ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਨੰਬਰ ਸੈਂਤੀਵਾਂ

“ਉੱਧਾਰਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਮਲਬੇ ਨਾਲ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਦਰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਧਾਰਕ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਾਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦੇ ਮਲਬੇ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹਣ ਲਈ ਆਇਆ। ਜੇ ਉੱਧਾਰਕ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਵੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯਹੂਦੀਆਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੀ ਕਰੇਗਾ? ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਮਲਬੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਯਹੂਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੂਲ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਪਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੀਏ। ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਹਵਾਲੇ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ!” Review and Herald, June 4, 1889.

“ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਥਾਪਣ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਝੂਠ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ, ਐਨਾ ਗਹਿਰਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਵਾਜ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਵਰਗੀ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਤੇ ਚਾੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਘੜਤਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖ ਸਕਣ। ਇਹੀ ਆਤਮਾ ਅੱਜ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕਤਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਡੋਲ ਨਾ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਵਿਵਸਥਾ ਲਾਗੂ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇਕ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਵਿਰੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਭਾਵਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਵੱਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਸਨਾਤਨ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।” Counsels on Sabbath School Work, 47.

ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਟਾ ਲਈ ਗਈ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਧਰਮ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। ਰੱਬੀਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਲਗਭਗ ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਸੁਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਬੰਦ ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਆਪਣੀਆਂ ਵਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਇਕੋ ਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀਆਂ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋ ਜਾਣ। ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਇਕ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਅਤੇ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਘ੍ਰਿਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਜੇ ਉਹ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਾਢ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ।

“ਮਸੀਹ ਸਭ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀਕਰਤਾ ਸੀ। ਵੈਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਆਪਣੇ ਠੀਕ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਭੁੱਲ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਦਾ ਕੰਮ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਠੀਕ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੁਆਰਾ ਦੱਬੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮਾਨੋ ਲੁਪਤ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਦੇ ਮਲਬੇ ਵਿਚੋਂ ਬਚਾ ਕੱਢਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ, ਜੀਵੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੀਮਤੀ ਜਵਾਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ।”

“ਮਸੀਹ ਆਪ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇੱਕ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਬਿਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਅੰਸ਼ ਉਧਾਰ ਲਏ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ ਸ੍ਰੋਤ ਉਹ ਆਪ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਮਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਾਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੁਰਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਮੁੜ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਉਹ ਹੋਰ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣਨ। ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੀ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਕੋਲ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਮਲਬੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਕੱਢੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਤਾਜਗੀ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤਾਜਗੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

“ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ 26 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਸੁਸਤ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹ ਹੋਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਅੱਧੇ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ‘ਮਨੁੱਖ’ ‘ਧੂੜ-ਝਾੜੂ’ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਬੁਹਾਰ ਕੇ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਦੀਵ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਸਕਣ। ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਵਿਨਾਸ਼ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਵੰਡਰ ਵਾਂਗ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।’ ਮੈਂ ਦੂਤ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਏ ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਨੇਹਾਬਰ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਣ ਅਤੇ ਭੁੱਖੀਆਂ ਭੇੜਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ ਦੇ ਸਕਣ, ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।”

“ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਗਰੀਬ ਆਤਮਾਵਾਂ ਮਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰੱਖਣ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਇੰਨਾ ਪੀੜਾਦਾਇਕ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਦੂਤ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦੇਵੇ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦੀ ਮੰਗ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਆਏ ਉਸ ਜਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ, [ਮੱਤੀ 19:16–22.] ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉੱਫਣਦਾ ਕੋੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲਕਤਾਂ ਨੂੰ ਬਹਾ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਬਲਿਦਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ।” Review and Herald, April 1, 1850.

ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਵੇ, ਖੋਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚੋਂ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਯਾਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਭ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਉੱਤਮ ਪਾਇਆ। ਦਾਨੀਏਲ 1:18–20.

“ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੂਰ ਧੱਕ ਰਹੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ [ਜਿੰਨੀ ਅਚਾਨਕ] ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਆਈ ਸੀ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਅਚਾਨਕ, ਅਤੇ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।” Spalding and Magan, 5.

“ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਿਵਸਥਾਦਾਤਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਮਤਾਂ ਦਾ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣਾ ਉਤਨਾ ਹੀ ਆਸਾਨ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਘੜਨਾ।” The Great Controversy, 584.

ਅਫਰਾਇਮ ਬੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਹੋਸ਼ੇਆ 4:17.

“ਸ਼ਾਸਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਸੂਤਰ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਹੋਰ ਵੀ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਬੋਝਿਲ ਬਣਦੇ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਬੰਦ ਸੀ।” Signs of the Times, May 17, 1905.

“ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਅਨੰਤ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਹ ਰਤਨ ਕਿੰਨੇ ਅਨਮੋਲ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਕੀਮਤੀ ਗਹਿਣੇ ਮਲਬੇ ਦੇ ਇੱਕ ਢੇਰ ਹੇਠ ਦੱਬੇ ਪਏ ਹਨ—ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ, ਕੁਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਓਟੇ ਕਰ ਦੇਣ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਵੈਰੀ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮੋਹਨੀ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਤਨੇ ਤੱਕ ਕਿ ਬਹੁਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।” Review and Herald, August 16, 1898.

“ਭੁੱਲ ਦੇ ਧੂੜ ਅਤੇ ਮਲਬੇ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਬ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਉਘਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਭੈ ਨਾਲ ਦੇਖਣ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤ ਨਿਮਾਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਊਦ ਨਾਲ ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣਗੇ, ‘ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚੋਂ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਾਂ।’ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ, ਜੋ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਨਦੇਖੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪੰਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਗਮਗਾ ਉੱਠਣਗੀਆਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਬੁਰਾਈ ਕਰਨਗੀਆਂ; ਪਰ ‘ਬੁੱਧਵਾਨ,’ ਅਰਥਾਤ ਜੋ ਸਚੇ ਹਨ, ਸਮਝ ਲੈਣਗੇ। ਪੁਸਤਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ’ਤੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਉਸ ਮੂਰਛਾ ਤੋਂ ਜਾਗ ਉੱਠਣਗੇ ਜਿਸ ਨੇ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਕੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ।” Review and Herald, December 15, 1885.

“ਪ੍ਰੇਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਸਾਰਾ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਲਈ, ਤਾੜਨਾ ਲਈ, ਸੁਧਾਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ; ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।’ ਬਾਈਬਲ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਅਜਿਹੀ ਕੁੰਜੀ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਹੋਰ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚਨ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅਰਥ ਉੱਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਇੱਕੋ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਪੱਖ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਰਥ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।”

“ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਹੇਠੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਖੋਜ ਕੱਢਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਚੱਖਣਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ। ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ—ਇੱਕ ਐਸੀ ਸੰਸਥਾ ਵਜੋਂ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਵਿਖਰੇ ਹੋਏ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਪਰੋਣ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਹੈ! ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਤਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤੇ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਸਤਹ ਉੱਤੇ ਪਏ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਬੁਰਾਈ ਦੀ ਸੰਘ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਬੁੱਧੀ ਸਦਾ ਹੀ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਨਜ਼ਰੋਂ ਓਝਲ ਰਹੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਦਿਸਣ। ਵੈਰੀ ਆਪਣੀ ਸਮੂਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਓਟੇ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ, ਜੋ ਆਖਦੀ ਹੈ, ‘ਇਹੀ ਰਾਹ ਹੈ, ਇਸੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲੋ।’”

“ਸੱਚ ਦੇ ਰਤਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਹਨ; ਪਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਹੇ ਬਚਨਾਂ ਅਤੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗਿਆਨ-ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਵਿਵਹਾਰਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਇਹ ਮੰਨੇ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਉਪਲਬਧੀਆਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਨੇ ਅਸੀਮ ਮੁੱਲ ਚੁਕਾ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਵਿਆ ਸਾਧਨ ਰਾਹੀਂ, ਸਵਰਗੀ ਸਾਂਤਵਨਾ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਧੀਰਜ ਦੇ ਆਨੰਦਮਈ, ਤਰੋਤਾਜ਼ਗੀ-ਭਰੇ ਸਰੋਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਅਜੇਹੀਆਂ ਰਗਾਂ ਹਨ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਲੱਭੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ; ਪਰ ਆਤਮਿਕ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਹੋਈਆਂ ਮੱਤਾਂ ਸੱਚ ਦੀ ਉਸ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ।” Review and Herald, December 1, 1891.

ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਆਉਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜੀਂ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:19।

“ਇਹ ਸ਼ੋਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਲਈ ਟਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਹ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੂਪ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਨੈਤਿਕ ਮੈਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ।” Testimonies to Ministers, 372, 373.

“ਮਲਾਕੀ 3:1–4 ਉਧਰਿਤ।”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੋਧਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇਸ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਆਤਮਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਪਰਖ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਹੈ ਕਿ ਮਲਿਨਤਾ ਦੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਪਰਖਾਂ ਇਸ ਲਈ ਅਨਿਵਾਰ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ-ਸਮਰਪਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੁਰਗਵਾਸੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਧਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੇਟ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੋਧਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਤਦ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਇਤਨੇ ਨਿਮਾਣੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਇਤਨੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮ ਸੇਵਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੱਖ ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।” Review and Herald, April 10, 1894.

“ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਤਭੇਦ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਭਿੰਨਮਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾਈ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਨੂੰ ਸਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਵੱਧ ਇਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਨਾ ਹੀ ਵੱਧ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚਮਕੇਗਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਹਰ ਉਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਅਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰਤਾ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤੀ ਦੀ ਗੰਧ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਝਿੜਕੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰਾ ਸੁਰਗ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸੁਰਗ ਨੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ—ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਅਗਿਆਨ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਲਬੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਈ ਗਈ ਹੈ; ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਕਰਨ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ ਸੀ,—ਮਲਬਾ ਹਟਾ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਯੋਗ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦੇਣ।

“ਉਹ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸੱਚਾਈ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਐਸੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਹਰ ਉਸ ਗੱਲ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾ ਕੇ ਤਸੱਲੀ ਦੇਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਕੇਵਲ ਭੁੱਲ ਨਾਲ ਹੀ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਿਨਾ ਪੱਖਪਾਤ ਵਾਲੇ ਕਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਗਲਤ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਅਤੇ ਗਲਤ ਅਰਥ ਨਾ ਲਗਾਉਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਰੁੱਧ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ (sic) ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ ਉਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਟਿਕੇਗੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਚਾਨਣ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦਾ ਸਾਹਸ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ, ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਅਕੁੰਠਿਤ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਸਹਾਰਾ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਸਹੀ ਦੇ ਲਈ ਲੜਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਹੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਨਿਆਂ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਮਤਾ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸਮਝਣਗੇ ਕਿ ਕੀ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਅਕਲੁਸ਼ਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਤਮਾ, ਬਚਨ, ਜਾਂ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਨਾ ਮੋੜਨਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੇਵਲ ਅਗਿਆਨਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਜੋ ਸੱਭਿਆਚਾਰਵਾਨ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਤਰਕ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਸੱਚ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੁੱਲ ਦੇ ਇਸ ਸਾਰੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਯੋਗ ਬਣਾਏ ਜਾਣਗੇ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਮਾਰਗ ਅਪਣਾਉਣ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਟਿਕਾ ਸਕਣ। ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਲਈ ਚੱਟਾਨ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਤਦ ਵੀ ਉਸ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਿਆਂ ਜੋ ਹਰ ਮਸੀਹੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।”

“ਜੋ ਕੋਈ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਨੁਯਾਈ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਧਾਰਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਬੂਤ ਨਾਲ ਚਿਮੜਿਆ ਰਹੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ‘ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੋਗੇ।’ ਮਸੀਹੀ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਉਹ ਚਾਪਲੂਸੀ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਹੱਥ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈ। ਉਹ ਈਰਖਾ ਨੂੰ ਪਾਲਣਗੇ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਤਮ-ਉੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਜਾਸੂਸਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਪਾਏ ਜਾਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਤਿਰਸਕਾਰਿਤ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਸੈਲਾਬ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੂਦੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਲੈਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣ ਲਈ ਉਕਸਾਉਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਬਾਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾ ਸਕਣ।” Home Missionary, September 1, 1894.