ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਆਰੰਭਿਕ ਬਿੰਦੂ ਹੈ।
ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਤਦ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਿਆ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 8:1.
ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਤ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਤਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕਸਦੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਬੰਧਵਾਈ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ। ਤਦ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਉੱਠ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਬੰਧਵਾਈ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਈਆਂ ਸਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 11:24, 25.
ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਿਤੀ ਦੇ “666” ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ; ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਕ “ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ” ਦਾ ਅੰਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਦਾ ਵੀ ਅੰਕ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਅੰਕ “666” ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖਿਆ, ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਚਰਜਮਈ, ਸੱਤ ਦੂਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਸਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਕੱਚ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਪ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਕ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਵੀਣਾਵਾਂ ਫੜੇ ਕੱਚ ਦੇ ਉਸ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਾਸ ਮੂਸਾ ਦਾ ਗੀਤ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਅਚਰਜਮਈ ਹਨ; ਹੇ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਮਾਰਗ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 15:1–3।
ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ (ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਆਖਰੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਦੂਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਉਡੇਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ), ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤ-ਕਾਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਜਿੱਤ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਫਤਹਿ ਕਰਨਾ। ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਨੇ ਜਾਨਵਰ, ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਕ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੇਵਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੀ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਜੋ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਨੀਆ ਕਦੇ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਸਤਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਾਪਤੰਤਰ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੇ ਪਛਾਣ ਕਰਾਈ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਭੁੱਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਪਾਪਤੰਤਰ ਹੈ। ਬਿਲਕੁਲ ਅਗਲੇ ਹੀ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਕ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕੌਣ ਹਨ।
ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਟੋਰਾ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਫੁਰਾਤ ਉੱਤੇ ਉੰਡੇਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੂਰਬ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜਗਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ, ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ, ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਮੇਡਕਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਚਿੰਨ੍ਹ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਇਸ ਲਈ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ। ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਨੰਗਾ ਫਿਰੇ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਲਾਜ ਵੇਖਣ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਰਮਗਿੱਦੋਨ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 16:12–16।
ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੈ ਕਿ ਦਰਿੰਦਾ ਕੌਣ ਹੈ। ਹੁਣੇ ਹੀ ਉਧਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅੰਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਛੇਵੀਂ ਬਲਾ ਤੱਕ ਆਉਂਦੇ-ਆਉਂਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੀਖਾਏਲ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਖਰੀ ਸੱਤ ਬਲਾਵਾਂ ਢਾਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਸਤ੍ਰ ਬਦਲਣ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਛੇਵੀਂ ਬਲਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਠੀਕ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਰਮੀਤਾ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਗਵਾ ਬੈਠੋਗੇ।
“ਜੋ ਲੋਕ ਬਚਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਰਲ-ਮਿਲ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਹੋਣ ਲਈ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਗੀਆਂ।” Kress Collection, 105.
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਕਿ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਪਾਈ ਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਪਾਪਾਈ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਉਹ ਨੰਗਾ ਤੁਰੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਲਾਜ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ। ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਹੀ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਜਾੜ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਲੰਘਣਾ ਪਾਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਪ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਉਜਾੜ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ।
ਪਾਪਾਈ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਮੂਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਹੀ ਸੰਬੰਧ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਉਹ ਸੰਬੰਧ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਥੋਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ) ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯੰਤਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗੀ। ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੀ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ) ਅਧਿਕਾਰ-ਮੋਹਰ ਦੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਬਤ ਵਜੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਮਨਵਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੋਹਰ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਬਾਅਲ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਤਦ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲਾਗੂ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
“ਪਰ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਮਨਾਇਆ, ਇਹ ਸਮਝਦਿਆਂ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਹਰ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਸਬਤ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਰਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਸਬਤ ਦੀ ਬੱਝਬੱਧਤਾ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਜੋ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇਗਾ ਜਿਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰੋਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਰੋਮ ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਅਰਪਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ ਠਹਿਰਾਈ ਹੋਈ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਮ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ—‘ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ’—ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਇਹ ਤਦ ਤਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਮਸਲਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ, ਕਿ ਜੋ ਅਪਰਾਧ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ‘ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ’ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।” The Great Controversy, 449.
ਜੋ ਲੋਕ ਪਸ਼ੂ, ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਕ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਦੌਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਭੁਲਾਈ ਨਹੀਂ ਗਈ ਸੀ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਜਗਤ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਹੀ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ “ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ,” “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ,” “ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ” ਅਤੇ “ਨਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ” ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; “ਜੋ ਹਰ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ।” ਪਰ ਹੁਣ ਸੂਰ ਦੀ ਮਹਾਂ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਿਛਲੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸੋਸੇਫੀ, ਜਾਂ ਗੇਮਾਤ੍ਰੀਆ, ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤੋਂਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਅੰਕ “666” ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪਦਵੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਦਾਹਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੋਪ ਦੀ ਮਾਈਟਰ ਉੱਤੇ Vicarius Filii Dei ਸ਼ਬਦ ਲਿਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। Vicarius Filii Dei, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ”, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। Vicarius Filii Dei ਦੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਛੇ ਸੌ ਛਿਆਸਠ ਅੰਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਰਿੰਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ “666” ਹੈ; ਪਰ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ 1798 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਦਾ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਦੇ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਇਹ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆਵੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੋਹਰੀ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿਹਰੀ ਵੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹ ਦੋਹਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ; ਪਰੰਤੂ ਉਹ ਤਿਹਰੀ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਉਹ ਤਿਹਰਾ ਇਕੱਠ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹੀ ਦਰਿੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰਿਆ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦਾ ਤਿਹਰਾ ਇਕੱਠ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਫਿਰ “666” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਦਰਿੰਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ, ਇਸ ਭੇਦ-ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਕਿ “ਅੱਠਵਾਂ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ,” ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਦਾ ਭੇਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਇਕ ਅੰਗ ਹੈ ਜੋ ਪਰਖ ਦੀ ਮਿਆਦ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ।” ਇਸ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਲੋਕ ਉਹ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਉਡੇਲਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਖ ਦੀ ਮਿਆਦ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਜਿੱਤ, ਅਰਥਾਤ ਲੋੜੀਂਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਮਝ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਹਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿ ਅੰਕ “666” ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗੁਆਊਂਦੇ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਜੋ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ), ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ। ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪੱਚੀ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ, ਜੋ “666” ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਘਟਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਕੇਵਲ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਲਈ ਹੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣਾ ਹੈ।
ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘਟਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹੀ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਵਰਗ ਹਨ ਜੋ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਅਤੇ ਉਸੇ ਥਾਂ ਸਬਤ ਦੇ ਚਾਨਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
“ਜੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਖਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਾਰ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਝੂਠੇ ਸੱਬਤ ਨਾਲ ਹੀ ਚਿਮੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ‘ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ’ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਕਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?—ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਫਰਮਾਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ-ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਰੁਕਣ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਵੇ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਇੱਕ ਆਮ ਕੰਮਕਾਜ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਚਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਨਿਆਇਕ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪੈਣੀਆਂ ਹੀ ਹਨ। ਪਰ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਵਿਵੇਕਪੂਰਵਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।” Review and Herald, April 27, 1911.
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੋਂ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੱਕ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲਈ ਕਿਰਪਾ-ਕਾਲ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਘਟਨਾ ਗਿਣਤੀ “666” ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਕੇਵਲ ਇਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਚਰਮ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਗਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨੌਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਿਕ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਿਆਂ), ਜੋ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਵਰਗ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਹ ਮੋਹਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਦੋਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਸੂਰਜ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
“ਜੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਉਣੇ ਹਨ, ਜੇ ਦੋਸ਼ੀ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਇੰਨੇ ਭਿਆਨਕ ਨਿਆਂ ਉਤਰਣੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਨ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇਗੀ? ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਆੜ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਣਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਕ੍ਰੋਧ ਲੰਘ ਨਾ ਜਾਵੇ? ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਤੱਤਾਂ—ਭੂਚਾਲ, ਆੰਧੀ-ਤੂਫ਼ਾਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕਲੇਸ਼—ਨੂੰ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਵਾਵਾਂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ ਲਈ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਗਣ, ਨਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਨਾ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਸਮਰੱਥ ਦੂਤ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ (ਅਥਵਾ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ) ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਰੱਥ ਇਸ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਦੀ ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਲਿਖਤ ਅੰਕਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ, ਅਨੰਤ ਜੀਵਨ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਸਰਵੋਚ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਨਾ ਦੇਵੇ।
“ਜਿਹੜੇ ਸੰਸਾਰ, ਦੇਹਿਕ ਸੁਭਾਉ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਉਹ ਕਿਰਪਾਪਾਤਰ ਹੋਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਹੜੇ ਪਾਪ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਮਨੋਭਾਵ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਯੋਗ ਮੰਨੇ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹੇ ਜਾਣਗੇ। ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਉੱਧਾਰਕ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ, ਉਮੀਦ ਧਰਦੇ ਅਤੇ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਸਵੇਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਗੰਭੀਰਤਾ ਅਤੇ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਮੋਹਰ ਲੱਗੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਣਗੇ। ਜਿਹੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜੋਤਿ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਜੋ ਪਾਪ ਦੁਆਰਾ ਫੁਸਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਜਾਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ‘ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਭੈ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਧਰਮ ਦਾ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਲੈ ਕੇ ਉਦੈ ਹੋਵੇਗਾ।’”
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣਾ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਵੀ ਇਸ ਅਤਿਅੰਤ ਚੌਂਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਗੱਜਦੀਆਂ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਡਰ ਕਰਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ (ਜੋ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ), ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗੱਜਦਾ ਅਤੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਉਸ ਦੇ ਫੁਲਾਅ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ, ਮਾਰੀਆਂ, ਕਾਲ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।” Testimonies to Ministers, 445.
ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੂਤ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੱਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੱਤੀ ਪੱਚੀ ਦੀਆਂ ਬੁੱਧਵਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹਨ।
“ਮੱਤੀ 25 ਦੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 393.
ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਵਜੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ:
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਉਧਾਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਹੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਸਲ, ਪਾਪਮਈ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣਗੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਅੱਗੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦੀ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤਮਈ ਚਿੱਤਰਣਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰੂਪਕ ਹੇਠ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੰਘਾਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੂਤ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨਾਲ ਲੇਖਕ ਦੀ ਸਿਆਹੀਦਾਨੀ ਲਟਕ ਰਹੀ ਸੀ। ‘ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦੇ ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਰੋਦੇ ਹਨ।’” Testimonies, volume 3, 266.
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਟੀ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਡੇ ਲਾ ਤੱਕ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ (ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ) ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਕਾਲ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਵਿੱਚ “666” ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਦੇ “ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ” ਹੋਣ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਪੰਦਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਵੀ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪਾਪ-ਸੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਦਿਨ ਯਸਾਯਾਹ, ਅਧਿਆਇ ਸੱਤਾਈ ਵਿੱਚ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮੀ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਉਣਗੇ, ਜੋ ਉਹ ਗੀਤ ਹੈ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਾਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੁਰਿਆ ਫਿਰਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਗੀਤ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ “ਬੁੱਧਿਮਾਨਾਂ” ਵੱਲੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੌਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸੱਤ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੱਕ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਉਸੇ ਗੀਤ ਦਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਨੂੰ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਅਸਲੀ, ਪਾਪਮਈ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੇਖਣਗੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣ ਵਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਅੱਗੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਨਬੀ ਦੀ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਬਲਵਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹੇਠ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੰਹਾਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਨਾਲ ਲੇਖਕ ਦੀ ਦਵਾਤ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ‘ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ ਜਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦੇ ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਭ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ।’”
“ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੌਣ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੜਕੁੜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪ ਨੂੰ ਠੱਪੜਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ? ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ! ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਮ ਨਾ ਛੱਡਣ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਕੰਮ ਦਾ ਭਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ—ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਵਾਲੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣਗੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਹ ਪੰਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਕਤਲ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਓ: ਜਿਹੜੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਖਰਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਕੇਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੂਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਲਾਇਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ‘ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਿਨੌਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ’ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਦਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਐਸੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੀ ਅਤਿਅਧਿਕ ਪਾਪਮਈਤਾ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਇੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦਾ ਨੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹੋ।”
“ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਆਮ ਸੰਹਾਰਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਅਤੇ ਧਰਮੀਤਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਤਲੇਆਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਪੰਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ: ‘ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਮਾਰੋ: ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਦਇਆ ਨਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਤਰਸ ਖਾਓ: ਬੁੱਢਿਆਂ ਅਤੇ ਜੁਆਨਾਂ ਨੂੰ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਨੰਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਦਿਓ: ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਣਾ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।’ Testimonies, volume 3, 266, 267.”