ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ “ਝੂਠੇ ਆਤਮਾ” ਬਾਰੇ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੈਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
“ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਸੇਵਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਕੋ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਵੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ‘ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਬਰੱਬਾਸ।’ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਪੰਕਤੀਆਂ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਸਚੇਤ ਰਹੇ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਸ ਗੱਲ ਦਾ ਘਮੰਡ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਵਿਘਟਿਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਸ ਲਈ ਮਸੀਹ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਨਿਕਲਾਂਗਾ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਧੋਖਾ ਦੇ ਸਕਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਣ ਲਈ ਝੂਠੀ ਆਤਮਾ ਬਣਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ, ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ, ਅਤੇ ਕੂੜ ਘੜਨ।’ ਛਲ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲੋਂ ਸਵਾਗਤ ਮਿਲਣ ਦਿਓ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੋਤਿ, ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇਗੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸੰਗਤ ਦਾਵਿਆਂ, ਝੂਠੀਆਂ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ।” Testimonies to Ministers, 409.
“ਧੋਖੇ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਜੋਤ, ਮਹਾਨ ਸਬੂਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸੰਗਤ ਦਾਅਵਿਆਂ, ਝੂਠੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਵੇ।” 1863 ਵਿੱਚ, ਮਿਲਰਵਾਦੀ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਵਲੋਂ ਵਰਤੀ ਗਈ ਅਸੰਗਤ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਵਿਧੀ ਵੱਲ ‘ਮੁੜ ਗਿਆ’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ‘ਮੁੜ ਜਾਣ’ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਗਿਣਤੀ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਬਾਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਰਦਾਰ ਚੁਣ ਕੇ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਰਦਾਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਚੱਲੀਏ। ਗਿਣਤੀ 14:4.
ਅਧਿਆਇ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਕਿ ਪਤਿਤ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਉਸ ਕੋਲ ਮੁੜ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ “ਮੁੜਨਾ” ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਦ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਵੱਲ “ਵਾਪਸੀ” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਵੀ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੈਂ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੈਠਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਅਨੰਦ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਿਆ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪੀੜਾ ਸਦਾ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਘਾਉ ਅਸਾਧ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਝੂਠੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਰਗਾ ਜੋ ਰਹਿੰਦੇ ਨਹੀਂ? ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜੀਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਲਈ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦ ਦੀਵਾਰ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਣਗੇ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਨਾ ਹੋਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:17–20.
ਸ਼ਾਇਦ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਬੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜਾ ਯਰੋਬਆਮ ਨੂੰ ਝਿੜਕੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ।
ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਘਰ ਚੱਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਇਨਾਮ ਦਿਆਂਗਾ। ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਦੇਵੇਂ, ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਨਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਇਸ ਥਾਂ ਰੋਟੀ ਖਾਵਾਂਗਾ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਵਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਨਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣੀ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸੇ ਰਾਹ ਮੁੜਣਾ ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੂੰ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਹ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਹੋਂ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜਿਆ ਜਿਸ ਰਾਹ ਉਹ ਬੇਥੇਲ ਆਇਆ ਸੀ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 13:7–10.
ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਬੀ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸੇ ਰਾਹ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜੇ ਜਿਸ ਰਾਹ ਨਾਲ ਉਹ ਆਇਆ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ, ਜੋ ਸਾਰਦਿਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਨਾ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਬੀ ਇਹ ਗੱਲ ਭਲੀ-ਭਾਂਤ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸੇ ਰਾਹ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਤਥਾਪਿ ਯਰੋਬਆਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੇ ਠੀਕ ਉਹੀ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤਦ ਬਾਈਬਲ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਰਿਆ ਦਾ ਨਬੀ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ ਸੀ।
ਹੁਣ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁੱਢਾ ਨਬੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਚਨ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸੇ। ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਕਿਸ ਰਾਹ ਗਿਆ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਸ ਰਾਹ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੋਤਾ ਕਾਠੀ ਪਾਓ। ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਖੋਤੇ ਨੂੰ ਕਾਠੀ ਪਾਈ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਲੂਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਲੱਭਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈਂ ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਨਾਲ ਚੱਲ, ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਖਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਖਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਵਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਨਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣੀ ਅਤੇ ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਸੇ ਰਾਹ ਮੁੜਨਾ ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੂੰ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਇੱਕ ਨਬੀ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਰੋਟੀ ਖਾਵੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ। ਸੋ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 13:11–19।
ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਬੀ ਨੇ ਸਮਾਰਿਆ ਦੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨਬੀ ਨਾਲ ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਪੀਤਾ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਨਬੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਥਾਪਿ ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਹੀ ਕੀਤਾ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ “ਧੋਖੇ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਪੂਰਵਕ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇਗੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।” ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1840 ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮਿਸ਼ਨ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
“ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ 1840 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਸੁਰ ਉੱਠੇ ਸਨ।” Manuscript Releases, volume 9, 134.
ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਪੱਧਤਿ-ਵਿਧੀ ਦੀ “ਝੂਠ” ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਅਤੇ “ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼” ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਲਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ “ਝੂਠ” ਉਸੇ “ਝੂਠ” ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹੀ “ਝੂਠ” ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਭ੍ਰਮ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਾਏ ਜਾਣ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਲਵਾਨ ਭ੍ਰਮ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ; ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੰਡਿਤ ਹੋਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਾਣੀ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:10–12.
ਅਸੀਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀਆਂ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਐਲੀਆਹ ਦੀ ਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ। 1863 ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰਸਪਰ-ਸੰਬੰਧਤ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ “ਚੱਕਰਦਾਰ ਤਰਕ” ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿੱਧਾ-ਸਾਦਾ ਤਰਕ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪਹੁੰਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਦਿਵਿਆ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਇਕ ਕਠਿਨ ਕੰਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ “ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ” ਕਰਕੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਹ ਗਿਆਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਵੇਗਾ? ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮਝ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਰਾਵੇਗਾ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ। ਯਸਾਯਾਹ 28:9, 10.
ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਕਠਿਨ ਕਾਰਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਲਕਸ਼ਿਤ ਪਾਠਕ ਵਰਗ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਮੂਲ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਹੈ। ਲਗਭਗ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੁੱਚੀ ਝਲਕ ਦੇਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਤਖਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕਿ ਕਿਤੇ ਮੈਂ ‘ਵੱਕਰੀ ਤਰਕ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ’ ਵਰਤਦਾ ਹੋਇਆ ਨਾ ਲੱਗਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।
1863 ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਈਰਖਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਈਰਖਾ ਦੀ ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਉੱਠਾ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਉੱਠਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੇਦੀ ਦੇ ਫਾਟਕ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 8:5.
ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅੱਠ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੌਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ Testimonies, volume five ਵਿੱਚ, ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਜੋ ਮੁਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
“ਜੋ ਵਰਗ ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਤਮਿਕ ਪਤਨ ਉੱਤੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਹਾਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਹਨ, ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘੋ ਅਤੇ ਘਾਤ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਰਹਿਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਕਰੋ: ਬੁੱਢਿਆਂ ਅਤੇ ਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਨੰਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਸੁੱਟੋ: ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਣਾ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ। ਤਦ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਜੋ ਭਵਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਨ।’”
“ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਲੀਸੀਆ—ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਘਾਟ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਜ਼ੁਰਗ ਪੁਰਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਹਿੱਤਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦਗਾ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਅਪਣਾਈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਅਦਭੁੱਤ ਕਰਾਮਾਤਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਸਮੇਂ ਬਦਲ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਬਚਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਪ੍ਰਭੂ ਨਾ ਭਲਾਈ ਕਰੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਬੁਰਾਈ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਇਆਲੂ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ’ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਰਸਿੰਗੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਵਿਖਾਉਣਗੇ। ਇਹ ਗੂੰਗੇ ਕੁੱਤੇ ਜੋ ਭੌਂਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਹੀ ਇੱਕ ਅਪਮਾਨਿਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂਯੋਗ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧ ਨੂੰ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਸ਼, ਕੁਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੇ ਬੱਚੇ—ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” Testimonies, volume 5, 211.
ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—“ਕਲੀਸਿਆ”—ਜੋ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦੇ ਹੋਏ ਰੂਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਅੰਗਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਦਹਲੀਜ਼ ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਲਗਭਗ ਪੱਚੀ ਮਨੁੱਖ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿੱਠਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਇਹ ਹਲਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਉਹ ਘਿਣਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਗੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਰਹਿਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਣ, ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਂਗਾ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 8:16–18.
ਜਿਵੇਂ ਦੱਸ ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟ ਖ਼ਬਰ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਉਹ ਪੱਚੀ ਨੇਤਾ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ “ਉਕਸਾ” ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ “ਉਕਸਾਹਟ ਦਾ ਦਿਨ” ਹੈ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਨਬੀ ਅੱਗੇ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੀ ਹੀ ਪੁਨਰਾਵਰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਮੋਹਰਬੰਦੀ [ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸੱਤ] ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ।” *Testimonies to Ministers*, 445.
1863 ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੇਈ ਅਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭਟਕਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ 1863 ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਰੂਨ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੱਛੜਾ ਸੀ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੀ। ਸੋਨਾ ਬਾਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਾਰੂਨ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੱਛੜਾ ਬਾਬਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ। ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਵਜੋਂ ਹੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
“ਪਰ ‘ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ’ ਕੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ? ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਦੋ-ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਨਵਰ ਲਈ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਜਾਣਨ ਲਈ ਕਿ ਮੂਰਤੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਸਾਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਦੀਆਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ—ਅਰਥਾਤ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ—ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।”
“ਜਦੋਂ ਆਰੰਭਿਕ ਕਲੀਸੀਆ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਬਿਗੜ ਗਈ ਅਤੇ ਅਜਾਤੀ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਗਵਾ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਲੌਕਿਕ ਸੱਤਾ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸੀ, ਇੱਕ ਐਸੀ ਕਲੀਸੀਆ ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਵਿਧਰਮ’ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਲਈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਲਈ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਸਤੇ, ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਗਰਿਕ ਸਰਕਾਰ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਰਾਜ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ।” The Great Controversy, 443.
ਹਾਰੂਨ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਬੱਛੜਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਦਸ ਹੁਕਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੂਜਾ ਹੁਕਮ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਮਨਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਇਕ ਈਰਖਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਵਭਾਵ ਦਾ ਅੰਸ਼ਿਕ ਵਰਣਨ ਵੀ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ।
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਖੋਦੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰੂਪ ਨਾ ਬਣਾਈਂ, ਜੋ ਉੱਪਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਨਾ ਟੇਕੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਇਕ ਇਰਖਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਅਧਰਮਤਾ ਦਾ ਦੰਡ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕੂਚ 20:4–6।
ਹਾਰੂਨ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬੱਛੜੇ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਮੂਰਤੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਈਰਖਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਉਹ ਧਰਮੀ ਕ੍ਰੋਧ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਤਖਤੀਆਂ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਤੋੜ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ 1863 ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਚਾਰਟ ਨੂੰ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬੱਛੜੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਈਰਖਾ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬੱਛੜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬੱਛੜਾ ਇੱਕ ਝੂਠੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਬੱਛੜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਨਮਾਇੰਦਗੀ ਸੀ। ਹਾਰੂਨ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੂਸਾ ਨੇ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤੋੜਿਆ, ਸੱਚੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਇੱਕ “ਨਕਲ” ਸਨ, ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ। 1863 ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਚਾਰਟ ਈਰਖਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੂਸਾ ਦੀ ਸਹੁੰ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਣ ਦੁਆਰਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ; ਕਿ ਅੰਕੜੇ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਰੱਖਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।” Early Writings, 74, 75.
ਹੋਰ ਅੱਗੇ, ਐਲਨ ਵਾਈਟ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਨੂੰ ਨਾ ਬਦਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ “ਸਿਵਾਏ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੁਆਰਾ” ਵਾਲੀ ਯੋਗਤਾ ਵੀ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਇੱਕ ਵੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬਦਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਚਾਰਟ ਦੀਆਂ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਉਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਸਨ ਜਿਹੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੇ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।” Spalding and Magan, 2.
ਜਦੋਂ ਨਿਕੋਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੇਮਜ਼ ਅਤੇ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਓਟਿਸ ਨਿਕੋਲ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। 1850 ਦੇ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇਹੀ ਚੀਜ਼ “ਬਦਲੀ” ਗਈ ਸੀ ਕਿ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਾਲ ‘1843’ ਦੀ ਥਾਂ ਸਾਲ ‘1844’ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ। ਕੇਵਲ ਇਹੀ “ਬਦਲਾਅ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਸ “ਗਲਤੀ” ਦੀ ਇਕ ਸੋਧ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਉਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਜਿੱਥੇ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ “ਬਦਲ ਕੇ” 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮੇਂ ਉਸ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਕਿਤ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਸਨ।
ਦੂਜੀ ਆਗਿਆ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਹੇਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਹੋਈ ਹੋਈ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦਾ ਦੰਡ ਦੇਣ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। 1863 ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਪੇਂਤਕੁਸਤ ਦੀਆਂ ਦੋ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਐਸੀ ਭੇਟ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ, ਪੇਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਉਡੇਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਚਾਰਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਪੇਂਤਕੁਸਤ ਦੀਆਂ ਦੋ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੋਟੀਆਂ “ਖਮੀਰ” ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਸੇਕਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਖਮੀਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੇਅੰਤ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਇਤਨਾ ਕਿ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, “ਫਰੀਸੀਆਂ ਦੇ ਖਮੀਰ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ, ਜੋ ਕਪਟ ਹੈ।” ਲੂਕਾ 12:1.
ਲਹਿਰਾਏ ਹੋਏ ਰੋਟੇ ਪਹਿਲੀ ਫਸਲ ਦੀ ਭੇਟ ਸਨ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਦੋ ਮਾਪਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਲਿਆਉਣੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਬਰੀਕ ਮੈਦੇ ਦੀਆਂ ਹੋਣ; ਉਹ ਖਮੀਰ ਨਾਲ ਸੇਕੀਆਂ ਹੋਣ; ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਫਲ ਹਨ। ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ 23:17.
ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਫਸਲ ਦੀ ਭੇਟ ਹਨ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਮੇਮਣਾ ਸਿਓਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਗੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼; ਅਤੇ ਮੈਂ ਬੀਣਾਵਾਦਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਬੀਣਾਵਾਂ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਸਿੱਖ ਸਕਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁਆਰੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮੇਮਣੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਥੇ ਕਿਤੇ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮੇਮਣੇ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਫਲ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਛਲ ਨਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:1–5।
ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦਾ ਉਹ ਵਰਗ ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਇਲਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਅੱਗ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਖਮੀਰ ਨੂੰ ਭਲੀ-ਭਾਂਤਿ ਸਾੜ ਕੇ ਕੱਢ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਨੰਦ ਮੰਨਦੇ ਹੋ; ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਨਿਆਰੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਅਤੇ ਧੋਬੀ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਗਲਾ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਖਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਭੇਟ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਮਲਾਕੀ 3:1–4.
ਉਹ ਭੇਟ ਜੋ “ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਂਗ” ਹੈ, ਦੋ ਰੋਟੀਆਂ ਦੀ ਪੇਂਤੇਕੁਸਤ ਦੀ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਫਿਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਹਾਰੂਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬੱਛੜਾ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹੀ ਬੱਛੜਾ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ।
ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲਈ, ਅਤੇ ਖੋਦਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਘੜਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਢਲਿਆ ਹੋਇਆ ਬੱਛੜਾ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕੱਢਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਹਰੂਨ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਜਗਵੇਦੀ ਬਣਾਈ; ਅਤੇ ਹਰੂਨ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੂਚ 32:4, 5॥
ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜਾ ਯਾਰੋਬਆਮ ਨੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਦੋ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਹਾਰੂਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਉਹੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਤਿਉਹਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ।
ਅਤੇ ਯਾਰੋਬਆਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਇਹ ਰਾਜ ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ: ਜੇ ਇਹ ਲੋਕ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਉੱਪਰ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਸ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਰਥਾਤ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਹਬਆਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਹਬਆਮ ਕੋਲ ਫਿਰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੋ ਬੱਛੜੇ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਹੈ; ਵੇਖ, ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ, ਤੇਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਹੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਲਿਆਇਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਪਾਪ ਬਣ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਉਸ ਇੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਨ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਭਵਨ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੀਵੇਂ ਵਰਗ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਯਾਜਕ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਯਾਰੋਬਆਮ ਨੇ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਦਿਨ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ, ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਛੜਿਆਂ ਲਈ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਯਾਜਕ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਏ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਘੜਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਧੂਪ ਸੁਆਉਂਦਾ ਸੀ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 12:26–33.
ਦਾਨ ਦਾ ਅਰਥ ਨਿਆਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਬੇਥੇਲ ਦਾ ਅਰਥ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਹਰੂਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਯਾਰੋਬਆਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆੰਦੋਲਨ, ਜੋ 1844 ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹਾਰੂਨ ਅਤੇ ਯਰੋਬਆਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ 1863 ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ—ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕਾਰਣ ਕਿ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ “ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ” ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੋਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਹਾਰੋਨ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਵਾਲੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਸਮੇਂ ਲੇਵੀ ਹੀ ਉਹ ਸਨ ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਗੋਤ ਠਹਿਰਾਈ ਗਈ ਜੋ ਯਾਜਕਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਾਣ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹਰੇਕ ਗੋਤ ਦੇ ਪਹਲੌਠਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣੇ। ਇਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਯਾਰੋਬਆਮ ਨੇ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜਾਲੀ ਯਾਜਕਾਈ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯਾਜਕਾਈ “ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਵਰਗ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਸਨ,” ਬਣਾਈ।
ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਝੰਡੇ, ਜਾਂ ਲਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 1863 ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਨਵੀਂ ਪਛਾਣੀ ਗਈ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਹੀ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਉਹ ਰੇਖਾ ਸਨ 1856 ਦਾ ਸਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।
“ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਸੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦੂਲੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਉਣ ਵਜੋਂ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 426.