ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਸੰਖਿਆ ਤੇਰਾਂ

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਹਾਰਕ ਪਰਖ ਵਜੋਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਿਟਮਸ ਪਰਖ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਪਰਖਾਂ ਦਾ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਹਨ, ਅਸਤਿਤਵ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਤਿੰਨਾਂ ਪਰਖਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।

ਦੂਜੀ ਪਰਖ, ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਤੀਜੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅਰਸਾ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਬੰਦੀਗ਼ੀ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕੁਰਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਅੰਤ ਆਉਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਦਾਨੀਏਲ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬੰਧੂਆਈ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਛਾਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬੰਧੂਆਈ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਦਾਨੀਏਲ ਜਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਮਝ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਤਰ ਸਾਲ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਲ ਕੁਰੁਸ ਦੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝ ਲਈ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸਾਲ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅੱਠਾਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਬਾਬਲ ਦਾ ਪਤਨ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੂਜਾ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਗੁਪਤ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਸੀ ਜੋ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਹ ਅਵਧੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਰਿਯੂਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਵੱਲ ਜਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕੁਝ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਝਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਭਰੇ ਬਚਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਤੋਂ ਅਵਗਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵੱਲ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵੱਲ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੂਰਤੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ ਵਾਲੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਤੋਂ ਅਵਗਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ “ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਸਮਝ” ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਪਰੀਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੀ ਮੰਡਰਾਉਂਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਧਮਕੀ ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਸਹੁੰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਾਨੀਏਲ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਭੇਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ। ਉਹ ਭੇਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਯੂਹੰਨਾ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ-ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਬਾਬਲ ਹੁਣੇ ਹੀ ਮਾਦੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਾਰਿਯਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਰ੍ਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਕ੍ਰਮਣ-ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ 1856 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਊਚਰ ਫ਼ੋਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਆੰਦੋਲਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 1856 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਆੰਦੋਲਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪਰੀਖਿਆ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਫਿਊਚਰ ਫ਼ੋਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਆੰਦੋਲਨ ਲਈ ਪਰਖ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਰਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹੇ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋਹੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਉਸ ਸੰਕ੍ਰਮਣ-ਕਾਲ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਵੀ।

ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ ਜੋ “ਭੇਤ” ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ “ਭੇਤ” ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਉਹ ਲੇਖ, ਜੋ “ਅੱਠਵਾਂ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ” ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਸ ਭੇਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਸ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ-ਬਿੰਦੂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅੱਠਵਾਂ, ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ “ਭੇਤ” ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਦੇ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇਵੇਂ ਤੋਂ ਅੱਠਵੇਂ ਤੱਕ ਦਾ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਕ੍ਰਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੂਰਸ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਤੇਜ਼ ਗਤਿਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅੱਠਵਾਂ ਸਿਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਉਹ ਭੇਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਨਾਮ ਉਲੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਹੀ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈ ਚਲਹਟ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ ਕਿ “ਭੇਦ” ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਘਾਤ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਾਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਅਰਿਓਕ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸੇਵਕ ਸੀ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੱਢਣ ਲਈ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਸਿਹਰਾ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦਾਨੀਏਲ ਸੱਚੇ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀਕ ਪ੍ਰਗਟੀਕਰਨ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਰਿਓਕ ਦੇ ਉਲਟ, ਉਹ “ਭੇਦ” ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਦਾ ਲਾਭ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਗੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੀ “ਭੇਦ” ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ “ਭੇਦ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੱਤ ਗਰਜਨਾਂ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਭੇਦ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਅੰਤ-ਕਾਲੀਨ ਭੇਦ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਹਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਸੰਕ੍ਰਾਮਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠਵੇਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਦਾਰਿਯੁਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਗਵਾਹ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜੋ ਭੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ” “ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ” ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਦਾਨੀਏਲ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭੇਤ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਕਾਰਣ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਕ ਗਿਆਨ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਕਿ ਉਹ “ਭੇਤ” ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੂੰ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਗੇ।” ਉਹ “ਭੇਤ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅੱਗੇ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਦੀ “ਵਿਆਖਿਆ” ਪੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ। ਉਹ ਭੇਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਭੇਤ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਤਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਮੂਰਤੀ-ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ।

ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਪੇਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੱਥਰ ਨੇ ਵੀ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਫਿਰ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਕ੍ਰਮਣ-ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਭੇਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਮਰਦੀ ਹੋਈ ਦੁਨੀਆ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਖ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚਾਲਾਂ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਨਿੱਜੀ ਨਮ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਅੰਗੀਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਗਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਓਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਰਤੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦ “complement” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪੂਰਨ ਕਰਨਾ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਬਾਈਬਲੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਹਨ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ” ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਧਾਰ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਧਾਰ ਦੀਆਂ ਹਰ ਇਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਿਆਂ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਅਜੇਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਗਹਿਰੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ Alpha and Omega ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੇ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਸੱਚਾਈਆਂ ਅਤੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜਾਂਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਭੇਦ ਰਾਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਾਰਾਂਸ਼ ਅਤੇ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ।