ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਨੰਬਰ ਸਤਾਨਵੇਂ

ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਚਲਹਿ-ਚਲਾਉਂਦੀ ਕਤਾਰ ਦਾ ਵੀ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਹ ਚਲਹਿ-ਚਲਾਉਂਦੀ ਕਤਾਰ ਜੋ ਸੁਨੇਹਾਬਰ ਇਲਿਆਹ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹਾਲਤ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਚਾਹੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ, ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਕਾਲ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਗਏ ਜਾਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚੋਂ। ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਕਲੀਸਿਆ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਦੋ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਗਮਗਾਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਡਗਮਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ “ਵਿਵਾਦ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ “ਵਿਵਾਦ” ਸਹੀ ਜਾਂ ਗਲਤ ਪੱਧਤੀ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਵਿਵਾਦ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਜੋ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਅਣਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾੜ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੀ ਅਣਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾੜ ਦੇ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਉਤਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਕ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਧੀ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਪੱਧਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਿਲਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ Future for America ਵੱਲੋਂ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਨਿਯਮ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ। ਕਾਰਮਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉਹ ਪਰਖ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਵੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਐਲੀਆਹ ਨਾਲ ਅਤੇ 1844 ਦੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਐਲੀਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋ ਦੇਖਦੇ ਤਾਂ ਰਹੇ ਪਰ ਪੱਖ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਸਨ, ਉਹ ਪੱਧਤੀ ਜਨਤਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੂਰਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।

ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰੀ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਗਈ, ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਚੁੱਪਚਾਪ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਲਿਆਹ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਸੀ; ਪਰ ਤਦ ਤੱਕ ਅਹਾਬ, ਇਜ਼ੇਬਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵਾਪਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫਿਰ ਵਾਪਰੇਗੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਹੈ। ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਸ ਘਟਨਾ ਤੱਕ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੇ ਗਲਤ ਪੱਖ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੁਣ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ। ਇਲਿਆਹ ਦੂਤ ਦੀ ਚੋਣ ਉਸ ਦੇ ਅਹਾਬ, ਇਜ਼ੇਬਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਭਸਮ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਇਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਘਾਤ ਕੀਤਾ।

ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੀਂਹ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਰਖਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਦੂਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ (ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ), ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੈਡਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਠਹਿਰਾਇਆ ਸੀ ਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਵੀਂ ਪਛਾਣੀ ਗਈ ਸੱਚੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਲਹਟ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤ ਕਰੇਗੀ, ਪਰ ਉਹ ਚਲਹਟ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ “ਚਲਹਟ” ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਰੁਕ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।

ਪਹਿਲੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਇਹ ਤੱਤ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਦੂਜੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਅਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਤੀਜਾ ਇਲਿਆਹ ਕੌਣ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਆਖਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।

ਹਾਲਾਂਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਏਲੀਆਹ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ, ਤਥਾਪਿ ਯੂਹੰਨਾ ਉਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਏਲੀਆਹ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਏਲੀਆਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਯੂਹੰਨਾ ਦੂਜਾ ਏਲੀਆਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਪਹਿਲੇ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤ੍ਰਿਭਾਗੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੂਹੰਨਾ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਰੋਮੀ ਅਧਿਕਾਰ (ਹੇਰੋਦੇਸ), ਇੱਕ ਅਸ਼ੁੱਧ ਇਸਤ੍ਰੀ (ਹੇਰੋਦਿਆਸ), ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ (ਸਲੋਮੀ) ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋਇਆ। ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਸਮੇਂ ਇਹ ਤ੍ਰਿਭਾਗੀ ਇਕਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ “ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ” ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਘੜੀ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਉਸ ਵਿਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇਰੋਦੇਸ ਦਾ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਆਹਾਬ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਅਜਿਹੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ ਜੋ ਅਵੈਧ ਸਨ। ਆਹਾਬ, ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਅਜਿਹੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਮਨ੍ਹਾਂ ਸੀ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਹੇਰੋਦੇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੂਰ ਅਤੇ ਬਾਬੁਲ ਦੀ ਵਿਸ਼ਿਆ ਦਾ ਵਿਭਿਚਾਰ, ਆਹਾਬ ਅਤੇ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੇ ਯਜ਼ੇਬਲ ਅਤੇ ਹੇਰੋਦਿਆਸ ਨਾਲ ਅਵੈਧ ਸੰਬੰਧ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਆਹਾਬ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰਮੇਲ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੇ ਉਤਸਵ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਰਹਿਣੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸ ਰਾਜੇ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਜਨਮਦਿਨ ਉੱਤੇ, ਹੇਰੋਦੇਸ ਮਦਭਰੇ ਭੋਜ ਵਿੱਚ ਸਲੋਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੇਰੋਦਿਆਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਤੱਕ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਐਸਾ ਇਸ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਝੂਠੇ ਨਬੀ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੁਆਰਾ ਧੋਖਾ ਖਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ “ਮੱਤੇ” ਹਨ।

ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਨੱਚਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਹੇਰੋਦ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੀ ਦਾਅਤ ਵਿੱਚ ਹੇਰੋਦਿਆਸ ਦੀ ਧੀ ਸਲੋਮੀ ਨੇ ਮੱਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਲਈ ਨਾਚ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੇਰੋਦਿਆਸ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਅਹਾਬ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ-ਪੱਧਰੀ ਮੂਰਤਿ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜੋ ਅਜੇਹੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਅੱਧਾ ਕਲੀਸਿਆਈ ਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਰਾਜਕਾਜ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇਹ ਧੋਖਾ—ਜੋ ਤਿਗੁਣੀ ਸੰਘ ਦਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ—ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਨਾਚ ਅਤੇ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੀ ਧੀ (ਸਲੋਮੀ) ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਉਸ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਨ (ਸਲੋਮੀ ਵਾਂਗ)।

ਉਤਪੀੜਨ ਉਸ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੂਜੇ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਹੇਰੋਦਿਆਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਹੋਰ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਬਿਨਾ ਮਾਪ ਦੇ ਉਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦਾ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਦੋਗੁਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਦੋਗੁਣਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹਤਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਾਲ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੇ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਰੋਮ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਦੋਂ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਮਾਰ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ।

ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਪੰਜਵੇਂ ਮੋਹਰ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੇਰੋਦ ਦੀ ਜਨਮਦਿਨ ਦੀ ਦਾਅਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੱਸ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਉਸ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

ਜੋ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਪਾਪਾਈ ਤਾਕਤ ਵੱਲੋਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਹੇਰੋਦੀਆਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਇਲਿਆਹ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਪੰਜਵੀਂ ਮੁਹਰ ਨੂੰ ਵੀ ਅੰਤਿਮ ਮੁਹਰ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪਾਪਸੀ ਵੱਲੋਂ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ “ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ” ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਸਮੇਂ “ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,” ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ” ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਖੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਥੇ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਦੇ ਅਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾ ਏਲੀਆ ਉਸ ਟੱਕਰ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਤਿਹਰੀ ਸੰਘ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਏਲੀਆ (ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ), ਪਹਿਲੇ ਏਲੀਆ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ (ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ), ਉਹ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਏਲੀਆ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੀਜਾ ਏਲੀਆ ਇੱਕ ਆਰੰਭਕ ਏਲੀਆ (ਮਿਲਰ), ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਪਤੀ ਏਲੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਾਲ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਤੀਜਾ ਇਲਿਆਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਇਲਿਆਹ ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਆੰਦੋਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ।

ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਚਲਹੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਸੰਘ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਕਰਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਨਾਲ ਘਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜੋ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਲੜੀ ਚਲਹੇ ਅਤੇ ਦੂਤ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਅਤੇ ਚਲਹੇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਇੱਕ ਆਰੰਭਿਕ ਪੂਰਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਐਲੀਆਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਭੂਚਾਲ ਦੀ ਘੜੀ ਆਉਣ ਤੇ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸੱਦਣ ਲਈ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਘੜੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਤ ਅਤੇ ਇਹ ਚਲਣ ਉਸ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਚਲਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਪਿੱਛਲੇ ਮੇਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਸੁਨੇਹੇ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾਬਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਫਰਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੇਖ ਜੁਲਾਈ 2023 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ 7 ਅਕਤੂਬਰ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਇਹ ਲੇਖ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਸੱਚਾ ਪਿਛਲਾ ਵਰਖਾ-ਸੁਨੇਹਾ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲੇਖਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਾ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸਾਕਸ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਣੇ ਦੀ ਪੀੜ ਵਿੱਚ ਇਸਤ੍ਰੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਗ੍ਰਹਿ ਉੱਤੇ ਆਏ ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।