ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଲୁସିଫର (ଆଲୋକବାହକ) ମଧ୍ୟରେ ମହାବିବାଦ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ଅବଧିକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଲୁସିଫର ନିଜର ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରଚାର କଲା, ସେତେବେଳେ ଆଲୋକବାହକଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହର ଫଳ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ପାଇଁ ଏକ କାଳାବଧି ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱର ନିର୍ଣ୍ଣୟ କଲେ ଯେ ସେହି ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି, ତେବେ ଲୁସିଫରଙ୍କ ନାମ ଆଲୋକବାହକ ଲୁସିଫରରୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ଶତ୍ରୁ ସାତାନ ହେଲା। ସାତାନ ଏବଂ ସେହି ବିଦ୍ରୋହରେ ତାଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ଦେଇଥିବା ଦୂତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାହାର କରାଗଲେ ଓ ଅନନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଦଣ୍ଡିତ ହେଲେ।
ତାହାପରେ ସେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିବେ, ହେ ଶାପଗ୍ରସ୍ତମାନେ, ମୋ ପାଖରୁ ଦୂରେଇଯାଅ, ସେହି ଅନନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କର, ଯାହା ଶୟତାନ ଓ ତାହାର ଦୂତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି। ମଥି 25:41.
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଶୟତାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ମହାବିବାଦ ପରେ ଏଦେନ ଉଦ୍ୟାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲା, ଏବଂ ପୁଣିଥରେ ଈଶ୍ୱର ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ସମୟକାଳ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ଶୟତାନ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଈଶ୍ୱର ମିଥ୍ୟା କହିଥିବେ ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ କଲା, ଏବଂ ହବାଙ୍କୁ ନିଜ ବିଦ୍ରୋହରେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ପ୍ରଲୋଭିତ କଲା, ସେତେବେଳେ ଶୟତାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହର ଫଳ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ସେପରି ପୃଥିବୀରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇବା ପାଇଁ ପୁନର୍ବାର ଏକ ସମୟକାଳ ଅନୁମତି ଦିଆଗଲା। ସେଠାରେ ଶୟତାନ ଅତିରିକ୍ତ ଭାବେ “ଡେଭିଲ” ନାମଟି ପାଇଲା, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ଅଭିଯୋଗକାରୀ”। ଯେତେବେଳେ ପରୀକ୍ଷାକାଳ (ଆଦମଙ୍କର ସେହି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେମାନେ ଶୟତାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହରେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି) ସମାପ୍ତ ହେବ, ସେହି ଆଦମସନ୍ତାନମାନେ ଅନନ୍ତ ଅଗ୍ନିଦଣ୍ଡକୁ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ।
ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା: ମୀଖାଏଲ ଓ ତାହାଙ୍କର ଦୂତମାନେ ସେହି ଅଜଗର ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଏବଂ ଅଜଗର ଓ ତାହାର ଦୂତମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ବିଜୟୀ ହେଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ସ୍ଥାନ ମିଳିଲା ନାହିଁ। ଏବଂ ସେହି ମହାନ ଅଜଗରକୁ, ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ସର୍ପକୁ, ଯାହାକୁ ଶୟତାନ ଓ ସାତାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଭ୍ରମିତ କରେ, ପୃଥିବୀକୁ ନିକ୍ଷେପ କରାଗଲା; ଏବଂ ତାହାର ଦୂତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ନିକ୍ଷେପ କରାଗଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:7–9।
ମହା ବିବାଦର ଆରମ୍ଭକାଳରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଘଟିଥିବା ଯୁଦ୍ଧ, ମହା ବିବାଦର ଶେଷକାଳରେ ହେବାକୁ ଥିବା ଯୁଦ୍ଧକୁ ଦର୍ଶାଏ; କାରଣ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ସଦା ଗୋଟିଏ ବସ୍ତୁର ଆରମ୍ଭ ସହିତ ତାହାର ଶେଷକୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶାଏ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଘଟିଥିବା ସେହି ଯୁଦ୍ଧର ବର୍ଣ୍ଣନା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏକ ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରକାଶ ସହିତ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।
ଆକାଶରେ ଏକ ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚିହ୍ନ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା; ଏକ ନାରୀ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପରିଧାନ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପାଦତଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବାରୋଟି ତାରାର ଏକ ମୁକୁଟ ଥିଲା। ସେ ଗର୍ଭବତୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରସବବେଦନାରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ପ୍ରସବ କରିବାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗ କରି ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:1, 2.
ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଶୈତାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ମହାବିବାଦର ଅନ୍ତିମ ସଂଘର୍ଷ ଘଟେ, ଯାହା ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ଥିବାବେଳେ ହୁଏ; ସେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରଟି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଏହି ସତ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଉଛି। ପ୍ରେରିତ ପୌଲ ତିନୋଟି ସ୍ୱର୍ଗ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି।
“ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଅନୁଭବର ଆରମ୍ଭକାଳରେ ପ୍ରେରିତ ପାଉଲଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣିବା ପାଇଁ ବିଶେଷ ସୁଯୋଗ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେ ‘ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ’ ‘ପରମୋଦ୍ୟାନକୁ ଉଦ୍ଧୃତ’ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ‘ଅକଥନୀୟ କଥା’ ଶୁଣିଥିଲେ, ‘ଯାହା ମଣିଷଙ୍କ ପାଇଁ କହିବା ବିଧିସମ୍ମତ ନୁହେଁ।’ ସେ ସ୍ୱୟଂ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କୁ ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ’ ଅନେକ ‘ଦର୍ଶନ ଓ ପ୍ରକାଶ’ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସୁସମାଚାରର ସତ୍ୟର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ବୁଝାମଣା ‘ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ’ ସହ ସମାନ ଥିଲା। 2 Corinthians 12:2, 4, 1, 11. ‘ଜ୍ଞାନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା’ ‘ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରେମର’ ‘ପ୍ରସ୍ତ, ଦୀର୍ଘ, ଗଭୀର ଓ ଉଚ୍ଚତା’ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଧ ଥିଲା। Ephesians 3:18, 19.” Acts of the Apostles, 469.
ମହାବିବାଦର ଆରମ୍ଭକାଳରେ ଯେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ମହାବିବାଦର ଶେଷକାଳରେ ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ତିନୋଟି ସ୍ୱର୍ଗ ଅଛି; ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗ ହେଉଛି ସେହି ସ୍ୱର୍ଗ ଯାହା ପୃଥିବୀ ଗ୍ରହର ବାୟୁମଣ୍ଡଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମଣ୍ଡଳ। ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ “ସ୍ୱର୍ଗୋଦ୍ୟାନ” ବୋଲି କହିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସିଂହାସନର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକେନ୍ଦ୍ରର ସର୍ବାଧିକ ସନ୍ନିକଟ ଉପସ୍ଥିତିରେ ହିଁ ଜ୍ୟୋତିବାହକ ଲୁସିଫର ତାହାର ବିଦ୍ରୋହର ସୂଚନା କରିଥିଲା।
ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗ ହେଉଛି ସେହି ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାକୁ କିଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ସମେତ, ଦର୍ଶନରେ ନିଆଯାଇଥିଲେ। ପୌଲ ସେଠାରେ ଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କୁ ୧୮ ଜୁଲାଇ, ୨୦୨୦ ରେ ରାସ୍ତାରେ ହତ ହୋଇଥିବା ମୃତ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କର ଜାଗ୍ରତିର ଇତିହାସ, ଏବଂ ତାହାପରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଜନ୍ମ ସହ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାମାନେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା। ପୌଲଙ୍କୁ ସେହି ଇତିହାସ ଭାଗ କରିବାକୁ ନିଷେଧ କରାଯାଇଥିଲା, କାରଣ ସେହି ଇତିହାସକୁ ଏମିତି ଏକ ଇତିହାସ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାକୁ “ଉଚ୍ଚାରଣ” କରିବା ବୈଧ ନଥିଲା। ପ୍ରକାଶକ ଯୋହନ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶନର ଦର୍ଶନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାରୁ ଅଳ୍ପ ଅଧିକ ତିରିଶି ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ପୌଲଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା। ପୌଲଙ୍କ ପରି, ଯୋହନ ମଧ୍ୟ ସାତ ଗର୍ଜନ ଯାହା “ଉଚ୍ଚାରଣ” କରିଥିଲା ତାହା ଶୁଣିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯାହା “ଉଚ୍ଚାରଣ” ହୋଇଥିଲା ତାହା ଲେଖିବାକୁ ନ କୁହାଯାଇଥିଲା। ସାତ ଗର୍ଜନ ଯାହା “ଉଚ୍ଚାରଣ” କରିଥିଲା, ତାହା ସେହି ତିନି ଓ ଅର୍ଧ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଦିନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ରହିବାକୁ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ ରାସ୍ତାରେ ମୃତ ଥିଲେ।
ଏବଂ ସେହି ସାତ ଗର୍ଜନ ନିଜ ନିଜ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସାରିଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ଲେଖିବାକୁ ଯାଉଥିଲି; ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ଯାହା ମୋତେ କହିଲା, “ସାତ ଗର୍ଜନ ଯାହା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛି, ସେହି କଥାମାନଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କର, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଲେଖ ନାହିଁ।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 10:4।
ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ତଦନ୍ତାତ୍ମକ ବିଚାରର “ଶେଷ ଦିନ” ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି “ଶେଷ ଦିନ” ବିଶେଷଭାବରେ ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧ ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଦୁଇ ହତ ସାକ୍ଷୀ ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ି ରହିଥିବା ସେହି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସାଢେ ତିନି ଦିନର ସମାପ୍ତି ସମୟରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଏକାପରେକା ସହିତ ସମ୍ମତ। ପୌଲ ଶେଷ ଅନୁଗ୍ରହକାଳୀନ ଯୁଦ୍ଧର ରଣକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଘଟେ। ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗର ଅନ୍ତର୍ଗତରେ ଘଟୁଥିବା ଶେଷ ଅନୁଗ୍ରହକାଳୀନ ଯୁଦ୍ଧର ରଣକ୍ଷେତ୍ର, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଘଟିଥିବା ପ୍ରଥମ ଅନୁଗ୍ରହକାଳୀନ ଯୁଦ୍ଧର ରଣକ୍ଷେତ୍ରର ସମାନ୍ତରାଳ। ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁଗ୍ରହକାଳୀନ ଯୁଦ୍ଧର ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଅନାବଶ୍ୟକ ପ୍ରତୀତ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିରୋଧୀ ଥିବା ଏବଂ ଶେଷ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ବିରୋଧୀ ଥିବା ଶୈତାନ ଜାଣେ ଯେ ତାହାର ସମୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱଲ୍ପ। ସେ ଜାଣେ ଯେ ଏହା ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମୟ-କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ। ଆମେ କି ଜାଣୁଛୁ?
୧୮୪୦ ମସିହାରେ, ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ଦୂତ ଅବତରଣ କରି ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଶକ୍ତିଦାନ କଲେ। ସେହି ପିଢ଼ୀର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ସେତେବେଳେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଶେଷରେ “ବାବିଲନର କନ୍ୟାମାନେ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହେବା ସହିତ ବିଦ୍ରୋହର ଏକ ନାମ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଡ଼ାଗଲା। ଲୁସିଫରଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ଅବଧିରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲା। ୧୮୪୦ ମସିହାରେ ଅବତରଣ କରିଥିବା ସେହି ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ଦୂତ, ୨୦୦୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ ତାରିଖରେ ଅବତରଣ କରିଥିବା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ଦୂତଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲେ। ୧୮୪୦ ମସିହାରେ ଅନୁସନ୍ଧାନାତ୍ମକ ବିଚାର ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇନଥିଲା, କାରଣ ତାହା ତେବେ ମଧ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଚାରି ବର୍ଷ ପରେ ଥିଲା; ତଥାପି ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଜୀବିତମାନଙ୍କ ବିଚାରର ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ, କାରଣ ୧୮୪୦ ମସିହାରେ ଦୂତ ଅବତରଣ କରିବାବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ଅବଧି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ୨୦୦୧ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୂତ ଅବତରଣ କରିବାବେଳେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିଚାର ମୃତମାନଙ୍କ ବିଚାରରୁ ଜୀବିତମାନଙ୍କ ବିଚାରକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା।
୨୦୨୦ ଜୁଲାଇ ୧୮ ତାରିଖରେ, ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ଆନ୍ଦୋଳନର ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ଦ୍ୱାରା ଯାହାର ପ୍ରତିରୂପ ଦିଆଯାଇଛି, ସେହି ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ଆସିପହଞ୍ଚିଲା। ଆରମ୍ଭର ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ପ୍ରଥମ ନିରାଶାର ପଥଚିହ୍ନରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହା ପରେ ପ୍ରଥମ ଆନ୍ଦୋଳନର ପରୀକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ୨୦୨୦ ଜୁଲାଇ ୧୮ ତାରିଖରେ, ବିଚାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆଉ ଗୋଟିଏ ପଦକ୍ଷେପ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା, କାରଣ ସାଢେ ତିନି ଦିନର ଅରଣ୍ୟର ଶେଷରେ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ଆସିବାକୁ ଥିଲା, ତାହା କେବଳ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର କ୍ରନ୍ଦନର ସନ୍ଦେଶର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ପୂରଣ ମାତ୍ର ନୁହେଁ, ବରଂ ତାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନର ଆଗମନକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରିବ।
ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା, ଯେଉଁ କେରୁବ ଉପରେ ସେ ବିରାଜମାନ ଥିଲେ, ସେଠାରୁ ଗୃହର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଠିଗଲା। ତାହାପରେ ସେ ଶଣବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା ସେହି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଲେଖକଙ୍କ ମସିଦାନୀ ଥିଲା; ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ନଗରର ମଧ୍ୟଭାଗ ଦେଇ, ଯିରୂଶାଲେମର ମଧ୍ୟଭାଗ ଦେଇ ଯାଅ, ଏବଂ ଯେ ସମସ୍ତ ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ କରାଯାଉଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ନିମନ୍ତେ ଯେମାନେ ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ନ୍ତି ଓ କ୍ରନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଲଳାଟରେ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଦିଅ। ଯିହିଜ୍କେଲ ୯:୩, ୪।
ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଥିଲା। ଚାରି ପବନର ସନ୍ଦେଶ ମୃତ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକୁ ଜୀବନ୍ତ କରେ, ଏବଂ ଚାରି ପବନର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସନ୍ଦେଶ। ପୌଲ ଏବଂ ଯୋହନ ଉଭୟେ ଏହି ସେହି ଇତିହାସକୁ ଦେଖିଥିଲେ ଏବଂ ଶୁଣିଥିଲେ, ଯାହାରେ ଆମେ ଏବେ ବସବାସ କରୁଛୁ, ସେହି ଇତିହାସ “ଯାହାକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଏବଂ ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରିଥିଲେ।” ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନ୍ଦୋଳନର ଇତିହାସ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନ୍ଦୋଳନ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଛାୟିତ ହୋଇଥିଲା।
୧୮୪୦–୧୮୪୪ ମସିହାରୁ ଯେ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ ସଶକ୍ତ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ନିଜମାନଙ୍କର ଦିଗ୍ବୋଧ ହରାଇଦେଇଛନ୍ତି। ସେହି ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ଚର୍ଚ୍ଚମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
“ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କହିଥିଲେ, ‘ଧନ୍ୟ ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ, କାରଣ ସେମାନେ ଦେଖୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କର କର୍ଣ୍ଣ, କାରଣ ସେମାନେ ଶୁଣୁଛନ୍ତି। କାରଣ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ଯେ ଅନେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଓ ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ତୁମେ ଯାହା ଦେଖୁଛ, ସେହି ସବୁ ଦେଖିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେଖିନଥିଲେ; ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା ଶୁଣୁଛ, ସେହି ସବୁ ଶୁଣିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶୁଣିନଥିଲେ’ [Matthew 13:16, 17]। ଧନ୍ୟ ସେହି ଚକ୍ଷୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ 1843 ଓ 1844 ମସିହାରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ସେହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଥିଲେ।”
“ସନ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏବଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରିବାରେ କୌଣସି ବିଳମ୍ବ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ସମୟର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପୂରଣ ହୋଇଆସୁଛି; ସମାପନ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ ହେବ। ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧିତ ହେବ। ଶୀଘ୍ରହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତିକ୍ରମେ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ଦିଆଯିବ, ଯାହା ଏକ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନିର ଘୋଷଣାରେ ପରିଣତ ହେବ। ତାହାପରେ ଦାନିୟେଲ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ, ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ।” Manuscript Releases, volume 21, 437.
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଲୁସିଫରଙ୍କ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଯୁଦ୍ଧର ପ୍ରମୁଖ ବିଷୟ ଥିଲା ସଂଯୋଗ। ସେ ଥିଲେ ଆଲୋକବାହକ, ଯିଏ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ପବିତ୍ର ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କର ମନରେ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ସୂକ୍ଷ୍ମଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରାଇଥିଲେ। ଆମକୁ କୁହାଯାଇଛି ଯେ, ଯେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ତାଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହୀ ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଆତ୍ମସାତ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିନଥିଲେ ଯେ, ଶେଷରେ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯେ ଚିନ୍ତାମାନ କରିଥିଲେ, ସେହି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଲୁସିଫରେ ମୋହିତ କରିଥିଲା। ଯେପରି ସେ ଉଦ୍ୟାନରେ ହବାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ, ସେପରି ସେ ଏତେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଥିଲେ ଯେ, ଯେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ କେବେକି ପବିତ୍ର ଥିଲେ, ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଯେ, ସାତାନ ସେମାନଙ୍କର ମନରେ ଯେ ଚିନ୍ତାମାନ ରୋପଣ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ ନିଜସ୍ୱ ମୌଳିକ ଚିନ୍ତା ଥିଲା। ସେହି ବୀଜଗୁଡ଼ିକ ଶେଷରେ ଚିରନାଶର ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା।
ଶେଷ ଯୁଦ୍ଧ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଘଟେ, ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଯାଉଛି; ଏବଂ ଏହା ପବିତ୍ର ଦୂତମାନଙ୍କର ପ୍ରଲୋଭନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଏହା ହବାଙ୍କୁ ଶୟତାନଙ୍କ ପ୍ରଲୋଭିତ କରିବା ବିଷୟରେ; ବରଂ ଏହା ସ୍ୱର୍ଗମଣ୍ଡଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଭ୍ରଷ୍ଟ ସଂଯୋଗ-ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ ସମଗ୍ର ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରଲୋଭିତ କରିବା ସମ୍ବନ୍ଧରେ। ଏହା ସେହି World-Wide Web ବିଷୟରେ, ଯାହାକୁ ଶୟତାନ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମନରେ ଧାରଣାମାନଙ୍କୁ ସଂସ୍କାରରୂପେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେହି ମଣିଷମାନେ ଏହା ଜାଣିବା ବିନା ଯେ ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏପରି କରି ସେମାନେ ଏହା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରେରିତ ପାଉଲ ହିଁ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ଯେ “ଶେଷ କାଳରେ” ମଣିଷମାନେ ଗୋଟିଏ ମିଥ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ “ସତ୍ୟ” ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ନଥିଲା। ସମସ୍ତ କଥା ଭାବିଲେ, ସେ ସେହି ପ୍ରକୃତ ଇତିହାସକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶୟତାନଙ୍କ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରାଯାଇଥାଏ।
ମାନବଜାତିର ପ୍ରଲୋଭନ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ସଂଘର ବିଶ୍ୱବାଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଫଳ କରାଯାଏ, ଯେମାନେ ଅଜଗର-ଶକ୍ତି ଅଟନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ସଂଘର ବିଶ୍ୱବାଦୀମାନେ ରାଜାମାନେ ଓ ବଣିକମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ। ରାଜାମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସରକାରମାନେ, ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତି-ଦୈତ୍ୟମାନେ ଓ ବହୁଜାତୀୟ ଅର୍ବପତିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ବଣିକମାନେ।
ରବିବାର ଆଇନରେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ; ସେହି ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ରାଜାରୂପେ ପରିଣତ ହୁଏ। ତାହା ପରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଅଜଗର ପରି କଥା କହିସାରିଛି, ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ପୃଥିବୀ-ପଶୁର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ତାହା ପରେ ସେ ପଶୁର ସାମ୍ନାରେ କରିବାକୁ ଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ବାହାରିଯାଏ; ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଗ୍ନି ନମାଇବାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ଏବଂ ସେ ବହୁତ ମହାଚମତ୍କାର କରେ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅବତରଣ କରାଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:13।
ଯେତେବେଳେ ରାସ୍ତାରେ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିବା ପୁନରୁତ୍ଥିତ ମୃତ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରାଯାଏ, ସେହି ସମୟରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆଉ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ଏବଂ ଦେଖ, ସାତୋଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦଶୋଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିବା, ଏବଂ ତାହାର ମୁଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ସାତୋଟି ମୁକୁଟ ଥିବା ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଲାଲ ଅଜଗର ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:3।
ବଡ଼ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନାଗ ସାତାନ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ସହିତ ଏହା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ମଧ୍ୟ ଅଟେ।
“ଏହିପରି, ଯଦ୍ୟପି ମହାନାଗ ପ୍ରାଥମିକ ଭାବରେ ଶୟତାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ତଥାପି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଥରେ ଏହା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।” The Great Controversy, 439.
ଅଜଗର ହେଉଛି ଶୟତାନ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରୟୋଗରେ ଅଜଗର ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମର ଇତିହାସରେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଅଜଗରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି; କିନ୍ତୁ ଅଜଗରର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗ “ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ” ଅଛି। “ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ” ଅଜଗରକୁ ଜାତିସଂଘର ଦଶଜଣ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମର ଇତିହାସରେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏକ ଶତ ଚଉଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଜନ୍ମର ଇତିହାସରେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଛାୟିତ ହୋଇଥିଲା।
“ରାଜାମାନେ, ଶାସକମାନେ ଓ ରାଜ୍ୟପାଳମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଉପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀର ଚିହ୍ନ ଅଙ୍କିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ଅଜଗରରୂପେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଯେ ସନ୍ତମାନଙ୍କ ସହିତ—ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି ଓ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି—ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯାଏ।” Testimonies to Ministers, 38.
ଅଜଗରର ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ତାହାର ସଂଘବନ୍ଧନର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ; ତାହାର ଉପରେ ମୁକୁଟଧାରୀ ସାତଟି ମୁଣ୍ଡ, ତାହାକୁ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଆଠଟି ରାଜ୍ୟମଧ୍ୟରୁ ସପ୍ତମ ମୁଣ୍ଡ ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେପରିକି ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ନେବୁଖଦ୍ନେସ୍ସରଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିରେ, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଆଠଟି ମୁଣ୍ଡରେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରସଂଘ ହେଉଛି “ଆକାଶରେ ଆଉ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ,” ସେହି ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ଶୁଷ୍କ ମୃତ ଅସ୍ଥିର ଉପତ୍ୟକା ମଧ୍ୟରୁ ଯାଇଥିବା ରାସ୍ତାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପତାକାକୁ ଆକାଶକୁ ଉଠାଯାଏ। ଅଜଗର ଏବଂ ନାରୀ ରବିବାରୀୟ ନିୟମର ସମୟରେ ଆକାଶରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରୂପେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି, ଯାହା ସେହି ସମୟବିନ୍ଦୁ ମଧ୍ୟ ଅଟେ ଯେତେବେଳେ କାଥଲିକ ଧର୍ମର ସମୁଦ୍ର-ପଶୁକୁ ମଧ୍ୟ “ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଭାବେ ଦେଖାଯାଏ।”
ଏବଂ ମୁଁ ତାହାର ମୁଣ୍ଡମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ମଣେ ହେଉଥିଲା ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ତାହାର ଘାତକ ଆଘାତ ସୁସ୍ଥ ହେଲା; ଏବଂ ସମଗ୍ର ଜଗତ ସେହି ପଶୁର ପଛେ ପଛେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇ ଚାଲିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:3।
ଜଗତ ପାପାଲ ସମୁଦ୍ର-ପଶୁକୁ ଆଶ୍ଚର୍ୟର ସହିତ ଅନୁସରଣ କରୁଛି, ତାହାର ଘାତକ ଆଘାତ ସୁସ୍ଥ ହେବା ପରେ; ଏବଂ ସେହି ଆଘାତ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ସୁସ୍ଥ ହୁଏ। ଧ୍ୱଜ, ନାଗ ଏବଂ ପଶୁ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ଆରମ୍ଭ ହେବାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ୟର ସହିତ ଅନୁସରଣ କରାଯାଉଛି। ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ସେହି ଏକେ ସମୟରେ ଶୈତାନୀୟ ଆଶ୍ଚର୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବାଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣଟିକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ; କାରଣ ରବିବାର ଆଇନ ପରେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍, ଯେତେବେଳେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ମାତ୍ର “ନାଗ” ପରି କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛି, ସେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପ୍ରତାରଣା କରିବା ପାଇଁ ଆଗକୁ ବାହାରିଯାଏ, ଏବଂ ସେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ତାହାର ପ୍ରତାରଣା ସାଧନ କରେ।
ଏବଂ ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ପଶୁଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାହାର ମେଷଶାବକ ପରି ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଅଜଗର ପରି କଥା କହୁଥିଲା। ସେ ପ୍ରଥମ ପଶୁର ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରୟୋଗ କରେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ଓ ସେଥିରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ସେହି ପ୍ରଥମ ପଶୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଏ, ଯାହାର ମାରାତ୍ମକ ଘାଉ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏବଂ ସେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ସେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଅଗ୍ନିକୁ ନମାଇ ଆଣେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:11–13।
ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଡ୍ରାଗନ, ପଶୁ ଏବଂ ଭଣ୍ଡ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ତ୍ରିମୁଖୀ ମିଳନକୁ ବାଇବେଲ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଆତ୍ମା ଦୁଷ୍ଟ ମହାସଂଘ ଭାବେ ପରିଚିତ କରେ। ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମୟରେ, ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ମିଳନ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇବା ଆରମ୍ଭ କରେ, ଯେପରି ସେ ହର୍ମାଗେଦୋନକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମୟରେ, ସେମାନେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗର ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାହା ପରେ ସେମାନେ ପରାଜିତ ହୁଅନ୍ତି! ଯେପରି ରୋମ ଜଗତର ଇତିହାସରେ ତିନିଥର ଶକ୍ତିରେ ଉଦୟ ହୁଏ, ସେ ସଦା ପ୍ରଥମେ ନିଜ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ, ପରେ ନିଜ ମିତ୍ରଙ୍କୁ, ତାହା ପରେ ନିଜ ଶିକାରକୁ ଜୟ କରେ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ପତିତ ହୁଏ।
ଏବଂ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ତିନୋଟି ଅଶୁଚି ଆତ୍ମା, ବେଙ୍ଗମାନଙ୍କ ପରି, ଅଜଗରର ମୁଖରୁ, ପଶୁର ମୁଖରୁ, ଏବଂ ଭଣ୍ଡ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାର ମୁଖରୁ ବାହାରିଲା। କାରଣ ସେମାନେ ଭୂତମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରୁଥିବା, ଯେମାନେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ଏବଂ ସମଗ୍ର ଜଗତର ରାଜାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ବାହାରି ଯାଆନ୍ତି, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେହି ମହାଦିନର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ। ଦେଖ, ମୁଁ ଚୋର ପରି ଆସୁଛି। ଧନ୍ୟ ସେ, ଯେ ଜାଗ୍ରତ ରହେ ଏବଂ ନିଜ ବସ୍ତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଯେଣେକି ସେ ନଗ୍ନ ଭାବେ ଚାଲି ନଯାଏ ଏବଂ ସେମାନେ ତାହାର ଲଜ୍ଜା ନ ଦେଖନ୍ତୁ। ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ସଂଗ୍ରହ କଲା, ଯାହାକୁ ଏବ୍ରୀୟ ଭାଷାରେ ଆର୍ମାଗେଡନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 16:13–16.
“ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ”ରେ ଘଟୁଥିବା “ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯୁଦ୍ଧ” ରୂପକାତ୍ମକ ନୁହେଁ; ଏହା ସ୍ୱର୍ଗମଣ୍ଡଳରେ ସଞ୍ଚାଳିତ ହେଉଥିବା ଏକ ସଂପ୍ରେଷଣମୂଳକ ଯୁଦ୍ଧ। ନାଗର ମୁଖରୁ, ପଶୁର ମୁଖରୁ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାର ମୁଖରୁ ସେହି “ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନେ” ବାହାରୁଛନ୍ତି, ଯେମାନେ “ଆଶ୍ଚର୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ” ସଂପାଦନ କରନ୍ତି। “ଆତ୍ମା” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଶ୍ୱାସ, ଏବଂ ଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ଏକ ସନ୍ଦେଶର ପ୍ରତୀକ। ଯିହିଜ୍କେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ସୈତ୍ରିଶର ଶ୍ୱାସ ମୃତ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକୁ ଜୀବନ୍ତ କରେ, ଏବଂ ସେହି କାମ ଇସ୍ଲାମର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଦାନ କରି କରେ, ଯାହାକୁ ବାଇବେଲରେ ପୂର୍ବ ପବନ ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। “ଆତ୍ମା,” “ପବନ,” ଏବଂ “ଶ୍ୱାସ” — ଏହି ତିନୋଟି ଇଂରାଜୀ ଶବ୍ଦରେ ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ଏକେଇ ଶବ୍ଦ, ଯାହା ହିବ୍ରୁ ଓ ଗ୍ରୀକ — ଉଭୟ ଭାଷାରେ ମଧ୍ୟ ଏକେଇ।
“ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆତ୍ମା ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ତାଙ୍କର ସେବା କରିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ, ପରମେଶ୍ୱର ସେଥିରେ ନବଜୀବନ ସଞ୍ଚାର କରିପାରନ୍ତି; ସେ ବେଦୀରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଙ୍ଗାରଦ୍ୱାରା ଅଧରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ବାକ୍ପଟୁ କରିପାରନ୍ତି। ହଜାର ହଜାର କଣ୍ଠ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଅଦ୍ଭୁତ ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ତତଳା ଜିଭ ମୁକ୍ତ ହେବ, ଏବଂ ଭୀରୁମାନେ ସତ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ସାହସିକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରିବା ପାଇଁ ସବଳ କରାଯିବେ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅପବିତ୍ରତାରୁ ଆତ୍ମାର ମନ୍ଦିରକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବାରେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହ ଏପରି ଘନିଷ୍ଠ ସମ୍ବନ୍ଧ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ସେମାନେ ଶେଷ ବର୍ଷା ଝରିପଡ଼ିବାବେଳେ ତାହାର ଅଂଶୀଦାର ହୋଇପାରିବେ।” Review and Herald, July 20, 1886.
ଅଜଗରର ମୁଖରୁ, ପଶୁର ମୁଖରୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟାର ମୁଖରୁ ବାହାରୁଥିବା “ଆତ୍ମାମାନେ” ଶୈତାନୀୟ ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରଥମ ଯୁଦ୍ଧରେ—ଏହା ଭ୍ରଷ୍ଟ ସଂଯୋଗ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ଆଲୋକବାହକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗର ଶେଷ ଯୁଦ୍ଧରେ—ଏହା ପୁଣିଥରେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ସଂଯୋଗ ହେବ। ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୈତାନ ଯେଭଳି ଭ୍ରଷ୍ଟ ସଂଯୋଗ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲା, ଯାହା ପୁଣିଥରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗର ଯୁଦ୍ଧରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେବ, ସେହିଥିଲା ମେସ୍ମେରିଜ୍ମ, ଯାହାକୁ ଆଧୁନିକ କାଳରେ ହିପ୍ନୋସିସ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
“ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ନିଜ ସହଚରମାନଙ୍କର ମନକୁ କିପରି ବଶୀଭୂତ କରିବେ, ସେହି ବିଜ୍ଞାନର ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ନୁହେଁ। ଏହା ସେହି ବିଜ୍ଞାନ ଯାହା ଶୈତାନ ଶିଖାଏ। ଏହି ପ୍ରକାରର ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଆମେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାକୁ ଅଛୁ। ଆମେ ମେସ୍ମେରିଜମ୍ ଓ ହିପ୍ନୋଟିଜମ୍ ସହ ଛେଡ଼ଛାଡ଼ କରିବାକୁ ନୁହେଁ—ସେହି ଜଣଙ୍କର ବିଜ୍ଞାନ, ଯିଏ ତାହାର ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ହରାଇଥିଲା ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସଭାମଣ୍ଡପରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲା।” Manuscript 86, 1905.
ଆଜି ଜଗତରେ ହିପ୍ନୋଟିଜ୍ମ ଟେକ୍ନୋ-ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ୱାର୍ଲ୍ଡୱାଇଡ୍ ୱେବ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ସାଧିତ ହେଉଛି, ଯାହାକୁ ଆଧୁନିକ ବିଜ୍ଞାପନ-ବିଜ୍ଞାନ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ଏହା ପୁରାତନ ଶୈତାନୀ ହିପ୍ନୋଟିଜ୍ମ-ବିଜ୍ଞାନର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପରିଷ୍କୃତ ରୂପ। ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟମାନେ, ଟେକ୍ନୋ-ଦୈତ୍ୟମାନେ ଏବଂ ବିଲିଅନେୟାରମାନେ ତାଙ୍କର ଶିକାରକୁ ଛଳନାର ଏକ “ଜାଲ”ରେ ବନ୍ଦୀ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀଜୁଡ଼ା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇସାରିଛି। ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କଲେ କହିପାରନ୍ତି—ସମଗ୍ର ଜଗତ ଉପରେ ଶୈତାନଙ୍କ PsyOps। ଏହି ଶୈତାନୀ ସନ୍ଦେଶମାନେ ହିଁ ଜଗତକୁ ଆର୍ମାଗେଡନ୍ ଦିଗରେ ନେଇଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ଶୈତାନୀ ସନ୍ଦେଶମାନେ ସ୍ୱର୍ଗମଣ୍ଡଳରେ ଘୋଷିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ତିନିଜଣ ଦୂତ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗମଣ୍ଡଳରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି।
ଏହାପରେ ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ଆକାଶମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଦେଖିଲି; ସେ ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି, କୁଳ, ଭାଷା ଓ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାର ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହୁଥିଲେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦିଅ; କାରଣ ତାଙ୍କର ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଆସିପହଞ୍ଚିଛି; ଏବଂ ଯିଏ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଜଳସ୍ରୋତଗୁଡ଼ିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ସେହି ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କର। ତାହାପରେ ଆଉ ଜଣେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ, ପଛୁଆସି କହିଲେ, ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି ସେହି ମହାନଗର ବାବିଲୋନ, କାରଣ ସେ ନିଜ ବ୍ୟଭିଚାରଜନିତ କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କୁ ପାନ କରାଇଛି। ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହି କହି ଆସିଲେ, ଯଦି କେହି ସେହି ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ଉପାସନା କରେ, ଏବଂ ନିଜ କପାଳରେ କିମ୍ବା ନିଜ ହାତରେ ତାହାର ଛାପ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେହି ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପିବେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ରୋଷର ପାତ୍ରରେ ଅମିଶ୍ରିତ ଭାବରେ ଢାଳାଯାଇଛି; ଏବଂ ସେ ପବିତ୍ର ଦୂତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ନି ଓ ଗନ୍ଧକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇବ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଧୂଆଁ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠୁଥାଏ; ଏବଂ ଯେମାନେ ସେହି ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେ କେହି ତାହାର ନାମର ଛାପ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦିନରାତି କୌଣସି ବିଶ୍ରାମ ନାହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:6–11.
ତିନି-ଗୁଣିତ ସଂଘର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଦସ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ବାହାରୁଥିବା “ଆତ୍ମାମାନେ” ସେମାନଙ୍କର ମୁଖରୁ ବାହାରୁଛନ୍ତି। ଏକ ଜାତିର କଥନ ତାହାର ସରକାରର କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ।
“ଜାତିର କଥନ ହେଉଛି ଏହାର ବିଧାନମୂଳକ ଓ ନ୍ୟାୟିକ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ।” ଦ ଗ୍ରେଟ୍ କନ୍ଟ୍ରୋଭର୍ସି, 443.
ଯିରିମିୟାଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ, ଯଦି ସେ ଗହୁଁକୁ ଭୁଷିରୁ ପୃଥକ କରିବେ, ଏବଂ ଭୁଷିଙ୍କ ପାଖକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବେ ନାହିଁ (ଯଦ୍ୟପି ଭୁଷି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଆସିପାରେ), ତେବେ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ନିଜର “ମୁଖ” କରିବେ।
ମୁଁ ଉପହାସକାରୀମାନଙ୍କ ସଭାରେ ବସି ନଥିଲି, ନା ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲି; ତୁମ ହସ୍ତର କାରଣରୁ ମୁଁ ଏକାକୀ ବସିଥିଲି, କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ କ୍ରୋଧୋଦ୍ଦୀପନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ। ମୋର ବ୍ୟଥା କାହିଁକି ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଏବଂ ମୋର ଘାଉ କାହିଁକି ଅନାରୋଗ୍ୟ, ଯାହା ସୁସ୍ଥ ହେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ? ତୁମେ କି ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ପାଇଁ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସଦୃଶ, ଏବଂ ବିଫଳ ହେଉଥିବା ଜଳସ୍ରୋତ ସମାନ ହେବ? ଏହେତୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି, ଯଦି ତୁମେ ଫେର, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଣି ଫେରାଇ ଆଣିବି, ଏବଂ ତୁମେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ନିକୃଷ୍ଟରୁ ମୂଲ୍ୟବାନକୁ ପୃଥକ କର, ତେବେ ତୁମେ ମୋର ମୁଖ ସମାନ ହେବ; ସେମାନେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଫେରୁନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିବ ନାହିଁ। ଯିରିମିୟ 15:17–19।
ଯିରିମିୟା ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ନିରାଶାରେ ଥିବା ମିଲରୀୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ଈଶ୍ୱର ମିଥ୍ୟା କହିଥିଲେ। ଈଶ୍ୱର ମିଥ୍ୟା କହିନଥିଲେ; ସେ କେବଳ 1843 ଚାର୍ଟରେ ଥିବା ଏକ ଭୁଲ ଉପରେ ନିଜ ହାତ ରଖିଥିଲେ। ଯିରିମିୟାଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେପରିକି ଜୁଲାଇ 18, 2020 ରେ ନିରାଶ ହୋଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଛି; ଯେ ଯଦି ସେମାନେ ନିରାଶା ପୂର୍ବରୁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ମୂର୍ଖ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଏବଂ ଶୈତାନୀ ଶିକ୍ଷାମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅଲଗା ହେବେ, ତେବେ ପ୍ରଭୁ ଯିରିମିୟାଙ୍କୁ, ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କର ସେ ପ୍ରତୀକ, ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜର “ମୁଖ” କରିବେ। 1843 ଚାର୍ଟଟି ହବକୂକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏହା କରିବାକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଜ୍ଞାର ପୂରଣସ୍ୱରୂପ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା।
“‘ମୂଳ ବିଶ୍ୱାସ’ ଉପରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଠିଆ ରହିଥିବା ସମୟରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ବ୍ୟାଖ୍ୟାତାମାନଙ୍କ ଏବଂ ପତ୍ରିକାମାନଙ୍କର ଏକତ୍ର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଏହା ଥିଲା ଯେ, ସେହି ଚାର୍ଟର ପ୍ରକାଶନ ହବକ୍କୂକ 2:2, 3ର ଏକ ପୂରଣ ଥିଲା। ଯଦି ସେହି ଚାର୍ଟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଏକ ବିଷୟ ଥିଲା (ଏବଂ ଯେମାନେ ଏହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ସେମାନେ ମୂଳ ବିଶ୍ୱାସକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି), ତେବେ ଏହାରୁ ନିଷ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଯେ BC 457ହିଁ ସେହି ବର୍ଷ ଥିଲା ଯାହାରୁ 2300 ଦିନର ଗଣନା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା ଯେ 1843କୁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରକାଶିତ ସମୟରୂପେ ଘୋଷଣା କରାଯାଉ, ଯେପରି ‘ଦର୍ଶନ’ ‘ବିଳମ୍ବ’ କରିବ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏକ ବିଳମ୍ବର ସମୟ ରହିବ, ଯେଉଁ ସମୟରେ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦଳ ସମୟର ଏହି ମହା ବିଷୟରେ ତନ୍ଦ୍ରାଚ୍ଛନ୍ନ ଓ ନିଦ୍ରିତ ହେବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକରେ ଜାଗୃତ ହେବାର ଠିକ ପୂର୍ବରୁ।” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.
ହବକ୍କୂକ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଭୁ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କୁ 1843ର ଚାର୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେଥିରେ ଏକ ତ୍ରୁଟି ଥିଲା ଯାହା ଉପରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ହସ୍ତ ଢାକି ରଖିଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ ଯିରିମିୟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କର ନିରାଶା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତର କାରଣରୁ ହୋଇଥିଲା। ନିରାଶା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ହବକ୍କୂକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ନେଇଗଲେ, ସେମାନେ ସେହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଯଦିଓ ଦର୍ଶନ ବିଳମ୍ବ କରିବ, ତଥାପି ସେମାନେ ଏହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ମିଥ୍ୟା କହିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଶେଷରେ ଏହା “କହିବ”।
“କଥା କହୁଥିବା” ଦର୍ଶନଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବାର୍ତ୍ତାର ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଯିରିମିୟଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଏହା ଥିଲା ଯେ, ଯଦି ସେ ନିରାଶାକୁ ଝାଡ଼ି ଫେଲିଦେଇ, ସେହି ନିରାଶା ପୂର୍ବରୁ ବାର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଉତ୍ସାହ ତାଙ୍କର ଥିଲା ସେଥିରେ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସନ୍ତା, ଏବଂ ଯଦି ସେ ଗହମ ଓ ଭୁସି ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରନ୍ତା, ତେବେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ “ମୁଖ” ହେବେ, ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ।
ଦର୍ଶନଟି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ ଅଛି; କିନ୍ତୁ ଶେଷକାଳରେ ସେହିଟି କହିବ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କହିବ ନାହିଁ। ଯଦିଓ ସେ ବିଳମ୍ବ କରେ, ତଥାପି ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର; କାରଣ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ, ସେ ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ। ହବକ୍କୁକ 2:3.
ଯିରିମିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ଯେମାନେ, ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଉଭୟ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ପୁନର୍ବାର ଫେରିବାର ଆଜ୍ଞା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗର ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଦୁଷ୍ଟ ସଂଘବଦ୍ଧତା ବିରୋଧରେ ହେଉଥିବା ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର “ମୁଖ” ହେବେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ। ଯିରିମିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ଯେମାନେ, ସେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅରଣ୍ୟରେ ଏକ “ସ୍ୱର” ଶୁଣୁଛନ୍ତି। ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସାଢ଼େ ତିନି ଦିନ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସୂଚକ ଅରଣ୍ୟର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।
ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା ଜଣଙ୍କର ସ୍ୱର, “ତୁମେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ମରୁଭୂମିରେ ଆମର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜପଥକୁ ସିଧା କର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପତ୍ୟକା ଉଚ୍ଚ କରାଯିବ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ଓ ପାହାଡ଼ ନୀଚ କରାଯିବ; ବାକା ଜିନିଷ ସିଧା କରାଯିବ, ଏବଂ ଅସମତଳ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ସମତଳ କରାଯିବ; ତେବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତି ଏକସଙ୍ଗରେ ତାହା ଦେଖିବେ; କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖ ଏହା କହିଛି।” ଯିଶାୟ 40:3–5।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ, ଯେ ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ଯୁଦ୍ଧ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ସେହି ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷ ସଂଘର୍ଷ ବିଷୟରେ ଆମେ ଆମର ଚିନ୍ତନକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।
ତାହାପରେ ସମସ୍ତ ମିଦ୍ୟାନୀୟ, ଅମାଲେକୀୟ ଏବଂ ପୂର୍ବଦେଶୀୟମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଅତିକ୍ରମ କରି ଯିଜ୍ରେଏଲ ଉପତ୍ୟକାରେ ଶିବିର ସ୍ଥାପନ କଲେ। କିନ୍ତୁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଆତ୍ମା ଗିଦିଓନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିଲେ, ଏବଂ ସେ ତୂରୀ ବାଜାଇଲେ; ତାହାପରେ ଅବୀଏଜର ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା। ଏବଂ ସେ ସମସ୍ତ ମନଃଶୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ; ଏବଂ ସେ ଆଶେରଙ୍କୁ, ଜେବୁଲୂନଙ୍କୁ ଏବଂ ନପ୍ତାଲିଙ୍କୁ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଆସିଲେ। ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ୬:୩୩–୩୫।