ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇਕ ਸੌ ਪਚੱਤਰਵੀਂ

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਹ “marah” ਦਰਸ਼ਨ ਸੀ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ “mareh” ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗੀ ਰੂਪ ਹੈ। “Mareh” ਤੇਈ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਰਥ “ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ” ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਸੀਹ ਦਾ “ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ” ਮਹਿਮਾਯੁਕਤ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਸਨ।

ਸ਼ਬਦ “mareh” ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ “appearance” ਹੈ, ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਦਿੱਖ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵਾਰ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਵਾਰ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “vision” ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ “appearance” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ “marah” “appearance” ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ “ਇੱਕ ਦਰਪਣ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ “ਕਾਰਣਕ” ਕ੍ਰਿਆ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਹੈ ਜੋ ਦੇਖੇ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਰਨ ਲਈ ਕਾਰਣ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰਣਵਾਚਕ ਕ੍ਰਿਆ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਘਟਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਵਿਆਕਰਣ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਉਹਨਾਂ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਜਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਿਰਿਆ ਕਰਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਵਾਕ “She made him laugh” ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਆ “made” ਕਾਰਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਰਤਾ (she) ਨੇ ਕਰਮ (him) ਤੋਂ ਉਹ ਕਿਰਿਆ (ਹੱਸਣਾ) ਕਰਵਾਈ।

“ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਵਾਈ।” (ਇਸ ਵਾਕ ਵਿੱਚ, ਕਰਤਾ “ਮੈਂ” ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕਾਰ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰਵਾਈ।)

“ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲਈ ਅਧਿਐਨ ਕਰਵਾਇਆ।” (ਇੱਥੇ, ਕਰਤਾ “ਉਸ ਨੇ” ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲਈ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ।)

“ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਕਟਵਾਏ।” (ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਕਰਤਾ “ਉਸ ਨੇ” ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਕਟਾਉਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰਵਾਈ।)

“ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਵਾਈ।” (ਇਸ ਵਾਕ ਵਿੱਚ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰਵਾਈ।)

“ਅਸੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਵਾਵਾਂਗੇ।” (ਇੱਥੇ ਕਰਤਾ “ਅਸੀਂ” ਇਹ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ।) ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਵਿੱਚ, ਕਾਰਕ ਕਿਰਿਆਵਾਂ (had, made, got, get) ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਕਰਤਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਕਿਰਿਆ (repaired, study, cut, renovated, help) ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਦਿੱਖ ਦੇ “mareh” ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਕਾਲ “marah” ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ “ਆਇਨਾ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਮਾ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੀ “ਦਿੱਖ” ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਡਰ ਕਰ ਭੱਜ ਗਈ, ਪਰ ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਅਦਭੁੱਤ ਪਰਿਵਰਤਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “truth” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਮਸੀਹ ਲਈ ਸਦਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ Alpha ਅਤੇ Omega ਸਦਾ ਆਰੰਭ ਨਾਲ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਜਾਂ ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਅੱਖਰ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “I Daniel alone saw the vision,” ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “saw not the vision.” ਇਸ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “alone” “saw the great vision.” ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਵਾਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਭੱਜ ਗਏ ਸਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ “looking glass” ਵਾਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਗਬਰਈਏਲ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਬਿਆਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਗੱਲ” ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਮਝ ਇਕੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਸੋਗ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਇਕੀਹ ਦਿਨ ਮਹਾਂਦੂਤ ਮੀਕਾਏਲ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਅਤੇ ਬਾਈ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਜੋ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਜਾਂ ਦਸਵੰਧ ਹੈ, ਇਲਾਹੀਅਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਈਵੇਂ ਦਿਨ ਦਾਨੀਏਲ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ।

ਦਾਨੀਏਲ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਇਸ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹਾਲਤ ਉੱਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੇ ਹੱਡਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਹੱਡੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਘਰਾਣਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਤੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹੋਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।

ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਘਰਾਣਾ, ਜੋ ਕਿ ਹੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਸਾਡੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਟੇ ਗਏ ਹਾਂ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛਿੱਤਰੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਘਰਾਣਾ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੂਰਤੀ—ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਟੇ ਗਏ ਸਨ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਛਾਣੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਇਹ ਸਮਝਣ ਲੱਗੀਆਂ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਅਵਧੀ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੀ ਛਿੱਤਰੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਾਲੀਆਂ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ—ਦੋਵੇਂ ਹੀ—ਇੱਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਸੋਗ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇੱਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਬਾਈਂਵੇਂ ਦਿਨ ਮੀਕਾਏਲ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਮਈ ਮਸੀਹ ਦਾ ਐਸਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਰੂਪਾਂਤਰ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜੋ ਦਰਪਣ-ਸਮਾਨ ਦਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੱਡੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤਿੰਨ ਸਾਢੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਨਰਜੀਉਠਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਮੀਖਾਏਲ ਨੇ ਜੀਉਠਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੀਕਾਏਲ ਉਤਰਦਾ ਹੈ। ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੀਕਾਏਲ ਦੀ ਹੀ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਚਲਹਿਰ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਚਲਹਿਰ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸਾਖੀਆਂ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹੱਡੀਆਂ, ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਗਬਰਈਲ ਨੇ ਮਹਾਨ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਗਬਰਈਲ ਦੁਆਰਾ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਇਤਾਂ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ, “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਅਨੁਸਾਰ, ਦਾਨੀਏਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਦੀ ਧਮਕੀ ਹੇਠ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੀ ਦਰਿੰਦਿਆਂ ਵਾਲੀ ਗੁਪਤ ਮੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਇਕੀਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਖਿਰਕਾਰ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਹਾਦੂਤ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਛੋਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਈਕਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਅਨੁਭਵ, ਮਾਈਕਲ ਦੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ-ਝਲਕ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦੋਹਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਨੁਭਵ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸਤਾਰਪੂਰਵਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਛੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਯਤ ਜਿੱਥੇ ਗਬਰਈਲ ਦੋਹਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਯਤ ਦੱਸ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ। ਕਿਲ੍ਹਾ ਉਸ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਕੌਮ, ਜਾਂ ਰਾਜਧਾਨੀ, ਜਾਂ ਮਿਸਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਿਸਰ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਤੱਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਦ ਇਸ ਨੂੰ ਮਿਸਰ (ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ) ਦਾ “ਕਿਲ੍ਹਾ” ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਸਵਾਂ ਪਦ 1989 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਦੁਆਰਾ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਤੀਸਰੇ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ (Panium) ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਤੀਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਪਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰੂਸ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ 1989 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ “ਸ਼ੀਤ ਯੁੱਧ” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਦਰਅਸਲ ਅਸਲੀ ਯੁੱਧ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਤ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਰੂਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਕ ਤੀਜਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੌਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਰੂਸ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪਾਪਸੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਨਾਜ਼ੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਯੁੱਧ-ਯਤਨ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਪਸੀ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਰੂਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪਸੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਰਮਨੀ ਦਾ ਨਾਜ਼ੀ ਰਾਜ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਹਾਰ ਗਈ ਸੀ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਨੇੜਲੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਹਾਰੇਗੀ।

ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਤੇਰਹੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਹੈ, ਦੁਆਰਾ ਲੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ (ਠੰਢੇ ਯੁੱਧ) ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ—ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ) ਨੂੰ ਹਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਵੇਗੀ।

ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਪੁਤਿਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟਰੰਪ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮੁੜ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰੋਕਸੀ ਜੰਗ (ਠੰਡੀ ਜੰਗ) 1989 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਲਈ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਟਰੰਪ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ 2020 ਵਿੱਚ “ਵੋਕ” ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।

“ਫਿਊਚਰ ਫ਼ੋਰ ਅਮਰੀਕਾ” ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 2020 ਵਿੱਚ “ਵੋਕ” ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ “ਫਿਊਚਰ ਫ਼ੋਰ ਅਮਰੀਕਾ” ਨੂੰ ਇਕ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਲੱਗਾ। 2023 ਵਿੱਚ, 2001 ਤੋਂ ਬਾਈ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮੀਖਾਇਲ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੇ ਤਾਂ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ, ਯੂਹੰਨਾ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਉਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਉਠਾਈ ਜਾਵੇਗੀ।

1856 ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਾਡੈਲਫ਼ੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ 1863 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਛੇਵੀਂ ਕਲੀਸੀਆ ਫ਼ਿਲਾਡੈਲਫ਼ੀਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਸੱਤਵੀਂ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੋੜ 2023 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ Future for America ਦਾ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਸੱਤਵੀਂ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਫ਼ਿਲਾਡੈਲਫ਼ੀਆ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ, ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਿੰਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਠਵਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।

ਯੂਕਰੇਨੀ ਜੰਗ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਜੰਗ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਆਯਤ ਦਸ ਅਤੇ ਆਯਤ ਸੱਤ ਦਾ “ਕਿਲ੍ਹਾ” ਹੈ। ਆਯਤ ਸੱਤ ਵਿੱਚ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਲੱਗਣ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ “ਕਿਲ੍ਹੇ” ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਜਰਨੈਲ ਵੈਟੀਕਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਕੈਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਯਤ ਦਸ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਬਹਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ “ਕਿਲ੍ਹੇ” ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। “ਕਿਲ੍ਹਾ” ਸਿਰ ਸੀ, ਰਾਜਧਾਨੀ—ਉਹ ਰੂਸ ਸੀ।

ਪਰ “ਸਿਰ,” ਜਾਂ ਗੜ੍ਹ, ਕੇਵਲ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ, ਆਇਤਾਂ ਸੱਤ ਅਤੇ ਅੱਠ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਸੱਤ, ਆਇਤਾਂ ਅੱਠ ਅਤੇ ਨੌਂ, 1856 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹਿਰਾਮ ਐਡਸਨ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਲਈ ਮੁੱਖ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਸਨ। ਉਹੀ ਦੋ ਆਇਤਾਂ, ਜੋ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਉਹ ਗੜ੍ਹ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਬਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੋ ਆਇਤਾਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੋਹਾਂ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਆਰੰਭ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਦੱਸ ਬਾਹਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਉੱਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।

ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਯੁੱਧ “ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ,” ਅਤੇ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ “ਕਿਲ੍ਹਾ” ਹੈ। ਪਰ ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਾਂ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਅੱਠ ਅਤੇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਹ ਦੋ ਅਰਸੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੱਠੀਆਂ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਜਦੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਕਾਰਕ “ਮਾਰਾਹ” ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਨੁਭਵ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੀਖਾਏਲ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਉਹਨਾਂ ਪੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਆਪਣੀ ਦਿਵਯਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਣ ਲਈ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਵਯ ਮਨ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿੰਹਾਸਨ-ਕੱਖ ਵਿੱਚ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ “ਕਿਲ੍ਹਾ” ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਆਤਮਾ ਦਾ “ਦੁਰਗ” (ਕਿਲ੍ਹਾ) ਕਹਿ ਕੇ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ।

ਸਿੰਘਾਸਨ-ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਨਸ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗੀ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਬੈਠਿਆ ਹੈ, ਗੜ੍ਹ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ। ਦੇਹ-ਮੰਦਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹੇਠਲਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਸ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਦੇਹ। ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਸੁਭਾਵ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਦ ਦਸ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਜੋ ਬਾਹਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ (ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ), ਜਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ (ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ) ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਉਹ ਅੱਠਵਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

ਤਦ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਦਾ ਅਸਲੀ ਸਿੰਗ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਸਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਉਹ ਝੰਡਾ ਹੈ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ, ਪਦ ਦਸ, ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਦਾ ਯੁੱਧ 2014 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ 2022 ਤੱਕ ਰੂਸ ਨੇ ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਉੱਤੇ ਆਕਰਮਣ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਨਾ ਕੀਤਾ। 2023 ਵਿੱਚ, 2001 ਤੋਂ ਬਾਈ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮੀਖਾਏਲ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਉਠਾਉਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2020 ਵਿੱਚ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ “ਆਵਾਜ਼” ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਪੁਕਾਰਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਸਦਾ ਅੰਤ ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੀ “ਆਵਾਜ਼” ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਧੁਨਿਤ ਹੋਣਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਕਾਰਣਕ” ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਆਰੰਭਿਕ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਸੰਯੋਗ, ਪਹਿਲੀ ਉਲਲੇਖ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਇਹ ਸੰਯੋਗ, ਜੋ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਜ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਚਨ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਦੂਤ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪੜਾਅ ਦਿਵਯਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਪੜਾਅਾਂ ਦੀ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿਵਯਤਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ ਉਸ ਦਿਵਯਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਿਆ। ਅਗਲੇ ਦੋ ਪੜਾਅ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ ਇੱਕ ਅਪਤਿਤ ਦੂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਿਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ-ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਚੌਥਾ ਪੜਾਅ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੱਕ ਭੇਜੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, “ਪੜ੍ਹਣ ਅਤੇ ਸੁਣਣ।”

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।