ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੇਲਸ਼ੱਤਸਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ 1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1844 ਤੱਕ ਦੀ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ।

ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ 1798 ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਆਏ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜੀਊਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ 1844 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਆਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ “ਘੜੀ” ਸ਼ਬਦ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਨਿਆਂ-ਘੜੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ, ਇਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ “ਘੜੀ” 1798 ਅਤੇ 1844 ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਹਿਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦਾ ਅੰਤ ਉਸ ਰਹੱਸਮਈ ਲਿਖਤ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। “ਸੱਤ ਕਾਲ,” ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ “ਘੜੀ,” ਇੱਕ “ਖਿੰਡਾਉ,” ਜਾਂ “ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਜਾਣ, ਨਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਨਿਮਰੋਦ ਦਾ ਨਿਆਂ ਇੱਕ “ਖਿੰਡਾਉ” ਸੀ, ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦਾ “ਸੱਤ ਕਾਲ” ਸੀ, ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦਾ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਯੋਗਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਭੱਠੀ ਨੂੰ ਆਮ ਤੋਂ “ਸੱਤ ਗੁਣਾ” ਵੱਧ ਤਪਾਇਆ।

“ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਨਿਆਂ ਪਹਿਲੇ ਸੁਨੇਹੇ ਦੇ ਆਗਮਨ ਵੇਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਦੇ ਆਗਮਨ ਵੇਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 1863 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਅੰਤ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਛੱਬੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 1989 ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇੱਕ ਸੌ ਛੱਬੀ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ 1863 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਵਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1989 ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਵਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੱਕ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੁਆਰਾ, ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਛੱਬੀ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਥਾਪਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਨਿਆਇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ “ਦੀਵਾਰ” ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਲਈ, ਇਹ ਨਿਆਇ ਥੋਮਸ ਜੈਫਰਸਨ ਦੀ “ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ ਦੀਵਾਰ” ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਲਈ, ਇਹ ਨਿਆਇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ “ਦੀਵਾਰ” ਉੱਤੇ ਇਸ ਲਈ ਟੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ ਉਹ ਦੌੜੇ। ਪਰ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਪਛਾਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਆਇ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸਿੰਗ ਤਰਾਜੂਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋਲੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਪਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਲਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

“ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਜ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।” Signs of the Times, July 20, 1891.

ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਲਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।

“ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।” Bible Echo, September 17, 1894.

ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦਾ ਪਾਪ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪਾਪ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਂ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲੇਗਾ, ਤਾਂ ਚਰਚ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦੀਵਾਰ ਹਟਾਈ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਲਈ, ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਰੌਸ਼ਨੀ—ਜਦੋਂ ਨੀਂਹਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ—ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਵਧਦਾ ਹੀ ਰਹੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ “ਦੀਵਾਰ” ਵੀ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।

“ਇੱਥੇ ਨਬੀ ਉਸ ਲੋਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਆਮ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਟੁੱਟ ਨੂੰ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਗਈ ਹੈ—ਉਹ ਭਿੱਟ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਨਿਆਂ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਣੀ ਹੈ।”

“ਸੁਪ੍ਰਗਟ ਅਰਥ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਬੀ ਉਸ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੰਧ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ‘ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਬਤ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਹਟਾ ਲਏਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰਹਿ ਜਾਏਂ; ਅਤੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਆਨੰਦ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਨੂੰ ਆਦਰਯੋਗ ਆਖੇਂ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇਂ, ਨਾ ਆਪਣਿਆਂ ਹੀ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰ ਕੇ, ਨਾ ਆਪਣੀ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭ ਕੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਚਨ ਬੋਲ ਕੇ: ਤਦ ਤੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪਾਲਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਹੈ।’ ਯਸਾਯਾਹ 58:13, 14।” Prophets and Kings, 677, 678.

ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਬਾਈਬਲਕ ਵਿਧੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਭੰਡਾਰਪਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਦਿਨ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੋਤ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਦੁਆਰਾ—ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ—ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇੜਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਭੰਡਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਪੁਰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰੈਕਲ ਸਨ, ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਮਾਨਤ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14 ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਜੋਂ ਨਿਕਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੰਬੇ-ਚੌੜੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਨਾਦ ਕਰਨ। ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜੋਤ ਹੋ।’ ਹਰ ਉਸ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਲਵਰੀ ਦਾ ਸਲੀਬ ਇਹ ਬੋਲਦਾ ਹੈ: ‘ਆਤਮਾ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵੇਖੋ: “ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਓ ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੋ।”’ ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਹੈ; ਇਹ ਅਨੰਤਤਾ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਯਿਸੂ ਨੇ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਪਣੇ ਬਲਿਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗਾ।” Testimonies, volume 5, 455.

“ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੱਚ,” ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, “ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਮਾਨਤ ਹਨ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਜਾਣੀ ਹੈ।” ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਸਿਹਤ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਨਿਯਮ—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਮਹਾਨ ਵਿਧਾਨਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਵਿਧੀ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਭਤ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ।

“ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਨਾਮਧਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਅਹੁਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਰਾਹ ਅਪਣਾਉਣਗੇ ਜੋ ਨਹੇਮਿਆਹ ਨੇ ਅਪਣਾਏ ਰਾਹ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਨਾ ਕੇਵਲ ਆਪ ਹੀ ਸੱਬਤ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਅਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਪਰੰਤੂ ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਮਲਬੇ ਹੇਠ ਇਸ ਨੂੰ ਦੱਬ ਕੇ ਹੋਰਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ। ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠ ਵੱਡੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੱਖਣਗੇ। ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਪਤੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਪਤੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਇੱਕ ਆਫ਼ਤ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਿੱਛੇ ਦੂਜੀ ਆਫ਼ਤ ਆਉਂਦੀ ਹੋਈ; ਅਤੇ ਵਿਵੇਕਵਾਨ ਸੱਬਤ-ਪਾਲਕਾਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਅਣਗਹਿਲੀ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਲਿਆ ਰਹੇ ਹਨ।”

“ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਵੇ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਝੂਠੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਰਗਰਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭ੍ਰਾਂਤ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕੇਗਾ। ਧਾਰਮਿਕ ਜੋਸ਼ ਦੇ ਆਵਰਨ ਹੇਠ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਹਿ-ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਕ੍ਰੂਰ ਯਾਤਨਾਵਾਂ ਇਜਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਢਾਹੇ ਹਨ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹੀ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਾਡੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।

“ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਕੋਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਇੱਕ ਮਾਪਦੰਡ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਮਾਪਦੰਡ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਮਾਲਕ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਉਹ ਹਨ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਖਾਉਣ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਓ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਉੱਨਮਾਦ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣਗੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਭੀੜ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਉਸੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੁਰਮੇਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।”

“ਅੱਜ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਲਈ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਤਦ ਸੀ, ਘਮੰਡ, ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਠਾ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਮੂਸਾ ਦੇ ਗੀਤ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ: ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਾਗ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਦਾਗ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਇੱਕ ਟੇਢੀ ਅਤੇ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹਨ। ਹੇ ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਅਸਿਆਣੇ ਲੋਕੋ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਬਦਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੋਲ ਲਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਥਾਪਿਆ ਨਹੀਂ?’” Review and Herald, March 18, 1884.

ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੁਆਰਾ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਅਸਵੀਕਾਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ “ਉਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਉਨਮਾਦ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਭੀੜ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤਾ; ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਾਂਝ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।” ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਕ੍ਰਮਿਕ ਬਗਾਵਤ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਚਾਰ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1863 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਅੰਤਿਮ ਘਿਣਾਉਣੀ ਕਰਤੂਤ ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਆਗੂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭਵਨ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਡੇਰੇ ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਲਗਭਗ ਪੱਚੀ ਆਦਮੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿੱਠਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੰਡੌਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਇਹ ਹਲਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਉਹ ਘਿਨੌਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜ਼ੁਲਮ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਰਤਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਰਹਿਮ ਨਾ ਕਰੇਗੀ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾ ਸੁਣਾਂਗਾ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 8:16–18.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਨਿਆਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ “ਘੜੀ” ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਰਦਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਭੋਜ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦ੍ਰਾਖ ਰਸ ਪੀਤਾ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦ੍ਰਾਖ ਰਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਮੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਲਿਆ ਸੀ; ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਖੇਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਣ। ਤਦ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਲਏ ਗਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਖੇਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਦ੍ਰਾਖ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਪਿੱਤਲ, ਲੋਹੇ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸੇ ਘੜੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੀ ਦੀਵਾਰ ਦੇ ਚੂਨੇ ਉੱਤੇ ਦੀਵਟੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਖਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਹੱਥ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਦ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮੁਖੜਾ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਬਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਤਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੇ ਜੋੜ ਢੀਲੇ ਪੈ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘੁੱਟਣ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਮਾਰਨ ਲੱਗੇ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ, ਕਸਦੀਆਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ, ਉਹ ਲਾਲ ਬਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਪਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਹਾਕਮ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਦ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਅੰਦਰ ਆਏ; ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਉਸ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਸਕੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਸਕੇ। ਤਦ ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁਖੜਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਹੱਕੇ-ਬੱਕੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਦਾਨੀਏਲ 5:1–9.

ਉਸੇ “ਘੜੀ” ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨੇਗੋ ਨੂੰ ਉਸ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਜੋ ਆਮ ਨਾਲੋਂ “ਸੱਤ ਗੁਣਾ” ਵੱਧ ਤਪਾਈ ਗਈ ਸੀ।

ਹੁਣ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕਿ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨੇ, ਬਾਂਸਰੀ, ਬੀਣ, ਸੰਤੂਰ, ਤੰਬੂਰੇ, ਅਤੇ ਦੂਲਸਿਮਰ ਦੀ ਧੁਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੋ, ਤਾਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ ਜੋ ਮੈਂ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਘੜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਧਕਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਭੱਠੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾਵੇਗਾ? ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨੇਗੋ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਚਿੰਤਤ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਧਧਕਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਭੱਠੀ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਵੀ ਛੁਡਾ ਲਵੇਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਤੂੰ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤਦ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨੇਗੋ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਰੂਪ ਬਦਲ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਭੱਠੀ ਨੂੰ ਆਮ ਤੋਂ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਤਪਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਦਾਨੀਏਲ 3:15–19।

ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਲਈ ਨਿਆਂ ਦਾ “ਸਮਾਂ” ਉਹੀ ਨਿਆਂ ਦਾ “ਸਮਾਂ” ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਦਰਕ, ਮੀਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨਗੋ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਲੜੀਆਂ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਉਸ ਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਯੋਗ ਪੁਰਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸਾਕੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਦੇ “ਸਮਾਂ” ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਬੱਦਲਾਂ ਸਮੇਤ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਉਸੇ ਹੀ “ਸਮਾਂ” ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

“ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਮਾਪਦੰਡ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਨੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਚਿੰਤਿਤ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਫਰਨਹੂਮ ਉੱਤੇ ਉਚਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਾਇਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਚਾਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਵੱਧ ਭਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਲਗਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ; ਮੈਂ ਕੀ ਹਾਂ? ਕੀ ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ? ਕੀ ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰੂਪਾਂਤਰਕ ਕਿਰਪਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਢਾਲਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਕੀਤੀ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਮਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ? ਕੀ ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੈ? ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ? ਕੀ ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੀ ਸੀ? ਕੀ ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਉੱਤਮਤਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਨੀ ਹੀ ਗਿਣਦੀ ਹਾਂ? ਕੀ ਮੈਂ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਖਰੀਦੀ ਹੋਈ ਮਿਲਕियत ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਹਰ ਘੜੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ?”

“ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਡੇਹਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ। ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਮਹਾਨ ਅਥਾਹ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਸਮੇਂ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਵਾਦ, ਜੋ ਦਿਖਾਵੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਜਾਪਦੇ ਹਨ, ਮੁੜ ਜਗਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਵਿਵਾਦ ਉੱਭਰਨਗੇ; ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰਲ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਦੂਤ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੀ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਨਾ ਵਹਿਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਪਰ ਤੂਫ਼ਾਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬੱਦਲ ਭਰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਫਟ ਪੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਰਾਤ ਦੇ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗਾ।

“ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਵੀਹ ਅਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਥੋਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਕਹੀ ਹੋਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਹੁਣ ਖਾਈ ਦੇ ਪਾਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਪਾਪਤੰਤਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰੋਂ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਾਸੰਘ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਉਕਸਾਹਟ ਨਾਲ ਜਾਲੀ ਸੱਬਤ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਾਪਤੰਤਰ ਦਾ ਇਹ ਸੰਤਾਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸਥਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।”

“ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਸੰਬੰਧੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਕਟ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ। ਜੇ ਕੁਝ ਦੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਵਰਗ ਦਾ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਗਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮੱਗਰੀਆਂ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਹੋਣਗੇ। ਅਵਾਜ਼ਾਂ, ਗਰਜਾਂ, ਬਿਜਲੀਆਂ, ਭੂਚਾਲ, ਅਤੇ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਉਜਾੜ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।”

“ਤੀਬਰਤਾ ਹਰ ਇੱਕ ਧਰਤੀਲੇ ਤੱਤ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਐਸੀ ਕੌਮ ਵਜੋਂ ਜਿਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਪੰਜ ਸੁੱਤੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਦੀਵੇ ਤਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਨਹੀਂ; ਠੰਢੇ, ਸੰਵੇਦਨਹੀਣ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਘਟਦੀ ਹੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਉੱਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਆਖਰੀ ਮਹਾਨ ਟਕਰਾਅ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਸਤੇ, ਤਦ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜੋਤ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਚਾਈ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਅਪਰਾਧਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਵੇਖਣਗੇ ਕਿ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹੁਣ ਹੋਰ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ, ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਆਪਣੇ ਸਹਿਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਉੱਧਾਰ ਲਈ। ਇੱਕੋ ਇਕ ਚੱਟਾਨ ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜੋ ਇਸ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ।”

“ਜੋ ਹੁਣ ਸਰੀਰਕ ਮਨਸਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕਦੇ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਏ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ। ਉਹ ਇੰਦ੍ਰੀ-ਵਸ਼ ਹਨ, ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਘਿਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੁਆਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਉਹ ਦਿਵਯ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਭਾਗੀ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਮਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਚਰਿੱਤਰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਰੋਗੀ ਅਤੇ ਮਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਹੁਣ ਕੋਈ ਉਦਾਸੀਨ ਗਵਾਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾਇਕ, ਤੀਖੀ ਗਵਾਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਠੀਕਰਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਠਹਿਰਾਏ। ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਮੀਦ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।”

“ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਇਹ ਧੰਨ ਆਸ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਹਕੀਕਤਾਂ ਸਮੇਤ ਅਕਸਰ ਰੱਖੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖਾਲੀਪਣ ਅਤੇ ਨਿਰਰਥਕਤਾ ਸਮਝਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੰਸਾਰਕ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁੱਲ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਕਦਮ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਯਾਤਰੀ ਅਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਸੂਰਜ-ਕਿਰਣਾਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੈਤਿਕ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਦਹਿਕਦਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾ ਚਾਨਣ ਬਣੇ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਕਿੰਨੀ ਜੀਵੰਤ ਆਸ, ਕਿੰਨਾ ਉਤਕਟ ਪ੍ਰੇਮ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਮਰਪਿਤ ਜੋਸ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿੰਨਾ ਸਪਸ਼ਟ ਭੇਦ ਹੈ! ‘ਇਸ ਲਈ ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਓ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੋ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਸਕੋ।’ ‘ਇਸ ਲਈ ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਸ ਘੜੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।’ ‘ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਰਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਘੜੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ “ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।”’ Pamphlets, 38–40.