ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਸੰਖਿਆ ਚੌਂਸਠ

“ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਆ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਤਦਾਪਿ ਉਹ ਰੋਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਪਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ‘ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ,’ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵੱਲੋਂ ਤਾਜ਼ਗੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਬਰਕਤ, ਆਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇ ਜਦੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਬਲਾਵਾਂ ਉੰਡੇਲੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।” Early Writings, 85.

ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਭੈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਭ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਦੇਵੇਂ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:18.

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਉੱਧਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਸਲ, ਪਾਪਮਈ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੇਖਣਗੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਅਤੇ ਸਾਫ਼-ਸਪਸ਼ਟ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਅੱਗੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਖੜੇ ਹੋਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮਧਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਭਵਿੱਖਵਕਤਾ ਦੇ ਉਸ ਦਰਸ਼ਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰੂਪਕ ਹੇਠ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਧ ਕਰਨ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੂਤ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਬਾਜੂ ਨਾਲ ਲੇਖਕ ਦੀ ਦਵਾਤ ਸੀ। ‘ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਾਏ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ।’” Testimonies, volume 3, 266.

“ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੁਣ ਇਸ ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਕ ਯੁਕਤੀ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੋਲਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣੇ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਢੱਕਣ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਹਰ ਉਹ ਆਤਮਾ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਨਿਰਣੇ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਸੀ, ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਦੇ ਉਸ ਢੱਕਣ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

“ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿੰਨੇ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਹ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਡੋਲਦੇ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰ ਰਹਿਣ।”

“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਖਿੱਚ ਲਏ। ਮੈਂ ਕੁਝ ਐਸਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੁੱਟਣ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਫਿਸਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਅਡੋਲ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਓਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਬਦੇ ਰਹੇ।

“ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣੀ ਹਰ ਇਕ ਚਾਲ ਵਰਤ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਓਥੇ ਹੀ ਰੋਕ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦ ਤਕ ਕਿ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਮੁੱਕ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਤਕ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਢੱਕਣ ਨਾ ਤਾਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਧਧਕਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ, ਜੋ ਆਖਰੀ ਸੱਤ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਆਸਰੇ ਦੇ ਨਾ ਛੱਡੇ ਜਾਣ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਢੱਕਣ ਤਾਣਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਤਾਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਆਸਰਾ ਮਿਲਣਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।” Early Writings, 43, 44.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਚ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ 17:17.

“ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਰੰਤਰ ਖੁਲ੍ਹਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਇਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰਹੇਗਾ।” Review and Herald, June 29, 1886.

“ਯੂਹੰਨਾ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗਹਿਰੀ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਰੁਚੀ ਵਾਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਖਤਰੇ, ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਛੁਟਕਾਰੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਮਾਪਤੀ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਵਰਗੀ ਭੰਡਾਰ ਲਈ ਪੁੱਲਿਆਂ ਵਜੋਂ, ਜਾਂ ਨਾਸ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਲਈ ਗੱਠਰਾਂ ਵਜੋਂ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਆਖਰੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਲੋਕ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਸੱਚਾਈ ਵੱਲ ਮੁੜਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਣ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 341.

“ਬੈਟਲ ਕ੍ਰੀਕ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਕੰਮ ਵੀ ਉਸੇ ਹੀ ਢੰਗ ਦਾ ਹੈ। ਸੈਨਿਟੇਰੀਅਮ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਐਸਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਮੁੰਦ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਝ-ਬੂਝ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੀ ਟੁੱਟ ਪੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ, ਯੁੱਧ ਦਾ ਅਤੇ ਖੂਨ-ਖਰਾਬੇ ਦਾ ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਤਮਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਧਦਾ ਹੀ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਕੋਈ ਐਸੀ ਮੋਹਰ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖੋਂ ਐਸੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸਥਾਪਨਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਿਲਾਏ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ—ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਝਟਕਾਏ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਰਅਸਲ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਹੁਣ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕੀਏ ਕਿ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।” Manuscript Releases, volume 10, 252.

“ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਜਣੇ, ਉਸ ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਕ ਵਾਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਆਵਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਚਾਰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਤੇਲ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬੁੱਝ ਨਾ ਜਾਣ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਡੇਲਿਆ ਨਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਬੁਰਾਈ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੀਆਂ।”

“ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠੇਗੀ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ,’ ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਇਹ ਪਾਵਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀਏ, ‘ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ,’ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਤੇਲ ਸਾਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ‘ਨਾਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ।’ ਧਰਮ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦੀਪਕਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।” Review and Herald, July 20, 1897.

“ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੀਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਕਰਾਰ ਅਤੇ ਤੋਬਾ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਅੰਧਤਾ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਕੁਝ ਦੇਖਣਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਖਤਰਨਾਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਜਗਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਕਾਰਜ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਗੇ। “ਕਿਉਂ,” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਜਾਣੀਏ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹਾਂ?” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਸਗੋਂ ਡੱਟੇ ਰਹਿ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹੇ, “ਮੈਂ ਧਨਵਾਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।”” Maranatha, 219

“ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਘਾਟ ਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਾਢ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਭੁੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਜੋ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਲੋੜ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਨੂੰ ਹਰ ਇਕ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵਾਸ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਦੇ ਇਕਰਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿਆਗ ਦੁਆਰਾ, ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹੀ ਕੰਮ, ਕੇਵਲ ਹੋਰ ਵੱਧ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਅਸੀਸ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਣ ਕਰੇ। ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਣ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਕੋਈ ਅਣਦੇਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਚਾਨਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਵੱਧ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਮਸੀਹੀ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵੱਧ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਾਂਗੇ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹ ਰਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਂਪਾਂਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ।” Testimonies to Ministers, 506, 507.

“ਸਾਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਉਸ ਓਸ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਫੁਹਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਹਿਚਾਣਣਗੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਪਣਾਉਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਦਇਆਵਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੀਏ, ਤਦ ਹਰ ਇਕ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। [Isaiah 61:11 quoted.] ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਚਾਰ ਦੂਤ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਰੋਕੇ ਰੱਖਣਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਯਿਸੂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਬਲਾਵਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ।” Early Writings, 36.

“ਇੱਕ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੇਖਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਜੋ ਮੰਜ਼ਲ ਉੱਪਰ ਮੰਜ਼ਲ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ-ਰੋਧਕ ਹੋਣ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਸਨ: ‘ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?’ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।”

“ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ: ‘ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਸੰਪੱਤੀ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਦੇਖ ਸਕਣ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ! ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਉਪਾਅ ਕਿੰਨੇ ਮੂਰਖਤਾਪੂਰਣ ਹਨ। ਉਹ ਦਿਲ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਣ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਬੈਠੇ ਹਨ—ਇਹ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ।’”

“ਜਦੋਂ ਇਹ ਉੱਚੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਕਸ਼ੀ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੱਜਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੜੋਸੀਆਂ ਦੀ ਈਰਖਾ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ ਧਨ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਜਿਸ ਧਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਹਿੱਸਾ ਜਬਰ ਨਾਲ, ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਕਿ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਕ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਇਕ ਅਨਿਆਈ ਸੌਦਾ, ਹਰ ਇਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਕੰਮ, ਉੱਥੇ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਧੋਖੇ ਅਤੇ ਧਿੱਠਾਈ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੱਖ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਵੀ ਇਕ ਹੱਦ ਹੈ।”

“ਅਗਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੰਘਿਆ, ਉਹ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਕਥਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅੱਗ-ਰੋਧਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ‘ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ।’ ਪਰ ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਕੇ ਭਸਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਪਿੱਚ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਣ। ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀਆਂ। ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।”

“ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਜੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਕਸ਼ੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਾ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਾਉਣਗੇ ਕਿ ਜੋ ਹੱਥ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਭੌਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕੇ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰਥੀ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਕਸ਼ਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਭੇਜਣ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।” Testimonies, volume 9, 12, 13.