ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਛਿਆਸੀਵੇਂ

ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਤਰਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਅਧੋਲੋਕ ਦੇ ਫਾਟਕ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਨਾ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੱਤੀ 16:18, 19.

“ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਉੱਧਾਰਕ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਰਗੀ ਜੋਤਿ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਬਾਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਬਾਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਨੰਤ ਮੁੱਲ ਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਅਤੀਤ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮਾਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਹਧਾਰਣ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਕੋਮਲ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਮੰਡਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁੱਥੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜੋਤਿ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ; ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਲੀਬ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜੋਤਿ ਵਿੱਚ ਜੋਤਿ ਵੇਖਣਗੇ।” The Southern Watchman, April 4, 1905.

ਅਤੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ, ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ: ਵੇਖ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:7–8।

ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਡਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਥਾਂ ਕਿੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ! ਇਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਰਗ ਦਾ ਫਾਟਕ ਹੈ। ਉਤਪੱਤੀ 28:16, 17.

ਉਸ ਦਿਨ ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਮੁਕਟ ਅਤੇ ਸੋਹਣਪ ਦੀ ਪੱਗ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਨਿਆਉ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਆਉ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਫਾਟਕ ਤੱਕ ਮੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਦਾਖਮਧੁ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ ਹਨ; ਜਾਜਕ ਅਤੇ ਨਬੀ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਖਮਧੁ ਨਾਲ ਨਿਗਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਆਉ ਵਿੱਚ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਜ਼ਾਂ ਉਲਟੀ ਅਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਐਸਾ ਕਿ ਕੋਈ ਥਾਂ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਉਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਸਿਖਾਵੇਗਾ? ਅਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਮਝਾਵੇਗਾ? ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਗਏ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹਕਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋਠਾਂ ਅਤੇ ਪਰਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇਸ ਲੋਕ ਨਾਲ ਬੋਲੇਗਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਉਹ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਥੱਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਿਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਇਹ ਹੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ। ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਡਿੱਗ ਪੈਣ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣ। ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕੋ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲੋਕ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਯਸਾਯਾਹ 28:5-14

“ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ ਜੋ, ਕੀਮਤੀ ਧਾਤੂ ਦੀਆਂ ਰਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਤਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਖੋਜ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖਾਣੀ ਖੋਦਣ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਅਰਥ ਉਸ ਦਾ ਆਤਮਾ ਸਾਡੇ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।”

“ਸਾਡੀਆਂ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਮਹਾਨ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕ ਹੈ। ਇਹ ਆਦਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਮੂਹ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਚਰਿੱਤਰ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਭਵਿੱਖਲੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਗੜ੍ਹਣਾ ਹੈ। ਧਰਮ-ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਮੰਦ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੀ ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੀ ਮਸ਼ਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਯਾਜਕ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਉਚਾਰਣਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਦਿਵਯ ਔਰੈਕਲ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚਾਨਣ ਹੋਵੇਗਾ। ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਫਰਜ਼ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹਰ ਪਾਠ ਸਮਝਣਯੋਗ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਠ ਸਾਨੂੰ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਚਨ ਉੱਧਾਰ ਲਈ ਸਭ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਉੱਧਾਰ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਨ ਜੋ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ।” Testimonies, volume 8, 157.

“ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।’”

“‘ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ’ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਚਨ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਭ ਬਚਨ ਉਸੇ ਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਰਤਾਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅਸਵੀਕਾਰ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਜੀਵਨ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਜਾਂ ਮੌਤ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਧੁਰਾ ਹੈ ਜੋ ਅਨੰਤ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।” The Desire of Ages, 413.

“ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਬੁਰਾਈ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰ ਆਈ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਭਰਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚਾਲੇ ਉੱਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਚੁਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ‘ਜੇ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਕਰੇ,’ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਨੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ‘ਤਾਂ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਭੁੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਦੱਸ; ਜੇ ਉਹ ਤੇਰੀ ਸੁਣ ਲਏ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਹੋਰ ਲੈ ਜਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਰ ਗੱਲ ਠਹਿਰਾਈ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਨਾ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਗੱਲ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਦੱਸ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਵੀ ਨਾ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਕੌਮੀ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੋਗੇ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੋਗੇ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।’ ਮੱਤੀ 18:15–18।” ਪ੍ਰੇਰਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, 304.

ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇਂਗਾ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਬੱਝਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇਂਗਾ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੜੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਅਨਿਵਾਰ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਜਾਏ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਮੁੱਖ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹੇ, ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਜਿਉਂਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਤਦ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠਪਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲੈ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਮੱਤੀ 16:19–23।

“ਰੂਪਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂਰਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਵਧਾਨ ਅਧਿਐਨ ਇਸ ਨਿਰੀਖਣ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਉਸੇ ਦਿਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਾਲਾਨਾ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਿਨ ਸੀ ਜਦੋਂ ਫਸਹ ਦਾ ਮੇਮਣਾ ਬਲੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਰੂਪਕਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ—ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਸੀ—ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸੇ ਸਾਲਾਨਾ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੂਪਕ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ? (ਵੇਖੋ The Great Controversy, 399)। ਇਹ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮੋਸਾਈ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, 22 ਅਕਤੂਬਰ ਬਣਦਾ ਸੀ। ਅਗਸਤ 1844 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਐਕਸੇਟਰ, ਨਿਊ ਹੈਮਪਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ 2300 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਮੱਤੀ 25:1–13 ਵਿੱਚ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਤਾ ਧਾਰਣ ਕਰ ਲਈ—ਦੂਲੇ ਦਾ ਦੇਰ ਲਾਉਣਾ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਣਾ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਆਦਿ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿ ਮਸੀਹ 22 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ‘ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ’ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ‘“ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ,”’ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ‘ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।’ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਜੋੜਿਆ:”

“‘ਜਿਵੇਂ ਜਵਾਰ ਦੀ ਮਹਾਂ-ਲਹਿਰ, ਤਿਵੇਂ [ਸੱਤਵੇਂ-ਮਹੀਨੇ] ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ, ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਪਿੰਡ, ਅਤੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਚੇ ਪਿੰਡਾਣੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਇਹ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਨਾ ਹੋ ਗਏ।—The Great Controversy, 400.’

“ਉਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਫੈਲਿਆ, ਐਲ. ਈ. ਫਰੂਮ ਦੁਆਰਾ ਉਧਰਿਤ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ:

“‘ਬੇਟਸ ਨੇ ਇਹ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਕਿ ਐਕਜ਼ਿਟਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ “ਮਾਨੋ ਹਵਾ ਦੇ ਪਰਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਡ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।” ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਰੇਲ ਅਤੇ ਜਲ-ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ, ਸਟੇਜਕੋਚ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰੀ ਦੁਆਰਾ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਰਾਂ ਦੇ ਗੱਠਰ ਲੈ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਪਤਝੜ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬੇਅੰਤ” ਵੰਡਦੇ ਗਏ। ਵਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਕੰਮ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਦੇ ਹਰ ਭਾਗ ਵੱਲ ਉੱਡ ਚੱਲੀਏ, ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਧੁਨ ਵਜਾਈਏ, ਅਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਈਏ।” ਅਤੇ ਵੈਲਕਮ ਇਹ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆੰਦੋਲਨ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਫੁੱਟ ਨਿਕਲਿਆ। ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਦੇ ਖੇਤ ਬਿਨਾ ਕਟਾਈ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਆਲੂ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਨਾ ਖੋਦੇ ਪਏ ਰਹਿ ਗਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਗਮਨ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਹੁਣ ਅਜਿਹੀਆਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.”

“ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦੀ ਇੱਕ ਅੱਖੀਂ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਸਾਖੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ:”

“‘ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਸ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਾਰਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ ਜੋ ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖੀ ਉਤੇਜਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ…. ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਸਨ ਜੋ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਉਨਮੱਤ ਆਨੰਦ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ, ਪਾਪ ਦਾ ਅੰਗੀਕਾਰ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਤਿਆਗ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੀੜਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਸੀ….॥

“‘ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਧਾਰਮਿਕ ਆੰਦੋਲਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, 1844 ਦੀ ਪਤਝੜ ਦਾ ਆੰਦੋਲਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਨਾਲੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਅਪੂਰਣਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁਕਤ ਸੀ। ਅੱਜ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ [1888], ਉਹ ਸਭ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਧੰਨ ਕੰਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਸੀ.—ਉੱਥੇ ਹੀ, 400, 401.’”

“ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੇ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਲਗਭਗ ਦੋ ਸੌ ਸੇਵਕ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, [ਵੇਖੋ C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20.] ਫਿਰ ਵੀ ਸਮੂਹਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਹਰ ਇਕ ਸਾਧਨ ਵਰਤਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ-ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਆਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਜੋ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਸੀ।”

“ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸੀ:

“‘ਹਰ ਪਲ ਮੈਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋੱਚ ਮਹੱਤਵ ਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਨੰਤਤਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕਿ ਲਾਪਰਵਾਹ ਅਤੇ ਨਿਰੁਚਿਤ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਨਾਛਾਦਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਦੀਆਂ ਅਨਮੋਲ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਹਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ…. ”

“‘ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਭਰੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਨਿਮਰ ਸਵੀਕਾਰੋਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਉਮੀਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਹਰ ਸਵੇਰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਾਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਠੀਕ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵੱਧ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਸਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵੱਧ ਗਈ; ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।

“‘ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਸੰਗਤੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਉਸ ਅੱਗੇ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕ੍ਰਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਮੁਕਤੀ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਡੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਾਨ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਅਵਸ਼ਕ ਸਨ। ਜੇ ਬੱਦਲ ਸਾਡੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਜਾਂ ਨੀਂਦ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਹਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ।—Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880), 188, 189.” Arthur White, The Ellen White Biography, volume 1, 51, 52.