ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠਵਾਂ

“ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਮਣਾ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮੁਹਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਹਨਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਮੁਹਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੰਖਿਆ ਸੱਤ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੂਰਨਤਾ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦਾ ਬੋਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਕਿਸੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਸਮੂਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੀ ਹੋਰ ਲੜੀ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਧਾਰਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਤੁਰਹੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮੁਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸਰਬਥਾ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਰਹੀ ਯੁੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਰਹੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸੁਸਮਾਚਾਰ-ਯੁਗ ਦੌਰਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਣੀਆਂ ਹਨ। ਮੁਹਰਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਾਈ ਯੁਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦੀਆਂ ਹਨ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 431.

“‘ਆਇਤ 2. ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਤ ਦੂਤ ਵੇਖੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।’”

“ਇਹ ਆਯਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਲੜੀ ਦਾ ਪਰਿਚਯ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੁਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰਕ ਵਿਵਸਥਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹ ਮੁੱਖ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਯੁੱਧ-ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਘਟਣੀਆਂ ਸਨ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 476.

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਾਂ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਤ ਦੂਤ ਵੇਖੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਧੂਪਦਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜੋ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੀ। ਅਤੇ ਧੂਪ ਦਾ ਧੂੰਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਧੂਪਦਾਨ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਅਵਾਜ਼ਾਂ, ਗੱਜਣਾਂ, ਬਿਜਲੀਆਂ ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਹੋਏ। ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤ ਦੂਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਫੂਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:1–6।

“‘ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੇਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸੀ, ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੱਚੇ, ਤੂੰ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰੇਂਗਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਹੂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਨਹੀਂ ਲਵੇਂਗਾ? ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਚੋਗੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ [ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ]; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹਾਲੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਵੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰੇ ਜਾਣੇ ਸਨ, ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ’ [ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 6:9–11]। ਇੱਥੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜੋ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਸਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣੇ ਸਨ।

“ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 8:1–4 ਉਧਰਿਤ।” Manuscript Releases, volume 20, 197.

“ਜਦੋਂ ਪੰਜਵੀਂ ਮੁਹਰ ਖੋਲੀ ਗਈ, ਤਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਸ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਏ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਹਨ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। [ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:1–5, ਉਧਰਿਤ।]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

“ਸੱਤ ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਬਾਕੀ ਭਾਗ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ 9 ਦੇ ਸਮੂਹ ਭਾਗ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਦੂਤ ਤੂਰ੍ਹੀ ਵਜਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੂਰ੍ਹੀ-ਨਾਦ ਦਾਨੀਏਲ 2 ਅਤੇ 7 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੂਰਕ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਸ ਵੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 477.

“ਪਹਿਲਾ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਨਿਆਂ-ਦੰਡ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤਨਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਆ ਪਿਆ, ਉਹ ਅਲਾਰਿਕ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਗੋਥਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਯੁੱਧ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਟ ਥਿਓਡੋਸੀਅਸ ਦੀ ਮੌਤ ਜਨਵਰੀ, 395 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਸਰਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਲਾਰਿਕ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਗੋਥ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।”

ਅਲਾਰਿਕ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਪਹਿਲੇ ਆਕਰਮਣ ਨੇ ਥਰੇਸ, ਮੈਕਡੋਨੀਆ, ਐਟਿਕਾ ਅਤੇ ਪੇਲੋਪੋਨੇਸਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਪਰੰਤੂ ਉਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਕਰਮਣ ਵਿੱਚ ਗੋਥਿਕ ਮੁਖੀਆ ਨੇ ਐਲਪਸ ਅਤੇ ਐਪੀਨਾਈਨਜ਼ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ‘ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਹਿਰ’ ਦੀਆਂ ਦਿਵਾਰਾਂ ਅੱਗੇ ਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬਰਬਰਾਂ ਦੇ ਕੋਪ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣ ਗਿਆ।

“ਪਹਿਲੀ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਨਾਦ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੋਥਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਜ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਆਕਰਮਣਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 478.

“ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ‘ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਤੀਜਾ ਭਾਗ,’ ਆਦਿ, ਵਾਲੀ ਬਾਰੰਬਾਰ ਟਿੱਪਣੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਉਸ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੋੜੇ ਹੇਠ ਸੀ। ਰੋਮੀ ਰਾਜ ਦੀ ਇਹ ਵੰਡ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੀ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ—ਕੌਂਸਟੈਂਸ਼ੀਅਸ, ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੂਜਾ, ਅਤੇ ਕੌਂਸਟੈਂਸ—ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕੌਂਸਟੈਂਸ਼ੀਅਸ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਭਾਗ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੌਂਸਟੈਂਟਿਨੋਪਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ। ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੂਜੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਬ੍ਰਿਟੇਨ, ਗਾਲ ਅਤੇ ਸਪੇਨ ਸਨ। ਕੌਂਸਟੈਂਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇਲਿਰੀਕਮ, ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਅਤੇ ਇਟਲੀ ਸਨ। (ਵੇਖੋ Sabine’s Ecclesiastical History, p. 155.) ਇਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥ ਬਾਰੇ Elliott, ਜਿਵੇਂ ਕਿ Albert Barnes ਨੇ ਆਪਣੇ Rev. 12:4 ਦੇ ਨੋਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਧਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਵਾਰ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਸਥਾਈ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੋ ਭਾਗਾਂ—ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ—ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਤ੍ਰਿਭਾਗੀ ਵੰਡ ਹੋਈ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ A.D. 311 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ, ਲਿਸਿਨੀਅਸ ਅਤੇ ਮੈਕਸਿਮਿਨ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ; ਦੂਜੀ ਵਾਰ A.D. 337 ਵਿੱਚ, ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੀ ਮੌਤ ਉੱਤੇ, ਕੌਂਸਟੈਂਸ ਅਤੇ ਕੌਂਸਟੈਂਸ਼ੀਅਸ ਵਿਚਕਾਰ।’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 480.

“ਦੂਜੀ ਤੂਰ੍ਹੀ ਦੇ ਫੂਕੇ ਜਾਣ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੇਨਸੇਰਿਕ ਦੁਆਰਾ ਅਫ਼ਰੀਕਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਟਲੀ, ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਜਲ-ਸੈਨਿਕ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਜੈ-ਯਾਤਰਾਵਾਂ “ਮਾਨੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਧਧਕਦਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।” ਜਹਾਜ਼ੀ ਬੇੜਿਆਂ ਦੀ ਟੱਕਰ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਾਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਰੂਪਕ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਾਂ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ, ਦਰਸਾ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਇਸ ਤੂਰ੍ਹੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੁਝ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰਿਕ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਖਾਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਵੇ। ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਵਭਾਵਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਅਤੇ ਖਲਬਲੀ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਗ੍ਰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਫੂਕਿਆ ਜਾਣਾ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੋਮਨ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਤੂਰ੍ਹੀ ਅਲਾਰਿਕ ਦੇ ਅਧੀਨ ਗੋਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀਆਂ ਤਬਾਹੀਆਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸੁਭਾਵਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਗਲੀ ਉਸ ਚੜ੍ਹਾਈ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਮਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਅਗਲੀ ਵੱਡੀ ਚੜ੍ਹਾਈ “ਭਿਆਨਕ ਜੇਨਸੇਰਿਕ” ਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਵੈਂਡਲਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਪ੍ਰਵਾਹ A.D. 428–468 ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਵਾਪਰਿਆ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਵੈਂਡਲ ਮੁਖੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅੱਡਾ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੀ....”

“ਰੋਮ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਿਡਰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਲੁਟੇਰੇ ਨੇ ਜੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਗਿਬਨ ਇਹ ਅਰਥਗਰਭਿਤ ਬੋਲ ਵਰਤਦੇ ਹਨ: ‘ਗੈਨਸੇਰਿਕ—ਇਕ ਐਸਾ ਨਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਲਾਰਿਕ ਅਤੇ ਅੱਤਿਲਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 481, 484.

“ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੀਜੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਘਟਨਾ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਜ ਦਾ ਉਲਟਾਓ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਇਸ ਤੀਜੇ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਡਾ. ਐਲਬਰਟ ਬਾਰਨਜ਼ ਦੇ Notes ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਉਧਾਰਣਾਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਣੀ ਹੋਵਾਂਗੇ। ਇਸ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਐਸਾ ਸਰਦਾਰ ਜਾਂ ਯੋਧਾ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ਧਧਕਦੇ ਉਲਕਾਪਿੰਡ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ; ਜਿਸ ਦਾ ਮਾਰਗ ਅਸਾਧਾਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਧਧਕਦੇ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਝ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।’— Notes on Revelation 8.

“ਇੱਥੇ ਇਹ ਪੂਰਵ-ਧਾਰਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤੁਰਹੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਅੱਤੀਲਾ ਵੱਲੋਂ ਰੋਮੀ ਸੱਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੀਆਂ ਉਜਾੜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਵੱਲ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੁਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਸੀ....”

“‘ਅਤੇ ਉਸ ਤਾਰੇ ਦਾ ਨਾਮ ਕੜਵਾਹਟ [ਕੌੜੇ ਪਰਿਣਾਮਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ] ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ ਇਹ ਸ਼ਬਦ—ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਸਾਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਅੱਟਿਲਾ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਵੱਲ, ਉਸ ਦੁੱਖ-ਦਰਦ ਵੱਲ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਕਰਤਾ ਜਾਂ ਸਾਧਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਭੈ ਵੱਲ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਮੁੜ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।”

“‘ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣਾ ਅਤੇ ਮਿਟਾ ਦੇਣਾ,’ ਉਹ ਅਭਿਵ੍ਯਕਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।” ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੋੜਾ,’ ਕਿਹਾ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 484, 487.

“ਜਿੰਨੀਆਂ ਭਿਆਨਕ ਉਹ ਵਿਪਤੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਰਬਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਕਰਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਾਜ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਤੇ ਨਿਸਬਤਨ ਹਲਕੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਉਸ ਮੇਹ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਉਸ ਪ੍ਰਲਯਕਾਰੀ ਧਾਰਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰੋਮੀ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਢਹਿ ਪੈਣੀ ਸੀ। ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਤਿੰਨ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨਾਲ ਆਛਾਦਿਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਗਲੇ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।”

“‘ਆਯਤ 13. ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਉੱਡਦਾ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਾਇ, ਹਾਇ, ਹਾਇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਤੁਰਹੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਫੂਕਣੀ ਹੈ।’”

“ਇਹ ਦੂਤ ਸੱਤ ਨਰਸਿੰਗਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਤਿੰਨ ਨਰਸਿੰਗੇ ਹਾਏ ਦੇ ਨਰਸਿੰਗੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਅਗਲਾ, ਅਥਵਾ ਪੰਜਵਾਂ ਨਰਸਿੰਗਾ, ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਹੈ; ਛੇਵਾਂ ਨਰਸਿੰਗਾ, ਦੂਜੀ ਹਾਏ; ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ, ਜੋ ਸੱਤ ਨਰਸਿੰਗਿਆਂ ਦੀ ਇਸ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਆਖਰੀ ਹੈ, ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਹੈ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 493.

“ਸਾਮਰਾਜੀ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਵਿਪੱਤੀਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਰੋਮ ਕੋਲ ਨਾ ਕੋਈ ਸਮਰਾਟ ਰਿਹਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਕੌਂਸਲ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸੇਨੇਟ। ‘ਰਵੇੰਨਾ ਦੇ ਐਕਸਾਰਖਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਰੋਮ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।’ ਸੂਰਜ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ। ਸੀਜ਼ਰਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸਮਰਾਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਮ ਕੋਲ ਸਾਮਰਾਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਸੀ। ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਨਾ ਗੋਥਾਂ ਨੇ ਅਤੇ ਨਾ ਵੈਂਡਲਾਂ ਨੇ ਉਸ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਮਰਾਜੀ ਨਗਰੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਮਰਾਟ, ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨਾਂਤਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਕਸਰ ਰੋਮ ਦੇ ਸਮਰਾਟ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਮਜ਼ਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੋਰ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ ਰਾਖਵੀਂ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੇਵਲ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।”

“ਚੌਥੀ ਤੁਰ੍ਹੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ-ਵਚਨ ਪੱਛਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਭਵਿੱਖੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ: ‘ਉਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਦਿਨ ਨਾ ਚਮਕਿਆ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਤ ਵੀ।’ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਰੋਮ ਰਾਵੇਨਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਟਲੀ ਪੂਰਬੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੂਬਾ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਉਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੋਪ ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ ਦੀਆਂ ਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਲੌਕਿਕ ਸੱਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਬਰ ਟੱਕਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ; ਅਤੇ, ਸਭ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਨੇ ਪੋਪੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਦੇ ਉੱਨਤਿਕਰਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਹਾਇਕ ਹੱਥ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਚਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਈ। ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਲ 800 ਵਿੱਚ, ਪੋਪ ਨੇ ਚਾਰਲੇਮੇਨ ਨੂੰ ‘ਰੋਮੀਆਂ ਦੇ ਸਮਰਾਟ’ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।” —Keith. ਉਹ ਉਪਾਧੀ ਫਿਰ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅੰਤਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਦੂਜੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਕਾਲਪਨਿਕਤਾ ਵੀ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ 6 ਅਗਸਤ, 1806 ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 54.