ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇਹੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੋ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਵੈਤ ਪ੍ਰਤੀਕ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ (ਇਲਿਆਹ) ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ (ਮੂਸਾ) ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਹੋਰੇਬ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਸੁਣਦੇ,” “ਪੜ੍ਹਦੇ” ਅਤੇ “ਮੰਨਦੇ” ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਇਕ ਪਰਕਾਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਨੂੰ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ, (ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੀ) ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਮੂਰਖ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਲਈ ਉਸ “ਤੇਲ” ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣਾ ਹੁਣ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਜੋ ਇਸ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਠੀਕ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ: “ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਵੇਖ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਚੱਲ; ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਹਨੂੰ ਭੇਜੇਗਾ। ਤਥਾਪਿ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਮਾਰਗ ਵਿਖਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਾਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਵਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕਿ ਇਹ ਕੌਮ ਤੇਰੀ ਹੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਉੱਪਰ ਨਾ ਲੈ ਜਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੇ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ? ਕੀ ਇਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ? ਸੋ ਅਸੀਂ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਠਹਿਰਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਭਲਾਈ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਨਾਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਾਂਗਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜੀਊਂਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਵੇਖ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਲੰਘੇਗੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੱਟਾਨ ਦੀ ਦਰਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਲੰਘ ਨਾ ਜਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਢੱਕ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਭਾਗ ਵੇਖੇਂਗਾ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਪਹਿਲੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਤਰਾਸ਼ ਲੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਖਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਬਚਨ ਲਿਖਾਂਗਾ ਜੋ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਖਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ, ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਸੀਨਈ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਉਣਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣਾ। ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਨਾ ਆਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦਿੱਸੇ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਭੇੜਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਚਰਣ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਤਰਾਸ਼ ਲਈਆਂ; ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਸਵੇਰੇ ਤੜਕੇ ਉੱਠਿਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀਨਈ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਉਹ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਲੈ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਯਹੋਵਾਹ, ਯਹੋਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾਲੂ, ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੁਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਰੀ ਨਾ ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਪਿਉਆਂ ਦੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਦੰਡ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ। ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਫੁਰਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੱਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹਠੀ ਲੋਕ ਹਨ; ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਰਾਸ ਬਣਾ ਲੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਵੇਖ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਚਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ: ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਅਜੇਹੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਹੇ ਨਾ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੂੰ ਹੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਕੰਮ ਵੇਖਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੰਮ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੂਚ 33:12–34:10.

ਮੂਸਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਜਾਂਚ-ਨਿਆਂ ਦੇ “ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ “ਰਾਹ” ਵਿਖਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ “ਜਾਣ” ਸਕਣ; ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹਾ ਜਵਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ “ਹਜ਼ੂਰੀ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ “ਨਾਲ ਚਲੇਗੀ,” ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਦੇਵੇਗਾ।

ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੈ, ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਭਲਾ ਰਾਹ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੁਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਪਾਵੋਗੇ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਵੀ ਠਹਿਰਾਏ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣੋ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਂਗੇ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 6:16, 17.

ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਵਰਗ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਵੇਖਣ” ਅਤੇ “ਸੁਣਨ” ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਸ “ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਚੰਗੇ ਮਾਰਗ” ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ “ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।” ਯਸਾਯਾਹ ਉਸ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨੂੰ “ਤਾਜ਼ਗੀ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਸਿਖਾਵੇਗਾ? ਅਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮਝ ਕਰਾਵੇਗਾ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਕਲਾਉਂਦੇ ਹੋਠਾਂ ਅਤੇ ਪਰਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇਸ ਲੋਕ ਨਾਲ ਬੋਲੇਗਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਉਹ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਥੱਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਿਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਇਹ ਤਾਜ਼ਗੀ ਹੈ; ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਸੁਣਨਾ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਡਿੱਗਣ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸਾਏ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣ। ਯਸਾਯਾਹ 28:9–13.

“ਆਰਾਮ” ਅਤੇ “ਤਾਜਗੀ” ਉਸ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉੰਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

“ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦੀ ਘੜੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛਲਾ ਮੀਂਹ, ਅਰਥਾਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਲੋਂ ਤਾਜਗੀ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੀਵੰਤ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹਰ ਥਾਂ ਗੂੰਜ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।” Early Writings, 279.

“ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਜਾਂ “ਤਾਜਗੀ,” ਜੋ ਕਿ “ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ” ਹੈ, ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਜ਼ਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ “ਹਾਜ਼ਰੀ” ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ।

“ਇਹ ਕੰਮ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ‘ਅਗਲਾ ਮੀਂਹ’ ਇਸ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੀਮਤੀ ਬੀਜ ਅੰਕੁਰਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ‘ਪਿੱਛਲਾ ਮੀਂਹ’ ਫਸਲ ਦੇ ਪੱਕਣ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ‘ਤਦ ਅਸੀਂ ਜਾਣਾਂਗੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਲਗੇ ਰਹੀਏ; ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਆਵੇਗਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿੱਛਲੇ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ।’ (ਹੋਸ਼ੇਆ 6:3.) ‘ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੋਗ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਮੀਂਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਏਗਾ, ਅਗਲਾ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਪਿੱਛਲਾ ਮੀਂਹ।’ (ਯੋਏਲ 2:23.) ‘ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਾਂਗਾ।’ ‘ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰੇਗਾ ਉਹ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।’ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:17, 21.) ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸੀ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛਲੇ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹਨ ‘ਤਾਜਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ,’ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਰਸੂਲ ਪਤਰਸ ਨੇ ਨਿਗਾਹ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਸ ਲਈ ਮਨ ਫੇਰੋ ਅਤੇ ਮੁੜੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਏ ਜਾਣ [ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ], ਜਦੋਂ ਤਾਜਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਆਉਣਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਭੇਜੇਗਾ।’ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 3:19–20.)”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਰਪਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਥਾਂ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਜਾਂਣਗੇ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਚੰਭੇ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਬਿਮਾਰ ਚੰਗੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਅਦਭੁੱਤ ਕਰਾਮਾਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੀ ਝੂਠੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗ ਵੀ ਉਤਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 13:13।) ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਲੈਣ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ।” The Great Controversy, 611, 612.

ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣਾ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਣਗੇ ਜੋ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ” ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਿਧਾਂਤ ਸੀ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦਾ ਅੰਤ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਿਯਮ ਮੂਰਖ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਗਿਆਨ ਸਿਖਾ” ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਗਿਆਨ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਹੋਸ਼ੇਆ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਰਗ ਜੋ ਸੁਣਣ ਜਾਂ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਤਾਜ਼ਗੀ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਹ “ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ “ਆਖਰੀ ਦਿਨ” ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਸੰਕਟ-ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਾਹ ਕੱਢ ਸਕਣ।

“ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ” (ਚਰਿੱਤਰ), ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸੀ ਕਿ “ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ” “ਦਇਆਵਾਨ ਅਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹੀ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾਤ ਵਾਲਾ” ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ (ਚਰਿੱਤਰ) ਤੋਂ ਘਾਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਫ਼ੀ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

“ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਪਣੀ ਆਗਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਾਅਦਾਕਾਰੀ ਨੇਮ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।” Review and Herald, February 26, 1914.

ਮੂਸਾ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਬੀ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਨਵੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣੇ ਗਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਚਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਅਚਰਜਕਾਰੀ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਹੇ ਨਾ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਭੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਹੈ।”

ਮੂਸਾ ਦਾ ਹੋਰੇਬ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵਾਲਾ ਅਨੁਭਵ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀਨਾਈ ਪਹਾੜ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੂਸਾ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਉਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾਉਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਰਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੁਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ ਜੋ ਹੁਣੇ ਹੀ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਇਹ ਹੱਠੀ ਲੋਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕ ਉੱਠੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੌਮ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਤਦ ਮੂਸਾ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਉਂ ਭੜਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੈ? ਮਿਸਰੀ ਕਿਉਂ ਕਹਿਣ, ਅਤੇ ਆਖਣ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਮਨੋਰਥ ਨਾਲ ਕੱਢ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ? ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਮੁੜ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਸ ਬਿਪਤਾ ਬਾਰੇ ਮਨ ਫੇਰ। ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਰਗੀ ਬਹੁਤ ਵਧਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਵਿਰਾਸਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਬਿਪਤਾ ਬਾਰੇ ਮਨ ਫੇਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕੂਚ 32:9–14.

ਮੂਸਾ ਦੇ ਗੁਫ਼ਾ-ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੂਸਾ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੰਘਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਗੀ (ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ) ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਗੁਫ਼ਾ-ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਉਸ ਦੇ ਯਜ਼ੇਬਲ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼, ਜਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਏਕਤਾ, ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ; ਪਰ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਗਵਾਹ ਹੋਰੇਬ ਦੀ ਉਸੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਸੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਅਹਾਬ ਨੇ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ। ਤਦ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਕੋਲ ਇੱਕ ਦੂਤ ਭੇਜ ਕੇ ਕਹਾਇਆ, ਜੇ ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੀ ਜਾਨ ਵਰਗੀ ਨਾ ਕਰ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਨ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕਰਨ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਬੀਅਰਸ਼ੇਬਾ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਉਹ ਆਪ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਕਰਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇੱਕ ਝਾਊ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੌਤ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਬਸ ਹੈ; ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਝਾਊ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਲੇਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁੱਤ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਤਦ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉੱਠ ਅਤੇ ਖਾ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਗਾਹ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਕੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਘੜਾ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਪੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦੂਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਉੱਠ ਅਤੇ ਖਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਤਦ ਉਹ ਉੱਠਿਆ, ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਪੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਭੋਜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੋਇਆ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹੋਰੇਬ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਇੱਕ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਟਿਕਿਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਲਿਆਹ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਬੜੀ ਹੀ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਈਰਖਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਾਚਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇਰੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ, ਹਾਂ ਕੇਵਲ ਮੈਂ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਉੱਥੋਂ ਲੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਵਾ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜਦੀ ਅਤੇ ਚਟਾਨਾਂ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰਦੀ ਗਈ; ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ; ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗ ਆਈ; ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਮੰਦ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਉਹ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਗੁਫ਼ਾ ਦੇ ਦੁਆਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਸ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, ਇਲਿਆਹ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਬੜੀ ਹੀ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਈਰਖਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਾਚਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇਰੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ, ਹਾਂ ਕੇਵਲ ਮੈਂ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜਾ, ਦਮਿਸ਼ਕ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਮੁੜ ਜਾ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇਂ, ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਏਲ ਨੂੰ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੀਂ। ਅਤੇ ਨਿਮਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੇਹੂ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੀਂ; ਅਤੇ ਆਬੇਲ-ਮਹੋਲਾਹ ਦੇ ਸ਼ਾਫਾਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਲੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਬੀ ਹੋਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੀਂ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਏਲ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੇਹੂ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਯੇਹੂ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਲੀਸ਼ਾ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਤੌਭੀ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਛੱਡ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੋਡੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਆਲ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਟੇਕੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਉਹ ਮੂੰਹ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਨਹੀਂ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 19:1–18।

ਏਲੀਆਹ ਦਾ ਗੁਫ਼ਾ ਵਾਲਾ ਅਨੁਭਵ ਨਬੀ ਦੀ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸਮਝੇ ਗਏ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਹੱਥ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਇੱਕ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੱਖ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਪੱਖ ਨਾਲ। ਤਥਾਪਿ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਹਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਗੁਫ਼ਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਜਿਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਿਰੁਤਸਾਹਤਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਹੀ ਹੈ।

ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੋਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ “ਸੁਣਦੇ” ਅਤੇ “ਵੇਖਦੇ” ਹਨ ਉਸ “ਆਵਾਜ਼” ਨੂੰ, ਜੋ “ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਬਚਨ” ਹੈ। ਉਹ “ਬਚਨ” ਉਸ ਦੇ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਾਲੇ ਚਰਿਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਭਜਨਕਾਰ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦਇਆ ਦਿਖਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਚਰਿਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ “ਦਇਆ” ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਭਜਨਕਾਰ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹ ਗੱਲ “ਸੁਣੇਗਾ” ਜੋ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ।

ਸਰੋਦਕਾਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਲਈ, ਕੋਰਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ। ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਬੰਧਵਾਈ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ [ਉਲਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ]। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸੇਲਾਹ। ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਰੋਸ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਹੇ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਸਾਨੂੰ ਫੇਰ ਮੋੜ ਲੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ। ਕੀ ਤੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰੋਧ ਸਭ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਲੰਮਾ ਖਿੱਚੇਗਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਜੀਉਂਦਾ ਨਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਣ? ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿਖਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼। ਮੈਂ ਸੁਣਾਂਗਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਕੀ ਆਖੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਉਹ ਮੁੜ ਮੂਰਖਤਾ ਵੱਲ ਨਾ ਫਿਰਣ। ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ; ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਗੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਗਾਹ ਕਰੇਗਾ। ਹਾਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਉਹ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦੇਵੇਗੀ। ਧਰਮ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਚੱਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਜ਼ਬੂਰ 85:1–13।

ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ “ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ,” (ਅਤੇ “ਸੱਚਾਈ” ਲਈ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ‘emet’ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਸੀਂ ਉਲੇਖ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ) ਜੋ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, “ਚੁੰਮੀਆਂ ਹਨ।” ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਭਜਨਕਾਰ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਇ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ “ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਧਰਮਤਾ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।” ਬੇਨਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਫਿਰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰੇ।”

“ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਧਾਰ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ। ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਨ, ਮਨ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰਨਾ, ਆਤਮਿਕ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ। ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪੁਨਰਗਠਨ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ, ਆਦਤਾਂ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ। ਜੇਕਰ ਸੁਧਾਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 128.

“ਜਾਗ੍ਰਤੀ” ਜਿਸ ਦੀ ਭਜਨਕਾਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਦੀ ਭਜਨਕਾਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵਾਲੇ ਲਈ ਮੰਗਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵਾਲਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਐਸਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਗ੍ਰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਜਾਗ੍ਰਤੀ “ਇਹ ਸੁਣਨ” ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਕੀ ਬੋਲੇਗਾ,” ਅਤੇ ਉਸ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਤਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

“ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਸਾਡੀਆਂ ਸਭ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨਾ ਸਾਡਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 121.

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।

“ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ, ਇੱਕ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਇਹ ਸਮਝ ਲਵਾਂਗੇ ਕਿ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਰਥ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।” Testimonies to Ministers, 113.

“ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ” ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪਛਾਣਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ। ਜੋ ਚੀਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ “ਦਇਆ” ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ “ਜੀਉਂਦਾ” ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧਰਮੀਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਚੀਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਐਸੀ “ਸ਼ਾਂਤੀ” ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਸੱਚ” “ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਗ ਨਿਕਲੇਗਾ।” “ਸੱਚ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ” ਉੱਗਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਓਹੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਗਦਾ ਹੈ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਗੁਫ਼ਾ-ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋਣ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਸ਼ਟਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਲਿਆਹ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਯਿਸੂ ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਮਸੀਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਯਿਸੂ ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਕੀ ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੰਘਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

“ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਬੀਤਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਚੇਲੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਅਤੇ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਾ ਕੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਜੋੜਿਆ, ‘ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਠੋਕਰ ਨਹੀਂ ਖਾਵੇਗਾ।’ Luke 7:23, R. V. ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਯਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਡੀ ਨੀਵੀਂ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਉਸ ਦੇ ਨਮ੍ਰ ਅਵਤਰਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।”

“ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਮਸੀਹਾ ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੀਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ, ਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਬੱਝਿਆਂ ਲਈ ਕੈਦਖਾਨੇ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ।’ ਯਸਾਯਾਹ 61:1, 2. ਮਸੀਹ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹੀ ਮਸੀਹਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਕਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਉੱਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ‘ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹਵਾ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚੱਟਾਨਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗ ਆਈ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ:’ ਅਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਨਬੀ ਨਾਲ ‘ਇੱਕ ਮੰਦ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼’ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 19:11, 12. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟ-ਫੇਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਬਲਿਦਾਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਕਰਨਾ ਸੀ।” Desire of Ages, 217.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ “ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ” ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ “ਮੰਦ ਸੁਕਸ਼ਮ ਆਵਾਜ਼” ਦਾ ਪਾਠ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ, ਏਲੀਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ “ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਪਰ “ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਅਤੇ ਸਿੰਹਾਸਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਉਲਟ-ਫੇਰ,” ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਪਵਣ, ਭੂਚਾਲ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਬਾਹਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ “ਪਵਣ” ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। “ਭੂਚਾਲ” ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਅਨਾਰਕੀ ਹੈ। “ਅੱਗ” ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਸਦੋਮ ਅਤੇ ਅਮੂਰਾਹ ਉੱਤੇ ਆਇਆ। ਏਲੀਆਹ ਗੁਫ਼ਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਭੱਜ ਆਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਸੰਕਟ-ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਿੱਥੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਉਹ ਮੰਦ ਸੁਕਸ਼ਮ ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਹੈ।

ਮੂਸਾ, ਇਲੀਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। “ਗੁਫਾ” ਹੀ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਯਿਸੂ ਨੇ “ਵਿਭਚਾਰੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਪੀੜ੍ਹੀ” ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੇ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਬੀ ਯੂਨਾਹ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਸਨ—ਅਰਥਾਤ ਵ੍ਹੇਲ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ।

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਬਹੁਤ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ; ਇਹ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲੱਭਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਯੂਨਾਹ ਨਬੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯੂਨਾਹ ਨੀਨਵਾਹੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਲੂਕਾ 11:29, 30.

ਯੂਨਾਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤਿਮਿੰਗਲ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਿਸੂ ਵੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਯੂਨਾਹ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤਦ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਗੁਰੂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਭਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਨਬੀ ਯੂਨਾਹ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯੂਨਾਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵੇਲ ਦੀ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ। ਨੀਨਵੇਹ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯੂਨਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨਾਲ ਤੋਬਾ ਕਰ ਗਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਥੇ ਯੂਨਾਹ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਇੱਕ ਹੈ। ਮੱਤੀ 12:38–41.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਮਝੀਏ ਕਿ ਸਾਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਹੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਯੂਨਾਹ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੌਤ, ਦਫ਼ਨਾਵਟ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਠਾਨ ਹੀ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ “ਨਿਸ਼ਾਨ” ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਯੂਨਾਹ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ; ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਗੁਫ਼ਾ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਹਟਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਸਨ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਠਾਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੂਸਾ, ਏਲੀਆਹ, ਯੂਨਾਹ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਕੇਵਲ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਪਰੰਤੂ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।

ਯੂਨਾਹ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁਫਾ-ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਇਆਲੂ ਸੁਭਾਉ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸੇ ਦਇਆ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਦਇਆ ਯੂਨਾਹ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯੂਨਾਹ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਬਿੰਦੂਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਗੁਫਾ, ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਾਚਾਕਾਰ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਹੋਈ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਦਾ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਰੀਰਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਯੂਨਾਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਕੈਦਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

ਇਸ ਲਈ ਯੂਨਾਹ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਕੇਵਲ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਬਾਰੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਬਾਰੇ ਹੈ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਿਤਾ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹ ਗਬਰਈਲ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹ ਨਬੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੂਸਾ ਦੇ ਗੁਫ਼ਾ-ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਯੂਨਾਹ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੰਰੂਪ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੋ ਪੁਸਤਕਾਂ ਹਨ, ਪਰ “ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ” ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਵੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਦੋ ਪੁਸਤਕਾਂ ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋ ਲੇਖਕ ਜੋ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਦਾਨੀਏਲ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਦਾ ਇਕ ਬੰਦੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ। ਯੂਨਾਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿਮੀਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਗਲਿਆ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੌਲਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਕੋਲ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਲਈ ਦੂਤ ਉਸ ਦੀ ਕਬਰ ਉੱਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। Future for America ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਈ।

ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰੂ ਘਾਵ ਦੇ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਘਾਵ ਦਾ ਚੰਗਾ ਹੋਣਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਤੇ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਾਰੂ ਘਾਵ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਠਵਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਅੱਠ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਮੋਹਰ ਵਜੋਂ ਖਤਨਾ ਪੁੱਤਰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਮਸੀਹੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਸਮ ਦੀ ਥਾਂ ਬਪਤਿਸਮਾ ਨੇ ਲੈ ਲਈ, ਅਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੌਤ, ਦਫ਼ਨ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪੁਨਰੁਥਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਪੁਨਰੁਥਿਤ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਵੀਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਧਰਤੀ ਅੱਠਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰੁਥਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।