ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਸੰਖਿਆ ਸੱਤਰ

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵਾਚਾਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦੋ ਪੱਥਰ-ਫਲਕ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਦੋ ਫਲਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਉੱਤੇ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਫਲਕਾਂ ਦੀ ਜੀਵੰਤ ਗਵਾਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵਾਚਾਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦੋ ਫਲਕ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਦੋ ਫਲਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਚਾਰੇ ਫਲਕਾਂ ਦੀ ਜੀਵੰਤ ਗਵਾਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ।

ਦੋ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਅੱਖਰਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰੀ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਅੱਖਰਕ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਅੱਖਰਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਉਸ ਅਰਸੇ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਚਾਰ ਸੌ ਤੀਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਖਰਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।

ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਆਤਮਿਕ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਬੰਧਕਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ਅਤੇ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਉਹ ਸਮਾਂ-ਅਵਧੀ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਆਤਮਿਕ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਬੰਧਕਤਾ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੰਧਕਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਤਮਿਕ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।

ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘੜੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਸਤੇ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਹਾਰੂਨ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇੱਕ ਈਰਖਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਈਰਖਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੂਸਾ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੁਲਾਰੇ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਉਸ ਨਬੀ ਦਾ ਭਰਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਵਾਅਦਾਤਮਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਵਾਅਦੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਟੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਾਲੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਆਗੂ ਸੀ। ਉਸ ਨਬੀਆ ਦੀ ਪਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਵਾਅਦਾਤਮਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਵਾਅਦੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਟੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਆਗੂ ਸੀ; ਅਤੇ 1863 ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਦੀ ਦੇ ਫਾਟਕ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼-ਦੁਆਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

“ਵੇਦੀ” ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

“ਦਰਵਾਜ਼ਾ” ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ।

1863 ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਇਕ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਰਹਿਣੋਂ ਮੁੱਕ ਗਿਆ। ਉਸ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ “ਪਰਵੇਸ਼” ਕਰ ਗਏ। 1863 ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਚਾਰਟ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦੂਜੀ ਤਖ਼ਤੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਾਰੂਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਮੂਰਤ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

ਦੂਜਾ ਹੁਕਮ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਉ ਨੂੰ ਇਕ ਈਰਖਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਉਹ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਦੱਸ ਹੁਕਮ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪੀ ਹਨ।

ਮਸੀਹ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਕ ਇਰਖਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇਰਖਾ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਤਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਕਰਤਬ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਤਦ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਿ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇਰਖਾ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਬਰਾਨੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਦੋਹਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ “zealous” ਲਈ ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਉਹੀ “jealous” ਲਈ ਵੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਹਨ। ਜਦ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਈਰਖਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਉਹ ਗੁਣ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮੂਸਾ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਹਾਰੂਨ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਈਰਖਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮੂਰਤੀ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭੌਤਿਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾਵਾਂ ਸਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਈਰਖਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਜਦ ਮੂਸਾ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤਦ ਉਹ ਠੀਕ ਉਹੀ ਈਰਖਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਦੂਜੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਸਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਉਹ ਸਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਘੜਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਹੀ ਜਲਣ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰੂਨ ਨੇ ਠੀਕ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਲਣ ਦਾ ਇੱਕ ਜਾਲੀ ਸਰੂਪ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਜਲਣ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਸੀਹ ਘੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਚੋਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਹਰੂਨ ਦੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸਨ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ “ਅਭਾਗੇ, ਅਤੇ ਦੁਖੀ, ਅਤੇ ਕੰਗਾਲ, ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਨੰਗੇ” ਹਨ।

1856 ਵਿੱਚ, ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੇਮਸ ਅਤੇ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਇਹ ਚਲਣ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। 1863 ਵਿੱਚ, ਐਡਵੇਂਟਿਜ਼ਮ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਓਨਾ ਹੀ “ਨੰਗਾ” ਸੀ ਜਿੰਨਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ “ਨੰਗਾ” ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਈਰਖਾ ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਆਹਰੋਨ ਨੇ ਜੋ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਇੱਕ ਬੱਛੜੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦਰਿੰਦੇ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਸੀ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੱਛੜਾ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਆਹਰੋਨ ਨੇ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹੀ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮਿਸਰੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਕੇ ਲਿਆਂਦੇ ਸਨ।

ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੱਛੜਾ ਇੱਕ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਝੂਠੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ (ਭੇਟ) ਸੀ। ਉਹ ਮੂਰਤ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਛੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਹੱਸਮਈ ਬਾਬਲ (ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ) ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ (ਦਸ ਰਾਜੇ) ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਗਰ, ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਆਪ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਹੈ। ਜੋ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੱਛੜਾ ਅਹਰੋਨ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਬਲ (ਸੋਨਾ), ਇੱਕ ਦਰਿੰਦੇ (ਮਿਸਰ) ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਕਲੀਸੀਆ (ਬੱਛੜਾ) ਹੈ।

ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਅਹਾਰੋਨ ਨੇ ਇੱਕ ਵੇਦੀ ਬਣਾਈ, ਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਸੀਹ ਨੂੰ, ਅਰਥਾਤ ਸੱਚੀ ਵੇਦੀ ਨੂੰ, ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਅਹਾਰੋਨ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੱਛੜਾ ਉਸ ਪਸ਼ੂ ਦੀ “ਪ੍ਰਤਿਮਾ” “ਦਾ” ਅਤੇ “ਲਈ” ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਮਸੀਹ ਦੇ “ਸਾਮ੍ਹਣੇ” ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਝੂਠੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਖੜੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਕੋਲ ਉਸ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਥੋਪਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, “ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ,” ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤਦ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ “ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ” ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ (ਧਰਤੀ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ) ਦੇ ਅੱਗੇ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ) ਹੈ। ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ ਹੀ ਸੱਚਾ ਵੇਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਹਾਰੂਨ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਦਿਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਾ, ਤਦੋਂ ਵਿਵਾਦ ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ—ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ। ਇਸ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਲੀ ਮਸੀਹ (ਵੇਦੀ), ਇੱਕ ਜਾਲੀ ਅਨੁਭਵ (ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ), ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਲੀ ਦਿਨ (“ਕੱਲ੍ਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ”) ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ 1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ।

1863 ਵਿੱਚ, ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਤਖ਼ਤੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਮੂਸਾ ਨੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ। 1863 ਵਿੱਚ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸੀਆ ਵਜੋਂ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਅਹਾਰੋਨ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਲਈ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ 1863 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਲੀਸੀਆ-ਰਾਜ ਸੰਬੰਧ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਅਹਰੋਨ ਦੇ ਨੰਗੇ ਨੱਚਦੇ ਮੂਰਖ, ਜੋ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੇ ਜਾਲੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ 1856 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਅਹਰੋਨ ਦੇ ਨੱਚਦੇ ਮੂਰਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਆਤਮਿਕ ਅਨੁਭਵ, ਮੂਸਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਈਰਖਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ “ਨਾਚ” ਧੋਖੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਹਰੋਨ ਦੇ ਨੱਚਦੇ ਮੂਰਖ ਇਸ ਧੋਖੇ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨੇਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਦੇ ਬੈਂਡ ਦੀ ਧੁਨ ਉੱਤੇ “ਨੱਚਣ” ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸੂਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਿਆ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀ ਹੈ।

1863 ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, 1863 ਵਿੱਚ ਯਰੀਹੋ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਰੀਹੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਨਕਲ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। 1863 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਚਾਰਟ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੇ ਹਾਰੂਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਅਤੇ ਨੱਚਦੇ ਮੂਰਖਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪੁਨਰਾਵਰਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ। ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਨੇ ਆਰੰਭਕ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਾਰੰਵਾਰ ਵਰਤਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਲਾਗੂਕਰਨ ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

1863 ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤਦ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਈਰਖਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਫਾਟਕ (ਕਲੀਸਿਆ) ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੇਦੀ (ਮਸੀਹ) ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ “ਪਰਵੇਸ਼” ਕਰ ਗਈ।

ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।