ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਪਚਾਨਵੇਂ ਨੰਬਰ

ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਿਰੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਸੰਖੇਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਲ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਉਸ “ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤਨ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ “ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਦ੍ਰਾਖਰਸ” ਪਿਲਾਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਭਚਾਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ “ਕ੍ਰੋਧ” ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇ ਸਕੇ, ਜੋ ਉਹ ਜ਼ੁਲਮ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਦਾਖਰਸ ਇਕ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ “ਨਿਸ਼ਾਨ” ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ “ਨਿਸ਼ਾਨ” ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੁਆਰਾ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਧਰਤੀ ਗ੍ਰਹਿ ਉੱਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਤੀਜੀ “ਹਾਏ” ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਵਧਦੀ ਯੁੱਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੌਮਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ “ਦਾਖਰਸ” “ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ” ਦੇ ਇੱਕ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਹ ਨਾਲ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।

11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਰਬਲੇ ਵਾਚਾ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੋਰ ਭੁਲੇਖਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਘੋਰ ਭੁਲੇਖਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਦੂਤ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਚੌਦਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਛੇ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਾਲੀ ਤਿਹਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ” ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅੱਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਚੌਦਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਲੋਨ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇਹ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਗੁਣੇ ਲਾਗੂਕਰਨ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਬੇਲ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ “ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਨੰਤਕਾਲੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਹੈ, ਅਥਵਾ ਸਭ ਸਮਿਆਂ ਲਈ ਉਹੀ ਇਕੋ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ, ਇਕੋ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਹਨ।

ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਉੱਤੇ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ, ਕਿਉਂਕਿ “ਸੱਚਾਈ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਦ ਦੁਆਰਾ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। “ਤੇਰ੍ਹਾਂ” ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਾਬਲ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਟ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਬੇਲ ਦਾ ਪਤਨ, ਬਾਬਿਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਮਰੋਦ ਦੀ ਧਿੱਗੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।”

ਨਿਮਰੋਦ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਵੀ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ “ਚੱਲੋ” ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਬਾਬਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਤਨ, ਜੋ ਬਾਬੇਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, “ਆਓ,” ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਿੰਨੇ ਦੂਤ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵੀ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦੇਣ ਦਾ ਚੋਣ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਪਰਖ ਸੀ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਨਾਲ ਉਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਪਰਖ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭੇਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜੋ ਬਾਬਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਵਾਂਗ ਦਾਲਾਂ ਖਾਣਾ ਚੁਣਦੇ ਸਨ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਨੇ ਦੋ ਵਰਗ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1844 ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਉਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਬਾਅਦ ਨੂਹ ਨੂੰ ਵੇਦੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ ਉਹ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟੇ ਜਾਂ ਛਾਂਟੇ; ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੇਦੀ ਲਈ ਗਾਰਾ ਵਰਤਣਾ ਸੀ। ਬਾਗੀ ਨਿਮਰੋਦ ਨੇ ਇੱਟਾਂ ਅਤੇ ਗਾਰੇ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵਾਚਾਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਵੇਦੀ ਦਾ ਨਕਲੀ ਰੂਪ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਸਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਨਿਮਰੋਦ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ “ਚਲੋ” ਉਸ “ਮੌਤ ਦੀ ਵਾਚਾ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਦੂਜਾ “ਚਲੋ” ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ (ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ (ਇੱਕ ਰਾਜ) ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਮਰੋਦ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ “ਚਲੋ” ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਭਚਾਰਤਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ “ਚਲੋ” ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਗੱਡਮਗੱਡ ਕਰ ਦੇਣ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ।

ਬਾਬਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਤਨ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਤਨ—ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਬਾਬਲ ਦਾ ਪਤਨ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਨਿਆਉ ਉਸ ਨਿਆਉ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਬਾਬਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਤਨ ਉੱਤੇ, ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਇਹ ਮੋਹਰ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪਤਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦਾ ਨਿਆਇ ਅਤੇ ਪਤਨ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀਆਂ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਨਿਮਰੋਦ ਦੇ ਨਿਆਇ ਅਤੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ “ਖਿੰਡਾਅ” ਵੀ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀਆਂ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਵੱਲ ਹੀ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦਾ ਨਿਆਇ ਅਤੇ ਪਤਨ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵੀ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀਆਂ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਨੂੰ ਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

“ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ” ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਖੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਨ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਤਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਿਯਮ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪਤਨ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਤਨ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਭਵਿੱਖ ਫ਼ਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਖਰਸ਼ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਪਰਚਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਿਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਸੀ। “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਲਾਗੂਕਰਨ” ਉਹਨਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਕਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਟੀਆਂ, ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਟੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਘਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਸੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜਾਂ ਬਾਬਲ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੇਹ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਜ਼ੇਬਲ ਨੇ ਰਾਜਾ ਅਹਾਬ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਸਵਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।