ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਛੇ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਛੇ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਲਾਈਨ ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿੱਧਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਪੁਰਸ਼ ਉਸ ਝੰਡੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।

ਤਦ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਹੁਕਮ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ, ਹਾਕਮਾਂ, ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ, ਨਿਆਂਧੀਸ਼ਾਂ, ਖਜ਼ਾਨਚੀਆਂ, ਮਸ਼ਵਰਾਕਾਰਾਂ, ਸ਼ਰੀਫਾਂ ਅਤੇ ਸੂਬਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਸਮਾਰੋਹ ਲਈ ਆਉਣ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ 3:2.

ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਿੰਨ ਧਰਮੀ ਪੁਰਖਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਕਰਤੂਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭੱਠੀ ਦੇ ਉਤਪੀੜਨ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ; ਜਦਕਿ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਕਰਤੂਤ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਦੇ ਉਤਪੀੜਨ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਾਲੇ ਉਤਪੀੜਨ ਨੂੰ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਇਕ ਫ਼ੈਸਲੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੇ ਉਸ ਸੰਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਉਤਪੀੜਨ ਦੇ ਝਟਕੇ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

“ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੀਵਰ ਕਦਮ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।’ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਦਮ ਦਰ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਹਰ ਕਦਮ ਅਸੀਂ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਲਗਭਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਭੁੱਲਣਾ ਵੀ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮੁੜ ਸਿੱਖਣਾ ਵੀ ਪਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਛਾਪ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਹੁਣ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚਯ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ।’ Early Writings, 68.”

ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਜੋ ਕੰਧ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਆਏ।

ਉਸੇ ਰਾਤ ਕਲਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਮਾਦੀ ਦਾਰਿਯੁਸ ਨੇ, ਲਗਭਗ ਬਾਹਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 5:30, 31.

ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਮੋਹਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦਾ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਗੁਫ਼ਾ ਉੱਤੇ ਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖੂਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਹਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਹਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਨਿਰਣੈ ਨਾ ਬਦਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਦਾਨੀਏਲ 6:17.

ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਰੇਖਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦੀ ਗਿਆਰਹਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਮਹਾਨ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੇ ਗਏ ਝੰਡੇ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੱਥੇ ਉੱਪਰ ਆਓ। ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਅਤੇ ਓਸੇ ਘੜੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਢਹਿ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਉਹ ਡਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:12, 13.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਛੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ “ਹਾਕਮਾਂ, ਰਾਜਪਾਲਾਂ, ਸਰਦਾਰਾਂ, ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ” ਦੀ ਉਸ ਸੰਘ-ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਮਰਵਾਉਣ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ। ਰਾਜੇ ਦਾ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਾ (ਜੋ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ), ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਕਈ ਸਾਕਸ਼ੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਜਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੰਜ ਵਿੱਚ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸੰਕਟ ਆਉਣ ਤੱਕ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਕਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸਨ, ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ ਦਾਰਿਯੂਸ ਦੀ “ਪਸੰਦ” ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੋ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ “ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ” ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਸਰਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਸਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਨੁਗ੍ਰਹਿਤ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਧੋਖੇ ਦੀ ਸੰਘੀ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ (ਪੰਜ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ)।

ਦਾਰਿਯੂਸ ਨੂੰ ਇਹ ਚੰਗਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਸੂਬੇਦਾਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਹੋਣ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਪਹਿਲਾ ਸੀ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੂਬੇਦਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਸਾਬ ਦੇਣ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤਦ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸੂਬੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਆਤਮਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਤਦ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸੂਬੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਉਹ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਜਾਂ ਖ਼ਾਮੀ ਨਾ ਲੱਭ ਸਕੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਮੀ ਪਾਈ ਗਈ। ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਭਾਂਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਨਾ ਲੱਭੀਏ। ਦਾਨੀਏਲ 6:1–5.

ਦਾਰਿਯੂਸ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਉਸ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਦੱਸ ਰਾਜਿਆਂ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ) ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧੋਖਾ ਉਸ ਘ੍ਰਿਣਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦੱਸ ਰਾਜੇ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ) ਵੇਸ਼ਿਆ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ “ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਨੰਗੀ ਕਰ ਦੇਣ,” ਅਤੇ “ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਣ।”

ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਦਸ ਸਿੰਗ ਤੂੰ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਵੇਖੇ ਸਨ, ਇਹ ਵੇਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਤੇ ਨੰਗੀ ਕਰ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇਕ ਮਨ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋਣ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੀ ਇਸਤਰੀ ਤੂੰ ਵੇਖੀ ਸੀ, ਉਹ ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:16–18।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ (ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ), ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣੇ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ” ਲਈ ਹੀ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ ਸੱਤ ਰਾਜੇ ਹਨ: ਪੰਜ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੀ ਟਿਕਣਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:10.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ), ਆਪਣੀ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਹੁਣੇ ਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਜਾਨਵਰ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ), ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਸੂਰ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਸੂਰ ਇੱਕ ਵਿਭਿਚਾਰਣ ਵਾਂਗ ਗਾਵੇਗਾ। ਹੇ ਭੁਲਾਈ ਗਈ ਵਿਭਿਚਾਰਣ, ਵੀਣਾ ਲੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ; ਮਿੱਠਾ ਸੁਰ ਛੇੜ, ਬਹੁਤ ਗੀਤ ਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸੂਰ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਯਸਾਯਾਹ 23:15–17.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ, ਦਸ ਰਾਜੇ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ), ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅਤੇ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੇਮਣੇ ਵਰਗੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਚਰਜਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਉਤਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਚਰਜਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਘਾਅ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:11–14।

ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਤੱਤ, ਜੋ ਮੇਂਡੇ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਬੋਲਣਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣਾ ਵਿਧਾਨਿਕ ਅਤੇ ਨਿਆਂਪਾਲਿਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

“ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਬੋਲਣਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਇਕ ਅਤੇ ਨਿਆਇਕ ਅਥਾਰਿਟੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 443.

ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੇਮਨੇ ਵਾਂਗ ਬੋਲਿਆ, ਤਦ ਇਸ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਸਰੇ ਦੀ ਇੱਕ ਧਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।

ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਹੜ੍ਹ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਜੋ ਅਜਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 12:16.

ਸਤੱਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਫਿਰ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭੁੱਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸੱਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ। ਛੇ ਦਿਨ ਤੂੰ ਮਿਹਨਤ ਕਰੇਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰੇਂ; ਪਰ ਸੱਤਵਾਂ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਸੱਬਤ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇਂ—ਨਾ ਤੂੰ, ਨਾ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਤੇਰੀ ਧੀ, ਨਾ ਤੇਰਾ ਨੌਕਰ, ਨਾ ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ, ਨਾ ਤੇਰੇ ਪਸ਼ੂ, ਨਾ ਤੇਰਾ ਪਰਦੇਸੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਫਾਟਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸੱਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਠਹਿਰਾਇਆ। ਕੂਚ 20:8–11.

ਫਿਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡਾ ਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਉਸ ਖਾੜੀ ਦੇ ਪਾਰ ਵਧਾ ਕੇ ਰੋਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਆਤਮਵਾਦ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏਗਾ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹਰੇਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਝੂਠਾਂ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੇਗਾ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੈ।” Testimonies, volume 5, 451.

ਜਦੋਂ “ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ” (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ), “ਰੋਮੀ ਸੱਤਾ” (ਵੈਟੀਕਨ) ਅਤੇ “ਸਪਿਰਿਚੁਅਲਿਜ਼ਮ” (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ), ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇੱਡਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬਲਾਤਕਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ‘ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾ ਕੇਵਲ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਵਾ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਵਚਾਰ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ “ਬੋਲਣ” ਨੂੰ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵਿਧਾਨਕ ਸਰੀਰ (ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ), ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਆਂਕ ਸਰੀਰ (ਹੇਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ) ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਘਾਅ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬੋਲੇ ਵੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਰਾਵੇ ਕਿ ਜਿੰਨੇ ਲੋਕ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾ ਕਰਨ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਣ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ—ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ, ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਗਰੀਬ, ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਗ਼ੁਲਾਮ—ਇਹ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਛਾਪ ਲਵਣ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖਰੀਦ ਜਾਂ ਵੇਚ ਨਾ ਸਕੇ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਉਹ ਛਾਪ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਨਾਮ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅੰਕ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਬੁੱਧ ਹੈ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਸਮਝ ਹੈ, ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਅੰਕ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਅੰਕ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਕ ਛੇ ਸੌ ਛਿਆਸਠ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:14–18.

ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੇਗਾ—ਉਹੀ ਮੂਰਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਚਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਆਰਥਿਕ ਦੰਡਾਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਲਾਗੂ ਕਰੇ। ਰਾਜਾ ਦਾਰਿਯਸ ਦੀ ਧੋਖਾਧੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਉਸ ਧੋਖਾਧੜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਜੋ ਤਰਕ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨੇ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ (ਇਸਲਾਮ), ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਇਆਂ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਐਸੀ ਸੰਕਟਮਈ ਅਵਸਥਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਗਈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਹੱਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੁਆਰਾ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਆਰਥਿਕ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰੰਤੂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਜੋ ਹੇਠਲੀ ਕੰਧ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ-ਛੁਪੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਨਿਆਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

“ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਰਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਨਵਾ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਉਹ ਵਰਗ ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਅਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਦੀ ਝਿੜਕੀ ਹੈ। ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਸਬਤ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਕਿ ਇਸ ਪਾਪ ਨੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਿਪਤੀਆਂ ਲਿਆਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਰੁਕਣਗੀਆਂ ਜਦ ਤੱਕ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੜਾਈ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਾਵਿਆਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਐਤਵਾਰ ਲਈ ਆਦਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਪਦ੍ਰਵ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਲੌਕਿਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਬਹਾਲੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਾਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਦੋਸ਼ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਮਾਨ ਤੌਰ ਤੇ ਪੱਕੇ ਆਧਾਰਾਂ ਉੱਤੇ: ‘ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦ ਅਹਾਬ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਅਹਾਬ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਉਪਦ੍ਰਵ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਉਪਦ੍ਰਵ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਤੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਰਾਨਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਬਆਲੀਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਿਆ ਹੈਂ।’ 1 Kings 18:17, 18. ਜਿਵੇਂ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਭੜਕਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਰਵੱਈਆ ਅਪਣਾਉਣਗੇ ਜਿਹਾ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ।” The Great Controversy, 590.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਵਾਲੇ “ਘੜੀ” ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦਾ “ਤੀਜਾ ਹਾਏ,” ਅਰਥਾਤ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ, ਫਿਰ ਵੱਜਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰੇਗੀ। ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸੇ ਖੋਖਲੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਹੁਣੇ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਲਈ ਅਸਫਲ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਖੋਖਲਾ ਵਾਅਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਅੱਗੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਨਿਆਂ ਠੱਪ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਵਾਅਦਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਅਪਰਭਾਵੀ ਸਾਬਤ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਅਦੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਹ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਜੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਕਰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਜੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਣ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਸਥਿਰਤਾ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਕੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਧੋਖਾਧੜੀ ਹੈ।

ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਵੇਖ, ਤੂੰ ਗਰਭਵਤੀ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਰੱਖੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਸੇਗਾ। ਉਤਪੱਤੀ 16:11, 12.

ਇਸਮਾਏਲ ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਦਾ ਆਤਮਿਕ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪਿਤਾ ਮੁਹੰਮਦ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਲੋਕ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।

ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਥਾਹ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਛੁਡਾਉਣਹਾਰ, ਯਹੋਵਾਹ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਆਖ਼ਰੀ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਪੁਕਾਰੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਾਵੇ, ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ? ਅਤੇ ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣ। ਯਸਾਯਾਹ 44:6, 7.

ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਤਮਿਕ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ “ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ” ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ “ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹੱਥ” “ਉਸ ਦੇ” ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਉਦਾਰਵਾਦ ਦੀ ਮੂਰਖ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਉਲਟ, ਬਾਈਬਲ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ਼ਮਾਏਲ “ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗਾ।” ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰਲ-ਮਿਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦੀ ਆਤਮਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “ਉਹ” “ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।” ਇਹ ਧਾਰਣਾ ਕਿ ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸ਼ਾਂਤੀਪ੍ਰਿਯ ਵਰਗ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਨਾ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੁਰਾਨ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਦੀ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਛੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦਾ ਧੋਖਾ ਉਸ ਧੋਖੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਇਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਤਾਤਕਾਲਿਕਤਾ ਉਸ ਇਸਲਾਮੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਧਦੇ ਸੰਕਟ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ “ਤੀਜੀ ਹਾਇ” ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ “ਬੋਲਣ” ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾਲ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਬੇਪਹਿਰੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਧ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਘੁਸ ਆਇਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਨ ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਦਿਨ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ (ਦਾਨੀਏਲ)।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਟ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਜਗਤ ਨੂੰ ਰੋਮ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹਨ, ਇਹ ਤਦ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਜਦੋਂ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿਧਾਨਕ ਸਦਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਾਂਚੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਉਹ ਚੋਰੀ-ਚੋਰੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ ਜਗਾਏ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮੰਤਵ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਸਕੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਅਨੁਕੂਲ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੇਖਾਂਗੇ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿ ਰੋਮੀ ਤੱਤ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੇਗਾ, ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਿੰਦਾ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਸਹੇਗਾ।” The Great Controversy, 581.

ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੱਲੋਂ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਧੋਖਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਰਿਯਸ ਦੀ ਕਥਾ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਐਸਾ ਧੋਖਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਯਜ਼ੇਬਲ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੇਰੋਦਿਯਾਸ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਲੀਬੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ। ਇਸਲਾਮ ਵੱਲੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਉਹ ਚਾਲ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੱਬਤ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਣਨੀਤਿਕ ਲਾਭ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦੇ ਪਰਿਚਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਜੋ ਭੂਮਿਕਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ—ਅਰਥਾਤ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਰਵਭੌਮ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਧੱਕ ਦੇਣਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨੂੰ ਹੱਲ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਣ—ਉਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਸਫਲ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧੋਖਾ ਹੀ ਉਹ ਕਾਰਕ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ (ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ) ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ (ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ) ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ (ਜਾਨਵਰ) ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਦਾਰਿਯੁਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਧੋਖਾ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਉਸ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਕਾਰਨ ਵੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਟਿਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਸਮਝ ਕੇਵਲ ਤਦੋਂ ਹੀ ਉਪਲਬਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ “line upon line” ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

“ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਕੌਮ ਵਜੋਂ ਸਮਝ ਲਵਾਂਗੇ ਕਿ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਰਥ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ।” Testimonies to Ministers, 113.