇତିହାସର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ସାତ ଗର୍ଜନର ମୁକ୍ତିକରଣ ପ୍ରଥମ ନିରାଶାରୁ ମହାନ ନିରାଶା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ସାତ ଗର୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସର ଅନ୍ତିମ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରକାଶ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କଲା; ଯାହା ବିଷୟରେ ପ୍ରେରଣା କହେ ଯେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ଅବଧିରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତର ସେହି ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କର କ୍ରମାନୁସାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ଥିଲେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ସତ୍ୟର ସେହି ଗଠନର ଭିତରେ ସ୍ଥାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା 2023ରେ ଆସିଥିବା ପ୍ରଥମ ପ୍ରକାଶନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା। ଆରମ୍ଭରେ ଥିବା ନିରାଶା ଓମେଗା ନିରାଶାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିଲା Exeter ଶିବିର ସଭା, ଯେଉଁଠାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ମୂର୍ଖମାନେ ସନ୍ଦେଶର “ତେଲ” ଆଧାରରେ ପୃଥକ କରାଯାଇଥିଲେ।
ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କର ମନ୍ଦିର ନିରାଶାରୁ ନିରାଶା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା; ଏହିପରି ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମନ୍ଦିର 18 ଜୁଲାଇ, 2020 ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସେହି ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ମିତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୁଏ, ଠିକ୍ ଯେପରି 22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ରେ ହୋଇଥିଲା। ସାତ ଗର୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସ ସେହି ଏକେ ଇତିହାସ ଯାହା ଦାନିଏଲ ବାରର ଆଲୋକରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଦାନିଏଲ ବାରର ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ନବେ ଦିନର ଆଲୋକ ସରାସରି ସେହି ତିରିଶ ବର୍ଷର ଅବଧି ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ, ଯାହା ପଦ 11 ରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଏହା ସେହି ତିରିଶ ବର୍ଷ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସଂଯୁକ୍ତ, ଯାହା ଚୟିତ ଜନସମୂହ ସହିତ ହୋଇଥିବା ଚୁକ୍ତିର ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିନିଧି ଏବଂ ଶାବ୍ଦିକ ଇସ୍ରାଏଲରୁ ଆତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚୁକ୍ତି-ସମ୍ପର୍କର ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ଥାପିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି। ଲେବ୍ୟବିବରଣ ତେଇଶର ଢାଞ୍ଚାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା 30 ଦିନ, ଅବ୍ରାହାମଙ୍କର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ତ୍ରିବିଧ ଚୁକ୍ତିର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପର ସେହି ଏକେ ତିରିଶ ବର୍ଷ ଅଟେ। ପଦ 11 ରେ 508 ଠାରୁ 538 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ତିରିଶ ବର୍ଷ, ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଯାଜକତ୍ୱର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।
ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ତେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଗଠନରେ ଥିବା ତ୍ରିଶ ଦିନ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ମୁହାଁମୁହିଁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ତାଙ୍କର ଆରୋହଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଚାଳିଶ ଦିନର ଏକ ଅଂଶ ଅଟେ। ତ୍ରିଶ ସଂଖ୍ୟା ପୁରୋହିତମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ, କାରଣ ସେମାନେ ତ୍ରିଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେବା ଆରମ୍ଭ କରୁଥିଲେ। 508 ରୁ 538 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ତ୍ରିଶ ବର୍ଷ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମରୁ ପାପତାନ୍ତ୍ରିକ ରୋମକୁ ହୋଇଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଏହା କରିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଲାଓଦିକୀୟ ପୁରୋହିତତ୍ୱରୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଫିଲାଦେଲଫୀୟ ପୁରୋହିତତ୍ୱକୁ ହୋଇଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପରେ ଘଟେ, ଯାହା 508ରେ “daily” କୁ ଦୂର କରାଯାଇଥିଲା ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, 533ରେ ଜଷ୍ଟିନିଆନଙ୍କ ଆଦେଶ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ତାହା ପରେ 538ର ରବିବାର-ଆଇନ ଦ୍ୱାରା, ଯେତେବେଳେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ଭାବେ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ସେହି ତିରିଶି ବର୍ଷ 1989 ଠାରୁ ରବିବାରୀୟ ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ଫିଲାଦେଲଫିୟ ଜନସମୂହ, ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିର ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଉନ୍ନତ କରାଯିବେ। ତାହାପରେ ଜଗତ ନ୍ୟାୟ କରିବେ—ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ବସିଛନ୍ତି ଏବଂ ସେହିହେତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଅଛନ୍ତି; କିମ୍ବା ପାପପୁରୁଷଙ୍କ ପକ୍ଷରେ, ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ବସି ନିଜକୁ ପରମେଶ୍ୱର ବୋଲି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାରୀୟ ନିୟମ ସମୟରେ ଏଗାରତମ ଘଣ୍ଟାର କର୍ମୀମାନେ, ଯେମାନେ ଏହି ବିଶାଳ ଜନସମୂହ ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି, ଗୋଟିଏ ମୂଳଭୂତ ପରୀକ୍ଷା ସାମ୍ନା କରିବେ। ସପ୍ତମ-ଦିନର ବିଶ୍ରାମବାର କି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାର, ନାକି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦିନ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାର?
“ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆଉ ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅତିବାହିତ ହେଲା। ଯେତେବେଳେ ଯିହୂଦୀମାନେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସମ୍ମାନ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ସାତାନ ସେମାନଙ୍କୁ କିପରି ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲା, ତାହା ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ଏକ ସଦୃଶ ଭ୍ରମର ଅଧୀନରେ ରହି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ସମୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଛି। ସେ ଯାଜକମାନେ ଓ ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉନ୍ମତ୍ତ ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଶୁଣିଥିଲେ, ‘ତାଙ୍କୁ ଦୂର କର!’ ‘ତାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଦିଅ, କ୍ରୁଶରେ ଦିଅ!’ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ନାମମାତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏହି ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଶୁଣିଲେ, ‘ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦୂର କର!’ ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ବିଶ୍ରାମଦିନକୁ ପାଦତଳରେ ଦଳି ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ତାହାର ସ୍ଥାନରେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ସଂସ୍ଥା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି। ପୁଣିଥରେ ମୋଶା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ କିପରି ସେହି ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ ତାଙ୍କ ନିଜ କଣ୍ଠରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରିବେ? ଏବଂ ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥାନ୍ତି, ସେମାନେ କିପରି ସେହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପାଶେ ସରାଇ ଦେଇପାରିବେ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କ ଶାସନର ଭିତ୍ତି? ଆନନ୍ଦସହ ମୋଶା ଦେଖିଲେ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ କିଛି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଓ ଉଚ୍ଚ କରାଯାଉଛି। ସେ ଦେଖିଲେ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନମାନଙ୍କର ସେହି ଶେଷ ମହାସଂଘର୍ଷ, ଯେଉଁଥିରେ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନକାରୀମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେବେ। ସେ ସେହି ସମୟକୁ ଅଗ୍ରଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିଲେ, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀବାସୀମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡିତ କରିବାକୁ ଈଶ୍ୱର ଉଠିବେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ତାଙ୍କ ନାମକୁ ଭୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଦିନରେ ଆବୃତ ଓ ଗୁପ୍ତ ରଖାଯିବେ। ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶାନ୍ତିର ନିବନ୍ଧନ ଶୁଣିଲେ, ଯେମାନେ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପାଳନ କରିଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ନିବାସରୁ ତାଙ୍କର ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଉଠେ। ସେ ମହିମାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ, ଧର୍ମିକ ମୃତକମାନଙ୍କୁ ଅମର ଜୀବନ ପାଇଁ ଉତ୍ଥିତ କରାଯାଇବା, ଏବଂ ଜୀବିତ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ନ ଦେଖି ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରାଯାଇବା, ଏବଂ ସେମାନେ ସମେତ ଆନନ୍ଦର ଗୀତ ଗାଇ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରକୁ ଆରୋହଣ କରୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ।” Patriarchs and Prophets, 476.
ବିଶାଳ ଜନସମୂହ, ଯେମାନେ ଜାତିୟମାନେ ଏବଂ ଗୋଟିଏ-ଘଣ୍ଟିଆ ଶ୍ରମିକ, ସେମାନେ ଏକ ମୂଳଭୂତ ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷିତ ହୋନ୍ତି, ଯାହାର ପଶ୍ଚାତ୍ ତୁରନ୍ତ ଏକ ମନ୍ଦିର-ପରୀକ୍ଷା ଆସେ। ତୁମେ ତୁମର ବିଶ୍ୱାସ କାହାଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରୁଛ, ସେଥିପାଇଁ ପାପର ମଣିଷ ସହିତ ରୋମର ମାନବୀୟ ମନ୍ଦିର କି ସେଇ ଶିଳା ହେବ, କିମ୍ବା ସେଇ ବାଲୁକା? କିମ୍ବା ଏହା ଅବତାରର ମନ୍ଦିର, ଯେଉଁଠାରେ ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ଓ ମାନବତ୍ୱ ସଂଯୁକ୍ତ, ଯାହା ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମନ୍ଦିର, ଯାହାକୁ ପିତର “ଏକ ଆତ୍ମିକ ଗୃହ” ବୋଲି କହନ୍ତି? ଭିତ୍ତି ଓ ମନ୍ଦିରର ସେହି ପରୀକ୍ଷାର ଅବଧିରେ, ନିର୍ଯାତନା ତୃତୀୟ ପଦକ୍ଷେପର ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷାକୁ ସମ୍ପନ୍ନ କରିବ, ଏବଂ ତାହାପରେ ମାନବୀୟ ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ଶେଷ ହେବ।
ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ବର୍ତ୍ତମାନ ଚାଳିଶତମ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସକୁ ପୂରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସାଇରସ୍, ନୀରୋ ଓ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କର ତିନୋଟି ଦୁଇଶେ ପଚାଶ ବର୍ଷୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଆହୁରି ଅଧିକ ଆଲୋକ ପରିଚୟ କରାଇଛନ୍ତି; ଏବଂ ସେ ଏହା କରିଥିଲେ ସେହି ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ର ସଂଶୋଧିତ ବାର୍ତ୍ତାର ଘୋଷଣାକାର୍ଯ୍ୟକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ସହିତ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ନୀରୋଙ୍କ ରେଖା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏବଂ ପରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଅନ୍ତିମ ସ୍ଥାପନର ଧାଂଚା ପ୍ରଦାନ କରେ। ସାଇରସ୍ଙ୍କ 457 BC ରେଖା ରାଫିଆ ଓ ପାନିୟମ୍ର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ତୃତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟର ଇତିହାସକୁ, ଯାହା ପାନିୟମ୍ ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ଆଇନରେ ଆକ୍ଟିଅମ୍ ସହିତ ଯୋଗ ହେବାବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ରେଖା ଏହି ବର୍ଷ ଜୁଲାଇ ୪ ତାରିଖରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ନେରୋ ନିର୍ଯାତନାର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ସ୍ମୂର୍ନାର ମଣ୍ଡଳୀ ସେହି ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ୨୫୦ ବର୍ଷ ପରେ ପର୍ଗାମୋସର ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ସମର୍ପଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ନିର୍ଯାତନା ଶେଷ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚାଲିଥାଏ। ଏହି ରେଖା ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ସେହି ଇତିହାସ ସହ ଏକାତ୍ମ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହେଉଛି। “ଏଡିକ୍ଟ” ହେଉଛି ସେହି ଆରମ୍ଭ ବିନ୍ଦୁ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ରବିବାର ଆଇନକୁ ଆଣି ନେଏ; ତାହା ପରେ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖ, ଗହମ ଓ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ, ଏବଂ ଉଦ୍ଧାରପ୍ରାପ୍ତ କିମ୍ବା ନଷ୍ଟମୁଖୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଜନର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଆସେ। ଯେ “ଏଡିକ୍ଟ” ଏହି ଅବଧିର ଆରମ୍ଭ କରେ, ସେହି “ଏଡିକ୍ଟ” ହିଁ ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ସେହି ଏକେ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ଆରମ୍ଭ ମଧ୍ୟ କରେ। ଏହିପରି, “ଏଡିକ୍ଟ” ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ। ନେରୋଙ୍କ ସତରହ ବର୍ଷର ରେଖାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାର୍ଗଚିହ୍ନ ରବିବାର ଆଇନ-ସଙ୍କଟର କ୍ରମବର୍ଦ୍ଧମାନ ନିର୍ଯାତନାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, ଯାହା ଏକ “ଏଡିକ୍ଟ” ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ—ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ “executive order” ପରି କୌଣସି ଆଦେଶର ସ୍ୱରୂପରେ।
ଇ. ପୂ. ୪୫୭ ମସିହାରେ କୁରୁଷଙ୍କ ତିନୋଟି ଆଦେଶ ଶେଷଭାଗରେ ତିନୋଟି ପଥଚିହ୍ନ ସହିତ ସତରୋ ବର୍ଷର ଏକ କାଳଖଣ୍ଡକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ; ନିରୋଙ୍କ ରେଖା ଯେପରି କରେ, ସେପରି କୁରୁଷଙ୍କ ଅନ୍ୟ ରେଖା ମଧ୍ୟ କରେ, ଯାହା ୧୭୯୮ ରୁ ୧୮୪୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆଗମନରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। କୁରୁଷଙ୍କ ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ହେଲା ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ, ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଶ ବର୍ଷ, ଏବଂ ତାପରେ ପାନିଅମ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାତ ବର୍ଷ। ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ଉଭୟେ ଯୁଦ୍ଧ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଆଲଫା ଓ ଓମେଗାର ଚିହ୍ନ ବୋହି ନେଇଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଦଶ ବର୍ଷର କାଳଖଣ୍ଡ ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ଅବଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଉକ୍ରେନିୟ ଯୁଦ୍ଧ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳଖଣ୍ଡ ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ପାନିଅମ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶେଷ ହୁଏ।
ପାଲ୍ମୋନି
ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଥିବା ମିଲେରୀୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାଲ୍ମୋନି ସମୟର ସନ୍ଦେଶକୁ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସ ଥିବା ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସରେ ସଂଖ୍ୟାମାନଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ କରନ୍ତି।
ମକ୍କବୀୟ ବିଦ୍ରୋହ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ 1776 ରୁ 1798 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ବାଇଶି ବର୍ଷ ପରି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସଗୁଡ଼ିକ, ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଆରମ୍ଭର କାରଣକୁ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟର ଶେଷର କାରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ବାଇଶତମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି, ଗ୍ରୋଭର କ୍ଲିଭଲ୍ୟାଣ୍ଡ, ରାଷ୍ଟ୍ରପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲ୍ଫା ଥିଲେ, ଯିଏ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଓମେଗା ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱର ଆଦର୍ଶ-ରୂପ ହୋଇଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ମାତ୍ର ଏମିତି ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଯେଉଁମାନେ ପରସ୍ପର-ଅନନ୍ତରାଳ ଦୁଇଟି କାଳାବଧିରେ ପଦ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କର କାଳାବଧି ମଧ୍ୟରେ ପଦଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଅନ୍ୟ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିମାନଙ୍କୁ, ସହିତ ନିଜେ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳାବଧି ଜିତିଥିବା ରାଷ୍ଟ୍ରପତିମାନଙ୍କୁ ଗଣନା କଲେ, ଟ୍ରମ୍ପ ହେଲେ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳାବଧି ଜିତିଥିବା ବାଇଶତମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି। ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ, ସ୍ୱାଧୀନତା ଘୋଷଣାପତ୍ର ପରେ ଥିବା ବାଇଶି ବର୍ଷ ଅତିତ ହେବା ପରେ, 1798 ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। 1798 ରୁ 2026 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟକୁ ଆଲ୍ଫା ତାରିଖରେ 22 ଏବଂ ଓମେଗା ତାରିଖରେ 22 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି।
ଏଗାରୋଟି ଅଧ୍ୟାୟର ତିନୋଟି ଶ୍ରେଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସମାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ତିନୋଟି ଏଗାରୋଟି-ଅଧ୍ୟାୟର ଶ୍ରେଣୀର ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ତିନିଟି ପଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଏକ ସଠିକ୍ ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ରହିଛି। ଉତ୍ପତ୍ତି ପୁସ୍ତକ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କେବେ “ସୁନ୍ନତ” ଏକ ଚୟିତ ଜନସମୁଦାୟ ସହ ଏକ ଚୁକ୍ତି-ସମ୍ପର୍କର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହା ସେହି ପ୍ରଥମ ଥର ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଚୟିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନସମୁଦାୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଏକ ଚିହ୍ନ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ମାଥିଉ ପୁସ୍ତକରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ତିନିଟି ପଦ ସେହି ଶିଳାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ଉପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କର ମଣ୍ଡଳୀ ନିର୍ମାଣ କରିବେ। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କେବେ ସିମୋନ ବାରଯୋନାଙ୍କର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ପିତର ରଖାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାର ସହ ସମତୁଳ୍ୟ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ମୃତ୍ୟୁର ଚୁକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କାରଣ ସେଠାରେ ପାପାସୀକୁ ସେହି ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ସାତଟିରୁ ଗୋଟିଏ। ଆପଣ କ’ଣ ଭାବନ୍ତି, ଏହାର ଅର୍ଥ କ’ଣ ହୋଇପାରେ—ଯେ Desire of Ages ର ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମଦାତାଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଯୋହନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ?
ସେହି ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକର ମଧ୍ୟଭାଗ ଆପଣଙ୍କୁ ପୃଷ୍ଠା 168 କୁ ନେଇଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ Nicodemus ଶୀର୍ଷକ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରୋଟିର ଶୀର୍ଷକ ହେଉଛି The Baptism ଏବଂ ଅଧ୍ୟାୟ ବାଇଶିଟିର ଶୀର୍ଷକ ହେଉଛି Imprisonment and Death of John। ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରୋଟି ମୃତ୍ୟୁ, ସମାଧି ଏବଂ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯେପରି ଅଧ୍ୟାୟ ସତରୋଟି ଏବଂ Nicodemus, ଏବଂ ଯେପରି Johnଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।