ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਚਾਰ

ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਿਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ? 1 ਪਤਰਸ 4:17.

“ਪਰ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਮਸੀਹੀ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਰਹੇ, ਇਹ ਸਮਝਦਿਆਂ ਕਿ ਐਸਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਹਰ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ—ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਵੀ ਬਿਨਾ ਅਲੱਗ ਕੀਤੇ—ਸੱਚੇ ਮਸੀਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜੋ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਸਬਤ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਰਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਸਬਤ ਦੀ ਬੱਝਬੱਧਤਾ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਜੋ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਲਈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰੋਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਆਦਰ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਰੋਮ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਮ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ—‘ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ’—ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਜੋ ਉਲੰਘਣਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ‘ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ’ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।” The Great Controversy, 449.

ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਯੱਸੀ ਦੀ ਇੱਕ ਜੜ੍ਹ ਉੱਭਰੇਗੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਜਾਤੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵਧਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਬਚੇ-ਖੁੱਚੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਸ਼ੂਰ ਤੋਂ, ਮਿਸਰ ਤੋਂ, ਪਥਰੋਸ ਤੋਂ, ਕੂਸ਼ ਤੋਂ, ਏਲਾਮ ਤੋਂ, ਸ਼ਿਨਾਰ ਤੋਂ, ਹਮਾਥ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਖੜਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਤਿਆਗੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਛਿਤਰਾਏ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਕੋਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 11:10–12.

“ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਪ, ਧਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ, ਮਹਾਨ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ ਰੇਖਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੋ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਆਰਾਮ-ਦਿਨ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਤਦ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਨਾਲ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਦਾਨਵ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕੀ ਹੈ। ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣ ਲੈਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮੋਹਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।” Bible Training School, December 1, 1903.

“ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ। ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਰਾਹੀਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੱਦੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਆਂਕਾਰੀ ਦੰਡਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ, ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੰਡਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਹ ਜਾਣਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਨਿਗਾਹ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਦਾ ਦਇਆਲੂ ਹਿਰਦਾ ਸਪਰਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਅਜੇ ਵੀ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਣਗੇ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।” Review and Herald, November 22, 1906.

ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਭੇੜਾਂ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਭੇੜਸ਼ਾਲਾ ਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਣਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਭੇੜਸ਼ਾਲਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਚਰਵਾਹਾ। ਯੂਹੰਨਾ 10:16.

“ਨਬੀ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਸੁਰ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਸਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1, 2)। ਇਹ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ‘ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਵਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਉਹ ਮਦਿਰਾ ਕੀ ਹੈ?—ਉਸ ਦੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ। ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਸੱਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਸੱਬਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਹਵਵਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ—ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਅਮਰਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭੁੱਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ‘ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ’ (ਮੱਤੀ 15:9)।”

“ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਨਤਕ ਸੇਵਕਾਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਧਰਮ-ਨਿੰਦਾਤਮਕ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ, ‘ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਖਦੀ ਹੈ, ‘ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਪਾਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

“ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਚਰਿੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਇਕ ਵੀ ਦਾਗ ਜਾਂ ਮੈਲ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਚਰਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸੇ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ ਸਾਡੇ ਹੀ ਉੱਤੇ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਦ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝਰੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਝਰੀ ਸੀ....”

“ਹੇ ਭਰਾਵੋ, ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰੀ ਢਾਂਚਾ ਅਪਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਢਾਂਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਫਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਛਾਪ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਸਦੀਵਕਾਲ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।” Testimonies, volume 5, 214, 216.

ਸੱਤਰ ਹਫ਼ਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਖਾਤਮਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਾਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਦਾਨੀਏਲ 9:24.

“ਫਿਰ ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਉਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ [ਸੱਤ ਸਾਲ] ਲਈ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰੇਗਾ।’ ਉੱਧਾਰਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਸੇਵਕਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ; ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮਸੀਹ ਖ਼ੁਦ ਦੁਆਰਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੇਰਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ। ‘ਅਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਉਹ ਬਲੀਦਾਨ ਅਤੇ ਭੇਟ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।’ ਦਾਨੀਏਲ 9:27. ਈ. ਸੰ. 31 ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਜੋ ਸੱਚਾ ਬਲੀਦਾਨ ਸੀ, ਕਲਵਰੀ ਉੱਤੇ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤਦ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪਰਦਾ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਟ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਬਲੀਦਾਨੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਲੁਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬਲੀਦਾਨ ਅਤੇ ਭੇਟ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।”

“ਉਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ—ਸੱਤ ਸਾਲ—ਈ. ਸੰ. 34 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਤਦ ਸਤੀਫ਼ਨ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰ ਕੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਚੇਲੇ, ਜੋ ਉਤਪੀੜਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਵਿਖਰ ਗਏ ਸਨ, ‘ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ’ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 8:4); ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਉਲ ਉਤਪੀੜਕ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ ਬਣ ਗਿਆ।” The Desire of Ages, 233.

“ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੀ ਰਸਮੀ ਵਿਵਸਥਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੰਕੇਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਾ ਸੀ। ਜਦ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਰਥ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਹ ਨਾਸ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਲਿਦਾਨੀ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੇਵਾ ਨਿਰਅਰਥਕ ਹੋ ਗਈ। ਕਾਇਨ ਦੀ ਭੇਟ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਦ ਮੰਦਰ ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਪਰਦਾ ਉੱਪਰੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਫੱਟ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮਹਾਨ ਅੰਤਿਮ ਬਲਿਦਾਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਲਿਦਾਨੀ ਭੇਟਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਦਾ ਲਈ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।” The Desire of Ages, 165.

“ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਭਤ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸੇ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸਭਤ ਵਜੋਂ ਮਨਾਕੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਉਸ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਰੋਮਨ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਅਭ੍ਰਾਂਤਤਾ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਉਸ ਦੀ ਰਚੀ ਹੋਈ ਇਕ ਜਾਲੀ ਸਭਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸਭਤ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰਕ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਭ੍ਰਾਂਤੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਾਪਪੰਥੀ ਇਤਨਾ ਤੇਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਬੰਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਲੋਕ-ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਮ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਲਿਆਵੇਗੀ।”

“ਸੱਬਤ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਰੋਮੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ, ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਿਆਂ ਹੋਏ, ਸੱਚੇ ਸੱਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਝੂਠੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸੇ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਪਾਈ ਸੱਬਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਦਿਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

“ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਹਰ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਮੁਦਾਇ ਇਸ ਤੋਂ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤਿ ਨਾ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਉਹ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਬਾਧਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖ ਲਏ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਝੂਠੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਤਦੋਂ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੇਖਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਖਿੱਚੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਤਦੋਂ ਜੋ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।

“ਤੇਜ਼ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਸੱਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਜ਼ੁਲਮ ਸਹੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕੇਵਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।” Bible Training School, February 2, 1913.