ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੋਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮਝ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੋਮ ਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਹੁਣ ਉਸ ਪਤਿਤ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ ਐਂਟੀਓਕਸ ਏਪਿਫੇਨਿਸ ਹਨ। ਵਾਚੇ ਦੇ ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹੀ ਸੱਚਾਈ ਹੁਣ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਾਚੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ:
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਕੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਵੇਖੋ, ਇਹ ਨਵੀਂ ਹੈ? ਉਹ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਉਪਦੇਸ਼ਕ 1:9, 10.
ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਤੀਜੀ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੋ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਤੇਰੀ ਨਾ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਰ ਇਕ ਗੱਲ ਠਹਿਰਾਈ ਜਾਵੇ। ਮੱਤੀ 18:16.
ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਧਰਮ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਨਕਲ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਨਕਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਜਾਲੀ ਮੁਦਰਾ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਵਰਗੀ ਦਿਸਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਰੋਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਸਮਕੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮੰਦਰ (ਪੈਂਥੀਅਨ) ਸੀ ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਨਕਲ ਸੀ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤਾਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਨਕਲੀ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਉਪਾਧੀ Pontifex Maximus ਸੀ। “Pontifex Maximus” ਮੁੱਢਲੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਰੋਮੀ ਰਾਜ-ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਆਰੰਭਿਕ ਰੋਮੀ ਗਣਰਾਜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਦੇ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਪੋਪ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਉਪਾਧੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਗਈ।
ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਯਾਜਕ ਦੀ ਉਪਾਧੀ Pontifex Maximus ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਪਾਧੀ ਪਾਪਲ ਰੋਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਯਾਜਕ ਦੀ ਵੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਲਾਤੀਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ “ਸਰਵੋੱਚ ਮਹਾਂ ਪੋਂਟਿਫ਼” ਹੈ। ਉਹ ਰੋਮਨ ਰਾਜ-ਧਰਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਯਾਜਕ ਸੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਾ Jupiter ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪੰਥੀ ਦਾ। Pontifex Maximus ਕੋਲ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਧਾਰਮਿਕ ਪੰਚਾਂਗ ਦੇ ਯਥੋਚਿਤ ਸੰਚਾਲਨ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। Pontifex Maximus, College of Pontiffs (Collegium Pontificum) ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਜੋ ਯਾਜਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਸੀ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ।
ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ—ਦੋਹਾਂ ਰੋਮਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਯਾਜਕ Pontifex Maximus ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਵੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ Pontifex Maximus ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਧਰਮ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਾ ਧਰਮ ਵੀ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਆਵਰਨ ਹੇਠ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ ਧਰਮ ਵੀ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਆਵਰਨ ਹੇਠ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੋਵੇਂ—ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ—ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ-ਅਵਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਆਯਤ ਚੌਵੀ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਉਹ ਸੁਖ-ਸਾਂਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਜਾਊ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਹੀ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿਉਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿਉਆਂ ਦੇ ਪਿਉਆਂ ਨੇ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁੱਟ, ਮਾਲ-ਗਨੀਮਤ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵੰਡੇਗਾ; ਹਾਂ, ਉਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕਿਲ੍ਹੇਬੰਦ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਰਚੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:24.
ਚੌਵੀਹੀਂ ਆਇਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੋਲਹੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਕੱਤੀਹੀਂ ਆਇਤ ਤੱਕ ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੋਧਾਂਗੇ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਇਹ ਦਰਸਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਸਰਬੋਚ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ “ਆਪਣੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਗੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਰਥਾਤ ਇਕ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਬਣਾਉਣ” ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਵਿਰੁੱਧ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ “ਤੋਂ” ਹੈ, ਅਤੇ ਆਇਤ ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ “ਗੜ੍ਹਾਂ” “ਤੋਂ” ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਰੋਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ “ਸਮੇਂ” ਤੱਕ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਵਰ੍ਹੇ ਹਨ।
ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ 31 ਈਸਾਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 330 ਈਸਵੀ ਤੱਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਤਦ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁਖਿਆਤ ਪਤਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ “ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਗੜ੍ਹ” ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿੱਤ ਸੀ। ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਵੱਲੋਂ ਸੱਤਾ ਦੇ ਇਸ ਸਥਾਨਾਂਤਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਗੈਨਸੇਰਿਕ ਅਤੇ ਆਕਰਮਣਕਾਰੀ ਬਰਬਰ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਤੁਰਹੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਕਾਰਣ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਆਇਤ ਇੱਕੱਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ “ਬਾਂਹਾਂ” (ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਪੱਖ ਲਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ “ਬਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ” ਨੂੰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ। ਰੋਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਦੋਹਾਂ ਰੋਮ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ “ਬਲ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਨ 330 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਧਿਕਾਰ ਕੋਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰੋਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਉਭਰ ਰਹੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਕਾਰਣ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ, ਆਇਤ ਦੋ ਆਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਗਰ (ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ) ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ “ਆਸਨ” ਦਿੱਤਾ। “ਆਸਨ” ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਨ 538 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1798 ਤੱਕ, ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਸਰਵੋੱਚਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਵੀ “ਇੱਕ ਸਮੇਂ” ਲਈ ਸਰਵੋੱਚਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ—ਦੋਵੇਂ ਰੋਮ—ਸਰਵੋੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਧਿਕਾਰ-ਗੱਦੀ ਤੋਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਕਿ ਰੋਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੀ ਅਜੇਯਤਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੋਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਚੌਵੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ “ਸਮਾਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ 1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਨੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਰੋਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਰਬਾਸਨ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ।
ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਲਈ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। “ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ,” ਪਰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਕਾਲ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਅਵਧੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਜੋ ਅਨਿਆਈ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਨਿਆਈ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਮੈਲਾ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਮੀ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਰਹੇ।”
ਰੋਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਕਤ-ਰੰਜਿਤ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਮਸੀਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨੇ ਅਨੁਮਾਨ ਲਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਵੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕਰੇਗਾ।
“ਬਹੁਤੇ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਬਹੁਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਡੱਟੇ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਿਮਿੱਤ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਣਗੇ।” Selected Messages, ਪੁਸਤਕ 3, 397.
ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੇ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਨਾਸ਼ਤਿਕ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ) ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਗਾਂਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਨੂੰ ਢਾਹ ਦੇਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਸਰ (ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ) ਉੱਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।
“ਸਾਰਾ ਸਮਾਜ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਅਤੇ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ। ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਵਾਂਗੇ?
“ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਇਕ ਬਚਨ ਨਾਲ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਕਤਾਰਬੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੜਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ।”
“ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਵੱਲ ਮੋੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਨਿਰਵਿਵਾਦ ਦਰਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।”
“ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਥਿਤ ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦਾ ਰੰਗਮੰਚ ਬਣਨਾ ਹੈ। ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਮਨੁੱਖ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੰਤਰਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣਗੇ। ਬਾਬਲ ਆਪਣੀ ਵਿਵਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਏਗੀ। ਹਰ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗਾ।” Manuscript Releases, volume 1, 296.
ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅੱਗੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਅੰਤਿਮ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹੀ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚ (“ਰੋਜ਼ਾਨਾ”), ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਉਜਾੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜੁਲਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਉਜਾੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜੁਲਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਾਧਾ, ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਹਿੱਦਕੇਲ ਨਦੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਗੁਣੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਸਮਝ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਮ ਦੇ ਤਿਗੁਣੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18.
ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਤੀਆਂ ਦੇ ਤਿਗੁਣੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਤੋਂ ਇਹ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਾ ਧਰਮ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਇਕ ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਿਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਧੀ Pontifex Maximus ਹੈ। ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਇਹ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਤੀਆਂ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਰੋਮ ਦੇ ਸੱਤ-ਟਿੱਬਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਲ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ ਧਰਮ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪ ਦੁਆਰਾ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਧੀ Pontifex Maximus ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨਿਯੰਤਰਣ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਏ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰੇ, ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਤੀਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ—1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੋਮ ਦਾ ਨਾਸ਼ਤਿਕ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਸੀ। ਅਗਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੰਘਾਸਨਾਰੂੜ੍ਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਦ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅਤਿਆਚਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਜ ਦਾ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵਿਭਾਜਨ, ਜੋ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਸਾਲ 330 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੋਮ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਸੁਭਾਵ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦਾ ਉਹ ਵਿਭਾਜਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ। ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਰਾਜਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਕਲੀਸਿਆਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪੂਰਬ ਰਾਜਕਲਾ ਸੀ, ਪੱਛਮ ਕਲੀਸਿਆਕਲਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 2 ਦੇ ਲੋਹੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੁਆਰਾ, ਜਾਂ ਦਾਨੀਏਲ 8 ਦੇ ਪੁਲਿੰਗ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਸਿੰਗ ਦੁਆਰਾ, ਜਾਂ ਦਾਨੀਏਲ 7 ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 8 ਦੇ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਵੀ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ, ਲੋਹੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ, ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੌਸ਼ਲ ਅਤੇ ਰਾਜਕੌਸ਼ਲ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਤਿਹਰਾ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਗਏ ਸਨ। ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਰੋਮਨ ਸਮਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੀ ਗਈ ਤਿਹਰੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ, ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ, ਭਾਵੇਂ ਧਾਰਮਿਕ ਕੌਸ਼ਲ ਅਤੇ ਰਾਜਕੌਸ਼ਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਤਿਹਰੇ ਸੰਯੋਗ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਰੇਗਾ।
ਬੁਤਪਰਸਤ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਅੰਤਿਮ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀ ਜਟਿਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਏਕਤਾ ਹੈ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ-ਪੱਧਰੀ “ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ” ਹੈ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਸਿਰ ਪੋਂਟੀਫੈਕਸ ਮੈਕਸਿਮਸ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ। ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ, ਤਥਾਪਿ ਦਵੈਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਬਲ-ਪ੍ਰਯੋਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ (ਅਜਗਰ) ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ “ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣਾ ਆਸਨ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਅਧਿਕਾਰ” ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਜੋ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਹੈ, ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਲਈ ਇਹੋ ਤਿੰਨ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਸਨ ਰੋਮ ਦੇ ਸੱਤ-ਟਿੱਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੈਟੀਕਨ ਸਿਟੀ ਹੈ, ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ “ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗੀ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।”
ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਟੋਰਾ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਫੁਰਾਤ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੂਰਬ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਂਡਕਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਅਜਗਰ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ, ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਵੇਖਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੁਰਾਤਮਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ। ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਤੇ ਉਹ ਨੰਗਾ ਨਾ ਫਿਰੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਲਾਜ ਨਾ ਵੇਖਣ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਰਮੱਗਿਦੋਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਟੋਰਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਿਆ; ਅਤੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਵਲੋਂ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, “ਇਹ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।” ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 16:12–17.