ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਨੂੰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ 1863 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੀ ਸਹੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਯਸਾਯਾਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰ ਦੇਣਾ ਸੀ। “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ (ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ) ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਇਹ 1901 ਤੋਂ ਹੀ (ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੋਂ) ਇੱਕ ਵਿਵਾਦ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਾਂਗ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸੀ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਖ਼ਮਾਫ਼ੀਯੋਗ ਪਾਪ ਦੇ ਤੱਤ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਕਰਾਰਪ੍ਰੀਯ ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਅਮਾਫ਼ਯੋਗ ਪਾਪ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕੰਮ ਕਹਿ ਕੇ ਪਛਾਣਿਆ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਸਰਵੋੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਠੀਕ ਇਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਕੇਵਲ ਉਲਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ (ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ) ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰੇਯ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਚੁਣਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਹ ਬਾਤ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਵੇਮੈਂਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਗੱਬਥਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਪਸਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਛੇਵਾਂ ਘੰਟਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਵੇਖੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਾ! ਪਰ ਉਹ ਚੀਕ ਕੇ ਬੋਲੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿਓ। ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿਵਾਂ? ਮੁੱਖ ਯਾਜਕਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਯੂਹੰਨਾ 19:13–16।
ਪੀਲਾਤੁਸ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਜਗਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ; ਪਰ ਦੂਜੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਜਗਰ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅਜਗਰ ਨੂੰ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਅੰਤ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, “ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ,” ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਵਜਨਿਕ ਘੋਸ਼ਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪ੍ਰਜਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਠੁਕਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾ ਸਮੂਏਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹੋਰ ਕੌਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਸਕਣ।
ਤਦ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਭ ਬਜ਼ੁਰਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਾਮਾਹ ਵਿੱਚ ਸਮੂਏਲ ਕੋਲ ਆਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਵੇਖ, ਤੂੰ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਦੇ; ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਨਿਆਂ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦੇਹ ਜੋ ਸਾਡਾ ਨਿਆਂ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮੂਏਲ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਲੱਗੀ। ਅਤੇ ਸਮੂਏਲ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸਮੂਏਲ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਦ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਮੈਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਕੰਮ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਗਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। 1 ਸਮੂਏਲ 8:4–8.
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਕਦੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਕਿ ਇੱਕ ਧਰਤੀਲੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦਿਆਂ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਚੁਣ ਲੈਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਵੈ-ਧਰਮੀ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਰੱਖਿਆ, ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਹ ਅਜੇ ਭੀ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਸਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ, ਉਹ ਤਰਕ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸਮੂਏਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੇਵਕਾਈ ਕਾਇਮ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਰੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਗਲਤ ਅਰਥ ਲਾਇਆ, ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸਨ ਅਤੇ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜੇ ਗਏ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਧੋਖਾ 1863 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਉੱਤੇ ਵੀ ਆ ਪਿਆ।
ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਰਾਹੀਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਲਿਆਹ (ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦੱਤ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਸੰਬੰਧੀ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਨਬੂਵੀ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਹੋਰ ਹਬੱਕੂਕ 2:3 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ “ਬੋਲ” ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਹੈਂਡਆਉਟ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਸੀ। ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਚਾਰਟ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਓਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ “ਬੋਲ” ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ 1863 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਚੋਣ-ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਤਮ-ਪਰੀਖਿਆ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜੋ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹੀ ਉਹ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਲੋਕ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਾਲੀ ਹੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਮਨੋਵ੍ਰਿਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭੇ ਗਏ ਪਹਿਲੇ ਰਤਨ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ “the daily” ਨਾਮਕ ਰਤਨ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਤੱਕ ਵੀ ਲੈ ਗਈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਉਸ ਸਮਝ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਉਸ ਚੋਣ ਨੇ ਇਹ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਸੱਤਵੀਂ, ਅੱਠਵੀਂ ਅਤੇ ਨੌਵੀਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਜੋ ਓਹੀ ਅਧਿਆਇ ਹਨ ਜੋ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅਧਿਆਇ ਬਦਲਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ “the daily” ਦਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਉਲੇਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੀ ਦਰਸ਼ਣ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜਿੱਥੇ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਬੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਦੀਵੀ ਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰੋਮ ਦੇ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਅਤੇ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਦਰਸ਼ਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਰਕੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ, ਅਰਥਾਤ ਮੈਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਦਾਨੀਏਲ 8:1.
ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ “ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ,” ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸੀ।
ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖੇ; ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਦੱਸਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 7:1।
ਦੋ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਬਲ, ਮਾਦੀ-ਫਾਰਸ, ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੇ ਚਾਰ ਰਾਜ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਮੁੜ, ਪਰ ਚਾਰ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਤੱਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭੇਦ ਨਾਲ। ਦਾਨੀਏਲ ਸੱਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਕ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਰਾਜ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਬਰਾਈਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ।
ਮੈਂ ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀਆਂ ਦਰਸ਼ਨਾਵਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਹਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ ਜੋ ਉੱਥੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਜਾਨਵਰ, ਜੋ ਚਾਰ ਹਨ, ਚਾਰ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠਣਗੇ। ਪਰ ਪਰਮ ਉੱਚੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ, ਹਾਂ, ਸਦਾ ਤੋਂ ਸਦਾ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 7:15–18.
ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰ ਦਰਿੰਦੇ ਚਾਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਸਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਣ ਤੱਕ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿਣਗੇ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਹੋਣੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪੱਥਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਨਾ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸਮਝ ਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸਮਝ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਅੱਗੇ ਤੱਕ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।
“ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ।’ ਆਇਤ 11। ਇਸ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਉੱਭਰਨ ਦਾ ਢੰਗ—ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇਹ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਹੇਠ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਲੂਟਖੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਤਦ ਉੱਭਰੇ ਜਦੋਂ ‘ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਟਕਰਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।’ ਦਾਨੀਏਲ 7:2। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਪਾਣੀਆਂ ‘ਲੋਕਾਂ, ਅਤੇ ਭੀੜਾਂ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ, ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ’ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:15। ਹਵਾਵਾਂ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਟਕਰਾਉਣਾ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 439.
ਦਰਿੰਦੇ ਉਹਨਾਂ ਜਿੱਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈਆਂ। ਇੱਕ ਹਿੰਸਕ ਦਰਿੰਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਉਹੀ ਰਾਜ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਲਏ ਗਏ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਤੱਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਕਤਾ ਸਨ।
ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੀਸਰੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ, ਅਰਥਾਤ ਮੈਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ, ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਏਲਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸ਼ੂਸ਼ਨ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸੀ। ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਮੇਢਾ ਖੜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ; ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਉੱਚੇ ਸਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਉੱਚਾ ਸੀ ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਮੇਢੇ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਧੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠਹਿਰ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾ ਸਕਿਆ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਬੱਕਰਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁਹਿੰਦੇ ਵੀ ਨਾ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਬੱਕਰੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਿੰਗ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਮੇਢੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਢੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੇਢੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ; ਅਤੇ ਮੇਢੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠਹਿਰਣ ਦੀ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ; ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਿਆ; ਅਤੇ ਕੋਈ ਨਾ ਸੀ ਜੋ ਮੇਢੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਬੱਕਰਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਸਿੰਗ ਟੁੱਟ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਚਾਰਾਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲ ਚਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਿੰਗ ਨਿਕਲ ਆਏ। ਦਾਨੀਏਲ 8:1–8.
ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜ (ਬਾਬਲ) ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਐਸਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸ ਮੇਢੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਧਰਤੀਗਤ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਬਲ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਐਸੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਤੱਕ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਜੀਊਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੌਰਾਨ ਆਤਮਿਕ ਬਾਬਲ ਦਾ ਇੱਕ ਤੱਤ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉਹੀ ਰਾਜ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ “ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱੱਸਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ” ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਉਸ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਉਸ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਉਭਾਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜਾਨਵਰ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਹਨ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਬਲਿਦਾਨੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਨੂੰ “ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਿੰਗ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਸਿੰਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਦੇ ਬਣਤਰ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿੰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਕੇਵਲ ਇਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਚਾਰ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਜੇਹੇ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ-ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ-ਸੇਵਾ ਵਿੱਚੋਂ ਲਏ ਹੋਏ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ-ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਵੀ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੂੰਥੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਜਾਨ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਛਾਣ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰ ਦੇ ਰਤਨ ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ ਸੀ। “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ,” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਢਾਂਚਾ ਦਿੱਤਾ (ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ), ਤਾਂ ਉਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰ ਦੇਣਾ ਕੁੰਭਾਰ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਕਹੇਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ? ਜਾਂ ਕੀ ਗੜੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਆਪਣੇ ਗੜਨ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਕਹੇਗੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਯਸਾਯਾਹ 29:16.
ਮਿਲਰ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਉਹ ਨਬੂਵਤੀ ਸੰਰਚਨਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪਛਾਣਿਆ ਅਤੇ ਵਰਤਿਆ; ਪਰ 1863 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕਵਾਦ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਲਾਗੂਕਰਨਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਇਆ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਢਾਂਚਾ (ਜੋ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ) ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕੰਮ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਕੰਮ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕੇ। ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਕੰਮ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਮਝ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ 1798 ਵਿੱਚ ਅਣਮੁਹਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧੇ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ “ਦੁਸ਼ਟ” ਸਨ।
ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਧੋ ਕੇ ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਦੁਸਟ ਲੋਕ ਦੁਸਟਤਾ ਹੀ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 12:10.
“ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੀ ਕਰਨਗੇ,” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧਦੇ ਹੋਏ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੀ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਇੱਕ ਜਾਲੀ ਢਾਂਚੇ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਾਜਕ ਨਾ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੋਸ਼ੇਆ 4:6।
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ “ਯਾਜਕ” ਸਨ, ਉਸ “ਗਿਆਨ” ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਰਾਹੀਂ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੋਸ਼ੇਆ ਦੀ ਆਯਤ ਛੇ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਦਰਭ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਗਿਆਨ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦੇਸ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਨਾ ਦਇਆ, ਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਗਿਆਨ। ਸਹੁੰ ਖਾਣਾ, ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ, ਕਤਲ ਕਰਨਾ, ਚੋਰੀ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਖੂਨ ਖੂਨ ਨੂੰ ਛੁਹੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਦੇਸ ਵਿਲਾਪ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੁਰਝਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ; ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਵੀ ਲੈ ਲਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਤਦ ਵੀ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਝਗੜਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਾੜਨਾ ਦੇਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ ਜੋ ਜਾਜਕ ਨਾਲ ਝਗੜਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਡਿਗੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਡਿਗੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਾਜਕ ਨਾ ਹੋਵੇਂ; ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਧੇ, ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਗਏ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਲੱਜਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿਆਂਗਾ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੁਰਿਆਈ ਉੱਤੇ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਹੇ ਲੋਕ, ਤਿਹਾ ਜਾਜਕ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖਾਣਗੇ, ਪਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਾ ਹੋਣਗੇ; ਉਹ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਪਰ ਨਾ ਵਧਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਛੱਡ ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਵਿਭਿਚਾਰ ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ ਮਨ ਨੂੰ ਹਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬੁੱਤਾਂ ਕੋਲ ਸਲਾਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲਾਠੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਵਿਭਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਟਿੱਬਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬਲੂਤਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਐਲਮਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਧੂਪ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਚੰਗੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਹੁਟੀਆਂ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਨ, ਨਾ ਦੰਡ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਹੁਟੀਆਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਲੋਕ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ, ਵੈਸ਼ਿਆਗਾਮੀ ਹੋ ਜਾਵੀਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਯਹੂਦਾ ਅਪਰਾਧੀ ਨਾ ਬਣੇ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਗਿਲਗਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਓ, ਨਾ ਹੀ ਬੇਥਆਵਨ ਨੂੰ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਸਮ ਨਾ ਖਾਓ, “ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ ਯਹੋਵਾਹ।” ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਹਠੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਯਹੋਵਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮੇਮਨੇ ਵਾਂਗ ਚਰਾਵੇਗਾ। ਅਫਰਾਇਮ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਖੱਟੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ; ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਹਾਕਮ ਲਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਦਿਓ, ਦਿਓ।” ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਕਰਕੇ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਹੋਸ਼ੇਆ 4:1–19।
ਹੋਸ਼ੇਆ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕੱਦਮਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਨਾ ਦਇਆ, ਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਗਿਆਨ।” ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਮਿੱਟੀ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ—ਲੋਕਾਂ, ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ—“ਜੋ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਵੇਗਾ,” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ” ਹੋਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਾਲੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਜਾਲੀ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਦੀ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਤੀਬਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਜਾਲੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਝਾੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਵੇਸ਼ਿਆਚਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। 1863 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ “ਨਿਰੰਤਰ” ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਉਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “tamid” ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ “ਨਿਰੰਤਰ” ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਚਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
“ਫਿਰ ਮੈਂ ‘ਨਿੱਤ’ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ‘ਬਲੀਦਾਨ’ ਸ਼ਬਦ ਮਨੁੱਖੀ ਬੁੱਧੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੂਲ ਪਾਠ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਘੰਟੇ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ 1844 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏਕਤਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਤਦ ਲਗਭਗ ਸਭ ਹੀ ‘ਨਿੱਤ’ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਇਕਜੁੱਟ ਸਨ; ਪਰ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੜਬੜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਧਕਾਰ ਅਤੇ ਗੜਬੜ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।” Review and Herald, November 1, 1850.