ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰਨ ਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮੀਖਿਆ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, “ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਕੋਪ-ਭਰੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8.
ਦੂਤ ਦੂਜਾ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਇਸ ਤੱਥ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ “ਆਪਣੇ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ।” ਉਸ ਦਾ ਪਤਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਜੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਭਿਚਾਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਮਦਿਰਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਝੂਠਾ ਸਿਧਾਂਤ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦਾ “ਕ੍ਰੋਧ” ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ‘ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਤਿਆਚਾਰ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਧਰਮਦ੍ਰੋਹੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਿਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਉਸ ਕੋਲ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਧਰਮਦ੍ਰੋਹੀ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਤਨ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਕ੍ਰੋਧ ਕਾਰਗਰ ਕਰ ਸਕੇਗੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਿਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉਸ ਦੇ ਝੂਠਾਂ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਇਸ ਅਵੈਧ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅੱਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਸੁਰ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਿਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਰਾਤਮਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅੱਡਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਣਿਤ ਪੰਛੀ ਦਾ ਪਿੰਜਰਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਦੇ ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਓਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਬਦਲਾ ਦਿਓ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰ ਕੇ ਦੁੱਗਣਾ ਦਿਓ; ਜਿਸ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਗਣਾ ਭਰੋ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1–6.
ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਪਿਆਲਾ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਪੀੜਨਾ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਜਲਦੀ ਆ ਰਹੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ।
ਤਦ ਭੀ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਈਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਖਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਲਈ ਭਰਮਾਉਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਚਾਰ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 2:20–22.
ਉਸ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਵਰ੍ਹੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੁੱਕੇ ਦੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਵਰ੍ਹੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਰਮਲ ਪਰਬਤ ਤੱਕ ਲੈ ਆਇਆ, ਇਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ, ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ੀ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
“ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਧਿਕ ਕਿਰਪਾ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ। ਕਿਰਪਾਲੂ ਦੈਵੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਣੀਂਦੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਉਡੇਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸਤਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ਰਨ ਪਾਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਨੇ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਅਤੇ ਅਦਵਿੱਤੀ ਦਇਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਭੁੱਲ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਨੰਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨਾਲ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਉਸ ਜੋਤ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਵਰਗ ਦੇ ਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰਿਕਾਰਡ ਦਰਜ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਅਪਰਾਧ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਅਧਰਮਤਾ ਦਾ ਮਾਪ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਅਕਾਰਥ ਕਰ ਦੇਣ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
“ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਚ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਉੱਭਰੇਗਾ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ,—ਇੱਕ ਐਸੀ ਲੜਾਈ ਜੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਲਈ ਹੋੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਸਪਰਧੀ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੁਣ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।” Spirit of Prophecy, volume 4, 398.
ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਰੱਦ” ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਧੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਅਵਧੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਬੰਧਵਾਈ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਮਿਲਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਰਸ ਦੇ “ਫ਼ਰਮਾਨ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਜੀਵਨ-ਇਤਿਹਾਸ ਕਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਉਸ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਅਤੇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਅਹਾਬ ਨਾਲ ਇਜ਼ੇਬਲ ਦੀ ਵਿਭਿਚਾਰਤਾ, ਹੈਰੋਦਿਆਸ ਨਾਲ ਹੈਰੋਦ ਦੀ ਵਿਭਿਚਾਰਤਾ, ਅਹਰੋਨ ਦੇ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੱਛੜਾ, ਬੇਥੇਲ ਅਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਯਰੋਬਆਮ ਦੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਉਪਾਸਨਾ-ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਕੇਂਦਰਾਂ, ਅਤੇ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਬਆਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਇਕੋ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਉਹ ਮਸਲਾ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਮੂਲ ਤੱਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੁਆਰਾ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ ਨੀਤੀ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਪੂਰਨ ਸੰਯੋਗ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇਗਾ।
11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗੋਚਰ ਪਰਖ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਤ ਤੇ ਹਾਂ। ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅੰਦੋਲਨ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਰਨ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਹਨ, ਧਾਰਮਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਹਨ, ਸਮਾਜਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਹਨ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਹਨ। ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
“ਤਿਆਰੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਾਰੀ ਹਨ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਪਰਨ ਲਈ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਗੀਆਂ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.
ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਘਟਨਾਵਾਂ” ਅਤੇ “ਹਿਲਚਲਾਂ” ਦੋਵੇਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬਹੁਵਚਨ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬੰਦੀਵਾਸਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕੁਸਰੂ ਦੇ ਫਰਮਾਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਯਿਸੂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ “ਫਰਮਾਨ” ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਸੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲ ਹਨ। ਉਹ “ਫਰਮਾਨ” USA Patriot Act ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਨਤਕ ਆਧਾਰ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮੀ ਹਮਲੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਅਬਰਾਹਾਮ ਲਿੰਕਨ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮਾਂ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਦੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, Patriot Act ਅਜੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ ਵੈਰਤਾ ਵੱਧਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਕੜਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਗ੍ਰਹਿ ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮ ਵੈਰਤਾ ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਸੰਸਾਰਕ ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ ਵੈਰਤਾ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਹਮਲੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦੇ ਜਾਣਗੇ।
ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਹਨ: ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਕਾਨੂੰਨ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦੋਸ਼ੀ ਸਾਬਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਬੇਦੋਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬੇਦੋਸ਼ ਸਾਬਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। USA Patriot Act ਰੋਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ “ਘਟਨਾਵਾਂ” ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਜੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ।
“ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬੇਅੰਤ ਮਹੱਤਵ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਨੂੰ ਜੋੜਾਂਗੇ? ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸੋਚੋ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਦਿਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਲਿਆ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਲਪਦਰਸ਼ੀ ਨੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਰਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣਗੇ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ ਆਵੇਗਾ। ਬਾਈਬਲਕ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਖੇਧੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਹੁਣ ਉਹ ਲੋਕ ਹੋਰ ਸਹਿਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ। ਤਦ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਸੁਰ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਉਸ ਗਵਾਹੀ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਵੱਢੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ ਸੀ; ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹਰ ਸੱਚੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇਗੀ, ‘ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਅਕਾਰਥ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।’” General Conference Daily Bulletin, January 1, 1900.
ਪਿਛਲਾ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ “ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ,” ਅਤੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵੇਲੇ ਘਟਦੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਵਧੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਸਨ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਆਗਮਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ।
ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਅਨੰਤ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਨਿਰਣਯ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਵਜੋਂ ਸਾਡੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਮੁਹਰ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਝੰਡਾ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
“ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਦਇਆ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਰਖ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਨੰਤ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਿਤੀ ਅਸੰਗਤਤਾਵਾਂ ਦੀ ਐਸੀ ਉਲਝਣ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਭਰਮਾਏ ਜਾਣਗੇ।’’
“ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 13 ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; [ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 13:11–17, ਉਧਰਿਤ]।
“ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਘਣਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਸਬਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਸਾਬਤ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਜਿਹੜੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ” Manuscript Releases, volume 15, 15.
ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਣ ਦੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਆਹਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਸੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਹਾਰ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੇ ਦੱਸ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਘਟੀ, ਬਾਬਲ ਦੇ ਆਹਾਰ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ। ਉਸ ਆਹਾਰ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਸ਼ਾਰੀਰੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਇੱਕ ਆਹਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ “ਵਧ ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ” ਦਿੱਸੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦਾ ਆਹਾਰ ਖਾਧਾ ਸੀ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੰਦਰੁਸਤ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਜੇਹੇ ਜ਼ਮੀਰਵਾਨ ਸਿਹਤ-ਸੁਧਾਰਕ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਮੌਤ ਵਰਗੇ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਦੂਜੇ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦਾ ਨਤੀਜਾ “ਅੰਧਕਾਰ” ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੱਧਰਾਤੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਵਾਰ-ਭਾਟੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਆਹਾਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਸੌਟੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਆਸ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਵੇਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਬਰਾਨੀਆਂ 11:1, 2.
ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਆਹਾਰ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਅਜੇ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲੇਗਾ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਾ ਠਹਿਰੇਗਾ; ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦੇਰੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੇਗਾ। ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਫੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਪਰ ਧਰਮੀ ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਹਬੱਕੂਕ 2:3, 4.
ਦੂਜੇ ਪਰਖ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
“ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਜੋ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ-ਰੇਖਾਤਮਕ ਵਰਣਨ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਘਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਣਾ ਉਚਿਤ ਨਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਅਵਸ਼ਯ ਪਰਖ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਸੱਚ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਸਨ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਪਣਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਧੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
ਇਹ ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁਸਤਕ ਖਾਧਾ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਪਾਇਨੀਅਰ 1843 ਅਤੇ 1850 ਚਾਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਣ ਲਈ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਕਿ ਉਹ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੀਮਤੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸਮਝ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਧੀ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਤਦ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ 11 ਅਗਸਤ 1840 ਨੂੰ ਸਮਰਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
“ਸਨ 1840 ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਲੱਖਣ ਪੂਰਤੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁਚੀ ਜਗਾਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋਸਿਆ ਲਿਚ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9 ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਓਟੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ... 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕੌਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਵਿੱਚ ਓਟੋਮਨ ਸੱਤਾ ਦੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।”
“ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ, ਤੁਰਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਮਿੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀਤਾ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਗਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਅਦਭੁੱਤ ਗਤੀ ਮਿਲੀ। ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਇਹ ਕਾਰਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ।” The Great Controversy, 334, 335.
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਤਦ ਉਹ “Future for America ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀਤਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਏ।” ਦੂਤ ਗੁਪਤ ਪੁਸਤਕ ਨਾਲ ਉਤਰ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਾਣਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਗੁਪਤ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤਰਕ-ਵਿਧੀ, ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਕ ਹੈ। ਪਰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਰਥਾਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੱਧਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰਲੀਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗੋਚਰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਧੀ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਉਹ ਕਰਮ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਜੇਹੇ ਨਤੀਜੇ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਅੰਧਕਾਰਮਈ” ਹੈ।
ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਯਮ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕੁੰਜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਹ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਉਲਲੇਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਪੁਸਤਕ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਉਹ ਉਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤਰਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤਰਕ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ “ਚਲਣਾਂ” ਅਤੇ “ਘਟਨਾਵਾਂ” ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤਥਾਪਿ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰੀ ਕਾਨੂੰਨਸਾਜ਼ੀ ਲਈ ਚਲਹਿ-ਚਲਾਉ “ਹਨੇਰੇ” ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਆਤਮਿਕ “ਰਾਤ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਚਸ਼ਮੇ” ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ “ਹਨੇਰੇ” ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ September 11, 2001 ਨੂੰ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਨਾ ਰਹਿਣ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧੀਰਜ ਨਾ ਦੇਣ ਕਿ ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼੍ਰਯ ਦੇਵੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਨਿਕੰਮੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਗੰਭੀਰ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ, ਅਡੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ। ਹੁਣ ਇਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਗੌਣ ਮਹੱਤਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਣ ਦੇਈਏ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਹਨ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਨਾ ਦਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਿਆਂ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਚਲਹਤ ਹੁਣ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਗੂ ਅਸਲ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਚਲਹਤ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਪ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਅੰਦਰਲੀ ਧਾਰਾ ਕਿੱਥੇ ਵੱਲ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬੋਲੇਗੀ ਤਾਂ ਇਹ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਜੋ ਮੰਡਰਾਏ ਹੋਏ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਟਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਪੱਖਪਾਤ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਕਰੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਅਸਲ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਤਰਾਤਮਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਪਾਅਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਰੋਧ ਦਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੇ ਸਕਣ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਹੈ: ‘ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਾਈ ਹੀ ਕਰਣਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਬੁੱਧਵਾਨ ਸਮਝਣਗੇ।’” Testimonies, volume 5, 452.
ਦਾਨੀਏਲ ਉਹਨਾਂ “ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ” ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਧਾਨ ਲਈ ਚੱਲ ਰਹੇ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ “ਹਨੇਰੇ” ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਪਰੀਖਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਹਾਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰੀਖਿਆ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਪਰੀਖਿਆ “ਹਨੇਰੇ” ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਕਰਾਂਗੇ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਅੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਪੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚਲਾਂਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ: ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਟੇਢੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਾਂਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 42:16.