ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਕਿਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਹ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਉਹਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਮੁਖ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਾ, ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਹੈ।” ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲੱਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਹੀ ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ। ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ “ਕੁੰਜੀਆਂ” ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਣਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, ਵੇਖੋ, ਇੱਥੇ ਹੈ! ਜਾਂ, ਵੇਖੋ, ਉੱਥੇ ਹੈ! ਕਿਉਂਕਿ, ਦੇਖੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਲੂਕਾ 17:20, 21.
ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਕੰਬਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੇਵਲ “ਸੱਚਾਈ” ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਣਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਖਾਧਾ ਗਿਆ ਭੌਤਿਕ ਭੋਜਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਮੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੈਸਰਿਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪਾਨਿਯੁਮ ਬਾਰੇ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਅਨੁਰੂਪ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਸਲੀਬ ਦੀ ਛਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚੇਲਾ ਕੈਸਰਿਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਸਨ; ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਛਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਮੁੱਖ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹੇ, ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਏ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠੇ। ਤਦ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠਪਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਜਾ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਲੀਬ ਚੁੱਕੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਏ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੇਗਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਏਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ, ਜੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਆਤਮਾ ਗੁਆ ਬੈਠੇ? ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਬਦਲੇ ਕੀ ਦੇਵੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਸਮੇਤ ਆਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਤਦ ਉਹ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਸਵਾਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਣਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਵੇਖ ਲੈਣ। ਮੱਤੀ 16:21–28.
ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ—ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ “ਪਹਿਲੀ ਉਲਲੇਖਨਾ ਦੇ ਨਿਯਮ” ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ—ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੀ, ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਸਲੀਬ ਚੁੱਕਣੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਲੀਬ ਜੂਆ ਵੀ ਹੈ। ਜੂਆ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਛਾ ਦੇ ਠੀਕ ਪ੍ਰਯੋਗ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਐਸਾ ਮੇਮਣਾ ਹੈ ਜੋ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ “ਥੰਮ੍ਹ” ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਮੇਮਣਾ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੇਠਲੀ ਸਰੀਰਕ ਸੁਭਾਉ ਦੀ ਸਲੀਬੀਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ “ਥੰਮ੍ਹ” ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮਰੀ ਹੋਈ ਦੇਹ ਟੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਉਦਾਹਰਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਹ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ ਮੇਮਣਾ ਹੈ ਜੋ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਰਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਫਿਲਡੈਲਫੀਆ ਲਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਐਕਜ਼ੇਟਰ ਦੇ ਤੰਬੂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ:
ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਤੰਭ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਨਵਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਲਿਖਾਂਗਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:12, 13.
ਜੋ ਮਸੀਹ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਮੋਨ ਬਰਯੋਨਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥੰਮ੍ਹ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਉਹ ਮੇਮਨਾ ਹੈ ਜੋ ਬਲੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਤਦ ਉਹ ਵੀ ਆਕਾਸ਼ੀ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਬੈਠਿਆ।
ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਲਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਵਾਟਰਟਾਊਨ ਦੇ ਤੰਬੂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ:
ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਖਟਖਟਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਦੀ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:20–22।
ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸਲੀਬ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਜਿੱਤ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੇਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਸੁਰਗੀ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਏ ਜਾਣਗੇ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹੀ ਸਾਂ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜੀਉਂਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, (ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਉੱਧਾਰ ਪਾਇਆ ਹੈ;) ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਉਠਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗੀ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਬਿਠਾਇਆ ਹੈ। ਅਫ਼ਸੀਆਂ 2:5, 6.
ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਪਰਿਪ੍ਰੇਖ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੱਚਾਈ ਜੋੜੀ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਗੁਆ ਬੈਠੇ? ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਬਦਲੇ ਕੀ ਦੇਵੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਸਮੇਤ ਆਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਤਦ ਉਹ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਣਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਵੇਖ ਲੈਣ। ਮੱਤੀ 16:26–28.
ਜਦੋਂ ਮੱਧਰਾਤਰੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮਾਪਨਕਾਲ ਵਿੱਚ ਅਨਸੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਮਰਣਗੇ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਛੇ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੱਚ ਅਨਸੀਲ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਲੀਬ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਟ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨ-ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਯਿਸੂ ਪਤਰਸ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁਖ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਜੋਤਿ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਗਏ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਤਦ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੋਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਡੇਰੇ ਬਣਾਈਏ—ਇੱਕ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਮੂਸਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਏਲੀਆਹ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਬੋਲ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਉੱਜਲਾ ਬੱਦਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਬੱਦਲ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਸੁਣੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਏ। ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਉੱਠੋ, ਅਤੇ ਡਰੋ ਨਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਠਾ ਕੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ ਦਿੱਸਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠੇ ਨਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਏਲੀਆਹ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੈ? ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਏਲੀਆਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਹਾਲ ਕਰੇਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਏਲੀਆਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ, ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦੁੱਖ ਸਹੇਗਾ। ਤਦ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ ਸੀ। ਮੱਤੀ 17:1–13.
ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਕੁਲ ਦਾ ਸਿੰਹ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਹਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ “ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ।” ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਲੀਬ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਉਸ ਨਿਰਣਾਇਕ ਫਰਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜੋ ਇੱਕ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਦੇਹਿਕ ਸੁਭਾਉ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਹੋਈ ਉਸ ਮੁਹਰ-ਖੁਲ੍ਹਾਈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਤੱਕ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾ-ਮਈ ਸਰੂਪ ਦਾ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਸਨ। ਜੋ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਖੁਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਹਨ, ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ, ਪੰਗਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਗਤੀ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, “ਉਹ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਏ। ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਉੱਠੋ, ਅਤੇ ਡਰੋ ਨਾ।”
ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਾਨੀਏਲ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਪੁਰਸ਼ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਵੇਖਿਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਕੰਬਣਾ ਆ ਪਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਭੱਜ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਲ ਨਾ ਰਿਹਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸੋਭਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ। ਤਦ ਭੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਸੀ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇਕ ਹੱਥ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘੁੱਟਣਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਇਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਤੂੰ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਪੁਰਸ਼, ਉਹ ਬਚਨ ਸਮਝ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤਦ ਮੈਂ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਡਰ ਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਲਏ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਦਾਨੀਏਲ 10:7–12।
ਮੱਤੀ ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦਰਪਣ-ਸਰੂਪ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮੁਰਦਾ ਹੱਡੀਆਂ ਜੀ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸੰਦੇਸ਼, ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇੱਕ ਐਕਸੀਟਰ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਾਟਰਟਾਊਨ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ—ਜੋ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਆਰਾਧਨਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ “ਜਦੋਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਏ। ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਉੱਠੋ, ਅਤੇ ਡਰੋ ਨਾ।” ਦੋਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਸੁਣਨਯੋਗ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ ਭੈ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਦੋਹਾਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਲ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ “ਛੋਹ” ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੱਤੀ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਦ ਵਿੱਚ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ “ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਣਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਦੇਖ ਲੈਣ।” ਰੂਪਾਂਤਰਣ “ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ” ਦੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਝਲਕ ਸੀ।
“ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮੂਸਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਾਪ ਅਤੇ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਕਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੀ ਜੋ ਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਵੇਲੇ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣਗੇ। ਇਲਿਆਹ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਠਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੀ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਜੋ ‘ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਅੱਖ ਝਪਕਣ ਵਿੱਚ, ਆਖ਼ਰੀ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਤੇ’ ‘ਬਦਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ’; ਜਦੋਂ ‘ਇਸ ਨਾਸਵੰਤ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ,’ ਅਤੇ ‘ਇਸ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ।’ 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 15:51–53. ਯਿਸੂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਆਛਾਦਿਤ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ‘ਦੂਜੀ ਵਾਰ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ’ ਆਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ‘ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਸਮੇਤ’ ਆਵੇਗਾ। ਇਬਰਾਨੀਆਂ 9:28; ਮਰਕੁਸ 8:38. ਹੁਣ ਉਧਾਰਕਰਤਾ ਦਾ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਹਿਮਾ-ਮਈ ਰਾਜ ਨੂੰ ਲਘੁਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ,—ਮਸੀਹ ਰਾਜਾ, ਮੂਸਾ ਜੀ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ।” The Desire of Ages, 421.
ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਛਾਣ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਇਲਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਮੂਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ।” ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਦਰਪਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਦਾ ਤੀਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦਾ ਚੱਕਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੱਕਿਆਂ ਵਾਲਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਇਹ ਸਭ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਸੀਹ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸਾਕੀਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸਾਕੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਮੁਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਉਹ ਕੜੀ, ਜੋ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਮੁਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹਨ।
ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਿਤਾ ਤੋਂ, ਪੁੱਤਰ ਤੱਕ, ਦੂਤ ਗਬ੍ਰੀਏਲ ਤੱਕ, ਯੂਹੰਨਾ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੱਕ ਸੀ। ਦਿਵਯ ਪਿਤਾ ਤੋਂ, ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪੁੱਤਰ ਤੱਕ, ਇੱਕ ਅਪਤਿਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰਾਣੀ (ਗਬ੍ਰੀਏਲ) ਤੱਕ, ਇੱਕ ਪਤਿਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰਾਣੀ (ਯੂਹੰਨਾ) ਤੱਕ, ਅਤੇ ਆਸੀਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੱਕ (ਸੰਸਾਰ)। ਇਹ ਪੰਜੇ ਕਦਮ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਉਲਲੇਖਨਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਕਦਮ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਫਿਰ ਲੇਖਕ ਕਿਉਂ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੈ?” ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਇਲਿਆਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਲਿਆਹ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਉਹੀ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਸਹੇਗਾ।” ਤਦ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆਈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਭੂਮਿਕਾ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਟਰਟਾਊਨ ਦੇ ਟੈਂਟ ਵਿੱਚ ਜੋ ਲੋਕ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਚੁਣਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਚੁਣਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਚੁਣੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ 1776 ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1996 ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਤੀਜੀ ਹਾਇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦਾ ਪਾਪਮਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
“ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਭੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਥਾਪਿਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਡਗਮਗਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਵਿਖਾਏ ਗਏ—ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਹਾਏ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਭੀ ਗੋਟੀ ਹਿਲਾਏ ਜਾਂ ਇੱਕ ਪਿੰਨ ਭੀ ਸਰਕਾਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਜੀਵਨ-ਮਰਨ ਜਿਤਨੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ।’ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ ਕਿੰਨੀ ਮਹਿੰਗੀ ਕੀਮਤ ’ਤੇ ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਠਿਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਿਆਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਚਲ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਮੰਚ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਲੱਭਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ; ਫਿਰ ਇਹ ਮੰਚ ਹੋਰ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ। ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਚ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਗਏ ਅਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਹੀ ਉਸ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮੰਚ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੰਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਮਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।”
“ਮੈਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਾ ਲੈ ਸਕੇ। ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਸੂਚਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਹਿਜਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹਾ ਸੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਐਸਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪੈਂਤਿਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਉਸ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਪਰਦੇ ਦਾ ਫਟ ਜਾਣਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮਹਾਨ ਬਲੀ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੈਂਤਿਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਤਰਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਹੂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਲਾਭ ਵਰਸਾਵੇ। ਪਰ ਯਹੂਦੀ ਪੂਰਨ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਗਵਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਾਰੇ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਰਰਥਕ ਬਲੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਤਥਾਪਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਨਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੱਧਸਥਤਾ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਾ ਲੈ ਸਕੇ।”
“ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਭੈ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲਾਜਜਨਕ ਦੁਰਵਿਹਾਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਤਰਸ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਯਿਸੂ-ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰਖ ਲਈ ਲਿਆ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗਹਿਰੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ। ਪਰ ਬਹੁਤੇ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਲੀਬ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਅੰਸੂ ਵੀ ਵਗਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭ੍ਰਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ; ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਲਾਭ ਪਾ ਸਕੇ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਮਮਾਤਰ ਦੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਬਿਚੌਲਗੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਰਰਥਕ ਬਲੀਆਂ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਸ ਖੰਡ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਰਰਥਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਛੱਡ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਇਸ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਨੇ-ਹੋਏ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜ-ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਦੇਵੇ। ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਹ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭ੍ਰਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇੱਕ ਭ੍ਰਮ ਨੂੰ ਭੈ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੁਝ ਨੂੰ ਆਤਮਵਾਦ ਰਾਹੀਂ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋਤ ਦੇ ਦੂਤ ਵਾਂਗ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਸੁਧਾਰ ਆੰਦੋਲਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮਝਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅਚਰਜਕਾਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਕੰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਤੇਜਨਾ ਮੰਦ ਪੈ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਬਦਤਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਜਾਵੇਗੀ।”
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਨਾਮਮਾਤਰ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਅਤੇ ਪਤਿਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਉਡੇਲੀਆਂ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੇਵਕਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨਗੇ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਤੇਜਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਣ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਉਹ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ਵਾਸਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਸੱਚੇ ਹਨ ਉਹ ਪਤਿਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਲੈਣਗੇ।” Early Writings, 258–261.