ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧਾ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ। ਸਰਦਿਸ, ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸਰਵੋਚਤਾ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਹੋਰ ਪੂਰੀ ਸਮਝ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ—ਉਸ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਜੋ ਤਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧਾ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਕਾਰਣ, ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਸੱਚਾਈ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤੀ ਗਈ।
“ਸੱਚੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ (1 Corinthians 3:10, 11) ਇਮਾਰਤ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਨਿਰਮਾਤਾ ਝੂਠੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਮਲਬੇ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ-ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਰੋਕੇ ਗਏ। ਨਹਮਿਆਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ: ‘ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਲਬਾ ਬਹੁਤ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੇ।’ Nehemiah 4:10. ਸਤਾਹਟ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ, ਅਧਰਮ, ਅਤੇ ਹਰ ਹੋਰ ਉਸ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਰੋਕਣ ਲਈ ਘੜ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕੁਝ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਨਿਰਮਾਤਾ ਰਹੇ ਸਨ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰ ਬੈਠੇ; ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲ-ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ। ਹੋਰ, ਆਪਣੇ ਵੈਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ: ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਯੰਕਰ ਹੈ’ (verse 14); ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਹੋਈ। Ephesians 6:17.”
“ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਘ੍ਰਿਣਾ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਉਹੀ ਆਤਮਾ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਆਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਤੋਂ ਲੋੜੀਂਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਯਾਇੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ‘ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ।’ ਮਰਕੁਸ 13:37।” The Great Controversy, 56.
ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਸਵੈ-ਸਹਾਇਕ ਸੇਵਕਾਈਆਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ (ਵਿਦਵਾਨਾਂ) ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ। ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਟੱਲ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਆਯਤਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਅਤੇ ਆਕਰਮਣ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ, ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਕਰਮਣ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਸਮਝਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਗਏ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਛਾਣੀਆਂ ਨਹੀਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੀ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਕੇਵਲ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਚਾਰ ਹੀ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ, ਪਰ 1844 ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਧਰਤੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮਝ ਨੇ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਰੋਮੀ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ ਸੀ।
“ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਲਾਲ ਅਜਗਰ, ਇੱਕ ਚੀਤੇ-ਸਮਾਨ ਦਰਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਮੇਮਣੇ ਵਰਗੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਹੇਠ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ-ਪ੍ਰਬੰਧ, ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਸਤਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ, ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਏ ਗਏ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਬਾਰੇ ਯੂਹੰਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ‘ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’”
“ਪਗਾਨੀ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ। ਪਗਾਨ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪੱਖਧਰ ਇਕੋ ਹੀ ਅਜਗਰ-ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸਨ। ਉਹ ਕੇਵਲ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਸਨ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਖਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਕ੍ਰੂਰ ਵੈਰੀ ਸੀ। ਰੋਮਵਾਦ ਦੇ ਸਾਧਨ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬੰਧਕ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਥਿਤ ਕਲੀਸੀਆ ਇਸ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਗਿਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਗਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਅਜਗਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਹੇਠ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ੁਲਮ ਤੋਂ ਹੱਥ ਖਿੱਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉੱਭਰਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਏਗੀ ਅਤੇ ਉਹੀ ਕ੍ਰੂਰ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾਤਮਕ ਕੰਮ ਅੱਗੇ ਵਧਾਏਗੀ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਖਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਮਿੱਟੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।”
“ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਕਲਮ ਦੀ ਕਠੋਰ ਰੇਖਾਂਕਣ ਇਸ ਸ਼ਾਂਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਦਲਾਅ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ‘ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।’ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣ, ਅਤੇ ਕਿ “ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ, ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ, ਧਨੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ, ਆਜ਼ਾਦਾਂ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਛਾਪ ਲੈਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖਰੀਦ ਜਾਂ ਵੇਚ ਨਾ ਸਕੇ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਉਹ ਛਾਪ, ਜਾਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਨਾਮ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅੰਕ ਹੋਵੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।” Signs of the Times, November 1, 1899.
ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਅਨਮੁੰਦਿਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸਾਰਾ ਕ੍ਰਮ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ “ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ,” “ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ,” ਅਤੇ “ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ। ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਕਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਜਾਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ, ਜਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਪਰ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਭ੍ਰਮ, ਜੋ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣ ਸਕਣ ਕਿ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਅਗਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ।
ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਗੱਲ ਜੋ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ! ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਰਕ ਨੂੰ ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਲੈ ਆਇਆ ਕਿ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ 31 ਈਸਾਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 8:9.
ਇਹ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਤੱਥ ਸੀ ਕਿ “ਦੱਖਣ”, “ਪੂਰਬ” ਅਤੇ “ਸੁਹਾਵਣੀ ਧਰਤੀ” ਉਹ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ ਹੋਇਆ।
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਉੱਭਰਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗ ਜੜਾਂ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮੂੰਹ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ 7:8.
ਇਕਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਬਾਰੇ ਜੋ ਵਿਵਾਦ ਚਲਿਆ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਰੋਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ “ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ” ਕਿਹਾ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਸੱਚਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ—ਪਹਿਲਾ ਇਹ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਇਹ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਬਿਨਾ ਡਗਮਗਾਏ ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਖੀਰਲੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਆਧੁਨਿਕ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਕੱਲ੍ਹ, ਅੱਜ ਅਤੇ ਸਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਇਬਰਾਨੀਆਂ 13:8.
ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਸੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ 8:17।
ਇਸ ਪਹਿਚਾਣ ਨੇ ਉਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਦਾ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਕੱਢ ਚੁੱਕੇ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ “ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਇੱਕ ਭੂਗੋਲਕ ਸ਼ਕਤੀ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਵਜੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਮੂਰਖਤਾਪੂਰਨ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਅਪਣਾਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਦਾ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੁੰਦੀ ਆਈ ਹੈ, ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਯਾਦ੍ਰਚਛਿਕ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਪਹਾੜ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਟੱਕਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਉਸ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਆਉਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਲੋਕ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਕਹਿਣਗੇ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੀਏ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਾਂਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਓਨ ਤੋਂ ਵਿਵਸਥਾ ਨਿਕਲੇਗੀ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਬਚਨ। ਯਸਾਯਾਹ 2:2, 3.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਉਹ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਮਹਿਮਾਮਈ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਥਲੀ ਤਰਕ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੇ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਿਆ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਪੈਂਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ” ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ “ਮਹਿਮਾਮਈ” ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ “ਮਹਿਮਾ” ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ “ਦੇਸ਼” ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਆਯਤਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ “ਮਹਿਮਾ” ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ “ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ” ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਣ ਭੇਦ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਯਹੂਦਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ, ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਖੇਤਰ ਜਿੱਥੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਯਹੂਦਾਹ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈਆਂ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਵਧਿਆ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਹ ਪਿਛੋਕੜ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਕਿ ਬੁਤਪਰਸਤ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਅਸੂਲ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਤਾ” ਕਿਹਾ। ਹੋਰ ਵੀ ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਦੁਹਰਾਈ ਦੇ ਸਮਾਨ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਸ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ, ਉਹੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਵੀ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਤਾ ਦਾ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਿਯਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ Future for America ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਤਰਕ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਉਤਨਾ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਤਰਕ-ਵਿਚਾਰ ਨੇ ਇਸ ਪਹਿਲੀ ਪਹਿਚਾਣ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦਾ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਤਾ ਰੋਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਦ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਅੰਤੀਓਕਸ ਏਪੀਫਾਨੇਸ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ “ਲੁਟੇਰੇ” ਸਨ, ਜਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ “ਲੁਟੇਰੇ” ਰੋਮ ਸੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਇਸ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ “ਲੁਟੇਰੇ” ਵਜੋਂ ਰੋਮ ਹੀ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ, ਆਇਤ ਚੌਦਾਂ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ” ਕਰਨਗੇ।
ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ; ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੁੱਟੇਰੇ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 11:14.
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀ ਗਈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਹਨ। ਰੋਮ ਨੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਝ ਸੀ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉਹ ਤਾਕਤਾਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਰੌਂਦਿਆ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬਣਿਆ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ “ਸਾਰੀਆਂ” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਢਾਂਚਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ Future for America ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਲਾਗੂਅਤਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਢਾਂਚਾ ਅਜਗਰ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀਆਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਉਜਾੜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਹ ਢਾਂਚਾ ਇਸ ਪਹਿਚਾਣ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ, ਦੋ ਅਜੇਹੇ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਆਤਮਵਾਦ ਦੇ ਅਜਗਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ), ਕੈਥੋਲਿਕਤਾਵਾਦ ਦੇ ਪਸ਼ੂ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ), ਅਤੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਏਕਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਿਹਰੀਆਂ ਲਾਗੂਅਤਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਪਹਿਚਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਰੋਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਪਣ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਾਂਗੇ, ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਰੰਚਨਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ churchcraft ਅਤੇ statecraft ਕਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਰੰਚਨਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਪਣ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਿਮਰੋਦ, ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ “ਘਮੰਡੀ ਅੱਸੀਰੀ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ। ਪਾਪਾਈ ਅਹੰਕਾਰ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਬਾਬੇਲ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਅਸੀਂ ਇਲੀਆਹ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦੇ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਲਾਗੂਪਣ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਲੀਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਣ ਵਾਲੀ ਅਵਾਜ਼” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਣ ਵਾਲੀ ਅਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜੇਹੇ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰੇ ਸਾਕ੍ਹੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅੰਦੋਲਨ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਇਲੀਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਸੀ।
“ਕਲਮ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦਾ ਨਾਦ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੀਜਾ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਣੇ ਹਨ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।” Selected Messages, ਪੁਸਤਕ 2, 105.
ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਤਾ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਵਾਂਗੇ ਜੋ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਲਿਆ ਕੇ ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ; ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋ—ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਮਲਾਕੀ 3:1.
ਅਸੀਂ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਵਾਂਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
“ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਸਤਿਸਕ ਨਾ ਬਣਨ ਦਿਓ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੋਚਣ, ਖੋਜ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਨਾ ਦਿਓ। ਇਹ ਉਹ ਹੁਕਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਨਮੋਲ ਖਜ਼ਾਨਾ ਉਸ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਕਠਿਨ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਸੁਖਮ ਯਤਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤਿਆਂ ਬਿਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਿਉਂ ਕਰੋ?”
“ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਉਚਿਤ ਅਤੇ ਸਹੀ ਹੈ; ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ਼ ਉੱਥੇ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਦੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਗਿਆਨ ਮਾਨਸਿਕ ਯਤਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਉਸ ਭੂਸੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਸਕੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਗਠਜੋੜ ਨੇ ਗਲਤੀ ਦੀ ਭੂਸੀ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਗੇਂਹੂਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਘੜਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਆਗਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਨਮੋਲ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਉੱਧਾਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਮੈਂ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਬਿਠਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਉਪਰਲਾ-ਉਪਰਲਾ ਪਾਠ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਜੋ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਨਿਹਿਤ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਖਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਰਗਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਤਹ ਤੱਕ ਖੰਗਾਲਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਖੋਜ ਉਸ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਈ ਕਰਨੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਇੰਨਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਲਵੇਗਾ।’ ਯੂਹੰਨਾ 7:17।” Fundamentals of Christian Education, 307.