ਅਸੀਂ ਪਾਪਤੰਤਰ ਦੀ ਰੇਖਾ, ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੀ ਰੇਖਾ, ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਰੇਖਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀਆਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੁਧਾਰ-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇੱਕ ਛਿੱਤਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤੇ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੇਲੇ ਛਿੱਤਰ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਰੇਖਾ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਇਕੱਠ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਹੈ। ਸਲੀਬ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਇਕੱਠ ਹੋਣਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਇਕੱਠ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਪੁਨਰੁਠਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਾ। ਜਦੋਂ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬੈਠਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਰੋਟੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਤੋੜੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਲੂਕਾ 24:30, 31.
ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ “ਫੂਕਿਆ।”
“ਮਸੀਹ ਦਾ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਫੂਕ ਕੇ ਦੇਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਦਾ ਕਰਮ, ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਚੁਰ ਵਰਖਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਈਆਂ ਕੁਝ ਬੂੰਦਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ।” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.
19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਦੂਜੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਨੇ 1843 ਦੀ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਿਆ।
“ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ, ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਲੋਕ, ਜੋ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਈਬਲਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੱਥ ਅੰਕਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਸਮਝਾਈ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਮੇਂ 1844 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਸਬੂਤ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਮੇਂ 1843 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣਗੇ।” Early Writings, 237.
ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਆਪਣੇ “ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਿਖਤ” ਲੈ ਕੇ ਉਤਰਿਆ।
“ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਮਰੱਥ ਦੂਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਿਖਤ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ‘ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ।’” Early Writings, 247.
ਪਰਖ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜੋ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਐਕਸੀਟਰ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਡੇਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਜਵਾਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਪਰਖ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪਛਾਣੀ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੰਜਾਹ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਫਿਰ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਆਈ ਜੋ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਉੱਪਰ ਉਠਦੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਦ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਆਰੰਭਕ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਦਸ ਦਿਨ ਬੇਨਤੀ-ਵਿਨਤੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਭੇਦਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਹਿਰਦਾ-ਪਰਖ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰੋਕਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਤਦ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਦਭੁੱਤ ਉਡੇਲ ਹੋਇਆ। ਅਚਾਨਕ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਚੰਡ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਦੇ ਝੋਕੇ ਵਰਗੀ ਧੁਨੀ ਆਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ‘ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਜਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ ਗਏ।’” Review and Herald, March 11, 1909.
ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮਸੀਹ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਾਜ਼ਰ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਾਰੋਹਣ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਸ ਦਿਨ ਪੈਂਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਇਕ ਅਰਸਾ ਸਨ। ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਉਹ ਚਾਲੀ ਦਿਨ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ 1844 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 12 ਅਗਸਤ 1844 ਨੂੰ ਐਕਜ਼ੀਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪੈਂਤੇਕੁਸਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਉਹ ਦਸ ਦਿਨ 12 ਤੋਂ 17 ਅਗਸਤ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ’ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਵਰਗ ਨੇ ਪੈਂਤੇਕੁਸਤ ਦਾ ਉਡੇਲਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਉਸ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਰਗ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਨੇ ਉਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਆਈ ਤਾਂ ਇੱਕ ਵਰਗ ਕੋਲ ਤੇਲ ਸੀ, ਦੂਜੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।
“‘ਜਦੋਂ ਦੁਲ੍ਹਾ ਦੇਰ ਲਗਾ ਬੈਠਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਊਂਘਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁੱਤ ਗਈਆਂ।’ ਦੁਲ੍ਹੇ ਦੀ ਇਸ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਤ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ, ਅਤੇ ਦਿੱਖੀ ਦੇਰੀ ਦਾ। ਇਸ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉੱਪਰੀ ਅਤੇ ਅੱਧੇ-ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਡੋਲਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਗਏ; ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਚੱਟਾਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਧੋ ਕੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ‘ਉਹ ਸਭ ਊਂਘਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁੱਤ ਗਈਆਂ;’ ਇੱਕ ਵਰਗ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਤਿਆਗ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਰਗ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਜਦ ਤੱਕ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਜੋਤ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਤਥਾਪਿ, ਪਰਖ ਦੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛਲੇ ਵਰਗ ਨੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੱਦ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਜਾਪਿਆ। ਅੱਧੇ-ਦਿਲ ਅਤੇ ਉੱਪਰੀ ਲੋਕ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਟੇਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਖੜ੍ਹਨਾ ਜਾਂ ਡਿੱਗਣਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 395.
ਪੈਂਟੀਕੋਸਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਅਤੇ ਐਕਸੀਟਰ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ। ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਦੂਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਉਤਰਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੋਟਾ ਝੁੰਡ ਫਿਰ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। 1849 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਵਧਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀਆਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
1844 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਬੰਧੀ ਸੀ ਜੋ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਾ, ਪਰ ਉਸ “ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੱਡੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਭੁੱਲ ਬੈਠੇ। 1849 ਤੱਕ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ 1863 ਦੀ ਹਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਕਾਦੇਸ਼ ਸੀ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਲੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਵਿਲੰਬਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਉਤਰੇ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਖਰੀ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਛਿੜਕਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਫੂਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ ਜੋ 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਤੱਕ ਲੈ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਆਖਰੀ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਉਹ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮੁਰਦਾ ਪਏ ਰਹੇ। ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚਾਲੀ-ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰਾਲ—ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ 1844 ਤੋਂ 12 ਅਗਸਤ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਤੋਂ 1849 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ।
ਜੁਲਾਈ, 2023 ਤੋਂ ਸੰਡੇ ਲਾ ਤੱਕ, ਜੋ ਕਿ ਪੈਂਟੇਕੋਸਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਸ ਦਿਨ ਹਨ, ਐਕਸੇਟਰ ਵਿੱਚ 12 ਅਗਸਤ ਤੋਂ 17 ਅਗਸਤ ਤੱਕ ਹੋਈ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ, ਅਤੇ 1849 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਆਇਤ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਰੇਖਾ (ਨਾਂਮਾਤਰ ਕਲੀਸਿਆ), ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਰੇਖਾ (ਨਾਂਮਾਤਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ), ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੀ ਰੇਖਾ, ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਰੇਖਾ—ਇਹ ਸਭ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਰ ਰੇਖਾਵਾਂ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਅਜਗਰ (ਯਹੂਦਾ), ਜਾਨਵਰ (ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ) ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ (ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ) ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਏਕਤਾ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਸੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੀ ਲੜੀ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਲੜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ (ਅਜਗਰ) ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ (ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਪਸ਼ੂ ਲਈ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਪਸ਼ੂ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਿਸਰ (ਅਜਗਰ) ਉਸ ਸੇਵਾ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਰੱਸਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਤੂਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੜੀ ਕਠਿਨ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾਈ; ਹਰ ਸਿਰ ਗੰਜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹਰ ਮੋਰਾ ਛਿਲ ਗਿਆ; ਤਦਾਪਿ ਤੂਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਿਹੜੀ ਸੇਵਾ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਲਈ ਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਰੱਸਰ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਭੀੜ-ਭਾੜ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਲਈ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਉਸ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦਾ ਸਿੰਗ ਫੁੱਟਣ ਲਗਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੈਨੂੰ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 29:18–21.
ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ, ਜੋ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹਨ, ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਵੇਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਨੰਗੀ ਕਰ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਕ-ਮਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:16, 17।
ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਆਇਤ ਬਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਹ ਦੇਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਏਗਾ; ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗੀ। ਦਾਨੀਏਲ 11:42.
ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਖੀਰਲੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਦਾਇਗੀ ਉਸ “ਦਿਨ” ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਅੰਕੁਰਿਤ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਇਹ ਮੀਂਹ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਅੰਕੁਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਨ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ।
ਉਹ ਯਾਕੂਬ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹ ਪਕੜਾਵੇਗਾ; ਇਸਰਾਏਲ ਫੁੱਲੇਗਾ ਅਤੇ ਕੋਪਲਾਂ ਕੱਢੇਗਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੁਖੜੇ ਨੂੰ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ? ਜਾਂ ਕੀ ਉਹ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਸਮਾਨ ਵਧਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਧ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਮਿਆਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਾਦ ਕਰੇਂਗਾ; ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਪੌਣ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੀ ਤਿੱਖੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸੇ ਨਾਲ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਬਦੀ ਦੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਫਲ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਗਵੇਦੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਨੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਰਗਾ ਕਰ ਦੇਵੇ ਜੋ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰਕੇ ਤੋੜੇ ਗਏ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੇਰਾਹ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਨਾ ਰਹਿਣ। ਯਸਾਯਾਹ 27:6–9.
ਜਦੋਂ ਪਿਛਲਾ ਮੀਂਹ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਮਿਸਰ ਪਾਪਾਈ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲਾ ਮੀਂਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਛਿਟਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ, ਜੋ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ “ਰੋਕੀ ਗਈ,” ਜਾਂ ਸੰਯਮਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਕੱਲੀਆਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗਾ, ਤਦ ਮੀਂਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ (ਛਿਟਕਾਇਆ ਹੋਇਆ) ਪੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਹਾਏ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਛਲਾ ਮੀਂਹ ਬਿਨਾ ਮਾਪ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ “ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਬੁਰਾਈ” ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ”। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਮਿਸਰ (ਅਜਗਰ) ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਸ ਰਾਜੇ ਸੰਸਾਰ-ਪੱਧਰੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰ ਲੱਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਇੱਕ ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਅੰਤ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਅੰਤ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਰਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਿੰਗ (ਰਿਪਬਲਿਕਨ) ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲਘੁਰੂਪ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟੇ ਹੋਏ ਹੈ।
ਮੀਦੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਸਿੰਗ ਹੀ ਵੱਧ ਉੱਚਾ ਉੱਠਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਵੱਧ ਉੱਚੀ ਉੱਠਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਗਲੋਬਲਿਸਟ, ਅਜਗਰ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠੇ ਅਤੇ 2020 ਦੀ ਚੋਣ ਚੁਰਾ ਕੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਟਰੰਪ (ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ) ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਉਮੀਦਵਾਰੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਉਹ ਕੇਵਲ ਹੋਰ ਹੀ ਤੀਵਰ ਹੁੰਦੀ ਗਈ।
ਜਦੋਂ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਾਂ ਨੇ 2020 ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਚੁਰਾ ਲਈ, ਤਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਪੇਲੋਸੀ ਟ੍ਰਾਇਲਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਟਰੰਪ ਨੇ 2022 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਾਂ ਉੱਤੇ ਡਰ ਛਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਹੋਰ ਹੀ ਵੱਧ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਟਰੰਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੜੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਨਾਲ ਆਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਆ ਡਿੱਗਿਆ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਜੋ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸਦੋਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ, ਕੌਮਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਵੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੋਹਫ਼ੇ ਭੇਜਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋ ਨਬੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੀੜਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਵਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਭੈ ਆ ਪਿਆ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:7–11.
ਉਹ ਅਵਧੀ ਜੋ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, 2021 ਵਿੱਚ ਬਾਇਡਨ ਦੇ ਸ਼ਪਥ ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 2025 ਵਿੱਚ ਟਰੰਪ ਦੇ ਸ਼ਪਥ ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਅਵਧੀ ਪੈਲੋਸੀ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੰਵਿਧਾਨਕ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸਰਬਥਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਨ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਛੇਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੱਕ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ (ਪੈਲੋਸੀ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ) ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪੈਲੋਸੀ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਉਲਟੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮੂਲਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੂਰਤੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਫ੍ਰੈਂਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਯੁੱਧ ਦੇ ਗਿਲੋਟੀਨ-ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮਿਸਾਲ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਕ ਪਾਰਟੀ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਸ਼ਾਸਕ ਸੱਤਾ ਆਪ ਹੀ ਉਲਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਅਤਿਆਚਾਰ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬਾਈਡਨ ਦੇ ਸ਼ਪਥ ਗ੍ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਪੇਲੋਸੀ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਟਰੰਪ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਪਥ ਗ੍ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਪੇਲੋਸੀ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟੇ ਜਾਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੋਂ ਟਰੰਪ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਉਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਐਲੀਅਨ ਐਂਡ ਸਿਡੀਸ਼ਨ ਐਕਟਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਲਾਗੂ ਹੋਣਾ ਦੂਜੇ ਪੇਲੋਸੀ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਏਗਾ ਜਦੋਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਧੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਵਧੀ ਐਲੀਅਨ ਐਂਡ ਸਿਡੀਸ਼ਨ ਐਕਟਸ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਓਥੇ ਹੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਕਾਲਖੰਡ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ 1776 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਦੇ ਬਾਈ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕਾਲਖੰਡ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਕਾਲਖੰਡ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਹਨ: 1776 ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ, ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸੰਵਿਧਾਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1798 ਦੇ ਐਲੀਅਨ ਐਂਡ ਸੇਡੀਸ਼ਨ ਐਕਟਸ। ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਦੀ ਲਾਗੂਅਤ ਹਰ ਇਕ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੀਲ-ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗੇ।
“ਕੇਵਲ ਦੋ ਹੀ ਪੱਖ ਹਨ; ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣੀ ਟੇਢੀ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਭ੍ਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਮੋੜ ਲਏ ਹਨ ਅਤੇ ਕਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ ਹਨ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਨਾ ਰਿਹਾ; ਉਹ ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਚਤੁਰਾਈ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾ-ਨਾਸਕ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਨਕਲ ਹਨ ਕਿ ਸਪਿਰਿਚੁਅਲਿਜ਼ਮ, ਥਿਓਸਫ਼ੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਰਗੇ ਧੋਖੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਐਨੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਨਿਪੁੰਨ ਕਾਰਵਾਈ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਉੱਧਾਰਕ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤ ਦਾ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਡੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਵੱਲ ਫਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।”
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਨੀਂਦ-ਰਹਿਤ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕੀਮਤ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਸੀਂ ਪਰਖਣਹਾਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਸੰਸਾਰ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਣਗਿਣਤ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਢੰਗ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਛਲ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੁਕਲਾ ਕਲਾ-ਰੂਪ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋਤ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੱਖ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਭੇਦਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਨਾਸਕਾਰੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਰੂਪ ਉੱਤੇ ਅਸਲ ਭਲਾਈ ਦਾ ਆਭਾਸ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਾ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ ਕੰਮ ਕਰਨਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਧੋਖਾ ਅਤੇ ਕਪਟ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਜੋਸ਼, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਉਨੱਤੀ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਣਗੇ। ਸਾਡੀ ਕਾਰਜ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਹਾੜੇ ਵਾਂਗ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਢੰਗ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਪਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉੱਨਤ ਸੱਚਾਈ ਹੈ।”
“ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੁਰੇ ਆਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗੂਏ ਤੱਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਉਹ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਧਿੱਗਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗਲਤ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਹੋਰਨਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਆਸਥਾ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਖਮੀਰ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦਾਗ਼ਦਾਰ ਅਤੇ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ, ਨਿਆਂ, ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਨਿਆਂ-ਫੈਸਲੇ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਪਾਇ ਜਾਂ ਆਗਿਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਾਂ ਦੇ ਕਾਬੂ ਹੇਠ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਆਸਥਾ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕੜੀ ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਯੁਕਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਏਗਾ ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਹਿ-ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਰਾਜ ਕਰੇ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾਏ। ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਇਕੋ ਹੀ ਆਸ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਵੱਲ ਤੱਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕਮਾਤ੍ਰ ਉੱਧਾਰਕ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਲੋਹੇ ਵਰਗਾ ਕਠੋਰ ਨਿਯਮ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਜੋਤ ਕੇ ਹੰਕਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਆਸ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕਤਾ ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਭ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਰ ਤੱਕ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਖੇਤ ਦਾ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਆਪਣੀ ਜੜ੍ਹ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੀ ਹੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਾ, ਓਸ, ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਧੁੱਪ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਫਲਦਾ-ਫੂਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਹ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਆਤਮਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਨਾ ਬਣਾਈਏ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।” The 1888 Materials, 1432–1434.