ਪੁਰਾਤਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਅਹਰੋਨ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਏਫਰਾਈਮ ਦੀਆਂ ਦਸ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਯਰੋਬਆਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨਾਲ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ 1863 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ 1863 ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਕ੍ਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਹਾਰੂਨ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਯਾਰਾਬਆਮ ਅਜੇਹੇ ਸਾਕ੍ਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ 1863 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਅਰੋਪਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਵੀ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੰਨਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਾਕੀ ਰਹੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੀ ਸਾਡੀ ਪਹਿਲੀ ਭੁੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਬਾਈਬਲਕ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਪਹਿਲੀ ਭੁੱਲ ਇਸ ਝੂਠੇ ਪੂਰਵਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਐਸੀ ਹੀ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਸਭਾਘਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਤਿਆਗੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਛਿਟਕਾਏ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਰਾਂ ਕੋਨਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 11:12.

ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਝੰਡਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਹੇ ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, “ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵੇ”; ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 66:5.

ਜੋ ਝੰਡਾ-ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ “ਨਾਮ” ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਾਮ ਜੋ ਘ੍ਰਿਣਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਕਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

“ਮੱਤੀ 25 ਦੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 393.

ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਇਹ ਮੁੜ ਠੀਕ ਉਸੇ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

“ਮੈਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਨ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਮੂਰਖ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਾਗੂਪਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।” Review and Herald, August 19, 1890.

ਜਿਹੜੀਆਂ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਜਾਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਪਛਾਣਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਓਦੀਕੇਈ ਹਨ।

“ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਜੋ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।” Review and Herald, August 19, 1890.

ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਜਿਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚੋਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਣ ਲਈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:9.

ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਇਸ ਪਦ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

“ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:9), ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬਚਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਸਹਿਮਤ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਵਰਗ ਉਹ ਮੰਨੇ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਸਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੁੜ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਲਾਜ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ।’ ਅਤੇ ‘ਪਰਖ ਦੀ ਘੜੀ’ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਹੁਣੇ ਆਉਣੀ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਅਸਲ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਸਦੀਵ ਲਈ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਅਭਿਭੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣਗੇ।” Word to the Little Flock, 12.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦਾ ਉਹ ਗੀਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅਤਿ-ਪ੍ਰਿਯ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਿਯ ਦੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੀਤ ਗਾਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਅਤਿ-ਪ੍ਰਿਯ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦਾ ਬਾਗ਼ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਪਜਾਊ ਟਿੱਬੀ ਉੱਤੇ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਥਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਬੇਲ ਲਗਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮਿਨਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗੂਰ-ਰਸ ਕੱਢਣ ਦਾ ਕੋਲ੍ਹੂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਸ ਰੱਖੀ ਕਿ ਉਹ ਅੰਗੂਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਅੰਗੂਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਅਤੇ ਹੁਣ, ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਸਨੀਕੋ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਆਂ ਕਰੋ। ਮੇਰੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਲਈ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ? ਫਿਰ ਕਿਉਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਸ ਰੱਖੀ ਕਿ ਉਹ ਅੰਗੂਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਅੰਗੂਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ? ਯਸਾਯਾਹ 5:1–4.

ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ, ਚਾਹੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਕਾਰਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਪੰਜ ਵਿੱਚ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਅੰਗੂਰ ਦਾ ਬਾਗ ਉਹ ਝੰਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕ ਉੱਠਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪਹਾੜੀਆਂ ਕੰਬ ਉੱਠੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੀਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਟਲਿਆ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਅਜੇ ਵੀ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਖੜਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੀਟੀ ਮਾਰ ਕੇ ਬੁਲਾਏਗਾ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਜਾਣਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 5:25, 26.

ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਜੋਂ ਗਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਵੀ ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਿਰਣਾਇਕ ਸੀ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਸੁਣੋ: ਇੱਕ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਬਾੜ ਲਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਾਕਸ਼-ਰਸ ਦਾ ਕੁੰਡ ਖੋਦਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੀਣਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਫਲ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਲੈਣ। ਅਤੇ ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ-ਪੀਟਿਆ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਦਾਸ ਭੇਜੇ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹੀ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੰਤ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਗੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਇਹ ਤਾਂ ਵਾਰਸ ਹੈ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਈਏ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਈਏ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਗ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਬਾਗ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ? ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੁਸਟ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਦਇਆਹੀਣ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣਗੇ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ‘ਜਿਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਰਾਜਮਿਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਕੋਨੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਿਆ; ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਚਰਜ ਹੈ’? ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇਗਾ ਉਹ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਰ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਡਿੱਗੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੁੱਖ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੱਤੀ 21:33–45.

ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਉਹ ਝੰਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਾਖ ਦੀ ਬਾੜੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਇੱਕ ਐਸੀ ਕੌਮ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਉਹ ਫਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇਗੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਠਹਿਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ।

ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੋਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁਆਰੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਫਲ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:4।

ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੁਆਰਾ ਅੰਤਿਮ ਫਸਲ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸੀਆ ਉਹ ਦ੍ਰਾਖਾਂ ਦਾ ਬਾਗ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਨੀਂਹ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਹੋਰ ਤੋਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਹਨੇਰੇ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਿਕ ਢਲਾਣ ਬਣ ਗਈ। ਝੰਡਾ “ਯਿੱਸ਼ੈ ਦੀ ਜੜ੍ਹ” ਹੋਵੇਗਾ। ਯਿੱਸ਼ੈ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਜਾਂ ਦਾਊਦ, ਉਸ ਅਤਿਅੰਤ ਅੰਤਿਮ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਬਾਗ਼ਬਾਨ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਯਿਸ਼ਈ ਦੀ ਇੱਕ ਜੜ੍ਹ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਉਸ ਵੱਲ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਜਾਤੀਆਂ ਖੋਜ ਕਰਨਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਮਹਿਮਾਮਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 11:10।

ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਅਤੇ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ 1856 ਤੱਕ ਇਹ ਅੰਦੋਲਨ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਕਦੋਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਕਦੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ? ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਸਾਡੀ ਪਹਿਲੀ ਗਲਤੀ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸੇਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸੀਆ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਕਲੀਸੀਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਗੱਲ ਇਸਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਹਿਲੇ ਗਲਤ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈਏ, ਤਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਤੱਥਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਿੱਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਹ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਆਧੁਨਿਕ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਉਲੇਖਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸੇ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰੇਰੀ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਿਆਨ ਨੂੰ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਉਧਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਹੁਣ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰਿਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। 1 Corinthians 10:11.

ਪਦ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰੀ ਪੌਲੁਸ ਪਿਛਲੇ ਦਸ ਪਦਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਭਰਾਵੋ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਰਹੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸਭ ਪਿਤਰ ਬੱਦਲ ਦੇ ਹੇਠ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਿਆ; ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਲਈ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ; ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਆਤਮਿਕ ਪਾਨ ਪੀਤਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਆਤਮਿਕ ਚੱਟਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਂਦੇ ਸਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਚੱਟਾਨ ਮਸੀਹ ਸੀ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਾ ਹੋਇਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਦਾਹਰਨ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਬੁਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਲਾਲਸਾ ਕੀਤੀ। ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਬਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਬਣੇ; ਜਿਵੇਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਲੋਕ ਖਾਣ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਰੰਗ-ਰਲੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ। ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤੇਈ ਹਜ਼ਾਰ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਵੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਕੁੜਕੁੜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਵੀ ਕੁੜਕੁੜਾਇਆ, ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:1–10.

ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ। ਪੌਲੁਸ ਉਹਨਾਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੱਸ ਆਇਤਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਗਲੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਦੇਖਣਗੇ।

ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੇ, ਕਿਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਨਾ ਪਵੇ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:12.

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਉਸ ਲੋਕ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਆਗੂਆਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਹੀ ਸਲੀਬ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ! ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਬਾਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਠਿਨਾਈ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦਾਈ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਅਭਿਪ੍ਰੇਤ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਅੰਧਤਾ ਨੂੰ ਭੇਦਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਤਾਰਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੈ ਵੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਅਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਚਾਦਰ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਠੋਕਦਾ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਉੱਨੀ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਤਾਰੇ, ਆਪਣੇ ਤਾਰੇ, ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ।

ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜੋ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਰਗੀ ਆਪਣੇ ਚੂਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਾਂ ਹੇਠ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ! ਵੇਖੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਜਾੜ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖੋਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਸਮਾਂ ਨਾ ਆਵੇ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ, ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਲੂਕਾ 13:34, 35.

ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, “ਕੀ ਯਿਸੂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਰੰਭ ਰਾਹੀਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ?” ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸਾਰੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਹੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਉਹ ਬਚਨ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲੋਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਆਖਦਿਆਂ: ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਫਾਟਕ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇਹ ਬਚਨ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਆਖ, ਹੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕੋ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫਾਟਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ। ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਧਾਰੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਾਵਾਂਗਾ। ਝੂਠੇ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਆਖਦੇ ਹੋਏ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ—ਇਹ ਹਨ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 7:1–4.

ਇਹੀ ਭ੍ਰਮ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਤੋਂ ਯਰਦਨ ਵਿੱਚ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸੱਦੂਕੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਚੇਤਾਇਆ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਤੋਬਾ ਦੇ ਯੋਗ ਫਲ ਲਿਆਓ। ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਅਬਰਾਹਾਮ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਖੜੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਕੁਹਾੜਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਉਹ ਰੁੱਖ ਜੋ ਚੰਗਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਵੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਤੀ 3:6–10.

ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਉਹੀ ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਸਮਝ, ਜੋ “The temple of the Lord, are we” ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਅਤੇ ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਆਤਮਿਕ “seed” ਹਾਂ, ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਅੰਧਤਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ ਦੂਤ ਭੇਜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੰਨੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵੇਗਾ ਵੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਸਰਬੋੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੜੋਸੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਇੱਕ ਵੀ ਬਿੰਦੀ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅਦਬ ਰਹਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ‘ਯਹੋਵਾਹ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਆਖਦਾ ਹੈ’ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਖੜੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਛੁਟਕਾਰਾਦਾਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆਵਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ ਅਸੀਂ ਹੀ ਹਾਂ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਗਲਤ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਐਸਾ ਮਾਪਦੰਡ ਕਾਇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।”

“ਇਨਸਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਅਣਗੌਰ ਕਰਨ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਣਜਾਣਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਝੂਠੇ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਖੜੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਸ਼ੁੱਧ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ....”

“ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਉਜਾੜ ਕਿਉਂ ਆਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ, ਧਨਵੰਤ ਅਸੀਸਾਂ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਭਰੋਸੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸਾਬਤ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਵਿਪੱਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆ ਘੇਰਿਆ।” Manuscript Releases, volume 14, 343–345.

ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਸਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤਲਾਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉਹ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਬਣੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਮੁੱਖ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਝੂਠਾ ਪੂਰਵਧਾਰਣਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਲੋਕ ਹਨ, ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਸਪਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ।

ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਤਨਾ ਹੀ ਵਧੇਰੇ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਝੂਠਾ ਪੂਰਵ-ਧਾਰਣਾ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਪਾਸੇ ਨਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਹਰੋਨ, ਯਾਰੋਬਆਮ ਅਤੇ 1863 ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਓਟ ਹੇਠ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੇਰ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉਸ ਓਟ ਹੇਠ ਲੁਕਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਅਤੇ ਦੰਡ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚਾਨਣ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਬੁਰੇ ਸਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਉਹ ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਣ। ਯੂਹੰਨਾ 3:19, 20.

ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਹਕੀਕਤ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨਿਰੰਤਰ ਅਤੇ ਵੱਧਦੇ ਹੋਏ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦਾ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਭੀ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਤੌ ਭੀ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅੱਜ ਦੇ ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਕਦੇ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਮੁਹਰਬੰਦ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਲਈ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੂਜੇ ਗਵਾਹ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੋਣ ਤੋਂ ਵੀ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਹਾਰੂਨ, ਯਰੋਬਆਮ ਅਤੇ 1863 ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

“ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਨਗੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸੰਕਟ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪਵੇਗਾ।” Testimonies, volume 6, 395.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਧਰਤੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹੁਣ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਇਹ ਸਮਝਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਿਸੂ, ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤ ਕੇ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ਨ ਦੀ ਮੋਹਰ-ਖੋਲ੍ਹਾਈ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਦੋ ਸਿੰਗ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਭਰ ਇਕੱਠੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਪੇਖ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜੋ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਅਤੇ 677 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। 1798 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਉਹ ਸਾਲ ਦੁਹਰਾਏ ਗਏ। ਉਹ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲ ਦੋਹਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਕਟ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

1863 ਤੱਕ, ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ “ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ” ਦੀ ਆਰੰਭਿਕ ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ “ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ” ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਅਵਧੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੱਤਰ ਦਾ ਅੰਤ ਪਹਿਲੇ ਪੈਂਹਠ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। 1863 ਤੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੀ ਅਵਧੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੇਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਅਵਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਦੀ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਆਰੰਭ ਦੀ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਐਡਵੇਂਟਵਾਦ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਆਰੰਭ ਮੂਸਾ ਦੀ ਸਹੁੰ ਦੇ ਇਸ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਓਹੀ ਪੈਂਹਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਐਡਵੇਂਟਵਾਦ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵ ਵਾਲਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਇਸ ਲੇਖ ਨੇ ਉਸ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਤੱਥ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੁਣ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਦੁਆਰਾ ਖੋਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੱਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਕਿ Seventh-day Adventist church ਸਦਾ ਹੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਰਕਸੰਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ Adventism ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਠੀਕ ਵੰਡ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ, ਅਤੇ Adventism ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਠੀਕ ਵੰਡ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਤੁਸੀਂ Republicanism ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਠੀਕ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ।

ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਉੱਧਾਰਕ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮੈਲਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਫੱਸ ਜਾਣ ਅਤੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਲੀ ਹਾਲਤ ਪਹਿਲੀ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਬਦਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਣਾ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਣ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੱਚੀ ਕਹਾਵਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ: ਕੁੱਤਾ ਆਪਣੀ ਹੀ ਉਲਟੀ ਵੱਲ ਫਿਰ ਮੁੜ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਧੋਤੀ ਹੋਈ ਸੂਰਣੀ ਕਿੱਚੜ ਵਿੱਚ ਲੋਟਣ ਲਈ ਫਿਰ ਚਲੀ ਗਈ। 2 ਪਤਰਸ 2:20–22.