ਯਰਬੁਆਮ ਦੇ ਵਿਦਰੋਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੋ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ, ਜੋ ਦੱਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸਰਾਏਲ, ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਇਫਰਾਇਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਰਾਜ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਰਾਜ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਰਾਜ ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਵਾਰ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਰੋਬੋਆਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਇੱਕ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਵੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੀ ਇਸ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉਧਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਦੋ ਸੱਦਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਜਾਤੀਆਂ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੀ ਘੜੀ ਦੌਰਾਨ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹੋਰ ਭੇੜਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੋ ਰਾਸ਼ਟਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਯਹੂਦਾ ਅਤੇ ਇਫ਼ਰਾਇਮ ਸਨ। ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜਦੋਂ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕ੍ਰੋਧ-ਦੰਡ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 1798 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ “ਇਸ ਤੋਂ ਅਗੇ” ਸ਼ਬਦ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਲਾਗੂਕਰਨ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। “ਇਸ ਤੋਂ ਅਗੇ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ “ਇਸ ਤੋਂ ਅਗੇ” ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਇਸ ਤੋਂ ਅਗੇ” ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਫਿਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ ਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਖ, ਯਹੂਦਾਹ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਲਈ; ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੱਕੜੀ ਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਖ, ਯੂਸਫ਼ ਲਈ, ਅਰਥਾਤ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਹੀ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾ ਦੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:15–17.
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਜਦੋਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਅੱਗੇ ਹੋਰ,” ਤਾਂ ਉਹ ਦੁਹਰਾਉ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਲੈਣੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਯਹੂਦਾ ਲਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਲਈ, ਅਤੇ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਪਿਛਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਪਹਿਲੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਘਾਟੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੈ ਜਾ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਲੰਘਾਇਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਨ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਜੀ ਉੱਠ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ? ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੂੰ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ਹੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡਿਓ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ। ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਉੱਠੋਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਸਾਂ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਉੱਠੋਗੇ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਓਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ। ਸੋ ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਇੱਕ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਕੰਪਣ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹਰ ਹੱਡੀ ਆਪਣੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਸਾਂ ਅਤੇ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਚਮੜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹਵਾ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਆਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਹੇ ਸਾਹ, ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਰਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਉੱਤੇ ਫੂਕ ਮਾਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਜੀ ਉੱਠਣ। ਸੋ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਸਾਰਾ ਘਰਾਣਾ ਹਨ; ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਆਸ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਟੇ ਗਏ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਓਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਉੱਠੋਗੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਾਵਾਂਗਾ; ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਓਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਰ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਇਹ ਵਚਨ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:1–14.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ ਜੋ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ।
“ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕਲਮ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਉੱਪਰ ਉਠਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁਆਸ ਮਾਰੇ, ਜੋ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜੀ ਉਠਣ।” General Conference Bulletin, February 4, 1893.
ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਭ੍ਰਾਂਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਝੂਠੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੇ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਸੀ, ਤੱਥਾਪਿ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਦੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ Future for America ਨੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਖਿਸਕ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੋ ਗਵਾਹ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
“ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸੁਆਸ ਫੂਕਿਆ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੁਆਰਾ।” Bible Training School, December 1, 1903.
ਪਿਛਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ,” ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਈ ਕਿ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਜੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਲੱਠੀਆਂ—ਇੱਕ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ—ਇਕੱਠੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਕੌਮ ਬਣ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ “ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ” ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, “ਦੋ ਲੱਠੀਆਂ” ਜੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਦੋ ਲਾਠੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ (ਏਫਰਾਈਮ) ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ (ਯਹੂਦਾ) ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਏਲੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਕਾਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਏਲੀਆਹ ਸਾਰਫ਼ਤ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਆਖਦਿਆਂ, ਉੱਠ, ਸਾਰਫ਼ਤ ਨੂੰ ਜਾ, ਜੋ ਸੀਦੋਨ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸ: ਵੇਖ, ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸਣ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸੋ ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰਫ਼ਤ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਾਟਕ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤ੍ਰੀ ਉੱਥੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ: ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪੀ ਸਕਾਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੋਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਵੀ ਲਿਆਈਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਰੋਟੀ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਮਠੇ ਵਿੱਚ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਆਟਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੁੱਪੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਤੇਲ ਹੈ: ਅਤੇ ਵੇਖ, ਮੈਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਕਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਈਏ, ਅਤੇ ਮਰ ਜਾਈਏ। ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਡਰ ਨਾ; ਜਾ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕਰ: ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਰੋਟੀ ਬਣਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਬਣਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਆਟੇ ਦਾ ਮਠਾ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੇਲ ਦੀ ਕੁੱਪੀ ਘਾਟੇਗੀ, ਉਸ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜਦ ਤੱਕ ਯਹੋਵਾਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਭੇਜਦਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਗਈ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ: ਅਤੇ ਉਹ, ਅਤੇ ਉਹ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਘਰਾਣਾ, ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਖਾਂਦੇ ਰਹੇ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 17:8–15।
ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚਲੇ “ਬਹੁਤ ਦਿਨ” ਉਹ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਅਹਾਬ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੋਪਤੰਤਰਕ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ। ਪੋਪਤੰਤਰਕ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ “ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ” ਬਾਰੇ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਦਿਨ ਘਟਾਏ ਨਾ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਬਚਾਇਆ ਨਾ ਜਾਂਦਾ; ਪਰ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਦਿਨ ਘਟਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਮੱਤੀ 24:22.
ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ “ਉਹ ਦਿਨਾਂ” ਬਾਰੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਾਪਾਈ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ।
“ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਤੜਫਾਅ 1260 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਿਆਦ ਦੌਰਾਨ ਜਾਰੀ ਨਾ ਰਿਹਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਕਸੌਟੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਘੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ‘ਵੱਡੀ ਬਿਪਤਾ’ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਸੂਚਨਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਉੱਧਾਰਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਜੇ ਉਹ ਦਿਨ ਘਟਾਏ ਨਾ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਜੀਊਂਦਾ ਨਾ ਬਚਦਾ; ਪਰ ਚੁਣਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਣ ਉਹ ਦਿਨ ਘਟਾਏ ਜਾਣਗੇ।’ ਮੱਤੀ 24:22. ਸੁਧਾਰ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰਾਹੀਂ 1798 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੜਫਾਅ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ।” The Great Controversy, 266, 267.
ਉਹ “ਬਹੁਤੇ ਦਿਨ” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਧਵਾ ਨੇ ਪਾਲਿਆ-ਪੋਸਿਆ, ਉਹੀ “ਬਹੁਤੇ ਦਿਨ” ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪੀੜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ।
ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਮਝਵਾਨ ਹਨ ਉਹ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣਗੇ; ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕੈਦ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਲੁੱਟ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਡਿੱਗਣਗੇ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਉਹ ਡਿੱਗਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲੇਗੀ; ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਚਾਪਲੂਸੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਣਗੇ। ਅਤੇ ਸਮਝਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਡਿੱਗਣਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਜੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 11:33–35.
“ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ,” ਜੋ ਕਿ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ “ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ” ਵੀ ਹੈ, 1798 ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਜ਼ਾਰਫਥ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਨਾਲ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ, ਜੋ ਇਕ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ—ਨਾ ਇਕ ਲੱਕੜੀ, ਨਾ ਦਸ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਸਗੋਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਲੈਣੀਆਂ ਸਨ, ਇਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਲਈ ਅਤੇ ਇਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਜੋੜ ਕੇ ਇਕ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ। ਇਸਤ੍ਰੀ ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ “ਉਸ ਦਿਨ ਤੱਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਨਾ ਭੇਜੇ।”
ਉਹ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ “ਮੀਂਹ” ਭੇਜਿਆ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਦੋਂ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ 1798 ਤੋਂ (ਪਹਿਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ) ਲੈ ਕੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ (ਆਖਰੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ) ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਾਲੀ ਉਪਮਾ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਕੌਮ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਨਾਲ; ਕਿਉਂਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ, ਮਸੀਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
“ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹੋ ਗੱਲ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦੂਲੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਉਣ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।” The Great Controversy, 426.
ਮਸੀਹ ਨੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਜਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਆਏ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ, ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਲੋਕ, ਕੌਮਾਂ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ; ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸਦੀਵੀ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 7:13, 14.
ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਦਾਵੀਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਇੱਕ ਹੀ ਚਰਵਾਹੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣਗੇ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿਆਉਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਣਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖੇ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਆਪ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਦਾ ਲਈ; ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਦਾਵੀਦ ਸਦਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:24, 25.
ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਾਊਦ ਮਸੀਹ ਹੈ ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲਾਠੀਆਂ—ਇਸਰਾਏਲ (ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ) ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ (ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ)—ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋਨਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਛਿੱਤਰਾਓ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਜਾੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌੰਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਇਸ ਤੱਥ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ।
ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਦਾਊਦ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਚਰਵਾਹਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣਗੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣਗੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ, ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਦਾ ਲਈ; ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਦਾਊਦ ਸਦਾ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਾਕਮ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਵਾਚਾ ਬੰਨ੍ਹਾਂਗਾ; ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਵਾਚਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥਾਪਾਂਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਲਈ ਕਾਇਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ-ਤੰਬੂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੋਣਗੇ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:24–27.
ਮਸੀਹ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ ਕਹਿ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਗੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵੇਗਾ। ਹਾਂ, ਉਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਧਾਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇਗਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਯਾਜਕ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਕਟ ਹੇਲੇਮ, ਅਤੇ ਤੋਬਿਯਾਹ, ਅਤੇ ਯਦਾਯਾਹ, ਅਤੇ ਸਫਨਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੇਨ ਲਈ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰ ਵਾਸਤੇ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ ਉਹ ਆ ਕੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਤਦ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੰਨੋਗੇ। ਜ਼ਖਰਯਾਹ 6:12–15.
ਮਸੀਹ ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇਗਾ; ਜਿਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਲੱਗੇ ਸਨ।
ਫਿਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਿਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?” ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।” ਤਦ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਬਣਦੇ ਹੋਏ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਕਰੇਗਾ?” ਯੂਹੰਨਾ 2:18–20.
ਮਸੀਹ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੀਊਂਦੇ ਸਨ, ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵੱਧ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ, ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਦੌਰਾਨ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਮੀਂਹ, ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਬਆਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਦੇ ਚਰਮ ਬਿੰਦੂ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤਦ ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਸੱਚਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਇਲਿਆਹ ਹੀ ਸੱਚਾ ਨਬੀ ਸੀ।
ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਆਉਣ ਸਮੇਂ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਝੂਠੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਆਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਠਹਿਰਾਉ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵੱਲ ਲੈ ਆਇਆ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਲਵਾਨ ਸੈਨਾ ਵਜੋਂ ਉੱਠਾ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸ ਅਰਸੇ (ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ) ਦੌਰਾਨ, ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਕੌਮ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ।
ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, “ਅਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ ਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਖ, ‘ਯਹੂਦਾਹ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ’; ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੱਕੜੀ ਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਖ, ‘ਯੂਸਫ਼ ਲਈ, ਅਰਥਾਤ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ।’ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਹੀ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾ ਦੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਕੌਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ‘ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਂਗਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਕੀ ਭਾਵ ਹੈ?’ ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਯੂਸਫ਼ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਜੋ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਗੋਤਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ, ਅਰਥਾਤ ਯਹੂਦਾਹ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਨਾਲ, ਜੋੜ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਲਿਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੋਣ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜਾ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਤੋਂ ਫਿਰ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਨਾ ਰਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣਗੇ; ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਆਪਣੀਆਂ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਅਪਰਾਧ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਚਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ; ਤਦ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ।’ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:15–23.
ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧਵਾ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵੇਲੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਸਨ, ਜੋ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਅਦਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ।” ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ, ਜੋ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੇ ਉਸ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
1844 ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋਨਾਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਇੱਕ ਰਿਆਸਤ, ਆਤਮਿਕ ਇਜ਼ਰਾਏਲ, ਬਣ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਉਹ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਕੌਮ ਹੋਣੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਾਂਤ ਉਸ ਆਰੰਭਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਬਣ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਯਰੋਬਆਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ।
ਯਰੋਬਆਮ ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹਾਰੂਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਯਰੋਬਆਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ 1863 ਨੂੰ ਤਦੋਂ ਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯਰੋਬਆਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜੇ ਜਾਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, 1863 ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਦੋਂ ਹੀ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ 1863 ਨੂੰ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਈਰਖਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
“ਪਰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਇਹ ਰੂਪਕ ਕੇਵਲ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜੋ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੀ ਘਾਟੀ ਦੇ ਕੰਕਾਲਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਦੇਹ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੇਵਲ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀ ਸਮਰੂਪਤਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਖੜੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰ ਪੈਣ। ਇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ, ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਆਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਹ ਫੂਕਣਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜੀਊਣ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ-ਦਾਇਕ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਆਤਮਿਕ ਪੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਨਸ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਰਹੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਵਿਵੇਕ ਵਿੱਚ ਸੁਸਤੀ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਹ੍ਰਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਜਿਹੜੇ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਏਕਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਕੁਝ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਚੌਕਸ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਮਨੁੱਖ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ‘ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਤਾਂ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੁਰਦਾ ਹੈਂ।’”
“ਜਦ ਤੱਕ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਸੱਚਾ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਸਾਹ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਲਈ ਜੀਵੰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਜਦ ਤੱਕ ਸੱਚ ਦੇ ਮਾਨਣ ਵਾਲੇ ਸਵਰਗ-ਉਤਪੰਨ ਸਿਧਾਂਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਸ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬੀਜ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਸਦਾ ਜੀਊਂਦਾ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਇਕੱਲੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦੀ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨੰਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਚੋਗਾ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਿਆ। ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਾਰਜਾਨਵਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਭਲੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਹਣ ਅਤੇ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਿਆਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।”
“ਇਸ ਵਰਗ ਦੀ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੁਆਰਾ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।” Review and Herald, January 17, 1893.