ਦੀਵਾਰ ਉੱਤੇ ਲਿਖਤ, ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ—ਦੋਹਾਂ—ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਖਰੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਪਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅਗੂਆਂ—ਦੋਹਾਂ—ਦਾ ਆਰੰਭਕ ਇਤਿਹਾਸ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਰਜ ਹੈ, ਤਦਾਪਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਾਠ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ “ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ” ਤੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸਟੀਕ ਸਮਾਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੇਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਕਿੰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਖਾਤੇ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਕਹੇ, ਇਹ ਆਖਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ, ਦਾਸਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਾ ਰੱਖੀਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਖੋਦੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਸਤੂ ਦੀ ਕੋਈ ਮੂਰਤ ਨਾ ਬਣਾਈਂ ਜੋ ਉੱਪਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਨਾ ਟੇਕੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇੱਕ ਈਰਖਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਅਧਰਮਤਾ ਦਾ ਦੰਡ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕੂਚ 20:1.
ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ “ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ” ਵਿੱਚ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਵਿਸ਼ਧਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ।
ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਬੁਰੇ ਹੋ, ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਕਿਉਂਕਿ ਦਿਲ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਮੂੰਹ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਦਿਲ ਦੇ ਚੰਗੇ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੱਢਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਬੁਰੇ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੱਢਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹਰ ਇਕ ਨਿਕੰਮੀ ਗੱਲ ਲਈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬੋਲਣਗੇ, ਉਹ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਦੇਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੂੰ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਤੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਮੱਤੀ 12:34–37.
ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਜਗਰ (ਵਿਸ਼ਧਰ ਸੱਪ) ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। 1863 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ, ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਤੋਂ ਮੁੜਦਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਉੱਤੇ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਅਗੂਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਜੋ ਉਸ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਸਨ ਜਿਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਉਹ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਜਿਸ ਨੇ ਸਥਾਪਕ ਪਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਉਹੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਭੁੱਲਿਆ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਉਸ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਭੁੱਲ ਗਏ ਕਿ ਉਸ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਹਿਤ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
1863 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ, ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨੇ (ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ), ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਜੋ ਉਸ ਆਤਮਿਕ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਅਨੰਦ ਮਾਣਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਅਗਵਾਂ ਦੇ ਉਸ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਜੋ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵੀ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਿਨਾਈ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦਸ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਾਚਾਕਾਰੀ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੋਣੀਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਲਾਨਾ ਤਿਉਹਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਦੋ ਰੋਟੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭੇਟ ਹੋਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਦੋ ਰੋਟੀਆਂ ਦੀ ਹਿਲਾਵੀ ਭੇਟ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਐਸੀ ਭੇਟ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਖਮੀਰ (ਮਨੁੱਖੀ ਪਾਪ, ਦੁਸ਼ਟਤਾ, ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਕਪਟ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ) ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਸੀ।
ਤੁਹਾਡਾ ਘਮੰਡ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖਮੀਰ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਖਮੀਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਖਮੀਰ ਨੂੰ ਕੱਢ ਸੁੱਟੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪਿੰਡ ਬਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅਖਮੀਰੀ ਹੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਾਸਖ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਆਓ ਅਸੀਂ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਈਏ, ਨਾ ਪੁਰਾਣੇ ਖਮੀਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਬੁਰਿਆਈ ਦੇ ਖਮੀਰ ਨਾਲ; ਪਰ ਖਰਾਪਣ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਅਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਨਾਲ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 5:6–8.
ਇਸ ਦਰਮਿਆਨ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਣਗਿਣਤ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ, ਇਤਨੇ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੌਂਦਣ ਲੱਗੇ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਦੇ ਖਮੀਰ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ, ਜੋ ਕਪਟ ਹੈ। ਲੂਕਾ 12:1।
ਦੋ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਦੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਸਨ, ਤਦ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ, ਬੁਰਿਆਈ ਅਤੇ ਕਪਟ ਦੇ ਖਮੀਰ ਨੂੰ ਕੱਢ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ। ਰੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਖਮੀਰ ਸੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ (ਪਾਪੀਆਂ) ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਉਸ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਭੱਠੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ “ਸੇਕਿਆ ਜਾਣਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਰੋਟੀਆਂ “ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ” ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਦੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਦੋ ਰੋਟੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ (ਦੂਜੀ ਰੋਟੀ) ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਦੋ ਰੋਟੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਾਪ (ਖਮੀਰ) ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਾਚਾਕੀ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੋ ਲਹਿਰਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਵਾਚਾਕੀ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤਖਤੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ, ਅਰਥਾਤ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ, ਦੇ ਵਾਚਾਕੀ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਵਿਧਾਨ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਹਿਰਾਏ ਹੋਏ ਭੇਟ-ਚੜ੍ਹਾਵੇ (ਝੰਡਾ) ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ ਚੁੱਕੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਤਪਾਈ ਗਈ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਹ ਝੰਡਾ ਦੱਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਭੱਠੀ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੀਊਂਦੀ ਸਵਰਗੀ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੀ ਜੋ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਬੇਲਸ਼ੱਸੀਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ (ਇੱਕ ਕਲੀਸੀਆ) ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਉਸ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਦਾਨੀਏਲ ਸੀ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਹੁਣ ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਲਿਖਤ ਪੜ੍ਹ ਸਕੇਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੇਂ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਮਨੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਤੇਰੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਪਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਤੇਰੇ ਹੀ ਕੋਲ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇਨਾਮਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ; ਤਥਾਪਿ ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਲਈ ਇਹ ਲਿਖਤ ਪੜ੍ਹਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਰਮੋੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਨੂੰ ਰਾਜ, ਮਹਿਮਾ, ਪ੍ਰਤਾਪ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਸਭ ਲੋਕ, ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੰਬਦੇ ਅਤੇ ਡਰਦੇ ਸਨ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਊਂਦਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਵਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜਸੀ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਸ ਤੋਂ ਲੈ ਲਈ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਜੰਗਲੀ ਗਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ ਘਾਹ ਖੁਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਓਸ ਨਾਲ ਭਿੱਜਦਾ ਸੀ; ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਨਾ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਪਰਮੋੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਤੇਰੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਅਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਉਪਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਾਖਰਸ ਪੀਤਾ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ, ਪਿੱਤਲ, ਲੋਹੇ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਨਾ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਿਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਤਦ ਉਸ ਦੀ ਓਰੋਂ ਹੱਥ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਲਿਖਤ ਲਿਖੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਲਿਖਤ ਹੈ ਜੋ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ: ਮਨੇ, ਮਨੇ, ਤੇਕੇਲ, ਉਫਰਸਿਨ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ: ਮਨੇ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਗਿਣ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੇਕੇਲ; ਤੂੰ ਤਰਾਜੂਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਘਾਟਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਪੇਰੇਸ; ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਦੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਦ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਬੈਗਨੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸੇ ਰਾਤ ਕਸਦੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਮਾਦੀ ਦਾਰਿਯੁਸ ਨੇ, ਜੋ ਲਗਭਗ ਬਾਹਠ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 5:16–31.
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਧਰਮ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਅਤੇ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਪੂਰਾ ਭਰ ਜਾਵੇਗਾ—ਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਵੀ, ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਿੰਗ ਲਈ ਵੀ ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਲਈ ਵੀ—ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ “ਰਾਜ” (ਛੇਵੇਂ) ਨੂੰ “ਗਿਣ ਲਿਆ” ਹੋਵੇਗਾ, “ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ” ਹੋਵੇਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਤਦ “ਤੁੱਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋਲੇ” ਗਏ ਹੋਣਗੇ (ਉਸ ਨਿਆਂ ਦੇ ਤੁੱਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ) “ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਪਾਏ” ਜਾਣਗੇ। ਫਿਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਵੰਡਿਆ” ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਨਿਰੰਕੁਸ਼ਤਾ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਮੋਰੀਆਂ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆਉਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਮੋਰੀਆਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।’ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕੌਮ ਆਪਣੀ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਤਥਾਪਿ ਇਸ ਨੇ ਹਾਲੇ ਆਪਣੀ ਅਧਰਮਤਾ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਨਹੀਂ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਸ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਨਾਸ ਲਈ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਦੇਖਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਬਹਾਨੇ ਦੇ ਰਹਿ ਜਾਣ। ਦਇਆਲੂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਸਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਫਿਰ, ਜੇ ਸੁਧਾਰ ਵੱਲ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਾ ਦਿੱਸਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪੈਣੇ ਸਨ।
“ਅਸੀਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਭੂਲ ਸਹੀਪਨ ਨਾਲ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਪਛਤਾਵੇ ਦੇ ਆਹਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਲੇਖਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅੰਕ ਉਸ ਮਾਤਰਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤਦ ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਆਰੰਭ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੇਖਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਵਿਆ ਧੀਰਜ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਓਰੋਂ ਦਇਆ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਬੇਨਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।”
“ਨਬੀ ਨੇ, ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਤੱਕ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਅਦੁੱਤੀ ਦਇਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਘਮੰਡ, ਲੋਭ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਤਿਰਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਨੀਚ ਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹਿਸਾਬ ਬੰਦ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।”
“ਪਰ ਜੋ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਕੰਬਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੋਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮੈਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਅਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਬਹੁਤੇ—ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਠੰਢੇ ਪੈ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਤੀਬਰ ਧਾਰੇ ਹੇਠ ਦਬਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਤਿਰਸਕਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਨੇੜਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੋੜਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਆਦਰ-ਭਾਵਨਾ ਗੁਆ ਬੈਠਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਜੋਤ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਸੱਚ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਵਸਥਾ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਪਮਾਨਿਤ ਅਤੇ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅਧਿਕ ਅਮੋਲਕ ਦਿਸਦੀ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਅਨਾਦਰ ਹੋਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਦੀ ਰੇਖਾ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਵਯ ਹੁਕਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਇੱਕ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਤਿਰਸਕਾਰ ਵੱਧਦਾ ਹੈ।
“ਸੰਕਟ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੇ ਅੰਕੜੇ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਗਭਗ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਨਿਛੁਕ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਦੰਡ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜਲਦੀ। ਜੋ ਲੋਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖਣਗੇ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ, ਨਿਰਚਿੰਤ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦੇਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ ਕਿ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਕਤਈ ਨਹੀਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਹੈ। ‘ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਉਤਕਟ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹੈ।’”
“ਭਗਤੀ ਦਾ ਖਮੀਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ। ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਖਤਰਾ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣਗੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਛੋਟੀ ਟੋਲੀ ਜੋ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਘਿਨੌਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਹਾਅ ਭਰਦੀ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਮਿਲੇਗੀ। ਪਰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਓਰੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲ ਰਹੇ ਹਨ।”
“ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਹੋ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੁਣਿਆਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੇਰ ਤੱਕ ਧੀਰਜ ਧਾਰੇ ਰੱਖੇ।”
“ਹੁਕਮ ਇਹ ਹੈ: ‘ਨਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਅਰਥਾਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਿਣੌਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ।’ ਇਹ ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਚਨ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਾੜਨਾ ਕੀਤੀ, ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਜਿਹੜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅਪਮਾਨਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੋਬਾ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਸਰਾਏਲ ਤੋਂ ਹਟ ਚੁੱਕੀ ਸੀ; ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਮ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਰੂਪ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।” Testimonies, volume 5, 208–210.
ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਿਆਂ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ “ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਭਵਿੱਖ” ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ “ਲਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀ ਚੋਗਾ”, “ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ” ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ “ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਹਾਕਮ” ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਲਾਲੀ ਰੰਗ ਪਹਿਲੇ ਜਣੇ ਹੋਏਆਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਰੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਦੋਗੁਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ।
ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁਆਰੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਫਲ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:4.
ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਰੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਹਿਲੌਠਾ (ਪਹਿਲੇ ਫਲ) ਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਣਨ ਦੀ ਪੀੜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਦ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ; ਅਤੇ ਦਾਈ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮੁੜ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਨਿਕਲ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਤੋੜ ਕਰਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈਂ? ਇਹ ਤੋੜ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਫਾਰੇਜ਼ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜ਼ਾਰਹ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਤਪੱਤੀ 38:28–30.
ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ “ਲਾਲ ਰੰਗ” ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ “ਜ਼ਾਰਹ,” ਜੋ ਜੇਠਾ ਜੰਮਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ‘ਉਗਦੀ ਹੋਈ ਰੌਸ਼ਨੀ’ ਹੈ, ਯਹੂਦਾ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਜੁੜਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ। ਮਾਂ ਤਾਮਾਰ (ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਿਆਵ੍ਰਿਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ), ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੁਸ਼ਟ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਜ਼ਾਰਹ, ਉਹ ‘ਉਗਦੀ ਹੋਈ ਰੌਸ਼ਨੀ,’ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਵਿੱਚੋਂ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। “ਫਾਰੇਜ਼” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਿਕਲ ਆਉਣਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
“ਲਾਲ ਧਾਗਾ” ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਯਰੀਹੋ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਯਰੀਹੋ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਵੇਖੋ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਵਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਇਸ ਲਾਲ ਧਾਗੇ ਦੀ ਡੋਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇਵੇਂਗੀ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਵਾਂਗੇ; ਪਰ ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੱਥ ਪਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਂਗੀ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਸਹੁੰ ਲਈ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਹੁੰ ਚੁਕਾਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਰੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖ਼ਸਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਲਾਲ ਡੋਰੀ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਯਹੋਸ਼ੂਆ 2:18–21.
ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਗੂੜ੍ਹੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਠਾਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਹਨ। ਰੋਟੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੈਟੋਰੀਅਮ ਵਿੱਚ ਗੂੜ੍ਹੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਚੋਗਾ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਭੋਜਨ-ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਪ੍ਰੈਟੋਰੀਅਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਗੂੜ੍ਹੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਚੋਗਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ “Future for America” ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਤਦ ਹਾਕਮ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੈਟੋਰਿਅਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਲ ਚੋਗਾ ਪਹਿਨਾਇਆ। ਮੱਤੀ 27:27, 28.
ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਚੋਗਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਰਮੀਤਾ ਦਾ ਚੋਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਿੱਟਾ ਹੈ।
ਆਓ ਅਸੀਂ ਅਨੰਦ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਹರ್ಷ ਮਨਾਈਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੀਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਵਿਆਹ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੁੱਚੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਮਿਹੀਨ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਿਹੀਨ ਕਪੜਾ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 19:7, 8.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਚੋਗਾ ਲਾਲੀਮਾਯੁਕਤ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਵੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੋਗੇ ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਾਲੇ ਧੋਬੀ ਦੁਆਰਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧੋਬੀ ਦੇ ਸਾਬਣ ਨਾਲ ਧੋਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਕੌਣ ਠਹਿਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨੇ-ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਖਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਧੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਖਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਮਲਾਕੀ 3:2, 3।
ਚੋਗਾ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਲਾਲ ਰਕਤ ਵਿੱਚ ਧੋਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸਾਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਜੰਮਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਹਾਕਮ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਹੂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਧੋਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਯਾਜਕ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਉਸੇ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਹੋਵੇ। ਆਮੀਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:5, 6.
ਸੋਨੇ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੂਸਫ਼ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਫਿਰਔਨ ਨੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਵੇਖ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਫਿਰਔਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀ ਮੁਹਰ ਵਾਲੀ ਅੰਗੂਠੀ ਉਤਾਰ ਕੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰੀਕ ਸਨ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਪਾ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਕਰਾਇਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਸਨ, ਗੋਡਾ ਟੇਕੋ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਹਾਕਮ ਬਣਾਇਆ। ਅਤੇ ਫਿਰਔਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀ ਮੁਹਰ ਵਾਲੀ ਅੰਗੂਠੀ ਉਤਾਰ ਕੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰੀਕ ਸਨ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਤਪਤਿ 41:41–43।
ਯੂਸਫ਼ ਨੂੰ ਫਿਰਔਨ ਵੱਲੋਂ ਮਿਸਰ ਉੱਤੇ ਹਾਕਮ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਯੂਸਫ਼ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਫਿਰਔਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜੋ “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ” ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਝੋਕੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ।
ਅਤੇ ਫਿਰਔਨ ਨੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ; ਅਤੇ, ਵੇਖੋ, ਦਰਿਆ ਵਿਚੋਂ ਸੱਤ ਗਾਂਵਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ, ਮੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਚਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਚਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਅਤੇ, ਵੇਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹੋਰ ਸੱਤ ਗਾਂਵਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ, ਕੰਗਾਲ ਅਤੇ ਅਤਿ ਕੁੁਰੂਪ ਅਤੇ ਦੁਬਲੀਆਂ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਮਾੜੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਦੇਖੀਆਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਬਲੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁੁਰੂਪ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਸੱਤ ਮੋਟੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਸੀ; ਪਰ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕੁੁਰੂਪ ਹੀ ਰਹੀਆਂ। ਤਦ ਮੈਂ ਜਾਗ ਪਿਆ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ, ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਹੀ ਡੰਠਲ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਬਾਲਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ, ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ। ਅਤੇ, ਵੇਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸੱਤ ਬਾਲਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਪਤਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਪਵਣ ਨਾਲ ਝੁਲਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਅਤੇ ਪਤਲੀਆਂ ਬਾਲਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਚੰਗੀਆਂ ਬਾਲਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਸੀ ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਭੇਦ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਸਕਦਾ। ਅਤੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ ਫਿਰਔਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਫਿਰਔਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਫਿਰਔਨ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਤਪੱਤੀ 41:17–25.
ਯੂਸਫ਼ ਨੇ ਫਿਰਉਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਫਿਰਉਨ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੁਪਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ “ਸੱਤ” ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜੋ “ਗਾਂਵਾਂ” ਅਤੇ “ਬਾਲੀਆਂ” ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ” ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਯੂਸਫ਼ ਨੇ “ਸੱਤ” ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ, ਅਰਥਾਤ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਦਿਨਾਂ, ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ। ਯੂਸਫ਼ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋਵੇਂ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਫਿਰਔਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਕਿ ਅੰਨ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ” ਸਨ। ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ” ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਕਾਲ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਪਤਨ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਇਸਲਾਮ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਝੰਡਾ ਉੱਚਾ ਕਰਨ (ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਮਿਸਰ), ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹੋਰ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ (ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ) ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤਾਕਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਵੀ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਵੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਮੇਢਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਉੱਚੇ ਸਨ; ਪਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੱਧ ਉੱਚਾ ਸੀ ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 8:3.
ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸਿੰਗ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਹੋਣੀ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉੱਭਰਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, 1798 ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਰਾਜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਸਿੰਗ ਨੂੰ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਨਬੀ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਣਾ ਸੀ ਜੋ ਸੱਚੇ ਨਬੀ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭੇਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜੋ 11 ਅਗਸਤ 1840 ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਤੱਕ ਹੋਈ।
ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਵਿਵਸਥਾ ਦੁਆਰਾ ਸੱਚੇ ਨਬੀ ਵਜੋਂ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਪੰਥੀਆਂ ਮੁੜ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ। 1863 ਵਿੱਚ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦਾ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਵੀ ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਉਸੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵਿਧੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ ਜੋ ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਤਾ ਦੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਕਾਰਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਇਸੇ ਸਮੇਂਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। (ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਹੋਰ ਆਤਮਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।) ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਦੋ ਮੁੱਖ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਬਰ ਹੁੰਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ।
1863 ਤੋਂ, ਜੋ ਵੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਲ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਦੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਧੜੇ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਆਏ—ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਦੋ ਧੜੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੇ ਦੋ ਧੜੇ, ਜੋ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀਆਂ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ-ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੱਬਤ-ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿੰਗ ਦੀ ਇਹ ਦੋਹਰੀ ਵੰਡ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦੂਕੀ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਨੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਤਾਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ, ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ, ਜਾਂ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਮੱਤਵਾਲੇ ਭੋਜ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੇ ਚਰਮ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਇੱਕ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਸਿੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਤੀਜਾ ਸਿੰਗ, ਜਾਂ ਤੀਜਾ ਸ਼ਾਸਕ, ਜਾਂ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਦੋਂ ਹੀ ਉਹ ਇੱਕ ਧੁੱਜੇ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਸਫ਼ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕੋ ਹੀ ਰੇਖਾ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੇਖਾ ਉੱਤੇ ਰੇਖਾ, ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਦ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣ ਲਿਆ। ਇਸਲਾਮ ਦੀ “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ” ਕੰਧ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਅਤੇ ਫਿਰਉਨ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ “ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਭਵਿੱਖ” ਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦਾ “ਲਾਲ ਚੋਗਾ” ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ “ਚਿੱਟਾ ਚੋਗਾ” ਹੈ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਲਹੂ ਦੁਆਰਾ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਾਜ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਤੀਜੇ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਹਾਂਗੇ।
“ਉਸ ਪਾਗਲਪਨ ਭਰੀ ਮੂਰਖਤਾ ਦੀ ਉਸ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ, ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਦੀ ਅਤੇ ਕਲਦੀ ਰਾਜ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਦੀ ਮਰਿਆਦਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੀ ਬਿਪਤਾ ਨੂੰ ਟਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਅਨੇਕਾਂ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਿਵਸਥਾ ਲਈ ਭੈਭਗਤੀ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ‘ਅਸੀਂ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਆ ਸੀ,’ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੁਣ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ‘ਪਰ ਉਹ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।’ ਯਿਰਮਿਯਾਹ 51:9. ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਜੀਬ ਹੀ ਕੁਰਵਿਰਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਟੱਲ ਦੰਡਾਜ्ञਾ ਸੁਣਾਉਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਡਿਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਹੋਰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।” Prophets and Kings, 530.