ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਤੇਈਵੇਂ

ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਆਇਤ 40 ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਹੈ। ਆਇਤ 40 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹਿਦਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, “ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ,” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1798 ਹੈ। ਇਸ ਪਦ ਦੇ ਇਕਵੰਜਾ ਸ਼ਬਦ 1989 ਵਿੱਚ ਮੋਹਰਬੰਦ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਦ ਦੇ ਉਹ ਇਕਵੰਜਾ ਸ਼ਬਦ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਲਈ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਸੁਣਣ ਲਈ ਇੱਛੁਕ ਹਨ, ਇਸ ਪਦ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਚਲਣਾਂ ਲਈ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸੇ ਇਕ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਹੇਠ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਪਦ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਾਪ-ਸੱਤਾ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਸ਼ਬਦ 1798 ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ 1989 ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਚਾਲੀ-ਇੱਕਵੇਂ ਪਦ ਤੱਕ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਚਾਲੀ-ਇੱਕਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਭੂਚਾਲ ਦੀ ਘੜੀ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਇਸ ਆਇਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਹ ਦਲੀਲ ਉਠਾਈ ਗਈ ਕਿ “ਪਿਪੇਂਜਰ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਿ ਇਹ ਆਇਤ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਾਸਿਆਸਪਦ ਦਾਅਵਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੰਨੇ ਲੰਬੇ ਕਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ।” ਅਸੀਂ ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਇੱਕ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਅਵਧੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ, ਆਇਤ ਗਿਆਰਾਂ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣਾ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਆਯਤ ਚਾਲੀ 1798 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ ਤੱਕ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦੀ ਉਸ ਇੱਕੋ ਆਯਤ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦਰਅਸਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਛੋਟੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਅਗਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਵਿੱਚ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇੱਕ ਹੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਜੋ “ਨਬੂਵਤ ਦੀ ਉਹੀ ਰੇਖਾ” ਹੈ, ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ, ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ “line upon line” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸਿੱਧੀ ਬੈਠਦੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ “line upon line” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਸੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਰਥਾਂ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, 1798 ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮੇਮਨੇ-ਸਮਾਨ ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਮੇਮਨੇ-ਸਮਾਨ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਹਨ।

ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ, ਬਾਈਬਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ ਦੇ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਲ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਬਲ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ Republicanism ਅਤੇ Protestantism ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ “ਜਹਾਜ਼ਾਂ” (ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ) ਅਤੇ “ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ” (ਸੈਨਿਕ ਬਲ) ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ ਦੇ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਤੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਪਦ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਭੁੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵਿਵਚਾਰ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰੀਗਨ ਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਗਠਜੋੜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1989 ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰੀਗਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਸੰਬੰਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਉਸ ਧੁਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਜੋ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਵੈਸ਼ਿਆ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਪੌਲ ਦੂਜੇ ਦੀ ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਸੇਵਕਾਈ, ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ “ਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ” ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ “ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ” ਨੂੰ “ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਚਰਜ ਕਰਨ” ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ।

ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਸਰਦਿਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਸਰਦਿਸ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਖੋਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਸਰਦਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ 1856 ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਉਹ 1863 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ। ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਕੇਵਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੰਗਰ-ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਸਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੰਗਰ-ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਸਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋਵੇਂ 1798 ਵਿੱਚ ਸਿੰਗਾਂ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਬਣ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣਗੇ।

ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਕਲੀਸੀਆ ਹਨ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਉਹ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕੋ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉੱਥੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੁਭਾਉ ਦੋਹਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਦੈਲਫ਼ੀਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੁਭਾਉ ਵੀ ਦੋਹਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਅਤੇ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਸਿੰਗ ਦੇ ਇਸ ਦੋਹਰੇ ਸੁਭਾਉ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਆਖ਼ਿਰ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਹੋ ਕੇ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।

ਹਰੇਕ ਸਿੰਗ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਸਦੂਕੀ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਉਦਾਰਵਾਦ (ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਨ, ਲੋਕਤੰਤਰ, ਵੋਕ-ਵਾਦ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲਵਾਦ) ਅਤੇ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦ (ਗੁਲਾਮੀ-ਵਿਰੋਧ, ਇੱਕ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਗਣਰਾਜ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਦੀ, MAGA) ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆ ਅਤੇ ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਦੋਨੋਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਦੋਹਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰਨ ਸਮਾਂਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਹੀ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਉਦਾਰਵਾਦ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ MAGA-ਵਾਦ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਮਸਲੇ ‘ਤੇ ਸਹੀ ਪਾਸੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਫ਼ਰੀਸੀ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀ ਸਲੀਬ ‘ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ; ਪਰੰਤੂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਲੀਬ ਸੀ, ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਸਿੰਗ ਤਦ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਦੋਨੋਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ-ਤੱਤਵਿਕ ਵਿਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ (ਪੌਲੁਸ), ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਫ਼ਰੀਸੀ ਰਹਿ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।

ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜੋ ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਤੋਂ ਅਠਾਰਾਂ ਤੱਕ ਸਭ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਬਾਰੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਗਵਾਹੀ ਵੀ ਉਸ ਆਇਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਅਨੁਛੇਦ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ ਲਾਗੂਕਰਨ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।

ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ 1798 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ 1989 ਵਿੱਚ—ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ 1798 ਵਾਲੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ 1989 ਵਾਲੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਹਰ ਇਕ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਚਾਲੀ-ਇੱਕਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੀ ਰੇਖਾ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀ ਰੇਖਾ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੋਹਰਾਂ ਦੇ ਉਸੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਕਵੰਜਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ!

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ-ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਸੱਤ ਤੂਰਹੀਆਂ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਤੀਜੀ ਰੇਖਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਸੀ ਜੋ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਿਲਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੂਰਹੀਆਂ “ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਆਂ” ਸਨ ਜੋ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹ ਨਿਆਂ, ਜੋ ਸੱਤ ਤੂਰਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ।

ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਵੀ ਸੰਰੇਖਿਤ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ 1798 ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਆਇਆ ਕਿ 1844 ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਨਿਆਂ ਜਾਂਚੀ ਅਤੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਾਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਢਾਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਉਹ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ।

ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਬੋਲਦਾ” ਹੈ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੋਈ “ਬੋਲਦੀ” ਹੈ।

ਇਕਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬੁਲ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਹਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” ਬੋਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਏਦੋਮ, ਮੋਆਬ ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬੁਲ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਚਿਕਣੇਪਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਿਕਲ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤਰਿਨਿਹਿਤ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਚਾਵ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਚਾਵ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਬਿਆਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ) ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਸਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੇਰੋਦਿਆਸ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਦੀ ਧੀ ਸਲੋਮੀ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੇ ਧੋਖੇਭਰੇ ਨਾਚ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਾਰਾਂ ਦੇ “ਦਸ ਰਾਜੇ”) ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ “ਘੜੀ” ਵੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਿਆਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ, ਮਿਸਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ), “ਬਚ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੇਗਾ।”

ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “escape” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ। ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “escape” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਕੋਈ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਾ ਲੱਭਣਾ”, ਪਰ ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪਾਪਸੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਈ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਫਿਸਲਣ ਵਾਂਗ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੀ ਘੜੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਮੱਥੇ ਵਿੱਚ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਜੋ ਲੋਕ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਠੀਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਸ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਰੋਮ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ, ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਪਦਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਲੈਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੇ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਪੂਰਵ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ) ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਅਤੇ ਤੈਂਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ) ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।

ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਉਧਰਣ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਸਾਂਝ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਇਕਤਾਲੀ ਤੋਂ ਤੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਇਸ ਸਮਕਾਲੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਛਾਣਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਕ੍ਰਮ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” “ਬੋਲਦੀ” ਹੈ, ਠੀਕ ਉੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ “ਬੋਲਦਾ” ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਥੇ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ ਚੁਮਾਲੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਖੂਨ-ਖ਼ਰਾਬੇ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਦੌਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ ਚੁਮਾਲੀ, ਆਇਤਾਂ ਬਿਆਲੀ ਅਤੇ ਤਿਰਤਾਲੀ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਆਇਤ ਇਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਹੋਰ ਭੇੜਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਵਾਲੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ “ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪਤੰਤਰ (ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਨਕਲ) “ਉੱਤਰ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ” ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।