ਅਸੀਂ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਕਸੌਟੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ 1863 ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਤਰਕ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਧਾਰ ਇਹ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਉਸੇ ਸਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਸੈਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਆੰਦੋਲਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ 1863 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ ਸੀ। ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਅੰਦੋਲਨ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਉਲਲੇਖਿਤ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੀ ਦਰਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਮੋਹਰ ਹਟਾਈ ਗਈ। ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਅੰਦੋਲਨ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੀ ਦਰਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਮੋਹਰ ਹਟਾਈ ਗਈ।
ਦੋਹਾਂ ਅੰਤਕਾਲਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵੱਧਕ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਹਰ ਇਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਿਯਮ ਸਰਵਜਨਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਹਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ। ਸੰਦੇਸ਼, ਆੰਦੋਲਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਉਹ ਸਾਧਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਆਇਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਖੋਟ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਾ ਹੁੰਦਾ। ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ, ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਆੰਦੋਲਨ ਨਿਆਂ ਦੇ ਉਹ ਸਾਧਨ ਸਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵੱਧਕ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ, ਇਸ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਠੀਲੇ ਅਤੇ ਬਾਗੀ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਨਾ ਸੁਣਣਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦੂਤ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਗੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਨਿਆਂ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਸ ਪਰਖਣ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਇਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਾਂਗੇ। ‘ਦਸ’ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਦਾ ਨਿਰਣੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੱਸ ਪਰਖਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਪੁਰਾਤਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਜਾਂ ਤਾਂ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ, ਜਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਲਈ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਉਹ “ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ” ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ “ਸਮੇਂ ਦਾ ਬੀਤ ਜਾਣਾ” ਕਿਹਾ। ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਲਈ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਫਿਰਔਨ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਧਮਕੀ ਸੀ। ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਘਾਟ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਡਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਵੇਲੇ ਵੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਤਾਂ ਦਾ ਡਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੱਸ ਭੇਦੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਡਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਲਈ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਸੀ।
ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਆਈ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ ਦੱਸ ਪਰਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ “ਸਮੇਂ ਦਾ ਬੀਤ ਜਾਣਾ” ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਗਲਤ ਸਮਝੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਚਰਣ ਪਹਿਲੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। 1863 ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਾਈਬਲੀ ਪੱਧਤੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹੁਣੇ ਹੀ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਗਲਤ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਦੋਹਾਂ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਪਰਖਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਾਗੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਿਥੋਂ ਉਹ ਹੁਣੇ ਹੀ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਸਨ।
ਲੈਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ 26 ਦੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਦੁਵਿਧਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਤੱਕ ਵੀ ਉਹ ਇਸ ਦੁਵਿਧਾ ਦਾ ਸਮਾਧਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘੜੰਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਪਕਵਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੁਵਿਧਾ ਉਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਖੰਭ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ।
“ਉਹ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਚਨ ਜੋ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਐਡਵੈਂਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਤੰਭ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਸੀ, ‘ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.
ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਕੋਲ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਬਾਰੇ ਕਹਿਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਬਿਲਕੁਲ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੇੜਦੇ ਜੋ ਇਸ ਆਇਤ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਇੱਕ “ਉੱਤਰ” ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਉੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਤਰ ਅਰਥਹੀਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਨੂੰ ਨਾ ਤਰਕਸੰਗਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਨਾ ਵਿਆਕਰਣਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਯੁਕਤਿਸੰਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ ਅਤੇ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਉਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ, ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਚੌਦਹਵੀਂ ਆਯਤ ਨੂੰ ਉਸ ਅਰਥ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਅਰਥ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਿ ਚੌਦਹਵੀਂ ਆਯਤ “ਐਡਵੈਂਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਤੰਭ” ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ 1863 ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ ਕਿ ਚੌਦਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਕੀ ਹੈ। ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਸੱਚ, ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆਂ, ਤੇਰਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮੰਨਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੈਨਾ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ‘ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ’ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ‘ਸੈਨਾ’ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਿੰਦੂਆਂ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਵਾਰੰਵਾਰ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ Habakkuk’s Tables ਨਾਮਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਬਾਰੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਇਲਿਆਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਖੋਜ ਲੇਵੀਅਰਾਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਛੱਬੀ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ 1863 ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇਸ ਮੋੜ ‘ਤੇ ਮੈਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਇੱਕਸਾਰ ਕਰਕੇ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਪਰਖਾਂ ਇਸ ਡਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਅਨ੍ਯਜਾਤੀ ਕੌਮਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਦਸਵੀਂ ਪਰਖ, ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਬਗਾਵਤੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਿੰਨਾ ਸਬੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਵੱਧ ਸਬੂਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਪਣਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। 1863 ਤੱਕ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਸਮਝਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਰਦਾਰ ਚੁਣ ਕੇ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਮੂਸਾ ਦੀ “ਸਹੁੰ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਇ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਧਾਰਣ ਤਰਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਚਲਹਣ ਲਈ, 1863 ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਣ ਲਈ ਵੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਏਗੀ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਚਲਹਣਾਂ ਲਈ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ ਕੀ ਹੈ।
“ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ... ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਆਖ਼ਰੀ ਧੋਖਾ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਫਲ ਕਰ ਦੇਵੇ। ‘ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ’ (ਹਿਤੋਪਦੇਸ਼ 29:18)।” Selected Messages, book 1, 48.
ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਕੋਈ ਇਮਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਲੇਵੀਅਾਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਭੈਣ ਵਾਈਟ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ *Habakkuk’s Tables* ਨਾਮਕ ਸ੍ਰਿੰਖਲਾ ਵਿੱਚ ਭਲੀ-ਭਾਂਤਿ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਬੱਧ ਹੈ, ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ 1843 ਅਤੇ 1850 ਦੋਵੇਂ ਚਾਰਟਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤਖਤੀਆਂ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੀ ਇਕ ਪੂਰਤੀ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਚਾਰਟ ਲੇਵੀਅਾਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਾਫਿਕਲ ਵਿਨਿਆਸ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਚਾਰਟਾਂ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਰੇਖਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਲੀਬ ਹੈ।
ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਮਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਜੋ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਹਰ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਜੋ ਇਹ ਵਿਚਾਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1843 ਦੀ ਚਾਰਟ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਨਾ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਮਰਥਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਓਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਕਈ ਅਜੇਹੇ ਅੰਸ਼ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚੇ-ਖੁਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਹਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਜੇ ਚਾਰਟ ਗਲਤ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਗਲਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਗਲਤ ਸੀ, ਤਾਂ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀ ਇਹ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਹਿਚਾਣ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਨੀਂਹ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਗਲਤ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਗਲਤ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਦਿੱਤੇ ਹੁਕਮ ਵੀ ਝੂਠੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਹਨ। ਜੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਵੀ ਭ੍ਰਾਂਤ ਹਨ। ਇਸ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਕਿ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇਲਿਆਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਸਲੇ ਗਲਤ ਹਨ, ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਏਗਾ ਕਿ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਸੀ।
ਆਧੁਨਿਕ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸੰਬੰਧੀ ਸੈਮੀਨਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਕਲੀਸਿਆ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ ਕਿ ਉਹ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀ ਉਸ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ। ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਨੁਛੇਦ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ?
“ਸਾਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਦਾ ਡਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਇ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਰਾਹ ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ ਜਿਸ ਰਾਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਚਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ।” Life Sketches, 196.
1863 ਵਿੱਚ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਨਤੀਜੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਇਕਾਈ ਵਜੋਂ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਰਚੇਗੀ; ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੈ।
“ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਚਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤਾਂ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਨੂੰ ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਉਹ ਸਰਵੋਚਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।” The Great Controversy, 573.
ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੰਬੰਧ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਲੋੜ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਖੂਨੀ ਨਹਾਉਂ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਚਲਹਤ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ। 1863 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮੁਦ੍ਰਿਤ ਲੇਖ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਚਾਰਟ—ਦੋਵਾਂ ਰਾਹੀਂ—ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਮੂਸਾ ਦੀ ਸਹੁੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। 1850 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਦੂਜੀ ਤਖਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੇ 1843 ਦੀ ਤਖਤੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1850 ਵਿੱਚ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਚਾਰਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ “ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਰਟ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸੀ,” ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
1850 ਦੇ ਚਾਰਟ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਸੁਸਮਾਚਾਰਕ ਸਾਧਨ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਮਰਦੀ ਹੋਈ ਦੁਨੀਆ ਅੱਗੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। 1863 ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਰਖ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਉਹ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠ ਦੀ ਤੇਰਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਰਖ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠ ਦੀ ਤੇਰਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੈਨਿਕ-ਸਮੂਹ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਤਦ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਣੇ ਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਣੇ ਨੇ ਉਸ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਜਣੇ ਨੂੰ ਜੋ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ, ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ—ਨਿੱਤ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਸ ਉਜਾੜ ਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਪਰਾਧ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌੰਦਿਆ ਜਾਣ ਲਈ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੇਗਾ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ; ਤਦ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 8:13, 14.
22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਹੋਈ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉੱਤੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਉਸ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ। 1863 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉੱਤੇ ਵੀ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਉਸ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਅੰਤ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਸੈਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਨਿਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਏਲੀਆਹ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਇਹੀ ਦੰਡ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜੋਤਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਜੋਤਿ ਦੀ ਥਾਂ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਬੁਰੇ ਸਨ। ਯੂਹੰਨਾ 3:19.
ਜਿਸ ਤਰਕ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ Ellen White ਦੇ ਰਾਹੀਂ 1843 ਅਤੇ 1850 ਦੇ ਚਾਰਟਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਸੀ?
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਕਿ ਅੰਕ ਉਹੀ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।” Early Writings, 74.
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਭਰਾ ਨਿਕੋਲਸ ਦੁਆਰਾ ਚਾਰਟ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਚਾਰਟ ਬਾਰੇ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਚਾਰਟ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੇ ਇਹ ਇੱਕ ਲਈ ਯਥੇਸ਼ਟ ਹੈ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਲਈ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ‘ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਨਵਾਂ ਚਾਰਟ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਉਤਨੀ ਹੀ ਲੋੜ ਹੈ।” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.
ਕੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੇ ਰਾਹੀਂ 1840 ਤੋਂ 1844 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦੌਰਾਨ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਸੀ?
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ। ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ।” Review and Herald, January 19, 1905.
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਅਰਪਿਤ ਕਰੀਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਦਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।” Manuscript Release, Number 760.
“1840–1844 ਤੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਭ ਸੁਨੇਹੇ ਹੁਣ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ-ਸੂਝ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਨੇਹੇ ਸਭ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣੇ ਹਨ। ”
“ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਧੰਨ ਹਨ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ’ [ਮੱਤੀ 13:16, 17]। ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜੋ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।”
“ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਮਾਪਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ।” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“ਜੋ ਸੱਚਾਈਆਂ ਅਸੀਂ 1841, ‘42, ‘43, ਅਤੇ ‘44 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ, ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ।” Manuscript Releases, volume 15, 371.
“ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਵਰਤਮਾਨ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਛੋਟੇਪਣ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਕਿ ਉਹੀ ਸਾਡੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ 1906 ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ 1841, 1842, 1843, ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੀ।” Loma Linda Messages, 156.
“ਜੋ ਲੋਕ ਸਾਡੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਅਗੂਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਜਾਣਣ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।” General Conference Bulletin, April 1, 1903.
“ਚੇਤਾਵਨੀ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਵੀ ਐਸੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਜੋ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ ਡੋਲ੍ਹਾ ਦੇਵੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ 1842, 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸੁਨੇਹਾ ਆਉਣ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿਰੰਤਰ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੀ ਖੜੀ ਰਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਉਸ ਮੰਚ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹੋਏ ਚਾਨਣ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਸਾਂ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ? ਉਹ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਵਾਂਗ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।” Review and Herald, April 14, 1903.
ਕੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਹਮਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਦੇਣਗੇ?
“ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸਥਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਿਧਾਂਤਕ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ ਜੋ ਅਸਲੀ ਜੋਤ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰਨ।” Selected Messages, ਪੁਸਤਕ 2, 101, 102.
“ਅੱਜ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦੇਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ,—ਉਹ ਸਮਾਰਕ ਜੋ ਰਸਤੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਮਰਦਰਾਜ਼ ਕਰਮੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੁਰੀ ਰਿਪੋਰਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਰਿਪੋਰਟ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਅਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ।” Gospel Workers, 104.
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ ਜੋ ਭਲੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ, ਧਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਅਧਰਮਿਕਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਕਰ ਸਕਣ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਲ ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਦੀ ਅੱਗੇਲੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸੰਕਟ ਦੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਨੌਜਵਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਵਰਿੱਧ ਧਵਜਵਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸਿਖਾਏ ਜਾਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਨੇ ਬਹੁਤ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਬਾਰੰਬਾਰ ਬੋਲਿਆ ਹੈ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਿਆਂ ਅਤੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਿਆਂ। ਜਦੋਂ ਅਜੇਹੇ ਸੰਕਟ ਉੱਠਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਇਹ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਅਤੀਤ ਦੇ ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਸੁਣਾਉਣ, ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਅਜੇਹੇ ਹੀ ਸੰਕਟ ਆਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅੰਦਰ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।”
“ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਕਰਮੀਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੁਣ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹਰ ਮੌਕੇ ਦੀ ਤਾਕ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਰਸਤੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ—ਅਣਮੁੱਲਾ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਭਾਵੀ ਕਰ ਦੇਵੇ।” Review and Herald, November 19, 1903.
1863 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਆਗੂਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਆਇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਜੋਤ ਦਸ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਖੋਲੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦਸ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
“ਇੱਕ ਗੱਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ: ਉਹ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਇਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤਿਆਗਣਗੇ।
“ਵਧੇਰੇ ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਕੁਝ ਜੋ ਹੁਣ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਸੁਝਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੁੱਝ-ਬੁੱਝ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ। ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਭਰੋਸੇ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਬਣਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਕਾਲੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਲੈਣਗੇ।
“ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੀਮਤੀ ਸੱਚਾਈ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੁਲ੍ਹ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਣਾ ਹੈ। ਸਮਝ ਦੀ ਇੱਕ ਉੱਨਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾਈ ਨਿਰੰਤਰ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਰਚਨਹਾਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਨੇੜਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਨੇੜਲੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨਗੇ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਹ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਤੇ ਸ਼ਾਰੀਰਿਕ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
“ਅਸੀਂ ਮਿਸਰ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਕਨਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਅੱਧੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
“ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਵਯ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਯਹੂਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਡੂੰਘੀ ਕਦਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗੀ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਾਡੀ ਖੋਜ ਅਜੇ ਅਧੂਰੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਕੇਵਲ ਕੁਝ ਹੀ ਕਿਰਨਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬਚਨ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਯਹੂਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀਆਂ ਗੁੱਥੀਆਂ ਦਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਲੱਭਣਗੇ। ਉਹ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਗੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਸੰਸਾਰੀ ਸਮਝ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਜੀਵਨ ਉਹਨਾਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਮਸੀਹ ਨੇ, ਬੱਦਲ ਦੇ ਸਤੰਭ ਵਿੱਚ ਆਛਾਦਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।” Spalding and Magan, 305, 306.
ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ 1863 ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਏਲੀਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।