ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਅੜਸਠਵੀਂ

ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ, ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਲੜਾਈ ਰੂਸ ਦੀ ਨਾਸ਼ਤਿਕ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੂਤਿਨ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਟੋਲੇਮੀ IV ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਮੁਗਧ ਸਵੈ-ਉੱਚਾਈ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਵਾਟਰਲੂ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣੇਗੀ। ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ ਜੋ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਦ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ “ਦਰਸ਼ਨ” ਅਤੇ “ਗੱਲ” ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਹੀ ਰੇਖਾ ਵਜੋਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦੇਕਲ ਦਰਿਆ ਹਨ। ਇਹ “ਮਾਰੇਹ” ਅਤੇ “ਖਾਜ਼ੋਨ” ਦਰਸ਼ਨ ਹਨ। ਇਹ ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮਹੱਤਵਹੀਣ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਉਲੇਖ ਦਾ ਨਿਯਮ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਖਾਜ਼ੋਨ” ਅਤੇ “ਮਾਰੇਹ” ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਪਦਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸਹੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਨਾਸਤਿਕ “ਵੋਕ” ਦਰਿੰਦੇ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਸੋਦੋਮ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੀ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇ ਅਜਗਰ ਦੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਲਈ “ਹਰਖ” ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ ਸੋਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਲਾਜ਼ਰ ਦੀ ਪੁਨਰੁਠਾਨ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੁਨਰੁਠਾਨ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਮੁਹਰ-ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਰਤੱਬ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਜੋ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਮੁਹਰ ਲਗਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਜੈ-ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਚਲਵਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਲਾਜ਼ਰ ਦੀ ਪੁਨਰੁਠਾਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਮਰਿਯਮ ਅਤੇ ਮਾਰਥਾ, ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਇਕੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸੀ। ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਸੋਗ ਮੀਖਾਏਲ ਦੇ ਉਤਰਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹਾਨ ਹਸਤੀ ਜਿਸ ਦੀ “ਆਵਾਜ਼” ਨੇ ਲਾਜ਼ਰ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਪੁਨਰੁਠਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ “ਮਰਾਹ” ਦੀ ਕਾਰਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਗਬਰੀਏਲ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਕੋਲ ਇਸ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਕੀ ਬੀਤੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਬੀਤੇਗਾ, ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਕ ਐਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਉੱਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਰੱਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਹਿਲੇ ਉਲੇਖ ਦਾ ਨਿਯਮ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਹੀ ਸਮਝ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿਸੇਗੀ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦੋਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ “ਦਰਸ਼ਨ” ਅਤੇ “ਵਸਤੂ” ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਣਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ ਨਾ ਘੱਟ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਆਪ ਹੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ। ਉਹ ਪਲਮੋਨੀ ਹੈ, ਅਦਭੁਤ ਗਿਣਨਹਾਰ, ਭੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਣਨਹਾਰ। ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾਵਿਦ ਹੈ, ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ, ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖਰੀ, ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਇਹੀ ਸਰੂਪੀ ਤੱਤ ਹਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਉਹ ਨਿਯਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦਦੇਕੇਲ, ਜੋ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਖਾੜੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਸੰਗਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਦਲਦਲੀ ਖੇਤਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੱਤ ਅਲ-ਅਰਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇੱਕੋ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਸ਼ੱਤ ਅਲ-ਅਰਬ ਇੱਕ ਨਦੀ-ਡੈਲਟਾ ਹੈ ਜੋ ਯੂਫ਼੍ਰਾਤੇਸ ਅਤੇ ਟਾਈਗ੍ਰਿਸ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਈਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਡੈਲਟਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਯੂਫ਼੍ਰਾਤੇਸ ਅਤੇ ਟਾਈਗ੍ਰਿਸ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਦੀਆਂ ਵਜੋਂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਖਾੜੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਪਣਾ ਵਿਲੱਖਣ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ (ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ), ਉਹ ਕਈਆਂ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਡੈਲਟਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਿਸੂ ਆਤਮਿਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਇੱਕ ਡੈਲਟਾ-ਬਾੜ੍ਹ ਭੂਮੀ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇੱਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੋਗ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋ ਗਵਾਹ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੁਹਰਬੰਦੀ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ; ਇਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ, 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿਖੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭੇਟ ਤੱਕ ਲੈ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੇ ਤਿਆਰ ਹਨ ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ। 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੁਰ ਫੂਂਕਿਆ।

ਸੱਤਵੇਂ ਤੂਰ ਦੀ ਧੁਨੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਭੇਦ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਤੂਰ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੂਰ ਤਿੰਨ ਸੁਰ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਸੁਰ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਸੀ, ਦੂਜਾ ਸੁਰ 7 ਅਕਤੂਬਰ, 2023 ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜਾ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੁਰ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਤਿੰਨ ਛੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਅਰਸੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ ਤੂਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੁਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਕੀ ਬੀਤਦੀ ਹੈ; ਪਰੰਤੂ ਇੱਥੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਧਾਰਣ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸਮਝਦੀ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਗਬਰੀਏਲ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਨਿਰਦਿਸ਼ਟ ਲੜੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਆਇਤਾਂ ਕਿਰਸ (ਪਹਿਲੇ ਬੁਸ਼ ਵਾਂਗ) ਨਾਲ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ 1989 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪੈਂਤਾਲੀਹਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ (ਛੇਵੇਂ) ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ (ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ) ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ, ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ, ਸੰਬੋਧਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਧਨਾਢ ਛੇਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਗਲੋਬਲਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਐਸੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਹੈ।

ਪੰਜਵੀਂ ਤੋਂ ਨੌਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ, 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਤੰਤਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1798 ਵਿੱਚ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਹ ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ, ਪੰਜਵੀਂ ਤੋਂ ਨੌਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਤਾਂ ਵੀ, ਇਹ 1989 ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੀ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ 1989 ਤੋਂ ਇੱਕ ਮੌਨ ਅੰਤਰਾਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਯਤਾਂ ਦੋ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁਹੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਯਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਉਦੇਸ਼ਿਤ ਲਾਭ ਦੋਹਰੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਵੀ। ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮਝ—ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਵਾਧਾ, ਜੋ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਵਿਚਾਰਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਲੈਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਜੋ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਅਤੇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਇੱਕ ਦੋਹਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਲਈ ਲੈਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਾਹਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸਮਝ, ਜੋ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਧਰਮੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੰਬੰਧੀ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਗੁਪਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਮਝ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਿਨਾ ਆਸ ਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਪੂਰਨ ਤੋਬਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅੰਤ-ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਥਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਣਾ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਅਸਫਲ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਆਇਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਰਹੱਦੀ ਰੇਖਾ ਦਾ ਯੁੱਧ, ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਿੱਤ, ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰੋਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਜੋ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗੋਚਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦਸਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਉੱਫਣ ਅਤੇ ਲੰਘ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ (ਗਰਦਨ) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ, ਬਾਰੇ ਅਦਭੁੱਤ ਭਾਸ਼ਾਵਿਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਦੋ ਆਇਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜੋ ਇਸ ਉੱਫਣ ਅਤੇ ਲੰਘ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਥਾ ਅਤੇ ਉਹ ਅਨੁਭਵ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

2014 ਵਿੱਚ, ਪੁਤਿਨ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਲਈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਦ ਦਸ ਇੱਕ ਐਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਫਿਰ ਇਹ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਦ ਦਸ ਪਦ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਬਹਾ ਕੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਦ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਗੜ੍ਹ ਤੱਕ ਹੀ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਗਿਆ ਸੀ (ਅਰਥਾਤ “ਗਰਦਨ” ਤੱਕ)। ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਹ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਸੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਪਦ ਅੱਠ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖ ਲੈਂਦਾ। ਤਦ ਉਸ ਕੋਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਅਧਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਪਦ ਇੱਕ ਐਸੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੁਆਰਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਪੂਰੀ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਫਿਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ “ਉੱਫਾਨ ਮਾਰ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਣਾ” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਣ ਦੁਹਰਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਇਸ ਕਾਰਨ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਆਯਤਾਂ (ਗਵਾਹੀਆਂ) ਉੱਤਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹੀਆਂ, ਜੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਲਾਗੂਕਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਅੱਠ ਅਤੇ ਨੌਂ, ਆਯਤ ਦਸ ਵਿੱਚ “ਗੜ੍ਹ” ਕਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਭੇਦ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਣ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ “ਗੜ੍ਹ” ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਉਹੀ “ਗੜ੍ਹ” ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। “ਗੜ੍ਹ” ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਇਕੱਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ “ਬਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ” ਵਿੱਚ “ਬਲ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਦੋ ਆਯਤਾਂ (ਸੱਤ ਅਤੇ ਇਕੱਤੀ) ਦੋ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ “ਗੜ੍ਹ” ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਤੱਥ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ (ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ) ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਯਸਾਯਾਹ ਆਪਣੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਅੱਠ ਅਤੇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗਵਾਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੜ੍ਹ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ, ਜਾਂ ਉਸ ਰਾਜ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ 1989 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਰੂਸ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਮਾਸਕੋ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਦਾ ਮੁਖੀ ਮਿਖਾਇਲ ਗੋਰਬਾਚੋਵ ਸੀ। ਇਹ ਕੋਈ ਯਾਦਰਚਿਤ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਗੋਰਬਾਚੋਵ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਉਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਸੀ।

ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਇਸ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਆਪਣੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਵਾਕ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਓਗੇ।” ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮੂਰਖੋ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ‘ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਕਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲੋਂ ਸੁਸਤ ਹੋ।” [ਵੇਖੋ Luke 24:25] ਅਜ਼ਰਾ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, “ਅਤੇ ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਤੜਕੇ ਉੱਠੇ, ਅਤੇ ਤਕੋਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲੇ: ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਯਹੋਸ਼ਾਫਾਤ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸਿਓ, ਮੇਰੀ ਸੁਣੋ; ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ ਕੀਤੇ ਜਾਓਗੇ; ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਕਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਵੋਗੇ।” [ਵੇਖੋ 2 Chronicles 20:20] ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਵਾਰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। “ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ।”

ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣਾ, ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੂਰਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦੇ ਸੁਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਉਹ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਬੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਕਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰੂਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੰਗ ਜੋ ਉਸ ਨੇ 2014 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਉਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਨ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਉਸੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 2014 ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜੋ 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ, 2015 ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ, ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਛੇਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੈ, ਨੇ ਗਲੋਬਲਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਆਯਤ ਦਸ 1989 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਰੂਸ ਨੂੰ “ਕਿਲ੍ਹਾ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਗਲੀਆਂ ਦੋ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਰੂਸ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਜੰਗਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਪੁਤਿਨ ਉਹ ਲੜਾਈ ਜਿੱਤੇਗਾ। ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਤਦ ਖੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਰਾਹੀਂ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ,” ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਥ ਵੀ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ “ਉਮੜਣ ਅਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਣ” ਵਾਲੇ ਤਿੰਨਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲਿਆਂਦਣ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੋ 2520 ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨਗੇ।

ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ—ਦੋਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲ—ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ 742 BC ਸੀ, ਫਿਰ ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 723 BC, ਅਤੇ ਫਿਰ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 677 BC। ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1798, 1844, ਅਤੇ 1863 ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ (Alpha) ਵਿੱਚ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ (Omega) ਵਿੱਚ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ (ਜੋ Alpha ਅਤੇ Omega ਵੀ ਹੈ), ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਨੇ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ 742 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਨੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਕਿਆਸਟਿਕ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਉਨੀਹ ਸਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਉਨੀਹ ਸਾਲ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਮਸੀਹ ਦੇ ਕੀ ਉਦੇਸ਼ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਪੂਰੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਦੱਸ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੋਂ ਜੋ ਕੰਮ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਕੇਵਲ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ) ਕਿ 2014 ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਹ ਯੁੱਧ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਜਿੰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉੱਨਾ ਹੀ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪਰਦਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਉਨੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

1844 ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਹੈ। 1863 ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਯਰੀਹੋ ਦੇ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 1863 ਦਾ ਵੇਮਾਰਕ ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ “ਯਰੀਹੋ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਢਾਹੁਣ” ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਯਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਯਤ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ 2014 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੁਤਿਨ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਜਿੱਤ ਤੱਕ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਦੂਜੇ ਪਰੋਕਸੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤੀਜਾ ਪਰੋਕਸੀ ਯੁੱਧ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਯਤਾਂ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦੂਜੇ ਪਦ ਨੂੰ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੇਂ ਪਦਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ 2014 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2015 ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੁਹਿੰਮ ਆਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ 2016 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਾਢ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਹੋਈ। ਬਾਰਹਵਾਂ ਪਦ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰਾਤਮਕ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ। ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ, ਜੋ ਸਰਹੱਦੀ ਰੇਖਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੈ, ਛੇਵੇਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਾਢ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਜੋੜ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। 1844 ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਅਨਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ, ਸਬਤ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ। 1849 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਵਧਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਖਰੀ ਹੋਈ ਭੇੜਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਵਿਖਰਾਅ ਸਹਿਆ ਸੀ। 1850 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਦੂਜੀ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਮਾਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾਵੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੇ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਯਰੀਹੋ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਢਾਹੁਣ” ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ “ਪੁਰਾਣੀ ਚਾਰਟ” ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਨ।

1856 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜੋ “ਯਰੀਹੋ ਦੀ ਲੜਾਈ” ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਵਾਧਾ ਸੀ ਜੋ ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯਰੀਹੋ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਹਿਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਵਾਧਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। 1844, 1849, 1850, 1856 ਅਤੇ 1863 ਪੰਜ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।