ਏਲੀਆਹ - ਨੰਬਰ ਦੋ

“ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ ਯੂਹੰਨਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਬਾਧਿਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕੁਹਾੜੀ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦੇ ਯੋਗ ਫਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੁਣਾਈ ਗਈ, ਤਦ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਅਨੇਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦੇ ਕੌੜੇ ਅੰਸੂਆਂ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਾਣਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪੁਕਾਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।’” Early Writings, 233.

“ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਰਸਿੰਗੇ ਵਾਂਗ ਉੱਠਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ, ‘ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ, ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਖਾ’ (ਯਸਾਯਾਹ 58:1)। ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਦਵਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ। ਪਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਜੋ ਇੰਨਾ ਨਿਡਰ ਹੋਵੇ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਵੇ ਅਤੇ ਪਤਿਤ ਕੌਮ ਨੂੰ ਤੌਬਾ ਲਈ ਬੁਲਾਏ।” Selected Messages, book 2, 148.

“ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ, ਤਾੜਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਨੇੜੇ, ਸਿੱਧੇ ਵਰਤਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨਭਾਉਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਡੁੱਬੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਘੁੱਸਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਣ ਲਈ ਹੋਰ ਵੱਧ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਯਤਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੰਮ ਦੀ ਹੁਣ ਐਨੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੂਰਖਤਾ ਨੂੰ ਝਾੜ ਸੁੱਟਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੁਸਤੀ ਤੋਂ ਜਾਗ ਉਠੀਏ ਜੋ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਣ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਸ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਣ। ਹੁਣ ਨਿਰਪੱਖ ਸਥਿਤੀ ਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਂ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਖਿਲਾਰਦਾ ਹੈ।’” Testimonies, volume 3, 327.

“ਸੱਚਾਈ ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਨਰਮ ਘਟਾ ਨਾਲ ਆਛਾਦਿਤ ਸੀ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਇਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਤਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਕਰੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਨੇ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ‘ਜੇ ਉਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਨਾ ਸੁਣਣ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠੇ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।’ (ਲੂਕਾ 16:31)।”

“ਇੱਕ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ। ਜੀਊਂਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਨੇੜਲੇ ਅਤੇ ਦੂਰਲੇ ਸਭ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਲ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹੋਰ ਆਮ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜ-ਧੰਧਿਆਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਤਿ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹਟਾਏ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣਗੇ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿਹਨਤ ਕਰੀਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ”

“ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਹੋਣੀ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਦਵਿਧ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਵਿਧਿਤ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀਮਈ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੁਆਰਾ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਹ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਲਾਗੂਕਰਨ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।”

“ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਅਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਰਮਾਏ ਹੋਏ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਘੜੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰਿਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਦੂਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ, ਖਾਦ-ਭੰਡਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਆਪਣੇ ਬਾਈਬਲਾਂ ਦਾ ਲੱਗਨ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਸਵਰਗੀ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ, ਅਰਥਾਤ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ, ਵੰਡਣ। ਇਹ ਕੰਮ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਨੂੰ ਕਹੇਗਾ, ਤੂੰ ਹਟ ਜਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾ।” Paulson Collection, 73, 74.

“ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਜੋ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਧਰਮੀ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਉਣਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ‘ਹਰ ਖੱਡ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਟਿੱਬਾ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਟੇਢਾ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ,’ ਕਿਉਂਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ‘ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ।’” Southern Watchman, March 21, 1905.

ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਇਕ ਰਾਜਮਾਰਗ ਸਿੱਧਾ ਕਰੋ। ਹਰ ਇਕ ਘਾਟੀ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਟਿੱਬਾ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਟੇਢਾ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਂਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਮਨੁੱਖ-ਜਾਤਿ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਦੇਖੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 40:3–5.

ਅਤੇ ਇਹ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਤੋਂ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਫਿਰ ਕੀ? ਕੀ ਤੂੰ ਏਲੀਆਹ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਕੀ ਤੂੰ ਉਹ ਨਬੀ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਨਹੀਂ। ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਕੀਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਨਬੀ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਯੂਹੰਨਾ 1:19–23.

“ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ‘ਵੇਖੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਏਲੀਆਹ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ।’ ਕਿਸੇ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ, [ਪਰਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਵੇਖੋ।] ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੋਕ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ: ‘ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਤਿਅਧਿਕ ਗੰਭੀਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦਿਓ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਹੈ।’”

“ਅਨੇਕ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚ ਕਹਾਂਗੀ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨੁਕਸ ਕੱਢਦੇ ਰਹੋਗੇ, ਝਗੜਾਲੂ ਆਤਮਾ ਰੱਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣੋਗੇ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।’ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਖਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਏਗਾ।

“ਭਰਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ‘ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੱਥਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ?’ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਹਾਇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਟੰਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਾਟੀ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਤੋਂ ਪੀਣਾ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਹੇਠਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਈਏ; ਆਓ ਅਸੀਂ ਉੱਚੇ ਚਸ਼ਮਿਆਂ ਕੋਲ ਆਈਏ। ਜੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਾਂਚ ਕਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖਾਣੀ ਡੂੰਘੀ ਤੱਕ ਥੱਲੇ ਲੈ ਜਾਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” Testimonies to Ministers, 475, 476.

“ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਐਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮਿਸਿਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾ-ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਿਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ। ‘Let Heaven Guide’ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ 29 ਜਨਵਰੀ, 1890 ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ Battle Creek, Michigan ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਇਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ 18 ਫ਼ਰਵਰੀ, 1890 ਦੇ Review and Herald ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਨਾਲ ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine’ ਸਿਰਲੇਖ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚੋਂ ਲਏ ਗਏ ਹੋਰ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਇਸ ਖੰਡ ਦੇ ਕੁਝ ਸਫ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਸਫ਼ੇ 23, 104, 111, 119, 158, 278, ਅਤੇ 386 ਉੱਤੇ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੇਖ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀਤਾ ਵਿੱਚ Selected Messages 1:406–416 ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ‘Let Heaven Guide’ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਫ਼ੇ 412 ਅਤੇ 413 ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ Ellen White, Battle Creek ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ Minneapolis Conference ਤੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੇ ਇਸ ਬਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੇਵਾ-ਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਧਿਆਨ ਕਰੋ ਕਿ ਇਸ ਖੰਡ ਦੇ ਸਫ਼ਾ 475 ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੈਰੇ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪੈਰੇ ਵਿੱਚ, Ellen White ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:”

“‘ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਭਿੰਨਤਾ ਗਲ ਕੇ ਮਿਟ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਬ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਸੀ ਕਿ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ‘ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖੇ ਸਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ; ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਤੇ ਸਰਵੋੱਚ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ। ਅਤੇ ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਫਰੀਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਗੁਰੋ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠੱਪ ਕਰ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਪੱਥਰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠਣਗੇ’ (ਲੂਕਾ 19:37–40)।

“‘ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।’”

“ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੀ ਹੈ:

“‘ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ” (ਮਲਾਕੀ 4:5)। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੋਕ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, “ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤਸਾਹੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।” —Selected Messages, volume 1, 412.

“ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਅਗਲੇ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਤੋਂ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ:”

“‘ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ…।’” Testimonies to Ministers ਦਾ ਪਰਿਸ਼ਿਸ਼ਟ।

ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਮਲਾਕੀ 4:5.

ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵੇਖੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 40:5.

“ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੂਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਭੂਲ ਨਕਲ ਉਹ ਆਗਿਆਵਾਂ ਸਨ ਜੋ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਤਖਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉਕੇਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਪੰਚਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਵਿਆ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਧਾਰਕ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ: ‘ਜਦ ਤੱਕ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਟਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬਿੰਦੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਾਤਰਾ ਭੀ ਕਿਸੇ ਭਾਂਤਿ ਨਹੀਂ ਟਲੇਗੀ।’ ਮੱਤੀ 5:18। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਦਾ ਲਈ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗੀ, ‘ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸਾਕਸ਼ੀ ਵਾਂਗ।’ ਇੱਕ ਵੀ ਹੁਕਮ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਬਿੰਦੀ ਜਾਂ ਮਾਤਰਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀ ਗਈ। ਭਜਨਕਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।’ ‘ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਸਦੀਵ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।’ ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 119:89; 111:7, 8।” The Great Controversy, 434.

“ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਕੀ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕੀ ਹਨ—ਉਹ ਨਿਯਮ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਰਬੋੱਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਯਾਪਤ ਸਬੂਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਮਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਪਰਿਣਾਮ ਤੱਕ ਤਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਕੋਈ ਅਸਲੀ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪਾਏਂਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।”

“ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘਾਤਕ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਤਰਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ-ਸੰਵਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਣ ਅਤੇ ਹਰ ਉਸ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾ ਸਕਣ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਲਿਆਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਨੂੰ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕੇ। ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ—ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮਸੀਹ, ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਦ-ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਗਰਮ ਹਨ ਨਾ ਠੰਢੇ, ਸਗੋਂ ਉਦਾਸੀਨ ਅਤੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹਨ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬੁਣਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਆਲਸੀ ਅਤੇ ਅਣਧਿਆਨੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਭੇਦ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਇਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਡਿਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਸਭਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਲੋੜ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਲਈ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਜੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਸੀਹ ਮਰਿਆ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਤਪਤਪਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਕਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਨਾ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ [ਕਿ] ਉਸ ਦੀ ਗੂਦ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਅਪਣਾ ਸਕਣ। ਉਹ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਏ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਵਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਉੱਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੀਆਂ ਸਾਫ਼ ਕਿਰਨਾਂ ਪਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।” The 1888 Materials, 403.

ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਗਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਗਲਾਉਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਖਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਭੇਟ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਭਲੀ ਲੱਗੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਮਲਾਕੀ 3:1–4.

“ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਵਿੱਚ, ਯਿਸੂ ਆਪਣਾ ਮਸੀਹ ਹੋਣ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੰਦਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਸਿੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਨਾਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇਹ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਜੀਵ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਾਫ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੱਕ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਹੋਵੇ। ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਮੰਦਰ ਰਹੀ ਨਾ ਰਹੀ। ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਅਤੇ ਮਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਹੁਣ ਦਿਵਿਆ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਧਾਰਕ ਕਿਰਪਾ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹਰ ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਉਸ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਸਾਕ੍ਹੀ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਇੰਨਾ ਗਰਬ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਆਤਮਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰਾਂ ਵਜੋਂ ਸਮਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਆੰਗਣ, ਅਪਵਿੱਤਰ ਵਪਾਰ ਦੇ ਕੋਲਾਹਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਅਕ ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਮਲੀਨ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਪਾਪ ਦੀ ਮਲੀਨਤਾ ਤੋਂ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ,—ਉਹਨਾਂ ਸੰਸਾਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਸੁਆਰਥੀ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਬੁਰੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਕੌਣ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ: ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ: ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਖਰਾ ਕਰੇਗਾ।’ ਮਲਾਕੀ 3:1–3।” The Desire of Ages, 161.

“ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ,—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਰ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 426.

“ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਈ ਹੈ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1, 2)। ਇਹ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ‘ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੇ ਕੋਪ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਉਹ ਮਦਿਰਾ ਕੀ ਹੈ?—ਉਸ ਦੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਸਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਕ ਝੂਠਾ ਸਬਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ—ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਅਮਰਤਾ। ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਭ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ‘ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ’ (ਮੱਤੀ 15:9)।”

“ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੋਕ-ਸਮੁਖ ਸੇਵਕਾਈ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧਾਰਮਿਕ-ਅਪਮਾਨਕ ਬੇਅਦਬੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ, ‘ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ‘ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਓ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਲਵੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

ਅਤੇ ਸੰਝ ਦੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਵੇਲੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਨਬੀ ਏਲੀਆ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਅੱਜ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 18:36.