ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ - ସଂଖ୍ୟା ସାତ

ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ, “ସେଇ ଘଣ୍ଟାରେ” ଯେତେବେଳେ “ନଗରର ଦଶମାଂଶ” ପତିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସେଇ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଏକ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରାଯାଏ। ସେହି ଘଣ୍ଟାରେ “ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟ ଗତ ହେଲା; ଏବଂ ଦେଖ, ତୃତୀୟ ହାୟ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଛି।” ଇସ୍ଲାମ ହେଉଛି ସପ୍ତମ ତୁରୀ ଏବଂ ତୃତୀୟ ହାୟ, ଯାହା ରବିବାର-ବ୍ୟବସ୍ଥାର “ଭୂମିକମ୍ପ”ର “ଘଣ୍ଟା”ରେ ଆସେ।

ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ଗୋଟିଏ ମେଘରେ ସ୍ୱର୍ଗାରୋହଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ଗୋଟିଏ ସମୁଦାୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଲେଖାମାନଙ୍କରେ ଉଦ୍ଧୃତ ହୋଇଥିବା ପରି ଏବଂ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ସାରଣୀମାନଙ୍କରେ ଯେପରି ମିଳେ, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି ଯେ, ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବାର୍ତ୍ତାମାନେ ଯେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏକକ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଭାବରେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଅନେକ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି। ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ସେନାବଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ବାର୍ତ୍ତା ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଯାଏ; ଏହିପରି ସେମାନଙ୍କୁ “ଗୋଟିଏ ମେଘରେ” ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନିଆଯାଇଥାଏ।

ଭୂମିକମ୍ପର ସେହି ସମୟରେ, ଯାହା ସହରର ଦଶମାଂଶକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ, ସାତ ହଜାର ମନୁଷ୍ୟ ନିହତ ହୁଅନ୍ତି। ଭୂମିକମ୍ପଟି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର-ନିୟମ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ସହର ଏକ ରାଜ୍ୟ, ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17ର ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଦଶମାଂଶ ଅଟେ। ରବିବାର-ନିୟମର ଭୂମିକମ୍ପରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉଲଟାଯାଏ ଏବଂ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ହେବା ବନ୍ଦ କରେ, ଏବଂ ପରେ ସେ ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ ରାଜାରେ, ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟରେ, ପରିଣତ ହୁଏ, ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ଦେବା ପାଇଁ ସମ୍ମତ ହେବେ, ଯିଏ ସପ୍ତଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମ ଅଟେ।

ଯୁକ୍ତ ଜାତିସଂଘର ଦଶ ରାଜା “ସମ୍ମତ” ହୋଇ ନିଜମାନଙ୍କର ସାର୍ବଭୌମ “ରାଜ୍ୟକୁ ସେହି ପଶୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ” କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର “ଏକେ ମନ” ଅଛି, ଯେପରି ସେମାନେ ଗୀତସଂହିତା ତିରାଶିରେ “ଏକମତ ହୋଇ ପରାମର୍ଶ କରିଥିଲେ।” ଆହାବ ଥିଲେ ସେହି ଦଶ ଗୋତ୍ରର ରାଜା, ଯିଏ ଯିଶାୟା ତେଇଶରେ ତୀରର ବେଶ୍ୟା ସହ ବ୍ୟଭିଚାରର ଅବୈଧ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ଆହାବ ଓ ଯେଜେବେଲଙ୍କ ଅବୈଧ ସମ୍ବନ୍ଧ, ଏଲିୟାଙ୍କ ସମୟରେ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମଦାତା ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା, ହେରୋଦ ଓ ହେରୋଦିୟାଙ୍କ ଅବୈଧ ସମ୍ବନ୍ଧର ପ୍ରତୀକସ୍ୱରୂପ ଥିଲା। ହେରୋଦ ଥିଲେ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଏକ ପ୍ରତିନିଧି, ଯାହାକି ଦାନିଏଲ ସାତରେ ଦେଖାଯାଏ ଯେ, ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଦଶ ଶିଙ୍ଗରୁ ଗଠିତ। ସେହି ଦଶ ଶିଙ୍ଗ ଆହାବଙ୍କର ଦଶ ଗୋତ୍ରର ରାଜ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଉଭୟେ ମିଶି ଯୁକ୍ତ ଜାତିସଂଘର ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ଅବୈଧ ସମ୍ବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକରେ ଆହାବ ଓ ହେରୋଦ ରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରତିନିଧି ହେବାରୁ, ସେମାନଙ୍କର ଭୂମିକା ଥିଲା ତୀରର ବେଶ୍ୟା ପାଇଁ ବିଧର୍ମୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଯାତନା ସାଧନ କରିବା, ଯିଏ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଶେଷରେ ନିଜର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଗାଏ।

ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ପୃଥିବୀର ପଶୁ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ରାଜ୍ୟ କରିବା ବନ୍ଦ କରେ, କାରଣ ସେ ଏମାତ୍ର ଜେଜେବେଲ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଛି, ଏବଂ ପରେ ଜାତିସଂଘର ନେତୃତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରେ। ତାହାପରେ ସେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ପଶୁର ଏକ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ, ଯେପରି ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ନିଜ ଜାତିରେ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଥିଲେ।

ଆହାବ, ହେରୋଦ, ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଦଶ ରାଜା ଏବଂ ଜାତିସଂଘର ଦଶ ରାଜା ସେହି ଅଜଗରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେ ସନ୍ତମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବାହାରେ; କାରଣ ଯେଜେବେଲ ଯେମାନଙ୍କୁ ବିଧର୍ମୀ ଭାବେ ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ କରେ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଯାତନା ସାଧନ କରିଥାଏ ସଦା ଯେଜେବେଲଙ୍କ ପରପୁରୁଷ ହିଁ।

ରବିବାର ଆଇନର ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ “ସାତ ହଜାର” ମନୁଷ୍ୟ “ହତ” ହୋଇଥାନ୍ତି। ଦାନିଏଲ ୧୧ ଅଧ୍ୟାୟର ୪୧ ପଦରେ, “ଅନେକେ ପତିତ ହେବେ।” ରବିବାର ଆଇନ ଆସିବାବେଳେ ଯେମାନେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ହେଲେ ଲାଓଦିକିଆର ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସଙ୍କଟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇନଥିଲେ। “ସାତ ହଜାର” ସଂଖ୍ୟାଟି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। କର୍ମେଲ ପର୍ବତର ସଙ୍କଟ ସମୟରେ, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନର ସଙ୍କଟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ପରମେଶ୍ୱର ଏଲିୟାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ “ଇସ୍ରାଏଲରେ ସାତ ହଜାର” ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ବାଆଲଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜ ହାଟୁ ନମାଇନଥିଲେ। ପ୍ରେରିତ ପୌଲ ଏହା ବିଷୟରେ ଟୀକା କରନ୍ତି।

“ସାତ ହଜାର” ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଏକ ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୂହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ସନ୍ଦର୍ଭରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ସେଥିକୁ ମଧ୍ୟ ଗଣନାରେ ଧରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ରବିବାର-ବିଧିର ଭୂମିକମ୍ପରେ ପତିତ ସେହି ପୁରୁଷମାନେ ଅବିଶ୍ୱସ୍ତ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କର ସେହି ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୂହ, ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ଏବଂ ସେତେବେଳେ ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମିକ ବାବିଲୋନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦୀ କରାଯାନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରକୃତ ଇସ୍ରାଏଲର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ, ଯେତେବେଳେ ବାବିଲୋନ ଯେରୁସାଲେମକୁ ତିନିଥର ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ଉଜାଡ଼ କଲା, ସେତେବେଳେ “ଦେଶର” “ସାତ ହଜାର” “ପରାକ୍ରମୀ” ପୁରୁଷଙ୍କର ଏକ ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୂହକୁ ବନ୍ଦୀ କରାଯାଇଥିଲା।

ଯେରୁଶାଲେମର ପରାକ୍ରମୀ ପୁରୁଷମାନେ ରବିବାର ନିୟମର ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ ପତିତ ହେଲେ, “ତୃତୀୟ ହାୟ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଛି। ଏବଂ ସପ୍ତମ ଦୂତ ତୂରୀ ବାଜାଇଲେ।” ତୃତୀୟ ହାୟ ହେଉଛି ସେହି ସପ୍ତମ ତୂରୀ, ଯାହାକୁ ସପ୍ତମ ଦୂତ ବାଜାଇଥାନ୍ତି। ରବିବାର ନିୟମର “ଭୂମିକମ୍ପ”ର ସେହି “ଘଣ୍ଟା”ରେ—ଇସ୍ଲାମ ଆଘାତ କରେ!

ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିପତ୍ତିରେ ଇସ୍ଲାମର ପ୍ରମୁଖ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା ଏହି ଐତିହାସିକ ସତ୍ୟ ଯେ, ସେମାନେ ନିଜ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଭୂମିକା ପୂରଣ କରିଥିବା ଇତିହାସରେ ସେମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରଣାଳୀ ସାଧାରଣ ଯୁଦ୍ଧକୌଶଳରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରଣାଳୀ ଥିଲା ହଠାତ୍ ଏବଂ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା। “Assassin” ଶବ୍ଦଟି ଇତିହାସର ସେହି କାଳଖଣ୍ଡରେ ଇସ୍ଲାମୀୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ପ୍ରଚଳିତ ପ୍ରଥାମାନଙ୍କୁ ଆଧାର କରି ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଛି। ସେମାନଙ୍କର ଆକ୍ରମଣ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧର ଜାପାନୀୟ କାମିକାଜେମାନଙ୍କ ପରି ଥିଲା। ଇସ୍ଲାମୀୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାବେଳେ ନିଜେମାନେ ମରିଯିବେ ବୋଲି ଆଶା କରୁଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସାଧାରଣ ପ୍ରଥା ଥିଲା ଯେ, ଆକ୍ରମଣ ପୂର୍ବରୁ ମୃତ୍ୟୁଭୟକୁ ଦମନ କରିବାର ସହାୟତା ପାଇଁ ହାଶିଶ ସେବନ କରି ମତାଳ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ। ସେମାନେ ନିଜ ଶିକାରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଘାତ କଲାବେଳେ, ସେହି ଆକ୍ରମଣ ହଠାତ୍ ଏବଂ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଥିଲା; ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ମାନସିକ ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ହାଶିଶ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କର ନିର୍ଭରଶୀଳତା, ଗୁପ୍ତ ଆକ୍ରମଣ ସହ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, “assassin” ଶବ୍ଦଟିର ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତିଗତ ଆଧାର ଗଠନ କଲା, କାରଣ ଏହାର “hashish” ଶବ୍ଦ ସହ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି।

ତୃତୀୟ ହାୟ ଏବଂ ସପ୍ତମ ତୂରୀ “ଶୀଘ୍ର ଆସୁଛି।”

ଏହିପରି, ୧୮୪୪ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖରେ, ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ “ହଠାତ୍” ଆସିଲେ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ଆଗମନର ଏହି “ହଠାତ୍ତ୍ୱ”କୁ ଏପରି ପରିଭାଷିତ କରିଥିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କର ଆଗମନ “ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ” ଥିଲା। ଏହିପରି, ୧୮୪୪ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଚାରିଟି “ଆଗମନ” ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଏବଂ ହଠାତ୍ ଥିଲା।

ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଟି ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ; ଏହିପରି, 1844 ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ଯେ ସମସ୍ତ ଚାରିଟି “ଆଗମନ” ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ରବିବାର ନିୟମର ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ ପୁନର୍ବାର ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୂରଣ ହେବ। କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ବିଷୟରେ ମତାମତ ପ୍ରକାଶ କରିବା ସମୟରେ, ସିଷ୍ଟର୍ ୱାଇଟ୍ ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅଧିକ ସୁଦୃଢ଼ କରନ୍ତି, ଯାହା ସେହି ହଠାତ୍ପନା ଓ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ରବିବାର ନିୟମର ଭୂମିକମ୍ପରେ ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଯାହା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅଟେ।

ରବିବାର ଆଇନର ଭୂକମ୍ପ ସମୟରେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆଉ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ରହି ନଥାଏ। ସଙ୍କଟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନ କରିଥିବା ସାତ ହଜାର ଲାଓଦିକିଆନ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କର ଅବଶିଷ୍ଟମାନେ, ପଶୁର ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏକ ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶ କରିବେ। ତାହାପରେ ଇସ୍ଲାମ ହଠାତ୍ ଓ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବେ ଆସିପହଞ୍ଚେ, କାରଣ “ତୃତୀୟ ହାୟ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଛି” ଯେପରି “ସପ୍ତମ ଦୂତ” ତୂରୀ ବାଜାଉଛନ୍ତି!

ଅକ୍ଟୋବର ୨୨, ୧୮୪୪ ରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ସେହି ଚାରିଟି ‘ଆଗମନ’ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ପ୍ରଥମ ଆଗମନ ନ୍ୟାୟବିଚାରର ଆରମ୍ଭକୁ ସୂଚିତ କରିଥିଲା, ଯାହା ଦାନିଏଲ ଆଠ ଅଧ୍ୟାୟ ଚୌଦ ପଦର ପୂର୍ତ୍ତିରେ ଘଟିଥିଲା। ଏହା ପ୍ରଥମ ଦୂତର ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲା, ଯାହା ଘୋଷଣା କରିଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କର ନ୍ୟାୟବିଚାରର “ଘଣ୍ଟା” ଆସିପହଞ୍ଚିଛି। ସେହି ପୂର୍ତ୍ତି ଭୂମିକମ୍ପର “ଘଣ୍ଟା”ର ପ୍ରତିରୂପ, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ସେହି “ଘଣ୍ଟା” ହେଉଛି ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ଲାମ ରବିବାର ଆଇନ ପାସ୍ ହେବାର କାରଣରୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ “ତାଙ୍କର ନ୍ୟାୟବିଚାର” ଆଣିଥାଏ।

ମଲାଖୀ ଅଧ୍ୟାୟ ତିନିରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଚୁକ୍ତିର ସନ୍ଦେଶବାହକ, 1798 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛେୟାଳିଶ ବର୍ଷରେ ସେ ଯେ ମନ୍ଦିରକୁ ଉତ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେହି ମନ୍ଦିରକୁ ହଠାତ୍ ଆସିଥିଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ମିଲ୍ଲରାଇଟ ଇତିହାସର “ଲେବୀମାନଙ୍କ” ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ରବିବାର ନିୟମର ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ, ଚୁକ୍ତିର ସନ୍ଦେଶବାହକ ହଠାତ୍ ଆସନ୍ତି, ପୁନରୁତ୍ଥିତ ମୃତ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ, ଏବଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସର “ଲେବୀମାନଙ୍କ” ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ।

ରବିବାର ନିୟମର ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଦାନିଏଲ ସାତ ଅଧ୍ୟାୟ ତେରୋତ୍ତମ ପଦର ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ଯେପରି ସେ ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844 ରେ କରିଥିଲେ; କାରଣ ସେହି ଭୂମିକମ୍ପର “ଘଣ୍ଟା”ରେ “ସ୍ୱର୍ଗରେ ଧ୍ୱନିମାନ” ରହେ, ଯେମାନେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେ, “ଏହି ଜଗତର ରାଜ୍ୟମାନ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଓ ତାଙ୍କ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି; ଏବଂ ସେ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ରାଜ୍ୟ କରିବେ। ଏବଂ ସେହି ଚବିଶିଜଣ ପ୍ରାଚୀନ, ଯେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଆସନରେ ବସି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମୁହଁ ନମାଇ ପଡ଼ି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି କହିଲେ, ହେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର, ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଥିଲେ, ଏବଂ ଯିଏ ଆସିବେ, ଆମେ ତୁମକୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଛୁ; କାରଣ ତୁମେ ତୁମ ମହାଶକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରି ରାଜ୍ୟ କରିଛ।”

ଭୂମିକମ୍ପର ସେହି ଘଣ୍ଟାରେ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ବିଚାର ଆସିପହଞ୍ଚିଛି, ଏବଂ ଯେଉଁ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ରାସ୍ତାରୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରାଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ଉଠି ଦାଁଡନ୍ତି। ତାପରେ, ଏକ ପ୍ରବଳ ସେନାବାହିନୀ ପରି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଦ୍ଧାରିତ ହୋନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସାତ ହଜାର ଲାଓଡିସିଆନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ପରାଜିତ ହୋଇପଡ଼େ। ଜ୍ଞାନୀ ଗହମ୍ ସେଠି ଏବଂ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୂର୍ଖ କଣ୍ଟାଗଛଠାରୁ ପୃଥକ କରାଯାଇଛି। ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ସପ୍ତମ ତୂରୀ ଧ୍ୱନିତ ହୁଏ, ଯାହା ତୃତୀୟ ହାୟ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯାହା ହଠାତ୍ ଓ ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଭାବରେ ଆସେ, ଏବଂ ତାହାପରେ “ଜାତିଗୁଡ଼ିକ” “କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମ କ୍ରୋଧ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।”

ଜାତିମାନଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରିବା ହେଉଛି ଇସ୍ଲାମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭୂମିକା, ଏବଂ ଏହା ଭୂମିକମ୍ପର ଘଣ୍ଟାରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ମାନବୀୟ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ଏବଂ ଶେଷ ସାତୋଟି ମହାମାରୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ରହେ, ଯାହା “ତୁମର କ୍ରୋଧ ଆସିଛି” ଏହି ଶବ୍ଦଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୁତ କରାଯାଇଛି। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ନିୟମ ଓ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଶେଷ ସାତୋଟି ମହାମାରୀରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ—ତୃତୀୟ ହାୟ, ଇସ୍ଲାମର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ସପ୍ତମ ତୂରୀ, ଇସ୍ଲାମର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ଜାତିମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧିତ ହେବା, ଇସ୍ଲାମର ଏକ ପ୍ରତୀକ—ଏହି ତିନିଟି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରଦାନ କରେ ଯେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ଇସ୍ଲାମର ଆଗମନର ଏକ ପୂରଣ।

ଆରମ୍ଭରେ ମିଲରୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ସହ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଏକ ବିଫଳ ପୂର୍ବାନୁମାନର ସଂଶୋଧନ ଥିଲା। ମିଲରୀୟ ଇତିହାସରେ ଏହା ସେହି ଘଟଣାର ବିଫଳତା ଥିଲା, ଯାହା ଘଟିବ ବୋଲି ପୂର୍ବାନୁମାନ କରାଯାଇଥିଲା। ଆରମ୍ଭରେ ମିଲରୀୟ ଇତିହାସରେ, ଫିଲାଡେଲଫିୟମାନେ ତାଙ୍କର ବିଫଳ ପୂର୍ବାନୁମାନକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, କାରଣ 1843 ଚାର୍ଟରେ ଥିବା ଏକ ତ୍ରୁଟି ଉପରେ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ହାତ ରଖିଥିଲେ।

Future for America-ର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଥିବା ଲାଓଦିକିଆ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ଭୁଲର ଉପରେ ପରମେଶ୍ୱର କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ହାତ ରଖି ତାହାକୁ ଢାକି ରଖିନଥିଲେ। ଏହା ମନୁଷ୍ୟର ହାତ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଆବୃତ କରିଥିଲେ ଯେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗରେ ସମୟକୁ ଆଉ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ନୁହେଁ। ମନୁଷ୍ୟର ହାତ ମନୁଷ୍ୟୀୟ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ଗତିବିଧିରେ, ସମୟ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାର ତ୍ରୁଟି ପାପ ଥିଲା, କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟର ପ୍ରୟୋଗ ଆଉ କେବେବି ବ୍ୟବହୃତ ହେବାକୁ ଥିଲା ନାହିଁ। ସମୟର ଏହି ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟୋଗକୁ ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସୁନ୍ନତ କରିବାକୁ ଦେଇଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅବହେଳା କରିବାରେ ପୂର୍ବଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହାକୁ ଉଜ୍ଜାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଈଶ୍ୱରୀୟ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅବହେଳା କରିବାରେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେ କେବଳ ଯାଜକମାନେ ମାତ୍ର ସନ୍ଦୂକକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ। ସେହି ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଅକାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଟିରୁ କୌଣସିଟି ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂପନ୍ନ ହେଉ, ଏହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ନଥିଲା। ପାପର କେବଳ ଗୋଟିଏ ନିର୍ବାଚନ ଅଛି, ଏବଂ ସେହିଟା ହେଉଛି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଉଲ୍ଲଂଘନ। ମୋଶା ସୁନ୍ନତ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲେ, ଉଜ୍ଜାହ ପବିତ୍ରାଳୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲେ, ଏବଂ ଏହି ଗତିବିଧି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲା। ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଭଣ୍ଡାରୀ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଆଡଭେଣ୍ଟ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ମଧ୍ୟ ତାହାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଣ୍ଡାରୀ କରାଯାଇଥିଲା।

ତାଙ୍କର ବିପଦକାଳରେ, ଜିପ୍ପୋରା ତୁରନ୍ତ ନିଜେ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ସୁନ୍ନତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ; ଏହିପରି ଭାବେ ସେ ସେହି ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଯେଉଁମାନେ ସଂଳଗ୍ନ ଥିଲେ, ବାର୍ତ୍ତା ସହ ସମୟର ପ୍ରୟୋଗକୁ ସଂଯୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିବା ପାପମୟ ନିଷ୍କ୍ରିୟତା ପାଇଁ ଯେ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଥିଲା, ତାହାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲେ। ଦାଉଦ ମଧ୍ୟ ଉଜ୍ଜାହଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏହିପରି ଗଭୀର ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଯଦି ଏହା ଯୁକ୍ତି କରେ ଯେ July 18, 2020-ର ପୂର୍ବବାଣୀରେ ସମୟର ପ୍ରୟୋଗ କୌଣସି ନ କୌଣସି ଭାବରେ ଠିକ୍ ଥିଲା, ଯେ କିଛିପରି ସେହିଟା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା, ତେବେ ସେହି ଯୁକ୍ତିର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ ମୋଶା ଓ ଜିପ୍ପୋରାଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକୃତରେ ପାଳନ କରିବାର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନଥିଲା, ଏବଂ ଉଜ୍ଜାହ ସିନ୍ଦୁକକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ କି ନାହିଁ, ତାହାକୁ ନେଇ ଈଶ୍ୱର ପ୍ରକୃତରେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା କରୁନଥିଲେ। July 18, 2020 ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତ ପୂର୍ବବାଣୀ ଥିଲା, ଏବଂ ଯେ ଉପାଦାନଟି ଭ୍ରାନ୍ତ ଥିଲା, ସେହିଟା ହେଉଛି ସମୟର ଉପାଦାନ।

ଏହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆହୁରି ବିସ୍ତାରରେ ଆଲୋଚନା କରାଯିବ।