ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਪੱਚੀ ਅਤੇ ਛੱਬੀ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੋਪ ਹੇਠ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਕੋਪ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ 1844 ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਇਕੱਠਿਆਂ ਜੋੜਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਾਰੇਫਥ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ।

ਯਰਬੁਆਮ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾਜਨਾਂ ਨੂੰ ਯਹੂਦਾਹ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਸਕੇ।

ਅਤੇ ਯਾਰਾਬਆਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, ਹੁਣ ਰਾਜ ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਇਹ ਲੋਕ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਉੱਪਰ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਸ ਲੋਕ ਦਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਰਥਾਤ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਹਬਆਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਹਬਆਮ ਕੋਲ ਮੁੜ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੋ ਬੱਛੜੇ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਹੈ; ਵੇਖੋ, ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ, ਤੇਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਪਾਪ ਬਣ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਨ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਘਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਯਾਜਕ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਯਾਰਾਬਆਮ ਨੇ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਪਰਬ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਬੱਛੜਿਆਂ ਲਈ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਉੱਚਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਉਹ ਯਾਜਕ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਘੜਿਆ ਸੀ, ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ; ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰਬ ਠਹਿਰਾਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਧੂਪ ਸਾੜੀ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 12:26–33.

ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ (ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ) ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਾਰੂਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨੇ ਜਾਨਵਰ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਬੱਛਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਿਵੇਂ ਹਾਰੂਨ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਸੀ; “ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ।” ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੇਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਵਿਚਾਰਿਆਂ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਕਲੀਸਿਆ (ਬੇਥੇਲ) ਅਤੇ ਰਾਜ (ਦਾਨ) ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਵੇਦੀਆਂ ਸੱਚੀ ਵੇਦੀ ਦੀ ਨਕਲੀ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਸਨ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪੁਰੋਹਿਤਾਈ ਖੜੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਸੇਵਾ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦਿਨ ਚੁਣਿਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੱਚੇ ਤਿਉਹਾਰ-ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਦਿਨ ਬਾਰੇ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਆਪਣੀ ਝੂਠੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਵੇਲੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਯਹੂਦਾ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਬੀ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਠਪਕਾ ਦੇਵੇ।

ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਯਹੂਦਾਹ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਯਰੋਬਆਮ ਧੂਪ ਸਾੜਣ ਲਈ ਵੇਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਵੇਦੀ, ਵੇਦੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਵੇਖੋ, ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਲਕ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਚਿਆਂ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਯਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਵੇਗਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਧੂਪ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਾੜੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਵੇਖੋ, ਵੇਦੀ ਫੱਟ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਈ ਸੁਆਹ ਢਲਕ ਕੇ ਬਾਹਰ ਪੈ ਜਾਵੇਗੀ। 1 Kings 13:1–3.

ਯਹੂਦਾ ਤੋਂ ਆਏ ਨਬੀ ਨੇ ਇੱਕ ਤਿਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਯੋਸ਼ੀਆ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਯੋਸ਼ੀਆ ਉਸ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਟ ਯਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਯੋਸ਼ੀਆ ਉਸੇ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਸਾੜੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਦੱਸਦਿਆਂ ਕਿ ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਦੀ ਵੇਦੀ ਫੱਟ ਕੇ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਏਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁਆਹ ਬਾਹਰ ਡਿੱਗ ਪਵੇਗੀ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਨੇ ਨਬੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਸੁਣੀ ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਬੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਸਰਬਸੰਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਯਰੋਬਆਮ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੇਥੇਲ ਦੀ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੁਕਾਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵੋ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਉਹ ਹੱਥ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਧਾਇਆ ਸੀ, ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਵੇਦੀ ਵੀ ਚਿਰ ਗਈ, ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਦੀ ਰਾਖ ਢਲਕ ਪਈ, ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 13:4, 5.

ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਯਾਰੋਬਆਮ ਦਾ ਹੱਥ ਸੁੱਕ ਗਿਆ।

ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਘਰ ਚੱਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿਆਂਗਾ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਨਾ ਮੈਂ ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਵਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਐਸਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਨਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣੀ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਸੇ ਰਾਹ ਨਾਲ ਮੁੜਨਾ ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੂੰ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਹ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਿਸ ਰਾਹ ਉਹ ਬੇਥੇਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਰਾਹ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜਿਆ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 13:6–10.

ਯਿਸੂ ਸਦਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਲਾਠੀਆਂ ਇਕ ਲਾਠੀ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਕੌਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਛੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1798 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਦੋਵੇਂ ਛੜੀਆਂ (ਰਾਜ) ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆਂ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। 1844 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਇਸ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਬਣ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਰੋਬਆਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੁਧਾਰ-ਅੰਦੋਲਨ ਉਹ ਕੰਮ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਰੋਮਨ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਧਾਰਣਾਵਾਂ, ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ। ਮਾਰਟਿਨ ਲੂਥਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸੱਚਾਈਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੂਰ ਦੀ ਵਿਭਿਚਾਰਣ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਇੰਨਾ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਦੇ ਝੂਠੇ ਦਾਅਵੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਕ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਬੰਦੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇਣ ਲਈ ਮਿਸਰ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ। 1798 ਵਿੱਚ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਜੋਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ ਤੋਂ ਪਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1844 ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਚੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨੀ ਸੇਵਾ-ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।

ਨਿਆਇ-ਘੜੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਰੋਮਨ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਝੂਠੇ ਨਬੀ (ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ) ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਮਿਲਰਾਈਟ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੀ ਜੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਉਸ ਝੂਠੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਾੜਨਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ ਦੀ ਮੂਲ ਪਰੰਪਰਾ—ਅਰਥਾਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ—ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਨਬੀ ਨੇ ਉਸ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਦਿਖਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆਏ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਜਦੋਂ ਯਾਰੋਬਆਮ ਦੀ ਇਸ ਬੇਨਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਨਬੀ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਵੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਨਬੀ ਨੇ ਉਹ ਖ਼ਾਸ ਹੁਕਮ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹੀ ਹੁਕਮ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਕਮ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸੇ ਰਾਹ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜਣ ਜਿਸ ਰਾਹ ਉਹ ਆਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਮਜ਼ਹਬੀ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਸੀ। 1844 ਦੀ ਬਹਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯਹੂਦਾਹੀ ਨਬੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਲਈ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਹਰਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੈਠਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਘਾਅ ਅਚੰਗਾ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਰਬਤਾ ਇੱਕ ਝੂਠੇ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਂਗਾ ਜੋ ਘਾਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਤੁੱਛ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜੀਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਲਈ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਕੰਧ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਣਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਸਟਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤੇਰਾ ਉੱਧਾਰ ਕਰਾਂਗਾ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:16–21.

ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵੇਲੇ, 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਲੈ ਕੇ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਏ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਮੋੜ ਉੱਤੇ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗੇ ਮਿੱਠੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ “ਦਿਲ” ਦੀ “ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ” ਸਨ। ਪਰੰਤੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ “ਹੱਥ” ਦੇ ਕਾਰਨ, ਯਿਰਮਿਯਾਹ “ਰੋਸ” ਨਾਲ “ਭਰਿਆ” ਗਿਆ, ਉਹ “ਘਾਇਲ” ਹੋਇਆ ਅਤੇ “ਸਦਾ ਦੀ ਪੀੜਾ” ਵਿੱਚ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ “ਹੱਥ” ਦੇ ਕਾਰਨ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਲਈ “ਝੂਠੇ ਵਰਗਾ” ਅਤੇ “ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਜਲਾਂ” ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਦੇ ਕੁਝ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਭੁੱਲ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ “ਹੱਥ” ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਦਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਹੋਈ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਮੀਂਹ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਹਬੱਕੂਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਕਿਉਂਕਿ ਦਰਿਸ਼ਟੀ ਅਜੇ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੋਲੇਗੀ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਨਾ ਹੋਵੇਗੀ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੇਰੀ ਕਰੇ, ਤਦ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਵੇਗੀ, ਉਹ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੇਗੀ।” ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਝੂਠ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ (ਮੀਂਹ) ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਕੇਵਲ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸੀ।

ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ “ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਕੱਢੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜੀਂ।” ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਯਿਰਮਿਯਾਹ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਹਤਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਝਾੜ ਦੇਣਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਐਸਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬੁਲਾਰਾ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇਗਾ।

ਸਾਡੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ “ਠੱਠਾ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ” ਬਾਰੇ ਕਹੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਉੱਤੇ “ਅਨੰਦ ਮਣਾ ਰਹੇ ਸਨ।” ਉਸ ਨੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਠੱਠਾ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਵੱਲ ਮੁੜ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਮੁੜਣਾ ਸੀ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਾਣਾ ਚੁਣਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਬਆਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਬਣ ਗਏ ਸਨ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਸ ਯਹੂਦੀਆਈ ਨਬੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਉਸੇ ਹੀ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਯਾਰੋਬਆਮ ਦੀ ਝੂਠੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਠੱਠਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀਸਰੂਪ ਝੂਠੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਾਰੋਬਆਮ ਨੇ ਗਠਜੋੜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਨਬੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਖਾਣਾ ਸੀ, ਨਾ ਪੀਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਰਾਹ ਮੁੜਣਾ ਸੀ ਜਿਸ ਰਾਹ ਉਹ ਆਇਆ ਸੀ।

ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਘਰ ਚੱਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਨਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਇਸ ਥਾਂ ਰੋਟੀ ਖਾਵਾਂਗਾ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਵਾਂਗਾ; ਕਿਉਂ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਰੋਟੀ ਨਾ ਖਾਣੀ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੋਂ ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ ਉਸੇ ਰਾਹ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਜਾਣਾ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 13:7–9.

ਯਹੂਦੀਆਈ ਨਬੀ ਦੀ ਅਭਿਵਿਆਕਤੀ, ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਬਆਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਏਲੀਆਹ ਦਾ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਲਰ ਹੀ ਏਲੀਆਹ ਸੀ। ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਬਆਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਧੋਖੇ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਚ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੂਰਖਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਅੱਗ ਉਤਰੀ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਗਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਟੱਕਰ ਨੇ ਦੂਜੇ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਟੱਕਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ, ਜੋ ਹੇਰੋਦੀਆਸ ਦੀ ਧੀ (ਸਲੋਮੇ) ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਧੋਖੇ ਦੇ ਨਾਚ ਦੇ ਸਮੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਹੇਰੋਦੀਆਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

1844 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਸਲੋਮੇ ਬਣ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਹੈਰੋਦਿਆਸ (ਈਜ਼ੇਬਲ) ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਧੋਖੇ ਦੇ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਹੈਰੋਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਜਨਮਦਿਨ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੱਸ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਆਹਾਬ (ਉੱਤਰੀ ਦੱਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ) ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪਾਪਸੀ (ਈਜ਼ੇਬਲ) ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। “ਤੇਰਾ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਦੇਣਾ” ਇੱਕ ਮਹਾਂਸੰਘ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਿਆ ਤੋਂ ਆਇਆ ਨਬੀ ਯਰੋਬਆਮ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੇਗਾ।

ਇਹੀ ਗੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ” (ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ) ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਵੱਲ ਮੁੜ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਣਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਮੁੜਣਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਯਹੂਦੀਆ ਦੇ ਉਸ ਨਬੀ ਨੇ ਠੀਕ ਉਹੀ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੂਦੀਆ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ—ਅਰਥਾਤ, ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਹ ਇੱਕ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਕਪਟੀ ਨਬੀ ਦੁਆਰਾ ਭਰਮਾਇਆ ਗਿਆ।

ਹੁਣ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁੱਢਾ ਨਬੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਚਨ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸੇ। ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹ ਨਾਲ ਗਿਆ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਹੜੇ ਰਾਹ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਗਧੇ ਨੂੰ ਕਾਠੀ ਪਾਓ। ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਗਧੇ ਨੂੰ ਕਾਠੀ ਪਾਈ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਲੂਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਭਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈਂ ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਚੱਲ, ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਖਾ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਵਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਨਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਰਾਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ ਉਸੇ ਰਾਹ ਨਾਲ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਨਬੀ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਰੋਟੀ ਖਾਏ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਏ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ। ਸੋ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ। ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਸ ਨਬੀ ਕੋਲ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦੀ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਨਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣੀ ਅਤੇ ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ; ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੀ ਲਾਸ਼ ਤੇਰੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇਗੀ।

ਅਤੇ ਇਉਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰੋਟੀ ਖਾ ਲਈ ਅਤੇ ਪੀ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਖੋਤਾ ਕੱਸਿਆ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਨਬੀ ਲਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮੁੜ ਲਿਆਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਪਈ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਖੋਤਾ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵੀ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਲੋਕ ਉਥੋਂ ਲੰਘੇ ਅਤੇ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਬੁੱਢਾ ਨਬੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨਬੀ ਨੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਹ ਤੋਂ ਮੁੜ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾ ਮੰਨੀ; ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ ਹੈ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਉਸ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੋਤਾ ਕੱਸੋ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਖੋਤਾ ਕੱਸਿਆ। ਅਤੇ ਉਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਭਿਆ, ਅਤੇ ਖੋਤੇ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ; ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਨਾ ਤਾਂ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਖੋਤੇ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਨਬੀ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਚੁੱਕੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਤੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆਇਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਨਬੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਵਿਲਾਪ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਵੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਏ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ! ਅਤੇ ਇਉਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸੇ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਉਣਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਰੱਖਣਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਬਚਨ ਉਸ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਬੇਥੇਲ ਦੀ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਸਮਾਰਿਆ ਦੇ ਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 13:11–32।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

“ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਸਦਾ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਕੋਈ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਸੱਚ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਜੋ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਇੱਕ ਉੱਠੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਵੀ ਕੋਈ, ਨਵੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰੇਗੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਸਬੂਤ ਹੇਠ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਹੀ ਅਜੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘੇ ਸਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਿਰਪਾਲਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਇਸ ਲਈ ਬਚਾਏ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਾਰੰਵਾਰ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੋਗਿਆ ਸੀ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਰੀਤ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਜੋ ਝੰਡਾਬਰਦਾਰ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਮੁੜ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਬੋਲਣਗੇ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ।”

“ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਜੋ ਐਸਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਚਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੀਆਂ ਸਿੱਧਾਂਤਕ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਜੋਂ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਕੰਮ ਵਾਰੰਵਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਐਸੀ ਲਾਗੂਅਤ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਉਸ ਨੇਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਖੰਭਾ ਹਿਲਾ ਦੇਵੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਥਾਮਿਆ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਸੀ ਲਾਗੂਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪਿਛਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਆਏ ਹਨ।”

“ਐਲਡਰ G ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਣਗੇ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਹਾਂ।

“ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਪੱਕਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਭੂਤਕਾਲੀ ਅਨੁਭਵ ਇੱਕ ਭੁੱਲ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸੱਚਾਈ ਸੀ; ਸਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸੀ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੱਛਣਾਂ ਬਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਵਾਸਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਬੋਲਣ ਦੀ ਵਿਦਵਤਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗਲਤ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੋਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਕਥਿਤ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਲਿਆਏਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਾਅਵੇ ਪੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸੀਮਾ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। [1 ਯੂਹੰਨਾ 1:1–10 quoted.]”

“ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਬਚਨ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਾਪ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਠੀਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਮਹਿਮਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਮੂਲ-ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।” Selected Messages, ਪੁਸਤਕ 1, 161.