ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਰਾਸੀ

ਮਿਲਰਾਈਟ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ, ਜੋ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ 1856 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਉੱਤੇ ਵਧੇਰੇ ਜੋਤਿ ਆਈ। 1856 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਹ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅਰਸਾ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਗਵਾਹੀ ਦੁਆਰਾ ਵੀ, ਜੋ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵੀ ਹੈ। ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਸੰਡੇ ਲਾਅ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਆਯਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸੱਬਤ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਸੱਬਤ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੱਬਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੱਬਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਸਮਾਂਤਰ ਹੈ। ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈਆਂ।

ਪਰੀਖਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸਮਾਂ, 1856 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ, ਸਬਤ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਅਤੇ ਪਰੀਖਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਪਰੀਖਿਆ-ਕਾਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਅਨੰਤਕਾਲ ਲਈ ਅੰਕਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦਾ ਇਕ ਹੋਣਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਦਿਵਯਤਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ।

ਇਸ ਕਾਰਨ, ਜਦੋਂ ਪਤਰਸ ਨੇ ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮਸੀਹ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਆਪਣੀ ਦੁਹਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।

22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਧੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਕਿ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਵਧੀ ਨੇ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ ਕਦੋਂ ਸੰਪੂਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।

ਸਤਵਾਂ ਦੂਤ ਤੀਜਾ ਹਾਏ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਯੁੱਧਕਾਰੀ ਸਰਗਰਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸਲਾਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।

22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਜੁਬਲੀ ਦੀ ਤੁਰਹੀ ਵੀ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀ।

ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਇੱਕ ਨਰਸਿੰਘਾ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਯੁੱਧ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਰਸਿੰਘਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਗੁਲਾਮ ਰਹੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਨਰਸਿੰਘਾ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਉਹਨਾਂ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਾਚਾ-ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤਦ ਦੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਸਦੀਵਤਾ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ, ਉਹ ਦੋ ਨਰਸਿੰਘੇ ਇੱਕ ਹੀ ਨਰਸਿੰਘਾ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੂਬਲੀ ਦਾ ਨਰਸਿੰਘਾ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਹੀ ਫੂਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਤਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਨਰਸਿੰਘਾ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਿਧਾਂਤ ਦੋਵਾਂ ਨਰਸਿੰਘਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭਤ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੋਵਾਂ ਨਰਸਿੰਘਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ। ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ, ਸਭਤ ਅਤੇ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ।

ਪਤਰਸ ਦੇ ਇਕਰਾਰ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ। ਮਸੀਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਉਹ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਸਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸੱਬਤ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਮਸੀਹ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਰਸ ਨੇ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਰਸ ਨੇ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ, ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਕੈਸਰੀਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ, ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਿਸੂ ਹੀ ਮਸੀਹ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਬਤ ਦੇ ਉਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਉਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੋਹਰੇ ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਅਰਸੇ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਤ ’ਤੇ ਇੱਕ ਪਰਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1856 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਜੁਲਾਈ 2023 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਖ ਦਾ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਅਰਸਾ ਉਸ ਅਰਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਦੂਤ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਾ ਸੀ, 2023 ਵਿੱਚ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਮੀਖਾਇਲ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਮੌਤ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੀਂਹਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਤੂਰ੍ਹੀ ਦੀ ਧੁਨ ਵੱਲ ਕਾਨ ਧਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਸ ਤੁਰਹੀ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਫੂਂਕਦੇ ਹਨ, ਦੋਹਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਜੂਬਲੀ ਤੁਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਭੇਦ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਐਸਾ ਚਰਿੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕਿ ਸਬਤ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਉਹ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਜੋ ਉਸ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਕਾਲਖੰਡ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਜੋ 2001 ਤੋਂ ਬਾਈ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕੈਸਰਿਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।

ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ, ਦੇਰ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਸੁੱਤ ਗਈਆਂ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲਾਜ਼ਰ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਹੈ।

ਇੱਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਸਨ। 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਮੌਤ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਦੀ ਠਹਿਰਾਅ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਚਲਾਹਟ ਦੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤ-ਕਾਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸੈਨਿਕ ਦਲ ਵਜੋਂ ਜਗਾਉਣ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਜੋ ਦੂਤ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਉਤਰਾ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਤ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਤਰਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਛਾਣਣ ਅਤੇ ਮੰਨਣ ਕਿ ਉਹ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਤਦੋਂ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੂਤ, ਅਰਥਾਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਸ਼, ਭੇਜੇ ਗਏ।

ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਗਮਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਬੁੱਧਿਮਾਨਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਹੈ, ਮੂਰਖਾਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਨੋ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਲੇਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਕਜ਼ੇਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ 12 ਅਗਸਤ ਤੋਂ 17 ਅਗਸਤ, 1844 ਤੱਕ ਸੀ, ਤਦ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੀਟਿੰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।

ਇੱਕ “ਸਮੇਂ ਦਾ ਬਿੰਦੂ” ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੋਬੇਸ਼ਨ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ “ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਿੰਦੂ” ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ “ਇੱਕ ਅਵਧੀ” ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੁਲਾਈ, 2023 ਤੋਂ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਪੂਰਤੀ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ “ਪ੍ਰੋਬੇਸ਼ਨ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ” ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਐਕਸੀਟਰ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਪ੍ਰੋਬੇਸ਼ਨ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ “ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰ ਭਾਗ” ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ “ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੁਕਾਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿਘਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ, ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਤੱਕ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਰੂਕ ਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।”

ਸਾਡੇ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੁਨੇਹਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਖ ਜੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਠ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਲੇਖ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਹ ਜੋਤ, ਜਿਵੇਂ ਲੇਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਲਗਭਗ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਲਿਆ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ 200 ਈ.ਪੂ. ਤੋਂ 63 ਈ.ਪੂ. ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਖੁਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂਰਤੀਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਉਸ ਭਾਗ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇਕ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਖ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਨਮੁਹਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਐਕਜ਼ੇਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।