ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਉਤਰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਤਰਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦੁਆਰਾ ਵੀ। ਮਸੀਹ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਉਸ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਤਰੀ ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉੱਪਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆਰੰਭ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ (ਅਥਾਹ ਖੱਡ) ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਨਾਲ ਪਰਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਸਨ—ਅਹੰਕਾਰ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੈ; ਭੁੱਖ-ਲਾਲਸਾ, ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੈ; ਅਤੇ ਧਿੱਗਪਣ, ਜੋ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੈ। ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਉੱਚੀਕਰਨ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਲੂਸੀਫਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਹੇ ਲੂਸੀਫ਼ਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ! ਤੂੰ, ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟ ਕੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ! ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਚਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭਾ ਦੇ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਬੈਠਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚਾਈਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਪਰਮੋੱਚ ਵਰਗਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਤਦ ਭੀ ਤੈਨੂੰ ਅਧੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਖੱਡ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੱਕ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੱਕਣਗੇ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਕੀ ਇਹ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਯਸਾਯਾਹ 14:12–16।
ਪੰਜ ਵਾਰ ਲੂਸੀਫ਼ਰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।” ਸ਼ੈਤਾਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਨਾਮ “ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਵਾਹਕ” (ਲੂਸੀਫ਼ਰ) ਸੀ, ਪਰ ਜੋ ਹੁਣ ਕੇਵਲ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਵਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ “ਜਿਸ ਨੇ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ “ਕੌਮਾਂ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟ ਸੰਘਬੰਧ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦੀਆਂ ਸਤਰ੍ਹਾਂਵੀਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂਵੀਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਬੰਧ ਦਾ ਵੀ।
“ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਪਾਲਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਛਾਪ ਲਾ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਅਜਗਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਨਾਲ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਯਿਸੂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ—ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” Testimonies to Ministers, 38.
ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਤਰਿਆ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਇਹ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਕੇ ਪਰਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਸਦਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਦਮ ਦੇ ਪਤਨ ਵੇਲੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਖਿਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜ ਦਿਖਾਏ। ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਂ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਉਸੇ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਂ। ਲੂਕਾ 4:5–8।
ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ (ਜਾਨਵਰ) ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ: ਉਸ ਦੀ ਹਰਾਮਕਾਰੀ ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ “ਭੋਜਨ” ਅਤੇ ਪਾਨ, ਜੋ ਉਹ ਵੰਡਦੀ ਹੈ।
ਤੌ ਭੀ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਖਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਖਾਣ ਲਈ ਭਰਮਾਉਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 2:14.
ਉਹ ਜੋ “ਭੋਜਨ” ਅਤੇ ਪਾਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ।
“ਬਾਬਲ ਉੱਤੇ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਮਹਾਨ ਪਾਪ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ‘ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ।’ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਇਹ ਪਿਆਲੀ, ਜੋ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅਵੈਧ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 388.
ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦਾ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਦੂ-ਟੋਣਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦਾ ਚਾਨਣ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਮਕੇਗਾ; ਅਤੇ ਦੂਲੇ ਅਤੇ ਦੁਲਹਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਪਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਟੋਣੇ-ਟੋਟਕਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਭਰਮਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:23.
ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਟੋਣੇ-ਟੋਟਕੇ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, pharmakeia ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਦਵਾਈਆਂ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਕੇਵਲ ਦਾਖਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਪਿਆਲਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਪਿਆਲਾ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਜਾਦੂਈ ਚਿਕਿਤਸਕ ਮਿਸ਼ਰਣ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜਾਦੂਈ ਮਿਸ਼ਰਣ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੂਈਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਚੰਗਿਆਈ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ, “ਉਹੀ ਸੰਕਟ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ।”
ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਚੰਗਿਆਈਆਂ ਦੇ ਕਰਿਸ਼ਮੇ, 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦੌਰਾਨ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਥਿਤ ਦਵਾਈ ਦੀਆਂ “ਟੋਣਹੀਆਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ, “ਮਨੁੱਖ ਕੇਵਲ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਬਚਨ ਨਾਲ।” ਰੋਮ ਦਾ “ਭੋਜਨ” ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
“ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਚਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਲਈ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਰਵੋਚਤਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਇਸ ਚਲ੍ਹ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਮਹੱਤਵ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਐਸਾ ਰਿਵਾਜ ਜਿਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਰੋਮ ਤੋਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ—ਸੰਸਾਰੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਅਨੁਰੂਪ ਹੋਣ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਤਮਾ—ਜੋ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਸੇ ਮਹਿਮਾ-ਉੱਚਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 573.
ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤਕ “ਭੋਜਨ” ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਥਾਂ ਪਸ਼ੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰ ਸਕੇ।
“ਰੋਮੀ ਕਲੀਸੀਆ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਾ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਰੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸਰਾਏਲੀ ਭੀ ਤਾਂ ਇਹੀ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਅੱਗੇ ਨਿਵੇ ਸਨ। ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕ ਉਠਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਰਮੀ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹੀ ਲੇਖਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਕਥਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।”
“ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਧਰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਇੰਨੇ ਅਨੁਕੂਲ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਨਾਲ ਏਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦਾਪਿ ਇਹ ਏਕਤਾ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਬਦਲਾਅ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਮ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ। ਉਹ ਅਭ੍ਰਾਂਤਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਦਲਾਅ ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲਿਆ ਆਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਸਕੇ। ‘ਬਾਈਬਲ, ਬਾਈਬਲ ਹੀ, ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ,’ ਲੂਥਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੀ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪੁਕਾਰਦੇ ਸਨ, ‘ਪਿਤਰਗਣ, ਰੀਤ, ਪਰੰਪਰਾ।’ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿੱਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਸਾਹਸ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਸਲੀਬ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੈਥੋਲਿਕਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ-ਸਤ੍ਹਾ ਵੱਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰਕ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਤਰਗਣ ਦੀ ਗਵਾਹੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਆਗਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਂ, ਉਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਆਪਣੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੈਥੋਲਿਕਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਅੱਜ ਵੀ ਰੋਮ ਅਤੇ ਲੂਥਰ, ਕ੍ਰੈਨਮਰ, ਰਿਡਲੀ, ਹੂਪਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਵਿਚਕਾਰ ਓਨੀ ਹੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖਾਈ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਹ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।”
“ਮਸੀਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਦੀ ਉਸ ਰੂਪਕਾਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਰੁੱਧ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਜੋਂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਦਿਖਾਵੇਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਕਪਟੀ ਹਨ। ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਬਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਬਾਹਰੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਸੜਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਰਸੂਲਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ। ਲੂਥਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਨੇ ਸੁਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਧਰਮ ਆਵਿਸ਼ਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੇਵਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਰਸੂਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਈਬਲ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਪਰਯਾਪਤ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ; ਪਰ ਪੋਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕੋਈ ਸ਼ਾਪ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਢੋਂਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਨੂੰ ਝਿੜਕਦੀ ਹੈ।” Review and Herald, June 1, 1886.
ਚੰਗਿਆਈ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ, ਜੋ ਆਤਮਾਵਾਦ ਦੀ ਨੀਂਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਪਾਰ ਹਨ।
“ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਿਆਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਧਿਅਮ ਦੀ ਠੱਗੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦੇਣ। ਪਰੰਤੂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਅਸਲੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਿਆਂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਰਹੱਸਮਈ ਠੋਕਰਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਧੁਨਿਕ ਆਤਮਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਮਨੁੱਖੀ ਚਲਾਕੀ ਜਾਂ ਕਪਟ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਬੁਰੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਕੰਮ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਆਤਮਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਭ੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਵਾਇਆ। ਬਹੁਤੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਫਸਾਏ ਜਾਣਗੇ ਕਿ ਆਤਮਵਾਦ ਕੇਵਲ ਮਨੁੱਖੀ ਠੱਗੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇਹੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅਲੌਕਿਕ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਗੇ, ਤਦ ਉਹ ਧੋਖਾ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
“ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸਤਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਚਰਜਾਂ ਬਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰਔਨ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸਤਾਨੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੌਲੁਸ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਹੋਣਗੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ‘ਸਤਾਨ ਦੇ ਕਾਰਜ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ’ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਣਾ ਹੈ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:9,10। ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰੀ ਯੂਹੰਨਾ, ਉਸ ਅਚਰਜ-ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ ਜੋ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਚਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਚਰਜਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:13, 14। ਇੱਥੇ ਕੇਵਲ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਦਿਖਾਵਿਆਂ ਦੀ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਅਚਰਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਠੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਤਾਨ ਦੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦਾ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।” The Great Controversy, 553.
ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ, ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਆਤਮਵਾਦੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ, ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ-ਭਰੀ ਚਿਕਿਤਸਾ-ਉਦਯੋਗਿਕ ਵਿਵਸਥਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਕਾਜ ਨਾਲ ਕਲੀਸੀਆਈ ਚਾਤੁਰਾਈ ਦਾ ਮੇਲ—ਇਹ ਸਭ ਕੈਥੋਲਿਕਵਾਦ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਗੁਣ ਹਨ। ਅਹੰਕਾਰ ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਦੁੱਸਾਹਸ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਯਰਦਨ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਪਰਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਖਾਧਾ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਤਦ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ। ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕਿ ਇਹ ਰੋਟੀ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਕੇਵਲ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਬਚਨ ਨਾਲ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਲੂਕਾ 4:1–4.
ਧਾਰਿਸ਼ਟਤਾ ਇੱਕ ਨਾਂਵ ਹੈ ਜੋ ਬਿਨਾ ਯਥੇਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਜਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੇ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲੈਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਜਾਂ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਧੂਰੀ ਜਾਂ ਅਪਰਯਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਨਿਰਣੈ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਾਰਿਸ਼ਟਤਾ ਇਹ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਧਾਰਣਾ ਵਿੱਚ ਇਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪੱਧਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਆਯੋਚਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਪਤਿਤ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਦਿਨ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਉਸ ਭ੍ਰਾਂਤ ਧਾਰਣਾ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਕੋਈ ਭੀ ਸਬੂਤ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੂਲ-ਵਾਕ ਹੈ, “ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ,” ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮਾਰਟਿਨ ਲੂਥਰ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, “Sola Scriptura!” ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਮਨ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਇਕ ਮੰਨੀ-ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਵਿਰਾਸਤ ਵਜੋਂ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵੇਲੇ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਵਿਚੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਕੋਈ ਭੀ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜੋ ਇਸ ਭ੍ਰਾਂਤ ਅਨੁਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।
“ਜੇਕਰ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਝੂਠੇ ਸੱਬਤ ਨਾਲ ਚਿਮੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ‘ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ’ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਕਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?—ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ-ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਰੁਕਣ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਏ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਕੰਮਕਾਜੀ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਛਾਪ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਚਾਰਿਤ ਨਿਆਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਉਣੇ ਹੀ ਹਨ। ਪਰ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਿਵੇਕਪੂਰਵਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।” Review and Herald, April 27, 1911.
ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਮਝੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਰਪੱਖ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਫਲ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਝੂਠ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ। ਵਾਰੰਵਾਰ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਆਪਣੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਮਨਸੂਬੇ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਰੰਵਾਰ ਐਸਾ ਕੋਈ ਤਰਕਸੰਗਤ ਆਧਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਖਾਮੀਪੂਰਨ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਸਕੇ। ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਨਿੱਜੀ ਆਰਥਿਕ ਲਾਭ ਲਈ, ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਅਨੈਤਿਕ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗੁਣ ਧਾਰਣਾਪੂਰਵਕ ਮੰਨ ਲੈਣਾ ਹੈ।
ਇਹ ਦੁਰਸਾਹਸੀ ਗੁਣ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪੱਖੋਂ ਉੱਚੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਪਣਾਈ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਖੋਕਲੀ ਉਮੀਦ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਪਣੀਆਂ ਨਾਗਰਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਰੋਧੀ ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਨਿਭਾਉਣਗੇ। ਪਾਗਲਪਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਮ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਵੱਖਰੇ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦਿਆਂ ਇਕੋ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਕਰਦਾ ਰਹੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਇਹ ਦਲੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਟਰੰਪ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਘ੍ਰਿਣਾ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਪਾਗਲਪਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤਾਂ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਹੀ ਸੰਕ੍ਰਮਿਤ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਥਾਪਿ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਵਾਰੰਵਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਹੇਠ ਕਿ ਸਮਝੌਤਾ ਵਿਧਾਨਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ; ਜਦਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਮਝੌਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ “ਵਿਧਾਨਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ, ਅਜੇਹੇ ਵਰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਦੇ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਿਣਤੀ-ਬਲ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਿਸੇ ਮੱਧ-ਮਾਰਗ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਰੰਵਾਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਉਮੀਦਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਅਧਾਰ ਹਨ।
ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਸੰਖਿਆਕ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ, ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣਗੇ ਕਿ ਟਰੰਪ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਗੁਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਐਜੈਂਡੇ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਵਜੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਉਪਲਬਧ ਸਬੂਤ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਚੋਣ ਕਰਨਾ ਟਰੰਪ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਸਾਹਸ ਸੀ। ਦੁੱਸਾਹਸ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗੁਣ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਪਰਖਿਆ, ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਸ ਪਾਠ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਨੁਚਿਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ-ਵਿਰੁੱਧ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਕੰਗੂਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇੱਥੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ ਦੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈਣਗੇ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੈਰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਖਾਏ। ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਰਖ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਲੂਕਾ 4:9–12।
ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਉਹੀ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮਿਹਨਤ-ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਈਬਲਕ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਬਤ ਉੱਤੇ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮਰੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਘੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁਕਮ ਬਣਾ ਦੇਣਗੇ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਵਸ਼੍ਯਕ ਦਿਨ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ ਦਾ ਸੂਰਜ-ਦਿਨ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਬਾਈਬਲਕ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਰੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਅਨੁਚਿਤ ਅਤੇ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ-ਵਿਰੁੱਧ ਪਰੀਖਿਆ ਬਣਾ ਦੇਣਗੇ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਦੋ-ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮੂੰਹ ਅਜਗਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇਗਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ—ਉਹ ਮਾਂ ਧੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਪੰਥ, ਅਗਲੇ ਸਨ ਜੋ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਉਹੀ ਮਨੋਭਾਵ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮਾਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘਟਦੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਧੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਤਣਗੀਆਂ ਜੋ ਇੱਕ ਵੇਲੇ ਮਾਂ ਨੇ ਵਰਤੀ ਸੀ।
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਨਾਮਮਾਤਰ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਨਾਮਮਾਤਰ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ, ਯਹੂਦਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਕੈਥੋਲਿਕਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਣਗੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆ ਸਕਣ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਤ ਇੱਕ ਅਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣਗੇ; ਪਰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾਮਮਾਤਰ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ (ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਬਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ), ਸੰਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੈਥੋਲਿਕਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਚੁਗਲੀ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਪਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਅਰਥਾਤ, ਕਿ ਉਹ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।”
“ਫਿਰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਕਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਥਾਂ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣਗੇ। ਕੈਥੋਲਿਕ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਫਲ ਲਿਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਸੰਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਛੁਡਾਏ ਜਾਣਗੇ।” Spalding and Magan, 1, 2.