ਪਿਛਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ, ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ, ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਇੱਕੀ ਤੋਂ ਅਠਾਈ ਤੱਕ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅੰਸ਼ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ, ਤਾਂ “ਹਰ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ” ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਵੀ ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
“ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਆ ਕੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੂਰਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਹੈ। ਜੋ ਪੁਸਤਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਦੂਤ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ‘ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਰੱਖ, ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਾ ਦੇ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ।’ ਦਾਨੀਏਲ 12:4।” Acts of the Apostles, 585.
ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪੁਸਤਕਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ” ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਦੀ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਆਇਤ 40 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, 1989 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਅਵਧੀ, ਜੋ 1776 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਉਹੀ ਰੇਖਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਸੀਂ ਉਪਯੋਗ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਿਖਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਕੱਠਿਆਂ ਲਿਆਉਣ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। 1776 ਤੋਂ 1798 ਦੀ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਛਾਪ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਧਾਨਕ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਧਾਨਕ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
“ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਬੋਲਣਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨਿਕ ਅਤੇ ਨਿਆਂਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 443.
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਉਸ ਦਾ ਬੋਲਣਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਪੀੜਾ ਦੀ “ਬਾੜ” ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਜੋ ਯੂਰਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੁਆਰਾ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ।
ਅਤੇ ਸੱਪ ਨੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਸੁੱਟਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੜ੍ਹ ਨਾਲ ਬਹਾ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ; ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਹੜ੍ਹ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਜੋ ਅਜਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 12:15, 16.
ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਬੋਲੇਗਾ, ਪਰ ਤਦ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਕੇ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲੇਗਾ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:11।
ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ 1798 ਵਿੱਚ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪਦਵੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
“ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੁਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਭਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸੇ ਹੀ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਨਿੰਦਕ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਵੇ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਖਰੀ ਹੈ, ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।” Signs of the Times, November 1, 1899.
1798 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਲੱਗਾ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਉਹ ਬੋਲਣਾ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਸੀ। Alien and Sedition Acts ਨੂੰ 1798 ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਆਵਾਜਾਈ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਸੰਬੰਧੀ ਮਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਿਸ ਕਾਲਖੰਡ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, 1776 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ, ਉਹ ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ ਦੇ “ਬੋਲਣ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 1798 ਦੇ Alien and Sedition Acts ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਸ ਕਾਲਖੰਡ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਪਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਕਾਲਖੰਡ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਮਨੇ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣਾ ਆਰੰਭ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਾਲਖੰਡ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਜਗਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿਰੋਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਕਾਲਖੰਡ ਦਾ ਪਹਿਲਾ waymark ਆਖਰੀ waymark ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੱਧਲਾ waymark ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਤੇਰਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “truth” ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਿਸ ਅਵਧੀ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਦੀ ਮੁਹਰ ਧਾਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਅਵਧੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਧੀ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, 1989 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। 1776 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਦੀ ਅਵਧੀ ਨੂੰ 1989 ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਅਵਧੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ Alien and Sedition Acts ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਦੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਤੱਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਅਕਸਰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਸ਼ਾਇਦ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ ਕਿ 1798 “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਸੀ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਕੋਈ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਸੁਧਾਰ-ਰੇਖਾ ਹੋਰ ਸੁਧਾਰ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਸੁਧਾਰ-ਰੇਖਾ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮੂਸਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਪਤਰਸ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ।
ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੇਰੇ ਹੀ ਵਿਚੋਂ, ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਨਬੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੜਾ ਕਰੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣਨੀ। ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 18:15.
ਯਿਸੂ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸਮਾਨ” ਹੋਣਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਹੁਣ, ਹੇ ਭਰਾਵੋ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੁੱਖ ਸਹੇਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮਨ ਫਿਰਾਓ ਅਤੇ ਮੁੜੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਏ ਜਾਣ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੋਂ ਤਾਜਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਭੇਜੇ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੁਆਰਾ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੂਸਾ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਨਬੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇਗਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣੋ। ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਜੀਵ, ਜੋ ਉਸ ਨਬੀ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।’ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਮੂਏਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ, ਜਿੰਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬੋਲਿਆ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਕਰਤੱਬ 3:17–24.
ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨੇ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੀ ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ। ਟੀਬਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦੇ ਗੱਡਰੀਏ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਆਏ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ।
ਜੋ ਗੱਲ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਮੂਸਾ ਹੀ ਜਨਮਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਹਾਰੂਨ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਬੰਧੀ ਯੂਹੰਨਾ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। 1798 ਨੂੰ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਪਹਿਚਾਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਾਨਵਰ (ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਯੰਤਰਣਾ) ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੇਸ਼ਵਾ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਵਾਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ “ਇਸਤਰੀ” ਵੀ ਮਰ ਗਈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
1989 ਵਿੱਚ ਦੋ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਨ। 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ਪਥ-ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਰੇਗਨ ਨੇ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਹਿਲੇ ਬੁਸ਼ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਛਾਇਆ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਬੰਧਵਾਸ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਜਨਰਲ ਕੁਰਸ, ਜੋ ਦਾਰਾਯੁਸ ਦਾ ਭਾਣਜਾ ਸੀ, ਨੇ ਭੋਜ ਦੀ ਰਾਤ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਦਾਰਾਯੁਸ ਅਸਲ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਦਾਰਾਯੁਸ ਅਤੇ ਕੁਰਸ ਉਸ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ, ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਯਿਸੂ, ਦਾਰਿਯੁਸ ਅਤੇ ਕੁਰੁਸ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਪੋਪ, ਅਤੇ ਰੇਗਨ ਅਤੇ ਬੁਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ—ਜੇ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ—ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਜਿਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਦਾ ਮਮੇਰਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਚਿੱਤਰ ਮੂਸਾ ਦੇ ਭਰਾ ਹਾਰੂਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣੇ।
ਮਸੀਹ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ “ਆਵਾਜ਼” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਲਈ ਉਹ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦਾ ਸੀ। 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਨੇ ਇੱਕ ਫ਼ਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਕੁਰਾਹਿਆਂ ਦੇ ਸੁਧਾਰਕ ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ। ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਉਹ “ਆਵਾਜ਼” ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ 538 ਵਿੱਚ ਔਰਲੀਅਨ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਾਲੇ “ਫ਼ਰਮਾਨ” ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸਧਾਰਨ ਕਾਇਰਸ ਦੀ ਫੌਜ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਦਾਰਿਯਸ ਵੱਲੋਂ ਬਾਬਲ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸੀ।
“ਬਾਬੁਲ ਦੀਆਂ ਦਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਰੁਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਆਗਮਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੰਧਵਾਈ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਸੀ। ਕੁਰੁਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਦੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਿਵਯ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਲਿਖਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬਾਬੁਲ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤੇਗਾ, ਅਤੇ ਬੰਧਵਾਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਲਈ ਰਾਹ ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ। ਯਸ਼ਾਯਾਹ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ:”
“‘ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ, ਅਰਥਾਤ ਕੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਮੈਂ ਫੜਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰੇ; … ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦੁਹਰੇ-ਫਾਟਕ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵਾਂ; ਅਤੇ ਫਾਟਕ ਬੰਦ ਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਚੱਲਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਟੇਢੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਾਂਗਾ: ਮੈਂ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਫਾਟਕ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਸਲਾਖਾਂ ਕੱਟ ਸੁੱਟਾਂਗਾ: ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਜਾਣ ਲਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ, ਯਹੋਵਾਹ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ।’ ਯਸਾਯਾਹ 45:1–3।” ਨਬੀ ਅਤੇ ਰਾਜੇ, 551.
ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਜਾਂ ਦੋ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਘੋਸ਼ਣਾ ਜਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਹਰੋਨ, ਯੂਹੰਨਾ, ਕੁਰਸ, ਅਤੇ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਉਸ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ ਜੋ 1776 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1798 ਤੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਐਸੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਪੋਪ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੇ ਵੀ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਐਸੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਜੋ ਇੱਕ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ “ਚੇਤਾਵਨੀ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਉਲਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਹ ਲਾਈਨ 1989 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ 1789 ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਆਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1989 ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ 1798 ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। 1989, 1776 ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ 1798 ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1789 ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਉਲਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਰਾਹ ਹੋਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਰਾਹ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
1989 ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਇਤ ਇਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ, 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਸੀ। ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਤੀਜੀ ਹਾਏ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਰੋਕੀ ਗਈ ਸੀ, ਦੁਬਾਰਾ ਇੱਕ ਅਣਅਪੇਖਿਤ ਅਚੰਭੇ ਵਾਂਗ ਵੱਜੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਾਸ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣਾ ਅਦਭੁੱਤ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
“ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਹੁਣ ਲਗਭਗ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ! ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਰਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਬਦਲਾਅ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਢਾਹੁਣ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ। ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਚਮਕਣ ਤੋਂ ਰੋਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣੇ, ਮੁੱਕ ਜਾਣਗੇ। ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਸਖ਼ਤ ਸੰਘਰਸ਼ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ, ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ। ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਓ। ‘ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਕਹੋ, ਏਕਤਾ ਹੈ,... ਅਤੇ ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਨਾ ਭੈਭੀਤ ਹੋਵੋ। ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣੋ; ਉਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਭੈ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਘਰਾਂ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਚੱਟਾਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਫੰਧਾ ਅਤੇ ਜਾਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਡਿਗਣਗੇ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸਣਗੇ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣਗੇ।’
“ਸੰਸਾਰ ਇੱਕ ਰੰਗਮੰਚ ਹੈ। ਅਦਾਕਾਰ, ਇਸ ਦੇ ਵਸਨੀਕ, ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਏਕਤਾ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸੁਆਰਥੀ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਸੰਘਬੱਧ ਹੋਣ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਬਾਗ਼ੀ ਪ੍ਰਜਾਜਨਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਸੰਸਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਗੜਬੜੀ ਅਤੇ ਅਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਟਕ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਘਟਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੈ,—ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਸੀਹ ਬਣ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਦੀ ਸਭ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋ ਸੰਘਬੱਧਤਾ ਦੇ ਜਜ਼ਬੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਾਰਣ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪਰਿਣਾਮ ਅਵਸ਼ਯ ਆਵੇਗਾ।”
“ਉਲੰਘਣਾ ਲਗਭਗ ਆਪਣੀ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਲਝਣ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਭੈ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜਲਦ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਂਗ ਟੁੱਟ ਪੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।” Review and Herald, September 10, 1903.
ਜੋ ਚੇਤਾਵਨੀ 1789 ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਪਰਿਚਿਆ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਉਹੀ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਮੂਲ ਸਾਰ ਹੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੰਵਿਧਾਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸਧਾਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: “ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੋਸ਼ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਸਾਬਤ ਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।” ਸੰਵਿਧਾਨ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸਧਾਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: “ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੋਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ਰਹਿਤ ਸਾਬਤ ਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।”
1789 ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਆਈ ਚੇਤਾਵਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਸੜਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੇ ਹੀ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਦਾ ਪਾਸ ਹੋਣਾ ਵੀ ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪੈਟ੍ਰਿਓਟ ਐਕਟ (ਯੂਨਾਈਟਿੰਗ ਐਂਡ ਸਟ੍ਰੈਂਥਨਿੰਗ ਅਮਰੀਕਾ ਬਾਇ ਪ੍ਰੋਵਾਈਡਿੰਗ ਅਪਰੋਪ੍ਰੀਏਟ ਟੂਲਜ਼ ਰਿਕੁਆਇਰਡ ਟੂ ਇੰਟਰਸੈਪਟ ਐਂਡ ਅਬਸਟ੍ਰਕਟ ਟੈਰਰਿਜ਼ਮ ਐਕਟ ਆਫ 2001) ਨੂੰ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦੇ ਆਤੰਕਵਾਦੀ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਬਿੱਲ 23 ਅਕਤੂਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਹਾਊਸ ਆਫ ਰਿਪ੍ਰਿਜ਼ੈਂਟੇਟਿਵਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 24 ਅਕਤੂਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸੀਨੇਟ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 26 ਅਕਤੂਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਰਜ ਡਬਲਯੂ. ਬੁਸ਼ ਨੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਦਸਤਖ਼ਤ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਪੈਟ੍ਰਿਓਟ ਐਕਟ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਆਤੰਕਵਾਦੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਸ ਮੂਲਭੂਤ ਅਤੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੋਸ਼ੀ ਸਾਬਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਅਭਿਜਾਤ ਵਰਗ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਨਿੱਜਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਕਿਨਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
“ਇਸ ਭੈਭੀਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੈ? ਹਾਏ, ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ, ਕਿੰਨੀ ਕਪਟਤਾ, ਕਿੰਨਾ ਧੋਖਾ, ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਕਿੰਨਾ ਪ੍ਰੇਮ, ਕਿੰਨੀ ਤੁੱਛਤਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ-ਪ੍ਰੀਤਾ, ਕਿੰਨੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ! ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਨ ਨੂੰ ਇਸ ਕਦਰ ਢੱਕ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਕਿ ਸਦੀਵੀ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਖੋਜ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕੀਏ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕਾਰਜ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਮਝਵਾਨ ਨਾ ਬਣੀਏ ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪੀਆਂ ਵਜੋਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਕਾਰਜ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਉੱਧਾਰ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਧਿਆਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਦਲਾਅ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਖੋਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਖੇਦ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।”
“ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਉਸ ਮੋਹਿਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਇਕ ਆਤਮਾ ਇਹ ਪੁੱਛੇ, ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹੜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹਾਂ? ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਸਾਡੇ ਨਾਮ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਉਹ ਫੈਸਲੇ ਕੀ ਹੋਣਗੇ! ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਦੁਰਾਚਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਮਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਵਾਂਗੇ?”
“ਕਲੀਸਿਯਾ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਟਕਣਾਂ ਤੋਂ ਤੌਬਾ ਕਰੇ। ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਜਾਗ ਪੈਣ ਅਤੇ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਉਣ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ, ਰੋਕ ਨਾ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਤੁਰਹੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਖਾ।’ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਯਤਨ ਵਿਅਰਥ ਹੈ; ਭਾਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕੋਈ ਦੂਤ ਹੀ ਉਤਰ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਲਾ ਨਾ ਕਰਨਗੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਠੰਢੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਕਰਮ ਲਈ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਕਦੇ ਵੀ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਨਾ ਕਰੇ। ਦਿਲ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਜਾਂਚ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਕਜੁੱਟ ਅਤੇ ਅਡਿੱਗ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਟਾਟ ਪਹਿਨਣਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਨਿਮਰਤਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਦਾ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਹੇਠ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚੇ ਖੋਜੀਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ।”
“ਇਹ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ; ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾਂਗੇ? ਸਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਗੁਆਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ, ਸੁਆਰਥੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ। ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵਿਅਕਤਿਗਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਅੱਗੇ ਜੋਤ ਲਿਆਂਦੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਹੈ; ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋਖਿਮ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਬਿਨਾ ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।”
“ਹੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰੋਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰੋਗੇ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਧੰਨ ਉੱਧਾਰਕ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖੋਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿਓਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਰਾਮਪਸੰਦੀ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਭਾਰ ਝੱਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਝੱਲਿਆ ਸੀ? ਆਓ, ਅਸੀਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗ ਪਈਏ। ‘ਸੰਯਮੀ ਬਣੋ, ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਵੈਰੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਖੋਜਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਏ।’ ਰਿਵਿਊ ਐਂਡ ਹੇਰਲਡ, 22 ਮਾਰਚ, 1887।”