ਨਿਕਟ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿੱਤ ਪੁਤਿਨ ਅਤੇ ਰੂਸ ਲਈ ਅੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਵੇਂ ਗੋਰਬਾਚੋਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਪੁਨਰਗਠਨ (ਪਰਿਸਤ੍ਰੋਇਕਾ) ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਰੂਸ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੇਠ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਰੂਸ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਟਰੰਪ 2024 ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਲੋਬਲਿਸਟ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਕਹਿਣ ਵਾਲੇ ਗਲੋਬਲਿਸਟਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਗਲੋਬਲਿਸਟਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਗਠਜੋੜ ਬਣਾਵੇਗਾ, ਪੁਤਿਨ ਅਤੇ ਰੂਸ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ। ਫਿਰ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਵਾ ਰੂਸ ਦੀ ਓਰੋਂ ਮੱਧਸਥਤਾ ਕਰੇਗੀ।
ਪਾਨਿਯੁਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਥਾ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨਿਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਆਖਰੀ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਸੈਨਾ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇੱਕ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸੀ, ਜੋ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰੀ ਵੀ ਇੱਕ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਰਦੇ ਦੀ ਕੰਧ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਵਾਕਪਟੂਤਾ ਕਰਕੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਕੰਧ ਤਦ ਡਿੱਗੀ ਜਦੋਂ 9 ਨਵੰਬਰ, 1989 ਨੂੰ ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਕੰਧ ਡਿੱਗੀ। ਆਖਰੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਸਰਹੱਦ ਉੱਤੇ ਕੰਧ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਵਾਕਪਟੂਤਾ ਕਰਕੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਜੋ ਟਰੰਪ ਦੀ ਕੰਧ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਸੰਡੇ ਲਾਅ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ “ਚਰਚ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ ਕੰਧ” ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰਵ ਸਿਤਾਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਵਾਕ-ਕਲਾ ਅਤੇ ਹਾਸ-ਬੋਧ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੀ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰਵ ਸਿਤਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਵਾਕ-ਕਲਾ ਅਤੇ ਹਾਸ-ਬੋਧ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। 1989 ਉਸ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ ਜੋ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਉਸ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਰੂਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਨਿਉਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੀ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਲੜਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸਮੂਹ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਹੀ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ-ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ ਆਖਰੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ, Antiochus III ਅਤੇ Philip of Macedon ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਣੇ ਗਠਜੋੜ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ), ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ (ਝੂਠਾ ਨਬੀ) ਨੂੰ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ (ਅਜਗਰ—ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ।)
ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ਉੱਤੇ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਮੋਹਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਆਖ਼ਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਲੜਾਈ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਹਾਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਨਾਜ਼ੀਵਾਦ ਹੈ, ਜੋ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮੁਹਿੰਮਾਂ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਮੋਹਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਚਲੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੁਆਰਾ ਹਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚਾਈ” ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ 1989 ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੋਲਹਵੀਂ ਆਯਤ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਤੱਕ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ (ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ) ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਗ ਠੀਕ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਸੱਬਤ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਜਾਂ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਜਿਤਨੀ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਤ ਦੂਤ ਵੇਖੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਧੂਪਦਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਅਰਪਣ ਕਰੇ ਜੋ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਅਤੇ ਧੂਪ ਦਾ ਧੂੰਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ ਸੀ, ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਧੂਪਦਾਨ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ, ਬਿਜਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤ ਦੂਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਫੂਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:1–6।
ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਦੂਤ ਉਸ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਰਥਾਤ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੀਖਾਏਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹਣ ਤੱਕ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਇਆ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਬਲਾਵਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹ ਨਿਆਂ ਹਨ ਜੋ ਦਇਆ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸੱਤਵੇਂ ਮੁਹਰ ਦਾ ਖੁਲ੍ਹਣਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ “ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ” ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸੁਪਨੇ—ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਨ—ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਛੱਬੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤੋਬਾ ਅਤੇ ਇਕਰਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਜੋ “ਸੁਵਰਨ ਧੂਪਦਾਨੀ” ਵਿੱਚ ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਿਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਵੇਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸੰਤ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਪਾਪ ਲਈ ਆਪਣਾ ਗਹਿਰਾ ਖੇਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਨਿਆਂ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
“ਅਚੂਕ ਸਹੀਪਣ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਤੋਬਾ ਦੇ ਆਹਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਹਿਸਾਬ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ; ਪਰ ਜਦ ਅੰਕੜੇ ਉਸ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਮਾਤਰਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਠਹਿਰਾਈ ਹੈ, ਤਦ ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਸੇਵਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਿਸਾਬ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਵਿਆ ਧੀਰਜ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਦੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬੇਨਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।”
“ਨਬੀ ਨੇ, ਯੁੱਗਾਂ ਪਾਰ ਨਿਗਾਹ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਰਸ਼ਟੀ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਅਪੂਰਵ ਦਇਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਸਵਰਗ ਦੀਆਂ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਅਹੰਕਾਰ, ਲੋਭ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਤਿਰਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਨੀਚ ਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹਿਸਾਬ ਬੰਦ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।”
“ਪਰ ਜੋ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੋਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਬਹੁਤੇ—ਇਤਨਾ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਠੰਢੇ ਪੈ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪ੍ਰਵਾਹ ਹੇਠ ਦਬੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉੱਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਤੌਹੀਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਨੇੜਲੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਧਾ ਗੁਆ ਬੈਠਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਜੋਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਦਿਲੋਂ ਸੱਚ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਵਸਥਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਲੱਗਦੀ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਰਸਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਅਨਾਦਰ ਹੋਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਭੇਦ-ਰੇਖਾ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਹੁਕਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਉਸ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਿਰਸਕਾਰ ਵਧਦਾ ਹੈ।”
“ਸੰਕਟ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਗਭਗ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਨਿਚੱਛੁਕ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਦੰਡ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜਲਦੀ। ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖਣਗੇ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ, ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਇਸ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮ ਨਾਲ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਹੈ। ‘ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ, ਉਤਸੁਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।’”
“ਭਗਤੀ ਦਾ ਖਮੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਗੁਆ ਬੈਠਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਅਤੇ ਅਵਸਾਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਟੋਲੀ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਨਿੱਘੇ ਭਰਦੀ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਉੱਠਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿਰਦੇ-ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ੋਧ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਰਤਾ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਅਦਾਗ਼ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਹਨਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧੀਰਜ ਧਾਰੇ।
“ਹੁਕਮ ਇਹ ਹੈ: ‘ਨਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਅਰਥਾਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦੇ ਜੋ ਉੱਥੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਉਸਾਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।’ ਇਹ ਉਸਾਹਾਂ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਚਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਠੱਪੜ ਦਿੱਤੀ, ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੋਬਾ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਿਮਾਣੇ ਕੀਤੇ। ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਸਰਾਏਲ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ ਸੀ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ।” Testimonies, volume 5, 208–210.
ਦਸਵੇਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਪਦ ਤੱਕ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਅਨਮੋਹਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਯੋਗ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬਾਹਰੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਹੈ (ਦਾਨੀਏਲ 2), ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ (ਦਾਨੀਏਲ 9)। ਇਕ ਹੋਰ ਭੇਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੰਤ ਸਮੂਹਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਪਰੀਖਿਆਕਾਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਚੇਸ਼ਟਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ (ਦਾਨੀਏਲ 2), ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਰਨ ਤੌਬਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੰਪੰਨ ਕਰਨਾ ਹੈ (ਦਾਨੀਏਲ 9)। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 9 ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੋਕਾਤੁਰ ਹੋਣਾ ਹੈ।
“ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਨਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਹ ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਅਨੁਯਾਈ ਆਪਣੇ ਆਤਮਿਕ ਵਿਯੋਗ ਕਰਕੇ ਬਾਕੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣਗੇ, ਜੋ ਵਿਲਾਪ, ਰੋਣ, ਤਾੜਨਾ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦਾ ਬੁਰਾਈ ਉੱਤੇ ਓੜਕ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਇਸ ਮਹਾਨ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਰਮੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਅਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਬਚਨਾਂ ਕਰਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਿਹਲੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਅਧਰਮ ਦੀ ਉੱਛਲਦੀ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਭੈ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ, ਲਾਲਚ, ਸੁਆਰਥ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਤਾੜਨਾ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਸੇਵਕ ਜੈਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਿਸਫਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।“
“ਉਹ ਵਰਗ ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਆਤਮਿਕ ਗਿਰਾਵਟ ਉੱਤੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਹਾਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਹਨ—ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਜਾਓ ਅਤੇ ਵੱਢੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਨਾ ਤਰਸ ਖਾਏ, ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਕਰੋ: ਬੁੱਢਿਆਂ ਅਤੇ ਜੁਆਨਾਂ ਨੂੰ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਨੰਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਸੁੱਟੋ; ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਣਾ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰੋ। ਤਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਜੋ ਭਵਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ।’”
“ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਲੀਸੀਆ—ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ—ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਘਾਤ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਹਿੱਤਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਖੜੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮੌਕਿਫ ਅਪਣਾਇਆ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਸਮੇਂ ਬਦਲ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਪ੍ਰਭੂ ਨਾ ਭਲਾ ਕਰੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਬੁਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਨਾ ਦਇਆਲੂ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ’ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਫਿਰ ਕਦੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਰਸਿੰਘੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਣਗੇ। ਇਹ ਗੂੰਗੇ ਕੁੱਤੇ, ਜੋ ਭੌਂਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਓਹੀ ਹਨ ਜੋ ਰੁੱਸੇ ਹੋਏ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂਯੋਗ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ, ਕੁਆਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚੇ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” Testimonies volume 5, 210, 211.
ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਇੱਕ ਅਤੇ ਦੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਇਤ ਦਸ ਵੀ। ਆਇਤ ਦੋ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਛੇਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਾਢ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਜ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ), ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੱਕ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਇਤ ਦੋ ਵਿੱਚ ਧਨਾਢ ਰਾਜਾ ਜ਼ਰਕਸੀਸ ਅਤੇ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਅੱਠ ਫ਼ਾਰਸੀ ਰਾਜੇ ਸਨ। ਆਇਤ ਦੋ ਤੋਂ ਆਇਤ ਤਿੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਟਰੰਪ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਜ ਤੱਕ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ 11 ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲੇ ਕੁੱਲ ਦੱਸ ਰਾਜੇ ਹਨ।
ਦਸ ਦਾ ਅੰਕ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਖ ਜੋ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਛੇਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਾਢ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ 2015 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਚੋਣ ਮੁਹਿੰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਗਲੋਬਲਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਅਤੇ ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਦੇ ਅਜਗਰ-ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਯਤਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀ ਦੀ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ। ਉਸ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਵੀ ਹੈ। ਟਰੰਪ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਟਰੰਪ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਜ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨੇਤਾ ਬਣੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਰੰਪ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
1776, 1789 ਅਤੇ 1798 ਤਿੰਨ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। 1776 ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਕਾਂਗਰਸਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। 1789 ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਦੌਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਘ-ਲੇਖ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਦੌਰ 1781 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ 1789 ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। 1798 ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰਾਜਦ੍ਰੋਹ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲੀ ਕਾਂਗਰਸ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਕਾਂਗਰਸ। ਪਹਿਲੀ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਪੇਟਨ ਰੈਂਡਾਲਫ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ। ਦੂਜੀ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਛੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ। ਪੇਟਨ ਰੈਂਡਾਲਫ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਦੋਹਾਂ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ। ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਕੁੱਲ ਅੱਠ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ। ਪੇਟਨ ਰੈਂਡਾਲਫ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਦੋਹਾਂ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ—ਇੱਕ ਐਸਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਸਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ, ਪਰ ਦੋਹਾਂ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨੀ ਦੇ ਅੱਠ ਕਾਰਜਕਾਲ ਸਨ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੇਵਲ ਸੱਤ ਹੀ ਸਨ। ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੋ ਵਾਰ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਰੈਂਡਾਲਫ ਅੱਠਵੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਅਸਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਰਜ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸੀ।
ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਰੈਂਡੌਲਫ਼ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਰੈਂਡੌਲਫ਼, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਰੈਂਡੌਲਫ਼ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਰੈਂਡੌਲਫ਼ ਅੱਠਵਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਰਜ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਸਰਵੋੱਚ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵਜੋਂ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਠਵਾਂ ਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਟਰੰਪ, ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ, ਅੱਠਵਾਂ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ।
ਦੂਜੇ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜੌਨ ਹੈਨਕਾਕ ਸੀ। ਦੂਜੀ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸ 1781 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। 1781 ਤੋਂ 1789 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਰਟਿਕਲਜ਼ ਆਫ ਕਨਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਵਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ 1789 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਹੈ, ਜਦ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਹੋਰ ਅੱਠ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਸਨ। ਆਰਟਿਕਲਜ਼ ਆਫ ਕਨਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਪਹਿਲੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਆਰਟਿਕਲਜ਼ ਆਫ ਕਨਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1789 ਵਿੱਚ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਕਾਲੋਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਉਸ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੱਠ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੱਤ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ ਜੋ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਅਰਸੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਉਹ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਪਹਿਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ। ਜੌਨ ਹੈਨਕਾਕ ਨੇ ਦੂਜੀ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੋ Articles of Confederation ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ, ਦੋ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਾਂਗਰਸਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੇਵਲ ਸੱਤ ਪੁਰਸ਼ ਹੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ; ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਹੈਨਕਾਕ Articles of Confederation ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਅੱਠ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਅਰਸੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅੱਠਵਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।
ਦੂਜਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਸਮਾਂ, ਜੋ 1781 ਤੋਂ 1789 ਤੱਕ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਹਿਲੇ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਪ੍ਰਧਾਨ (Hancock) ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਜੋ ਅੱਠਵਾਂ ਸੀ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ 1776 ਨਾਲ ਦਰਸਾਏ ਪਹਿਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ Randolph ਸੀ।
ਅੱਠ ਅਧਿਆਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਕਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਭੇਦ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਅਸਲ ਅਧਿਆਕਸ਼ (Washington) ਵੀ, Randolph ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪਕਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਭੇਦ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ Trump ਵੱਲ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਇੱਕ ਅਤੇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ Trump ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਚਿੱਤਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਦੂਜੀ ਚੋਣ ਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਖੱਡ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਪਸ਼ੂ ਨੇ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵਾਨ ਰਾਜੇ (ਕ੍ਸੇਰਕਸੇਸ) ਦੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਸ ਰਾਜੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਧਨਵਾਨ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅੱਠ ਰਾਜੇ ਸਨ। ਉਹ ਅੱਠ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਦੂਜੀ ਆਇਤ ਤੋਂ ਤੀਜੀ ਆਇਤ ਤੱਕ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, 1776, 1789 ਅਤੇ 1798 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਗਵਾਹੀਆਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਈ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਨੂੰ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਿਵਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵੀ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਰੰਭ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ 1776 ਤੋਂ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਤੇਰਾਂ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ (ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ) ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਭੇਦ ਦੀ ਗੂੜ੍ਹਤਾ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।
2016 ਵਿੱਚ ਛੇਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਟਰੰਪ, ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਨੇਤਾ ਵਜੋਂ, ਦਸ ਲਗਾਤਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਖਿਆ ਦਸ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਖ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਪਸ਼ੂ-ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਅੱਠ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਪਰਖ ਸੰਖਿਆ “ਅੱਠ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਮੱਕਾਬੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਪਰਖ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਧਰਮਭ੍ਰਸ਼ਟ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਲੜੀ ਅਤੇ ਧਰਮਭ੍ਰਸ਼ਟ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਲੜੀ—ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਐਂਟਿਓਕਸ III ਕਰਦਾ ਹੈ—ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੰਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਹੀ ਸਿੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪਤੰਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਹੈ। ਇਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਦੂਜੇ ਪਦ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਪਦ ਤੱਕ ਦੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਦਸਵੇਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਪਦਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ 20 ਜਨਵਰੀ, 2025 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਪਥ-ਗ੍ਰਹਿਣ ਸਮੇਂ ਟਰੰਪ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਖ਼ਸ਼ਾਇਾਰਸ਼ ਅਤੇ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਅੱਠ ਰਾਜੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਟਰੰਪ ਲਗਾਤਾਰ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁਹਰਬੰਦ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, “ਕੌਣ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੁਹਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ?” ਅਤੇ ਨਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਜਾਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਪਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਰੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਣ, ਜਾਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਪਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ। ਤਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਨਾ ਰੋ; ਵੇਖ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ, ਦਾਊਦ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਜਿੱਤ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜੇ।” ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਸਿੰਘਾਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੱਕ ਮੇਮਣਾ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬਲੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਸੱਤ ਅੱਖਾਂ ਸਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਉਹ ਸੱਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਭੇਜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਪੁਸਤਕ ਲੈ ਲਈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁਸਤਕ ਲੈ ਲਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਰ ਜੀਵ ਅਤੇ ਚੌਵੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮੇਮਣੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਕੋਲ ਵੀਣਾਵਾਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਸਨ, ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, “ਤੂੰ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੁਹਰਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬਲੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਇਕ ਕੁਲ, ਭਾਸ਼ਾ, ਲੋਕ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਮੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਛੁਡਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਯਾਜਕ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗੇ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 5:1–10.